ഞാൻ കാണാനാഗ്രഹിച്ചു
‘എന്റെ ബൈബിൾ വിവർത്തനംചെയ്യുന്നതിനുപയോഗിച്ച കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ എവിടെയാണുള്ളത്? ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ മിക്കപ്പോഴും ചോദിച്ചിരുന്നു. അവ എത്ര പഴക്കമുള്ളതാണെന്ന് എങ്ങനെ നിശ്ചയിക്കാൻ കഴിയും? അവ യുഗങ്ങളിൽ എങ്ങനെ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു? വളരെയധികം നൂററാണ്ടുകൾക്കുശേഷം അവ മൂല ബൈബിൾഎഴുത്തുകളെ കൃത്യമായി പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരിക്കാൻ കഴിയുമോ? ബൈബിളിലുള്ള എന്റെ സ്വന്തം വിശ്വാസം ഇപ്പോൾ ഭദ്രമാണ്, എന്നാൽ ബൈബിൾ വിദഗ്ദ്ധമായ ഒരു വഞ്ചനയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കത്തക്കവണ്ണം വളർത്തപ്പെട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇവ പോലുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ എന്നെ എപ്പോഴും അമ്പരിപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്റെ ജിജ്ഞാസ ഞാൻ യൂറോപ്പ് സന്ദർശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവിടത്തെ ഏററം പ്രസിദ്ധമായ ചില ലൈബ്രറികൾ സന്ദർശിക്കുന്നതിന് എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. എന്റെ ആദ്യ സന്ദർശനം ഇററലിയിലെ റോമിലായിരുന്നു, അവിടെ ശതക്കണക്കിന് ബൈബിൾ കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ കാണാം.
കോട്ടകെട്ടിയുറപ്പിച്ച നഗരംപോലെയുള്ള വത്തിക്കാൻ നഗരത്തിന്റെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ചുവരുകൾക്കും കനത്ത സുരക്ഷിതത്വ ഏർപ്പാടുകൾക്കും പിന്നിൽ താൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഭണ്ഡാഗാരത്തിലേക്കാണ് പ്രവേശിക്കുന്നതെന്ന ധാരണയാണ് ഒരുവന് ലഭിക്കുക. വത്തിക്കാൻ ലൈബ്രറി പാപ്പായുടെ അരമനയുടെ അങ്കണത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് സന്ദർശകർക്ക് പ്രത്യേക സന്ദർശനാനുമതി ആവശ്യമാണ്.
ഇവിടെയാണ് പ്രസിദ്ധമായ 1209-ാം നമ്പർ വത്തിക്കാൻ കൈയെഴുത്തുപ്രതി അഥവാ കോഡക്സ് വത്തിക്കാനസ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. സാധാരണയായി അത് “ബി” എന്ന സംജ്ഞയാലാണ് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിൽ ക്രി.വ. നാലാം നൂററാണ്ടിന്റെ പ്രാരംഭകാലത്തോളം മുമ്പത്തെ എബ്രായ തിരുവെഴുത്തുകളും ക്രിസ്തീയ ഗ്രീക്ക് തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അധികഭാഗവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു—അപ്പോസ്തലൻമാരുടെ നാളുകൾക്കുശേഷം 300-ൽകുറഞ്ഞ വർഷം മുമ്പത്തേതുതന്നെ. അത് കുറഞ്ഞപക്ഷം 1481 മുതൽ വത്തിക്കാൻ ലൈബ്രറിയിലുണ്ട്. എന്നാൽ അത് അക്കാദമിക ലോകത്തിന് 1889-90 വരെ ലഭ്യമാക്കപ്പെട്ടില്ല.
എന്റെ ആദ്യ ധാരണ എഴുത്ത് അതിശയകരമാംവണ്ണം വ്യക്തവും മങ്ങലില്ലാത്തതുമാണെന്നായിരുന്നു. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ആദ്യമഷി മങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ഒരു പിൽക്കാല പകർപ്പെഴുത്തുകാരൻ ഓരോ അക്ഷരത്തിനും മീതെ എഴുതി, അങ്ങനെ കോഡക്സിന്റെ ആദ്യഭംഗിയിലധികവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഗ്രീക്കിലുള്ള വിശുദ്ധതിരുവെഴുത്തുകളുടെ മിക്കവാറുമെല്ലാ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും പോലെ വത്തിക്കാനസും ഒരു കോഡക്സാണ്, അതായത്, ഒരു ചുരുളായിരിക്കാതെ താളുകളുള്ള ഒരു പുസ്തകമാണ്. അത് ചർമ്മ പത്രത്തിൻമേലാണ് (മൃദുലമായ ചർമ്മം) എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ഇളംമൃഗങ്ങളുടെ തുകലുകളിൽനിന്നു തയ്യാർചെയ്ത ഒരു ലേഖനവസ്തുവാണത്.
