Október

Við fáum oft leiðbeiningar frá öldungum safnaðarins, farandhirðinum, deildarskrifstofunni eða hinu stjórnandi ráði sem hjálpa okkur að þjóna Jehóva. En hvað ef við skiljum ekki ástæðuna fyrir ákveðnum leiðbeiningum? Við sjáum kannski bara neikvæðu áhrifin sem þær gætu haft í för með sér fyrir okkur. Við förum jafnvel að einblína á ófullkomleika bræðranna sem gáfu leiðbeiningarnar. Þegar við lifum í trú treystum við því að Jehóva leiði söfnuð sinn og þekki aðstæður okkar. Við erum fljót að hlýða og gerum það með jákvæðu hugarfari. (Hebr. 13:17) Við skiljum að hlýðni okkar stuðlar að einingu í söfnuðinum. (Ef. 4:2, 3) Við treystum því að Jehóva blessi hlýðni okkar óháð ófullkomleika þeirra sem fara með forystuna. (1. Sam. 15:22) Og á sínum tíma leiðréttir hann allt sem þarf að leiðrétta. w25.03 24 gr. 13, 14

Við lifum á spennandi tímum! Biblíuspádómar rætast daglega fyrir augum okkar. Við sjáum til dæmis ‚konung norðursins‘ og ‚konung suðursins‘ takast á um heimsyfirráð. (Dan. 11:40, neðanmáls) Við sjáum að fagnaðarboðskapurinn um ríkið er boðaður sem aldrei fyrr og milljónir manna taka fagnandi við honum. (Jes. 60:22; Matt. 24:14) Og við fáum andlega fæðu „á réttum tíma“ og í ríkum mæli. (Matt. 24:45–47) Jehóva heldur áfram að hjálpa okkur að fá betri skilning á þeim mikilvægu atburðum sem eru fram undan. (Orðskv. 4:18) Við getum verið viss um að þegar þrengingin mikla hefst munum við vita allt sem við þurfum að vita til að halda þolgóð út og vera sameinuð og sterk á þessum erfiða tíma. En við verðum jafnframt að viðurkenna að við getum ekki vitað allt sem framtíðin ber í skauti sér. w24.05 8 gr. 1, 2

Sálmaskáldið talar sérstaklega um rógburð. Rógburður er lygi sem getur eyðilagt mannorð fólks. Sálmur 15:3 minnir okkur á að gestir Jehóva geri náunga sínum ekkert illt og tali ekki illa um vini sína. (Sálm. 15:1) Hvernig gæti það gerst? Við gætum óviljandi ýtt undir neikvætt umtal um aðra. Tökum dæmi: (1) Systir hættir í fullu starfi í þjónustu Jehóva, (2) hjón starfa ekki lengur á Betel eða (3) bróðir er ekki lengur þjónn eða öldungur í söfnuðinum. Væri rétt að vera með vangaveltur um ástæður fyrir þessum breytingum og tala síðan um það við aðra? Það geta verið ýmsar ástæður fyrir þessum breyttu aðstæðum sem við vitum ekkert um. Munum að gestur í tjaldi Jehóva „gerir náunga sínum ekkert illt og talar ekki illa um vini sína“. w24.06 11 gr. 11–13

Þegar við tökum ákvarðanir þurfum við að velta fyrir okkur hvað gleður Jehóva. Þannig styrkjum við guðsótta okkar. Spyrðu þig þegar þú lest frásögu í Biblíunni: Hvaða ákvörðun hefði ég tekið við þessar aðstæður? Ímyndaðu þér til dæmis að þú værir að hlusta á tíu höfðingja Ísraels þegar þeir sögðu að Ísraelsmenn gætu ekki lagt Kanaansland undir sig, eftir að hafa njósnað um landið sem Jehóva hafði lofað að gefa Ísraelsmönnum. Hefðirðu trúað þeim og látið undan ótta við menn eða hefði kærleikur þinn og löngun til að þóknast Jehóva verið óttanum yfirsterkari? Heil kynslóð Ísraelsmanna trúði ekki því sem Jósúa og Kaleb sögðu. Fyrir vikið missti hún tækifærið til að komast inn í fyrirheitna landið. – 4. Mós. 14:10, 22, 23. w24.07 10 gr. 7

