مه

وقتی در قرن اول «قحطی عظیمی تمام سرزمین را فرا گرفت،‏ مسیحیان آن زمان در امان نبودند.‏ بدون شک والدین نگران بودند که چطور برای خانواده‌شان غذا فراهم کنند.‏ آیا جوانانی که می‌خواستند بیشتر موعظه کنند،‏ فکر کردند که بهتر است برنامه‌شان را به عقب بیندازند؟‏ با این حال،‏ مسیحیان خودشان را با شرایط جدید وفق دادند.‏ آن‌ها در خدمت موعظه فعال ماندند و با شادی دارایی‌شان را با هم‌ایمانان خود در یهودیه تقسیم کردند.‏ (‏اعما ۱۱:‏​۲۹،‏ ۳۰‏)‏ کسانی که کمک دریافت کردند حمایت یَهُوَه را با چشم خود دیدند.‏ (‏مت ۶:‏​۳۱-‏۳۳‏)‏ مطمئناً آن‌ها به برادران و خواهرانشان نزدیک‌تر شدند.‏ آن‌هایی هم که در کار امدادرسانی شرکت کردند درستی این امر را که «دادن از گرفتن شادی‌بخش‌تر است،‏» تجربه کردند.‏—‏اعما ۲۰:‏۳۵‏.‏ ب۲۳/‏۴ ص ۱۶ ¶۱۲-‏۱۳

گاهی اوقات یَهُوَه برای جواب دعای خادمانش،‏ از طریق کسانی که او را نمی‌پرستند وارد عمل می‌شود.‏ برای مثال یَهُوَه باعث شد که اردشیر پادشاه درخواست نِحِمیا را برای بازگشت به اورشلیم و بازسازی آن قبول کند.‏ (‏نح ۲:‏​۳-‏۶‏)‏ امروزه هم یَهُوَه می‌تواند به همین شکل به خادمانش کمک کند.‏ ما همیشه جواب دعاهایمان را به شکلی واضح دریافت نمی‌کنیم،‏ اما جواب‌هایی که می‌گیریم به اندازه‌ای به ما کمک می‌کند که بتوانیم وفاداری خود را به پدر آسمانی‌مان حفظ کنیم.‏ پس توجه کنید که یَهُوَه چطور به دعاهایتان جواب می‌دهد.‏ خوب است که هر چند وقت یک بار دقت کنیم و ببینیم یَهُوَه چطور به دعاهای ما جواب داده است.‏ (‏مز ۶۶:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ ما باید نه فقط با دعا کردن بلکه با پذیرفتن جواب یَهُوَه به هر شکلی که باشد،‏ ایمانمان را ثابت کنیم.‏—‏عبر ۱۱:‏⁠۶‏.‏ ب۲۳/‏۵ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۳؛‏ ص ۱۲-‏۱۳ ¶۱۵-‏۱۶

ما وقتی خودمان را به یَهُوَه وقف کردیم قول دادیم که او را بپرستیم و خواستش را انجام دهیم.‏ ما باید به عهدمان وفا کنیم.‏ زندگی طبق وقفمان بیش از اندازه سخت نیست،‏ چون یَهُوَه ما را طوری آفریده که بتوانیم خواستش را انجام دهیم.‏ (‏مکا ۴:‏۱۱‏)‏ او ما را با نیاز روحانی و به صورت خودش آفرید.‏ بنابراین می‌توانیم به او نزدیک شویم و در انجام خواستش شاد باشیم.‏ به علاوه اگر خواستش را انجام دهیم و از پسرش پیروی کنیم نیرویی تازه می‌گیریم.‏ (‏مت ۱۱:‏​۲۸-‏۳۰‏)‏ از این رو،‏ محبتتان را به یَهُوَه با تعمّق در همهٔ خوبی‌هایی که یَهُوَه در حق شما کرده و برکاتی که در آینده در انتظارتان است،‏ عمیق‌تر کنید.‏ هر چه محبتتان به یَهُوَه بیشتر شود راحت‌تر می‌توانید از او اطاعت کنید.‏ (‏۱یو ۵:‏⁠۳‏)‏ عیسی در انجام خواست خدا موفق بود،‏ چون از یَهُوَه کمک می‌خواست و روی پاداشش تمرکز می‌کرد.‏ (‏عبر ۵:‏۷؛‏ ۱۲:‏⁠۲‏)‏ مثل عیسی از یَهُوَه کمک بخواهید و امید زندگی ابدی را در ذهنتان زنده نگه دارید.‏ ب۲۳/‏۸ ص ۲۷-‏۲۸ ¶۴-‏۵

چرا برای کسانی که صبورند ارزش قائلیم؟‏ ما نسبت به کسانی که بدون عصبانیت منتظر چیزی می‌مانند دیدی مثبت داریم.‏ به علاوه وقتی اشتباه می‌کنیم از صبر دیگران قدردانیم.‏ همین طور خوشحالیم که وقتی پذیرفتن و به کار بردن تعلیمات کتاب مقدّس برایمان آسان نبود،‏ معلّممان با ما صبور بود.‏ اما بیش از هر چیز قدردانیم که یَهُوَه با ما صبور است.‏ با وجود این که ما برای صبر دیگران ارزش قائلیم،‏ شاید همیشه آسان نباشد که صبور باشیم.‏ برای مثال ممکن است حفظ آرامشمان در راه‌بندان سخت باشد،‏ مخصوصاً اگر عجله داشته باشیم.‏ وقتی دیگران ما را می‌رنجانند شاید از کوره در برویم.‏ گاهی هم انتظار برای آمدن دنیای جدیدی که یَهُوَه وعده داده است می‌تواند سخت باشد.‏ با این حال،‏ در تمام این موارد لازم است که بیشتر صبور باشیم.‏ ب۲۳/‏۸ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

