اوت

ما دعا می‌کنیم که عدهٔ بیشتری به هشدار ما گوش دهند و همراه ما یَهُوَه را بپرستند.‏ اما برای کسانی که به این هشدار توجه نمی‌کنند چه اتفاقی می‌افتد؟‏ ممکن است خواست یَهُوَه باشد تا افرادی را که با دیدن نابودی بابِل بزرگ به او ایمان می‌آورند،‏ نجات دهد.‏ پس امروز هشدار دادن به آن‌ها ضروری‌تر است.‏ فراموش نکنید که آنچه را که ما امروز به مردم می‌گوییم،‏ شاید آن موقع به یاد بیاورند.‏ (‏با حِزْقیال ۳۳:‏۳۳ مقایسه شود.‏)‏ به این شکل امکان دارد قبل از این که دیر شود،‏ به جمع پرستندگان یَهُوَه بپیوندند.‏ ممکن است همان طور که زندانبان فیلیپی بعد از ‹زلزلهٔ شدید› ایمان آورد،‏ بعضی‌ها بعد از نابودی غیرمنتظرهٔ بابِل بزرگ نظرشان عوض شود و به یَهُوَه ایمان بیاورند.‏—‏اعما ۱۶:‏​۲۵-‏۳۴‏.‏ ب۲۴/‏۵ ص ۱۷¶۹-‏۱۰

ما از نامهٔ پولُس رسول به عبرانیان درس مهمی می‌گیریم.‏ در آن زمان عده‌ای از لحاظ روحانی پیشرفت نکرده بودند؛‏ آن‌ها در واقع ‏‹به عقب برگشته و به جای خوراک سنگین به شیر احتیاج داشتند.‏› (‏عبر ۵:‏۱۲‏)‏ آن‌ها حقایقی که یَهُوَه در جماعت آشکار می‌کرد را نمی‌پذیرفتند.‏ (‏امث ۴:‏۱۸‏)‏ برای مثال بسیاری از مسیحیان یهودی‌نژاد بعد از ۳۰ سال هنوز درک نکرده بودند که شریعت موسی با قربانی عیسی لغو شده است و همچنان آن را تبلیغ می‌کردند.‏ (‏تیت ۱:‏۱۰‏)‏ پولُس از طریق نامه‌اش به عبرانیان می‌خواست که آن‌ها از خوراک سنگین روحانی استفاده کنند و ایمانشان را به ترتیبات یَهُوَه در رابطه با جماعت مسیحی بیشتر کنند.‏ همچنین به آن‌ها شجاعت می‌داد به موعظهٔ خود ادامه دهند.‏—‏عبر ۱۰:‏​۱۹-‏۲۳‏.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۶ ¶۱۵

از زمانی که آدم و حوّا به شیطان پیوستند و به ضد یَهُوَه خدا سرکشی کردند،‏ میلیاردها نفر مرده‌اند.‏ تعداد ۱۴۴٬۰۰۰ نفر از پیروان مسیح در آسمان رستاخیز خواهند شد و زندگی فناناپذیر خواهند داشت.‏ (‏مکا ۱۴:‏⁠۱‏)‏ همین طور،‏ عدهٔ زیادی از مردان و زنان وفاداری که یَهُوَه را دوست داشتند،‏ به عنوان «درستکاران» رستاخیز می‌یابند و در صورتی که طی دورهٔ هزار سالهٔ پادشاهی مسیح و آزمایش نهایی درستکار بمانند،‏ تا ابد بر زمین زندگی خواهند کرد.‏ (‏دان ۱۲:‏۱۳؛‏ عبر ۱۲:‏⁠۱‏)‏ همین طور،‏ طی آن هزار سال «بدکاران،‏» یعنی کسانی که یَهُوَه را خدمت نکردند یا حتی کارهای شریرانه انجام دادند،‏ این فرصت را خواهند داشت که شیوهٔ زندگی خود را عوض کنند و خادمان وفادار یَهُوَه شوند.‏ (‏لو ۲۳:‏​۴۲،‏ ۴۳‏)‏ با این حال،‏ بعضی از انسان‌ها آنقدر شریر بودند که یَهُوَه تصمیم گرفت هیچ وقت آن‌ها را رستاخیز ندهد.‏—‏لو ۱۲:‏​۴،‏ ۵‏.‏ ب۲۴/‏۵ ص ۲ ¶۳؛‏ ص ۵-‏۶ ¶۱۵؛‏ ص ۶-‏۷ ¶۱۷

کسی که می‌خواهد مورد قبول یَهُوَه باشد،‏ باید «در دلش حقیقت را بگوید.‏» (‏مز ۱۵:‏⁠۲‏)‏ این آیه تنها به معنای دروغ نگفتن نیست،‏ بلکه یَهُوَه از ما می‌خواهد که در همهٔ کارها و حرف‌هایمان صادق باشیم.‏ (‏عبر ۱۳:‏۱۸‏)‏ ما می‌دانیم که «یَهُوَه از شخص موذی و فریبکار نفرت دارد،‏ اما دوستِ نزدیک درستکاران است.‏» (‏امث ۳:‏۳۲‏)‏ کسی که جلوی دیگران تظاهر به اطاعت می‌کند،‏ اما در خلوت قوانین خدا را زیر پا می‌گذارد،‏ ‹در دلش حقیقت را نمی‌گوید.‏› شخص فریبکار حتی ممکن است به حکمت قوانین یَهُوَه شک کند.‏ (‏یعقو ۱:‏​۵-‏۸‏)‏ او شاید در رابطه با مسائلی که به نظرش کم‌اهمیتند،‏ از یَهُوَه نافرمانی کند.‏ همچنین اگر بلافاصله عواقب نافرمانی‌اش را نبیند،‏ ممکن است حتی جرأت انجام کارهای بدتری پیدا کند و پرستشش ریاکارانه شود.‏ (‏جا ۸:‏۱۱‏)‏ اما ما می‌خواهیم در همهٔ زمینه‌ها صادق باشیم.‏ ب۲۴/‏۶ ص ۱۰ ¶۷-‏۸

