اکتبر

همۀ ما می‌توانیم با خواندن سرود و جواب‌هایی که از پیش آماده کرده‌ایم،‏ جلساتمان را پربار کنیم.‏ برای بعضی سرود خواندن و جواب دادن در جمع دشوار است.‏ اگر برای شما هم سخت است،‏ بیایید ببینیم برخی چطوری بر این احساس غلبه کرده‌اند.‏ هنگام خواندن سرود در حمد و ستایش یَهُوَه تمرکز ما باید بر جلال یَهُوَه باشد.‏ پس در کنار آماده کردن برنامه‌های جلسه،‏ خود را برای خواندن سرودها هم آماده کنید.‏ فکر کنید که شعر آن سرود چه ارتباطی با موضوع جلسه دارد.‏ بیشتر بر کلمات و مفهوم آن تمرکز کنید تا توانایی سرود خواندن.‏ درست است برای بعضی جواب دادن در جلسه می‌تواند واقعاً سخت باشد.‏ پس چه کار باید کرد؟‏ سعی کنید هر جلسه جوابی دهید.‏ جواب باید ساده،‏ مستقیماً جواب سؤال را بدهد و کوتاه باشد.‏ یَهُوَه برای تلاش و عزم ما ارزش قائل است،‏ وقتی با وجود اضطراب و ترس‌هایمان مرتب او را در جلسات جماعت جلال می‌دهیم.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۷-‏۸ ¶۱۲-‏۱۵

چندین کتاب مرجع توضیح می‌دهند که کلمهٔ «یاور» به معنی شخصی است که با شتاب به داد کسی می‌رسد.‏ تصوّر کنید یَهُوَه چطور برای کمک به کسی که ناراحت است می‌شتابد.‏ می‌توان تصوّر کرد که یَهُوَه مشتاق است به ما کمک کند و یاورمان باشد.‏ وقتی او همراه ماست با شادی می‌توانیم با مشکلاتمان کنار بیاییم.‏ یَهُوَه از چه راه‌هایی به ما کمک می‌کند؟‏ برای پاسخ به این سؤال به کتاب اِشَعْیا نگاهی می‌اندازیم.‏ بسیاری از پیشگویی‌های اِشَعْیا به خادمان امروزی خدا ربط دارد.‏ اِشَعْیا اغلب با کلماتی ساده یَهُوَه را برایمان توصیف می‌کند.‏ برای مثال اِشَعْیا باب ۳۰ را در نظر بگیرید.‏ در آن باب،‏ اِشَعْیا به روشنی توضیح می‌دهد که یَهُوَه چطور از سه راه به خادمانش کمک می‌کند:‏ ۱)‏ او به دعاهایمان گوش می‌دهد،‏ ۲)‏ ما را راهنمایی می‌کند و ۳)‏ به ما الآن و در آینده برکت می‌دهد.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۸-‏۹ ¶۲-‏۳

عیسی به جماعت‌های اِزمیر و فیلادِلفیه گفت که آن‌ها نباید از اذیت و آزار ترسی به دل راه دهند،‏ چون پاداش وفاداری‌شان را می‌بینند.‏ (‏مکا ۳:‏۱۰‏)‏ ما هم باید آمادهٔ روبرو شدن با آزار و اذیت باشیم و در آن پایدار بمانیم.‏ (‏مت ۲۴:‏​۹،‏ ۱۳؛‏ ۲قر ۱۲:‏۱۰‏)‏ در کتاب مکاشفه می‌خوانیم که قوم خدا در «روز سَرور» با آزار و اذیت روبرو می‌شوند،‏ پس ما امروزه با آزار و اذیت روبرو می‌شویم.‏ (‏مکا ۱:‏۱۰‏)‏ مکاشفه باب ۱۲ خبر از جنگی در آسمان می‌دهد،‏ جنگی که درست بعد از به پادشاهی رسیدن عیسی در آسمان در گرفت.‏ میکائیل،‏ همان عیسی مسیح در آسمان،‏ به همراه فرشتگانش با شیطان و دیوها جنگ کردند.‏ (‏مکا ۱۲:‏​۷،‏ ۸‏)‏ دشمنان خدا شکست خوردند و از آسمان به زمین افکنده شدند،‏ همین مصیبت و درد و رنج فراوان برای ساکنان زمین آورده است.‏—‏مکا ۱۲:‏​۹،‏ ۱۲‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۵ ¶۱۲-‏۱۳

قضاوت یَهُوَه همیشه عادلانه و منصفانه است.‏ او تبعیض قائل نمی‌شود.‏ ظاهر،‏ ثروت یا شهرت و توانایی افراد در قضاوت یَهُوَه تأثیری ندارد.‏ (‏۱سمو ۱۶:‏۷؛‏ یعقو ۲:‏​۱-‏۴‏)‏ هیچ کس نمی‌تواند یَهُوَه را در قضاوتش تحت فشار قرار دهد یا به او باج دهد و او را بخرد.‏ قضاوت یَهُوَه از روی احساسات و درماندگی نیست.‏ (‏خرو ۳۴:‏⁠۷‏)‏ تردیدی نیست که یَهُوَه به خاطر درک و بصیرت عمیقش،‏ عادلانه‌ترین و باکفایت‌ترین داور است.‏ (‏تَثنیه ۳۲:‏⁠۴‏)‏ افرادی که نوشته‌های مقدّس عبری را به قلم آورده‌اند،‏ متوجه شده بودند که بخشش یَهُوَه بی‌نظیر است.‏ آن‌ها گاه از کلمه‌ای عبری استفاده کرده‌اند که به گفتهٔ کتابی مرجع «تنها مختص آمرزش و بخشش والا و رفیع یَهُوَه است و از این واژه برای بخشش محدود میان انسان‌ها استفاده نشده است.‏» تنها یَهُوَه این قدرت را دارد که گناهکاری توبه‌کار را کاملاً ببخشد و بیامرزد.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۴-‏۵ ¶۱۰-‏۱۱

