Van onze lezers

ABORTUS

Er zitten 29 leerlingen in mijn klas op de vakschool die ik bezoek. Voor een klassebespreking kwam het onderwerp „Wel of geen abortus” aan de orde. Ik bleek de enige te zijn die abortus als moord beschouwde. Ik had verscheidene exemplaren van de „Ontwaakt!” over dit onderwerp meegenomen en gaf de lerares een exemplaar. Zij las het en liet het „Dagboek van een ongeboren kind” stencilen en aan de klas uitdelen. Veel leerlingen dachten na over de argumenten die tijdens de bespreking naar voren werden gebracht en herzagen ten slotte hun oorspronkelijke zienswijze. Toen de lerares opnieuw vroeg hoe wij over abortus dachten, was bijna iedereen het mee eens dat het moord was.

S. U., Duitsland

De serie artikelen over abortus was werkelijk ontroerend, en de illustratie van de ’kleine voetjes — geaborteerd met 10 weken’ is echt roerend. Ik bracht deze uitgave bij een vrouw op mijn route. Onlangs vertelde zij me welk een schitterende uitwerking de inlichtingen op haar hadden gehad. Deze vrouw was zwanger, en toen zij het tijdschrift ontving, had zij reeds alles geregeld voor een abortus. Nadat zij het tijdschrift had gelezen, kon zij ettelijke nachten niet slapen. Juist de nacht voordat zij de abortus zou ondergaan, bad zij tot God om haar kracht te geven zodat zij niet zo iets slechts zou doen als het laten weghalen van het leven van een ongeboren schepsel. Bewogen door hetgeen zij bij het lezen van „Ontwaakt!” te weten was gekomen, zei ze de regelingen voor de abortus af. Zowel zij als haar man zijn erg dankbaar voor de voortreffelijke inlichtingen die hen hebben geholpen om wijs te handelen.

J. A., Spanje

Tijdens het prediken ontdekte ik verscheidene deuren, verborgen in een smal steegje tussen twee gebouwen, die ik voordien over het hoofd had gezien. Ik schoof een exemplaar van „Ontwaakt!” onder een van de deuren door. Het bevatte de artikelen over abortus. Na verscheidene keren teruggegaan te zijn, trof ik uiteindelijk een jong meisje. Ze vertelde me dat haar moeder in het ziekenhuis lag, waar zij zojuist een baby had gekregen. Drie weken later ging ik terug en trof de vrouw, die me onmiddellijk binnennodigde en me trots de nieuwste aanwinst van het gezin liet zien. Het schijnt dat zij, juist op de dag dat zij met haar dokter alles geregeld had voor een abortus, bij haar thuiskomst het tijdschrift vond dat ik onder haar deur had achtergelaten. Dank zij „Ontwaakt!” was wat oorspronkelijk een abortus had moeten worden, nu de „trots en vreugde” van het echtpaar geworden.

G. D., Duitsland.

ROKEN

Ik ben een agnosticus die wegens arbeidsongeschiktheid vervroegd met pensioen moest gaan omdat mijn werkgever alleen paal en perk wilde stellen aan roken door het personeel als het erom ging de apparatuur, zoals computers, te beschermen. Ik weet de artikelen die u over roken hebt geschreven, terdege te waarderen. Ik werd grootgebracht als katholiek en heb een sterk gevoel van eerbied voor het leven. Het is reeds lang mijn overtuiging dat roken niet het belangrijkste gezondheidsprobleem van onze natie zou zijn als meer geestelijken en hun gemeenten datgene wat zij over liefde voor hun naaste prediken, in praktijk zouden brengen. Bedankt. Ik weet dat u met het goede werk zult voortgaan.

E. C., Arizona (VS)