ലോകം 1914-നു ശേഷം

ഭാഗം 7: 1960-1969 1960-കൾ—പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ പ്രതി​ഷേ​ധ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒരു കാലഘട്ടം

ശീത സമരത്തി​ന്റെ പിരി​മു​റു​ക്കങ്ങൾ പെട്ടെന്നു ശമിക്കു​മെ​ന്ന​തി​നു യാതൊ​രു പ്രതീ​ക്ഷ​യും കൊണ്ടു​വ​രാ​തെ ആ വിമാനം തകർന്നു നിലം പതിച്ചു. അത്‌ ഐക്യ​നാ​ടു​ക​ളു​ടെ ഒരു യു-2 ചാരവി​മാ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു, 1960 മെയ്‌ 1-ാം തീയതി അതിനെ സോവ്യ​റ്റ്‌യൂ​ണി​യൻ വെടി​വെച്ചു വീഴ്‌ത്തു​ക​യും ചെയ്‌തു.

സോവ്യ​റ്റ്‌ നേതാ​വാ​യി​രുന്ന നികിതാ ക്രൂഷ്‌ചേവ്‌, ഐക്യ​നാ​ടു​കൾ ക്ഷമ പറയു​ക​യും അത്തരം പറക്കലു​കൾ അവസാ​നി​പ്പി​ച്ചു എന്ന്‌ വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്യു​ക​യും വേണം എന്ന്‌ ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. പ്രസി​ഡൻറ്‌ ഐസൻഹോ​വ​റു​ടെ ഉത്തരത്തിൽ അസംതൃ​പ്‌ത​നായ അദ്ദേഹം മെയ്‌ 16-ന്‌ പാരീ​സിൽ ആരംഭി​ക്കാൻ പട്ടിക​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രുന്ന പൗരസ്‌ത്യ പാശ്ചാത്യ ഉച്ചകോ​ടി​യിൽ സംബന്ധി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ നിരസി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ പ്രതി​ഷേ​ധി​ച്ചു.

അത്‌ 1960-കളുടെ ഒരു ശുഭക​ര​മായ തുടക്ക​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. എന്നാൽ അത്‌ പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ​യും ആളുകൾക്ക്‌ യോജി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള കഴിവി​ല്ലാ​യ്‌മ​യു​ടെ​യും—മിക്കവാ​റും ഒന്നിലും യോജി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള കഴിവി​ല്ലായ്‌മ—ഒരു ആത്മാവി​നാൽ സ്വഭാ​വ​പ്പെ​ടു​ത്ത​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ഒരു പ്രത്യേക കാലഘ​ട്ട​മാ​യി​രു​ന്നു.

സമാധാ​ന​മെ​ങ്കി​ലും മൂന്നു വിധത്തി​ലുള്ള യുദ്ധം

ശീതസ​മരം അപ്പോ​ഴും വളരെ​യ​ധി​കം സജീവ​മാ​യി​രു​ന്നു. അനന്തര സംഭവങ്ങൾ അത്‌ അപ്രകാ​രം നിലനിർത്തി. 1961 ഓഗസ്‌റ്റിൽ സോവ്യ​റ്റു​കൾ ബർലിൻ ഭിത്തി കെട്ടി​പ്പൊ​ക്കി​ക്കൊണ്ട്‌ തങ്ങളുടെ അധിനി​വേശ പ്രദേ​ശത്തെ പശ്ചിമ ഭാഗത്തു​നിന്ന്‌ വേർപെ​ടു​ത്തി. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ്‌ അവർ ക്യൂബ​യിൽ സോവ്യ​റ്റ്‌ മി​സൈ​ലു​കൾ സ്ഥാപി​ക്കാൻ ശ്രമം നടത്തി. ഇത്‌ യു. എസ്‌. നേവൽ “ക്വാറൻറീൻ” അഥവാ ഉപരോ​ധ​ത്തി​ന്റെ മുമ്പിൽ പരാജ​യ​പ്പെട്ടു. ചെക്കോ​സ്ലോ​വാ​ക്യാ​യിൽ വിദ്യാർത്ഥി പ്രക്ഷോ​ഭണം ഒരു പുതിയ ഗവൺമെൻറ്‌ രൂപീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ലേക്കു നയിക്കു​ന്ന​തി​നു സഹായി​ച്ചു. എന്നാൽ 1968-ൽ സോവ്യ​റ്റു​കൾ ഇടപെട്ടു, അഥവാ സർക്കാർ പരിഷ്‌കാ​രം പ്രേഗി​ലെ വസന്തത്തിൽ നിന്ന്‌ പൂർണ്ണ പ്രകാ​ശി​ത​മായ ഗ്രീഷ്‌മ​ത്തി​ലേക്കു തിരിഞ്ഞു.