جِدعون به فرمان یَهُوَه،‏ بیش از ۹۹ درصد از سربازانش را به خانه فرستاد.‏ شاید با خودش فکر می‌کرد،‏ ‹آیا چنین تغییری واقعاً ضروری است؟‏ آیا نتیجه می‌دهد؟‏› در هر صورت جِدعون اطاعت کرد.‏ امروزه پیران جماعت از جِدعون سرمشق می‌گیرند و مطابق راهنمایی‌های جدید سازمان عمل می‌کنند.‏ (‏عبر ۱۳:‏۱۷‏)‏ جِدعون با این که می‌ترسید وظیفهٔ خطرناکش را انجام دهد،‏ از یَهُوَه اطاعت کرد.‏ (‏داو ۹:‏۱۷‏)‏ وقتی یَهُوَه به جِدعون اطمینان خاطر داد،‏ او کاملاً مطمئن شد که با کمک خدا می‌تواند از قوم محافظت کند.‏ پیران جماعتی که در مناطقی زندگی می‌کنند که فعالیت ما ممنوع است،‏ از جِدعون سرمشق می‌گیرند.‏ آن‌ها شجاعانه با وجود خطر دستگیری،‏ بازجویی،‏ از دست دادن شغل و خشونت،‏ جلسات را برگزار می‌کنند و کار موعظه را پیش می‌برند.‏ پیران جماعت طی مصیبت عظیم باید شجاع باشند تا علی‌رغم خطرها از دستورالعمل‌هایی که دریافت می‌کنند اطاعت کنند.‏ ب۲۳/‏۶ ص ۵-‏۶ ¶۱۲-‏۱۳

یَهُوَه کارهای خوب یِهویاداع،‏ کاهن اعظم را برای تعلیم ما در کلامش نوشته است.‏ (‏روم ۱۵:‏⁠۴‏)‏ وقتی یِهویاداع فوت شد برای احترام،‏ «او را در شهر داوود در کنار پادشاهان دفن کردند،‏ چون در اسرائیل برای خدای حقیقی و خانهٔ او کارهای باارزشی انجام داده بود.‏» (‏۲توا ۲۴:‏​۱۵،‏ ۱۶‏)‏ این گزارش از یِهویاداع به ما کمک می‌کند تا ترسی سالم از خدا داشته باشیم.‏ سرپرستان مسیحی می‌توانند با سرمشق گرفتن از یِهویاداع،‏ هوشیار بمانند و با وفاداری از گلهٔ خدا نگهداری کنند.‏ (‏اعما ۲۰:‏۲۸‏)‏ سالمندان هم می‌توانند از یِهویاداع درس خداترسی و وفاداری بگیرند.‏ در این صورت یَهُوَه از آن‌ها برای رسیدن به مقصودش استفاده می‌کند.‏ جوانان هم می‌توانند از نحوهٔ برخورد یَهُوَه با یِهویاداع درس بگیرند و به سالمندان احترام بگذارند؛‏ مخصوصاً به کسانی که سال‌ها با وفاداری یَهُوَه را خدمت کرده‌اند.‏ (‏امث ۱۶:‏۳۱‏)‏ ما می‌خواهیم با وفاداری «از کسانی که هدایت را در میان ما بر عهده دارند» حمایت کنیم.‏—‏عبر ۱۳:‏۱۷‏.‏ ب۲۳/‏۶ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۱۴-‏۱۵

از قبل خوب فکر کنید که چند بار می‌خواهید در جلسات به سؤالات جواب دهید.‏ با این حال،‏ اگر بیش از حد دست خود را بالا ببریم،‏ شاید برادر مسئول احساس کند که باید اسم ما را صدا زند و دیگران فرصت جواب دادن نداشته باشند.‏ این می‌تواند باعث دلسردی بقیه شود.‏ (‏جا ۳:‏⁠۷‏)‏ وقتی که عدهٔ زیادی بخواهند جواب دهند،‏ شاید برای شما فرصت کمی باقی بماند.‏ ممکن است بعضی وقت‌ها اداره‌کنندهٔ برنامه اصلاً اسم شما را صدا نزند.‏ این می‌تواند شما را مأیوس کند.‏ اما نباید باعث رنجشتان شود.‏ (‏جا ۷:‏⁠۹‏)‏ اگر به اندازهٔ کافی فرصت جواب دادن نمی‌یابید،‏ با دقت به جواب‌های دیگران گوش کنید و بعد از جلسه آن‌ها را تحسین کنید.‏ تحسین شما می‌تواند به اندازهٔ جواب‌هایتان برای آن‌ها تشویق‌کننده باشد.‏ ب۲۳/‏۴ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۴-‏۱۶

کلام خدا را مطالعه و در آن تعمّق کنید.‏ همان طور که یک درخت با ریشه‌های عمیق،‏ محکم و پابرجا می‌ماند،‏ ما هم می‌توانیم با ایمانی که ریشه‌های عمیقی در کلام خدا دارد،‏ محکم و استوار بمانیم.‏ عمر یک درخت هر چه بیشتر باشد،‏ ریشه‌هایش عمیق‌تر و وسیع‌تر است.‏ ما هم هر چه کلام خدا را بیشتر بخوانیم و در آن تعمّق کنیم،‏ ایمانمان قوی‌تر و اعتمادمان به این که روش‌های خدا بهترین است،‏ بیشتر می‌شود.‏ (‏کول ۲:‏​۶،‏ ۷‏)‏ به این فکر کنید که دستورالعمل‌ها،‏ راهنمایی‌ها و حمایت‌های یَهُوَه چگونه در گذشته به خادمانش کمک کرده است.‏ مثلاً حِزْقیال در رؤیایی که دید به فرشته‌ای که معبد را اندازه‌گیری می‌کرد دقت کرد.‏ آن رؤیا حِزْقیال را تقویت کرد و به ما هم درس‌های عملی می‌دهد تا معیارهای یَهُوَه را در پرستش پاک حفظ کنیم.‏ (‏حز ۴۰:‏​۱-‏۴؛‏ ۴۳:‏​۱۰-‏۱۲‏)‏ اگر ما هم کلام خدا را مطالعه کنیم و در موضوعات عمیق‌تر آن تعمّق نماییم،‏ سود می‌بریم.‏ به این شکل می‌توانیم دلی استوار داشته باشیم و کاملاً به یَهُوَه اطمینان کنیم.‏—‏مز ۱۱۲:‏⁠۷‏.‏ ب۲۳/‏۷ ص ۱۸ ¶۱۵-‏۱۶