مادران عزیز،‏ اگر شما هم به تنهایی مسئولیت بزرگ کردن فرزندانتان را بر عهده دارید یا همسرتان پرستندۀ یَهُوَه نیست،‏ مطمئن باشید که نمونۀ وفاداری شما در دیگران قدرت و انگیزه ایجاد می‌کند.‏ اگر به نظرتان می‌رسد که با وجود تلاش‌های شما فرزندتان تمایلی به خدمت به یَهُوَه ندارد،‏ چطور؟‏ فراموش نکنید که تربیت و آموزش فرزند زمان می‌برد.‏ به کاشتن بذر و رشد گیاهی فکر کنید.‏ وقتی بذری را می‌کارید شاید گاه با خود فکر کنید آیا سر از خاک بیرون می‌آورد،‏ آیا رشد می‌کند و روزی ثمر می‌دهد؟‏ رشد گیاه از کنترل شما خارج است.‏ با این حال همچنان به آن آب می‌دهید و به آن رسیدگی می‌کنید تا بهترین شرایط را برای رشد آن مهیا کرده باشید.‏ (‏مرق ۴:‏​۲۶-‏۲۹‏)‏ مشابهاً،‏ شما مادران شاید با خود فکر کنید آیا واقعاً تلاش‌هایتان محبت به یَهُوَه را در دل فرزندتان به وجود می‌آورد؟‏ این از کنترل شما خارج است.‏ اما اگر هر آنچه در آموزش او از دستتان برمی‌آید انجام دهید،‏ بهترین شرایط را برای رشد روحانی او مهیا کرده‌اید.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۱۶-‏۱۷

سلیمان تا وقتی با وفاداری یَهُوَه را پرستش می‌کرد دیدی معقول نسبت به خودش داشت.‏ او در جوانی با فروتنی محدودیت‌هایش را در نظر می‌گرفت و همیشه از یَهُوَه راهنمایی می‌خواست.‏ (‏۱پاد ۳:‏​۷-‏۹‏)‏ سلیمان در ابتدای پادشاهی‌اش از خطر غرور آگاه بود.‏ اما متأسفانه بعدها پند خودش را فراموش کرد.‏ او کم‌کم مغرور شد و قوانین یَهُوَه را نادیده گرفت.‏ برای مثال،‏ یکی از قوانین شریعت این بود که پادشاه «نباید زنان زیادی برای خودش بگیرد،‏ چون این کار باعث می‌شود که دلش از خدا دور شود.‏» (‏تث ۱۷:‏۱۷‏)‏ اما سلیمان این قانون را زیر پا گذاشت و ۷۰۰ زن و ۳۰۰ صیغه گرفت.‏ (‏۱پاد ۱۱:‏​۱-‏۳‏)‏ سلیمان احتمالاً فکر می‌کرد که آن‌ها تأثیر بدی بر او نمی‌گذارند،‏ اما عواقب بد نافرمانی‌اش را دید.‏—‏۱پاد ۱۱:‏​۹-‏۱۳‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۲

مردمِ امروز با تصمیمی مهم روبرو هستند.‏ آیا یَهُوَه خدا را حاکم بر حق عالَم می‌دانند و جانب او را می‌گیرند،‏ یا طرف شیطان،‏ دشمن بدخواه او را می‌گیرند؟‏ تنها همین دو انتخاب وجود دارد،‏ انتخابی سرنوشت‌ساز برای آینده‌شان تا ابد.‏ (‏مت ۲۵:‏​۳۱-‏۳۳،‏ ۴۶‏)‏ طی «مصیبت عظیم» مردم برای نجات یا نابودی نشانه‌گذاری می‌شوند.‏ (‏مکا ۷:‏۱۴؛‏ ۱۴:‏​۹-‏۱۱؛‏ حز ۹:‏​۴،‏ ۶‏)‏ اگر شما جانبداری از حاکمیت یَهُوَه خدا را انتخاب کرده‌اید،‏ مسلّماً می‌خواهید به دیگران هم برای گرفتن این تصمیم عاقلانه کمک کنید.‏ به حتم،‏ برکات آن نصیب کسانی می‌شود که با وفاداری از حکمرانی خدا جانبداری می‌کنند.‏ بررسی این مطالب عزم ما را در خدمت به یَهُوَه استوارتر می‌کند.‏ ضمناً می‌توانیم به دیگران کمک کنیم تصمیم درست بگیرند و به خدا وفادار بمانند.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۱۵ ¶۱-‏۲

باید به یَهُوَه گوش دهیم،‏ نه دشمنانمان.‏ ایّوب به دقت به گفته‌های یَهُوَه توجه کرد.‏ در واقع خداوند با ایّوب این طور استدلال کرد:‏ ‹من از هر آنچه به تو گذشته آگاهم.‏ چه فکر می‌کنی؟‏ آیا نمی‌توانم به تو کمک کنم؟‏› ایّوب با تواضع و قدردانیِ قلبی از نیکویی‌های یَهُوَه،‏ این طور پاسخ داد:‏ «گوشِ من دربارهٔ تو شنیده بود،‏ اما حال چشمانم تو را می‌بیند.‏» (‏ایو ۴۲:‏⁠۵‏)‏ ایّوب موقع گفتن این جمله احتمالاً هنوز در میان خاکستر نشسته بود،‏ زخم‌ها و دردهایش از بین نرفته بود.‏ ایّوب در چنین وضعی بود که یَهُوَه به او اطمینان داد که به او توجه دارد،‏ او را دوست دارد و از او خشنود است.‏ (‏ایو ۴۲:‏​۷،‏ ۸‏)‏ امروزه،‏ شاید بعضی به ما توهین کنند،‏ ما را تحقیر کنند.‏ شاید به شکل‌های مختلف به وجههٔ هر یک از ما یا سازمان یَهُوَه حمله کنند.‏ گزارش ایّوب نشان می‌دهد که یَهُوَه به ما اعتماد دارد،‏ این اعتماد که ما در سختی‌ها به او وفادار می‌مانیم.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۱۵-‏۱۶

