Kunt u de juiste religie vinden?
RONALD — over wie in het vorige artikel werd gesproken — dacht dat hij zijn zoeken naar een religie die hem praktische hulp en leiding zou kunnen geven, moest opgeven. Maar hij besloot zichzelf nog een laatste kans te gunnen. „Als er werkelijk een God bestond, wilde ik dat hij wist dat ik eerlijk naar hem zocht”, zo zei hij. Daarom bad Ronald op een avond: „Indien u werkelijk een liefdevolle God bent, zoekt u mij dan, want ik heb al jaren naar u gezocht en niets gevonden.”
Enkele dagen later werd Ronald op zijn werk toegewezen aan een ploeg waarin ook een van Jehovah’s Getuigen werkzaam was. Hij begon haar vragen over de bijbel te stellen. De antwoorden prikkelden zijn nieuwsgierigheid. Al gauw maakte hij een begin met een geregelde bijbelstudie. Ook bezocht hij vergaderingen van de plaatselijke gemeente van Jehovah’s Getuigen.
Zes maanden later was Ronald ervan overtuigd dat hij een religie gevonden had die hem de stimulans gaf om op een uiterst praktische manier veranderingen in zijn levenswijze aan te brengen. Na drie jaar met Jehovah’s Getuigen verbonden te zijn geweest, zette hij in een brief aan het tijdschrift De Wachttoren enkele voordelen uiteen die hij uit deze omgang had geput.
„Dodersinstinct” weggedaan
Ronald schrijft: „Het eerste nut dat ik ervan had dat ik de waarheid [de leer van de bijbel] leerde kennen, was dat ik er beter in slaagde mijn opvliegendheid te beteugelen. Lange tijd had ik mij beziggehouden met de vechtkunst. . . . Ik trainde gewoonlijk zes tot acht uur per dag en voortdurend werd mij ingeprent dat ik een dodersinstinct moest ontwikkelen.”
Vechten en doden zijn geen doelmatige methoden voor het oplossen van conflicten met iemands medemens. Daarom is een nuttige religie een kracht die de vrede bevordert. De bijbel zegt in Romeinen 12:18: „Zijt . . . vredelievend jegens alle mensen.” Jehovah’s Getuigen trainen hun lichaam niet om te vechten, noch trachten zij zichzelf te beschermen door te leren met vuurwapens om te gaan. Overal op aarde staan zij bekend om hun vreedzame, neutrale standpunt in oorlogstijd.
Een rooms-katholieke non die inzag wat de praktische kracht en de mogelijkheden van zo’n religie zouden zijn, schreef in een Italiaans kerkblad: „Wat zou de wereld er anders uit zien als wij allemaal op zekere ochtend wakker werden met het vaste besluit om net als Jehovah’s Getuigen geen wapens meer op te nemen!”
Deze vreedzame houding onder de Getuigen heeft bijgedragen tot de totstandkoming van een uit ruim drie miljoen mensen bestaande wereldomvattende broederschap in 208 landen. Zij behandelen elkaar als ware vrienden, wat hun nationaliteit, ras of positie in de maatschappij ook moge zijn. In een vijandige wereld is dat hoogst praktisch, vooral wanneer er hulp nodig is. Eva, een jonge Zweedse vrouw die een van Jehovah’s Getuigen is, ondervond dit.
Tijdens een bezoek aan Griekenland liep Eva meningitis op. Bewusteloos en met een bloedvergiftiging en inwendige bloedingen werd zij hals over kop naar een ziekenhuis in Athene gebracht, waar zij niemand kende. Haar vader in Zweden werd telefonisch op de hoogte gesteld. Hij belde een ouderling in de plaatselijke gemeente van Jehovah’s Getuigen. Deze ouderling belde naar Getuigen in Athene die hij kende. Al gauw werd er contact met Eva opgenomen door Griekse geloofsgenoten die zij nooit eerder had ontmoet.
Dit doet denken aan een illustratie die de apostel Paulus gebruikte om aan te tonen hoe eenheid en mededogen bij elkaar horen. Hij zei in 1 Korinthiërs 12:25, 26: „Er [dient] geen verdeeldheid in het lichaam [te] zijn, maar de leden ervan [dienen] dezelfde zorg voor elkaar [te] hebben. En wanneer één lid lijdt, lijden alle andere leden mee.”
Dat ondervond Eva in Griekenland. Bijna drie weken lang zijn haar nieuwe vrienden niet van haar zijde geweken. Zij herstelde en keerde naar huis terug. Zij zegt: „Ik heb werkelijk de voordelen van een liefdevolle broederschap ervaren.”
Niet begerig zijn naar „die extra dollar”
Laten wij terugkomen op Ronalds brief. Nadat hij verteld heeft hoe zijn nieuwe geloof hem geholpen heeft zijn opvliegendheid te beteugelen, dat „dodersinstinct” kwijt te raken en vredelievender te worden, zegt hij dat de bijbelse leer hem een evenwichtige kijk op werk en geld heeft gegeven. „Ik was de beste computeroperator die mijn werkgever had,” zegt Ronald, „en zuiver ter wille van overwerk offerde ik vaak tijd op die ik aan mijn gezin en vrienden had moeten besteden. Ik heb meer dan zeven jaar lang ’s avonds gewerkt. Ik was altijd uit op die extra dollar.”
Een dergelijk verlangen naar „die extra dollar” kan op de duur schadelijk, ja fataal zijn. „Voor sommigen betekent geld zekerheid. Voor sommigen betekent het macht. Voor anderen betekent het dat zij liefde kunnen kopen en voor een vierde categorie betekent het rivaliteit en het spel winnen”, zegt de psychiater Jay Rohrlich, wiens patiënten voor het merendeel tot de topfunctionarissen uit de financiële wereld van het Newyorkse district Wall Street behoren.
