آوریل

آریستارخوس اهل تِسالونیکی در مقدونیه بود.‏ او ثابت کرد که دوستی وفادار برای پولُس است.‏ در گزارش بازدید پولُس رسول از اِفِسُس که بخشی از سومین سفر میسیونری‌اش بود،‏ برای اولین بار به نام آریستارخوس اشاره شده است.‏ وقتی او پولُس را همراهی می‌کرد توسط مخالفان دستگیر شد.‏ (‏اعما ۱۹:‏۲۹‏)‏ او پس از آزادی،‏ به فکر امنیت خود نبود و همچنان با پولُس ماند.‏ چند ماه بعد،‏ زمانی که مخالفان در یونان قصد جان پولُس را کرده بودند،‏ آریستارخوس در کنار پولُس بود.‏ (‏اعما ۲۰:‏۲-‏۴‏)‏ حدود سال ۵۸ میلادی،‏ پولُس را که زندانی بود به روم فرستادند.‏ آریستارخوس در آن سفر طولانی پولُس را همراهی کرد و شاهد در هم شکستن کشتی‌شان بود.‏ (‏اعما ۲۷:‏۱،‏ ۲،‏ ۴۱‏)‏ او ظاهراً در روم نیز مدتی با پولُس در زندان بود.‏ (‏کول ۴:‏۱۰‏)‏ جای تعجب نیست که این دوست وفادار،‏ مایهٔ دلگرمی پولُس بود!‏ ما نیز همچون آریستارخوس می‌توانیم دوستی وفادار برای هم‌ایمانانمان باشیم.‏ بدین منظور نه تنها در خوشی‌ها،‏ بلکه در سختی‌ها نیز باید کنار آنان باشیم.‏ ب۲۰/‏۱ ص ۹ ¶۴-‏۵

شخص مسح‌شده شاید احساس کند که لیاقت چنین دعوتی را نداشته است.‏ با این حال،‏ حتی لحظه‌ای شک نمی‌کند که یَهُوَه او را برگزیده است.‏ او با دلی آکنده از شادی و قدردانی چشم‌انتظار زندگی در آسمان است.‏ (‏۱پطر ۱:‏۳،‏ ۴‏)‏ پس آیا باید نتیجه‌گیری کرد که مسح‌شدگان در آرزوی مرگند؟‏ پولُس رسول به این سؤال پاسخ می‌دهد.‏ او با تشبیه بدن مسح‌شدگان به خیمه می‌گوید:‏ «در واقع،‏ ما که در این خیمه هستیم،‏ زیر بارهای سنگین،‏ آه و ناله می‌کنیم؛‏ زیرا نمی‌خواهیم این خیمه را همچون جامه‌ای به در آوریم،‏ بلکه می‌خواهیم جامهٔ آسمانی را در بر کنیم تا آنچه فانی است،‏ غرق حیات شود.‏» (‏۲قر ۵:‏۴‏)‏ بنابراین،‏ نباید فکر کنیم که مسح‌شدگان از زندگی زمینی‌شان خسته شده‌اند و در آرزوی مرگند.‏ آنان از زندگی زمینی‌شان لذّت می‌برند و می‌خواهند هر روز در کنار خانواده و دوستانشان به یَهُوَه خدمت کنند.‏ اما صرف‌نظر از هر آنچه اکنون به آن مشغولند،‏ همواره به امید فوق‌العاده‌شان فکر می‌کنند.‏—‏۱قر ۱۵:‏۵۳؛‏ ۲پطر ۱:‏۴؛‏ ۱یو ۳:‏۲،‏ ۳‏.‏ ب۲۰/‏۱ ص ۲۳ ¶۱۲-‏۱۳

