രണ്ടു തരം ലെൻസുള്ള കണ്ണടകൾ—ആർക്കാണ്‌ അവ ആദ്യമു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നത്‌?

രണ്ടു നൂറ്റാ​ണ്ടു​കൾക്കു മുമ്പ്‌, ബെഞ്ചമിൻ ഫ്രാങ്ക്‌ളിൻ രണ്ടു ജോഡി സ്‌ഫടിക കഷണങ്ങൾ—ഒന്നു ദൂരദൃ​ഷ്ടിക്ക്‌ ഉള്ളതും മറ്റൊന്നു ഹ്രസ്വ​ദൃ​ഷ്ടിക്ക്‌ ഉള്ളതും—തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു. എന്നിട്ട്‌ അദ്ദേഹം അവ ഓരോ​ന്നും വിലങ്ങനെ മുറിച്ച്‌ പകുതി വീതം ആക്കി. ഒരേ ഫ്രെയ്‌മിൽ തന്നെ, ദൂരദൃ​ഷ്ടി​ക്കുള്ള ലെൻസി​ന്റെ മേൽപ്പ​കു​തി ഹ്രസ്വ​ദൃ​ഷ്ടി​ക്കുള്ള ലെൻസി​ന്റെ കീഴ്‌പ​കു​തി​യു​ടെ മുകളിൽ ഘടിപ്പി​ച്ചു. അതോടെ, രണ്ടു തരം ലെൻസുള്ള ആദ്യത്തെ കണ്ണട രൂപം പ്രാപി​ക്കു​ക​യാ​യി!

ഇന്ന്‌, സാങ്കേ​തിക വിദ്യ​യി​ലെ പുരോ​ഗതി നിമിത്തം ഒരൊറ്റ ചില്ലിൽ തന്നെ ഹ്രസ്വ​ദൃ​ഷ്ടി​ക്കും ദൂരദൃ​ഷ്ടി​ക്കും ഉള്ള ലെൻസു​കൾ രൂപ​പ്പെ​ടു​ത്താ​നാ​കും. ഒരു ചില്ലിന്റെ തന്നെ മുകൾഭാ​ഗ​ത്തി​ന്റെ​യും കീഴ്‌ഭാ​ഗ​ത്തി​ന്റെ​യും വക്രത​യ്‌ക്കു വ്യത്യാ​സം വരുത്തി​യാണ്‌ ഇതു സാധ്യ​മാ​ക്കു​ന്നത്‌. ഇത്തരം കോൺടാ​ക്‌റ്റ്‌ ലെൻസു​കൾ പോലും ഇന്നു ലഭ്യമാണ്‌. എന്നാൽ പ്രകാശ-ദൃഷ്ടി​ശാ​സ്‌ത്രം രണ്ടുതരം ലെൻസുള്ള കണ്ണടകൾ രൂപ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തി​നു വളരെ മുമ്പു തന്നെ, അത്ര​യൊ​ന്നും പ്രസി​ദ്ധ​ന​ല്ലാത്ത ഒരു ശുദ്ധജല മത്സ്യത്തിന്‌ ഇത്തരം ലെൻസു​ക​ളിൽ ‘അത്യാ​ധു​നി​ക​മാ​യവ’ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു എന്നു നിങ്ങൾക്ക്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നോ?

കാഴ്‌ച​യ്‌ക്കു പരൽ മത്സ്യങ്ങളെ പോലി​രി​ക്കുന്ന ഇവയെ അനാ​ബ്ലെ​പ്‌സ്‌ എന്നാണു ശാസ്‌ത്ര​ജ്ഞ​ന്മാർ വിളി​ക്കു​ന്നത്‌. 30 സെന്റി​മീ​റ്റർ നീളമുള്ള ഇവ, മെക്‌സി​ക്കോ​യു​ടെ തെക്കു ഭാഗം മുതൽ തെക്കേ അമേരി​ക്ക​യു​ടെ വടക്കു ഭാഗം വരെയുള്ള ജലാശ​യ​ങ്ങ​ളിൽ കാണ​പ്പെ​ടു​ന്നു. വാലു മുതൽ ചെകിള വരെ അവയ്‌ക്ക്‌ വലിയ പ്രത്യേ​ക​ത​യൊ​ന്നു​മില്ല. എന്നാൽ ചെകി​ള​യ്‌ക്ക്‌ അപ്പുറ​ത്തേ​ക്കുള്ള ഭാഗം നമ്മിൽ ആശ്‌ച​ര്യം ജനിപ്പി​ച്ചേ​ക്കാം.