Gómer eiginkona Hósea yfirgaf hann til að vera með öðrum mönnum. Var henni ekki viðbjargandi? Jehóva, sem les hjörtu manna, sagði Hósea: „Farðu aftur og elskaðu konuna sem er elskuð af öðrum manni og fremur hjúskaparbrot, eins og Jehóva elskar Ísraelsmenn þótt þeir snúi sér til annarra guða.“ (Hós. 3:1; Orðskv. 16:2) Tökum eftir að eiginkona Hósea lifði enn þá syndugu líferni. Jehóva sagði Hósea samt að fyrirgefa henni og taka hana aftur til sín. Jehóva hafði ekki heldur gefist upp á þrjóskri þjóð sinni. Jafnvel þótt hún drýgði hræðilegar syndir elskaði hann hana og reyndi margsinnis að höfða til hennar. Hann vildi hjálpa fólki sínu að iðrast og snúa við blaðinu. Þetta gefur til kynna að Jehóva, sem kannar hjörtun, reyni að hjálpa manneskju sem lifir enn syndugu lífi og hvetji hana til að iðrast. w24.08 10 gr. 7

Gyðingar á fyrstu öld sem tóku kristna trú þurftu að gera miklar breytingar og það var alls ekki auðvelt. Á sínum tíma höfðu Gyðingar verið Guðs útvalda þjóð. Um langan tíma hafði Jerúsalem verið mjög mikilvægur staður. Konungarnir sem sátu þar voru fulltrúar Jehóva og musterið var miðstöð sannrar tilbeiðslu. Allir trúfastir Gyðingar fylgdu Móselögunum og því sem trúarleiðtogar þeirra kenndu. Þetta stýrði mataræði þeirra, viðhorfi til umskurðar og jafnvel samskiptum þeirra við fólk af öðrum þjóðum. En eftir að Jesús dó viðurkenndi Jehóva ekki lengur fórnir Gyðinga. Það var því ekki auðvelt fyrir kristna Gyðinga sem voru vanir að fylgja lögunum að gera breytingar. (Hebr. 10:1, 4, 10) Jafnvel þroskaðir kristnir menn, eins og Pétur postuli, áttu erfitt með að aðlagast sumum af þessum breytingum. (Post. 10:9–14; Gal. 2:11–14) Kristnir menn urðu skotspónn trúarleiðtoga Gyðinga vegna nýrra trúarkenninga sinna. w24.09 9 gr. 4

Þegar Jehóva gefur þjónum sínum verkefni væntir hann þess að þeir vinni það með skipulögðum hætti. (1. Kor. 14:33) Það er til dæmis vilji hans að fagnaðarboðskapurinn sé boðaður um alla jörðina. (Matt. 24:14) Jehóva hefur falið Jesú að fara með forystu fyrir þessu verki. Jesús hefur séð til þess að þetta verk er framkvæmt á skipulagðan hátt. Þegar söfnuðir voru stofnaðir víðs vegar á fyrstu öld voru öldungar útnefndir til að gefa leiðbeiningar og fara með forystuna. (Post. 14:23) Í Jerúsalem var stjórnandi ráð öldunga sem var skipað postulunum og öðrum öldungum. Þeir tóku ákvarðanir sem vænst var að allir söfnuðirnir fylgdu. (Post. 15:2; 16:4) Hlýðni bræðra og systra við leiðbeiningarnar stuðlaði að því að söfnuðirnir héldu áfram að styrkjast í trúnni og urðu fjölmennari. – Post. 16:5. w24.04 8 gr. 1

Snemma morguns 16. nísan fóru nokkrar trúfastar konur þangað sem Jesús hafði verið lagður í gröf. (Lúk. 24:1, 10) Ein þeirra var María Magdalena. Þegar hún kom til grafarinnar var gröfin tóm. Hún flýtti sér til að segja Jóhannesi og Pétri frá. Þeir hlupu til grafarinnar og hún fylgdi á eftir þeim. Eftir að hafa séð sjálfir að gröfin var tóm sneru þeir aftur heim. En María varð eftir og grét. Hún vissi ekki að Jesús fylgdist með henni. Hann sá að hún grét vegna hans og vildi hugga hana. Hann birtist Maríu og gerði nokkuð sem veitti henni mikla uppörvun. Hann talaði við hana og gaf henni mikilvægt verkefni – að færa lærisveinunum fréttir af upprisu hans. – Jóh. 20:17, 18. w24.10 13 gr. 7

