निर्गम

३३ मग यहोवा मोशेला म्हणाला: “ज्या लोकांना तू इजिप्त देशातून बाहेर आणलंस, त्यांना घेऊन आता पुढे जा. मी अब्राहाम, इसहाक आणि याकोब यांना ज्या देशाबद्दल असं म्हणालो होतो, की ‘तुमच्या संततीला* मी तो देईन,’ त्या देशाकडे जा.+ २ मी तुझ्यापुढे एका स्वर्गदूताला पाठवीन+ आणि कनानी, अमोरी, हित्ती, परिज्जी, हिव्वी आणि यबूसी लोकांना हाकलून लावीन.+ ३ तुम्ही दूध आणि मध वाहत असलेल्या देशाकडे जा.+ पण मी तुमच्यासोबत येणार नाही, कारण तुम्ही हट्टी* लोक आहात+ आणि कदाचित मी वाटेतच तुमचा सर्वनाश करीन.”+

४ ही वाईट बातमी ऐकून लोक शोक करू लागले आणि त्यांच्यापैकी एकानेही आपले दागिने घातले नाहीत. ५ यहोवा मोशेला म्हणाला: “इस्राएली लोकांना सांग, ‘तुम्ही हट्टी* लोक आहात.+ मी एका क्षणात तुमच्या छावणीतून जाऊन तुमचा सर्वनाश करू शकतो.+ म्हणून आता तुमच्यासोबत काय करावं हे मी ठरवेपर्यंत तुमचे दागिने घालू नका.’” ६ यामुळे होरेब पर्वतापासून पुढे जाताना इस्राएली लोकांनी दागिने घातले नाहीत.*

७ यानंतर मोशेने आपला तंबू छावणीबाहेर काही अंतरावर नेऊन उभा केला. त्याने त्याला भेटमंडप म्हटलं. कोणालाही यहोवाला काही विचारायचं असेल,+ तर तो छावणीबाहेर असलेल्या त्या भेटमंडपाजवळ जायचा. ८ जेव्हा जेव्हा मोशे त्या मंडपाकडे जायचा, तेव्हा तेव्हा लोक उठून आपापल्या तंबूच्या दाराजवळ उभे राहायचे आणि मोशे मंडपात जाईपर्यंत ते त्याच्याकडे पाहत राहायचे. ९ मोशे मंडपाच्या आत जाताच ढगाचा खांब+ खाली उतरायचा आणि देव मोशेसोबत बोलत असताना, तो खांब मंडपाच्या प्रवेशाजवळ असायचा.+ १० जेव्हा सर्व लोक मंडपाच्या प्रवेशाजवळ तो ढगाचा खांब पाहायचे, तेव्हा प्रत्येक जण आपापल्या तंबूच्या दाराजवळ वाकून नमन करायचा. ११ दोन माणसं जशी एकमेकांशी बोलतात, तसंच यहोवा मोशेसोबत समोरासमोर बोलायचा.+ मोशे छावणीत परत आल्यावर त्याचा सेवक आणि सहायक+ असलेला, नूनचा मुलगा यहोशवा+ मंडपातच थांबायचा.

१२ मग मोशे यहोवाला म्हणाला: “बघ, तू मला म्हणतोस, की ‘या लोकांना ने;’ पण माझ्यासोबत तू कोणाला पाठवणार हे तू मला अजून सांगितलेलं नाहीस. शिवाय, तू म्हणतोस, ‘मी तुला नावाने ओळखतो* आणि तुझ्यावर माझी कृपा आहे.’ १३ जर माझ्यावर तुझी खरंच कृपा असेल, तर मला तुझे मार्ग दाखव.+ म्हणजे मला तुझी ओळख होईल आणि पुढेही तुझी कृपा माझ्यावर राहील. बघ, हे राष्ट्र शेवटी तुझेच लोक आहेत.”+ १४ तेव्हा देव म्हणाला: “मी स्वतः तुझ्यासोबत येईन+ आणि तुला विश्रांती देईन.”+ १५ मग मोशे देवाला म्हणाला: “जर तू आमच्यासोबत येणार नसशील, तर आम्हाला इथून पाठवू नकोस. १६ माझ्यावर आणि माझ्यासोबतच तुझ्या लोकांवरही तुझी कृपा आहे, हे सर्वांना कसं कळेल? मी आणि तुझे लोक पृथ्वीवरच्या इतर सर्व लोकांपेक्षा वेगळे आहोत, हे तू आमच्यासोबत आल्यामुळेच दिसून येणार नाही का?”+

१७ मग यहोवा मोशेला म्हणाला: “तुझी ही विनंतीही मी मान्य करीन, कारण तुझ्यावर माझी कृपा आहे आणि मी तुला नावाने ओळखतो.” १८ तेव्हा मोशे म्हणाला: “कृपा करून मला तुझं तेज पाहू दे.” १९ पण देव म्हणाला: “मी तुझ्या समोरून जाईन आणि माझा चांगुलपणा तुला पाहायला मिळेल. आणि मी तुझ्यापुढे यहोवाच्या नावाची घोषणा करीन;+ माझी इच्छा असेल, त्याच्यावर मी कृपा करीन आणि माझी इच्छा असेल, त्याच्यावर मी दया करीन.”+ २० पण तो पुढे म्हणाला: “तू माझा चेहरा पाहू शकणार नाहीस, कारण कोणीही माणूस मला पाहून जिवंत राहू शकत नाही.”

२१ मग यहोवा म्हणाला: “ही जागा माझ्या जवळ आहे. तू त्या खडकावर उभा राहा. २२ माझं तेज जवळून जात असताना, मी तुला खडकाच्या भेगेत ठेवीन आणि मी निघून जाईपर्यंत तुला माझ्या हाताने झाकून ठेवीन. २३ त्यानंतर मी माझा हात काढून घेईन आणि तुला माझी पाठ दिसेल. पण माझा चेहरा तुला दिसणार नाही.”+