‘അങ്ങനെയുള്ള പ്രമാണങ്ങളുടെ പഴക്കം എങ്ങനെ നിർണ്ണയിക്കാൻ കഴിയും?’ ഞാൻ അറിയാനാഗ്രഹിച്ചു. കൈയെഴുത്തിന്റെ രീതി ഒരു മുഖ്യഘടകമാണ്, ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. ലൈബ്രറിയിലെ സെക്രട്ടറി കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിലെ വളരെ വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടുതരം കൈയെഴുത്തുകൾ കാണിച്ചുതന്നു. ഉല്പത്തി മുതൽ എബ്രായർ വരെ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് അൺഷ്യൽ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന കൈയെഴുത്തിലാണ്. ഇത് ക്രി.മു. നാലാം നൂററാണ്ടു മുതൽ ക്രി.വ. എട്ടോ ഒൻപതോ നൂററാണ്ടു വരെ പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വല്യക്ഷര രീതിയായിരുന്നു. വാക്കുകൾക്കു മദ്ധ്യേ ഇടയില്ലായിരുന്നു, ചിഹ്നനങ്ങളുമില്ലായിരുന്നു. മറിച്ച് വെളിപ്പാട് (മൂല കൈയെഴുത്തുപ്രതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല) മിനിസ്കൂൾ കൈയെഴുത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു, അതായത്, ഒരു തുടർച്ചയായ രീതിയിൽ അനേകം അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്ന വളവുള്ള രൂപത്തിലാണിത്. വലിപ്പക്കുറവുള്ള ഈ രീതി പൊ.യു. ഒൻപതാം നൂററാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിലാണ് പ്രചാരത്തിലായത്.
പുരാതന എഴുത്തുകൾ പഠിക്കുന്ന ശാസ്ത്രം പാലിയോഗ്രാഫി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഒരു വ്യക്തിയുടെ എഴുത്തിന്റെ രീതി അയാളുടെ ആയുഷ്കാലത്ത് സാധാരണയായി വളരെയധികം മാറുന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ട് എഴുത്തിന്റെ രീതിയുടെ തെളിവിനെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഏതാണ്ട് 50 വർഷഘട്ടത്തിലുമധികം കൃത്യമായി ഒരു കൈയെഴുത്തുപ്രതിയുടെ പഴക്കം നിർണ്ണയിക്കാൻ കഴികയില്ല.
ഒരു സന്യാസിമഠത്തിലെ “ചപ്പുചവറ്”
അടുത്തതായി എന്റെ സഞ്ചാരപട്ടികയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഇംഗ്ലണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടെ ബൈബിൾ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ ഏററവും വലിയ ഒരു ശേഖരം കാണാനുണ്ട്. ലണ്ടനിലെ ബ്രിട്ടീഷ് കാഴ്ചബംഗ്ലാവിന്റെ മുമ്പിലെ പ്രൗഢിയേറിയ പടവുകൾ കയറിയത് തീർച്ചയായും എന്റെ പ്രതീക്ഷയെ ഉയർത്തി. ഇത് കീർത്തിപ്പെട്ട കോഡക്സ് സൈനാററിക്കസിന്റെ ഭവനമാണ്. (ഈ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയുടെ ചില താളുകൾ 1844-ൽ സീനായിയിലെ ഒരു സന്യാസിമഠത്തിലെ ചവററുകൊട്ടയിൽ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തിയെന്നുള്ള ശ്രദ്ധേയമായ കഥ 1979 ഒക്ടോബർ 8-ലെ എവേക്കി!ന്റെ ലക്കത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.) വത്തിക്കാനസും ഈ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയുമാണ് വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പുതിയലോകഭാഷാന്തരം വിവർത്തനംചെയ്ത ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിന്റെ മുഖ്യ ആധാരം. കോഡക്സ് അലക്സാണ്ട്രിയാനസിനോടുകൂടെ അത് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
