فوریه

وقتی حِزِقیای پادشاه به شدّت بیمار بود،‏ به یَهُوَه التماس کرد که حالش بهتر شود و یَهُوَه او را شفا داد.‏ (‏۲پاد ۲۰:‏​۱-‏۶‏)‏ از سوی دیگر وقتی پولُس رسول التماس کرد تا ‹خار جسمش› از او دور شود،‏ یَهُوَه مشکل او را برطرف نکرد.‏ (‏۲قر ۱۲:‏​۷-‏۹‏)‏ هیرودیس پادشاه قصد داشت یعقوب و پِطرُس رسول را به قتل برساند.‏ یعقوب کشته شد،‏ ولی پِطرُس با معجزه نجات پیدا کرد.‏ (‏اعما ۱۲:‏​۱-‏۱۱‏)‏ شاید این سؤال پیش آید که چرا یَهُوَه پِطرُس را نجات داد،‏ ولی یعقوب را نجات نداد؟‏ کتاب مقدّس جواب این سؤال را نمی‌دهد،‏ اما ما می‌توانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه «هرگز عدالت را پایمال نمی‌کند.‏» (‏تث ۳۲:‏⁠۴‏)‏ گاهی شاید جواب دعاهایمان را چنان که توقع داریم دریافت نکنیم؛‏ اما چون مطمئنیم که جواب یَهُوَه به دعاهای ما همیشه پرمحبت و عادلانه است،‏ شیوهٔ جواب دادن او را زیر سؤال نمی‌بریم.‏—‏ایو ۳۳:‏۱۳‏.‏ ب۲۳/‏۱۱ ص ۲۱ ¶۶

یعقوب به الهام خدا اشاره کرد که اشخاص حکیم «آمادهٔ اطاعت» هستند.‏ پس ما مشتاقیم از کسانی که یَهُوَه اختیاراتی به آن‌ها داده است اطاعت کنیم.‏ البته یَهُوَه انتظار ندارد از کسانی که از ما می‌خواهند فرمان‌های او را نادیده بگیریم،‏ اطاعت کنیم.‏ (‏اعما ۴:‏​۱۸-‏۲۰‏)‏ شاید اطاعت از یَهُوَه راحت‌تر از اطاعت از انسان‌ها باشد،‏ چون راهنمایی‌های یَهُوَه همیشه کامل است.‏ (‏مز ۱۹:‏⁠۷‏)‏ هر چند انسان‌ها کامل نیستند،‏ پدر آسمانی‌مان اختیاراتی نسبی به والدین،‏ مقامات دولتی و پیران جماعت سپرده است.‏ (‏امث ۶:‏۲۰؛‏ ۱تسا ۵:‏۱۲؛‏ ۱پطر ۲:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ در واقع ما با اطاعت از آن‌ها از یَهُوَه اطاعت می‌کنیم.‏ ب۲۳/‏۱۰ ص ۶-‏۷ ¶۲-‏۳

یک راه که می‌توانیم ایمانمان را تقویت کنیم تفکّر بر قدرت یَهُوَه است.‏ او قدرت لازم را برای عملی کردن همهٔ وعده‌هایش دارد.‏ خدا می‌تواند چنین کاری کند چون قادر مطلق است.‏ (‏ایو ۴۲:‏۲؛‏ مرق ۱۰:‏۲۷؛‏ افس ۳:‏۲۰‏)‏ او به ابراهیم و سارا گفت که در سالخوردگی بچه‌دار می‌شوند.‏ (‏پیدا ۱۷:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ او همچنین به ابراهیم گفت که نوادگانش سرزمین کَنعان را به ارث می‌برند.‏ طی سال‌های زیادی که نوادگان ابراهیم،‏ یعنی اسرائیلیان در مصر برده بودند تحقق این پیشگویی غیرممکن به نظر می‌رسید،‏ اما بعداً به حقیقت پیوست.‏ یَهُوَه به مریمِ باکره گفت که پسرش را به دنیا می‌آورد.‏ یَهُوَه آمدن پسرش را هزاران سال قبل و در باغ عدن پیشگویی کرده بود که این پیشگویی هم به تحقق رسید.‏ (‏پیدا ۳:‏۱۵‏)‏ وقتی فکر می‌کنیم که یَهُوَه چطور همهٔ وعده‌هایش را عملی کرده است،‏ ایمانمان به این که او می‌تواند دنیای جدید را بیاورد بیشتر می‌شود.‏—‏یوش ۲۳:‏۱۴؛‏ اشع ۵۵:‏​۱۰،‏ ۱۱‏.‏ ب۲۳/‏۴ ص ۲۸ ¶۱۰-‏۱۲