خادمان یَهُوَه حقیقتی را که در کلام خداست دوست دارند و ایمانشان را بر آن بنا کرده‌اند.‏ (‏روم ۱۰:‏۱۷‏)‏ ما مطمئنیم که یَهُوَه جماعت مسیحی را «ستون و پشتیبان حقیقت» قرار داده است.‏ (‏۱تیمو ۳:‏۱۵‏)‏ شیطان می‌خواهد که ما اعتمادمان را به کتاب مقدّس یا راهنمایی‌هایی که از سازمان خدا می‌گیریم از دست بدهیم.‏ (‏افس ۴:‏۱۴‏)‏ به زودی ابلیس با تبلیغات گسترده،‏ ملت‌ها را فریب می‌دهد تا به ضدّ یَهُوَه عمل کنند.‏ (‏مکا ۱۶:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ ما می‌دانیم که شیطان به تلاش‌هایش برای گمراه کردن قوم یَهُوَه شدّت می‌دهد.‏ (‏مکا ۱۲:‏⁠۹‏)‏ پس مهم است که فرق بین حقیقت و دروغ را تشخیص دهیم و در حقیقت بمانیم.‏ (‏روم ۶:‏۱۷؛‏ ۱پطر ۱:‏۲۲‏)‏ نجات ما طی مصیبت عظیم به این موضوع بستگی خواهد داشت!‏ ب۲۴/‏۷ ص ۸-‏۹ ¶۱-‏۳

وقتی یَهُوَه اسرائیلیان را به شکل یک قوم سازماندهی کرد،‏ با آن‌ها عهدی بست.‏ اگر آن‌ها از فرمان‌های یَهُوَه اطاعت می‌کردند،‏ او از آن‌ها محافظت می‌کرد و برکتشان می‌داد.‏ اما اگر بر علیه او سرکشی می‌کردند و خدایان دیگر را می‌پرستیدند،‏ او برکتش را از آن‌ها می‌گرفت و محافظتشان نمی‌کرد.‏ با این حال حتی در آن موقعیت این فرصت وجود داشت تا دوباره رضایت خدا را به دست آورند.‏ آن‌ها می‌توانستند ‹به سوی یَهُوَه خدایشان برگردند و به فرمان‌هایش عمل کنند.‏› (‏تث ۳۰:‏​۱-‏۳،‏ ۱۷-‏۲۰‏)‏ به عبارتی دیگر،‏ اگر توبه می‌کردند،‏ یَهُوَه به آن‌ها نزدیک می‌شد و دوباره به آن‌ها برکت می‌داد.‏ قوم برگزیدهٔ یَهُوَه بارها بر علیه او سرکشی کردند و به عواقب بدی دچار شدند.‏ با این حال یَهُوَه قوم سرکش خود را رها نکرد.‏ او بارها پیامبرانش را فرستاد تا قومش را به توبه و بازگشت ترغیب کند.‏—‏۲پاد ۱۷:‏​۱۳،‏ ۱۴‏.‏ ب۲۴/‏۸ ص ۹ ¶۴-‏۵

در سال‌های بعد از مرگ عیسی،‏ مسیحیان یهودی‌نژاد در اورشلیم و یهودیه با سختی‌های زیادی روبرو شدند.‏ کمی بعد از این که جماعت مسیحی شکل گرفت،‏ آزار و اذیت شدیدی علیه آن‌ها شروع شد.‏ حدود ۲۰ سال بعد،‏ به خاطر قحطی‌ای که قبلاً در آن سرزمین آمده بود،‏ مسیحیان با مشکلات اقتصادی جدی روبرو شدند.‏ (‏اعما ۱۱:‏​۲۷-‏۳۰‏)‏ با این حال،‏ حدود سال ۶۱ م.‏ مسیحیان از آرامش نسبی برخوردار شدند.‏ در آن زمان،‏ پولُس رسول نامه‌ای الهامی نوشت که آن‌ها را برای اتفاقات آینده آماده می‌کرد.‏ نامهٔ پولُس به عبرانیان به موقع بود،‏ چون آرامشی را که مسیحیان از آن برخوردار بودند،‏ به زودی از دست می‌دادند.‏ پندهای پولُس به آن مسیحیان کمک می‌کرد تا بتوانند سختی‌هایی را که پیش رو داشتند تحمّل کنند.‏ ب۲۴/‏۹ ص ۸ ¶۱-‏۲

وقتی در مشکلات هستیم،‏ برادران و خواهرانمان می‌توانند ‹باعث دلگرمی› ما شوند.‏ یَهُوَه از طریق آن‌ها محبتش را به ما نشان می‌دهد.‏ آن‌ها می‌توانند با گوش دادن به حرف‌هایمان و با حضورشان،‏ ما را دلگرم کنند.‏ ممکن است آن‌ها آیه‌ای تسلّی‌بخش به ما نشان دهند یا با ما دعا کنند.‏ (‏روم ۱۵:‏⁠۴‏)‏ هم‌ایمانانمان می‌توانند به ما کمک می‌کنند تا طرز فکر یَهُوَه را داشته باشیم و آرامشمان را حفظ کنیم.‏ آن‌ها همچنین از طریق راه‌های دیگری مثل غذا درست کردن از ما حمایت می‌کنند.‏ بعضی وقت‌ها لازم است که از دیگران کمک بخواهیم.‏ (‏امث ۱۷:‏۱۷‏)‏ چون شاید آن‌ها از نیازها و احساسات ما باخبر نباشند.‏ (‏امث ۱۴:‏۱۰‏)‏ آماده باش تا احساساتت را با دوستی باتجربه در میان بگذاری.‏ به او بگو که چه چیزی می‌تواند به تو کمک کند.‏ شاید تصمیم بگیری مشکلت را برای یک یا دو پیر جماعت که به آن‌ها نزدیک هستی مطرح کنی.‏ ممکن است برای بعضی از خواهران راحت‌تر باشد که با یک خواهر باتجربه صحبت کنند.‏ ب۲۴/‏۱۰ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۱۵-‏۱۶