Móse var spámaður, dómari, leiðtogi og söguritari. Hann leiddi Ísraelsþjóðina úr ánauð í Egyptalandi og sá með eigin augum mörg kraftaverk Jehóva. Jehóva fól honum að skrifa fyrstu fimm bækur Biblíunnar, Sálm 90 og hugsanlega Sálm 91. Auk þess skrifaði hann líklega Jobsbók. Móse var 120 ára og átti stutt eftir ólifað þegar hann kallaði saman alla Ísraelsmenn til að minna þá á það sem Jehóva hafði gert fyrir þá. Þeir höfðu séð kraftaverkin sem Jehóva vann og hvernig hann refsaði Egyptum. (2. Mós. 7:4) Ísraelsmenn gengu í gegnum Rauðahafið þegar Jehóva klauf það og sáu þegar Jehóva eyddi faraó og her hans. (2. Mós. 14:29–31) Í óbyggðunum verndaði Jehóva þá og annaðist. (5. Mós. 8:3, 4) Og nú, á þröskuldi fyrirheitna landsins, vildi Móse nýta tækifærið til að hvetja þjóðina. w24.11 8–9 gr. 3, 4

Það sem Jesús sagði við postula sína við kvöldmáltíð Drottins var aðeins ætlað litlum hópi fólks. Hann var að tala um annað þegar hann ávarpaði langtum stærri mannfjölda í Galíleu. Þegar Jesús var í Galíleu árið 32 var hann aðallega að beina orðum sínum til Gyðinga sem sóttust eftir að hann sæi þeim fyrir mat. En hann beindi athygli þeirra að því sem er langtum þýðingarmeira en bókstafleg fæða – ráðstöfun sem gæfi þeim kost á eilífu lífi. Og Jesús sagði að þeir sem dæju gætu fengið upprisu á síðasta degi og lifað að eilífu. Hann var ekki að tala um fáeina útvalda, eins og hann gerði síðar við kvöldmáltíð Drottins. Þess í stað talaði hann um blessun sem stæði öllum til boða. w24.12 11 gr. 10, 11

Jehóva hatar þá sem beita ofbeldi. (Sálm. 11:5) Hann fordæmir sérstaklega eiginmenn sem beita konu sína ofbeldi. (Mal. 2:16) Ef eiginmaður kemur ekki vel fram við konuna sína hefur það áhrif á samband hans við Guð. Það er ekki víst að Jehóva hlusti einu sinni á bænir hans. (1. Pét. 3:7) Sumir eiginmenn beita konu sína ofbeldi með reiðilegum og særandi orðum. En Jehóva hatar „reiði, bræði, öskur og svívirðingar“. (Ef. 4:31, 32) Maður sem talar hranalega við eiginkonu sína skaðar ekki aðeins hjónabandið heldur líka vináttusamband sitt við Guð. (Jak. 1:26) Það sama má segja um mann sem horfir á klám. Hann skemmir líka sambandið við Jehóva. Og hann niðurlægir eiginkonu sína. Jehóva ætlast til þess að eiginmaður sé konunni sinni trúr, ekki aðeins í verki heldur líka í hugsun. Jesús sagði að maður sem horfði girndaraugum á aðra konu hefði þegar framið hjúskaparbrot með henni „í hjarta sínu“. – Matt. 5:28, 29. w25.01 9 gr. 6–8

Að vera lýstur réttlátur merkir að vera sýknaður og hreinsaður af öllum ákærum. Með því brýtur Jehóva ekki gegn réttlátum mælikvarða sínum. Við erum ekki lýst réttlát vegna eigin verðleika og hann horfir ekki heldur fram hjá syndum okkar. En hann hefur gefið okkur upp skuldina vegna þess að við trúum á leið hans til að friðþægja fyrir syndir okkar með lausnargjaldinu. (Rómv. 3:24) Hvað þýðir þetta fyrir okkur? Þeir sem hafa verið valdir til að stjórna með Jesú á himni hafa verið lýstir réttlátir sem börn Guðs. (Tít. 3:7; 1. Jóh. 3:1) Syndir þeirra hafa verið fyrirgefnar. Þeir eru ekki lengur á sakaskrá ef svo mætti að orði komast og þess vegna hæfir til að vera í Guðsríki. (Rómv. 8:1, 2, 30) Þeir sem eru með jarðneska von eru lýstir réttlátir sem vinir Guðs og syndir þeirra hafa verið fyrirgefnar. – Jak. 2:21–23. w25.02 5 gr. 17, 18