در کتاب مقدّس نمونه‌های زیادی برای برادران جوان وجود دارد.‏ آن خادمان باستانی،‏ خدا را دوست داشتند و به روش‌های مختلف از قوم او مراقبت می‌کردند.‏ شما می‌توانید از بین برادران باتجربه در خانواده و جماعت نمونه‌های خوبی پیدا کنید.‏ (‏عبر ۱۳:‏⁠۷‏)‏ به علاوه بهترین نمونه،‏ یعنی نمونهٔ عیسی مسیح را دارید.‏ (‏۱پطر ۲:‏۲۱‏)‏ با بررسی دقیق این نمونه‌ها به خصوصیات خوب این مردان توجه کنید.‏ (‏عبر ۱۲:‏​۱،‏ ۲‏)‏ بعد تصمیم بگیرید که چطور از این مردان سرمشق بگیرید.‏ کسی که قدرت تفکّر دارد قبل از انجام هر کاری خوب فکر می‌کند.‏ پس سخت تلاش کنید که این توانایی را به دست آورید و آن را حفظ کنید.‏ اصول کتاب مقدّس را یاد بگیرید و به فواید آن فکر کنید.‏ سپس طبق آن اصول تصمیماتی بگیرید که یَهُوَه را خشنود می‌کند.‏ (‏مز ۱۱۹:‏⁠۹‏)‏ این کار قدمی بزرگ برای رسیدن به بلوغ مسیحی است.‏—‏امث ۲:‏​۱۱،‏ ۱۲؛‏ عبر ۵:‏۱۴‏.‏ ب۲۳/‏۱۲ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۴-‏۵

والدین می‌توانند به فرزندان خود یاد دهند که وقتی کسی اعتقاداتشان را زیر سؤال می‌برد،‏ با ملایمت به آن‌ها جواب دهند.‏ (‏یعقو ۳:‏۱۳‏)‏ بعضی‌ها موقع پرستش خانوادگی تمرین می‌کنند.‏ آن‌ها موضوعاتی را که ممکن است در طی گفتگو در مدرسه پیش بیاید بررسی می‌کنند.‏ همچنین با اجرای نمایش،‏ روش دادن جوابی ملایم و دلنشین را به فرزندانشان تعلیم می‌دهند.‏ تمرین گفتگو می‌تواند به جوانان کمک کند تا از اعتقاداتشان مطمئن‌تر شوند و با منطق از آن دفاع کنند.‏ سری مقالات «جوانان می‌پرسند» در وب‌سایت jw.org شامل برگه‌های فعالیت برای نوجوانان است.‏ این فعالیت‌ها به جوانان کمک می‌کند تا نسبت به اعتقاداتشان مطمئن‌تر شوند و با کلمات خودشان در مورد اعتقاداتشان با دیگران صحبت کنند.‏ وقتی کل خانواده این سری مقالات را مطالعه کنند همه یاد می‌گیرند که با ملایمت از ایمانشان دفاع کنند.‏ ب۲۳/‏۹ ص ۱۷ ¶۱۰؛‏ ص ۱۸-‏۱۹ ¶۱۵-‏۱۶

آیا تا به حال برای خود یک هدف روحانی قرار داده‌اید که رسیدن به آن برایتان مشکل باشد؟‏ در این صورت تنها نیستید.‏ مثلاً فیلیپ می‌خواست کمیت و کیفیت دعاهایش را بهتر کند.‏ اما برای او سخت بود که وقت کافی پیدا کند.‏ هدف اِریکا این بود که سر وقت به جلسات موعظه برسد،‏ اما باز هم دیر می‌رسید.‏ توماس بارها سعی کرد که کل کتاب مقدّس را بخواند.‏ او می‌گوید:‏ «سه بار شروع کردم،‏ اما وقتی که به لاویان رسیدم دیگر ادامه ندادم.‏» اگر هدفی دارید که هنوز به آن نرسیده‌اید فکر نکنید که شکست خورده‌اید.‏ حتی رسیدن به اهداف کوچک وقت و تلاش زیاد نیاز دارد.‏ همین که هنوز می‌خواهید به هدفتان برسید نشان می‌دهد که برای رابطه‌تان با یَهُوَه ارزش قائلید و می‌خواهید با دل و جان او را خدمت کنید.‏ یَهُوَه برای تلاشتان ارزش قائل است و از شما انتظار بیش از حد ندارد.‏ (‏مز ۱۰۳:‏۱۴؛‏ میکا ۶:‏⁠۸‏)‏ پس باید اهداف شما معقول و نسبت به موقعیتتان دست‌یافتنی باشد.‏ ب۲۳/‏۵ ص ۲۶ ¶۱-‏۲

شاید مردم شجاع بترسند،‏ اما اجازه نمی‌دهند که ترس مانع آن‌ها برای انجام کار درست شود.‏ دانیال جوانی بسیار شجاع بود.‏ او نوشته‌های پیامبران خدا مثل پیشگویی‌های اِرْمیا را می‌خواند.‏ او از طریق مطالعه بعدها تشخیص داد که اسارت اسرائیلیان در بابل بزودی به پایان می‌رسد.‏ (‏دان ۹:‏⁠۲‏)‏ بدون شک دیدن این که پیشگویی‌های کتاب مقدّس به تحقق رسید اعتماد دانیال را تقویت کرد.‏ واقعاً داشتن چنین اعتمادی به خدا شجاعت شخص را بیشتر می‌کند.‏ (‏با رومیان ۸:‏ ۳۲،‏ ۳۷-‏۳۹ مقایسه شود.‏)‏ به علاوه دانیال مرتباً به خدا دعا می‌کرد.‏ (‏دان ۶:‏۱۰‏)‏ او به گناهانش اعتراف کرد،‏ احساساتش را با یَهُوَه در میان گذاشت و از او کمک خواست.‏ (‏دان ۹:‏​۴،‏ ۵،‏ ۱۹‏)‏ او انسانی مثل ما بود و شجاع به دنیا نیامده بود؛‏ در عین حال با دعا،‏ مطالعه و اعتماد به یَهُوَه این خصوصیت را در خود پرورش داد.‏ ب۲۳/‏۸ ص ۳ ¶۴؛‏ ص ۴ ¶۷