یَهُوَه پدر مهربانمان برای آموزش ما،‏ گاه در صورت نیاز تأدیبمان می‌کند.‏ یَهُوَه به طرق مختلف ما را تأدیب یا اصلاح می‌کند.‏ برای مثال،‏ گاه در کلامش چیزی می‌خوانیم یا در جلسات چیزی می‌شنویم که برای اصلاح ما مفید است؛‏ همچنین از طریق پیران جماعت کمک‌های لازم را دریافت می‌کنیم.‏ تأدیب یَهُوَه هر گونه و هر قدر که باشد،‏ تنها از سر محبت او به ماست.‏ (‏ار ۳۰:‏۱۱‏)‏ یَهُوَه در تحمّل مشکلات از ما حمایت می‌کند.‏ همان طور که پدری مهربان در سختی‌ها به فرزندانش کمک می‌کند،‏ پدر آسمانی ما نیز در سختی‌ها و مصیبت‌ها از ما حمایت می‌کند.‏ او با روح مقدّسش به ما کمک می‌کند و ما را از هر آنچه که می‌تواند به رابطه‌مان با او آسیب رساند حفظ می‌کند.‏ (‏لو ۱۱:‏۱۳‏)‏ همین طور وقتی نگران یا ناامید می‌شویم به ما کمک می‌کند.‏ برای مثال،‏ به ما امیدی فوق‌العاده بخشیده است که تحمّل سختی‌ها را آسان می‌کند.‏ صرف‌نظر از هر اتفاق ناخوشایندی که برای ما بیفتد،‏ پدر پرمهرمان تمامی آسیب‌های وارد شده به ما را از میان بر خواهد داشت.‏ هر سختی و مصیبتی،‏ موقتی است،‏ اما برکاتی که یَهُوَه می‌بخشد ابدی است.‏—‏۲قر ۴:‏۱۶-‏۱۸‏.‏ ب۲۰/‏۲ ص ۵-‏۶ ¶۱۴-‏۱۵

ما می‌توانیم بر حسادت چیره شویم!‏ بار دیگر برادران یوسف را در نظر گیرید.‏ سال‌ها بعد از رفتار بدی که با یوسف داشتند،‏ در مصر دوباره با او روبرو شدند.‏ پیش از این که یوسف هویت خود را برایشان روشن کند،‏ آنان را امتحان کرد تا بفهمد که تغییر کرده‌اند یا خیر.‏ یوسف ترتیبی داد که همه بر سر سفره غذا بخورند و جلوی دیگران به بنیامین برادر کوچک‌ترشان توجهی خاص نشان داد.‏ (‏پیدا ۴۳:‏۳۳،‏ ۳۴‏)‏ اما این کار حسادت برادران دیگر را برنینگیخت.‏ آنان حتی توجه خالصانه‌شان را به برادرشان و پدرشان یعقوب ابراز کردند.‏ (‏پیدا ۴۴:‏۳۰-‏۳۴‏)‏ برادران یوسف موفق شدند صلح و آرامش را در خانواده‌شان برقرار کنند،‏ چرا که دیگر حسادت نورزیدند.‏ (‏پیدا ۴۵:‏۴،‏ ۱۵‏)‏ مشابهاً،‏ اگر ما هم حسادت را از دلمان ریشه‌کن کنیم،‏ صلح و آرامش را در خانواده و جماعت حفظ خواهیم کرد.‏ یَهُوَه می‌خواهد که ما دلمان را از حسادت پاک کنیم و در پی صلح و آرامش باشیم.‏ اگر تواضع،‏ قناعت و قدردانی را در خود پرورش دهیم جایی برای رشد حسادت نمی‌گذاریم.‏ ب۲۰/‏۲ ص ۱۹ ¶۱۷-‏۱۸

یک راه قدردانی از محبت یَهُوَه،‏ دعا کردن به اوست.‏ وقتی در دعا نگرانی‌هایتان را با یَهُوَه در میان می‌گذارید و از کمک‌هایش شکرگزاری می‌کنید،‏ محبتتان به او افزایش می‌یابد.‏ همچنین وقتی می‌بینید که یَهُوَه به دعاهایتان پاسخ می‌دهد،‏ رابطه‌تان با او تقویت می‌گردد.‏ به این شکل،‏ اطمینان می‌یابید که او شما را درک می‌کند.‏ با این حال،‏ برای نزدیک‌تر شدن به یَهُوَه باید به طرز فکر او و انتظاراتی که از شما دارد پی ببرید.‏ تنها راه کسب چنین شناختی مطالعهٔ کلامش یعنی کتاب مقدّس است.‏ برای کلام خدا ارزش قائل شوید.‏ تنها از طریق کتاب مقدّس می‌توانید یَهُوَه را بشناسید و به مقصودی که برای شما دارد پی ببرید.‏ شما می‌توانید با خواندن روزانهٔ کلام خدا،‏ آماده کردن خود برای جلسات مطالعهٔ کتاب مقدّس با کمک شاهدان یَهُوَه و به‌کارگیری آنچه می‌آموزید،‏ نشان دهید که برای کلام خدا ارزش قائلید.‏ (‏مز ۱۱۹:‏۹۷،‏ ۹۹؛‏ یو ۱۷:‏۱۷‏)‏ آیا برنامهٔ مرتبی برای خواندن کتاب مقدّس دارید؟‏ آیا مطابق آن برنامه هر روز کلام خدا را می‌خوانید؟‏ ب۲۰/‏۳ ص ۵ ¶۸-‏۹