ശീതസ​മ​ര​ത്തി​ന്റെ മരവി​പ്പി​ക്കുന്ന ശൈത്യം അനുഭ​വി​ച്ച​തി​നു പുറമെ ലോകം കൂടുതൽ “സാധാ​ര​ണ​മായ” തരം യുദ്ധത്തി​ന്റെ ചൂടും അനുഭ​വി​ച്ചു. 1945-നും 1959-നും ഇടയ്‌ക്ക്‌ കുറഞ്ഞ​പക്ഷം 54 സംഘട്ട​നങ്ങൾ ആരംഭി​ച്ചു. ഇപ്പോൾ 1960-കളിൽ കോം​ഗൊ​യി​ലെ​യും നൈജീ​രി​യാ​യി​ലെ​യും ആഭ്യന്ത​ര​യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ളും മദ്ധ്യപൗ​ര​സ്‌ത്യ​ദേ​ശ​ത്തി​ലെ ആറുദി​ന​യു​ദ്ധ​വും വിയറ്റ്‌നാം യുദ്ധവും ഉൾപ്പെടെ വേറെ 52 എണ്ണം അതി​നോ​ടു കൂട്ടാൻ കഴിയും.a

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, 1960-കൾ ഒരു മൂന്നാം തരത്തി​ലുള്ള യുദ്ധം കണ്ടു. അതുവരെ ലോകം സാമൂ​ഹ്യ​മായ അഥവാ സിവി​ലി​യൻ തലത്തിൽ താരത​മ്യേന ശാന്തമാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ യുദ്ധാ​നന്തര തലമു​റ​യി​ലെ ചെറു​പ്പ​ക്കാർ പ്രായ​പൂർത്തി​യി​ലേക്ക്‌ വരിക​യാ​യി​രു​ന്നു. അവർ കണ്ട ലോകത്തെ ഇഷ്ടപ്പെ​ടാ​തെ​യും അതിന്റെ പ്രശ്‌നങ്ങൾ ഫലപ്ര​ദ​മ​ല്ലാ​തെ കൈകാ​ര്യം ചെയ്യുന്നു എന്ന വിചാ​ര​ത്തി​ലും അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തമായ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ—പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ—വ്യാപൃ​ത​രാ​യി.

വിദ്യാർത്ഥി​കൾ മാർച്ച്‌ ചെയ്യുന്നു

“ബോംബു നിരോ​ധി​ക്കുക” എന്നാവ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ടു​കൊ​ണ്ടുള്ള മാർച്ചിൽ അനേക​മൈ​ലു​കൾ അവർ താണ്ടി. പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​നു യോഗ്യ​മെന്നു കരുത​പ്പെട്ട എന്തും, ഒരു പദയാത്ര, കുത്തി​യി​രിപ്പ്‌, നിയമ​നി​ഷേധം എന്നിവ​യ്‌ക്ക്‌ നീതീ​ക​ര​ണ​മാ​യി​ത്തീർന്നു. യുവജ​ന​ങ്ങ​ളിൽ ഭൂരി​പ​ക്ഷ​വും പ്രത്യ​ക്ഷ​ത്തിൽ താത്വി​ക​മാ​യെ​ങ്കി​ലും ഇത്തരം പോരാ​ട്ടത്തെ പിന്താങ്ങി. 1968-ൽ ജർമ്മൻ യുവജ​ന​ങ്ങൾക്കി​ട​യിൽ നടത്തിയ ഒരു അഭി​പ്രാ​യ​വോ​ട്ടെ​ടുപ്പ്‌ അവരിൽ 67 ശതമാ​ന​വും ഇത്തരം കാര്യ​ങ്ങൾക്ക്‌ അനുകൂ​ല​മാ​ണെന്നു തെളിഞ്ഞു. അത്‌ ഡർ സ്‌പീജൽ എന്ന ജർമ്മൻ മാസിക ഇപ്രകാ​രം അഭി​പ്രാ​യ​പ്പെ​ടാ​നി​ട​യാ​ക്കി: “പദയാ​ത്ര​യു​ടെ സംഗതി​യിൽ അവരിൽ മിക്കവ​രും തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ മാത്രമല്ല മറിച്ച്‌ അവരുടെ പാദങ്ങ​ളും ആവശ്യ​മെ​ങ്കിൽ അവരുടെ മുഷ്ടി​ക​ളും അർപ്പി​ക്കാൻ തയ്യാറാണ്‌.

