യുവജ​നങ്ങൾ ചോദി​ക്കു​ന്നു. . .

ഡാഡി മരി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌?

കരുത്ത​നും ആരോ​ഗ്യ​വാ​നു​മാ​യി അറിയ​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ആലിന്റെ പിതാ​വി​നെ ആശുപ​ത്രി​യി​ലേക്കു കൊണ്ടു​പോ​യ​പ്പോൾ എല്ലാവ​രും അതിശ​യി​ച്ചു​പോ​യി. എങ്കിലും ഡാഡി ഉടൻതന്നെ വീട്ടിൽതി​രി​ച്ചെ​ത്തു​മെന്ന്‌ ആലിന്‌ പൂർണ​വി​ശ്വാ​സ​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ നില പെട്ടെന്നു മോശ​മാ​യി, അദ്ദേഹം മരിച്ചു. “ഇത്രയും ശക്തനായ ഒരാൾ മരിച്ചു​പോ​യെന്ന്‌ എനിക്കു വിശ്വ​സി​ക്കാ​നാ​യില്ല,” ആൽ വിലപി​ച്ചു.

കിമ്മിന്റെ പിതാവ്‌ സ്‌നേ​ഹ​മ​യി​യായ ഒരു ക്രിസ്‌തീയ മനുഷ്യ​നാ​യി​രു​ന്നു. വിട്ടു​മാ​റാത്ത ഒരു ആരോ​ഗ്യ​പ്ര​ശ്‌നം മൂലം മുമ്പ്‌ അദ്ദേഹത്തെ ആശുപ​ത്രി​യി​ലാ​ക്കി​യി​ട്ടു​ള്ള​താണ്‌. എന്നാൽ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ നില മെച്ച​പ്പെ​ട്ടു​വ​രു​ന്ന​താ​യി തോന്നി. അങ്ങനെ​യി​രി​ക്കെ ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം കുളി​മു​റി​യിൽ വീണു. “ഡാഡി മരിച്ചു​പോ​യെന്ന്‌ കണ്ടയു​ടനെ എനിക്കു മനസ്സി​ലാ​യി,” കിം ഓർമി​ക്കു​ന്നു. “ചെയ്‌തു പരിച​യ​മി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും സിപിആർ (cardiopulmonary resuscitation) രീതി​യി​ലൂ​ടെ ഡാഡിയെ രക്ഷപ്പെ​ടു​ത്താൻ എന്റെ അമ്മയും സഹോ​ദ​ര​നും കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ മുറി​യി​ലേക്ക്‌ ഓടി​ച്ചെന്ന്‌ ഇങ്ങനെ പ്രാർഥി​ച്ചു: ‘യഹോവേ, ഇതു സംഭവി​ക്ക​രു​തേ. ഡാഡിയെ ജീവി​ക്കാൻ അനുവ​ദി​ക്ക​ണമേ!’ എന്നാൽ ഡാഡിക്കു ബോധം വീണില്ല, ഒരിക്ക​ലും.”

ഈ ലോക​ത്തി​ലെ ഒരു കഠിന യാഥാർഥ്യ​മാണ്‌ മരണം. ബൈബിൾ പറയുന്നു: “എല്ലാറ​റി​ന്നും ഒരു സമയമു​ണ്ടു . . . ജനിപ്പാൻ ഒരു കാലം, മരിപ്പാൻ ഒരു കാലം.” (സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 3:1, 2) നിങ്ങൾ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യാ​യാണ്‌ വളർത്ത​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്കിൽ ആളുകൾ മരിക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ കാരണം, മരിച്ച​വ​രു​ടെ അവസ്ഥ, പുനരു​ത്ഥാന പ്രത്യാശ എന്നീ കാര്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള ബൈബിൾ പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​കൾ നിങ്ങൾക്ക്‌ അറിയാ​മാ​യി​രി​ക്കും.a

