Соғыстың салған жарасы
Соғыс пен қарулы қақтығыстар кім-кімнің де қабырғасын қайыстырары анық. Мұны өз басынан өткізген сарбаздар мен ел тұрғындары дүниенің қай бұрышынан да табылады.
САРБАЗДАР
“Қайда қарасаң да, жараланған, я мерт болған адамдарды көресің. Мұндайда үнемі жаныңды шүберекке түйіп жүресің” (Гэри, Британия).
“Менің бетіме және арқама оқ тиді. Қаншама адам көз алдымда мерт болды. Оның ішінде балалар да, қарттар да бар. Осының бәрін көре беріп, қатуланып кетеді екенсің” (Уилмар, Колумбия).
“Біреуді атып кеткенін көру — бір қасірет. Бұл санаңа тайға таңба басқандай жазылып қалады екен. Оның шыңғырып, ыңырсып жатқаны ойыңа келе береді. Мұны еш ұмыта алмайсың” (Зафира, Құрама Штаттар).
ЕЛ ТҰРҒЫНДАРЫ
“Енді ешқашан бақытты болмаймын деп ойладым. Өз өмірім үшін қорқатыным рас, бірақ достарың мен отбасыңды одан да қатты уайымдайды екенсің” (Олександра, Украина).
“Тамақ алу үшін кезекте 20 сағаттан аса қорқып-дірілдеп тұрамыз. Өйткені ойда жоқта оқтың астында қалуың мүмкін” (Далер, Тәжікстан).
“Соғыс мені ата-анамнан айырып, жетім қалдырды. Мені енді жұбататын да, қамқорлайтын да ешкім жоқ” (Мэри, Руанда).
Соғыстың адам айтқысыз зардабына қарамастан, бұл кісілер жантыныштығына ие болды. Бұған қоса, олар қанқұйлы соғыс атаулыға жақында нүкте қойылатынына сенімді. Киелі кітапта мұның қалай жүзеге асатыны айтылған. “Күзет мұнарасының” осы санында бұл тақырыпты кеңінен тарқататын боламыз.