وقتی ما از مقامات دولتی اطاعت می‌کنیم به خودمان و دیگران فایده می‌رسانیم.‏ چطور؟‏ برای مثال ما به خاطر تخلّف از قوانین مجازات نمی‌شویم.‏ (‏روم ۱۳:‏​۱،‏ ۴‏)‏ اطاعت ما می‌تواند تأثیر مثبتی در دید مقامات دولتی نسبت به شاهدان یَهُوَه داشته باشد.‏ مثلاً سال‌ها پیش در نیجریه چند سرباز وارد یک سالن جماعت شدند و به دنبال کسانی می‌گشتند که برای عدم پرداخت مالیات تظاهرات می‌کردند.‏ اما مسئول سربازان از آن‌ها خواست که از آنجا بیرون بروند و گفت:‏ «شاهدان یَهُوَه همیشه مالیات خود را پرداخت می‌کنند.‏» هر بار که قوانین را رعایت می‌کنیم شهرت قوم خدا حفظ می‌شود و ممکن است در زمانی دیگر به هم‌ایمانانمان کمک کند.‏ ب۲۳/‏۱۰ ص ۹-‏۱۰ ¶۱۳

بعضی از خادمان یَهُوَه سال‌هاست که منتظر پایان این نظام حاضر هستند.‏ از دید ما انسان‌ها ممکن است به نظر بیاید که آمدن آن روز تأخیر کرده است.‏ یَهُوَه در این مورد با حَبَقوق صحبت کرد و گفت:‏ «رؤیا در زمان تعیین‌شده به تحقق می‌رسد،‏ آن زمان به سرعت می‌آید و این رؤیا قطعاً واقعیت پیدا می‌کند.‏ حتی اگر به نظر آید که تأخیر می‌کند،‏ منتظرش بمان!‏ چون حتماً به تحقق می‌رسد و تأخیر نخواهد کرد!‏» (‏حب ۲:‏⁠۳‏)‏ آیا گفتهٔ یَهُوَه به حَبَقوق فقط به آن زمان مربوط می‌شود یا در مورد دوران ما هم صدق می‌کند؟‏ پولُس رسول تحت الهام خدا از آن گفته نقل‌قول کرد تا به مسیحیانی که در انتظار آمدن دنیای جدید هستند دلگرمی دهد.‏ (‏عبر ۱۰:‏ ۳۷‏)‏ بله،‏ ما مطمئنیم که حتی اگر آمدن روز خدا به نظر ما تأخیر کرده است،‏ «حتماً به تحقق می‌رسد و تأخیر نخواهد کرد!‏» ب۲۳/‏۴ ص ۳۰ ¶۱۶

اکثر اسرائیلیان موسی را به عنوان نمایندهٔ یَهُوَه قبول نکردند.‏ (‏اعد ۱۴:‏​۱۰،‏ ۱۱‏)‏ آن‌ها بارها هدایت یَهُوَه را از طریق موسی رد کردند.‏ در نتیجه از ورود به سرزمین موعود محروم شدند.‏ (‏اعد ۱۴:‏۳۰‏)‏ عده‌ای از اسرائیلیان هدایت یَهُوَه را قبول کردند.‏ برای مثال یَهُوَه گفت:‏ ‹کالیب همیشه با دل و جان از من پیروی می‌کند.‏› (‏اعد ۱۴:‏۲۴‏)‏ خدا به کالیب پاداش داد و حتی زمین مورد پسندش را در سرزمین کنعان به او داد.‏ (‏یوش ۱۴:‏​۱۲-‏۱۴‏)‏ اسرائیلیانی که اجازه داشتند به سرزمین موعود وارد شوند در پیروی از هدایت یَهُوَه نمونه بودند.‏ وقتی یوشَع به عنوان جانشین موسی رهبری اسرائیلیان را به عهده گرفت،‏ آن‌ها «تا پایان عمر او برایش احترام عمیقی قائل بودند.‏» (‏یوش ۴:‏۱۴‏)‏ در نتیجه یَهُوَه به آن‌ها برکت داد و به سرزمین موعود وارد شدند.‏—‏یوش ۲۱:‏​۴۳،‏ ۴۴‏.‏ ب۲۴/‏۲ ص ۲۱ ¶۶-‏۷

همانطور که یک پزشک با گرفتن نبض ما می‌تواند تا حدّی از وضعیت قلبمان آگاه شود،‏ ما هم می‌توانیم با محک زدن محبتمان به هم‌ایمانان،‏ تا حدّی متوجه عمق محبتمان به خدا شویم.‏ اگر متوجه شویم که محبتمان به هم‌ایمانان ضعیف شده است،‏ شاید نشانهٔ این باشد که محبتمان به خدا کم شده است.‏ در عوض اگر همیشه به هم‌ایمانان محبت نشان دهیم،‏ مشخص می‌شود که محبتمان به خدا هم قوی است.‏ اگر محبتمان به برادران و خواهران ضعیف شود،‏ نشانهٔ یک خطر جدی است.‏ از چه لحاظ؟‏ از این لحاظ که نشان می‌دهد رابطهٔ ما با یَهُوَه ضعیف شده است.‏ یوحنای رسول به وضوح این موضوع را برجسته کرد و گفت:‏ «اگر کسی همنوعش را که می‌بیند دوست نداشته باشد،‏ محال است بتواند خدایی را که نمی‌بیند دوست داشته باشد.‏» (‏۱یو ۴:‏۲۰‏)‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ یَهُوَه زمانی از ما راضی خواهد بود که «همدیگر را دوست داشته باشیم.‏»—‏۱یو ۴:‏​۷-‏۹،‏ ۱۱‏.‏ ب۲۳/‏۱۱ ص ۸ ¶۳؛‏ ص ۹ ¶۵-‏۶