شادی و شعف آن زمان را مجسم کنید!‏ با نابودی بابِل بزرگ،‏ فرشتگان در آسمان فریاد شادی سر خواهند داد.‏ اما رویداد شادی‌بخش دیگری نیز در پیش است.‏ (‏مکا ۱۹:‏​۱-‏۳‏)‏ این رویداد نقطهٔ اوج کتاب مکاشفه است،‏ یعنی «عروسی برّه.‏» پیش از جنگ حارمَگِدّون،‏ کل ۱۴۴٬۰۰۰ نفر در آسمان خواهند بود.‏ اما عروسی برّه در این زمان نیست.‏ (‏مکا ۲۱:‏​۱،‏ ۲‏)‏ این عروسی بعد از جنگ حارمَگِدّون و نابودی دشمنان خدا خواهد بود.‏ (‏مز ۴۵:‏​۳،‏ ۴،‏ ۱۳-‏۱۷‏)‏ عروسی برّه چیست؟‏ همان طور که ازدواج،‏ مرد و زنی را به هم پیوند می‌دهد،‏ این عروسیِ نمادین نیز عیسی مسیحِ پادشاه را با عروسش یعنی ۱۴۴٬۰۰۰ نفر پیوند می‌دهد.‏ این رویدادِ برجسته آغاز ۱۰۰۰ سال حکمرانیِ حکومتی جدید بر زمین است.‏—‏مکا ۲۰:‏⁠۶‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۱۷ ¶۱۱-‏۱۳

عیسی پیشگویی کرد که طی روزهای آخر «غلام امین و دانا» را برای رساندن «به‌موقع خوراک» منصوب خواهد کرد.‏ (‏مت ۲۴:‏۴۵‏)‏ همین هم شد.‏ سرپرست و راهنمای ما گروهی کوچک از مردان را منصوب کرد تا برای قوم خدا و علاقه‌مندان به کلام خدا «به‌موقع خوراک» را فراهم کنند.‏ این مردان خود را سَرور بر ایمان دیگران نمی‌دانند.‏ (‏۲قر ۱:‏۲۴‏)‏ بلکه تشخیص داده‌اند که عیسی مسیح «رهبر و حاکم» قوم خداست.‏ (‏اشع ۵۵:‏⁠۴‏)‏ از سال ۱۹۱۹ غلام امین نشریات متنوعی فراهم آورده تا کسانی که می‌خواهند با تعالیم کتاب مقدّس آشنا شوند،‏ بتوانند طعم خوراک روحانی مغذی را بچشند.‏ سال ۱۹۲۱ غلام امین کتاب «نوای چنگ خدا» را منتشر کرد تا علاقه‌مندان را با تعالیم اساسی کتاب مقدّس آشنا کند.‏ با گذشت زمان نشریات دیگری تهیه شد که ما را با یَهُوَه خدا،‏ پدر آسمانی‌مان آشنا کرد و محبت به او را در دلمان کاشت.‏ تمامی این نشریات در زمان نشر و توزیعش برای برطرف کردن نیاز خاصی طراحی شده بود.‏ در اینجا عنوان این نشریات آمده،‏ شما کدام یک را برای آشنایی با یَهُوَه مطالعه کردید؟‏ ب۲۲/‏۷ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۹-‏۱۰

سخاوتمندی یَهُوَه بی‌نظیر است.‏ در واقع هر چه به او بدهید،‏ او صد برابرش را به شما پس می‌دهد.‏ (‏مرق ۱۰:‏​۲۹،‏ ۳۰‏)‏ او حتی در این دنیای شریر،‏ جذاب‌ترین،‏ رضایت‌بخش‌ترین و پرمفهوم‌ترین زندگی را به شما می‌دهد.‏ شما می‌توانید تا ابد او را خدمت کنید و به این شکل رابطهٔ میان شما و پدر آسمانی‌تان قوی‌تر می‌شود.‏ وقتی زندگی‌تان را به یَهُوَه وقف می‌کنید و تعمید می‌گیرید،‏ در واقع هدیهٔ پرارزشی به او می‌دهید.‏ هر چیز خوب و هر لحظهٔ شاد زندگی‌تان از طرف یَهُوَه بوده است.‏ شما می‌توانید در مقابل محبت‌های آفریدگار عالم به او خدمت کنید؛‏ خدمتی وفادارانه و از دل و جان.‏ (‏ایو ۱:‏۸؛‏ ۴۱:‏۱۱؛‏ امث ۲۷:‏۱۱‏)‏ مطمئناً این بهترین کاری است که می‌توانید در زندگی انجام بدهید.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۶-‏۷ ¶۱۶-‏۱۷

در سن نوجوانی تمایلات جنسی افزایش پیدا می‌کند.‏ دیگران هم ممکن است به شما فشار بیاورند که رابطهٔ جنسی داشته باشید.‏ شیطان می‌خواهد که شما تسلیم این تمایلات شوید.‏ چه چیز به شما کمک می‌کند که از نظر اخلاقی پاک بمانید؟‏ (‏۱تسا ۴:‏​۳،‏ ۴‏)‏ در دعا احساستان را به یَهُوَه بگویید و از او بخواهید کمکتان کند تا قوی بمانید.‏ (‏مت ۶:‏۱۳‏)‏ یادتان باشد که یَهُوَه می‌خواهد کمکتان کند.‏ او قضاوت‌تان نمی‌کند.‏ (‏مز ۱۰۳:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ سعی نکنید مشکلاتتان را به تنهایی حل کنید.‏ شاید صحبت کردن دربارهٔ موضوعات شخصی با پدر و مادرتان راحت نباشد.‏ اما مهم است که در این مورد با آن‌ها صحبت کنید.‏ با خواندن کتاب مقدّس و تعمّق بر اصولش می‌توانید تصمیماتی بگیرید که یَهُوَه را خوشحال می‌کند.‏ همچنین متوجه می‌شوید که لازم نیست برای هر شرایطی دنبال یک قانون بگردید،‏ چون طرز فکر یَهُوَه را درک کرده‌اید.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۵ ¶۱۰-‏۱۲