اگر پیاده رفتن برایتان دشوار است،‏ شاید بتوانید در اماکن عمومی بنشینید و به رهگذران موعظه کنید.‏ یا شاید بتوانید با موعظهٔ غیررسمی یا تلفنی یا از طریق نامه به دیگران بشارت دهید.‏ بسیاری از مبشّرانی که چنین روش‌هایی را امتحان کرده‌اند،‏ شادی زیادی نصیبشان شده است.‏ با وجود بیماری یا محدودیت‌های جسمی می‌توانید خدمتمان را به طور کامل انجام دهید.‏ پولُس رسول گفت:‏ «به یاری او که به من قوّت می‌بخشد،‏ قدرت هر چیز را دارم.‏» (‏فیلیپ ۴:‏۱۳‏)‏ زمانی که پولُس در یکی از سفرهای میسیونری‌اش بیمار بود،‏ واقعاً به چنین قوّتی نیاز داشت.‏ او به غَلاطیان گفت:‏ «نخستین بار به سبب بیماری جسمی‌ام بود که فرصت یافتم بشارت را به شما اعلام کنم.‏» (‏غلا ۴:‏۱۳‏)‏ به طور مشابه،‏ زمانی که ما بیمار هستیم فرصت خوبی است تا به پزشکان،‏ پرستاران و کسانی که از ما مراقبت می‌کنند موعظه کنیم.‏ زیرا مبشّرانی که به موعظهٔ خانه‌به‌خانه می‌روند نمی‌توانند به‌راحتی چنین افرادی را در خانه بیابند.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۴-‏۵ ¶۱۰-‏۱۱

در سال ۲۰۱۸،‏ بیش از ۲۲۳٬۰۰۰ مبشّر در کشورهایی زندگی می‌کردند که فعالیت روحانی ما ممنوع یا بسیار محدود بود.‏ ما نباید از چنین شرایطی تعجب کنیم.‏ زیرا همان طور که در مقالهٔ قبل دیدیم،‏ مسیحیان حقیقی می‌دانند که با آزار و اذیت روبرو خواهند شد.‏ ما در هر کشوری که زندگی کنیم،‏ ممکن است زمانی که انتظارش را نداریم،‏ دولت فعالیت‌های روحانی ما را ممنوع کند.‏ اگر دولت فعالیت‌های ما را ممنوع کند،‏ شاید فکر کنیم که یَهُوَه از ما خشنود نیست.‏ اما چنین طرز فکری اشتباه است!‏ برای مثال،‏ نمونهٔ پولُس رسول را در نظر بگیرید.‏ مطمئناً یَهُوَه از او خشنود بود.‏ او این افتخار را داشت که ۱۴ کتاب را از بخش یونانی کتاب مقدّس به قلم آورد.‏ همچنین او رسول غیریهودیان بود.‏ با این حال،‏ او شدیداً مورد آزار و اذیت قرار گرفت.‏ (‏۲قر ۱۱:‏۲۳-‏۲۷‏)‏ ما از سرگذشت پولُس می‌آموزیم که یَهُوَه جلوی آزار و اذیتی را که خادمانش با آن روبرو می‌شوند نمی‌گیرد.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۸ ¶۱،‏ ۳

یکی از دلگرم‌کننده‌ترین راه‌هایی که یَهُوَه به ما توجه و علاقه نشان می‌دهد این است که به ما کمک می‌کند در برابر دشمنانمان مقاومت کنیم.‏ شیطان و دیوهایش دشمنان اصلی ما هستند.‏ یَهُوَه دربارهٔ آنان به ما هشدار می‌دهد و کمکمان می‌کند که با آنان مقابله کنیم.‏ (‏افس ۶:‏۱۰-‏۱۳‏)‏ اگر کمک یَهُوَه را بپذیریم و کاملاً به او تکیه کنیم می‌توانیم در برابر شیطان مقاومت کنیم.‏ همچنین می‌توانیم همچون پولُس رسول با اطمینان بگوییم:‏ «اگر خدا با ماست،‏ چه کسی می‌تواند بر ضدّ ما باشد؟‏» (‏روم ۸:‏۳۱‏)‏ ما مسیحیان حقیقی بجای تمرکز بر شیطان و دیوهایش،‏ بر شناخت یَهُوَه و خدمت به او تمرکز می‌کنیم.‏ (‏مز ۲۵:‏۵‏)‏ با این حال،‏ باید تا حدّی با نحوهٔ عملکرد شیطان آشنا باشیم تا بتوانیم با ترفندهای او مقابله کنیم.‏—‏۲قر ۲:‏۱۱‏.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