یِهوآشِ پادشاه در جوانی تصمیمی عاقلانه گرفت.‏ هرچند سایهٔ پدر بر سرش نبود،‏ راهنمایی یِهویاداع کاهن اعظم را دنبال کرد.‏ یِهویاداع یِهوآش را مانند پسر خود بزرگ کرد.‏ در نتیجه یِهوآش تصمیم گرفت که یَهُوَه را خدمت کند و قومش را در این راه رهبری کند.‏ او حتی ترتیبی داد که معبد یَهُوَه تعمیر شود.‏ (‏۲توا ۲۴:‏​۱،‏ ۲،‏ ۴،‏ ۱۳،‏ ۱۴‏)‏ اگر کسی به شما تعلیم می‌دهد که یَهُوَه را دوست بدارید و طبق معیارهای او زندگی کنید برکت بزرگی دارید.‏ (‏امث ۲:‏​۱،‏ ۱۰-‏۱۲‏)‏ والدینتان می‌توانند به شکل‌های مختلف به شما آموزش دهند.‏ اگر طبق پندهای پدر و مادرتان که بر اساس کتاب مقدّس است عمل کنید،‏ دل آن‌ها شاد می‌شود.‏ مهم‌تر این که خدا را شاد می‌کنید و دوستی شما با او قوی‌تر می‌شود.‏ (‏امث ۲۲:‏۶؛‏ ۲۳:‏​۱۵،‏ ۲۴‏)‏ بنابراین عاقلانه است که از نمونهٔ یِهوآش جوان سرمشق بگیرید.‏ ب۲۳/‏۹ ص ۸-‏۹ ¶۳-‏۵

یَهُوَه وعده داده است که به دعاهای ما گوش دهد.‏ خدای ما پرستندگان وفادارش را دوست دارد،‏ پس هرگز دعاهایشان را نادیده نمی‌گیرد.‏ (‏مز ۱۰:‏۱۷؛‏ ۳۷:‏۲۸‏)‏ اما دوست داشتن او به این معنی نیست که همهٔ درخواست‌هایمان را برآورده می‌کند.‏ شاید لازم باشد که برای رسیدن به بعضی از خواسته‌هایمان تا آمدن دنیای جدید صبر کنیم.‏ یَهُوَه ارتباط درخواست ما با مقصودش را در نظر می‌گیرد.‏ (‏اشع ۵۵:‏​۸،‏ ۹‏)‏ بخشی از مقصود او این است که زمین از مردان و زنانی پر شود که با شادی و اتحاد او را خدمت کنند.‏ شیطان ادعا کرده است که اگر انسان‌ها بر خودشان حکومت کنند موفق‌تر خواهند بود.‏ (‏پیدا ۳:‏​۱-‏۵‏)‏ پس یَهُوَه اجازه داده است انسان‌ها بر خودشان حکومت کنند تا ثابت شود که ادعای شیطان دروغ است.‏ حکمرانی انسان‌ها باعث بسیاری از مشکلات امروز ما شده است.‏ (‏جا ۸:‏⁠۹‏)‏ ما می‌دانیم که یَهُوَه تمام مشکلات را در حال حاضر برطرف نخواهد کرد.‏ ب۲۳/‏۱۱ ص ۲۱ ¶۴-‏۵

یَهُوَه وعده داد که از طریق ابراهیم قوم‌های زیادی برکت خواهند یافت.‏ با این حال،‏ وقتی ابراهیم ۱۰۰ ساله و سارا ۹۰ ساله بود هنوز فرزندی نداشتند.‏ از دید انسانی غیرممکن به نظر می‌رسید که ابراهیم و سارا بچه‌دار شوند.‏ این وضعیت آزمایش بزرگی برای ابراهیم بود،‏ «اما او بر اساس امیدی که خدا به او داد،‏ ایمان داشت که می‌تواند پدر ملت‌های زیادی شود.‏» (‏روم ۴:‏​۱۸،‏ ۱۹‏)‏ بعد از مدتی امیدش به حقیقت پیوست.‏ او پدر اسحاق شد،‏ پسری که مدت‌ها انتظارش را می‌کشید.‏ (‏روم ۴:‏​۲۰-‏۲۲‏)‏ ما نیز مانند ابراهیم می‌توانیم مورد تأیید خدا قرار بگیریم و به عنوان دوست او درستکار خوانده شویم.‏ در واقع پولُس نوشت:‏ «عبارتِ ‹درستکار شمرده شد› فقط در رابطه با ابراهیم نوشته نشد،‏ بلکه این عبارت در رابطه با ما هم نوشته شد،‏ یعنی ما هم می‌توانیم درستکار شمرده شویم!‏ چون به خدایی ایمان داریم که سَرورمان عیسی را بعد از مرگ زنده کرد.‏» (‏روم ۴:‏​۲۳،‏ ۲۴‏)‏ ما هم مثل ابراهیم در کنار ایمان با عمل،‏ باید امید داشته باشیم.‏ ب۲۳/‏۱۲ ص ۷ ¶۱۶-‏۱۷

وقتی با مشکلی روبرو می‌شوید و احساس ترس می‌کنید،‏ یَهُوَه فقط مشکل شما را نمی‌بیند،‏ بلکه احساسات شما را هم کاملاً درک می‌کند.‏ مثلاً یَهُوَه فقط بدرفتاری مصریان با اسرائیلیان را ندید،‏ بلکه ‹از درد و رنجشان باخبر بود.‏› (‏خرو ۳:‏⁠۷‏)‏ اگر برای شما سؤال باشد که یَهُوَه چطور در مشکلات ترس‌آور کمکتان می‌کند،‏ در دعا از او بخواهید تا حمایتش را تشخیص دهید.‏ (‏۲پاد ۶:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ سپس به این سؤالات فکر کنید:‏ آیا یک سخنرانی یا جوابی که در جماعت شنیده‌اید شما را تقویت کرده است؟‏ آیا یک نشریه،‏ ویدیو یا آهنگ تشویقتان کرده است؟‏ آیا کسی آیه یا نکته‌ای دلگرم‌کننده با شما در میان گذاشته است؟‏ شاید ارزش برادری جهانی یا غذای روحانی‌ای که دریافت می‌کنیم را دست کم بگیریم.‏ در این صورت نباید فراموش کنیم که این‌ها هدایایی بی‌نظیر از طرف یَهُوَه هستند.‏ (‏اشع ۶۵:‏۱۳؛‏ مرق ۱۰:‏​۲۹،‏ ۳۰‏)‏ این هدایا ثابت می‌کنند که یَهُوَه قابل اعتماد و به فکر ماست.‏—‏اشع ۴۹:‏​۱۴-‏۱۶‏.‏ ب۲۴/‏۱ ص ۴-‏۵ ¶۹-‏۱۰

