Waarom worden sommige baby’s met een afwijking geboren?

NA DE bevalling kreeg de moeder te horen dat haar zoon een aangeboren afwijking had en spoedig totaal blind zou zijn. De moeder vertelde: ’Door de schok ging ik twijfelen aan Gods rechtvaardigheid. Waarom moest een hulpeloos klein kind lijden? Ik had voor en na de bevalling mijn gezondheid goed in acht genomen. Waarom moest mij dat overkomen?’ Men schat dat over de hele aarde gerekend, één op de 20 baby’s met een afwijking wordt geboren. Veel gekwelde ouders vragen zich af . . .

Doet God dat?

Absoluut niet! Hoewel velen menen dat dergelijke tragedies „Gods wil” zijn of dat hij de ouders straft voor een vroeger bedreven zonde, laat de bijbel, Gods Woord, zien dat dit niet het geval is.

Jezus’ discipelen vroegen bijvoorbeeld waarom een bepaalde man blind geboren was. Zij vroegen Jezus: „Wie heeft gezondigd, deze man of zijn ouders, dat hij blind werd geboren?” Jezus maakte toen duidelijk dat aangeboren afwijkingen geen straf van God zijn. Hij zei: „Noch deze man noch zijn ouders hebben gezondigd.” — Joh. 9:1-3.

Waaraan is het toe te schrijven?

Aangeboren afwijkingen kunnen allerlei oorzaken hebben. Soms komen ze voor doordat er iets niet in orde is in de microscopisch kleine chromosomen of genen van de baby. Dit kan al dan niet van de ouders geërfd zijn. Het Textbook of Medicine verklaart echter: „Bij de meeste afwijkingen is er geen voornaamste factor aan te wijzen, en men kan ervan uitgaan dat ze ontstaan door de gecompliceerde wisselwerking tussen genetische en milieu-invloeden of door speciale, zeldzame genetische combinaties.”

Tot de factoren waarvan men aanneemt dat ze een rol spelen bij het veroorzaken van aangeboren afwijkingen behoren: ziekte of blootstelling van de moeder aan bepaalde ziekten tijdens de zwangerschap, stralingsletsel, chemische verontreiniging, geneesmiddelen (zelfs sommige die veilig worden geacht tijdens de zwangerschap), buitensporig grote hoeveelheden van sommige vitaminen, ondervoeding, verkeerde voeding, bepaalde woonomstandigheden, de leeftijd van de moeder, ras, en zelfs het jaargetijde waarin de geboorte plaatsvindt. Vaak zijn door oorlogen en hebzuchtige commercie toestanden teweeggebracht die tot aangeboren afwijkingen hebben geleid.

Aan de andere kant kunnen bepaalde daden van een ouder de kans op aangeboren afwijkingen vergroten. Sommigen leiden een losbandig en immoreel leven, ten nadele van hun ongeboren nageslacht. De baby kan gebrekkig zijn doordat de ouders een venerische ziekte hebben opgelopen of een incestueuze (bloedschennige) verhouding hebben. Ook kunnen ouders de groeiende foetus schade berokkenen door zich te buiten te gaan aan verdovende middelen en tabak.

De grondoorzaak dat er gebrekkige kinderen worden geboren, is echter de ongehoorzaamheid van het eerste echtpaar, Adam en Eva. Door hun zonde tegen God verloren zij hun volmaaktheid van lichaam en geest en brachten zij „gebrekkige” kinderen voort. Elke volgende generatie week naar verhouding weer verder van de volmaaktheid af. Daarom zouden er, zelfs als er geen schadelijke technologie, oorlogen, ondervoeding of immoreel gedrag bestonden, toch nog gebrekkige kinderen zijn wegens het feit dat wij uit onvolmaakte ouders zijn geboren.

Wat kan men doen als het gebeurt?

