गीत ९१
आमच्या प्रेमाची साक्ष
१. आ-हे दि-वस आ-ज खास,
वा-हे ओ-ठां-तून प्रा-र्थ-ना.
दि-ला तू जो सन्-मान,
तो आ-म्हा ज-गा-हून मो-ठा.
तु-झ्या घ-रा बां-ध-ण्या,
दि-ली श-क्ती तू आ-म्हा-ला.
आ-णि इ-मा-रत ही,
सा-क्ष प्रे-मा-ची आ-म-च्या.
(कोरस)
या-हा तु-झे आ-म्हा-वर उप-कार,
मं-दिर तु-झं झा-लं सा-कार.
आ-यु-ष्या-चा प्र-त्ये-क क्षण तो वा-हू तु-ला.
हो-वो तु-झी स्तु-ती स-दा.
२. आ-नं-द चेह-ऱ्यां-व-री,
या का-यम-च्या आ-ठ-व-णी.
मि-ळा-ले मि-त्र हे,
सो-ब-ती जि-वा-भा-वा-चे.
प-वि-त्र श-क्ती-मु-ळे,
के-लं सा-रं एक-दि-ला-ने.
सा-ऱ्या ज-गा-म-ध्ये,
वा-ढू दे म-हि-मा तु-झा.
(कोरस)
या-हा तु-झे आ-म्हा-वर उप-कार,
मं-दिर तु-झं झा-लं सा-कार.
आ-यु-ष्या-चा प्र-त्ये-क क्षण तो वा-हू तु-ला.
हो-वो तु-झी स्तु-ती स-दा.
(स्तो. ११६:१; १४७:१; रोम. १५:६ ही वचनंसुद्धा पाहा)