Eitt sinn mistókst Pétri postula að endurspegla viðhorf Jehóva. Jesús hafði sagt postulunum að hann þyrfti að fara til Jerúsalem, yrði framseldur trúarleiðtogunum þar, myndi þola þjáningar og síðan vera tekinn af lífi. (Matt. 16:21) Pétur átti ef til vill erfitt með að sætta sig við að Jehóva myndi leyfa að hinn fyrirheitni Messías sem ætti að frelsa þjóð Guðs yrði tekinn af lífi. (Matt. 16:16) Pétur tók Jesú afsíðis og sagði: „Hlífðu þér, Drottinn. Þetta mun aldrei koma fyrir þig.“ (Matt. 16:22) Jesús og Pétur voru ekki á sama máli vegna þess að Pétur hugsaði ekki eins og Jehóva. Pétur meinti kannski vel en Jesús hafnaði ráði hans. Við getum lært af þessu. Jehóva vildi ekki að Jesús væri sérhlífinn. Pétur lærði dýrmæta lexíu – að hann þyrfti að hugsa eins og Guð. w25.03 9 gr. 5, 6

Ert þú niðurbrotinn vegna þess að einhver sem þú treystir hefur valdið þér vonbrigðum eða svikið þig? Gleymdu því ekki að sama hvernig hefur verið komið fram við þig, þá elskar faðir þinn á himnum þig. Ef þú hefur verið svikinn getur það sem Davíð sagði í versi dagsins huggað þig. Í biblíuskýringarriti einu segir að þegar talað er um þá „sem eru niðurbrotnir“ geti verið átt við þá sem „hafa ekki til neins að hlakka“. Hvernig hjálpar Jehóva þeim sem líður þannig vegna mikilla vonbrigða? Jehóva er nálægur okkur eins og ástríkt foreldri sem heldur á grátandi barni til að hugga það. Hann er samúðarfullur og tilbúinn að hjálpa okkur þegar einhver hefur svikið okkur eða yfirgefið. Honum er mikið í mun að hugga okkur þegar við erum niðurbrotin eða okkur finnst við einskis virði. Og hann gefur okkur margt að hlakka til en það hjálpar okkur að halda út í erfiðleikum. – Jes. 65:17. w24.12 23 gr. 13, 14

Öldungar nú á dögum geta verið vissir um að Jehóva sjái og kunni að meta störf þeirra. Auk þess að sjá um hirðastarfið, kennsluna og boðunina taka margir öldungar þátt í byggingaverkefnum og neyðaraðstoð. Aðrir eru í spítalasamskiptanefndum eða hópum sem sinna sjúklingum. Öldungar sem bjóða sig fram til slíkra starfa muna að söfnuðurinn tilheyrir Jehóva. Þeir sinna verkefnum sínum af heilum hug í fullu trausti þess að Guð launi þeim. (Kól. 3:23, 24) Það geta ekki allir verið öldungar en við höfum öll eitthvað fram að færa. Jehóva kann að meta að við gerum okkar besta í þjónustu hans. Hann tekur eftir fjárframlögum okkar til alþjóðastarfsins, jafnvel þótt við gefum engar stórupphæðir. Og hann gleðst þegar við fyrirgefum þeim sem gera á hlut okkar. Treystu því að Jehóva kunni að meta það sem þú getur gert. Hann elskar þig fyrir það og mun launa þér. – Lúk. 21:1–4. w24.06 23 gr. 12, 13