یَهُوَه دعای داوود را شنید و او را نجات داد.‏ (‏۱سمو ۱۹:‏​۱۰،‏ ۱۸-‏۲۰؛‏ ۲سمو ۵:‏​۱۷-‏۲۵‏)‏ ما هم می‌توانیم چنین اطمینانی داشته باشیم.‏ (‏مز ۱۴۵:‏۱۸‏)‏ ممکن است یَهُوَه به شکلی که انتظار آن را داریم به ما جواب ندهد.‏ پولُس رسول از خدا خواست ‹خاری را که در جسم› داشت از او دور کند.‏ او سه بار مشخصاً در مورد آن مشکل دعا کرد.‏ آیا یَهُوَه به دعاهایش جواب داد؟‏ بله،‏ ولی نه به شکلی که پولُس انتظارش را داشت.‏ یَهُوَه به جای اینکه مشکل او را برطرف کند،‏ به او قدرت داد تا با وفاداری به خدمتش ادامه دهد.‏ (‏۲قر ۱۲:‏​۷-‏۱۰‏)‏ شاید یَهُوَه جواب دعاهای ما را به شکلی که انتظار داریم ندهد،‏ اما می‌توانیم مطمئن باشیم که او دقیقاً می‌داند که چطور به بهترین شکل به ما کمک کند.‏ او حتی «می‌تواند فوق‌العاده بیشتر از آنچه بخواهیم یا تصوّر کنیم،‏ برایمان انجام دهد!‏» (‏افس ۳:‏۲۰‏)‏ پس ممکن است جواب دعایمان را در زمان یا به شکلی که اصلاً انتظار نداریم،‏ دریافت کنیم.‏ ب۲۳/‏۵ ص ۸-‏۹¶۴-‏۶

چرا برای تک‌تک ما مهم است که در وعدهٔ کتاب مقدّس راجع به روز رستاخیز تعمّق کنیم؟‏ چون امکان دارد که ما هم با یک بیماری جدی روبرو شویم یا یکی از عزیزانمان را از دست بدهیم.‏ (‏جا ۹:‏۱۱؛‏ یعقو ۴:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ امید به رستاخیز به ما کمک می‌کند تا این گونه سختی‌ها را تحمّل کنیم.‏ (‏۱تسا ۴:‏۱۳‏)‏ آیات کتاب مقدّس به ما اطمینان می‌دهد که پدر آسمانی‌مان ما را می‌شناسد و دوستمان دارد.‏ (‏لو ۱۲:‏⁠۷‏)‏ یَهُوَه شناخت دقیقی از ما دارد و می‌تواند ما را با شخصیت و خاطرات قبلی‌مان رستاخیز دهد!‏ بله،‏ یَهُوَه از روی محبتش می‌خواهد که همه تا ابد زندگی کنند؛‏ حتی کسانی که مرده‌اند.‏ چرا می‌توانیم به رستاخیز ایمان داشته باشیم؟‏ چون اطمینان داریم که وعده‌دهنده هم رغبت و هم قدرت لازم را دارد.‏ ب۲۳/‏۴ ص ۸-‏۹ ¶۲-‏۴

یوسِف و مریم با هم تلاش می‌کردند تا رابطه‌ای قوی با یَهُوَه داشته باشند.‏ آن‌ها می‌دانستند که مهم است به عنوان یک خانواده یَهُوَه را بپرستند.‏ (‏لو ۲:‏​۲۲-‏۲۴؛‏ ۴:‏۱۶‏)‏ چه نمونهٔ خوبی برای زوج‌ها!‏ اگر شما هم مانند یوسِف و مریم صاحب فرزند هستید،‏ شاید حضور در جلسات و انجام پرستش خانوادگی برایتان سخت باشد.‏ شاید حتی سخت‌تر باشد که زمانی را برای مطالعه یا دعا همراه همسرتان داشته باشید.‏ ولی فراموش نکنید که وقتی یَهُوَه را با همدیگر می‌پرستید،‏ به او و یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوید.‏ پس به پرستشتان اولویت بدهید.‏ اگر در زندگی مشترکتان با مشکلاتی روبرو هستید،‏ شاید انجام پرستش خانوادگی در کنار هم راحت نباشد.‏ پس مطلبی کوتاه و لذّت‌بخش را انتخاب کنید.‏ این کار رابطه‌تان را تقویت می‌کند و تمایل بیشتری خواهید داشت تا در کنار هم فعالیت روحانی انجام دهید.‏ ب۲۳/‏۵ ص ۲۲ ¶۷-‏۸

این احترام عمیق چه تأثیری بر عوبَدیا گذاشت؟‏ باعث شد که شخصی صادق و قابل اعتماد باشد و پادشاه او را مسئول دربار خود کند.‏ (‏با نِحِمیا ۷:‏۲ مقایسه شود.‏)‏ خداترسی شجاعتی فوق‌العاده به عوبَدیا بخشید و او به این شجاعت نیاز داشت.‏ او در زمان اَخاب،‏ یک پادشاه شریر زندگی می‌کرد.‏ (‏۱پاد ۱۶:‏۳۰‏)‏ همچنین ایزابل همسر اَخاب که پرستندهٔ بعل بود،‏ آن قدر از یَهُوَه متنفر بود که سعی کرد پرستش پاک را از پادشاهی شمال ریشه‌کن کند.‏ او به این منظور بسیاری از انبیای یَهُوَه را کشت.‏ (‏۱پاد ۱۸:‏⁠۴‏)‏ وقتی ایزابل به قصد کشتن انبیای یَهُوَه به دنبال آن‌ها بود،‏ عوبَدیا ۱۰۰ نفر از آن‌ها را ‹در دو گروه ۵۰ نفری در غار پنهان کرد و مرتب به آن‌ها نان و آب رساند.‏› (‏۱پاد ۱۸:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ اگر کار عوبَدیا آشکار می‌شد حتماً او را می‌کشتند.‏ برای او هم مثل هر انسان دیگری،‏ جانش عزیز بود.‏ اما عوبَدیا یَهُوَه و خادمانش را بیشتر از جان خود دوست داشت.‏ ب۲۳/‏۶ ص ۱۶ ¶۹-‏۱۰