ആയിര​ത്തി​ത്തൊ​ള്ളാ​യി​രത്തി അറുപ​ത്തെട്ട്‌ ഈസ്‌റ്റർ വാരാ​ന്ത്യ​ത്തിൽ ഇരുപ​തി​ലേറെ ജർമ്മൻ നഗരങ്ങ​ളി​ലെ തെരു​വീ​ഥി​ക​ളി​ലൂ​ടെ ആയിര​ക്ക​ണ​ക്കിന്‌ പ്രതി​ഷേ​ധ​പ്ര​ക​ട​ന​ക്കാർ ചുവടു​വെച്ചു നീങ്ങി​യ​പ്പോൾ ഇതു വ്യക്തമാ​ക്ക​പ്പെട്ടു. രണ്ടു പേർ കൊല്ല​പ്പെട്ടു; നൂറു​ക​ണ​ക്കി​നാ​ളു​കൾക്ക്‌ പരു​ക്കേ​റ്റു. ഇത്‌ ഒരു വർഷം മുമ്പ്‌ ഇറാനി​ലെ ഷായ്‌ക്കും അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ഭരണകൂ​ട​ത്തി​നു​മെ​തി​രെ പൊന്തി​വന്ന പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ഉപോൽപ്പ​ന്ന​മാ​യി​രു​ന്നു. ആ കാലത്ത്‌ ജൂൺ 2-ാം തീയതി ബർലി​നിൽ പ്രതി​ഷേധ പ്രകട​ന​ക്കാ​രും പോലീ​സും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ ഏറ്റു​മു​ട്ട​ലി​ന്റെ ഫലമായി ഒരാൾ കൊല്ല​പ്പെ​ടു​ക​യും അനേകർക്കു പരി​ക്കേൽക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ഗ്രന്ഥകാ​ര​നാ​യ വില്യം ബറോസ്‌ 1968-ൽ നല്ല കാരണ​ത്തോ​ടെ ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു: “ഈ യുവജന മൽസരം ചരി​ത്ര​ത്തിൽ ഇതിനു മുമ്പ്‌ ഒരിക്ക​ലും ദർശി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ലാത്ത ഒരു ആഗോള പ്രതി​ഭാ​സ​മാണ്‌.” ആ വർഷം യുവജന പ്രക്ഷോ​ഭണം ഫ്രാൻസിൽ ഒരു പൊതു പണിമു​ട​ക്കി​ലേക്കു നയിക്കു​ക​യും അത്‌ ഡിഗോ​ളി​ന്റെ ഗവൺമെൻറി​നെ മിക്കവാ​റും താഴെ ഇറക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. ആ ദശകത്തി​ന്റെ ആരംഭ​ത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥി പ്രതി​ഷേധം ഒരു ഗവൺമെൻറി​നെ യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ താഴെ ഇറക്കി, ദക്ഷിണ കൊറി​യ​യു​ടെ, 200 ജീവൻ കൊടു​ത്തി​ട്ടാ​ണെ​ങ്കി​ലും. ജപ്പാനി​ലെ പ്രതി​ഷേ​ധി​ക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥി​കളെ സംബന്ധിച്ച്‌ 1968 വെൽറ്റ്‌പ​നോ​രമ എന്ന പുസ്‌തകം ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “ജപ്പാൻ അമേരി​ക്ക​യിൽ നിന്നും യൂറോ​പ്പിൽ നിന്നും അത്ര വ്യത്യ​സ്‌തമല്ല. ഏറ്റവും കൂടി​യാൽ, ജപ്പാൻ വിദ്യാർത്ഥി​കൾ ബർക്കി​ലി​യി​ലെ​യും പാരീ​സി​ലെ​യും ഫ്രാങ്ക്‌ഫർട്ടി​ലെ​യും തങ്ങളുടെ സഹവി​ദ്യാർത്ഥി​ക​ളെ​ക്കാൾ ഒരു വിധത്തിൽ അധികം ഭാവനാ സമ്പന്നരാ​ണെന്നു മാത്രം.”

“സ്‌നേ​ഹി​ക്കൂ, യുദ്ധം വേണ്ട”

ഈ പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ല​ധി​ക​വും യുദ്ധത്തി​നെ​തി​രെ​യാ​യി​രു​ന്നു—പൊതു​വെ യുദ്ധത്തി​നും പ്രത്യേ​കിച്ച്‌ വിയറ്റ്‌നാ​മി​ലെ യുദ്ധത്തി​നും—ലക്തീക​രി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌. 1946-ൽ വിയറ്റ്‌നാം ഒരു ഭാഗമാ​യി​രുന്ന ഇൻഡോ​ചൈ​ന​യിൽ ഫ്രഞ്ചു കോളനി വാഴ്‌ച​ക്കെ​തി​രെ ഒരു സ്വാത​ന്ത്ര്യ​സ​മരം പൊട്ടി​പ്പു​റ​പ്പെട്ടു. എട്ടുവർഷ​ങ്ങൾക്കു​ശേഷം ഒരു വെടി​നിർത്തൽ കരാർ ആ രാജ്യത്തെ വിഭജി​ച്ചു, അതിനെ പുന​രേ​കീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​പ്പു നടത്തു​ന്ന​തു​വ​രെ​യുള്ള ഒരു താൽക്കാ​ലിക ഏർപ്പാ​ടെ​ന്ന​നി​ല​യിൽ. ഒരു ഭാഗം കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌റ്റു​കാ​രു​ടെ​യും മറുഭാ​ഗം കമ്മ്യൂ​ണി​സ്‌റ്റി​ത​ര​രു​ടെ​യും കീഴിൽ വന്നു. ജർമ്മനി​യി​ലും കൊറി​യ​യി​ലും എന്നപോ​ലെ വൻശക്തി​കൾ രാഷ്‌ട്രീ​യ​മാ​യി യുക്തമായ അതിർത്തി​യിൽകൂ​ടി ഒരു ശീതസ​മ​ര​ത്തിൽ ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി കണ്ടെത്തി.b