عیسی کمی پیش از برگشت به آسمان به شاگردانش یادآوری کرد که باید «در اورشلیم،‏ در سراسر یهودیه و سامره و تا دورافتاده‌ترین جاهای زمین شاهدان او باشند.‏» (‏اعما ۱:‏۸؛‏ لو ۲۴:‏​۴۶-‏۴۸‏)‏ کمی بعد از آن رهبران یهودی پِطرُس و یوحنای رسول را دستگیر کردند و آن‌ها را پیش سَنهِدرین بردند.‏ آن‌ها رسولان را تهدید کردند که دیگر موعظه نکنند.‏ (‏اعما ۴:‏​۱۸،‏ ۲۱‏)‏ پِطرُس و یوحنا در مقابل تهدیدات رهبران مذهبی یهودی گفتند:‏ «خود قضاوت کنید؛‏ در چشم خدا کدام درست است،‏ اطاعت از شما یا اطاعت از خدا؟‏ چون ما نمی‌توانیم از سخن گفتن در مورد آنچه دیده و شنیده‌ایم،‏ دست بکشیم.‏» (‏اعما ۴:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ وقتی پِطرُس و یوحنا آزاد شدند،‏ شاگردان با صدای بلند به یَهُوَه دعا کردند تا بتوانند خواستش را انجام دهند.‏ یَهُوَه هم به دعای صادقانهٔ آن‌ها جواب داد.‏—‏اعما ۴:‏ ۳۱‏.‏ ب۲۳/‏۵ ص ۵ ¶۱۱-‏۱۲

یَهُوَه و پسر عزیزش قدیمی‌ترین رابطه را دارند.‏ این رابطهٔ نزدیک و پرمحبت طی سال‌های بی‌شمار شکل گرفته است.‏ یَهُوَه به وضوح محبتش را نسبت به عیسی در آیهٔ روز ابراز کرد.‏ یَهُوَه می‌توانست فقط بگوید:‏ ‹این همان کسی است که از او راضی و خشنودم،‏› اما این طور شروع کرد:‏ «این پسر عزیز من است.‏» بله،‏ یَهُوَه به عیسی و کاری که می‌خواست انجام دهد افتخار می‌کرد.‏ (‏افس ۱:‏⁠۷‏)‏ عیسی هیچ شکی به محبت یَهُوَه نداشت.‏ محبت یَهُوَه برای او واقعی بود و عمیقاً آن را حس می‌کرد.‏ او بارها اطمینان خود را نسبت به محبت یَهُوَه ابراز کرد.‏—‏یو ۳:‏۳۵؛‏ ۱۰:‏۱۷؛‏ ۱۷:‏۲۴‏.‏ ب۲۴/‏۱ ص ۲۸ ¶۸

تصوّر کنید کسی که به او نزدیک هستید،‏ حرف خیلی بدی در مورد شما بزند.‏ شما می‌دانید که او دروغ می‌گوید،‏ اما عده‌ای حرفش را باور می‌کنند.‏ شرایط بدتر هم می‌شود،‏ زیرا آن‌ها آن دروغ را تکرار می‌کنند و عدهٔ بیشتری آن را باور می‌کنند.‏ شما در چنین وضعیتی چه احساسی دارید؟‏ به احتمال زیاد،‏ شنیدن آن تهمت شما را ناراحت می‌کند.‏ مثالی که مطرح شد به ما کمک می‌کند تا احساس یَهُوَه را هنگامی که وجهه‌اش لکه‌دار شد،‏ بهتر درک کنیم.‏ یکی از فرشتگان یَهُوَه در مورد او به حوّا دروغ گفت.‏ حوّا آن دروغ را باور کرد و باعث سرکشی خودش و آدم به ضد یَهُوَه شد.‏ در نتیجهٔ آن سرکشی،‏ گناه و مرگ دامنگیر همهٔ انسان‌ها شد.‏ (‏پیدا ۳:‏​۱-‏۶؛‏ روم ۵:‏۱۲‏)‏ تمام مشکلاتی که در دنیا می‌بینیم از جمله مرگ،‏ جنگ و مصیبت نتیجهٔ دروغ‌هایی است که شیطان پخش کرده است.‏ آیا دل یَهُوَه به خاطر اتهاماتی که به او وارد شد و مشکلاتی که به دنبال داشت به درد آمد؟‏ البته.‏ اما یَهُوَه کینه به دل راه نداد و تلخ‌کام نشد،‏ بلکه همچنان «خدای شاد» است.‏—‏۱تیمو ۱:‏۱۱‏.‏ ب۲۴/‏۲ ص ۸ ¶۱-‏۲

