Van onze lezers

UFO’s Onze vereniging heeft zich de afgelopen achttien jaar beziggehouden met het bestuderen van zogenaamde UFO-waarnemingen, en de meeste waarnemingen kunnen verklaard worden als onjuiste interpretaties. Wij vergelijken UFO-literatuur uit alle delen van de wereld en uw artikel (8 november 1990) was een welkome afwisseling. Wij kunnen de schrijvers van zo’n objectieve weergave van het feitenmateriaal alleen maar feliciteren. Hoewel wij over het algemeen de zienswijzen van uw geloof niet kunnen delen, willen wij uiting geven aan onze waardering voor dit artikel.

H. K., Centraal Onderzoeksnetwerk voor Bijzondere Verschijnselen in het Luchtruim, Duitsland

Eetstoornissen Hartelijk dank voor jullie artikelen over eetstoornissen (22 december 1990). Twee jaar geleden heb ik last gehad van anorexia en nu nog betrap ik me er soms op dat ik terugval in mijn oude gewoonten en geesteshouding. Dichter tot Jehovah naderen is zeker een hulp voor me geweest. Het doet een mens goed te zien hoe Ontwaakt! op zo’n liefdevolle en begrijpende manier hulp en verlichting biedt aan mensen die iets mankeren.

L. H., Engeland

Ik ben meestal onder de indruk van de manier waarop uw tijdschrift controversiële thema’s behandelt die vaak door ons katholieken worden genegeerd. Maar het artikel over eetstoornissen stelde me teleur. Ik heb elf jaar anorexia gehad. U noemt het een zwakheid en geeft ons de raad ons tot God te wenden om vergeving. Maar anorexia is niet gewoon een zwakte; het is een ernstige ziekte. Het is meer dan een obsessie anderen te behagen; het is een poging om te leven met de vrees niet bemind te zijn.

J. W., Duitsland

Wij hebben de ernst van eetstoornissen niet gebagatelliseerd maar duidelijk gemaakt dat ze voortspruiten uit „diepgewortelde emotionele stoornissen”. De „vrees niet bemind te zijn” bijvoorbeeld, weerspiegelt vaak het fundamentele gevoel van de patiënt te kort te schieten. In ons artikel werd dan ook de nadruk gelegd op het ontlenen van zelfrespect aan bijbelse waarden en op het opbouwen van vriendschap met God. Als er bij de strijd tegen deze kwaal inzinkingen optreden, kan de patiënt troost putten uit de wetenschap dat God vergevensgezind is en de oorzaak van onze zwakheden heel goed begrijpt. — Red.

Gescheiden ouders Het artikel „Hoe gedraag ik mij tegenover de ouder die is weggegaan?” (8 november 1990) riep gevoelens bij mij op uit mijn jeugd toen mijn vader bij ons wegging. Ik was negen jaar en voelde me verraden, in de steek gelaten en kwaad. Die gevoelens hield ik totdat ik op een dag Psalm 27:10 las. Toen besefte ik dat Jehovah zich als een Vader om mij bekommerde.

H. S., Verenigde Staten

De psalm luidt: „Ingeval mijn eigen vader en mijn eigen moeder mij werkelijk verlieten, zou toch Jehovah zelf mij opnemen.” — Red.

Drie jaar geleden zijn mijn man en ik gescheiden. Vorig jaar vertrok hij uit de stad zonder zijn kinderen gedag te zeggen. Zij hebben daar emotioneel ontzettend onder geleden en hebben het gevoel dat hij hen haat. Het artikel was een schot in de roos omdat het duidelijk maakte dat de schuld niet bij de kinderen ligt. Ik hoop dat zij dat mettertijd gaan geloven.

L. M., Verenigde Staten

Ik heb zelf drie kinderen en ik ben emotioneel erg betrokken geraakt bij alle beroering rond de echtscheiding van mijn eigen ouders. Uw artikelen hebben mij geholpen mijn denkwijze van destructief in constructief te veranderen. Ik heb net een brief aan mijn vader klaar en ik doe mijn best de kloof tussen ons te overbruggen.

K. J., Japan

Quadriplegie Dank u voor het artikel „Zij vertelden me dat ik nooit weer zou lopen!” (22 augustus 1990) Na een ernstig ongeluk in 1980 raakte ook ik verlamd aan alle vier de ledematen. Het is te begrijpen dat de meeste mensen niet weten wat dat betekent en allemaal inhoudt. Maar het artikel verschaft net het soort informatie dat mensen nodig hebben om anderen die aan de gevolgen van tragische verwondingen lijden, te kunnen helpen.

W. K., Verenigde Staten