یَهُوَه امروزه قومش را مثل گذشته هدایت می‌کند.‏ او از طریق کلامش و پسرش که سر جماعت است این کار را می‌کند.‏ آیا شواهدی وجود دارد که یَهُوَه هنوز از انسان‌ها به عنوان نمایندهٔ خود استفاده می‌کند؟‏ بله.‏ به عنوان مثال به اتفاقات اواخر قرن نوزدهم توجه کنید.‏ چارلز تیز راسل و همراهانش تشخیص دادند که سال ۱۹۱۴،‏ سال مهمی در برقرای پادشاهی خدا خواهد بود.‏ (‏دان ۴:‏​۲۵،‏ ۲۶‏)‏ آن‌ها برای رسیدن به این نتیجه‌گیری به پیشگویی‌های کتاب مقدّس رجوع کردند.‏ آیا یَهُوَه تحقیقات آن‌ها را هدایت کرد؟‏ البته.‏ وقایع جهانی سال ۱۹۱۴ تأیید کرد که پادشاهی خدا شروع به حکمرانی کرده است.‏ در آن سال جنگ جهانی اول شروع شد و به دنبال آن بیماری‌های همه‌گیر،‏ زمین‌لرزه‌ها و قحطی‌ها رخ داد.‏ (‏لو ۲۱:‏​۱۰،‏ ۱۱‏)‏ حقیقتاً که یَهُوَه از آن مردان صادق‌دل برای کمک به خادمانش استفاده کرد.‏ ب۲۴/‏۲ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۱

ما خادمان یَهُوَه می‌دانیم که او دوستمان دارد و بهترین زندگی را برای ما می‌خواهد.‏ (‏روم ۸:‏​۳۵-‏۳۹‏)‏ همین‌طور مطمئنیم که بکار بردن اصول کتاب مقدّس همیشه به نفع ماست.‏ (‏اشع ۴۸:‏​۱۷،‏ ۱۸‏)‏ اگر به طور غیرمنتظره دچار سختی شدیم،‏ چطور؟‏ مثلاً شاید یکی از اعضای خانواده‌مان ما را برنجاند.‏ همین‌طور شاید یک بیماری سختی داشته باشیم که خدمت ما را به یَهُوَه محدود کند.‏ شاید در اثر فجایع طبیعی دچار مشکلات بشویم.‏ به علاوه شاید به خاطر ایمانمان مورد آزار و اذیت قرار بگیریم.‏ وقتی با این موقعیت‌ها روبرو می‌شویم شاید از خودمان بپرسیم:‏ ‹چرا این اتفاقات برای من می‌افتد؟‏ آیا اشتباهی از من سر زده؟‏ آیا یَهُوَه برکتش را از من گرفته است؟‏› آیا تا به حال چنین احساسی داشته‌اید؟‏ در این صورت دلسرد نشوید چون خیلی از خادمان وفادار یَهُوَه،‏ احساسات مشابهی داشته‌اند.‏—‏مز ۲۲:‏​۱،‏ ۲؛‏ حب ۱:‏​۲،‏ ۳‏.‏ ب۲۳/‏۴ ص ۱۴ ¶۱-‏۲

هنگامی که با وسوسه روبرو می‌شویم هر فکر یا عملی را که به رابطهٔ ما با خدا صدمه می‌زند بلافاصله از خود دور می‌کنیم.‏ یَهُوَه از ما انتظار دارد که با تمامی «دل مطیع» او باشیم.‏ (‏روم ۶:‏۱۷‏)‏ راهنمایی‌های یَهُوَه همیشه به نفع ماست و قوانینش تغییرناپذیر است.‏ (‏اشع ۴۸:‏​۱۷،‏ ۱۸؛‏ ۱قر ۶:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ شیطان برای اذیت ما از حملات جسمی و عاطفی استفاده می‌کند.‏ هدف او این است که ما را «ببلعد» و رابطه‌مان را با یَهُوَه خراب کند.‏ (‏۱پطر ۵:‏⁠۸‏)‏ مسیحیان قرن اول به خاطر پایداری‌شان تهدید شدند،‏ مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند و حتی جانشان را از دست دادند.‏ (‏اعما ۵:‏​۲۷،‏ ۲۸،‏ ۴۰؛‏ ۷:‏​۵۴-‏۶۰‏)‏ شیطان هنوز هم ما مسیحیان را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد.‏ مثلاً در روسیه و کشورهای دیگر دولت‌ها با هم‌ایمانانمان بی‌رحمانه رفتار می‌کنند و برادران و خواهرانمان در جاهای دیگر هم با مخالفت روبرو هستند.‏ شیطان همین طور با استفاده از «حیله‌ها» ما را تحت فشار می‌گذارد.‏—‏افس ۶:‏۱۱‏.‏ ب۲۳/‏۷ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۶-‏۹