ശീതസമര പിരി​മു​റു​ക്കം ഒടുവിൽ വിയറ്റ്‌നാ​മിൽ തുറന്ന യുദ്ധമാ​യി പൊട്ടി​ത്തെ​റി​ച്ചു. ആരംഭ​ത്തിൽ ഐക്യ നാടുകൾ ദക്ഷിണ​ഭാ​ഗ​ത്തിന്‌ മിലി​ട്ടറി സഹായം മാത്രം നൽകി. എന്നാൽ 1960-കളിൽ അത്‌ സേനയെ അയക്കാൻ തുടങ്ങി, ആ ദശകം അവസാ​നി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​മുമ്പ്‌ അഞ്ചുലക്ഷം എന്ന അത്യു​ച്ച​ത്തി​ലെ​ത്തു​ക​യും ചെയ്‌തു. ആ യുദ്ധം സുഖ​പ്പെ​ടാൻ മടിക്കുന്ന ഒരു പഴുത്ത വ്രണം പോ​ലെ​യാ​യി​ത്തീർന്നു. “മെയിൽ (1965) ഒരു ചർച്ചയിൽ പങ്കെടു​ത്തി​രുന്ന പന്തീരാ​യി​രം വിദ്യാർത്ഥി​കൾ [ഐക്യ​നാ​ടു​ക​ളിൽ] ഒരു യുദ്ധവി​രുദ്ധ റാലി​യി​ലേക്കു തിരി​യു​ക​യും ആ ദശകത്തി​ന്റെ ശേഷി​ച്ച​ഭാ​ഗത്തെ അടയാ​ള​പ്പെ​ടു​ത്തിയ കൂട്ടമായ കാമ്പസ്സ്‌ യുദ്ധവി​രു​ദ്ധ​പ്ര​ക​ട​ന​ങ്ങൾക്ക്‌ മാതൃ​ക​വെ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു,” എന്ന്‌ ചാൾസ്‌ ആർ. മോറിസ്സ്‌ ഏ ടൈം ഓഫ്‌ പാഷൻ—അമേരിക്ക 1960-1980 എന്ന തന്റെ പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽ പറയുന്നു. തങ്ങളുടെ നിലപാട്‌ ഉയർത്തി ക്കാണി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ആയിര​ക്ക​ണ​ക്കിന്‌ ചെറു​പ്പ​ക്കാർ മിലി​ട്ടറി സേവന​ത്തി​നു ഹാജരാ​കു​ന്ന​തി​നുള്ള തങ്ങളുടെ കാർഡു​കൾ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞു. ചിലർ അതിലും ഉപരി​പോ​യി, എന്നുപ​റ​ഞ്ഞു​കൊണ്ട്‌ മോറിസ്സ്‌, “യുദ്ധം തടയു​ന്ന​തി​നു​വേണ്ടി പരസ്യ​മാ​യി തീയിൽ ചാടി​മ​രിച്ച” രണ്ടു പുരു​ഷൻമാ​രു​ടെ ദൃഷ്ടാന്തം നൽകുന്നു.

“ഞാൻ ഒരു സ്വപ്‌നം കണ്ടു”

പ്രതി​ഷേധ പോരാ​ട്ട​ത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥി​കൾ നേതൃ​ത്വ​മെ​ടു​ത്തി​രു​ന്നി​രി​ക്കാം, എന്നാൽ അവർ ഒറ്റയ്‌ക്കാ​യി​രു​ന്നില്ല. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, യു. എസ്സ്‌. പൗരാ​വ​കാശ പ്രസ്ഥാ​നത്തെ ദക്ഷിണ ബാപ്‌റ്റി​സ്‌റ്റു പ്രസം​ഗ​ക​നായ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിംഗ്‌ ജൂണി​യ​റി​ന്റെ നേതൃ​ത്വ​ത്തിൻ കീഴിൽ എല്ലാ പ്രായ​ത്തി​ലു​മുള്ള കറുത്ത​വ​രും വെളു​ത്ത​വ​രും പിന്താങ്ങി. 1963-ൽ വാഷിം​ഗ്‌ട​ണിൽ 2,00,000-ൽ പരം ആളുകൾ മാർച്ച്‌ ചെയ്‌തു. അവിടെ കിംഗ്‌ തന്റെ “ഞാൻ ഒരു സ്വപ്‌നം കണ്ടു” എന്ന പ്രസം​ഗ​ത്താൽ അവർക്കു പ്രചോ​ദനം നൽകി.

യു. എസ്‌. കോൺഗ്രസ്സ്‌, “ഈ നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ഏറ്റവും വലിയ മനുഷ്യാ​വ​കാശ നിയമ നിർമ്മാ​ണ​ത്തി​ന്റെ ബഹിർഗ​മനം” എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​തു​കൊണ്ട്‌ യു. എസ്‌. കോൺഗ്രസ്സ്‌ പ്രതി​ക​രി​ച്ച​പ്പോൾ ഒരളവി​ലുള്ള വിജയം നേടി. 1964-ൽ കിംഗ്‌ നോബൽ സമ്മാനാർഹ​നാ​യ​പ്പോൾ വ്യക്തി​പ​ര​മായ വിജയ​വും വന്നു​ചേർന്നു.

ഓരോ​രു​ത്ത​രും അവനവന്റെ കാര്യം ചെയ്യുന്നു

ചെറു​പ്പ​ക്കാർ കീഴ്‌ന​ട​പ്പ​നു​സ​രി​ച്ചുള്ള വസ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ​യും ആകാര​ത്തി​ന്റെ​യും നിലവാ​രങ്ങൾ നിരസി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും ആ വ്യവസ്ഥി​തി​യോ​ടുള്ള നിരസനം പ്രകട​മാ​ക്കി. ന്യൂ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പ്പീ​ഡി​യാ ബ്രിട്ടാ​നി​ക്കാ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​ത​നു​സ​രിച്ച്‌, “ലണ്ടനിലെ കാർനബി സ്‌ട്രീ​റ്റിൽ 1957-ൽ ആരംഭിച്ച ഫാഷൻ വിപ്ലവം 1960-കളിലെ അനുവാ​ദാ​ത്മ​ക​വും യുവജ​നോ​ത്മു​ഖ​വും വ്യവസ്ഥാ​പി​ത​മാ​യ​വ​ക്കെ​തി​രും ആയ ഫാഷനു​ക​ളി​ലേക്കു നയിച്ചു.” അനേകം സ്‌ത്രീ​കൾക്കും അത്‌ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ പാവാ​ട​ക​ളു​ടെ​യും കാലു​റ​ക​ളു​ടെ​യും കാലമാ​യി​രു​ന്നു; പുരു​ഷൻമാർക്ക്‌ താടി​മീ​ശ​യു​ടെ​യും നീണ്ട മുടി​യു​ടെ​യും കാലവും; ഇരുകൂ​ട്ടർക്കും ഉഭയലിം​ഗ ഫാഷനു​ക​ളു​ടെ​യും പിന്നീട്‌ ഹിപ്പി രൂപം എന്നറി​യ​പ്പെട്ട പൊതു​വായ അലക്ഷ്യ​ഭാ​വ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും കാലവു​മാ​യി​രു​ന്നു.