مسیحی‌ای که سرپرستی خانواده را به عهده دارد،‏ وظیفهٔ تأمین معاش خانواده‌اش را جدّی می‌گیرد.‏ شاید شما که چنین مسئولیتی بر عهده دارید نگران باشید که نتوانید اجارهٔ خانه‌تان را پرداخت کنید و نان شب خانواده‌تان را تأمین کنید.‏ شاید بترسید اگر شغلتان را از دست بدهید،‏ کاری پیدا نکنید.‏ یا شاید در تغییر سبک زندگی‌تان و گذران آن با درآمد کمتر دودل باشید.‏ شیطان می‌تواند با چنین ترس‌هایی دل خادمان خدا را خالی کند و آن‌ها را در خدمتشان به خدا سرد کند.‏ شیطان می‌خواهد هر چه بیشتر این باور در ما ریشه دواند که یَهُوَه به ما توجهی ندارد و وظیفهٔ نگهداری از خانواده‌مان به ما سپرده شده است و بس.‏ چنین طرز فکری می‌تواند باعث شود که بخواهیم به هر قیمتی شغلمان را حفظ کنیم،‏ حتی شاید به قیمت زیر پا گذاشتن اصول خدا.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۱۵ ¶۵-‏۶

خدای ما ‹رحیم و دلسوز،‏ خدای دیرخشم،‏ سرشار از محبت پایدار و منشأ حقیقت است.‏› (‏خرو ۳۴:‏⁠۶‏)‏ یَهُوَه عاشق عدالت است.‏ (‏اشع ۶۱:‏⁠۸‏)‏ وقتی او درد و رنج ما را می‌بیند،‏ خیلی ناراحت می‌شود.‏ او بی‌صبرانه منتظر روزی است که به تمام درد و رنج‌ها پایان دهد.‏ (‏ار ۲۹:‏۱۱‏)‏ ما واقعاً دلایل بسیاری داریم تا یَهُوَه را دوست داشته باشیم.‏ دلیل دیگری که ما حقیقت را خیلی دوست داریم،‏ فایده‌هایی است که به ما می‌رساند.‏ همان طور که لنگر،‏ یک کشتی را ثابت و محکم نگه می‌دارد،‏ امید هم در سختی‌ها ما را ثابت و استوار نگه می‌دارد.‏ مطابق آیهٔ روز،‏ پولُس در مورد امید آسمانی‌ای که مسح‌شدگان دارند صحبت می‌کرد.‏ اما آن‌هایی که امید زندگی ابدی روی زمین دارند هم می‌توانند از گفتهٔ او فایده ببرند.‏ (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ مطمئناً امید زندگی ابدی،‏ چه در آسمان چه روی زمین،‏ به زندگی‌مان معنی و مفهوم می‌دهد.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۱۴-‏۱۵ ¶۳-‏۵

محبت اساس اعتماد است.‏ اول قُرِنتیان باب ۱۳ در مورد جنبه‌های مختلف محبت صحبت می‌کند که به ما کمک می‌کنند اعتمادمان را به دیگران بیشتر کنیم،‏ یا دوباره به آن‌ها اعتماد کنیم.‏ (‏۱قر ۱۳:‏​۴-‏۸‏)‏ برای مثال آیهٔ ۴ می‌گوید که «محبت،‏ بردبار و مهربان است.‏» وقتی خطا می‌کنیم یَهُوَه با ما صبور است.‏ پس اگر هم‌ایمانانمان ما را ناراحت کردند،‏ باید با آن‌ها صبور باشیم.‏ آیهٔ ۵ می‌گوید که ‹محبت به‌راحتی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد.‏› ما نمی‌خواهیم دائماً خطاهای هم‌ایمانانمان را جلوی چشممان نگه داریم.‏ همچنین جامعه ۷:‏۹ می‌گوید:‏ «زود دلخور نشو.‏» باید سعی کنیم از دید یَهُوَه به هم‌ایمانانمان نگاه کنیم.‏ خدا آن‌ها را دوست دارد و روی خطاهایشان تمرکز نمی‌کند.‏ ما هم نباید روی خطاهای آن‌ها تمرکز کنیم.‏ (‏مز ۱۳۰:‏⁠۳‏)‏ بجای تمرکز بر ضعف‌هایشان باید خصوصیات و کارهای خوبشان را ببینیم.‏—‏مت ۷:‏​۱-‏۵‏.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۴ ¶۶-‏۷

کتاب دانیال به ترتیبِ وقایعی اشاره می‌کند که در روزهای آخر اتفاق می‌افتد.‏ مثلاً دانیال ۱۲:‏۱ نشان می‌دهد که میکائیل یعنی همان عیسی مسیح برای کمک به قوم خدا «کنارشان ایستاده است.‏» این قسمت از پیشگویی در سال ۱۹۱۴ به تحقق رسید،‏ یعنی زمانی که عیسی به عنوان پادشاه حکومت خدا منصوب شد.‏ دانیال نوشت که «زمان خیلی سختی پیش می‌آید که از موقع به وجود آمدن قوم‌ها تا آن زمان سابقه نداشته است.‏» عیسی در آن زمان «وارد عمل می‌شود» یا «خواهد ایستاد.‏» این ‹زمان خیلی سخت› همان «مصیبت عظیمی» است که در مَتّی ۲۴:‏۲۱ آمده است.‏ عیسی در انتهای آن زمان خیلی سخت،‏ یعنی جنگ حارمَگِدّون وارد عمل می‌شود تا از قوم خدا دفاع کند.‏ کتاب مکاشفه قوم خدا را گروه عظیم می‌خواند که ‹از مصیبت عظیم بیرون می‌آیند.‏›—‏مکا ۷:‏​۹،‏ ۱۴‏.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۲۱ ¶۴-‏۵