هر چه بیشتر کلام خدا را مطالعه کنید،‏ محبت شما به یَهُوَه بیشتر می‌شود.‏ محبت به شما انگیزه می‌دهد تا به چیزهایی که یاد گرفتید عمل کنید.‏ در نتیجه تصمیمات بهتری بر اساس اصول کتاب مقدّس می‌گیرید.‏ شما برای خشنود کردن خدا،‏ طرز فکر و رفتارتان را اصلاح می‌کنید.‏ درست همان طور که یک کودک از والدین مهربانش سرمشق می‌گیرد،‏ شما هم از پدر آسمانی‌تان سرمشق می‌گیرید.‏ (‏افس ۵:‏​۱،‏ ۲‏)‏ ما می‌توانیم از خود چنین سؤال کنیم:‏ ‹آیا محبت من به یَهُوَه از زمان تعمیدم بیشتر شده است؟‏ آیا طرز فکر و رفتارم،‏ مخصوصاً در رابطه با محبت به هم‌ایمانانم،‏ بیشتر شبیه یَهُوَه شده است؟‏› اگر «محبت نخستین» شما به دلیلی کمتر شده است دلسرد نشوید.‏ محبت مسیحیان قرن اول هم کم شد،‏ اما عیسی آن‌ها را رها نکرد و ما را هم رها نمی‌کند.‏ (‏مکا ۲:‏​۴،‏ ۷‏)‏ او می‌داند که ما دوباره می‌توانیم محبت نخستین خود را داشته باشیم.‏ ب۲۳/‏۷ ص ۸ ¶۲-‏۳

پِطرُس رسول اشتباهات بزرگی کرد.‏ اول،‏ پِطرُس بیش از حد اعتمادبه‌نَفْس داشت و گفت که حتی اگر رسولان دیگر عیسی را ترک کنند او وفادار می‌ماند.‏ (‏مرق ۱۴:‏​۲۷-‏۲۹‏)‏ بعد پِطرُس هوشیار نماند و چند بار به خواب رفت.‏ (‏مرق ۱۴:‏​۳۲،‏ ۳۷-‏۴۱‏)‏ سپس وقتی گروهی برای دستگیری عیسی آمدند،‏ پِطرُس عیسی را ترک کرد.‏ (‏مرق ۱۴:‏۵۰‏)‏ در آخر پِطرُس سه بار عیسی را انکار کرد و قسم خورد که او را نمی‌شناسد.‏ (‏مرق ۱۴:‏​۶۶-‏۷۱‏)‏ وقتی پِطرُس متوجه جدّیت گناه خود شد چه واکنشی نشان داد؟‏ او از شدّت ناراحتی نتوانست جلوی خود را بگیرد و به گریه افتاد.‏ (‏مرق ۱۴:‏۷۲‏)‏ عیسی بجای اینکه دوستش پِطرُس را سرزنش کند،‏ به او گفت که مسئولیت بیشتری به او سپرده می‌شود.‏ (‏یو ۲۱:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ پِطرُس می‌دانست که مرتکب گناه جدی‌ای شده است،‏ اما تسلیم نشد و به خدمتش ادامه داد.‏ او مطمئن بود که سَرورش عیسی هنوز دوستش دارد.‏ چه درسی می‌گیریم؟‏ این که یَهُوَه می‌خواهد ما مطمئن باشیم دوستمان دارد و آمادهٔ بخشش ماست.‏ —‏روم ۸:‏​۳۸،‏ ۳۹‏.‏ ب۲۴/‏۳ ص ۱۸-‏۱۹¶۱۳-‏۱۵

اعمال نامشروع جنسی می‌تواند باعث خجالت‌زدگی،‏ احساس بی‌ارزشی،‏ بارداری ناخواسته و از هم پاشیدگی خانواده بشود.‏ بنابراین عاقلانه است که دعوت به ‹خانهٔ زن احمق› را رد کنیم.‏ خیلی از کسانی که مرتکب اعمال نامشروع جنسی می‌شوند،‏ علاوه بر از دست دادن رابطهٔ دوستی‌شان با یَهُوَه،‏ دچار بیماری و مرگ زودرس می‌شوند.‏ (‏امث ۷:‏۲۳‏)‏ آیهٔ ۱۸ از باب ۹ کتاب امثال می‌گوید:‏ «مهمانانش در اعماق گور هستند.‏» اما چرا عدهٔ زیادی چنین دعوتی را که عواقب بدی دارد می‌پذیرند؟‏ (‏امث ۹:‏​۱۳-‏۱۸‏)‏ پورنوگرافی دامی است که بسیار شایع است.‏ بعضی‌ها فکر می‌کنند که تماشای پورنوگرافی بی‌ضرر است.‏ برعکس پورنوگرافی مضر،‏ تحقیرکننده و اعتیادآور است.‏ تصاویر پورنوگرافی قدرتی ماندگار دارد و به آسانی از ذهن پاک نمی‌شود.‏ به علاوه پورنوگرافی نه تنها تمایلات نادرست را از بین نمی‌برد،‏ بلکه به آن‌ها شدّت هم می‌دهد.‏ (‏کول ۳:‏۵؛‏ یعقو ۱:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ بله،‏ خیلی از کسانی که پورنوگرافی تماشا می‌کنند،‏ مرتکب اعمال نامشروع جنسی می‌شوند.‏ ب۲۳/‏۶ ص ۲۳ ¶۱۰-‏۱۱

حتی اگر حکومت‌های دیگر با قدرت انگلیس و آمریکا مخالفت کنند هیچ وقت جایگزین آن نمی‌شوند.‏ ما از این موضوع مطمئنیم چون «سنگی» که مظهر پادشاهی خداست پاهای آن مجسمه را خُرد می‌کند،‏ یعنی قسمتی که مظهر قدرت جهانی انگلیس و آمریکاست.‏ (‏دان ۲:‏​۳۴،‏ ۳۵،‏ ۴۴،‏ ۴۵‏)‏ آیا متقاعد شده‌اید که پیشگویی دانیال در مورد پاهای آن مجسمه درست است؟‏ دانستن این موضوع می‌تواند روی روش زندگی شما تأثیر بگذارد.‏ دیگر دنبال امنیت مالی در دنیایی که رو به نابودی است نخواهید بود.‏ (‏لو ۱۲:‏​۱۶-‏۲۱؛‏ ۱یو ۲:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ همچنین درک این پیشگویی به ما کمک می‌کند تا به اهمیت کار موعظه پی ببریم.‏ (‏مت ۶:‏۳۳؛‏ ۲۸:‏​۱۸-‏۲۰‏)‏ بعد از مطالعهٔ این پیشگویی از خود بپرسید،‏ ‹آیا تصمیماتم نشان می‌دهد که مطمئنم پادشاهی خدا بزودی به همهٔ حکومت‌های انسانی پایان می‌دهد؟‏› ب۲۳/‏۸ ص ۱۱ ¶۱۳-‏۱۴