Frásaga Salómons sýnir hvað getur hent hvern sem er af þjónum Jehóva. Hann gæti drýgt alvarlega synd og seinna fundist allt hafa gerst svo „skyndilega“. Eða hann gæti sagt: Þetta gerðist bara. En ef hann hugsar út í hvað gerðist í raun og veru uppgötvar hann líklega að hann hafi tekið óskynsamlegar ákvarðanir sem leiddu til þess að hann syndgaði. Þessar ákvarðanir gætu hafa tengst röngum félagskap, óheilnæmu afþreyingarefni eða þá að hann hefur farið á vafasama staði í eigin persónu eða á netinu. Kannski var hann líka hættur að biðja, lesa í Biblíunni, sækja samkomur eða taka þátt í boðuninni. Rétt eins og hjá unga manninum sem er rætt um í Orðskviðunum hefur hann kannski ekki syndgað svo skyndilega. Hvað lærum við? Við þurfum ekki bara að forðast syndina sjálfa heldur þær ákvarðanir sem gætu leitt til syndar. Það er einmitt þetta sem Salómon bendir á eftir frásögu sína. – Matt. 5:29, 30. w24.07 16 gr. 10, 11

Hver er þessi fjársjóður? Hann er það björgunarstarf að flytja öðrum boðskapinn um Guðsríki. (2. Kor. 4:1) Hver eru leirkerin? Þau tákna þjóna Guðs sem segja öðrum frá fagnaðarboðskapnum. Á dögum Páls notuðu kaupmenn leirkrukkur til að flytja verðmætan varning eins og mat, vín og peninga. Á líkan hátt treystir Jehóva okkur fyrir fagnaðarboðskapnum dýrmæta. Þar sem Jehóva stendur við bakið á okkur fáum við styrk til að koma boðskapnum trúfastlega til skila. Við getum stundum fundið fyrir ótta við menn eða ótta við höfnun. Hvernig er hægt að sigrast á því? Leiddu hugann að bæn postulanna þegar þeim var skipað að hætta að boða trúna. Í stað þess að láta undan óttanum báðu þeir Jehóva um að hjálpa sér að halda áfram að tala óttalaust. Jehóva svaraði bæn þeirra samstundis. (Post. 4:18, 29, 31) Ef ótti við menn hindrar þig stundum í að boða öðrum trúna skaltu biðja Jehóva um að styrkja kærleika þinn til fólks, þá geturðu sigrast á óttanum við að tala við það. w24.04 16 gr. 8, 9

Við elskum Jehóva og þess vegna viljum við helga nafn hans. Þetta þýðir að við segjum fólki að það sem Satan segir um Jehóva séu hræðilegar lygar. (1. Mós. 3:1–5; Job. 2:4; Jóh. 8:44) Í boðuninni er okkur mikið í mun að verja orðstír Guðs og segja öðrum sannleikann um hann. Við viljum að allir fái að vita að það er kærleikur sem einkennir hann mest, að stjórn hans er réttlát og sanngjörn og að ríki hans mun fljótlega binda enda á allar þjáningar og færa mannkyninu frið og hamingju. (Sálm. 37:10, 11, 29; 1. Jóh. 4:8) Þegar við verjum orðstír Jehóva í boðuninni helgum við nafn hans. Við höfum líka þá fullvissu að við stöndum undir nafni. w24.05 18 gr. 12

Bræður, þið eruð gestrisnir þegar þið gerið öðrum gott, líka þeim sem eru ekki nánir vinir ykkar. (1. Pét. 4:9) Biblíuskýringarrit segir að gestrisinn maður sé góður við ókunnuga og bjóði þá hjartanlega velkomna á heimili sitt. Spyrðu þig: Er ég þekktur fyrir að bjóða gesti hjartanlega velkomna? (Hebr. 13:2, 16) Gestrisinn maður deilir því sem hann á með gestum, líka þeim efnaminni, gestaræðumönnum og farandhirðum sem leggja mikið á sig til að hvetja bræður og systur. – 1. Mós. 18:2–8; Orðskv. 3:27; Post. 16:15; Rómv. 12:13. w24.11 21 gr. 6