اسم‌هایی که در این دفتر یادبود نوشته شده‌اند می‌توانند پاک شوند؛‏ انگار یَهُوَه اسم‌ها را با مداد نوشته است.‏ (‏مکا ۳:‏​۵‏،‏ پاورقی)‏ ما باید سعی کنیم که اسممان در آنجا بماند تا زمانی که برای همیشه با جوهر نوشته شود.‏ کسانی که اسمشان در این دفتر نوشته می‌شود انتخاب شده‌اند تا با عیسی در آسمان پادشاهی کنند.‏ طبق گفتهٔ پولُس رسول به ‹همکارانش› در فیلیپی،‏ اسم مسح‌شدگان که با عیسی پادشاهی می‌کنند در دفتر حیات نوشته شده است.‏ (‏فیلیپ ۴:‏⁠۳‏)‏ ولی آن‌ها باید تا آخر وفاداری‌شان را حفظ کنند تا اسمشان در دفتر حیات باقی بماند.‏ وقتی آن‌ها مهر نهایی را چه قبل از مرگ،‏ چه قبل از شروع مصیبت عظیم دریافت کنند،‏ اسمشان برای همیشه در آن دفتر نوشته می‌شود.‏—‏مکا ۷:‏⁠۳‏.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۱۵ ¶۳؛‏ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۵-‏۶

تصوّر کنید که کسی غذای مورد علاقهٔ شما را درست کرده است.‏ ولی چون عجله دارید یا فکرتان مشغول است،‏ تندتند آن را می‌خورید و مزه‌اش را نمی‌فهمید.‏ وقتی غذا را تمام کردید تازه متوجه می‌شوید که چقدر سریع خوردید و با خود فکر می‌کنید،‏ ‹کاش یواش‌تر می‌خوردم و غذا را مزه‌مزه می‌کردم.‏› این موضوع می‌تواند موقع خواندن کتاب مقدّس هم اتفاق بیفتد؛‏ یعنی چنان سریع بخوانید که از پیام آن لذّت نبرید.‏ پس وقت بگذارید تا از چیزی که می‌خوانید لذّت ببرید.‏ صحنه‌ها و صداها را پیش خود تجسّم کنید و در مورد متنی که می‌خوانید فکر کنید.‏ این روشِ خواندن به ما شادی بیشتری می‌دهد.‏ عیسی «غلام امین و دانا» را تعیین کرد تا به‌موقع برای ما غذای روحانی تهیه کند.‏ به ما از لحاظ روحانی به خوبی رسیدگی می‌شود.‏ (‏مت ۲۴:‏۴۵‏)‏ کتاب مقدّس مادهٔ اولیهٔ خوراک روحانی است که غلام امین تهیه می‌کند.‏—‏۱تسا ۲:‏۱۳‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۷-‏۸ ¶ ۶-‏۸

کتاب مقدّس هشدار داده که در روزهای آخر تمسخرکنندگان زیادی خواهند بود.‏ (‏۲پطر ۳:‏​۳،‏ ۴‏)‏ آن‌ها «مطابق امیال شریرانهٔ خود رفتار می‌کنند.‏» (‏یهو ۷،‏ ۱۷،‏ ۱۸‏)‏ برای این که شبیه تمسخرکنندگان نباشیم چه باید بکنیم؟‏ یک راه این است که با کسانی که روحیهٔ انتقادجو دارند معاشرت نکنیم.‏ (‏مز ۱:‏⁠۱‏)‏ بنابراین نمی‌خواهیم به چیزهایی که از طرف مرتدان است گوش دهیم یا آن‌ها را بخوانیم.‏ اگر مراقب نباشیم می‌توانیم روحیه‌ای انتقادجو پیدا کنیم و به یَهُوَه و راهنمایی‌های سازمانش شک کنیم.‏ برای جلوگیری از پرورش چنین روحیه‌ای باید از خود بپرسیم:‏ ‹آیا هنگام دریافت راهنمایی یا توضیحی جدید،‏ دیدی منفی دارم و آن را زیر سؤال می‌برم؟‏ آیا تمایل دارم که از برادران مسئول عیبجویی کنم؟‏› وقتی برای مقابله با این تمایلات سریع دست‌به‌کار شویم،‏ یَهُوَه از ما راضی خواهد بود.‏—‏امث ۳:‏​۳۴،‏ ۳۵‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۹-‏۱۰

روح‌القدس به حِزْقیال قدرت داد تا مسئولیتش را که موعظه به مردم ‹سرسخت و گستاخ› بود انجام دهد.‏ یَهُوَه به حِزْقیال گفت:‏ «من رویِ تو را به اندازهٔ روی ایشان سخت ساخته‌ام،‏ و پیشانیِ تو را به سختی پیشانی ایشان گردانیده‌ام.‏ آری،‏ من پیشانیِ تو را از سنگ خارا نیز سختتر گردانیده‌ام.‏ از ایشان مترس و از نگاهشان بیم مدار.‏» (‏حز ۳:‏​۸،‏ ۹‏)‏ به عبارت دیگر یَهُوَه به حِزْقیال گفت:‏ ‹نگذار سرسختی مردم تو را دلسرد کند.‏ من به تو قوّت می‌دهم.‏› بعد از آن،‏ روح مقدّس خدا به حِزْقیال در خدمت موعظه کمک کرد.‏ او گفت:‏ «دست خداوند به قوّت بر من بود.‏» یک هفته طول کشید که حِزْقیال پیام موعظه‌اش را کاملاً درک کند تا آن را با قاطعیت اعلام کند.‏ (‏حز ۳:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ سپس یَهُوَه او را به دشتی هدایت کرد و در آنجا ‹روح به او درآمد.‏› (‏حز ۳:‏​۲۳،‏ ۲۴‏)‏ حال حِزْقیال آماده بود که موعظه‌اش را شروع کند.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۴-‏۵ ¶۸-‏۹

