Të sillemi në një mënyrë të denjë ndaj lajmit të mirë
1 Si Dëshmitarë të Jehovait, ne dëshirojmë t’i sjellim nder emrit të tij. Ne e dimë se sjellja, të folurit, krehja dhe veshja mund të ndikojnë në mënyrën se si të tjerët e shikojnë adhurimin e vërtetë. Kjo është veçanërisht e vërtetë kur jemi në mbledhje. Ne duhet të sigurohemi, se çdo gjë që thuhet dhe bëhet në mbledhje është e denjë për lajmin e mirë dhe nderon Jehovain.—Filip. 2:4.
2 Shumë nga standartet botërore për veshjen dhe krehjen janë të papranueshme për të krishterët. Kjo është një çështje që shërbëtorët e lajmit të mirë duhet t’i kushtojnë një vëmendje të kujdesshme. Kulla e Rojës e 1 qershorit 1989, (angl.) në faqen 20, thotë: «Veshja jonë nuk duhet të jetë e shtrenjtë, por duhet të jetë e pastër, e bërë me shije dhe modeste. Gjithashtu, këpucët tona duhet të jenë në gjendje të mirë dhe të kenë paraqitje të mirë. Në mënyrë të ngjashme, në të gjitha mbledhjet, duke përfshirë studimin e librit të kongregacionit, trupin duhet ta kemi të pastër dhe të jemi të rregullt e të veshur në mënyrë të përshtatshme.»
3 Përpikmëria është një shenjë e konsiderimit të dashur dhe e një personi të vëmendshëm. Me raste, disa rrethana të pashmangshme mund të na pengojnë që të arrijmë në kohë në një mbledhje. Por shprehia për të ardhur me vonesë, mund të tregojë një mungesë respekti për qëllimin e shenjtë të mbledhjeve dhe një dështim për të vlerësuar përgjegjësinë tonë për të mos shqetësuar të tjerët. Të vonuarit, shpesh i shpërqendron të tjerët dhe i pengon ata që të marrin dobi të plotë nga programi. Përpikmëria tregon respekt për ndjenjat dhe interes për të gjithë të pranishmit.
4 Dashuria për të afërmin duhet të na bëjë të kujdesshëm për të mos i zhvendosur vëmendjen gjatë mbledhjeve. Ata që pëshpërisin, hanë, përtypin çimçakiz, që janë trazovaçë dhe shkojnë pa qenë nevoja në banjo, mund të heqin përqendrimin e të tjerëve dhe të ulin dinjitetin që meriton vendi i adhurimit të Jehovait. Është e papërshtatshme për ndonjë që të trajtojë çështje kongregacioni ose të bisedojë me të tjerë pa pasur ndonjë urgjencë, e cila kërkon që vëllezërit të largohen nga vendi ku janë ulur. Përkundrazi, të gjithë duhet të jenë të ulur dhe të dëgjojnë programin, në mënyrë që ata vetë dhe familja e tyre të nxjerrin dobi. Sjellja e keqe nuk ka vend në Sallën e Mbretërisë sepse «dashuria nuk sillet në mënyrë të pahijshme».—1. Kor. 13:4, 5; Gal. 6:10.
5 Sjellja e mirë e fëmijëve tanë në mbledhje i sjell gjithashtu, lavdi dhe nder emrit të Jehovait. Mbikëqyrja e përpiktë nga prindërit është e rëndësishme. Fëmijët duhet të jenë të inkurajuar që të dëgjojnë dhe të marrin pjesë. Shumë prindër me fëmijë të vegjël, vendosin të ulen në një vend ku mund të dalin lehtë dhe të kujdesen për nevojat e fëmijëve të tyre pa i shpërqendruar të tjerët në mënyrë të papërshtatshme.
6 Pavli paralajmëroi: «Silluni në mënyrë të denjë ndaj lajmit të mirë.» (Filip. 1:27, BR) Le të përpiqemi pra të sillemi në mënyrë të mirë dhe të kemi konsideratë për të tjerët kur marrim pjesë në mbledhje. Bashkëpunimi i të gjithëve do të sigurojë që atje të ekzistojë «një shkëmbim inkurajimi . . . ndaj njëri-tjetrit përmes besimit të të tjerëve».—Rom. 1:12, BR.