با فروتنی قبول کنید که ممکن است سن،‏ سلامتی و شرایطتان شما را محدود کند.‏ اگر مانند بَرزِلّایی به خاطر محدودیت جسمی قادر به انجام یک مسئولیت نیستید،‏ آن را نپذیرید.‏ (‏۲سمو ۱۹:‏​۳۵،‏ ۳۶‏)‏ مثل موسی از دیگران کمک بخواهید و در صورت امکان مسئولیت‌هایی به دیگران واگذار کنید.‏ (‏خرو ۱۸:‏​۲۱،‏ ۲۲‏)‏ فروتنی باعث می‌شود که از خود انتظارات غیرواقع‌بینانه نداشته باشیم.‏ ما نباید خود را مسئول تصمیمات بد دیگران بدانیم.‏ در واقع،‏ ما نمی‌توانیم برای دیگران تصمیم‌گیری کنیم.‏ همین طور ممکن نیست آن‌ها را از عواقب تصمیمات بدشان محافظت کنیم.‏ مثلاً شاید پسر یا دختر یک خانواده تصمیم بگیرد که دیگر یَهُوَه را خدمت نکند.‏ این تصمیم می‌تواند باعث غم و غصهٔ زیادی برای والدین شود.‏ پدر و مادری که خودشان را برای تصمیم بد فرزندشان مقصر می‌دانند،‏ بار سنگینی به دوش می‌کشند.‏ یَهُوَه از آن‌ها انتظار ندارد که این بار را حمل کنند.‏ ب۲۳/‏۸ ص ۲۹-‏۳۰ ¶۱۱-‏۱۲

سامسون مثل ما ناکامل بود،‏ پس گاهی تصمیمات اشتباهی می‌گرفت.‏ یکی از تصمیمات او عواقب ناگواری به همراه داشت.‏ بعد از این که سامسون برای مدتی به عنوان داور خدمت کرده بود،‏ «عاشق زنی به اسم دَلیله شد که در وادی سورِق زندگی می‌کرد.‏» اما رابطهٔ او با دَلیله با رابطه‌های قبلی‌اش فرق داشت.‏ برای مثال سامسون قبلاً یک نامزد فلسطی داشت،‏ اما ‹دست یَهُوَه در آن کار بود،‏› چون به دنبال فرصتی بود که فلسطی‌ها را مجازات کند.‏ همچنین سامسون بعدها در شهر غزه در خانهٔ یک زن فاحشه ماند.‏ در آنجا بود که خدا به او قدرت داد تا درهای دروازهٔ شهر را از جا بکند و سیستم دفاعی آن را ضعیف کند.‏ (‏داو ۱۴:‏​۱-‏۴؛‏ ۱۶:‏​۱-‏۳‏)‏ ولی دَلیله به احتمال زیاد اسرائیلی بود،‏ پس رابطهٔ او با سامسون فرصتی برای جنگ با فلسطی‌ها فراهم نمی‌کرد.‏ دَلیله پول زیادی از فلسطی‌ها گرفت تا در عوض آن به سامسون خیانت کند.‏ ب۲۳/‏۹ ص ۵ ¶۱۲-‏۱۳

بینش و بصیرت می‌تواند به ما کمک کند تا ملایم باشیم.‏ شخصی که بصیرت دارد در برابر انتقاد از اعتقاداتش،‏ خویشتنداری نشان می‌دهد.‏ بعضی از سؤالات و انتقادات مانند کوه یخی هستند که بیشتر آن زیر آب است.‏ برای مثال ممکن است که شخص به خاطر نیّت پنهان یا نگرانی،‏ از ما سؤالی کند.‏ پس قبل از پاسخ دادن،‏ باید در نظر داشته باشیم که شاید دلیل مطرح شدن سؤال را ندانیم.‏ (‏امث ۱۶:‏۲۳‏)‏ واکنش جِدعون به رفتار مردان اِفرایِم را در نظر بگیرید.‏ آن‌ها جِدعون را با عصبانیت سرزنش کردند چون از مردان اِفرایِم نخواسته بود که او را در جنگ با دشمنان اسرائیل همراهی کنند.‏ دلیل اصلی عصبانیت آن‌ها چه بود؟‏ شاید فکر می‌کردند که طایفه‌شان در اسرائیل مهم‌ترین است و غرورشان جریحه‌دار شده بود.‏ جِدعون از خود بینش و بصیرت نشان داد.‏ او سعی کرد درک کند که چرا ناراحت شده‌اند و با ملایمت جوابشان را داد.‏ در نتیجه آن‌ها «آرام شدند.‏»—‏داو ۸:‏​۱-‏۳‏.‏ ب۲۳/‏۹ ص ۱۶-‏۱۷ ¶۸-‏۹