حَبَقوق نبی با سختی‌های زیادی روبرو شد.‏ او حتی شک کرد که یَهُوَه به او اهمیت می‌دهد.‏ پس در دعا احساساتش را بیان کرد.‏ یَهُوَه به دعاهای خالصانهٔ خادم وفادارش جواب داد.‏ (‏حب ۲:‏​۲،‏ ۳‏)‏ وقتی حَبَقوق در این تعمّق کرد که یَهُوَه چطور در گذشته خادمانش را نجات داد دوباره شادی‌اش را به دست آورد.‏ او مطمئن شد که یَهُوَه به فکر اوست و کمکش می‌کند تا در سختی‌ها پایدار بماند.‏ (‏حب ۳:‏​۱۷-‏۱۹‏)‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ وقتی با سختی‌ها روبرو می‌شویم باید به یَهُوَه دعا کنیم،‏ احساساتمان را به او بگوییم و از او کمک بخواهیم.‏ در این صورت،‏ می‌توانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه قدرت لازم را برای تحمّل مشکلات به ما می‌دهد.‏ وقتی می‌بینیم که به ما کمک می‌کند ایمانمان قوی‌تر می‌شود.‏ پس اگر برنامهٔ روحانی‌مان را حفظ کنیم،‏ هیچ سختی یا شکی نمی‌تواند ما را از یَهُوَه دور کند.‏—‏۱تیمو ۶:‏​۶-‏۸‏.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۶-‏۷

عیسی و دو راهزنی که کنارش بودند،‏ زجر می‌کشیدند و لحظه به لحظه مرگشان نزدیک‌تر می‌شد.‏ (‏لو ۲۳:‏​۳۲،‏ ۳۳‏)‏ این راهزنان به عیسی ناسزا گفته بودند پس واضح است که از شاگردانش نبودند.‏ (‏مت ۲۷:‏۴۴؛‏ مرق ۱۵:‏۳۲‏)‏ اما در طرز فکر یکی از آن‌ها تغییری ایجاد شد.‏ او به عیسی گفت:‏ «ای عیسی،‏ وقتی به پادشاهی خود رسیدی،‏ مرا به یاد آور.‏» عیسی آنچه در آیهٔ روز آمده،‏ در جواب به او گفت.‏ (‏لو ۲۳:‏​۳۹-‏۴۲‏)‏ گفتهٔ عیسی به آن راهزن ما را ترغیب می‌کند تا در مورد زندگی در بهشت فکر کنیم.‏ دوران حکمرانی سلیمان پادشاه تا حدّی به ما نشان می‌دهد که زندگی در بهشت چطور خواهد بود.‏ ما می‌توانیم انتظار داشته باشیم که کسی بزرگ‌تر از سلیمان،‏ یعنی عیسی بتواند به همراه حکمرانانی دیگر،‏ زمین را به محل فوق‌العاده‌ای تبدیل کند.‏ (‏مت ۱۲:‏۴۲‏)‏ پس برای ‹گوسفندان دیگر› مهم است که بدانند برای زندگی ابدی در بهشت باید چه کار کنند.‏—‏یو ۱۰:‏۱۶‏.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۸ ¶۱؛‏ ص ۹ ¶۴

اِشَعْیا به ما اطمینان می‌دهد که یَهُوَه فریاد کمک ما را می‌شنود و سریع جواب می‌دهد.‏ اِشَعْیا در ادامه می‌گوید:‏ «او به محض شنیدن دعایت،‏ آن را جواب می‌دهد.‏» این پیام که خدا مشتاق است به داد کسانی برسد که کمکش را می‌خواهند چقدر به ما قوّت‌قلب می‌دهد.‏ دانستن این موضوع به ما کمک می‌کند تا با شادی پایدار بمانیم.‏ یَهُوَه به دعاهای هر کدام از ما توجه دارد.‏ از کجا می‌دانیم؟‏ در قسمت اول باب ۳۰ اِشَعْیا،‏ یَهُوَه با کل قومش صحبت می‌کند و به صورت جمع آن‌ها را خطاب کرده می‌گوید:‏ «شما.‏» اما در آیهٔ ۱۹ از عبارت «تو» استفاده می‌کند و صحبتش با تک‌تک پرستندگانش است.‏ اِشَعْیا نوشت:‏ ‹تو دیگر گریه نمی‌کنی.‏ او به کمکت می‌آید و او به دعایت جواب می‌دهد.‏› یَهُوَه پدری مهربان است و به فکر تک‌تک ماست و به دعاهای هر یک از ما توجه خاص دارد.‏—‏مز ۱۱۶:‏۱؛‏ اشع ۵۷:‏۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۹ ¶ ۵-‏۶

موعظه و کار شاگردسازی با وجود مخالفت،‏ برای ما شادی و آرامش می‌آورد.‏ در قرن اول وقتی مقامات یهودی به رسولان دستور دادند که دیگر موعظه نکنند،‏ رسولان همچنان از خدا اطاعت کردند و به موعظه ادامه دادند.‏ این کار آن‌ها را شاد می‌کرد.‏ (‏اعما ۵:‏​۲۷-‏۲۹،‏ ۴۱،‏ ۴۲‏)‏ البته وقتی فعالیت ما ممنوع می‌شود،‏ باید در موعظه مراقب باشیم.‏ اگر تمام تلاشمان را بکنیم که یَهُوَه را خشنود کنیم و پیام نجات‌بخش را به دیگران موعظه کنیم،‏ آرامش خواهیم داشت.‏ مطمئن باشید که حتی تحت سخت‌ترین شرایط می‌توانید آرامشتان را حفظ کنید.‏ در چنین شرایطی باید یادتان باشد تنها آرامشی که کمکتان می‌کند و به آن نیاز دارید،‏ آرامشی است که فقط یَهُوَه می‌تواند به شما بدهد.‏ هنگام شیوع بیماری همه‌گیر،‏ وقوع فاجعه و آزار و اذیت‌ها به او توکّل کنید.‏ به سازمانش نزدیک بمانید و به آیندهٔ زیبایی که در انتظارمان است فکر کنید.‏ «آنگاه خدای آرامش با شما خواهد بود.‏»—‏فیلیپ ۴:‏⁠۹‏.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۲۱ ¶۱۷-‏۱۸