Í dæmisögunni um meyjarnar talar Jesús um tíu meyjar sem fóru til móts við brúðguma. (Matt. 25:1–4) Þær vonuðust til að geta fylgt brúðgumanum til brúðkaupsveislunnar. Jesús segir að fimm þeirra hafi verið skynsamar og fimm óskynsamar. Þær skynsömu voru tilbúnar að bíða eftir brúðgumanum eins lengi og þörf var á, jafnvel þótt hann kæmi seint um kvöld. Þær tóku því með sér olíulampa til að lýsa upp myrkrið. Þær tóku líka með sér aukaolíu ef brúðgumanum seinkaði. Þannig gátu þær haldið ljósinu á lömpunum lifandi. (Matt. 25:6–10) Þegar brúðguminn kom fóru skynsömu meyjarnar með honum í veisluna. Á svipaðan hátt munu smurðir kristnir menn sem reynast vakandi og trúir þegar Kristur kemur verða dæmdir þess verðugir að sameinast brúðgumanum, Kristi, í himnesku ríki hans. – Opinb. 7:1–3. w24.09 21 gr. 6

Það gefur okkur byr undir báða vængi að velta fyrir okkur hvernig boðunin hjálpar fólki um allan heim. Milljónir áhugasamra sækja minningarhátíðina á hverju ári og kynna sér Biblíuna með hjálp okkar. Hundruð þúsunda láta skírast og slást í lið með okkur í boðuninni. Við vitum ekki hversu margir eiga enn eftir að taka við boðskapnum en við vitum að Jehóva er að safna saman miklum múg sem kemst lifandi í gegnum þrenginguna miklu. (Opinb. 7:9, 14) Jehóva er herra uppskerunnar og hann sér möguleikann á að fleiri taki við boðskapnum. Við höfum því góða ástæðu til að halda boðuninni áfram. (Lúk. 10:2) Lærisveinar Jesú hafa alltaf þekkst af því hvað þeir eru duglegir að boða trúna. Þegar aðrir sáu hversu djarfmæltir postularnir voru „rann upp fyrir þeim að þeir höfðu verið með Jesú“. (Post. 4:13) Og þegar við boðum trúna hugrökk og af kappi áttar fólk sig kannski á því að við líkjum líka eftir Jesú. w25.03 18 gr. 15; 19 gr. 17, 18

Það er auðséð af Biblíunni að Jehóva tekur eftir þeim sem virðast lítils virði í augum manna. Jehóva sendi til dæmis Samúel spámann til Ísaí til að smyrja einn af sonum hans til konungs í Ísrael. Ísaí kallaði á sjö af átta sonum sínum til að hitta Samúel en sleppti þeim yngsta, Davíð. En samt var það Davíð sem Jehóva kaus. (1. Sam. 16:6, 7, 10–12) Jehóva sá hvaða mann Davíð hafði að geyma. Hann vissi að þessi ungi maður elskaði hann mjög mikið. Veltu því fyrir þér hvernig Jehóva hefur þegar sýnt að hann taki eftir þér. Hann býðst til að gefa þér ráð sem eru sérsniðin að þörfum þínum. (Sálm. 32:8) Hvernig getur hann það nema hann þekki þig vel? (Sálm. 139:1) Þú sannfærist um að Jehóva hafi áhuga á þér þegar þú fylgir ráðum hans og kemst að því hversu gagnleg þau eru. (1. Kron. 28:9; Post. 17:26, 27) Jehóva tekur eftir því sem þú leggur á þig til að þjóna honum. Hann sér eiginleika þína og vill vera vinur þinn. – Jer. 17:10. w24.10 25–26 gr. 7–9

Þú elskar að sjálfsögðu Jehóva og vilt þjóna öðrum. Hvernig gætirðu eflt löngunina? Hugsaðu um hversu ánægður þú verður þegar þú gerir eitthvað fyrir bræður og systur. Jesús sagði: „Það er ánægjulegra að gefa en þiggja.“ (Post. 20:35) Hann lifði sjálfur eftir þessari lífsreglu. Hann naut þess að þjóna öðrum. Skoðum dæmi í Markúsi 6:31–34. Jesús og postular hans voru þreyttir. Þeir voru á leiðinni á óbyggðan stað til að hvíla sig. En fjöldi fólks var kominn á staðinn á undan þeim og vonaðist til að fá fræðslu hjá Jesú. Það hefði verið skiljanlegt ef hann hefði sagt nei vegna þess að þeir höfðu ekki einu sinni haft næði til að borða. Og Jesús hefði getað sent fólkið burt eftir að hafa tekið sér smá tíma til að tala við það. En af því að kærleikurinn knúði hann fór hann „að kenna því“ þar til var „orðið áliðið“. – Mark. 6:35. w24.11 16 gr. 9, 10