برای خیلی‌ها تغذیهٔ سالم و ورزش کردن برای سالم ماندن اهمیت دارد.‏ با این وجود هیچ کس انتظار ندارد که تغذیهٔ سالم و ورزش مانع پیر شدن و مرگ شود.‏ ممکن است بعضی‌ها فکر کنند که زندگی ابدی دور از واقعیت است و به خاطر مشکلات سالخوردگی،‏ تمایلی به آن نداشته باشند.‏ با این وجود عیسی در یوحنا ۳:‏۱۶ و ۵:‏۲۴ گفت که «زندگی ابدی» برای انسان‌ها امکان‌پذیر است.‏ عیسی از طریق معجزه‌ای برای هزاران نفر نان و ماهی فراهم کرد.‏ اما آنچه او در روز بعد گفت،‏ حتی شگفت‌انگیزتر از آن معجزه بود.‏ جمعیتی که عیسی به آن خوراک داد تا کَفَرناحوم،‏ نزدیک ساحل دریای جلیل به دنبال او رفت.‏ عیسی در آنجا به آن‌ها گفت که مردگان رستاخیز پیدا می‌کنند و می‌توانند تا ابد زندگی کنند.‏ (‏یو ۶:‏​۳۹،‏ ۴۰‏)‏ این گفتهٔ عیسی به این معنی است که انسان‌هایی که مرده‌اند،‏ رستاخیز پیدا می‌کنند.‏ شما و عزیزانتان می‌توانید از زندگی ابدی لذّت ببرید.‏ ب۲۴/‏۱۲ ص ۸-‏۹ ¶۱-‏۲

آخرین گزارشات سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد که خیلی از شوهران زنان خود را از لحاظ جسمی و عاطفی مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند یا با حرف‌هایشان آن‌ها را می‌رنجانند.‏ ممکن است شوهری جلوی دیگران با همسر خود محترمانه رفتار کند،‏ ولی در خانه با او بدرفتاری کند.‏ چرا بعضی از شوهران با همسر خود بدرفتاری می‌کنند؟‏ شاید در گذشته،‏ پدر آن‌ها شخصی خشن بوده و آن‌ها فکر می‌کنند که چنین رفتاری طبیعی است.‏ بعضی‌ها هم تحت تأثیر فرهنگ خود هستند و با این عقیدهٔ غلط بزرگ شده‌اند که «یک مرد واقعی» باید با زور به زنش نشان دهد که چه کسی رئیس خانه است.‏ به عدهٔ دیگری یاد داده نشده که احساساتشان،‏ مثل خشم را کنترل کنند.‏ بعضی مردان هم چون مدام پورنوگرافی می‌بینند،‏ تصویری نادرست از زنان و رابطهٔ جنسی دارند.‏ به علاوه گزارشات نشان می‌دهد که همه‌گیری کرونا شدّت این مشکلات را بیشتر کرده است.‏ البته هیچ کدام از این عوامل،‏ بدرفتاری شوهران را توجیه نمی‌کند.‏ ب۲۵/‏۱ ص ۸-‏۹ ¶۲-‏۳

عیسی به مهم‌ترین فرمان شریعت موسی اشاره کرد و گفت:‏ «یَهُوَه خدایت را با تمام دل،‏ تمام جان،‏ تمام توان و تمام ذهن خود دوست داشته باش.‏» (‏لو ۱۰:‏۲۷‏)‏ توجه کنید که باید یَهُوَه را با تمام دلمان دوست داشته باشیم.‏ این شامل خواسته‌ها،‏ احساسات و عواطفمان می‌شود.‏ همین طور باید او را با تمام وجود و توانمان خدمت کنیم.‏ اما دوست داشتن یَهُوَه شامل ذهنمان هم می‌شود،‏ پس طرز فکرمان باید هماهنگ با افکار یَهُوَه باشد.‏ البته ما هیچ وقت نمی‌توانیم طرز فکر یَهُوَه را کاملاً درک کنیم.‏ ولی با بررسی «طرز فکر مسیح» می‌توانیم با افکار یَهُوَه بهتر آشنا شویم؛‏ چون مسیح همان طرز فکر یَهُوَه را دارد.‏—‏۱قر ۲:‏۱۶‏.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۸ ¶۱