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, മാതാ​വി​ന്റെ​യോ പിതാ​വി​ന്റെ​യോ നഷ്ടം നിങ്ങളെ തളർത്തി​ക്ക​ള​ഞ്ഞേ​ക്കാം. അത്‌ നിങ്ങളു​ടെ ജീവി​ത​ത്തി​ലെ ഏററവും പ്രയാ​സ​ക​ര​മായ അനുഭ​വ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നാണ്‌. അത്‌ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​വ​രും അരക്ഷി​ത​രും ആണെന്നു തോന്നാൻ ഇടവരു​ത്തു​ന്നു. ശാരീ​രി​ക​മാ​യും വൈകാ​രി​ക​മാ​യും നിങ്ങൾ ഇപ്പോ​ഴും വളർന്നു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക്‌ ഒരളവു​വരെ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​മു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും പല കാര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും നിങ്ങൾക്കു മാതാ​പി​താ​ക്കളെ ആവശ്യ​മുണ്ട്‌.b

അപ്പോൾ, മാതാ​പി​താ​ക്കളെ മരണത്തിൽ നഷ്ടമാ​കു​മോ എന്നതാണ്‌ ഒരു കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാ​ര​ന്റെ​യോ കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാ​രി​യു​ടെ​യോ ഏററവും വലിയ ഭയം എന്ന്‌ ഒരു സർവേ വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി​യത്‌ അതിശ​യമല്ല. ഒരു യുവതി ഇപ്രകാ​രം സമ്മതി​ച്ചു​പ​റഞ്ഞു: “സത്യം പറഞ്ഞാൽ മിക്ക​പ്പോ​ഴും എന്റെ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ ഒരു ശല്യമാണ്‌. എങ്കിലും അവർക്ക്‌ എന്തെങ്കി​ലും സംഭവി​ക്കു​ന്നത്‌ കാണാൻ എനിക്കു വയ്യ. അതി​നെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഞാൻ ഉത്‌ക​ണ്‌ഠ​പ്പെ​ടു​ന്നു.”—അമേരി​ക്കൻ കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാ​രന്റെ രഹസ്യ​ജീ​വി​തം (ഇംഗ്ലീഷ്‌).

അതു​കൊണ്ട്‌ നിങ്ങളു​ടെ മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളിൽ ആരെങ്കി​ലും മരിച്ചു​പോ​കു​മ്പോൾ നിങ്ങൾ വൈകാ​രി​ക​മാ​യി സ്‌തം​ഭി​ച്ചു​പോ​കു​ന്നത്‌ അതിശ​യമല്ല. ആദ്യം കുറഞ്ഞത്‌ കരയാൻ പോലും വയ്യാത്ത​വി​ധം നിങ്ങൾ വല്ലാതെ തരിച്ചു​പോ​യേ​ക്കാം. ഇത്‌ അസാധാ​ര​ണമല്ല. വലിയ സമ്മർദ​ത്തിൻ കീഴി​ലാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാ​പി​ച്ചു: “ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു അത്യന്തം തകർന്നി​രി​ക്കു​ന്നു.” (സങ്കീർത്തനം 38:8) കുടും​ബ​ത്തി​ലെ മരണവും സങ്കടവും (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന പുസ്‌തകം ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “അടി​കൊണ്ട്‌ ആഴത്തിൽ മുറി​വു​ണ്ടാ​കു​ക​യോ അസ്ഥി പൊട്ടു​ക​യോ ചെയ്യു​മ്പോൾ ശരീര​ത്തിന്‌ ഞെട്ടലു​ള​വാ​കു​ന്നു. ഈ ഞെട്ടൽ [പെട്ടെ​ന്നുള്ള] ആഘാത​ത്തി​ന്റെ അതി​വേദന അറിയാ​തി​രി​ക്കാ​നുള്ള ഒരു സംരക്ഷ​ണോ​പാ​ധി ആണ്‌. സങ്കടവും ഏറെക്കു​റെ അതേരീ​തി​യി​ലാണ്‌ പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്നത്‌.” എന്നാൽ, ആദ്യമു​ണ്ടായ ആ ഞെട്ടൽ പോയി​ക്ക​ഴി​യു​മ്പോൾ എന്താണു സംഭവി​ക്കുക?

‘എനിക്കു വല്ലാത്ത കോപം തോന്നു​ന്നു’

ഒരു കൊച്ചു പെൺകു​ട്ടി മരിച്ചു​പോ​യ​പ്പോൾ “എല്ലാവ​രും . . . കരകയും മുറയി​ടു​ക​യും“ ചെയ്‌ത​താ​യി ലൂക്കൊസ്‌ 8:52-ൽ നാം വായി​ക്കു​ന്നു. അതെ, മരണം പ്രിയ​പ്പെട്ട ഒരാളെ ആക്രമി​ക്കു​മ്പോൾ ദുഃഖ​ത്തി​ന്റെ​യും കുററ​ബോ​ധ​ത്തി​ന്റെ​യും ഭയത്തി​ന്റെ​യും എന്തിന്‌ കോപ​ത്തി​ന്റെ​പോ​ലും ശക്തമായ വികാ​രങ്ങൾ ഒന്നിച്ച്‌ അനുഭ​വ​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌ സ്വാഭാ​വി​കം മാത്ര​മാണ്‌.