Foreldrar, hvetjið barnið til að finna leiðir til að segja öðrum frá sannindum Biblíunnar. (Rómv. 10:10) Að segja öðrum frá trúnni má líkja við það að læra að spila á hljóðfæri. Í fyrstu æfir maður lög sem er auðvelt að spila. Með tímanum verður auðveldara að leika á hljóðfæri. Eins gæti ung manneskja byrjað að boða trúna með einföldum hætti. Hún gæti spurt skólafélaga: „Vissirðu að verkfræðingar líkja oft eftir hönnun í náttúrunni? Má ég sýna þér flott myndband?“ Eftir að hafa sýnt myndband í þáttaröðinni Býr hönnun að baki? væri hægt að segja: „Ef vísindamaður fær lof fyrir hönnun sem er þegar til í náttúrunni hver á þá skilið lof fyrir upprunalegu útgáfuna?“ Einföld nálgun eins og þessi gæti vakið áhuga ungrar manneskju á að kynnast Jehóva. w24.12 18–19 gr. 17, 18

Til að frelsa okkur undan synd og dauða sendi Jehóva son sinn til jarðar til að sjá okkur fyrir lausnargjaldinu. En hvernig gat fórn eins fullkomins manns leyst milljónir manna undan synd og dauða? Páll postuli segir: „Margir urðu syndarar vegna óhlýðni hins eina manns [Adams]. Eins verða margir réttlættir vegna hlýðni hins eina [Jesú].“ (Rómv. 5:19; 1. Tím. 2:6) Með öðrum orðum syndga allir menn og þurfa að deyja vegna óhlýðni eins fullkomins manns. Til að frelsa okkur þurfti þess vegna einn hlýðinn fullkominn mann. Gat Jehóva ekki leyft hlýðnum afkomendum Adams að lifa að eilífu? Frá okkar sjónarhóli gæti það virst kærleiksrík og skynsamleg leið. En í augum Jehóva var það ekki rétt leið því að þá hefði óhlýðni Adams virst léttvæg. w25.01 20–21 gr. 3, 4

Páll postuli vissi að hann yrði fljótlega tekinn af lífi en hann gat verið sáttur með líf sitt. Þegar hann leit um öxl sagði hann: „Ég hef lokið hlaupinu, ég hef varðveitt trúna.“ (2. Tím. 4:6–8) Páll hafði tekið skynsamlegar ákvarðanir í þjónustu Jehóva og var sannfærður um að Jehóva væri ánægður með hann. Við viljum líka taka góðar ákvarðanir og hafa velþóknun Jehóva. Hvernig getum við gert það? Páll sagði um sjálfan sig og aðra trúfasta menn: „Við lifum í trú en ekki eftir því sem við sjáum.“ Sá sem treystir á Jehóva tekur með í reikninginn hver vilji hans er þegar hann tekur ákvarðanir. Hann veit að hann nýtur betra lífs núna og fær enn meiri umbun í framtíðinni þegar hann fylgir leiðbeiningum Jehóva. – Sálm. 119:66; Hebr. 11:6. w25.03 20 gr. 1, 2

Margir sem létu áður í ljós dýrslega eiginleika hafa gert stórkostlegar breytingar með hjálp anda Guðs. (Jes. 65:25) Þeir hafa losað sig við óæskilega eiginleika. (Ef. 4:22–24) Þjónar Guðs eru auðvitað eftir sem áður ófullkomnir og gera mistök. En Jehóva hefur sameinað „alls konar fólk“ sem elskar Jehóva og hvert annað og býr þess vegna við frið og einingu. (Tít. 2:11) Enginn annar en almáttugur Guð hefði getað framkvæmt þetta kraftaverk! Orð hans rætast alltaf. (Jes. 55:10, 11) Andlega paradísin er nú þegar til. Jehóva hefur skapað fjölskyldu tilbiðjenda sem er einstök. Meðal fólks hans er mesti friður sem hægt er að hafa núna og við getum verið örugg. (Sálm. 72:7) Við viljum þess vegna hjálpa eins mörgum og hægt er að verða hluti af þessari fjölskyldu. Við getum gert það með því að einbeita okkur að því að gera fólk að lærisveinum. – Matt. 28:19, 20. w24.04 23 gr. 13, 15

