കൊടു​ങ്കാ​റ്റി​നെ തുടർന്ന്‌ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വം പ്രകട​മാ​യി

മൊസാമ്പിക്കിലെ ഉണരുക! ലേഖകൻ

നഗരം മൊസാ​മ്പി​ക്കി​ലെ മാപ്പൂ​ട്ടോ. തീയതി 1998 മാർച്ച്‌ 2. സമയം സായാഹ്നം. അതിശ​ക്ത​മായ ഒരു മഴക്കാറ്റ്‌ നഗരത്തിൽ സംഹാ​ര​താ​ണ്ഡ​വ​മാ​ടി. അടുത്ത പ്രഭാ​ത​ത്തിൽ നാശാ​വ​ശി​ഷ്ടങ്ങൾ നാലു​പാ​ടും ചിതറി​ക്കി​ട​ക്കു​ന്നതു കാണാ​മാ​യി​രു​ന്നു—കടലോ​ര​ങ്ങ​ളിൽ കടപു​ഴ​കിയ വൃക്ഷങ്ങൾ, കൂലം​കു​ത്തി​യൊ​ഴു​കിയ മഴവെ​ള്ള​ത്തിൽ താറു​മാ​റായ റോഡു​കൾ, മേൽക്കൂ​രകൾ പറന്നു​പോ​യ​തും നിലം​പൊ​ത്തി​യ​തു​മായ വീടുകൾ.

എന്നാൽ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ബ്രാഞ്ച്‌ ഓഫീസ്‌ കെട്ടി​ട​ങ്ങൾക്കു യാതൊ​രു ഹാനി​യും തട്ടിയില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ സമീപത്ത്‌ ഉണ്ടായി​രുന്ന ഒരു വീട്‌ കാറ്റിനെ അതിജീ​വി​ച്ചില്ല. തടി​കൊ​ണ്ടുള്ള ചട്ടക്കൂ​ടും ചുളി​വു​ക​ളുള്ള നാകത്ത​കി​ടു​കൾകൊ​ണ്ടു നിർമിച്ച മേൽക്കൂ​ര​യു​മുള്ള ആ എളിയ ഭവനം ആഞ്ഞടിച്ച കാറ്റിനെ ചെറുത്തു നിൽക്കാ​നാ​കാ​തെ നിലം​പൊ​ത്തി. സന്തോ​ഷ​ക​ര​മെന്നു പറയട്ടെ, ആ വീട്ടി​ലു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ആറു പേരും—ഒരു സ്‌ത്രീ​യും അഞ്ചു കുഞ്ഞു​ങ്ങ​ളും—പരിക്കു​ക​ളൊ​ന്നും കൂടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവരുടെ മറ്റെല്ലാം തന്നെ നഷ്ടപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു.

പിറ്റേന്ന്‌ നേരം പരപരാ വെളു​ത്ത​പ്പോൾത്തന്നെ വാച്ച്‌ ടവർ സൊ​സൈ​റ്റി​യു​ടെ ബ്രാഞ്ച്‌ ഓഫീ​സി​ലെ സന്നദ്ധ സേവകർ അവരെ സന്ദർശി​ച്ചു. അപ്പോൾ അവർ തങ്ങൾക്ക്‌ ആകെയു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ഏതാനും വീട്ടു​സാ​മാ​ന​ങ്ങൾക്കാ​യി നാശാ​വ​ശി​ഷ്ട​ങ്ങൾക്ക്‌ ഇടയിൽ പരതുക ആയിരു​ന്നു. ഭൗതിക നഷ്ടം അവരെ തളർത്തി​ക്ക​ള​ഞ്ഞി​രു​ന്നു, കാരണം വീടു പുനർനിർമി​ക്കാൻ വേണ്ട പണം അവരുടെ പക്കൽ ഇല്ലായി​രു​ന്നു. അവിടു​ത്തെ ചന്തയിൽ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾ വിറ്റു​കി​ട്ടുന്ന തുച്ഛമായ വരുമാ​നം കൊണ്ടാ​യി​രു​ന്നു അച്ഛനി​ല്ലാത്ത ആ കുടും​ബം കഴിഞ്ഞി​രു​ന്നത്‌.

കാര്യാ​ദി​കൾ അപഗ്ര​ഥിച്ച ശേഷം, സഹായി​ക്കാ​നാ​യി യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ സത്വരം രംഗ​ത്തെത്തി. പഴയ വീടിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗ ശൂന്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ സന്നദ്ധ സേവകർ ആവശ്യ​മുള്ള വസ്‌തു​ക്കൾ ശേഖരി​ക്കു​ക​യും ചെറു​തെ​ങ്കി​ലും ഉറപ്പുള്ള ഒരു വീടു പണിയാൻ ആരംഭി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

എന്താണു സംഭവി​ക്കു​ന്ന​തെന്ന്‌ അറിയാൻ ആകാം​ക്ഷാ​ഭ​രി​തർ ആയിരു​ന്നു അയൽക്കാർ. എന്നാൽ പണി അതി​വേഗം പുരോ​ഗ​മി​ക്കു​ന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവർ അത്ഭുത​പ്പെ​ട്ടു​പോ​യി. വെറും അഞ്ചു ദിവസ​ത്തി​നു​ള്ളിൽ പൂർണ​മാ​യി പുനർനിർമി​ക്ക​പ്പെട്ട വീട്‌ താമസ യോഗ്യ​മാ​യി. പുതിയ വീട്ടി​ലേക്കു പ്രവേ​ശി​ച്ച​പ്പോൾ ആ സ്‌ത്രീക്ക്‌ നന്ദി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടി​യില്ല. എന്നാൽ, വാക്കു​ക​ളു​ടെ ആവശ്യം ഇല്ലായി​രു​ന്നു. കാരണം അവരു​ടെ​യും അഞ്ചു കുഞ്ഞു​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന മുഖങ്ങ​ളും വിലമ​തി​പ്പു നിറഞ്ഞ കണ്ണുക​ളും അവർ സന്തുഷ്ട​രാ​ണെന്നു വ്യക്തമാ​ക്കി.

ഈ സന്നദ്ധ സേവക​രും സന്തുഷ്ടർ ആയിരു​ന്നു. യഥാർഥ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ അന്തഃസത്ത ഒരു പ്രാ​യോ​ഗിക വിധത്തിൽ പ്രദർശി​പ്പി​ക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ച​തിൽ അവർ ശരിക്കും സന്തോ​ഷി​ച്ചു.—ഗലാത്യർ 6:10.

[13-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

മാർച്ച്‌ 5

മാർച്ച്‌ 6

മാർച്ച്‌ 7

പ്രാദേശിക സാക്ഷികൾ ഈ കുടും​ബ​ത്തി​ന്റെ വീടു പുനർനിർമി​ച്ചു