ارزش زدگی کامل عیسی برابر با زندگی آدم،‏ قبل از گناهش بود.‏ (‏۱قر ۱۵:‏۴۵‏)‏ پس عیسی توانست برای گناه آدم کفّاره کند،‏ یعنی با مرگش توانست آنچه را که آدم از دست داده بود جبران کند.‏ ‏(‏روم ۵:‏۱۹‏)‏ به این شکل عیسی «آدم آخر» شد و نیازی نبود که انسان کامل دیگری بهای آنچه را که آدم از دست داده بود،‏ بپردازد.‏ عیسی «یک بار برای همیشه» مرد.‏ (‏عبر ۷:‏۲۷؛‏ ۱۰:‏۱۲‏)‏ فرق بین کفّاره و بهای رهایی چیست؟‏ کفّاره تدارکی است که خدا برای برقراری رابطه‌ای صمیمی بین خودش و انسان‌ها دید.‏ بهای رهایی قیمتی است که برای کفّارهٔ گناهان انسان‌ها پرداخت شد.‏ این بها همان خون پرارزش عیساست که در راه ما انسان‌ها ریخته شد.‏—‏افس ۱:‏۷؛‏ عبر ۹:‏۱۴‏.‏ ب۲۵/‏۲ ص ۵ ¶۱۲-‏۱۳

وقتی یَهُوَه را خدای زنده بدانیم،‏ دید درستی نسبت به سختی‌ها خواهیم داشت.‏ چرا؟‏ چون ارتباط مشکلاتمان را با مشکلی که بین یَهُوَه و شیطان پیش آمده،‏ تشخیص می‌دهیم.‏ شیطان ادعا کرده که ما در سختی‌ها یَهُوَه را ترک می‌کنیم.‏ (‏ایو ۱:‏​۱۰،‏ ۱۱؛‏ امث ۲۷:‏۱۱‏)‏ وقتی با وجود سختی‌ها وفاداری‌مان را به یَهُوَه حفظ کنیم،‏ ثابت می‌کنیم که یَهُوَه را دوست داریم و شیطان دروغگوست.‏ آیا در حال حاضر با مخالفت دولت‌ها،‏ مشکلات اقتصادی،‏ واکنش منفی مردم به موعظه‌تان یا سختی دیگری روبرو هستید؟‏ در این صورت فرصت دارید تا دل یَهُوَه را شاد کنید.‏ او نمی‌گذارد طوری آزمایش شوید که تحمّلش را نداشته باشید.‏ او قدرت تحمّل را به شما خواهد داد.‏ ب۲۴/‏۶ ص ۲۲ ¶۹

آیا می‌دانید که در کدام موقعیت‌ها به‌راحتی وسوسه می‌شوید؟‏ ما نباید با انکار ضعف‌هایمان خودمان را فریب دهیم یا فکر کنیم که آن قدر قوی هستیم که در دام گناه نمی‌افتیم.‏ (‏۱یو ۱:‏⁠۸‏)‏ پولُس گفت حتی کسانی که ‹از لحاظ روحانی صلاحیت دارند،‏› باید مراقب باشند تا تسلیم وسوسه نشوند.‏ (‏غلا ۶:‏⁠۱‏)‏ ما باید با خودمان روراست باشیم و نقاط ضعفمان را تشخیص دهیم.‏ (‏۲قر ۱۳:‏⁠۵‏)‏ وقتی نقطه ضعفمان را در رابطه با وسوسه‌ای تشخیص می‌دهیم،‏ باید چه کار کنیم؟‏ باید روی آن نقطه ضعف کار کنیم!‏ در دوران باستان آسیب‌پذیرترین بخش دیوارهای شهر،‏ دروازه‌های آن بود.‏ به خاطر همین از دروازه‌ها بیشتر محافظت می‌شد.‏ به طور مشابه ما باید مخصوصاً به موقعیت‌هایی که برایمان وسوسه‌انگیزتر است،‏ بیشتر توجه کنیم.‏—‏۱قر ۹:‏۲۷‏.‏ ب۲۴/‏۷ ص ۱۵ ¶۵-‏۷

‏«کارهای خوب» که در آیهٔ روز آمده شامل موعظهٔ خبر خوش است.‏ با خواندن و تعمّق در کلام خدا ایمانمان به یَهُوَه تقویت می‌شود و به اهمیت موعظه در مورد پادشاهی او پی می‌بریم.‏ برای این که بیشترین فایده را از کلام خدا ببریم،‏ نباید در خواندن،‏ مطالعه و تعمّق عجله کنیم.‏ اگر به آیه‌ای برخوردید که درک آن برایتان مشکل است،‏ از آن رد نشوید.‏ در عوض،‏ با مراجعه به راهنمای تحقیق برای شاهدان یَهُوَه یا ابزارهای تحقیقی،‏ توضیحات بیشتری در مورد آن آیه پیدا کنید.‏ اگر برای مطالعه وقت کافی بگذارید،‏ اعتمادتان را به درستی کلام خدا تقویت می‌کنید.‏ (‏۱تسا ۵:‏۲۱‏)‏ هر چه بیشتر متقاعد شوید،‏ از موعظه به دیگران در مورد آن چه آموخته‌اید لذّت بیشتری می‌برید.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۱۵ ¶۴-‏۵

داوود گفت که او ‹نیکو و آمادهٔ بخشش› است.‏ (‏مز ۸۶:‏⁠۵‏)‏ میکاه نوشت:‏ «کدام خدا مثل توست که گناهان را ببخشد.‏» (‏میکا ۷:‏۱۸‏)‏ اِشَعْیا گفت:‏ «ای شریران از راه‌های اشتباهتان برگردید،‏ و ای بدکاران افکار بد را از سرتان بیرون کنید!‏ به طرف یَهُوَه برگردید،‏ چون او به شما رحمت نشان خواهد داد.‏ به طرف خدایمان برگردید،‏ چون او با بزرگواری شما را خواهد بخشید.‏» (‏اشع ۵۵:‏⁠۷‏)‏ به جماعت قُرِنتُس گفته شد که با سرمشق گرفتن از یَهُوَه شخص توبه‌کار را بپذیرد و او را از محبت خود مطمئن سازد.‏ اگر آن‌ها طبق این پند عمل می‌کردند،‏ نشان می‌دادند که ‹از هر لحاظ مطیع هستند.‏› درست است که آن مرد فقط چند ماه از جماعت دور ماند،‏ ولی تأدیب باعث شد که آن مردتوبه کند.‏ پس لازم نبود که در پذیرفتن او در جماعت تأخیر شود.‏ ب۲۴/‏۸ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۱۲-‏۱۳