കോപം വരുന്നത്‌ എന്തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌? എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ ഉള്ളപ്പോൾ നമുക്ക്‌ സുരക്ഷി​ത​ത്വ​വും ഭദ്രത​യും തോന്നു​ന്നു. എന്നാൽ അവരി​ലൊ​രാൾ മരിച്ചു​പോ​കു​മ്പോൾ പേടി​യും ആരുമില്ല എന്ന തോന്ന​ലും ഉണ്ടാകു​ന്നതു സ്വാഭാ​വി​ക​മാണ്‌. മാതാ​വോ പിതാ​വോ നിങ്ങളെ അറിഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടു വിട്ടു​പോ​യ​താ​ണെന്നല്ല. മറിച്ച്‌ മരണം നമ്മുടെ ശത്രു​വാണ്‌. (1 കൊരി​ന്ത്യർ 15:26) മരണം പ്രിയ​പ്പെട്ട ഒരാളു​ടെ ജീവനെ കൈവ​ശ​പ്പെ​ടു​ത്തു​മ്പോൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന നഷ്ടം തികച്ചും യഥാർഥ​വും വേദന അനി​ഷേ​ധ്യ​വു​മാ​യി​രി​ക്കും. 18 വയസ്സു​കാ​രി വെൻഡി അതു സംബന്ധിച്ച്‌ എന്താണു പറയു​ന്ന​തെന്നു നോക്കൂ: “എന്റെ പിതാവ്‌ മരിച്ചു​പോ​യ​പ്പോൾ ഞാൻ ഈ ലോക​ത്തിൽ ഒററയ്‌ക്കാ​ണെന്ന്‌ എനിക്കു തോന്നു​ക​യും ഭയം അനുഭ​വ​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്‌തു. എന്നെ സഹായി​ക്കാൻ തക്കവണ്ണം പിതാവ്‌ എന്റെകൂ​ടെ ഉണ്ടായി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ എന്ന്‌ ഞാൻ ഒത്തിരി പ്രാവ​ശ്യം ആഗ്രഹി​ച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌.” സ്‌നേഹം, പിന്തുണ, പ്രബോ​ധനം എന്നിങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഓർക്കു​മ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു കോപം തോന്നി​യേ​ക്കാം. അത്‌ മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​വു​ന്ന​തേ​യു​ള്ളൂ.

ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ഡെബി എന്ന പെൺകു​ട്ടിക്ക്‌ അവളുടെ അമ്മാവ​നോട്‌ വലിയ അടുപ്പ​മാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ മരണ​ശേഷം അവൾ ഇപ്രകാ​രം എഴുതി: “നല്ലവനും അതിയാ​യി സ്‌നേ​ഹി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​വ​നും യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ച്ചി​രു​ന്ന​വ​നും ആയ ഒരാൾ അത്രയും കഷ്ടപ്പെ​ടു​ക​യും ഇത്രമാ​ത്രം അതി​വേ​ദ​ന​പ്പെട്ടു മരിക്കു​ക​യും ചെയ്യേ​ണ്ടി​വ​ന്നത്‌ ഒട്ടും നന്നായില്ല. ഞാൻ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യാ​യി വളർത്ത​പ്പെ​ട്ട​വ​ളാണ്‌, ആളുകൾ പ്രായം ചെന്ന്‌ മരിക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ​യും നല്ല ആളുകൾ കഷ്ടപ്പെ​ടു​ന്ന​തി​ന്റെ​യും കാരണം അറിയു​ക​യും ചെയ്യാം, എങ്കിലും എന്നെ ബാധിച്ച കോപ വികാ​ര​ങ്ങളെ നേരി​ടാ​വുന്ന അവസ്ഥയി​ലാ​യി​രു​ന്നില്ല ഞാൻ.”