സൈനാററിക്കസിന് ഈ മാസികയുടെ ഇരട്ടിയിലധികം വരുന്ന പേജ് വിസ്തൃതിയുണ്ട്. അതിന് നേർത്ത ചർമ്മപത്രത്തിൽ ഒരു പേജിൽ നാലു പംക്തികളുണ്ട്. സൈനാററിക്കസിന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര സംജ്ഞ എബ്രായ അക്ഷരമാലയുടെ ആദ്യക്ഷരമായ ആലേഫാണ്, “א”. അതും ക്രി.വ. നാലാം നൂററാണ്ടിലേതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അത് വത്തിക്കാനസിന് അല്പകാലശേഷമുള്ളതാണെന്ന് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
സൈനാററിക്കസ് പോലെയുള്ള കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ കണ്ടുപിടുത്തം പ്രധാനമാണ്, എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അങ്ങനെയുള്ള കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾക്കുമുമ്പ് പകർപ്പെഴുത്തിലെ അനേകം തെററുകളും കള്ളവാക്യങ്ങൾ പോലും അടങ്ങിയ വളരെ പിൽക്കാലത്തെ പ്രതികളിൽനിന്ന് വിവർത്തനങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ദൃഷ്ടാന്തമായി, വ്യഭിചാരിണിയായ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചുള്ള യോഹന്നാൻ 7:53–യോഹന്നാൻ8:11-ലെ വിവരണം പിൽക്കാലത്തു കൂട്ടിച്ചേർത്തതാണെന്ന് സൈനാററിക്കസും വത്തിക്കാനസുമായിരുന്നു സൂചിപ്പിച്ചത്, കാരണം രണ്ടു കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലും അതടങ്ങിയിട്ടില്ല.
തീയിൽനിന്നു രക്ഷപെട്ടു
അതേ പ്രദർശനപെട്ടിയിലാണ് കോഡക്സ് അലക്സാണ്ട്രിയാനസ് (എ) ഇരിക്കുന്നത്. അത് ക്രി.വ. 400-450-ലേതാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഞാൻ കണ്ടതിലേക്കും അതിമനോഹരമായി എഴുതപ്പെട്ട കൈയെഴുത്തുപ്രതിയാണതെന്ന് എനിക്കു തോന്നി. ഈജിപ്ററിലെ അലക്സാണ്ട്രിയായിലുള്ള പേട്രിയാർക്കൽ ലൈബ്രറിയിൽനിന്നാണ് അതിന്റെ പേരുണ്ടായത്. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ജയിംസ് ഒന്നാമന് അതു കൊടുക്കപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് അവിടെയാണ് അതു സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 1611-ലെ പ്രസിദ്ധ ബൈബിൾവിവർത്തനത്തിന് അധികാരപ്പെടുത്തിയത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ആ വിവർത്തനം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ട ശേഷം വളരെ കാലം കഴിഞ്ഞ് 1627 വരെ കോഡക്സ് അലക്സാണ്ട്രിയാനസ് എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നില്ല.
റോയൽ ലൈബ്രറിയിൽ അത് എപ്പോഴും ശരിയായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നുമില്ല. 1973-ൽ അത് നാശത്തിൽനിന്ന് കഷ്ടിച്ചു രക്ഷപെടുകയായിരുന്നു. കോഡക്സ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മുറിയുടെ താഴത്തെ മുറിയിൽ തീ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും, ചിലർ ഈ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയുടെ മൂല്യം വിലമതിച്ചുവെന്നു സ്പഷ്ടമാണ്, എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ “കോഡക്സ് അലക്സാണ്ട്രിയാനസ് കക്ഷത്തിൽവെച്ചുകൊണ്ട് ‘നൈററ്ഗൗണും വലിയ വിഗ്ഗും ധരിച്ച’ പണ്ഡിതനായ ഡോ. ബെൻറ്ലി കെട്ടിടത്തിൽനിന്ന് നടന്നുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ദൃക്സാക്ഷി പറയുന്നു.”