رابطهٔ بین یَهُوَه و عیسی نزدیک‌ترین رابطه‌ای است که می‌تواند بین یک پدر و پسر وجود داشته باشد.‏ بدون شک برای یَهُوَه دردناک بود که ببیند با پسرش بدرفتاری می‌شود،‏ مردم او را رد می‌کنند و مورد آزار قرار می‌گیرد.‏ هر پدر یا مادری که فرزندی را از دست داده است،‏ درک می‌کند که چنین اتفاقی چه غم و اندوهی به همراه دارد.‏ ما ایمانی قوی به رستاخیز داریم،‏ اما این ایمان دردی را که هنگام از دست دادن عزیزی احساس می‌شود از بین نمی‌برد.‏ به طور مشابه،‏ وقتی یَهُوَه در بهار سال ۳۳ میلادی شاهد آن بود که پسرش شکنجه و در نهایت کشته شد،‏ بسیار رنج کشید.‏ (‏مت ۳:‏۱۷‏)‏ ما می‌توانیم تا رسیدن زمان یادبود در طی مطالعهٔ شخصی یا پرستش خانوادگی در مورد بهای رهایی بیشتر تحقیق کنیم.‏ فراموش نکنیم که برنامهٔ پرستش صبحگاهی ویژهٔ روز یادبود را نگاه کنیم.‏ اگر دلمان را برای مراسم یادبود آماده کنیم،‏ می‌توانیم به دیگران کمک کنیم تا از این مراسم فایده ببرند.‏—‏عز ۷:‏۱۰‏.‏ ب۲۴/‏۱ ص ۱۱ ¶۱۰-‏۱۲

یک راه دریافت قدرت از یَهُوَه دعا کردن به اوست.‏ یَهُوَه در جواب دعاهایمان به ما «قدرت فوق‌العاده» می‌دهد.‏ (‏۲قر ۴:‏⁠۷‏)‏ همین طور می‌توانیم با خواندن کلام خدا و تعمّق در آن قدرت بگیریم.‏ (‏مز ۸۶:‏۱۱‏)‏ کلام خدا «پرقدرت» است.‏ (‏عبر ۴:‏۱۲‏)‏ وقتی به یَهُوَه دعا می‌کنیم و کلامش را می‌خوانیم نیرو می‌گیریم تا مشکلات را تحمّل کنیم،‏ شادی‌مان را حفظ کنیم و مسئولیت‌هایمان را انجام دهیم.‏ توجه کنید که یَهُوَه چطور یونِس نبی را تقویت کرد.‏ یونِس از مسئولیت سختی که یَهُوَه به او داده بود فرار کرد.‏ در نتیجه نزدیک بود جانش را در توفانی از دست بدهد.‏ همچنین زندگی دیگران را به خطر انداخت.‏ وقتی ملوانان،‏ یونِس را به دریا انداختند یک ماهی بزرگ او را بلعید.‏ یونِس که تک و تنها در شکم ماهی گرفتار شده بود چطور قدرت گرفت؟‏ او به یَهُوَه دعا کرد.‏—‏یونِس ۲:‏​۱،‏ ۲،‏ ۷‏.‏ ب۲۳/‏۱۰ ص ۱۳ ¶۴-‏۶

با این که پِطرُس نامه‌هایش را برای مسیحیان قرن اول نوشت،‏ یَهُوَه آن‌ها را جزئی از کلام خود قرار داد تا ما هم فایده ببریم.‏ (‏روم ۱۵:‏⁠۴‏)‏ امروزه اکثر مردم هیچ اعتقادی به پیشگویی‌های کتاب مقدّس ندارند.‏ شاید مخالفان با تمسخر به ما بگویند که شاهدان یَهُوَه سال‌هاست منتظر پایان این سیستم هستند.‏ بعضی از آن‌ها ادعا می‌کنند که آن روز هیچ وقت نخواهد آمد.‏ (‏۲پطر ۳:‏​۳،‏ ۴‏)‏ اگر ما چنین گفته‌هایی را در موعظه،‏ محل کار یا از اعضای خانواده بشنویم،‏ ممکن است که ایمانمان ضعیف شود.‏ پِطرُس توضیح داد که چه چیزی می‌تواند به ما کمک کند.‏ شاید به نظر بعضی‌ها چنین برسد که یَهُوَه برای به پایان رساندن این سیستم تأخیر می‌کند.‏ نوشته‌های پِطرُس به ما کمک می‌کند که طرز فکر درستی داشته باشیم.‏ همین طور به ما یادآوری می‌کند که دید یَهُوَه نسبت به زمان با دید ما بسیار متفاوت است.‏ (‏۲پطر ۳:‏​۸،‏ ۹‏)‏ برای یَهُوَه یک روز مثل هزار سال است.‏ او صبور است و نمی‌خواهد کسی نابود شود.‏ وقتی روز یَهُوَه برسد این سیستم به پایان خواهد رسید.‏ ب۲۳/‏۹ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۲-‏۵