ചിലർക്കാ​ണെ​ങ്കിൽ മരിച്ചു​പോയ മാതാ​വി​നോ​ടോ പിതാ​വി​നോ​ടോ പോലും ദേഷ്യം തോന്നി​യേ​ക്കാം. കൊച്ചു വിക്‌ടോ​റിയ ഇപ്രകാ​രം സമ്മതി​ക്കു​ന്നു: “എന്റെ വല്യപ്പച്ചൻ കഴിഞ്ഞ​വർഷം മരിച്ചു​പോ​യി. മരിച്ച​തു​കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹ​ത്തോട്‌ എനിക്കു വല്ലാത്ത കോപ​മാ​യി​രു​ന്നു. കോപം പോയ​പ്പോൾ എനിക്കു വല്ലാത്ത ദുഃഖ​വും തോന്നി.” വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ചിലർക്കു ദൈവ​ത്തോ​ടു​പോ​ലും കോപം തോന്നി​യി​ട്ടുണ്ട്‌. ഹൃദയ​സ്‌തം​ഭ​നം​മൂ​ലം പെട്ടെന്നു പിതാ​വി​നെ നഷ്ടമായ 14 വയസ്സു​കാ​രി ടെറി സമ്മതിച്ചു പറഞ്ഞു: “ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കാര്യം ഓർക്കു​മ്പോൾ എനിക്കു ഭ്രാന്തു പിടി​ക്കു​ന്നു. എന്റെ ഡാഡി മരി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌, അതും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ക​യും എനിക്ക്‌ അദ്ദേഹത്തെ ഇത്രമാ​ത്രം ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്ക​യും ചെയ്യുന്ന ഈ സമയത്ത്‌?”

‘എനിക്ക്‌ ഇപ്പോൾ വല്ലാത്ത കുററ​ബോ​ധം തോന്നു​ന്നു’

മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളി​ലാ​രെ​ങ്കി​ലും മരിക്കു​മ്പോൾ സാധാരണ ഉണ്ടാകാ​റുള്ള ഒരു പ്രതി​ക​ര​ണ​മാണ്‌ കുററ​ബോ​ധം. “എല്ലാവ​രും പാപം ചെയ്‌തു ദൈവ​തേ​ജസ്സു ഇല്ലാത്ത​വ​രാ​യി​ത്തീർന്നു” എന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നു. (റോമർ 3:23) അതിന്റെ ഫലമായി, മിക്ക കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാ​രും മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളു​മാ​യി ഇടയ്‌ക്കി​ട​യ്‌ക്ക്‌ ഏററു​മു​ട്ടു​ന്നു. എന്നാൽ അവരിൽ ആരെങ്കി​ലും മരിക്കു​മ്പോൾ ആ പഴയ ഏററു​മു​ട്ട​ലു​ക​ളും വാദ​പ്ര​തി​വാ​ദ​ങ്ങ​ളും തീരാ​ദുഃ​ഖ​ത്തി​ന്റെ ഒരു ഉറവി​ട​മാ​യി​ത്തീ​രു​ന്നു.