വത്തിക്കാനസ്, സൈനാററിക്കസ്, അലക്സാണ്ട്രിയാനസ് എന്നീ മൂന്നു വലിയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് ഫാക്സിമിലി രൂപത്തിൽ വെവ്വേറെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 19-ാം നൂററാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാർദ്ധത്തിലായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ രണ്ടെണ്ണം പുസ്തകോല്പ്പാദനത്തിനുള്ള മുഖ്യവസ്തുവായി ചർമ്മപത്രം ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയ കാലത്തുതന്നെ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു. പപ്പൈറസിന്റെ നാശോൻമുഖപ്രകൃതിയുടെ വീക്ഷണത്തിൽ അതിനെക്കാൾ പഴക്കമുള്ള എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തപ്പെടാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലെന്നു തോന്നി—മുൻകാലങ്ങളിൽ പപ്പൈറസിലായിരുന്നല്ലോ എഴുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ 1931-ൽ പപ്പൈറസിലുള്ള വളരെ പുരാതനമായ 11 കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ പ്രത്യക്ഷതയുണ്ടായി.
അയർലണ്ടിലെ നിധികൾ
ഡബ്ലിനിലെ നിവാസപ്രദേശത്ത് അയർലണ്ടിലെ ഈർപ്പമുള്ള ശീതകാലാവസ്ഥയിൽമാത്രം തഴക്കുന്ന മനോഹരമായ ഹരിതോദ്യാനങ്ങൾക്കിടയിലാണ് അമേരിക്കൻ ശേഖരണവിദഗ്ദ്ധനായ ചെസ്ററർ ബീററിയുടെ കാഴ്ചബംഗ്ലാവും ലൈബ്രറിയും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ചരിത്രസംബന്ധമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ തല്പരനായിരുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം സൈനാററിക്കസിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിനുശേഷമുള്ള അതിപ്രധാന ബൈബിൾകണ്ടുപിടുത്തം നേടിയെടുത്തു. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ അത് നാലാം നൂററാണ്ടിൽ ഈജിപ്ററിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തിന്റെ പുസ്തകശേഖരമായിരുന്നു. “നൈലിനു സമീപമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പുരാതനപള്ളിയുടെ സ്ഥാനത്താണ്” അവ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടത്.
പപ്പൈറസ് ചർമ്മപത്രത്തിൽനിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. പപ്പൈറസ് നൈൽനദിയുടെ ഡൽററാപ്രദേശത്തെ വെള്ളങ്ങളിൽ വളർന്ന ഞാങ്ങണച്ചെടിയിൽനിന്ന് നിർമ്മിക്കുന്നതാണ്. ക്രി.വ. നാലാം നൂററാണ്ടുവരെ അത് ചർമ്മപത്രത്തെക്കാൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
നിങ്ങൾ ഡബ്ലിൻ സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ പപ്പൈറസ് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ തെരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു വലിയ ശേഖരം പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു നിങ്ങൾക്കു കാണാൻ കഴിയും. p45 എന്നു പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന അവയിലൊന്ന് വളരെ കേടുബാധിച്ചതാണെങ്കിലും അതിൽ നാലു സുവിശേഷങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തികളുടെയും ഭാഗങ്ങളടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അത് ക്രി.വ. മൂന്നാം നൂററാണ്ടിന്റെ പ്രാരംഭ ഭാഗത്തേതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
മൂന്നാം നൂററാണ്ടു മുതൽതന്നെയുള്ളതാണ് p47, അതിൽ വെളിപ്പാടിന്റെ അഥവാ അപ്പോക്കലിപ്സിന്റെ കോഡക്സിന്റെ പത്തു താളുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ക്രി.വ. ഏതാണ്ട് 200 മുതലുള്ള p46ഉം താല്പര്യജനകമാണ്. ഇത് പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ ഒൻപതെണ്ണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒരു കോഡക്സാണ്. പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ റോമറിനുശേഷം എബ്രായർ വെച്ചിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ഈ വസ്തുത പൗലോസിന്റെ പേരില്ലാത്ത എബ്രായർ അവനാൽ വിരചിതമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി പ്രകടമാക്കുന്നു, ചില ആധുനിക വിമർശകർ ഈ വസ്തുതയെ എതിർക്കുന്നുണ്ട്.