چرا پولُس رسول به مسیحیان عبرانی در یهودیه نامه نوشت؟‏ احتمالاً دو دلیل داشت.‏ اول می‌خواست آن‌ها را تشویق کند.‏ بیشتر آن‌ها با تعالیم یهودی بزرگ شده بودند.‏ شاید رهبران مذهبی آن‌ها را به خاطر مسیحی شدن مسخره می‌کردند.‏ چرا؟‏ چون مسیحیان معبدی مجلل برای پرستش،‏ مذبحی برای تقدیم قربانی به خدا و کاهنی برای خدمت نداشتند.‏ پس ممکن بود که پیروان مسیح دلسرد شوند و ایمانشان ضعیف شود.‏ (‏عبر ۳:‏​۱۲،‏ ۱۴‏)‏ حتی شاید بعضی از آن‌ها وسوسه شده بودند که به یهودیت برگردند.‏ دوم،‏ پولُس به آن‌ها تذکر داد که برای درک تعالیم جدید یا عمیق روحانی،‏ یعنی ‹خوراک سنگینی› که در کلام خدا یافت می‌شود،‏ تلاش نمی‌کنند.‏ (‏عبر ۵:‏​۱۱-‏۱۴‏)‏ ظاهراً بعضی از آن‌ها هنوز به شریعت موسی پای‌بند بودند.‏ ب۲۳/‏۱۰ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۳-‏۴

بعضی از خواهران تصمیم می‌گیرند که ازدواج نکنند.‏ (‏مت ۱۹:‏​۱۰-‏۱۲‏)‏ مطمئن باشید که ارزش شما نزد یَهُوَه و عیسی به خاطر مجرد ماندن کم نمی‌شود.‏ خواهران مجرد در همه جای دنیا تأثیر مثبتی روی جماعت‌ها می‌گذارند.‏ محبت و توجه این عزیزان به دیگران باعث می‌شود که برای آن‌ها از نظر روحانی مانند خواهر یا مادر شوند.‏ (‏مرق ۱۰:‏​۲۹،‏ ۳۰‏)‏ بعضی از شما خواهران به خدمت تمام‌وقت مشغولید.‏ اکثر خدمت موعظه در سراسر جهان توسط خواهران انجام می‌شود.‏ (‏مز ۶۸:‏۱۱‏)‏ آیا شما می‌توانید برای خدمت تمام‌وقت برنامه‌ریزی کنید؟‏ شاید بتوانید به عنوان پیشگام،‏ داوطلب ساختمان‌سازی یا در بیت‌ئیل خدمت کنید.‏ برای رسیدن به هدفتان دعا کنید.‏ از تجربهٔ کسانی که به این هدف‌ها رسیده‌اند استفاده کنید.‏ برای رسیدن به هدفتان برنامه‌ریزی کنید.‏ وقتی به هدفتان برسید،‏ درهای زیادی در خدمت به یَهُوَه برایتان باز می‌شود.‏ ب۲۳/‏۱۲ ص ۲۲ ¶۱۶-‏۱۷

با نزدیک‌تر شدن مصیبت عظیم،‏ بسیار مهم است که از فرمان شرکت در کار موعظه اطاعت کنیم.‏ اگر با مشکل اقتصادی یا مخالفت در کار موعظه روبرو شویم،‏ ممکن است که اولویت دادن به خدمت برایمان سخت شود.‏ چه چیزی به ما کمک می‌کند که به انجام خواست یَهُوَه اولویت دهیم؟‏ حفظ اطمینان به این که «یَهُوَه خدای لشکرها» با ماست.‏ وقتی به انجام خواست خدا اولویت دهیم،‏ او از ما حمایت می‌کند و دلیلی برای ترس نخواهیم داشت.‏ (‏حج ۲:‏⁠۴‏)‏ یَهُوَه از ما می‌خواهد که به کار نجات‌بخش شاگردسازی اولویت دهیم.‏ حَجّای قوم یَهُوَه را تشویق کرد که با ادامه دادن بازسازی معبد،‏ خدمت مقدّسشان را از سر بگیرند.‏ یَهُوَه وعده داد که در این صورت به آن‌ها ‹برکت می‌دهد.‏› (‏حج ۲:‏​۱۸،‏ ۱۹‏)‏ مطمئناً اگر به کاری که یَهُوَه به ما سپرده است اولویت دهیم،‏ به ما هم برکت خواهد داد.‏ ب۲۳/‏۱۱ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۸؛‏ ص ۱۷ ¶۱۱

پولُس رسول در نامهٔ خود به رومیان نوشت که همهٔ انسان‌ها گناهکارند.‏ پس یک شخص چطور می‌تواند درستکار و بی‌عیب خوانده شود تا مورد رضایت خدا قرار گیرد؟‏ پولُس برای پاسخ به این سؤال به نمونهٔ ابراهیم اشاره کرد.‏ وقتی ابراهیم در سرزمین کنعان زندگی می‌کرد،‏ یَهُوَه او را درستکار خواند.‏ چرا یَهُوَه ابراهیم را درستکار خواند؟‏ آیا به این خاطر بود که شریعت موسی را کاملاً حفظ کرد؟‏ البته که نه.‏ (‏روم ۴:‏۱۳‏)‏ یَهُوَه ۴۰۰ سال بعد از اینکه ابراهیم را درستکار خواند شریعت را به اسرائیلیان داد.‏ پس خدا بر چه اساسی ابراهیم را درستکار شمرد؟‏ یَهُوَه از روی لطف خود و به خاطر ایمان ابراهیم،‏ او را درستکار شمرد.‏—‏روم ۴:‏​۲-‏۴‏.‏ ب۲۳/‏۱۲ ص ۳ ¶۴-‏۵