در این راه هم باید تلاش کنیم.‏ همین طور باید تلاش کنیم که هر نوع تلخی بدخواهانه،‏ خشم و عصبانیت را از شخصیتمان دور کنیم.‏ (‏افس ۴:‏​۳۱،‏ ۳۲‏)‏ چرا این کار می‌تواند سخت باشد؟‏ چون بعضی از خصوصیت‌ها عمیقاً در ما ریشه کرده است.‏ مثلاً کتاب مقدّس می‌گوید بعضی‌ها ‹به راحتی از کوره درمی‌روند› و ‹نمی‌توانند جلوی خشمشان را بگیرند.‏› (‏امث ۲۹:‏۲۲‏)‏ کسی که این خصوصیات بد را داشته،‏ حتی بعد از تعمیدش باید همچنان تلاش کند که خودش را کنترل کند.‏ (‏روم ۷:‏​۲۱-‏۲۳‏)‏ در مورد نقاط ضعفی که تغییرشان برایتان سخت است به یَهُوَه دعا کنید و مطمئن باشید که به شما گوش می‌دهد و کمکتان می‌کند.‏ (‏۱یو ۵:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ درست است که یَهُوَه به طور معجزه‌آسا نقاط ضعف را از بین نمی‌برد،‏ ولی به شما قدرت می‌دهد تا تسلیم آن‌ها نشوید.‏ (‏۱پطر ۵:‏۱۰‏)‏ اما شما هم باید هماهنگ با دعایتان عمل کنید و به تمایلات منفی دامن نزنید.‏ همین طور تلاش کنید که تمایلات منفی را در دل و ذهنتان پرورش ندهید.‏—‏فیلیپ ۴:‏۸؛‏ کول ۳:‏⁠۲‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۷،‏ ۹-‏۱۰

یک روش محبت کردن این است که غیورانه در هر فرصت موعظه کنیم.‏ ما صرف‌نظر از نژاد،‏ ملیت،‏ وضعیت مالی و پیشینهٔ افراد به همه موعظه می‌کنیم.‏ این طور هماهنگ با خواست خدا عمل می‌کنیم که می‌خواهد «همه گونه افراد نجات یابند و به شناخت دقیق حقیقت برسند.‏» (‏۱تیمو ۲:‏⁠۴‏)‏ همچنین محبت به یَهُوَه و عیسی را با محبت کردن به برادران و خواهران نشان می‌دهیم.‏ ما به آن‌ها توجه نشان می‌دهیم و در سختی‌ها از آن‌ها پشتیبانی می‌کنیم.‏ وقتی عزیزی را از دست می‌دهند به آن‌ها تسلّی می‌دهیم،‏ وقتی بیمارند،‏ از آن‌ها عیادت می‌کنیم و وقتی دلسرد هستند سعی می‌کنیم تشویقشان کنیم.‏ (‏۲قر ۱:‏​۳-‏۷؛‏ ۱تسا ۵:‏​۱۱،‏ ۱۴‏)‏ ما مرتباً برای آن‌ها دعا می‌کنیم،‏ چون می‌دانیم که «دعای شخص درستکار پرقدرت و مؤثر است.‏»—‏یعقو ۵:‏۱۶‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۸-‏۲۹ ¶۷-‏۸

همان طور که یک کارگر به مرور زمان در بنای ساختمان مهارت بیشتری به دست می‌آورد،‏ ما هم می‌توانیم در بنا و تشویق هم‌ایمانانمان مهارت بیشتری پیدا کنیم.‏ اگر آن‌ها در سختی هستند،‏ ما می‌توانیم با استفاده از نمونهٔ خادمان خدا در گذشته،‏ تشویقشان کنیم.‏ (‏عبر ۱۱:‏​۳۲-‏۳۵؛‏ ۱۲:‏⁠۱‏)‏ ما می‌توانیم با برجسته کردن خصوصیات خوب دیگران صلح را ترویج دهیم و اگر اتحاد جماعت به خطر بیفتد یا اختلاف نظری پیش بیاید،‏ صلح را حفظ کنیم.‏ (‏افس ۴:‏⁠۳‏)‏ همچنین می‌توانیم با استفاده از کتاب مقدّس،‏ کمک‌های عملی و حمایت از برادران و خواهرانی که از نظر روحانی ضعیف شده‌اند ایمان هم‌ایمانانمان را بنا کنیم.‏ وقتی ایمان برادران و خواهرانمان را بنا می‌کنیم شاد می‌شویم.‏ برعکس یک ساختمان که به مرور زمان کهنه و فرسوده می‌شود،‏ نتیجهٔ کار ما ماندگار است!‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲۱-‏۲۲ ¶۶؛‏ ص ۲۵ ¶۱۷-‏۱۸