ഇതുവരെ ഞാൻ കണ്ട എല്ലാ ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളെക്കുറിച്ചും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വശം അവയിലൊന്നും യഹോവയെന്ന ദൈവനാമം അടങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നുള്ളതായിരുന്നു. ഈ പാഠങ്ങളാണ് ഏററവും പഴക്കമുള്ളതും വിശ്വസനീയവുമെങ്കിൽ പുതിയ ലോക ഭാഷാന്തരത്തിൽ അതടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്? ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കേംബ്രിഡ്ജിൽ ആദ്യം പഠിക്കപ്പെട്ട കൈയെഴുത്തുപ്രതിശകലങ്ങൾ ഉത്തരത്തിന്റെ ഒരു അംശം നൽകുന്നു.
ദിവ്യനാമം അനാവരണംചെയ്യപ്പെടുന്നു
കേംബ്രിഡ്ജിലെ എന്റെ സന്ദർശനം ഞാൻ എത്ര ആസ്വദിച്ചു! അവിടെ പഴയ കോളജുകളുടെ ചുററുവരാന്തകൾ അരളിവൃക്ഷത്തിന്റെ ചാഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കൊമ്പുകളാലുള്ള കമാനങ്ങളാൽ ഫ്രെയിം ചെയ്തതുപോലെ നിൽക്കുന്നതു കാണാമായിരുന്നു! ഈ വിദ്യാഭ്യാസകേന്ദ്രത്തിലേക്കായിരുന്നു കൈറോ ജനിസായിലെ ഉള്ളടക്കങ്ങളിലധികഭാഗവും കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടത്. ജനിസാ യഹൂദൻമാർ പഴയ പ്രമാണങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ച സിനഗോഗിലെ ഒരു മുറിയായിരുന്നു.
സാധനങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ വരുന്നവരെ ആക്രമിക്കാൻ തയ്യാറായ ഒരു വിഷപ്പാമ്പ് ജനിസായുടെ വാതിലിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ള പഴയ കൈറോയിലെ ഒരു അന്ധവിശ്വാസം ഡോ. സോളമൻ ഷെസ്ററർ 1898-ൽ അതിലെ ഉള്ളടക്കങ്ങൾ കേംബ്രിഡ്ജിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാനുള്ള അനുമതി നേടുന്നതുവരെ അവയെ സൂക്ഷിക്കാൻ സഹായിച്ചിരുന്നു. ഏതാണ്ട് ആയിരത്തോളം വർഷം കുന്നുകൂടിയ പ്രമാണങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു. ചപ്പുചവറുകൾ പോലെ തേയിലപ്പെട്ടികളിൽ കുത്തിക്കൊള്ളിച്ച് വന്നെത്തിയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ ഒരു ഫോട്ടോ ഒരു ലൈബ്രറിയൻ എന്നെ കാണിച്ചു.
അവയുടെയെല്ലാമിടയിൽ വലിയ താൽപര്യമുണർത്തിയ ഒരു പാലിംപ്സെസ്ററ് അഥവാ ആവർത്തിച്ച് എഴുതപ്പെട്ട ഒരു ചുരുൾ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. “പാലിംപ്സെസ്ററി”ന്റെ അർത്ഥം “വീണ്ടും തൂത്തുമായിക്കപ്പെട്ട” എന്നാണ്. അത് വിലയുള്ള ലേഖനവസ്തു വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാൻകഴിയത്തക്കവണ്ണം മൂല എഴുത്ത് കഴുകിയോ തൂത്തോ നീക്കംചെയ്ത ഒരു പ്രമാണത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും മൂല എഴുത്ത് പിന്നെയും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
ഈ സംഗതിയിൽ, ഒരു പിൽക്കാല എഴുത്തിനടിയിൽ, ക്രി.വ. രണ്ടാം നൂററാണ്ടിൽ ജീവിച്ച ഒരു യഹൂദമതാനുസാരിയായിരുന്ന അക്വിലാ ഗ്രീക്കിലേക്കു വിവർത്തനംചെയ്ത എബ്രായതിരുവെഴുത്തുകളുടെ ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതി കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിന്റെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും പഴയ എബ്രായ അക്ഷരങ്ങളിൽ യഹോവ എന്ന നാമം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു നിരീക്ഷിക്കുന്നത് എനിക്ക് കൗതുകകരമായിരുന്നു. ക്രി.വ. രണ്ടാം നൂററാണ്ടിലും ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ എബ്രായയിൽ യഹോവയുടെ നാമം എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് ഇതു പ്രകടമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് യേശുവിന്റെ ശിഷ്യൻമാർ ദിവ്യനിശ്വസ്തതയിൽ ആദ്യം ഗ്രീക്ക് തിരുവെഴുത്തുകൾ എഴുതിയപ്പോൾ അവരും അതുപയോഗിച്ചിരിക്കുമെന്നതിനെ സംശയിക്കാൻ കാരണമില്ല.