പരസ്‌പ​രം സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​ടെ ഇടയിൽപ്പോ​ലും ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ ഭയങ്കര​മായ പൊരു​ത്ത​ക്കേ​ടു​ണ്ടാ​യേ​ക്കാം എന്നോർമി​ക്കു​ന്നതു നന്നായി​രി​ക്കും. യുവതി​യായ എലീസ ഇപ്രകാ​രം സമ്മതിച്ചു: “ഞാൻ എന്റെ അമ്മയെ സ്‌നേ​ഹി​ച്ചു, അമ്മ എന്നെയും സ്‌നേ​ഹി​ച്ചി​രു​ന്നു​വെന്ന്‌ എനിക്ക​റി​യാം. എന്നാൽ അവർക്കു രോഗം പിടി​പെ​ടു​ന്ന​തി​നു മുമ്പുള്ള ഏതാനും മാസങ്ങ​ളിൽ ഞങ്ങൾക്കു പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഒരു കാര്യ​വു​മി​ല്ലാ​ത്ത​താ​യി ഇപ്പോൾ തോന്നുന്ന സംഗതി​കൾക്കു​വേ​ണ്ടി​യാണ്‌ ഞാൻ അന്ന്‌ അമ്മയോ​ടു കോപി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌. എന്നാൽ അന്ന്‌ അവയൊ​ക്കെ എനിക്കു വലിയ സംഗതി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു. ഒരിക്കൽ എനിക്ക്‌ അമ്മയോട്‌ വല്ലാത്ത കോപം തോന്നി​യിട്ട്‌ മുകളി​ലുള്ള എന്റെ മുറി​യി​ലേക്കു പാഞ്ഞു​ചെ​ന്ന​തും അവി​ടെ​യി​രുന്ന്‌ രഹസ്യ​മാ​യി, അമ്മ മരിച്ചു​പോ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ എന്നാ​ഗ്ര​ഹി​ച്ച​തും ഞാൻ ഇപ്പോ​ഴും ഓർക്കു​ന്നു. മമ്മി രോഗം പിടി​പെട്ട്‌ പെട്ടെന്നു മരിച്ച​പ്പോൾ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു​തീർക്കാത്ത ഈ വികാ​ര​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം എന്റെ മനസ്സിൽ തിങ്ങി​ക്കൂ​ടി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക്‌ വല്ലാത്ത കുററ​ബോ​ധം തോന്നു​ന്നു.” നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും നിങ്ങൾക്ക്‌ എന്തൊക്കെ തോന്നി​യി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളു​ടെ മരണത്തി​നു കാരണ​ക്കാർ നിങ്ങളല്ല. അതു നിങ്ങളു​ടെ കുററ​മാ​യി​രു​ന്നില്ല.

ദുഃഖ​ത്തി​ന്റെ വേദന

ഇതൊ​ക്കെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ലും, നിങ്ങൾക്ക്‌ തീവ്ര​വ്യ​ഥ​യും ദുഃഖ​വും തോന്നു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കാം. ബൈബിൾ കാലങ്ങ​ളി​ലെ വിശ്വ​സ്‌ത​രായ സ്‌ത്രീ പുരു​ഷൻമാ​രും അത്തരം വികാ​രങ്ങൾ അനുഭ​വി​ച്ചി​രു​ന്നു എന്നറി​യു​ന്ന​തിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തുക. യോ​സേ​ഫി​നു തന്റെ പ്രിയ​ങ്ക​ര​നായ പിതാ​വി​നെ മരണത്തിൽ നഷ്ടമാ​യ​പ്പോൾ അവൻ “തന്റെ അപ്പന്റെ മുഖത്തു വീണു കരഞ്ഞു അവനെ ചുംബി​ച്ചു.” (ഉല്‌പത്തി 50:1) സുഹൃ​ത്തായ ലാസർ മരിച്ച​പ്പോൾ യേശു​ക്രി​സ്‌തു “കണ്ണുനീർ വാർത്തു.”—യോഹ​ന്നാൻ 11:35.

മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളിൽ ആരു​ടെ​യെ​ങ്കി​ലും മരണത്തിൽ വിലപി​ക്കുന്ന ഒരാൾ ഇടയ്‌ക്കി​ട​യ്‌ക്ക്‌ ദുഃഖ​ത്തിൽ ആഴ്‌ന്നു​പോ​കു​ന്നത്‌ സ്വാഭാ​വി​ക​മാണ്‌. തന്റെ ദുഃഖ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു വർണി​ക്കു​മ​ള​വിൽ സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ സ്വയം ഇപ്രകാ​രം ഉപമിച്ചു: “അമ്മയെ​ക്കു​റി​ച്ചു ദുഃഖി​ക്കു​ന്ന​വ​നെ​പ്പോ​ലെ ഞാൻ ദുഃഖി​ച്ചു കുനി​ഞ്ഞു​ന​ടന്നു.” (സങ്കീർത്തനം 35:14) “വ്യസനം കാരണം” നിങ്ങൾക്ക്‌ “ഉറക്കം”പോലും “വരാതാ”യേക്കാം. (സങ്കീർത്തനം 119:28, NW) വിശപ്പു കെട്ടു​പോ​ക​യും സ്‌കൂ​ളിൽ ശ്രദ്ധ​കേ​ന്ദ്രീ​ക​രി​ക്കാൻ പെട്ടെന്നു ബുദ്ധി​മു​ട്ടു തോന്നു​ക​യും ചെയ്‌തേ​ക്കാം. നിങ്ങൾ വിഷാ​ദ​മൂ​ക​രാ​കു​ക​പോ​ലും ചെയ്‌തേ​ക്കാം.