در همان شبی که ناتان نبی سخنان بالا را به داوود گفت،‏ یَهُوَه به ناتان گفت که داوود،‏ معبد را نخواهد ساخت.‏ (‏۱توا ۱۷:‏​۳،‏ ۴،‏ ۱۱،‏ ۱۲‏)‏ واکنش داوود چه بود؟‏ او تلاش کرد هزینه و مصالحی را که پسرش سلیمان برای ساخت معبد نیاز داشت تأمین کند.‏ (‏۱توا ۲۹:‏​۱-‏۵‏)‏ بلافاصله بعد از اینکه یَهُوَه به داوود گفت که نمی‌تواند معبد را بسازد،‏ با او عهدی بست.‏ یَهُوَه به داوود وعده داد که یکی از نوادگانش تا ابد حکمرانی می‌کند.‏ (‏۲سمو ۷:‏۱۶‏)‏ شادی داوود را در دنیای جدید تصوّر کنید وقتی متوجه شود که تحت حکمرانی عیسی،‏ یعنی یکی از نوادگانش زندگی می‌کند!‏ این نمونه به ما نشان می‌دهد که بعضی وقت‌ها در خدمتمان به یَهُوَه نمی‌توانیم به همهٔ آرزوهایمان برسیم،‏ اما شاید برکتی از طرف یَهُوَه در انتظارمان باشد که اصلاً تصوّرش را نداشته‌ایم.‏ ب۲۳/‏۴ ص ۱۶ ¶۸-‏۱۰

هنگام رویارویی با ترس،‏ خواندن قسمت‌های خاصّی از کتاب مقدّس می‌تواند بیشتر به شما دلگرمی دهد.‏ برای مثال شاید کتاب‌های ایّوب،‏ مزامیر،‏ امثال و همچنین سخنان عیسی در کتاب مَتّی باب شش برایتان دلگرم‌کننده باشد.‏ وقتی به یَهُوَه دعا کنید و کلام او را بخوانید دلگرمی می‌یابید.‏ ما مطمئنیم که در هنگام وقوع اتفاقات ناگوار،‏ یَهُوَه در کنار ما خواهد بود و هیچ وقت تنها نمی‌مانیم.‏ (‏مز ۲۳:‏⁠۴‏)‏ یَهُوَه وعده داده است که از ما محافظت می‌کند،‏ به ما ثبات می‌بخشد،‏ از ما حمایت می‌کند و به ما تسلّی می‌دهد.‏ اِشَعْیا ۲۶:‏۳ در مورد یَهُوَه می‌گوید:‏ «تو از کسانی که کاملاً به تو توکّل می‌کنند،‏ محافظت می‌کنی؛‏ تو به آن‌ها صلح و آرامش دائمی می‌دهی،‏ چون به تو اعتماد دارند.‏» پس به یَهُوَه کاملاً اعتماد داشته باشید و از کمک‌های او کمال استفاده را ببرید.‏ در این صورت حتی در سختی‌ها نیروی لازم را خواهید یافت.‏ ب۲۴/‏۱ ص ۲۵ ¶۱۶-‏۱۷

پیشگویی آیه بالا،‏ امروزه در حال تحقق است.‏ علاوه بر این در کتاب اِشَعْیا به پیشگویی دیگری در مورد زمان ما اشاره شده است که می‌گوید:‏ ‹همهٔ فرزندانت از یَهُوَه تعلیم خواهند گرفت،‏ و صلح و آرامش فراوان خواهند داشت.‏ عدالت در تو برقرار خواهد شد.‏ از هیچ چیز ترس و وحشت نخواهی داشت،‏ چون هیچ اتفاق وحشت‌آوری برایت نخواهد افتاد.‏› (‏اشع ۵۴:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ حتی شیطان،‏ «خدای این نظام حاضر» نمی‌تواند مانع شود که خادمان خدا در مورد یَهُوَه به دیگران تعلیم دهند.‏ (‏۲قر ۴:‏⁠۴‏)‏ پرستش پاک برقرار شده است و دیگر به فساد کشیده نمی‌شود،‏ بلکه تا ابد باقی می‌ماند.‏ هیچ سلاحی نیست که به ضد ما ساخته و موفق شود!‏ ب۲۴/‏۲ ص ۴-‏۵ ¶۱۰

ما مسیحیان با جدّیت،‏ طبق وقفمان به یَهُوَه زندگی می‌کنیم.‏ این موضوع روی تصمیمات و رفتارمان در رابطه با خانواده تأثیر می‌گذارد.‏ ما سخت تلاش می‌کنیم تا به نیازهای خانواده‌مان رسیدگی کنیم،‏ اما هیچ وقت خواست آن‌ها را مهم‌تر از خواست یَهُوَه نمی‌دانیم.‏ (‏مت ۱۰:‏​۳۵-‏۳۶؛‏ ۱تیمو ۵:‏⁠۸‏)‏ به این دلیل ممکن است برای خشنودی یَهُوَه تصمیماتی بگیریم که خویشاوندانمان از آن راضی نباشند.‏ او بنیانگذار خانواده است و می‌خواهد ما خانوادهٔ شادی داشته باشیم.‏ (‏افس ۳:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ اگر می‌خواهیم همیشه شاد باشیم باید خواست یَهُوَه را انجام دهیم.‏ مطمئن باشید که یَهُوَه ازخودگذشتگی‌های شما را در خدمت به او می‌بیند و برای اینکه با محبت،‏ مراقب خانواده‌تان هستید و با آن‌ها با احترام رفتار می‌کنید،‏ ارزش قائل است.‏—‏روم ۱۲:‏۱۰‏.‏ ب۲۴/‏۲ ص ۱۷ ¶۱۱؛‏ ص ۱۸ ¶۱۳