“ബൈബിൾ പുസ്തകങ്ങളുടെയും ക്ലാസ്സിക്കൽ ഗ്രന്ഥകാരൻമാരുടെ സകല കൃതികളുടെയും മിക്കവാറുമെല്ലാ മദ്ധ്യയുഗ കൃതികളുടെയും കാര്യത്തിൽ മൂല കൈയെഴുത്തുകളും അവയുടെ സകല ആദിമപ്രതികളും അപ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു”വെന്ന് ബൈബിൾപാഠങ്ങളുടെ ഒരു പിൽക്കാല പണ്ഡിതനായ എഫ്.ജി. കെനിയൻ എഴുതി. എന്നിരുന്നാലും, ക്രിസ്തീയ ഗ്രീക്ക് തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ഏററവും പഴക്കമുള്ളതായി അറിയപ്പെടുന്ന കൈയെഴുത്തു പ്രതി ഏതാണ്?
മാഞ്ചസ്റ്ററിലെ ഒരു ചെറിയ നിക്ഷേപം
അത് യോഹന്നാൻ 18:31-34, 37, 38ന്റെ ഒരു ശകലം മാത്രമാണ്, അതിന് മൂന്നര ഇഞ്ച് നീളവും രണ്ടേകാൽ ഇഞ്ച് വീതിയുമുണ്ട്. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം ആദ്യം എഴുതപ്പെട്ടത് ക്രി.വ. 98ൽ ആയിരുന്നു. ഈ ശകലപ്രതി അല്പകാലശേഷം മാത്രമാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. അത് ക്രി.വ. 100-150-ലേതാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അത് എവിടെയാണ് കണ്ടെത്തപ്പെട്ടത്? ഇംഗ്ലണ്ടിലെ 19-ാം നൂററാണ്ടിലെ പഞ്ഞിവ്യവസായത്തിന്റെ സമ്പന്നപട്ടണമായിരുന്ന മാഞ്ചസ്റററിൽ. അവിടെ ജോൺ റൈലാൻഡ്സ് ലൈബ്രറിയിൽ അപൂർവം ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഈ ശകലം പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇത്തരമൊരു ശകലത്തിൽനിന്ന് പുസ്തകത്തിന്റെ മൂല പരിമാണങ്ങൾ എങ്ങനെ കണക്കുകൂട്ടാമെന്ന് ലൈബ്രേറിയൻ ദയാപൂർവം എന്നോടു വിശദീകരിച്ചു. ഈ മാസികയുടെ പേജുവലിപ്പത്തോടു താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്ന 130 പേജുകളുണ്ടായിരുന്ന യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഒരു കോഡക്സിൽനിന്ന് വന്നതാണതെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടു ഗ്ലാസ് പ്ലേററുകൾക്കിടയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ശകലം അങ്ങേയററം ദുർബലമായ ഒരു പപ്പടം പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. എങ്കിൽപോലും അനേകം പപ്പൈറസ് കഷണങ്ങൾ അതിശയകരമാംവിധം വഴങ്ങുന്നതാണെന്ന് എന്നോടു പറയപ്പെട്ടു.