Afhankelijk van de soort van afwijking kan er dikwijls veel worden gedaan. Medische onderzoekers ontwikkelen dagelijks nieuwe technieken die bijdragen tot genezing van de afwijkingen of het gemakkelijker maken ermee te leven. Mechanische armen en benen hebben velen die zonder deze ledematen geboren zijn, in staat gesteld een aangenamer leven te leiden.

Er bestaan instellingen die veel doen om gebrekkige kinderen te revalideren. Veel kinderpsychologen bewijzen dat wanneer men maar vroeg genoeg met gespecialiseerde training begint, „kleuters van elk intelligentiepeil zich kunnen ontwikkelen en kunnen leren”. Soms hebben ouders geen alternatief dan het kind in een instituut te laten opnemen. Toch is ouderliefde van essentieel belang. „Met liefde bereik je meer dan met alle speciale training”, verklaarde de vader van een kind dat met mongolisme geboren was.

Veel kinderen die hopeloos gebrekkig geboren zijn, heeft men kunnen helpen en zij leiden nu, als volwassenen, een produktief leven. Er zijn zelfs vrouwen zonder armen die zelf kinderen hebben grootgebracht. Ondanks hun handicap zijn zij blij dat zij leven.

Zullen zulke kinderen ooit gezond worden? Ja zeker. Jezus demonstreerde de „werken Gods” door een blind geboren man te genezen. Dit door Gods kracht verrichte wonder laat zien dat God zich werkelijk bekommert om de ellendige situatie van degenen die gebrekkig zijn geboren. Deze „werken Gods” zullen in de nabije toekomst nog duidelijker aan de dag treden. God belooft het huidige zelfzuchtige stelsel te verwijderen en „nieuwe hemelen en een nieuwe aarde” tot stand te brengen waarin ’rechtvaardigheid zal wonen’. — 2 Petr. 3:13; Joh. 9:3.

Net zoals Jezus toen hij op aarde was blinde ogen, kreupele benen en een verschrompelde hand genas, zullen op de „nieuwe aarde” ogen en oren die vanaf de geboorte gesloten zijn, geopend worden. Mensen met onbruikbare of ontbrekende ledematen zullen dolgelukkig zijn ze weer te kunnen gebruiken! Elke traan van verdriet zal onder de hemelse heerschappij van Jezus verdwijnen. Zelfs de dood zal er niet meer zijn! — Mark. 3:1-5; Openb. 21:3, 4.

Deze hoop vormt een aanmoediging voor personen die gebrekkige kinderen hebben. De moeder van een 15-jarige geestelijk gehandicapte zoon die vanaf zijn geboorte doofstom is, gaf toe: „Er waren ogenblikken dat mijn dochter en ik de neiging hadden de moed te laten zakken en het op te geven, maar doordat wij Jehovah God kennen en beseffen dat hij mijn zoon in de toekomst zal verlossen van deze toestand, hadden wij iets om naar uit te zien. Dat heeft ons op de been gehouden.”

Tracht meer uit de bijbel te weten te komen over deze bezielende hoop en hoe u en uw gezin zich die eigen kunnen maken. Jehovah’s Getuigen zullen u daar graag bij helpen, zonder daarvoor ook maar iets in rekening te brengen.

[Kader op blz. 10]

WAT SOMMIGE OUDERS VAN GEBREKKIGE BABY’S ZEGGEN

„Voordat hij werd geboren, was ik erg kortaangebonden, maar door hem te verzorgen, heb ik geduld en vriendelijkheid geleerd. Dit heeft me zelfs geholpen meer consideratie met anderen te hebben.” — Moeder van een 15-jarige dove, niet sprekende, geestelijk gehandicapte jongen met skeletmisvormingen

’Wij hebben nog vaak aan de dokter gedacht die toestemming vroeg om haar te laten sterven. Wat een zegen is onze kleine meid voor ons geweest! Hoewel een geestelijk gehandicapt kind in zoveel opzichten beperkt is, schijnt het met een overvloed van liefde begiftigd te zijn.’ — Vader van een 10-jarig meisje met mongolisme