ആ കാലത്തെ സംഗീ​ത​ങ്ങ​ളിൽ ചിലതും മയക്കു​മ​രു​ന്നു​ക​ളു​ടെ ഉപയോ​ഗത്തെ പ്രോൽസാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും അനുവാ​ദാ​ത്മക ലൈം​ഗി​ക​ത​യെ​യും സ്വവർഗ്ഗ​ര​തി​യെ​യും കുറ്റ​വി​മു​ക്ത​മാ​ക്കി​ക്കൊ​ണ്ടും പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ആത്മാവി​നെ പ്രോൽസാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു. റോക്ക്‌ താരങ്ങ​ളു​ടെ​യും പോപ്പ്‌ സംഗീ​ത​ജ്ഞൻമാ​രു​ടെ​യും ഫാഷനു​ക​ളും നടത്തയും അനുക​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അവരെ വിഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളാ​ക്കി​ത്തീർത്തു. സാമൂ​ഹ്യ​ജീ​വി​തം ജനസമ്മ​തി​യു​ള്ള​താ​യി​ത്തീർന്നു. നേരത്തെ അസ്വീ​കാ​ര്യ​മാ​യി കണക്കാ​ക്കി​യി​രുന്ന ഇതും മറ്റു​ത​ര​ത്തി​ലു​ള്ള​തു​മായ ജീവി​ത​ശൈ​ലി​കൾ ഇപ്പോൾ സ്വീകാ​ര്യ​മായ പക്ഷാന്ത​ര​ങ്ങ​ളാ​യി വീക്ഷിച്ചു. ഇവയെ​ല്ലാം 1970-കളിലും 1980-കളിലും ഒരു ദു:ഖകരമായ ഫലം കൊയ്യാ​നി​രു​ന്നു.

അഗ്ഗി​യോർണ​മെ​ന്റൊ​യും “യേശു​വി​ന്റെ ജനവും”

അഗ്ഗി​യോർണ​മെ​ന്റൊ ഒരു നിഘണ്ടു നിർവ​ചി​ക്കു​ന്ന​ത​നു​സ​രിച്ച്‌, “1962-1965-ലെ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസി​ലിൽ അംഗീ​ക​രിച്ച ലക്ഷ്യങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നായ റോമൻ കത്തോ​ലി​ക്കാ ഉപദേ​ശ​ങ്ങ​ളെ​യും സ്ഥാപന​ങ്ങ​ളെ​യും കാലി​ക​മാ​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ അല്ലെങ്കിൽ നവീക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള നയം” ആണ്‌. ജോൺ XXIII-ാമൻ പാപ്പാ ഭാഗി​ക​മാ​യി സഭ പഴഞ്ചനാ​ണെ​ന്നുള്ള ആരോ​പ​ണത്തെ മന്ദീഭ​വി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നും ഭാഗി​ക​മാ​യി ചിലർ സഭയുടെ പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​കൾക്കും ആചാര​ങ്ങൾക്കും എതിരെ പരസ്യ​പ്ര​തി​ഷേധം നടത്തു​ന്ന​തി​നു വർദ്ധി​ച്ചു​വ​രുന്ന വാസന​യു​ടെ ഫലങ്ങളെ നിർവ്വീ​ര്യ​മാ​ക്കു​ന്ന​തി​നും വേണ്ടി ഈ നയത്തിൽ ഉദ്യു​ക്ത​നാ​യി. ഇതിൽ ഗണനീ​യ​രായ കത്തോ​ലി​ക്കാ പുരോ​ഹി​തൻമാർപോ​ലും ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, ജർമ്മൻ ദൈവ​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നായ ഹാൻസ്‌കും​ഗി​നെ തന്റെ അയാഥാ​സ്ഥി​തിക വീക്ഷണ​ങ്ങളെ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ റോമി​ലേക്കു ക്ഷണിച്ചു എങ്കിലും പോകാൻ വിസമ്മ​തി​ച്ചു.

മതപര​മാ​യ പ്രതി​ഷേ​ധങ്ങൾ മാമൂൽ മതങ്ങളെ കൂടുതൽ നന്നാക്കു​ന്ന​തി​നുള്ള ശ്രമങ്ങ​ളിൽ പരിമി​ത​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. യൂറോ​പ്പി​ലെ​യും അമേരി​ക്ക​യി​ലെ​യും അനേകം ചെറു​പ്പ​ക്കാർ പുതിയ വിഭാ​ഗ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കോ ഏഷ്യൻ തത്വശാ​സ്‌ത്ര​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കോ തിരി​ഞ്ഞു​കൊണ്ട്‌ കേവലം ഈ കൂട്ടങ്ങളെ മുഴു​വ​നാ​യും പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. 1960-കളിൽ ദിവ്യ​പ്ര​കാശ മിഷൻ, ഹരേകൃ​ഷ്‌ണാ, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്നിവ പോലുള്ള സംഘങ്ങൾ ആരംഭി​ക്കു​ക​യും ജനസമ്മ​തി​യു​ള്ള​താ​യി വളരു​ക​യും ചെയ്‌തു.

പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തിൽ നിന്ന്‌ അക്രമ​ത്തി​ലേ​ക്കും ഭീകര​പ്ര​സ്ഥാ​ന​ത്തി​ലേ​ക്കും

പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ആത്‌മാവ്‌ അധികാ​ര​ത്തോ​ടുള്ള—മാതാ​പി​താ​ക്കൾ, വിദ്യാ​ഭ്യാ​സം, ഗവൺമെൻറ്‌, മതം എന്നിവ—ആദരവിന്‌ ലോക​വ്യാ​പ​ക​മായ ഒരു തകർച്ച വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി. അത്‌, മിക്ക​പ്പോ​ഴും അക്രമ​ത്തി​ലേക്കു നയിച്ച ഒരു ആത്‌മാ​വി​നെ പോഷി​പ്പി​ച്ചു, അതിന്‌ യുദ്ധരം​ഗ​ത്തോ പുറത്തോ 1914 മുതൽ യാതൊ​രു കുറവു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു.

അക്രമാ​സ​ക്ത​മാ​യ 1960-കളെ അടയാ​ള​പ്പെ​ടു​ത്തിയ ചില സംഭവ​ങ്ങളെ ഓർമ്മ​യി​ലേക്കു കൊണ്ടു​വ​രാം: “ആഫ്രിക്കൻ ദേശീ​യ​ത​യു​ടെ കോം​ഗാ​ളീസ്‌ ചിഹ്നമായ പാട്രിക്ക്‌ ലുമും​ബാ​യും ദക്ഷിണാ​ഫ്രി​ക്കൻ പ്രധാ​ന​മ​ന്ത്രി​യാ​യി​രുന്ന ഹെൻഡ്രിക്ക്‌ എഫ്‌. വെർവൂ​ഡും മൃഗീ​യ​മാ​യി വധിക്ക​പ്പെട്ടു; വിയറ്റ്‌നാം പ്രസി​ഡണ്ട്‌ ജോ ഡിൻ ഡിയെം ഒരു അട്ടിമറി വിപ്ലവ​ത്തി​നി​ട​യിൽ വധിക്ക​പ്പെട്ടു; അഞ്ചു വർഷത്തിൽ കുറഞ്ഞ കാലയ​ള​വി​നു​ള്ളിൽ ഐക്യ​നാ​ടു​കൾക്ക്‌ കൊല​യാ​ളി​ക​ളു​ടെ തോക്കു​ക​ളാൽ മൂന്നു നേതാ​ക്കൻമാർ നഷ്‌ട​പ്പെട്ടു: പ്രസി​ഡണ്ട്‌ ജോൺ എഫ്‌. കെന്നഡി, പൗരാ​വ​കാശ നേതാവ്‌ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിംഗ്‌ ജൂണിയർ, സെനറ്റർ റോബർട്ട്‌ എഫ്‌. കെന്നഡി എന്നിവർ.

അധികാ​ര​ത്തോ​ടുള്ള ഈ എതിർപ്പ്‌ അതിന്റെ പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ലക്ഷ്യം നേടു​ന്ന​തിന്‌ അക്രമ​ത്തി​ലേർപ്പെ​ടു​ന്ന​തിൽ നിന്ന്‌ പിൻമാ​റി​യില്ല. അത്‌ ഭീകര​പ്ര​വർത്ത​ന​ത്തി​നു അടിസ്ഥാ​ന​മി​ടാൻ സഹായി​ച്ചു. യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ, ഗ്രന്ഥകാ​ര​നും രാഷ്‌ട്രീയ വിശ്ലേ​ഷ​ക​നു​മായ ക്ലെയർ സ്‌റ്റെർലിംഗ്‌ പറയു​ന്ന​ത​നു​സ​രിച്ച്‌, ആധുനിക ഭീകര പ്രസ്ഥാനം 1968-ൽ ആരംഭി​ച്ചു—“വ്യക്തമാ​യും കഴിഞ്ഞ ലോക​യു​ദ്ധ​ത്തി​നു​ശേഷം സമൂഹ​ത്തിൻമേൽ അതിന്റെ സ്വന്തം യുദ്ധം പ്രഖ്യാ​പിച്ച ഒരു തലമുറ ഉത്ഭവിച്ച വർഷം.”

സഹായ​ത്തി​നു​വേണ്ടി ആകാശ​ത്തി​ലേക്കു നോക്കു​ന്നു

ആകാശത്തെ കീഴടക്കൽ ഭൂമി​യി​ലെ പ്രശ്‌ന​ങ്ങളെ കീഴട​ക്കാൻ സഹായി​ക്കു​മോ? ചിലർ വ്യക്തമാ​യും അങ്ങനെ വിചാ​രി​ച്ചു. ശൂന്യാ​കാ​ശ​യാ​ത്ര അനുസ്യൂ​തം തുടർന്നു, പന്തയ ഓട്ടത്തിൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാ​റും നേതൃ​ത്വ​ത്തിൽ മേൽപോ​ട്ടും താഴോ​ട്ടും ഇടവിട്ടു ചലിച്ചു​കൊണ്ട്‌ ശീതയു​ദ്ധ​ത്തിൽ മുന്നേറി. 1961-ൽ സോവ്യ​റ്റു​കൾ ഭൂമി​യു​ടെ ഭ്രമണ​പ​ഥ​ത്തിൽ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യ​നെ ഇറക്കി​യതു മുതൽ 1969-ൽ ഐക്യ​നാ​ടു​കൾ ആദ്യമാ​യി മനുഷ്യ​നെ ചന്ദ്രനിൽ ഇറക്കി​യ​തു​വരെ ലോകം ഒരു ശൂന്യാ​കാശ നേട്ടത്തിൽ നിന്നു മറ്റൊ​ന്നി​ലേ​ക്കുള്ള മാറ്റ​ത്താൽ വിസ്‌മ​യി​ക്ക​പ്പെട്ടു.