شما چطور می‌توانید مانند یوسِف برای انجام کار درست مصمم باشید؟‏ شما می‌توانید الآن تصمیم بگیرید که هنگام وسوسه چطور عمل کنید.‏ یاد بگیرید کارهایی را که یَهُوَه از آن‌ها نفرت دارد سریعاً رد کنید و حتی به آن‌ها فکر نکنید.‏ (‏مز ۹۷:‏۱۰؛‏ ۱۱۹:‏۱۶۵‏)‏ شاید مطمئنید که حقیقت را پیدا کرده‌اید و از ته دل می‌خواهید یَهُوَه را خدمت کنید،‏ ولی چیزی مانع وقف و تعمیدتان می‌شود.‏ در این صورت مانند داوود پادشاه از یَهُوَه چنین تمنا کنید:‏ «خدایا،‏ دلم را بررسی کن و ببین در آن چه می‌گذرد.‏ مرا محک بزن و به نگرانی‌هایم پی ببر.‏ ببین آیا چیزی در من وجود دارد که مرا به راه بد بکشاند؛‏ مرا به راهی هدایت کن که به زندگی ابدی می‌رسد.‏» (‏مز ۱۳۹:‏​۲۳،‏ ۲۴‏)‏ یَهُوَه کسانی را که «از صمیم دل او را می‌جویند» برکت می‌دهد.‏ پس تلاش شما برای رسیدن به هدف وقف و تعمید،‏ برکت یَهُوَه را به همراه خواهد داشت.‏—‏عبر ۱۱:‏⁠۶‏.‏ ب۲۴/‏۳ ص ۶-‏۷ ¶۱۳-‏۱۵

کاهن اعظم این اختیار را داشت که نمایندهٔ قوم در برابر خدا باشد.‏ هارون اولین کاهن اعظم اسرائیل بود که توسط یَهُوَه در زمان افتتاح خیمهٔ مقدّس منصوب شد.‏ پولُس رسول توضیح داد که «چون مرگ مانع می‌شد که کاهنان به خدمت خود ادامه دهند،‏ بسیاری باید جانشین آنان می‌شدند.‏» (‏عبر ۷:‏​۲۳-‏۲۶‏)‏ از آنجایی که کاهنان اعظم انسان‌هایی ناکامل بودند،‏ باید برای گناهان خود قربانی می‌گذراندند.‏ در واقع تفاوت بزرگی بین کاهنان اعظم اسرائیل و کاهن اعظم والا مقام،‏ یعنی عیسی مسیح وجود دارد.‏ عیسی مسیح به عنوان کاهن اعظم ما ‹خدمتگذاری در خیمهٔ حقیقی است،‏ خیمه‌ای که یَهُوَه آن را برپا کرد،‏ نه انسان.‏› (‏عبر ۸:‏​۱،‏ ۲‏)‏ پولُس چنین توضیح داد:‏ ‹از آنجا که عیسی تا ابد زنده است،‏ نیاز به جانشینی برای کهانت او نیست.‏› او اضافه کرد که عیسی ‹پاک و جدا از گناهکاران› است و برعکس کاهنان اعظم اسرائیل «نیازی ندارد که روزانه» برای گناهان خود قربانی بگذراند.‏ ب۲۳/‏۱۰ ص ۲۶ ¶۸-‏۹

‏«آسمان قبلی» به حکومت‌های سیاسیِ تحت نفوذ شیطان و دیوها اشاره می‌کند.‏ (‏مت ۴:‏​۸،‏ ۹؛‏ ۱یو ۵:‏۱۹‏)‏ در کتاب مقدّس «زمین» می‌تواند به ساکنان کرهٔ زمین اشاره کند.‏ (‏پیدا ۱۱:‏۱؛‏ مز ۹۶:‏⁠۱‏)‏ پس «زمین قبلی» به انسان‌های شریر دنیای امروز برمی‌گردد.‏ یَهُوَه فقط «آسمان» و «زمین» کنونی را تغییر نمی‌دهد یا اصلاح نمی‌کند،‏ بلکه آن‌ها را کاملاً جایگزین می‌کند.‏ او آسمان و زمین کنونی را با ‹آسمان و زمین جدید› جایگزین خواهد کرد؛‏ یعنی حکومتی جدید که بر انسان‌های درستکار حکمرانی می‌کند.‏ یَهُوَه با به کاملیت رساندن زمین و انسان‌ها آن‌ها را نو می‌سازد.‏ همانطور که اِشَعْیا پیشگویی کرد زمین به یک باغ جهانی،‏ مانند باغ عدن تبدیل می‌شود.‏ هر کدام از ما نو می‌شویم،‏ یعنی افراد لنگ،‏ نابینا و ناشنوا شفا می‌یابند و حتی مردگان به زندگی برمی‌گردند.‏—‏اشع ۲۵:‏۸؛‏ ۳۵:‏​۱-‏۷‏.‏ ب۲۳/‏۱۱ ص ۴ ¶۹-‏۱۰

‏‹مصیبت عظیم› به طور ناگهانی اتفاق خواهد افتاد.‏ (‏مت ۲۴:‏۲۱‏)‏ بر خلاف فجایع دیگر،‏ مصیبت عظیم برای عده‌ای غیرمنتظره نخواهد بود.‏ حدود ۲۰۰۰ سال پیش عیسی به شاگردانش هشدار داد که برای آن روز آماده باشند.‏ اگر از قبل آماده باشیم برایمان آسان‌تر خواهد بود که آن زمان سخت را پشت‌سر بگذاریم و به دیگران هم کمک کنیم.‏ (‏لو ۲۱:‏۳۶‏)‏ پایداری به ما کمک می‌کند که به یَهُوَه اعتماد کنیم و مطمئن باشیم که او از ما نگهداری می‌کند.‏ اگر هم‌ایمانانمان دارایی‌ها و اموالشان را از دست بدهند،‏ چه خواهیم کرد؟‏ (‏عبر ۳:‏​۱۷،‏ ۱۸‏)‏ دلسوزی،‏ ما را برمی‌انگیزد تا به نیازهای آن‌ها رسیدگی کنیم.‏ اگر به خاطر حملهٔ ائتلافی حکومت‌ها لازم شود با برادران و خواهرانمان برای مدتی در یکجا زندگی کنیم،‏ چه عکس‌العملی نشان می‌دهیم؟‏ (‏حز ۳۸:‏​۱۰-‏۱۲‏)‏ محبت عمیق به هم‌ایمانانمان کمک می‌کند که آن دوران سخت را پشت‌سر بگذاریم.‏ ب۲۳/‏۷ ص ۲ ¶۲-‏۳