നിങ്ങൾക്കു സഹായ​മോ പിന്തു​ണ​യോ നൽകാൻ കഴിയാ​ത്ത​വി​ധം നിങ്ങളു​ടെ ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന മാതാ​വോ പിതാ​വോ ഉടപ്പി​റ​ന്നോ​രോ അവരവ​രു​ടെ ദുഃഖ​ത്തിൽ അത്യന്തം ആമഗ്നരാ​യി​രി​ക്കാം. ഇതു കാര്യ​ങ്ങളെ ഒന്നുകൂ​ടി വഷളാ​ക്കും. കിം ഇപ്രകാ​രം അനുസ്‌മ​രി​ക്കു​ന്നു: “ഡാഡി​യു​ടെ ശവസം​സ്‌കാ​ര​ത്തി​നു ശേഷം ഞങ്ങൾ സാധാരണ ജീവി​ത​ത്തി​ലേക്കു മടങ്ങി​വ​രാൻ ശ്രമിച്ചു. മമ്മിയാ​യി​രു​ന്നു ഇപ്പോൾ കുടും​ബ​ത്തി​ന്റെ ശിരസ്സ്‌. എന്നാൽ കുടുംബ ബൈബി​ള​ധ്യ​യ​ന​ത്തി​നി​ട​യിൽ പോലും മമ്മി പൊട്ടി​ക്ക​ര​ഞ്ഞു​പോ​കുന്ന സമയങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. രാത്രി​യിൽ മമ്മി ഡാഡി​യു​ടെ പേരു വിളിച്ചു കരയു​ന്നത്‌ എനിക്കു കേൾക്കാ​മാ​യി​രു​ന്നു.”

ആശ്വാസം കണ്ടെത്തൽ

പ്രവാ​ച​ക​നായ യിരെ​മ്യാവ്‌ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ശമനമി​ല്ലാത്ത ദുഃഖ​ത്തി​ലാ​ണു ഞാൻ; കദനഭാ​രം ഹൃദയത്തെ മഥിക്കു​ന്നു.” (ജറെമി​യാ 8:18, പി.ഒ.സി. ബൈബിൾ) വേദന ഒരിക്ക​ലും മാറു​ക​യി​ല്ലെ​ന്നും നിങ്ങൾക്കു തോന്നി​യേ​ക്കാം. എന്നാൽ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോ​സി​ന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധി​ക്കുക: “സർവ്വാ​ശ്വാ​സ​വും നല്‌കുന്ന ദൈവം . . . വാഴ്‌ത്ത​പ്പെ​ട്ടവൻ. . . . ഞങ്ങൾക്കുള്ള കഷ്ടത്തിൽ ഒക്കെയും അവൻ ഞങ്ങളെ ആശ്വസി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.” (2 കൊരി​ന്ത്യർ 1:3, 4) തന്റെ എഴുത​പ്പെട്ട വചനമായ ബൈബി​ളി​ന്റെ താളു​ക​ളി​ലൂ​ടെ​യാണ്‌ ദൈവം ഈ ആശ്വാസം മുഖ്യ​മാ​യും പ്രദാനം ചെയ്യു​ന്നത്‌. അതുകൂ​ടാ​തെ, ആവശ്യ​മായ സഹായ​വും പിന്തു​ണ​യും നൽകാ​നാ​യി അവന്റെ ആത്മാവിന്‌ സുഹൃ​ത്തു​ക്ക​ളെ​യും കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ളെ​യും പ്രേരി​പ്പി​ക്കാ​നും കഴിയും.