ആ ദശകം അവസാ​നി​ക്കാ​റാ​യ​പ്പോൾ, കോളി​യ​റു​ടെ 1970 വാർഷി​ക​പു​സ്‌തകം ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യൻ ആദ്യമാ​യി ചന്ദ്രനിൽ നടന്ന വർഷമായ 1969 ജ്യോ​തി​ശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശസ്‌തി കാണുന്ന വർഷവും ആണെന്നത്‌ തികച്ചും ഉചിത​മാ​ണെന്നു തോന്നു​ന്നു . . . ഈ ഗ്രഹം ഇതുവരെ അറിയ​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ള്ള​തി​ലേ​ക്കും വലുത്‌. അക്വേ​റി​യ​സ്സി​ന്റെ യുഗംc . . . നമ്മുടെ കാലത്ത്‌ ആയിരി​ക്കാം, അല്ലായി​രി​ക്കാം, ഭൂമി​യിൽ സാഹോ​ദ​ര്യം വാഴും.”

പ്രത്യ​ക്ഷ​ത്തിൽ അധിക​മ​ധി​കം ആളുകൾ സഹായ​ത്തി​നു​വേണ്ടി ആകാശ​ത്തി​ലേക്കു നോക്കി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഭൗമോ​പ​ഗ്ര​ഹങ്ങൾ ഭ്രമണ​പ​ഥ​ത്തി​ലേക്ക്‌ അയക്കു​ന്ന​തി​ന​നു​സ​രിച്ച്‌ ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ തമ്മിൽ അപ്പഴ​പ്പോ​ഴുള്ള ആശയവി​നി​യമം മിക്കവാ​റും സാധ്യ​മാ​ക്കി​ത്തീർത്തു. അത്ര​ത്തോ​ളം ഭൗതിക ആകാശങ്ങൾ രാഷ്‌ട്ര​ങ്ങളെ ഒരുമിച്ച്‌ അടുപ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. എന്നാൽ അവ ലോക​പ്ര​ശ്‌നങ്ങൾ പരിഹ​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽ അവയെ ഒരുമി​ച്ചു കൂട്ടി​ച്ചേർത്തില്ല. രാഷ്‌ട്രങ്ങൾ അപ്പോ​ഴും “യാതൊ​രു ഉടമ്പടി​ക്കും വഴിതു​റ​ക്കാ​തെ” എന്നത്തേ​തി​ലും അകൽച്ച​യിൽ ആയിരു​ന്നു.—2 തിമോ​ഥെ​യോസ്‌ 3:1-3.

എന്തു​കൊണ്ട്‌? അതിന്റെ തന്നേ പ്രകൃ​ത​ത്താൽ, പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ആത്മാവി​നാൽ—1960-കളുടെ ആത്മാവി​നാൽ—യോജി​പ്പി​ക്കാൻ സാധ്യമല്ല. അത്‌ വിഘടി​ക്കു​ന്നു. ലോക​പ്ര​ശ്‌നങ്ങൾ പരിഹ​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ മനുഷ്യർ യോജി​പ്പി​ലാ​യി​രി​ക്കണം. ഈ ഐക്യം നേടു​ന്ന​തിന്‌ അവർ സഹായം തേടണം, ഭൗതി​ക​മൊ ജ്യോ​തി​ശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​മൊ ആയ ആകാശ​ങ്ങ​ളിൽ നിന്നല്ല, ദൈവി​ക​ഗ​വൺമെൻറി​ന്റെ സ്വർഗ്ഗ​ത്തിൽ നിന്ന്‌.

യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ—1960-ലെ അവരുടെ ശരാശരി എണ്ണത്തിൽ നിന്ന്‌ 1969-ൽ 48 ശതമാനം വർദ്ധിച്ചു—അതു തന്നെയാണ്‌ ചെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നത്‌. 1960-കളെ അടയാ​ള​പ്പെ​ടു​ത്തിയ പ്രക്ഷു​ബ്ധ​മായ പ്രതി​ഷേ​ധ​ത്തി​ന്റെ ആത്മാവി​നാൽ പിടി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തി​നെ ഒഴിവാ​ക്കാൻ തങ്ങളെ സാധ്യ​മാ​ക്കി​ത്തീർത്തു​കൊണ്ട്‌ ക്രിസ്‌തീയ കീഴ്‌പ്പെടൽ കൈകാ​ര്യം ചെയ്യുന്ന റോമർ 13-ാം അദ്ധ്യാ​യ​ത്തി​ന്റെ തക്ക സമയത്തെ ഒരു വിശദീ​ക​രണം ലഭിച്ച​തിൽ അവർ എത്ര നന്ദിയു​ള്ള​വ​രാ​യി​രു​ന്നു!—വാച്ച്‌ടവർ, നവമ്പർ 1, നവമ്പർ 15, ഡിസംബർ 1, 1962 കാണുക.

യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ, 1960-കളുടെ അവസാ​ന​ത്തി​ലേക്കു വന്നതോ​ടെ, അക്വേ​റി​യ​സി​ന്റെ ഒരു യുഗ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചല്ല, എന്നാൽ “ഭൂമി​യിൽ സാഹോ​ദ​ര്യം വാഴുന്ന” ദൈവ​രാ​ജ്യ​ത്തിൻ കീഴിലെ ഒരു യുഗ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു സംസാ​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽ തിരക്കു​ള്ള​വ​രാ​യി​രു​ന്നു. അവർ ഇതു വ്യക്തി​പ​ര​മാ​യി അനുഭ​വി​ക്കാൻ ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കു​മോ? നിങ്ങളോ? “ലോകം 1914-നു ശേഷം” എന്ന ഈ പരമ്പര​യി​ലെ, “ലോകം തകരു​മ്പോൾ നിങ്ങളു​ടെ പ്രത്യാശ അധികം ശോഭി​ത​മാ​യി​ത്തീ​രട്ടെ!” എന്ന ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലക്കത്തിലെ അവസാന ലേഖനം നഷ്ടപ്പെ​ടു​ത്ത​രുത്‌. (g87 6/8)

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[17-ാം പേജിലെ ചതുരം]

വാർത്ത ഉളവാ​ക്കിയ മറ്റ്‌ ഇനങ്ങൾ

1960—ഭയങ്കര ഭൂകമ്പങ്ങൾ മൊ​റോ​ക്കൊ​യി​ലും ചിലി​യി​ലും ആഘാത​മേൽപ്പി​ച്ചു.

അഡോൾഫ്‌ ഐക്‌മാ​നെ അർജൻറീ​ന​യിൽ വെച്ച്‌ പിടി​കൂ​ടു​ക​യും യിസ്രാ​യേ​ലി​ലേക്ക്‌ തിരികെ കൊണ്ടു പോക​യും പിന്നീട്‌ അയാൾ രണ്ടാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധ​ത്തി​ന്റെ കുറ്റം ചുമത്ത​പ്പെ​ടു​ക​യും വധിക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്‌തു.

1961—ഐക്യ​രാ​ഷ്‌ട്ര​ങ്ങ​ളു​ടെ സെക്ര​ട്ടറി ജനറലാ​യി​രുന്ന ഡാഗ്‌ ഹാമർഷോൾഡ്‌ ആഫ്രി​ക്ക​യി​ലെ ഒരു വിമാന തകർച്ച​യിൽ മരണമ​ടഞ്ഞു.

1962—ആദ്യത്തെ സജീവ വാർത്താ​വി​നി​മയ ഉപഗ്ര​ഹ​മായ ടെൽസ്‌റ്റാ​റി​ന്റെ നിവർക്കൽ

1963—പൂർവ്വ​പാ​കി​സ്ഥാ​നിൽ കൊടു​ങ്കാ​റ്റും ജലപ്ര​ള​യ​വും 30,000 പേരെ കൊന്നു.

1964—XVIII-ാമതു ഒളിം​പിക്‌ ഗയിംസ്‌ ജപ്പാനി​ലെ ടോക്കി​യോ​യിൽ അരങ്ങേറി വലിയ വിജയി​കൾ യു. എസ്സ്‌. എസ്സ്‌. ആറും (96 മെഡലു​കൾ) യു. എസ്സ്‌. എ. യും (90 മെഡലു​കൾ) ആയിരു​ന്നു.

1965—പോൾ VI-ാമൻ പാപ്പാ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ നിർത്തി​വെ​ക്ക​യും യു. എൻ. ജനറൽ അസംബ്ലി​യി​ലെ പ്രസം​ഗ​ത്തിൽ സമാധാ​ന​ത്തി​നു​വേണ്ടി പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

1966—ചൈന​യിൽ സാംസ്‌കാ​രിക വിപ്ലവം ആരംഭി​ച്ചു.

1967—ദക്ഷിണാ​ഫ്രി​ക്ക​യി​ലെ ഡോക്ടർ ക്രിസ്‌റ്റ്യൻ ബർണാഡ്‌ ആദ്യത്തെ വിജയ​ക​ര​മായ ഹൃദയം പറിച്ചു നടീൽ നിർവ്വ​ഹി​ച്ചു.

1968—മയക്കു​മ​രുന്ന്‌ അനേകം അംഗ​വൈ​കല്യ ശിശു​ക്ക​ളു​ടെ ജനനത്തി​നി​ട​യാ​ക്കി​യ​ശേഷം താലി​ഡോ​മൈഡ്‌ കോട​തി​ക്കേസ്‌ ആരംഭി​ച്ചു.

1969—സോക്കർ ഗയിമി​നെ തുടർന്ന്‌ ആയിര​ത്തി​ല​ധി​കം പേർ മരിക്ക​യും എൽസാൽവ​ഡോ​റും ഹോണ്ടു​റാ​സും തമ്മിൽ സോക്കർ യുദ്ധം എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെട്ട പോരാ​ട്ടം ആരംഭി​ക്ക​യും ചെയ്യുന്നു.

ഐർലണ്ടിലെ ബൽഫാ​സ്‌റ്റിൽ കത്തോ​ലി​ക്ക​രും പ്രൊ​ട്ട​സ്‌റ്റൻറു​കാ​രും തമ്മിൽ രക്തം ഒഴുക്കിയ ലഹള

[15-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

1960—കളിലെ ഹിപ്പി​പ്ര​സ്ഥാ​നം

[കടപ്പാട്‌]

UPI/Bettmann Newsphotos

[16-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ന്യൂയോർക്കിലെ യുദ്ധവി​രുദ്ധ റാലി

[കടപ്പാട്‌]

UPI/Bettmann Newsphotos