In een commentaar op deze uitspraak zegt een verslag in het tijdschrift Science Digest: „Het geloof dat geld deze dingen kan opleveren . . . leidt dikwijls tot impotentie, slapeloosheid, hartaanvallen en problemen met iemands huwelijkspartner of kinderen.” De bijbelse raad luidt: „Laat uw levenswijze vrij zijn van de liefde voor geld.” Ronald leerde dat en paste die raad toe. Hij vond het buitengewoon nuttig. — Hebreeën 13:5.
Een juiste kijk op werk
De jacht naar geld brengt mensen er dikwijls toe zich dwangmatig omhoog te werken op de maatschappelijke ladder. Dit kan zelfs bij de gezondste mensen hevige stress en emotionele conflicten veroorzaken — zozeer zelfs dat het op zelfmoord uitloopt. „Een man die op een ochtend toen hij op zijn werk kwam, ontdekte dat zijn bureau was verplaatst, klom naar het hoogste punt van het gebouw en sprong eraf”, aldus dr. Douglas LaBier in een interview met U.S.News & World Report over het verband tussen carrières en emotionele problemen.
„Wat er nodig is,” zegt dr. LaBier, „is een breder ontplooid leven, een leven dat niet zo sterk rondom een carrière is opgebouwd. Naast zulke zaken als behoorlijke voeding, rust en lichaamsbeweging moeten mensen die een evenwichtiger leven verlangen eraan denken meer samen te doen met hun gezin en bekwaamheden te ontwikkelen die niets met hun carrière te maken hebben en waar zij plezier aan beleven.”
Jehovah’s Getuigen leren uit de bijbel een evenwichtige kijk te hebben op werk en geld. Prediker 4:4, 6 spreekt over hard werk, wat „wedijver betekent van de een tegenover de ander” en zegt: „Beter is een handvol rust dan twee handen vol hard werk en najagen van de wind.” Ronald zag de praktische wijsheid van deze raad in. Hij ging minder werelds werk verrichten om meer tijd te hebben voor zijn geestelijke belangen en voor zijn gezin en vrienden.
Een gelukkiger gezinsleven
Vervolgens zegt Ronald in zijn brief dat de bijbelse raad over huwelijk en gezinsleven hem heeft geholpen gezinssituaties verstandiger aan te pakken. Dit is van essentieel belang nu op veel plaatsen het gezinsleven op zijn retour schijnt te zijn. Industrielanden melden minder huwelijken, meer echtscheidingen en een dalend geboortecijfer.
Dit is een alarmerende ontwikkeling want juist binnen de gezinskring wordt voorzien in enkele van de meest fundamentele menselijke behoeften. De Australische Sydney Morning Herald vroeg in een enquête aan 2000 mensen welk van de volgende aspecten hun in hun leven de meeste voldoening schonk: werk, gezin, vrienden, vrijetijdsbesteding, bezittingen of religie. De overgrote meerderheid zette „gezin” op de eerste plaats.
Jehovah’s Getuigen zijn erin geïnteresseerd hun gezinnen sterk te houden. De afgelopen vijf jaar bijvoorbeeld hebben hun twee tijdschriften De Wachttoren en Ontwaakt! (gezamenlijke oplage van meer dan 22 miljoen exemplaren in ruim 100 talen) zo’n 60 praktische artikelen gepubliceerd over het aanpakken van verschillende situaties in het gezinsleven. Een op de bijbel gebaseerde religie die mensen helpt op verstandige en liefdevolle wijze voor hun gezin te zorgen, is zonder enige twijfel praktisch.
Het grote „waarom” beantwoord
Ronald besluit zijn brief met de woorden: „Eén ding komt mij dikwijls in gedachten wanneer ik de krant lees, naar het nieuws kijk, met collega’s praat of anderen over mijn geloof vertel. En dat is dat ik, doordat ik een van Jehovah’s Getuigen ben, antwoord heb gekregen op een van de vragen die overal ter wereld het meest gesteld wordt — ’Waarom?’ Waarom alle misdaad, geweld, oorlog, immoraliteit, ziekte en beroering, nog afgezien van alle dagelijkse problemen? De wetenschap dat dit samenstel en zijn problemen slechts tijdelijk zijn, heeft een zware last van mijn schouders genomen.”
De bijbel onthult wat achter de huidige verbijsterende wereldsituatie steekt. Er wordt in verklaard waarom het oorspronkelijke voornemen van de Schepper om deze aarde tot een paradijstehuis voor de mensheid te maken nog niet verwezenlijkt is. Er wordt in verklaard hoe God alle storende invloeden van de aarde zal verwijderen en een duurzaam paradijs zal grondvesten waarvan mensen voor eeuwig zullen kunnen genieten. — 2 Petrus 3:9-13.
Wil een religie praktische waarde hebben, dan moet ze goede vruchten dragen. Ze moet betere mensen voortbrengen. Ze moet in staat zijn te verklaren waarom de dingen op aarde thans zijn zoals ze zijn. En ze dient een vaste hoop voor de toekomst in de geest en het hart van de mens te prenten. Ronald zocht naar zo’n religie en hij heeft haar gevonden. Dezelfde gelegenheid staat nog steeds open voor u. — Matthéüs 7:17-20.
[Illustratie op blz. 5]
Echte christenen behandelen elkaar als ware vrienden