عیسی اشاره کرد که برای درک درست مطلبی که می‌خوانیم،‏ باید از قدرت تشخیصمان استفاده کنیم.‏ (‏مت ۲۴:‏۱۵‏)‏ قدرت تشخیص چیست؟‏ توانایی درک ارتباط میان دو موضوع یا درک تفاوت‌های آن‌ها و همچنین پی بردن به عمق یک مطلب است.‏ علاوه بر این عیسی نشان داد که باید از قدرت تشخیصمان استفاده کنیم تا بتوانیم تحقق پیشگویی‌های کتاب مقدّس را درک کنیم.‏ در واقع برای فایده بردن از خواندن کتاب مقدّس به قدرت تشخیص نیاز داریم.‏ یَهُوَه به خادمانش قدرت تشخیص می‌دهد.‏ پس در دعا از او بخواهید به شما کمک کند این خصوصیت را در خود پرورش دهید.‏ چطور می‌توانید هماهنگ با دعایتان عمل کنید؟‏ متن را به دقت بخوانید و سعی کنید تشخیص دهید که با بخش‌های دیگر چه ارتباطی دارد.‏ برای درک درست از گزارشات کتاب مقدّس باید در مورد آن تحقیق کنید و ببینید چطور می‌توانید آن را در زندگی‌تان به کار ببرید.‏ (‏عبر ۵:‏۱۴‏)‏ وقتی در خواندن کتاب مقدّس از قدرت تشخیصتان استفاده کنید،‏ درک و فهم شما از آیات بیشتر می‌شود.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۷-‏۸

تصوّر کنید که یکی از دوستانتان،‏ یک نقاشی بسیار قدیمی و پرارزش به شما هدیه می‌دهد،‏ یک شاهکار هنری!‏ بعضی جاهای این تابلو رنگش رفته،‏ لکه دارد و صدمه دیده است.‏ این اثر هنری با وجود ایرادهایش هنوز میلیون‌ها دلار قیمت‌گذاری شده است.‏ پس شما حتماً ارزش آن را می‌دانید و خوب از آن مراقبت می‌کنید.‏ یَهُوَه هم به ما هدیه‌ای باارزش یعنی زندگی داده است.‏ در واقع یَهُوَه با دادن جان پسرش در راه ما،‏ نشان داده است که چقدر برای زندگی‌مان ارزش قائل است.‏ (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ یَهُوَه سرچشمهٔ زندگی است.‏ (‏مز ۳۶:‏⁠۹‏)‏ پولُس رسول هم گفت:‏ «از او حیات و جنبش و هستی یافته‌ایم.‏» (‏اعما ۱۷:‏​۲۵،‏ ۲۸‏)‏ پس می‌توانیم بگوییم که زندگی‌مان یک هدیه از طرف خداست.‏ او از روی محبت هر چیزی که برای زندگی نیاز داریم،‏ فراهم می‌کند.‏ (‏اعما ۱۴:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ ولی برای حفظ سلامت جسمی و روحانی‌مان معجزه نمی‌کند،‏ بلکه از ما توقع دارد هر کاری که از دستمان برمی‌آید،‏ انجام دهیم.‏ —‏۲قر ۷:‏⁠۱‏.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

چقدر خوشحالیم که یَهُوَه کتاب مقدّس را به ما داده است!‏ او از طریق این کتاب امید زیبایی برای آینده به ما می‌دهد و ما را راهنمایی می‌کند تا با مشکلات زندگی کنار بیاییم.‏ اما مهم‌تر این که یَهُوَه از طریق کتاب مقدّس شخصیتش را به ما نشان می‌دهد.‏ وقتی روی خصوصیات زیبای او تعمّق می‌کنیم دلمان لبریز از محبت می‌شود و می‌خواهیم به او نزدیک‌تر شویم.‏ (‏مز ۲۵:‏۱۴‏)‏ یَهُوَه مشتاق است که انسان‌ها او را بشناسند.‏ در گذشته یَهُوَه پیامش را از طریق خواب،‏ رؤیا و حتی فرشتگان به انسان‌ها می‌داد.‏ (‏اعد ۱۲:‏۶؛‏ اعما ۱۰:‏​۳،‏ ۴‏)‏ اما اگر آن پیام‌های یَهُوَه جایی نوشته نمی‌شد،‏ چطور از آن‌ها باخبر می‌شدیم؟‏ برای همین یَهُوَه مردانی را انتخاب کرد که آن پیام‌ها را ‹در کتابی بنویسند.‏› از آنجا که «همهٔ کارهای خدای حقیقی کامل و بی‌نقص است» می‌توانیم مطمئن باشیم روشی که انتخاب کرده،‏ بهترین و مفیدترین روش ممکن است.‏—‏مز ۱۸:‏۳۰‏.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۲ ¶۱-‏۲

هدف‌های روحانی تعیین کنید.‏ برای خودتان هدف‌هایی تعیین کنید که ایمانتان را قوی می‌سازد و کمکتان می‌کند تا از نظر روحانی پیشرفت کنید.‏ (‏افس ۳:‏۱۶‏)‏ شاید تصمیم بگیرید که یک برنامهٔ منظم‌تری برای مطالعه و خواندن کتاب مقدّس داشته باشید.‏ (‏مز ۱:‏​۲،‏ ۳‏)‏ شاید سعی کنید که بیشتر و از صمیم دل دعا کنید.‏ شاید در انتخاب تفریح و استفاده از وقتتان دقت بیشتری کنید.‏ (‏افس ۵:‏​۱۵،‏ ۱۶‏)‏ اگر وقت و انرژی‌تان را صرف کمک به دیگران کنید،‏ هم از نظر روحانی پیشرفت می‌کنید و هم شادتر می‌شوید.‏ برای مثال،‏ می‌توانید به برادران و خواهران مریض یا سالخورده در جماعتتان کمک کنید.‏ شما می‌توانید در خرید کردن یا استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی به نیازهای آن‌ها برسید.‏ همین طور می‌توانید با موعظه کردن به افراد بیرون جماعت کمک کنید.‏ (‏مت ۹:‏​۳۶،‏ ۳۷‏)‏ اگر امکان دارد یَهُوَه را به طور تمام‌وقت خدمت کنید.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۶-‏۷ ¶۱۶-‏۱۷