زوج‌ها می‌توانند از آکیلا و پِریسکیلا که در قرن اول زوج نمونه‌ای بودند درس بگیرند.‏ (‏روم ۱۶:‏​۳،‏ ۴‏)‏ آن‌ها با هم کار،‏ موعظه و به دیگران کمک می‌کردند.‏ (‏اعما ۱۸:‏​۲،‏ ۳،‏ ۲۴-‏۲۶‏)‏ در واقع هر وقت کتاب مقدّس به آکیلا و پِریسکیلا اشاره می‌کند،‏ آن‌ها را در کنار هم نام می‌برد.‏ زوج‌ها چطور می‌توانند از آن‌ها سرمشق بگیرند؟‏ به کارهایی که شما و همسرتان باید انجام بدهید فکر کنید.‏ آیا می‌توانید بعضی از آن‌ها را با هم انجام دهید؟‏ برای مثلاً آکیلا و پِریسکیلا با هم موعظه می‌کردند.‏ آیا شما هم می‌توانید مرتباً با هم به موعظه بروید؟‏ همچنین آکیلا و پِریسکیلا با هم کار می‌کردند.‏ شاید شغل شما و همسرتان یکی نباشد،‏ ولی آیا می‌توانید با هم کارهای خانه را انجام دهید؟‏ (‏جا ۴:‏⁠۹‏)‏ وقتی کاری را با هم انجام می‌دهید،‏ احساس می‌کنید که یک تیم هستید و فرصت صحبت دارید.‏ ب۲۳/‏۵ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۰-‏۱۲

همهٔ ما گاهی با ترس روبرو می‌شویم.‏ برای مثال وقتی شائول پادشاه می‌خواست داوود را بکشد،‏ او از ترس به شهر جَت در فلسطیا فرار کرد.‏ پادشاه جَت،‏ اَخیش متوجه شد که داوود همان جنگجوی دلاوری است که «ده‌ها هزار» فلسطی را کشته است.‏ پس داوود «خیلی ترسید» و نگران بود که اَخیش با او چه برخوردی خواهد کرد.‏ (‏۱سمو ۲۱:‏​۱۰-‏۱۲‏)‏ داوود چطور بر ترس خود غلبه کرد؟‏ احساسات داوود زمانی که در شهر جَت بود،‏ در مزمور ۵۶ به خوبی توصیف شده است.‏ در این مزمور،‏ داوود دلیل ترس خود را می‌گوید و توضیح می‌دهد که چه چیزی به او کمک کرد تا بر آن ترس غلبه کند.‏ داوود زمانی که می‌ترسید به یَهُوَه توکّل می‌کرد.‏ (‏مز ۵۶:‏​۱-‏۳،‏ ۱۱‏)‏ توکّل داوود بجا بود،‏ چون با کمک یَهُوَه توانست برای نجات خود نقشه‌ای زیرکانه بکشد.‏ داوود تظاهر کرد که دیوانه است،‏ پس اَخیش او را بیشتر یک مزاحم می‌دانست تا یک تهدید.‏ در نتیجه داوود توانست فرار کند.‏—‏۱سمو ۲۱:‏۱۳–‏۲۲:‏⁠۱‏.‏ ب۲۴/‏۱ ص ۲-‏۳ ¶۱-‏۳

در آیهٔ روز به چه کسانی اشاره شده؟‏ مسح‌شدگانی که رستاخیز یافته‌اند!‏ وقتی همهٔ مسح‌شدگان در اواخر مصیبت عظیم به آسمان برده شوند،‏ یکی از اولین وظایفشان جنگیدن خواهد بود.‏ آن‌ها بعد از رفتن به آسمان،‏ در کنار مسیح و فرشتگان مقدّسش خدمت خواهند کرد و در جنگ نهایی بر ضد دشمنان خدا خواهند جنگید.‏ امروزه بعضی از مسیحیان مسح‌شده که روی زمین هستند،‏ سالخورده و ناتوانند؛‏ اما وقتی به آسمان رستاخیز شوند موجودات روحی فناناپذیر و قدرتمندی خواهند شد که در کنار پادشاهشان عیسی مسیح خواهند جنگید.‏ آن‌ها بعد از جنگ حارمَگِدون در به کاملیت رساندن انسان‌ها نقش خواهند داشت.‏ بدون شک وقتی آن‌ها به آسمان برده شوند،‏ خیلی بیشتر از زمانی که انسان ناکامل بودند،‏ به برادران و خواهران عزیزشان بر روی زمین کمک خواهند کرد.‏ ب۲۴/‏۲ ص ۶-‏۷ ¶۱۵-‏۱۶

بعضی‌ها که آمادهٔ وقف و تعمید هستند،‏ برای برداشتن این قدم تردید دارند.‏ آن‌ها شاید بترسند که بعد از وقف و تعمید مرتکب گناه جدی شده و اخراج شوند.‏ اگر شما چنین ترسی دارید مطمئن باشید که یَهُوَه به شما کمک می‌کند تا ‹رفتاری شایستهٔ او داشته باشید و او را در همهٔ کارهایتان خوشحال کنید.‏› (‏کول ۱:‏۱۰‏)‏ یَهُوَه همان طور که به دیگران کمک کرده،‏ به شما هم نیرو می‌دهد تا آنچه را که درست است انجام دهید.‏ (‏۱قر ۱۰:‏۱۳‏)‏ از آنجا که یَهُوَه به خادمانش کمک می‌کند تا وفادار بمانند،‏ عدهٔ نسبتاً کمی از جماعت مسیحی اخراج می‌شوند.‏ همهٔ انسان‌های ناکامل برای انجام کار نادرست وسوسه می‌شوند.‏ (‏یعقو ۱:‏۱۴‏)‏ اما این تصمیم ماست که تسلیم وسوسه بشویم یا نه.‏ برخلاف نظر بعضی‌ها،‏ ما می‌توانیم تمایلات نادرست را کنترل کنیم.‏ ب۲۴/‏۳ ص ۵-‏۶ ¶۱۱-‏۱۲