ما در زمان‌هایی زندگی می‌کنیم که تغییرات بزرگی در راه است.‏ به زودی عیسی همهٔ انسان‌ها را داوری خواهد کرد.‏ عیسی پیشگویی کرد که قبل از داوری‌اش چه اتفاقاتی خواهد افتاد و «نشانهٔ» حضور نامرئی او و «دوران پایانی عصر حاضر» چه خواهد بود.‏ (‏مت ۲۴:‏⁠۳‏)‏ این پیشگویی در مَتّی باب ۲۴ و ۲۵‏،‏ همین طور در گزارشاتی مشابه در مَرقُس باب ۱۳ و لوقا باب ۲۱ آمده است.‏ عیسی با استفاده از سه مَثَلِ گوسفندان و بزها،‏ باکره‌های دانا و نادان و قِنطارها،‏ هشدارهای مهمی به ما داد.‏ هر مَثَل نشان می‌دهد که شخص بر اساس رفتارش داوری می‌شود.‏ ب۲۴/‏۹ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

عیسی مسیح بهترین نمونه را برای ما بجا گذاشت.‏ انگیزهٔ عیسی همیشه محبت به خدا و مردم بود.‏ او از روی محبت حاضر بود به دیگران خدمت کند و کارهای پیش‌پاافتاده برای آن‌ها انجام دهد.‏ (‏مت ۲۰:‏۲۸؛‏ یو ۱۳:‏​۵،‏ ۱۴،‏ ۱۵‏)‏ اگر انگیزهٔ تو ای برادر محبت باشد،‏ یَهُوَه به تو برکت می‌دهد و کمکت می‌کند تا برای خدمت به عنوان خادم جماعت واجد شرایط شوی.‏ (‏۱قر ۱۶:‏۱۴؛‏ ۱پطر ۵:‏⁠۵‏)‏ در دنیا کسانی که خودشان را مهم جلوه می‌دهند معمولاً مورد تحسین دیگران قرار می‌گیرند.‏ اما در سازمان یَهُوَه این طور نیست.‏ برادرانی که مثل عیسی انگیزه‌شان محبت است به دنبال قدرت،‏ مقام و جایگاه نیستند.‏ اگر شخصی جاه‌طلب به عنوان خادم جماعت تعیین شود،‏ احتمالاً از انجام کارهای ساده برای حمایت از جماعت اجتناب می‌کند.‏ او حتی ممکن است فکر کند که انجام چنین کارهایی در شأن او نیست.‏—‏یو ۱۰:‏۱۲‏.‏ ب۲۴/‏۱۱ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۶-‏۷

در سرتاسر دنیا به برادران بیشتری نیاز است تا «به عنوان هدیه» خدمت کنند.‏ (‏افس ۴:‏⁠۸‏)‏ اگر برادری تعمیدیافته هستی،‏ آیا «از دستت برمی‌آید» تا بیشتر خدمت کنی؟‏ (‏امث ۳:‏۲۷‏)‏ آیا می‌توانی هدف بگذاری تا خادم جماعت شوی؟‏ آیا می‌توانی واجد شرایط شوی تا به عنوان پیر جماعت خدمت کنی؟‏ آیا می‌توانی با هدف شرکت در دورهٔ آموزشی برای بشارت‌دهندگان زندگی‌ات را ساده کنی؟‏ شرکت در این دوره باعث می‌شود که فرصت‌های بیشتری در خدمت برایت به وجود بیاید.‏ اگر حس می‌کنی که توان انجام این کار را نداری به یَهُوَه دعا کن.‏ از او روح‌القدس را درخواست کن تا هر وظیفه‌ای که به تو سپرده می‌شود،‏ به خوبی انجام دهی.‏ (‏لو ۱۱:‏۱۳‏)‏ عیسی با انتخاب برادرانی «به عنوان هدیه» نشان می‌دهد که در این روزهای آخر پیروانش را هدایت می‌کند.‏ (‏مت ۲۸:‏۲۰‏)‏ آیا قدردان نیستیم که پادشاهی مهربان،‏ سخاوتمند و دلسوز داریم که برادران مسئول را برای رسیدگی به نیازهای ما منصوب کرده است؟‏ ب۲۴/‏۱۰ ص ۲۳ ¶۱۶-‏۱۷

در مورد چیزهایی که باعث درد و رنج خادمان خدا شده است چه می‌توان گفت؟‏ در نهایت،‏ آن چیزها ‹از یاد خواهند رفت،‏ و از جلوی چشمان خدا کاملاً محو و نابود خواهند شد.‏› (‏اشع ۶۵:‏۱۶‏)‏ بله،‏ یَهُوَه نه تنها مشکلاتمان را از میان می‌برد،‏ بلکه حتی خاطرات دردناک آن‌ها هم فراموش خواهد شد.‏ حضور در جلسات مسیحی برایمان آرامش‌بخش است،‏ چون جایی است که می‌توانیم از نگرانی‌های این دنیای شریر دور باشیم.‏ با نشان دادن محبت،‏ شادی،‏ آرامش،‏ مهربانی و ملایمت که بخشی از ثمرهٔ روح خداست،‏ می‌توانیم در آرامش بهشت روحانی سهمی داشته باشیم.‏ (‏غلا ۵:‏​۲۲،‏ ۲۳‏)‏ بودن در سازمان خدا واقعاً برکت بزرگی است.‏ کسانی که در بهشت روحانی می‌مانند،‏ تحقق کامل پیشگویی «آسمان‌ها و زمینی جدید» را خواهند دید.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۲۲ ¶۹-‏۱۰