Jesús elskaði Jehóva af öllum huga sínum. Hann vissi hver vilji Guðs var með hann og var ákveðinn í að breyta í samræmi við það, jafnvel þótt það þýddi að hann þyrfti að þjást. Jesús var einbeittur í að gera vilja föður síns og lét ekkert trufla sig. Pétur og hinir postularnir fengu að vera með Jesú og kynntust milliliðalaust hvernig hann hugsaði. Þegar hann skrifaði fyrra innblásna bréfið hvatti hann kristna menn til að herklæðast sama hugarfari og Kristur gerði. (1. Pét. 4:1) Hér notar Pétur hernaðarlegt hugtak. Ef þjónar Jehóva líkja eftir hugarfari Jesú hafa þeir yfir öflugu vopni að ráða í stríðinu við syndugar tilhneigingar og heim sem er stjórnað af Satan. – 2. Kor. 10:3–5; Ef. 6:12. w25.03 8–9 gr. 1–3

Hverju ættirðu að leitast við að kynnast hjá hinum einstaklingnum í tilhugalífinu? Áður en þú verður of tilfinningalega tengdur honum getur verið gott að ræða ýmis mikilvæg mál eins og hvaða markmið hann hefur. Hvernig geturðu kynnst hinum einstaklingnum eins og hann er í raun og veru? Ein besta leiðin til þess er að tala opinskátt og af hreinskilni, spyrja spurninga og hlusta síðan vel. (Jak. 1:19) Þið getið kannski gert eitthvað saman sem auðveldar ykkur að spjalla saman eins og borða saman, fara í göngutúr á almenningssvæði eða í boðunina. Þið kynnist líka ýmsu um hvort annað þegar þið eruð með vinum og fjölskyldu hvort annars. Skipuleggið auk þess eitthvað sem leiðir í ljós hvað hinn einstaklingurinn gerir í mismunandi aðstæðum og með mismunandi fólki. w24.05 27–28 gr. 6, 7

Bráðlega mætum við prófraunum sem krefjast þess að við treystum á Jehóva sem aldrei fyrr. Reynsla þjóna Jehóva nú á dögum og frásögur Biblíunnar munu hjálpa okkur að taka eftir hvernig Guð hefur sýnt eiginleika klettsins til að styðja þjóna sína. Hugleiðum þessar frásögur vel. Þannig getum við gert Jehóva að okkar kletti. Við verðum líka færari um að byggja söfnuðinn upp. Jesús gaf til dæmis Símoni nafnið Kefas (eða „Pétur“), sem merkir steinn. (Jóh. 1:42) Það gaf til kynna að hann myndi veita öðrum í söfnuðinum hughreystingu og styrkja trú þeirra. Safnaðaröldungum er lýst sem ‚skugga af stórum hamri‘. Þetta merkir að þeir veita bræðrum og systrum í söfnuðinum vernd. (Jes. 32:2) Við getum að sjálfsögðu öll uppörvað hvert annað ef við líkjum eftir þessum eiginleikum Jehóva. w24.06 28 gr. 10, 11

Konungarnir í Ísrael sem Jehóva áleit trúfasta hvikuðu ekki frá sannri tilbeiðslu. Flestir þeirra konunga sem voru ótrúir í augum Jehóva yfirgáfu lögin og fóru að tilbiðja falsguði. (1. Kon. 21:25, 26; 2. Kron. 12:1) Hvers vegna skipti það Jehóva máli hvernig konungarnir tilbáðu hann? Ein ástæðan er sú að þeir báru ábyrgð á því gagnvart Guði að kenna fólki að tilbiðja hann á réttan hátt. Auk þess fer fólk að drýgja alvarlegar syndir og koma illa fram við aðra ef það tilbiður falsguði. (Hós. 4:1, 2) Konungarnir og þegnar þeirra voru þar að auki vígðir Jehóva. Þess vegna líkir Biblían falstrúariðkun við hjúskaparbrot. (Jer. 3:8, 9) Sá sem fremur hjúskaparbrot brýtur gegn maka sínum, þeim sem hann ætti síst að brjóta gegn, og særir hann djúpt. Vígðir þjónar Jehóva sem fara út í falstrú valda honum sömuleiðis mjög mikilli hryggð. – 5. Mós. 4:23. w24.07 22–23 gr. 12–15