അതിന്റെ പഴക്കം നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നതെങ്ങനെയാണ്? ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പപ്പൈറസിന്റെ തരവും അതിന്റെ പൊതു പ്രകൃതിയും എഴുത്തിന്റെ ശൈലിയും സൂചനകൾ നല്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. ഒരു പകർപ്പെഴുത്തു വിദഗ്ദ്ധന്റേതാണെന്ന് പരിഗണിക്കപ്പെടാഞ്ഞ കൈയെഴുത്ത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ചർമ്മപ്രതി കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലെ എഴുത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കു പോലും കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അവയിൽ ലംബവരകൾ കട്ടികൂടിയവയായിരുന്നു, തിരശ്ചീനവരകൾക്ക് അവസാനം കനത്ത കുത്തുകളുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഈ ചെറിയ ശകലത്തിന്റെ പ്രാധാന്യമെന്താണ്? സുവിശേഷങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ രണ്ടാം നൂററാണ്ടു മുതലുള്ള കള്ളരേഖകളാണെന്നും യേശുവിന്റെ ശിഷ്യൻമാർ എഴുതിയതേയല്ലെന്നുമുള്ള ചില വിമർശകരുടെ സിദ്ധാന്തത്തെ അത് ഖണ്ഡിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മത്തായിയും മർക്കോസും ലൂക്കോസും യോഹന്നാനു മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടുവെന്ന് സാർവലൗകികമായി സമ്മതിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ അവയെല്ലാം ഒന്നാം നൂററാണ്ടിൽ എഴുതപ്പെട്ടവയാണെന്ന് ഇവിടെ നമുക്കു തെളിവുണ്ട്. തങ്ങൾ പ്രതിപാദിച്ച സംഭവങ്ങളുടെ ദൃക്സാക്ഷികൾക്ക് ഏതു കള്ളക്കഥകളെയും ഖണ്ഡിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നാം നൂററാണ്ടിൽ വഞ്ചകൻമാരുടെ ഒരു കൂട്ടം അവ ഉളവാക്കാൻ സാദ്ധ്യതയില്ല.
ഇത്രയേറെ നൂററാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം, ദൈവവചനം എഴുതപ്പെട്ടശേഷം ഇത്ര ഹ്രസ്വമായ സമയത്തിനുള്ളിലുണ്ടായ അതിന്റെ കൃത്യമായ പകർപ്പുകൾ നമുക്കുള്ളത് എത്ര ശ്രദ്ധേയമാണ്! ബൈബിളിനെസംബന്ധിച്ച് പ്രസിദ്ധ പണ്ഡിതനായ സർ ഫ്രെഡറിക് കെനിയൻ എഴുതിയ പ്രകാരം: “വേറെ യാതൊരു പുരാതന ഗ്രന്ഥത്തിനും ഇത്ര പൂർവികവും സമൃദ്ധവുമായ പാഠസാക്ഷ്യമില്ല, നമുക്കു കൈവന്നിരിക്കുന്ന പാഠം ഈടുററ വിധം അവികലമാണെന്നുള്ളതിനെ നിഷ്പക്ഷനായ ഒരു പണ്ഡിതനും നിഷേധിക്കുകയില്ല.”
എന്റെ സന്ദർശനങ്ങളുടെ ഫലമായി, ദാവീദ് നിശ്വസ്തനായി രേഖപ്പെടുത്തിയ വാക്കുകളിൽ എനിക്ക് പൂർവാധികം വിശ്വാസം തോന്നി: “യഹോവയുടെ മൊഴികൾ നിർമ്മലമൊഴികളാകുന്നു . . . യഹോവേ, നീ തന്നെ അവയെ സൂക്ഷിക്കും; ഈ തലമുറ മുതൽ അനിശ്ചിതകാലത്തോളം നീ ഓരോന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.” (സങ്കീർത്തനം 12:6, 7)—സംഭാവനചെയ്യപ്പെട്ടത്. (g88 7/22)
[27-ാം പേജിലെ ചിത്രം]
കോഡക്സ് സൈനാററിക്കസ് പുതിയലോകഭാഷാന്തരം വിവർത്തനംചെയ്യാനുപയോഗിച്ച ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിന്റെ ആധാരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പ്രദാനംചെയ്തു
[കടപ്പാട്]
Courtesy of the British Museum, London
[28-ാം പേജിലെ ചിത്രം]
ക്രി.വ. 400-450-തിലേതെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന കോഡക്സ് അലക്സാണ്ട്രിയാനസിന് അതിന്റെ പേരുകിട്ടിയത് ഈജിപ്ററിലെ അലക്സാണ്ട്രിയായിലുള്ള പേട്രിയാർക്കൽ ലൈബ്രറിയിൽനിന്നാണ്
[കടപ്പാട്]
By permission of The British Library
[29-ാം പേജിലെ ചിത്രം]
യോഹന്നാൻ 18-ന്റെ ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ രണ്ടാം നൂററാണ്ടിലെ ഒരു ശകലമായ ഇത് ക്രിസ്തീയ ഗ്രീക്ക് തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അറിയപ്പെടുന്നതിലേക്കും പഴക്കമുള്ള പാഠമാണെന്നു പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു
[കടപ്പാട്]
Courtesy of The John Rylands University Library, Manchester