هر چند دوران آشنایی می‌تواند لذّت‌بخش باشد،‏ اما یک قدم جدی است که شاید به ازدواج منجر شود.‏ یک زوج در روز ازدواجشان در برابر یَهُوَه عهد می‌بندند که تا آخر عمرشان به همدیگر محبت و احترام نشان دهند.‏ ما باید قبل از بستن هر عهدی به دقت در مورد آن فکر کنیم.‏ این اصل مخصوصاً در مورد ازدواج صدق می‌کند.‏ دوران آشنایی به دو نفر فرصت می‌دهد که یکدیگر را بهتر بشناسند و تصمیمی درست بگیرند.‏ بعضی‌ها تصمیم به ازدواج می‌گیرند و بعضی دیگر به دوران آشنایی خود پایان می‌دهند.‏ جدایی دو نفر از هم،‏ به معنی شکست دوران آشنایی نیست.‏ برعکس،‏ به این معناست که دوران آشنایی به هدف خود،‏ یعنی تصمیم‌گیری درست رسیده است.‏ چرا مهم است که دید درستی نسبت به دوران آشنایی داشته باشیم؟‏ وقتی افراد مجرّد دید درستی به دوران آشنایی داشته باشند،‏ هیچ وقت این دوران را بدون قصد ازدواج با کسی شروع نمی‌کنند.‏ ب۲۴/‏۵ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۳-‏۴

بعضی وقت‌ها جوانان مسیحی از صحبت در مورد اعتقاداتشان با دیگران می‌ترسند.‏ برای مثال شاید از توضیح این که چرا به تکامل اعتقاد ندارند،‏ خجالت بکشند.‏ ممکن است معلّمشان آن تعلیم را به عنوان یک واقعیت ثابت‌شده جلوه دهد.‏ شما والدین چطور می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا از اعتقاداتش کاملاً مطمئن شود؟‏ به او کمک کنید تا درک کند که اعتقاد به آفریدگار دلیلی برای خجالت کشیدن نیست.‏ در واقع،‏ بسیاری از دانشمندان باور دارند که حیات به‌خودی خود به وجود نیامده است.‏ آن‌ها قبول دارند که یک طراح ماهر همه چیز را آفریده است؛‏ به این دلیل تئوری تکامل را نمی‌پذیرند.‏ یک راه که می‌تواند به فرزندتان کمک کند تا ایمانش را قوی‌تر کند این است که از دیگران در جماعت بپرسد،‏ چه چیزی آن‌ها را قانع کرده که همه چیز آفریده شده است.‏ ب۲۴/‏۱۲ ص ۱۸ ¶۱۴-‏۱۵

عیسی همیشه امیدوار بود که مردم به پیام خبر خوش گوش دهند،‏ برای همین توانست با شور و شوق به کار موعظه ادامه دهد.‏ برای مثال در اواخر سال ۳۰ م.‏ عیسی دید که خیلی‌ها آماده بودند خبر خوش را قبول کنند،‏ به همین دلیل آن‌ها را به مزرعه‌ای که آمادهٔ درو است تشبیه کرد.‏ (‏یو ۴:‏۳۵‏)‏ او حدود یک سال بعد به شاگردانش گفت:‏ «محصول فراوان است.‏» (‏مت ۹:‏​۳۷،‏ ۳۸‏)‏ او بعداً روی این موضوع تأکید کرد و گفت:‏ ‹محصول فراوان است.‏ از صاحب محصول بخواهید که برای جمع‌آوری محصولش کارگران بیشتری بفرستد.‏› (‏لو ۱۰:‏⁠۲‏)‏ عیسی همیشه امیدوار بود که تعداد بیشتری خبر خوش را قبول کنند و با دیدن واکنش مثبت آن‌ها شاد می‌شد.‏ عیسی به شاگردانش یاد داد که همیشه دید مثبتی نسبت به پیامشان داشته باشند تا بتوانند غیرتشان را در موعظه حفظ کنند.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۱۸-‏۱۹ ¶۱۵-‏۱۶

یَهُوَه پناهگاه است.‏ یَهُوَه مثل یک صخرهٔ عظیم که پناهگاهی در طوفان است،‏ در شرایط سخت از ما محافظت می‌کند.‏ او به ما کمک می‌کند تا رابطه‌مان را با او حفظ کنیم و اجازه نمی‌دهد تا صدمه‌ای جبران‌ناپذیر به ما وارد شود.‏ او حتی به ما وعده می‌دهد که در آینده،‏ هر چیزی را که باعث ترس و نگرانی ما می‌شود از بین خواهد برد.‏ (‏حز ۳۴:‏​۲۵،‏ ۲۶‏)‏ دعا یکی از راه‌هایی است که از طریق آن می‌توانیم یَهُوَه را پناهگاهمان سازیم.‏ وقتی دعا می‌کنیم یَهُوَه به ما ‹آرامش خدایی› می‌دهد که از دل و ذهن ما محافظت می‌کند.‏ (‏فیلیپ ۴:‏​۶،‏ ۷‏)‏ یَهُوَه همیشه آمادهٔ کمک به ماست.‏ ما می‌توانیم به او اعتماد کنیم چون ‹صخره‌ای جاودان است.‏› (‏اشع ۲۶:‏​۳،‏ ۴‏)‏ از آنجا که یَهُوَه جاودان است،‏ همیشه به وعده‌هایش عمل می‌کند،‏ به دعاهای ما گوش می‌دهد و از ما حمایت می‌کند.‏ علاوه بر این،‏ نسبت به خادمانش وفادار است.‏ (‏۲سمو ۲۲:‏۲۶‏)‏ یَهُوَه نه تنها زحمت‌هایمان را در خدمت به او فراموش نمی‌کند،‏ بلکه به ما پاداش هم می‌دهد.‏—‏عبر ۶:‏۱۰؛‏ ۱۱:‏⁠۶‏.‏ ب۲۴/‏۶ ص ۲۷ ¶۴-‏۶