ഒറ്റ നോട്ട​ത്തിൽ, ഈ മത്സ്യങ്ങൾക്കു നാലു കണ്ണുകൾ ഉള്ളതായി തോന്നും—മുകളി​ലേക്കു നോക്കാ​നാ​യി ഒരു ജോഡി​യും താഴേക്കു നോക്കാ​നാ​യി മറ്റൊരു ജോഡി​യും. ആളുകൾ ഇവയെ നാൽക്കണ്ണൻ മത്സ്യങ്ങ​ളെന്നു വിളി​ക്കു​ന്നതു വെറു​തെയല്ല. പക്ഷേ, ഇതു വെറും ഒരു തോന്നൽ മാത്ര​മാണ്‌. അവയ്‌ക്ക്‌ ഉരുണ്ട, രണ്ടു വലിയ കണ്ണുകൾ ആണുള്ളത്‌. എന്നാൽ ഓരോ കണ്ണും വിലങ്ങനെ ഒരു ചർമ പാളി​യാൽ രണ്ടായി വിഭജി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. ഇവ ജലോ​പ​രി​ത​ല​ത്തി​ലൂ​ടെ നീന്തി തുടി​ക്കു​ന്ന​തി​നാൽ, അവയുടെ കണ്ണുക​ളു​ടെ മേൽപ​കു​തി വെള്ളത്തി​നു മുകളി​ലാ​യി​രി​ക്കും. പരി​തോ​ദർശ​നി​കൾ (periscopes) പോലെ വർത്തി​ക്കുന്ന ഇവ ആകാശ​ത്തേക്കു ദൃഷ്ടി പായി​ക്കാൻ മത്സ്യത്തെ സഹായി​ക്കു​ന്നു. വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി കിടക്കുന്ന കീഴ്‌പ​കു​തി കൊണ്ടു ജലോ​പ​രി​ത​ല​ത്തി​ന്റെ അടിഭാ​ഗ​ത്തും അവയ്‌ക്കു നോക്കാ​നാ​കും. ഈ വിധത്തിൽ നാൽക്കണ്ണൻ മത്സ്യങ്ങൾ വെള്ളത്തി​ന​ടി​യിൽ തീറ്റ അന്വേ​ഷി​ക്കു​മ്പോൾ തന്നെ വിശന്നു വലഞ്ഞെ​ത്തുന്ന ജലപക്ഷി​ക​ളു​ടെ​മേൽ ഒരു കണ്ണുണ്ടാ​യി​രി​ക്കാ​നും—അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നു കൂടി കൃത്യ​മാ​യി പറഞ്ഞാൽ, രണ്ടു കണ്ണുണ്ടാ​യി​രി​ക്കാ​നും—ശ്രദ്ധി​ക്കു​ന്നു.

വെള്ളത്തി​ന്റെ അടിയി​ലേക്കു നോക്കാൻ അവയ്‌ക്കു പക്ഷേ, വായു​വി​ലേക്കു നോക്കാൻ ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാൾ കട്ടി കൂടിയ ലെൻസ്‌ വേണം. ഈ പ്രശ്‌നം എങ്ങനെ ആണ്‌ പരിഹ​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌? രണ്ടു തരം ലെൻസു​കൾ കൊണ്ട്‌! ഓരോ കണ്ണിലും അണ്ഡാകൃ​തി​യി​ലുള്ള ഓരോ ലെൻസു വീതം ഉണ്ട്‌. പക്ഷേ ലെൻസി​ന്റെ അടിഭാ​ഗം മുകൾഭാ​ഗ​ത്തേ​ക്കാ​ളും കട്ടികൂ​ടി​യ​താ​യ​തു​കൊണ്ട്‌ ഫലത്തിൽ രണ്ടുതരം ലെൻസു​ക​ളാണ്‌ അവയുടെ ഓരോ കണ്ണിലും ഉള്ളത്‌. ലെൻസി​ന്റെ കട്ടി കൂടിയ ഭാഗം കൊണ്ടു ജലപര​പ്പിന്‌ അടിയി​ലുള്ള ഭാഗം നിരീ​ക്ഷി​ക്കു​മ്പോൾ കൂടുതൽ പരന്ന മുകൾ ഭാഗം ഉപയോ​ഗിച്ച്‌ അവ ആകാശ​ത്തേ​ക്കും ദൃഷ്ടി പായി​ക്കു​ന്നു.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, രണ്ടു തട്ടിലുള്ള കാഴ്‌ച വ്യക്തമാ​കണം എങ്കിൽ മത്സ്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ലെൻസു​കൾ വൃത്തി​യാ​യി സൂക്ഷി​ക്കേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. അവ എങ്ങനെ​യാണ്‌ തങ്ങളുടെ ലെൻസു​കൾ വൃത്തി​യാ​ക്കു​ന്നത്‌? ലെൻസു​ക​ളിൽ ഉള്ള ഈർപ്പം നഷ്ടമാ​കു​മ്പോൾ, ഈ മത്സ്യങ്ങൾ തല വെള്ളത്തിൽ മുക്കുന്നു. അതിനു​ശേഷം അവ പൊന്തി​വ​രു​ന്നതു വെട്ടി​ത്തി​ള​ങ്ങുന്ന ഇരട്ട​ലെൻസു​ക​ളു​മാ​യാണ്‌. ആ തിളക്ക​മാർന്ന ലെൻസു​ക​ളിൽ പ്രതി​ഫ​ലി​ക്കു​ന്ന​തോ നിശ്ചയ​മാ​യും അവയുടെ സ്രഷ്ടാ​വി​ന്റെ ജ്ഞാനവും!

[31-ാം പേജിലെ ചിത്ര​ത്തിന്‌ കടപ്പാട്‌]

Painting by Charles Willson Peale/Dictionary of American Portraits/Dover

©Dr. Paul A. Zahl, The National Audubon Society Collection/PR

©William E. Townsend, Jr., The National Audubon Society Collection/PR