ഈ ദിവ്യാ​ശ്വാ​സം തേടു​ന്ന​തിൽനി​ന്നു നിങ്ങളെ പിന്തി​രി​പ്പി​ക്കാൻ അസ്ഥാന​ത്തുള്ള കോപത്തെ അനുവ​ദി​ക്ക​രുത്‌. നീതി​മാ​നായ ഇയ്യോബ്‌ തന്റെ വേദനാ​ജ​ന​ക​മായ നഷ്ടങ്ങൾക്കു ദൈവത്തെ കുററ​പ്പെ​ടു​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു തെററു ചെയ്‌തു. അദ്ദേഹം കയ്‌പോ​ടെ ഇപ്രകാ​രം പ്രഖ്യാ​പി​ച്ചു: “ഞാൻ സമാധാ​ന​ത്തോ​ടെ വസിക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു, എന്നാൽ ദൈവം എന്നെ പിടലി​ക്കു പിടിച്ച്‌ അടിച്ച്‌ ഞെരു​ക്കി​ക്ക​ളഞ്ഞു.” (ഇയ്യോബ്‌ 16:12, 13, ററു​ഡേ​യ്‌സ്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ വേർഷൻ) എന്നാൽ ഇയ്യോ​ബി​നു തെററു​പ​ററി. ദൈവ​മാ​യി​രു​ന്നില്ല, സാത്താ​നാ​യി​രു​ന്നു ഇയ്യോ​ബി​ന്റെ പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളു​ടെ ഉറവിടം. “ദൈവം ദുഷ്ടത പ്രവർത്തി​ക്ക​യില്ല നിശ്ചയം; സർവ്വശക്തൻ ന്യായം മറിച്ചു​ക​ള​ക​യു​മില്ല” എന്ന്‌ യുവാ​വായ എലീഹൂ​വിന്‌ ഇയ്യോ​ബി​നെ ഓർപ്പി​ക്കേണ്ടി വന്നു. പിന്നീട്‌ ഇയ്യോബ്‌ തന്റെ പരുക്കൻ പ്രസ്‌താ​വ​ന​ക​ളെ​ല്ലാം പൂർണ​മാ​യും പിൻവ​ലി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി.—ഇയ്യോബ്‌ 34:12; 42:6.

അതു​പോ​ലെ, കാര്യ​ങ്ങളെ കൂടുതൽ സന്തുലി​ത​മായ ഒരു വീക്ഷണ​ഗ​തി​യിൽനി​ന്നു കാണാൻ മറെറാ​രാ​ളു​ടെ സഹായം നിങ്ങൾക്ക്‌ ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നേ​ക്കാം. കിം ഇപ്രകാ​രം അനുസ്‌മ​രി​ക്കു​ന്നു: “യോഹ​ന്നാൻ 5:28, 29; 1 കൊരി​ന്ത്യർ 15:20 എന്നിങ്ങ​നെ​യുള്ള തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​കൾ ഞങ്ങളു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ പ്രായം​ചെന്ന ഒരു ക്രിസ്‌തീയ മൂപ്പൻ പുനരു​ത്ഥാന പ്രത്യാ​ശ​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഞങ്ങളെ ഓർപ്പി​ച്ചു. അദ്ദേഹം ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളു​ടെ പിതാവ്‌ മടങ്ങി​യെ​ത്തും. എന്നാൽ പറുദീ​സ​യിൽവെച്ചു നിങ്ങൾക്ക്‌ അദ്ദേഹത്തെ കാണണ​മെ​ങ്കിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വ​സ്‌ത​രാ​യി നില​കൊ​ള്ളണം.’ ഞാൻ അത്‌ ഒരിക്ക​ലും മറക്കില്ല! മരണം മനുഷ്യ​നെ സംബന്ധി​ച്ചുള്ള ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ഉദ്ദേശ്യ​മ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ മരണത്തിൽ ദൈവ​ത്തി​നു യാതൊ​രു കൈയു​മി​ല്ലെന്ന്‌ ഞാൻ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞു.”

തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​പ​ര​മാ​യി കാര്യ​ങ്ങളെ ന്യായ​വാ​ദം ചെയ്‌തത്‌ കിമ്മിന്റെ വേദനയെ തത്‌ക്ഷണം മായി​ച്ചു​ക​ള​ഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ അതൊരു തുടക്ക​മാ​യി​രു​ന്നു. വേദന​യ്‌ക്കും ദുഃഖ​ത്തി​നും പരിഹാ​രം കണ്ടെത്താ​നുള്ള ശ്രമം നിങ്ങൾക്കും തുടങ്ങാം. ഇതു നിങ്ങൾക്ക്‌ കൃത്യ​മാ​യി എങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്നതാ​യി​രി​ക്കും ഈ പരമ്പര​യി​ലെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലേഖന​ത്തി​ന്റെ വിഷയം.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[26-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

മാതാവിന്റെയോ പിതാ​വി​ന്റെ​യോ മരണം ജീവി​ത​ത്തി​ലെ ഏററവും വിഷമ​ക​ര​മായ അനുഭ​വ​ങ്ങ​ളിൽ ഒന്നായി​രി​ക്കാൻ കഴിയും