ما باید از چیزهایی که تأثیر بدی بر ما دارند دوری کنیم.‏ مثلاً تفریحات ناسالم،‏ معاشرت بد و مادیگرایی باعث می‌شود که یَهُوَه را با دلی کامل خدمت نکنیم.‏ اگر متوجه شدیم که چیزی محبتمان را به یَهُوَه کم می‌کند،‏ باید بلافاصله تغییرات لازم را ایجاد کنیم.‏ (‏مت ۵:‏​۲۹،‏ ۳۰‏)‏ ما باید همیشه خدا را با دلی کامل بپرستیم.‏ چون ممکن است با خودفریبی،‏ فکر کنیم که با بیشتر کردن فعالیت‌های روحانی‌مان از تأثیر کارهای بد در امان می‌مانیم.‏ برای مثال تصوّر کنید که در یک روز سرد و طوفانی بیرون از خانه هستید.‏ به محض رسیدن به خانه بخاری را روشن می‌کنید؛‏ اما اگر در را نبندید فایده‌ای ندارد،‏ چون هوای سرد به سرعت وارد خانه می‌شود.‏ چه یاد می‌گیریم؟‏ برای حفظ رابطه‌مان با یَهُوَه،‏ کافی نیست که فقط کارهای خوب یا فعالیت‌های روحانی انجام دهیم.‏ همان طور که ما مواظبیم هوای سرد وارد خانه نشود،‏ باید مواظب باشیم که ‹هوای› این دنیا یعنی طرز فکر خدانشناس آن،‏ محبتمان را به یَهُوَه سرد نکند و روی دلمان تأثیر نگذارد.‏—‏افس ۲:‏⁠۲‏.‏ ب۲۴/‏۷ ص ۲۱ ¶۶-‏۷

سخت است که کاملاً تصوّر کنیم که عیسی متحمّل چه بدرفتاری،‏ بی‌عدالتی و رنجی شد.‏ او با وجود بی‌عدالتی همواره محبت نشان داد و به یَهُوَه وفادار ماند.‏ همچنین بجای نفرین کردن آن سربازان که او را بر چوبه‌دار میخکوب کردند این طور دعا کرد:‏ «پدر،‏ آن‌ها را ببخش،‏ چون نمی‌دانند چه کار می‌کنند.‏» (‏لو ۲۳:‏۳۴‏)‏ وقتی برای کسانی که با ما بدرفتاری می‌کنند دعا می‌کنیم،‏ ممکن است احساس خشم و رنجش در ما کم شود و حتی دیدمان نسبت به آن‌ها تغییر کند.‏ تا پایان این دنیای شریر نمی‌دانیم که با چه بی‌عدالتی‌هایی روبرو خواهیم شد.‏ ما مصممیم هر اتفاقی که بیفتد از دعا کردن به یَهُوَه دست نکشیم.‏ ما می‌خواهیم همچنان از واکنش عیسی در برابر بدرفتاری سرمشق بگیریم و پندهای کتاب مقدّس را به کار ببریم.‏ در این صورت می‌توانیم مطمئن باشیم که برکت یَهُوَه را به دست خواهیم آورد.‏—‏۱پطر ۳:‏​۸،‏ ۹‏.‏ ب۲۴/‏۱۱ ص ۶-‏۷ ¶۱۶؛‏ ص ۷ ¶۱۷،‏ ۱۹

یَهُوَه هر نوع رفتاری را نمی‌پذیرد و از گناه متنفر است.‏ (‏مز ۵:‏​۴-‏۶‏)‏ او از ما می‌خواهد که مطابق معیارهای عادلانه‌اش که در کتاب مقدّس آمده زندگی کنیم،‏ اما انتظار کاملیت از انسان‌های ناکامل ندارد.‏ (‏مز ۱۳۰:‏​۳،‏ ۴‏)‏ با این حال،‏ او ‹افراد خدانشناس را که از لطفش سوءاستفاده می‌کنند تا رفتاری بی‌شرمانه داشته باشند› تحمّل نمی‌کند.‏ (‏یهو ۴‏)‏ کتاب مقدّس به «نابودی مردم خدانشناس» در جنگ حارمَگِدّون اشاره می‌کند.‏ (‏۲پطر ۳:‏۷؛‏ مکا ۱۶:‏۱۶‏)‏ با این وجود،‏ یَهُوَه نمی‌خواهد کسی نابود شود.‏ کتاب مقدّس می‌گوید که یَهُوَه «می‌خواهد همه فرصت توبه داشته باشند.‏» (‏۲پطر ۳:‏⁠۹‏)‏ پیران مسیحی با سرمشق گرفتن از یَهُوَه صبورانه تلاش می‌کنند تا به شخص خطاکار کمک کنند که از راه بد خود برگردد و دوباره لطف یَهُوَه را به دست آورد.‏ ب۲۴/‏۸ ص ۲۶ ¶۱-‏۲

ما مثل یَهُوَه می‌توانیم از روی محبت به نیازهای مادی دیگران رسیدگی کنیم.‏ مثلاً آیا هم‌ایمانی را می‌شناسید که به خوراک یا پوشاک نیاز داشته باشد؟‏ یَهُوَه می‌تواند از طریق شما نیازهای او را برطرف کند.‏ خادمان یَهُوَه به خصوص موقع فجایع طبیعی از خود سخاوتمندی نشان می‌دهند.‏ مثلاً طی همه‌گیری کرونا،‏ برادران و خواهران به نیازهای یکدیگر مثل خوراک،‏ پوشاک و لوازم دیگر رسیدگی کردند.‏ بعضی‌ها هم اعانات سخاوتمندانه‌ای به فعالیت جهانی ما اهدا کردند.‏ آن اعانات به کار امدادرسانی در سراسر دنیا کمک کرد.‏ آن‌ها پند عبرانیان ۱۳:‏۱۶ را به کار بردند که می‌گوید:‏ «فراموش نکنید که به دیگران خوبی کنید و هر چه دارید با آن‌ها قسمت کنید،‏ چون این کارها قربانی‌هایی هستند که خدا را خوشحال می‌کنند.‏» ب۲۴/‏۹ ص ۲۷ ¶۶-‏۷

فرض کنید که به دنبال شغلی برای رفع نیازهای مالی خانوادهٔ خود هستید و دو پیشنهاد کاری گرفته‌اید.‏ شما همهٔ جوانب را در نظر می‌گیرید مثل نوع کار،‏ برنامهٔ کاری،‏ فاصلهٔ محل کار و چیزهای دیگر.‏ هر دو شغل از نظر کتاب مقدّس قابل قبول است.‏ شاید یکی از آن شغل‌ها را بیشتر دوست دارید و حقوقش هم بالاتر است.‏ اما قبل از تصمیم‌گیری باید گزینه‌های دیگری را هم در نظر بگیرید.‏ برای مثال،‏ آیا ساعات کاری آن شغل همزمان با جلسات جماعت است؟‏ آیا با قبول کردن آن هنوز می‌توانید به نیازهای عاطفی و روحانی خانوادهٔ خود رسیدگی کنید؟‏ پرسیدن چنین سؤالاتی به شما کمک می‌کند تا به جای مادیات،‏ به ‹چیزهای مهم‌تری› مثل پرستش یَهُوَه و برطرف کردن نیازهای خانواده‌تان اولویت دهید.‏ در این صورت یَهُوَه به تصمیمتان برکت خواهد داد.‏ ب۲۵/‏۱ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۱۱-‏۱۳

حتی اگر دیگران با تو بدرفتاری کرده‌اند مطمئن باش که یَهُوَه دوستت دارد و برایت ارزش قائل است.‏ اگر احساس ‹افسردگی و دلسردی› می‌کنی فراموش نکن که یَهُوَه خصوصیات خوبت را دیده و تو را به سوی خودش جذب کرده است.‏ (‏یو ۶:‏۴۴‏)‏ او همیشه آمادهٔ کمک به توست،‏ چون برایش خیلی باارزشی.‏ با بررسی نمونهٔ عیسی می‌توانیم به احساسات یَهُوَه پی‌ببریم.‏ عیسی طی خدمت زمینی‌اش به کسانی که حقیر شمرده می‌شدند،‏ توجه نشان می‌داد و با دلسوزی با آن‌ها رفتار می‌کرد.‏ (‏مت ۹:‏​۹-‏۱۲‏)‏ وقتی زنی که از بیماری وخیمی رنج می‌برد به امید شفا،‏ ردای عیسی را لمس کرد،‏ عیسی او را دلداری داد و ایمانش را تحسین کرد.‏ (‏مرق ۵:‏​۲۵-‏۳۴‏)‏ عیسی کاملاً شخصیت پدرش را منعکس کرد.‏ (‏یو ۱۴:‏⁠۹‏)‏ پس می‌توانی مطمئن باشی که یَهُوَه برایت ارزش قائل است و خصوصیات خوب تو،‏ مثل محبت و ایمانت را می‌بیند.‏ ب۲۴/‏۱۰ ص ۷ ¶۴-‏۵

داوود به خاطر موقعیت‌های سختی که در زندگی داشت،‏ اشک ریخت.‏ او با دشمنی و حتی خیانت کسانی که به آن‌ها اعتماد داشت روبرو شد.‏ (‏۱سمو ۱۹:‏​۱۰،‏ ۱۱؛‏ ۲سمو ۱۵:‏​۱۰-‏۱۴،‏ ۳۰‏)‏ وقتی او در شرایط سختی بود نوشت:‏ «از آه و ناله کردن خسته شده‌ام؛‏ تمام شب رختخوابم را غرق اشک می‌کنم،‏ و سیلاب گریه‌هایم در بسترم جاری می‌شود.‏» (‏مز ۶:‏⁠۶‏)‏ داوود با وجود سختی‌های زندگی مطمئن بود که یَهُوَه دوستش دارد.‏ او نوشت:‏ «یَهُوَه صدای گریهٔ مرا می‌شنود.‏» (‏مز ۶:‏⁠۸‏)‏ آیهٔ روز نشان می‌دهد که یَهُوَه خیلی دوستمان دارد و به فکر ماست.‏ داوود گفت که یَهُوَه اشک‌هایش را در مَشکی جمع می‌کند یا در دفترش ثبت می‌کند.‏ داوود مطمئن بود که یَهُوَه به او توجه دارد و سختی‌هایش را فراموش نمی‌کند.‏ او می‌دانست که یَهُوَه پدر مهربانش نه تنها از سختی‌هایش باخبر است،‏ بلکه می‌داند که آن سختی‌ها چه تأثیری بر او داشته است.‏ ب۲۴/‏۱۲ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۱-‏۱۲