آیا شما شنوندهٔ خوبی هستید؟‏ شاید فکر کنیم که شنوندهٔ خوب بودن بدین معنی است که تنها به شخص نگاه کنیم و هیچ حرفی نزنیم!‏ اما شنوندهٔ خوب بودن فراتر از این است.‏ هنگامی که به صحبت‌های برادر یا خواهرمان گوش می‌دهیم،‏ می‌توانیم حس همدردی و محبتمان را ابراز کنیم.‏ ما می‌توانیم با بیان سخنانی سنجیده و دلگرم‌کننده احساساتمان را ابراز کنیم.‏ شاید بتوانیم بگوییم:‏ «واقعاً متأسفم که این اتفاق برایت افتاده!‏» همچنین می‌توانید با پرسیدن چند سؤال سنجیده اطمینان یابید که گفته‌های شخص را کاملاً درک کرده‌اید.‏ برای مثال،‏ می‌توانید از او بپرسید:‏ «می‌شه لطفاً منظورت رو دقیق‌تر توضیح بدی؟‏» یا «من از چیزی که گفتی به این نتیجه رسیدم که .‏ .‏ .‏ آیا درست متوجه شدم؟‏» چنین عبارات محبت‌آمیزی به شخص اطمینان می‌دهد که ما به سخنانش گوش می‌دهیم و تلاش می‌کنیم او را درک کنیم.‏ (‏۱قر ۱۳:‏۴‏)‏ همواره به یاد داشته باشید که ‹در گفتن کُند باشید.‏› هرگز صحبت‌های شخص را قطع نکنید تا به او پندی بدهید یا طرز فکرش را اصلاح کنید.‏ از خود صبر و حوصله نشان دهید.‏ بجای این که فوراً در پی یافتن راه‌حلی برایشان باشیم،‏ باید با محبت با آنان همدردی کنیم.‏—‏۱پطر ۳:‏۸‏.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۱۵-‏۱۷

در محیط خانواده.‏ یک شوهر مسیحی باید به همسرش محبت ورزد،‏ درست «همان گونه که مسیح با جماعت عمل می‌کند.‏» (‏افس ۵:‏۲۸،‏ ۲۹‏)‏ شوهران مسیحی باید با الگو گرفتن از محبت ایثارگرانهٔ عیسی به نیازها و علایق همسرشان اولویت دهند.‏ برخی مردان تحت تأثیر فرهنگی بزرگ شده‌اند که رفتار محبت‌آمیز و منصفانه در آن چندان معمول نیست.‏ از این رو ابراز محبتی ایثارگرانه برایشان دشوار است.‏ اما اگر چنین افرادی بخواهند مطیع شریعت مسیح باشند باید رفتار ناشایست خود را کنار بگذارند؛‏ حتی اگر برایشان دشوار باشد.‏ اگر شوهری با ازخودگذشتگی به همسرش محبت کند،‏ همواره مورد احترام او خواهد بود.‏ همچنین پدری که فرزندانش را دوست می‌دارد،‏ هرگز با سخنان و اعمالش آنان را مورد اذیت و آزار قرار نمی‌دهد.‏ (‏افس ۴:‏۳۱‏)‏ بلکه طوری به فرزندانش محبت می‌کند که آنان احساس امنیت و آرامش کنند.‏ چنین پدری همواره مورد محبت فرزندانش قرار می‌گیرد و اعتماد آنان را به دست می‌آورد.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۵ ¶۲۱

مریم دربارهٔ گفته‌های جبرائیل چه فکر می‌کرد.‏ آیا او فکر کرد که عیسی بجای هیرودیس یا یکی از جانشینان او پادشاه اسرائیل می‌شود؟‏ اگر چنین می‌شد،‏ مریم ملکهٔ مادر خوانده می‌شد و خانواده‌اش در دربار زندگی می‌کردند.‏ اما مریم هرگز به دنبال مقامی در پادشاهی آسمان نبود.‏ مریم زنی بسیار فروتن بود.‏ به یاد داشته باشید که هدف اصلی ما از مطالعهٔ کلام خدا و نشریات مسیحی،‏ نزدیک‌تر شدن به یَهُوَه خداست.‏ همچنین می‌خواهیم دریابیم که «چگونه شخصی» هستیم و چه تغییراتی باید در خود ایجاد کنیم تا یَهُوَه را خشنود سازیم.‏ (‏یعقو ۱:‏۲۲-‏۲۵؛‏ ۴:‏۸‏)‏ از این رو،‏ وقتی می‌خواهیم مطالعهٔ شخصی‌مان را شروع کنیم،‏ بجاست که در دعا روح یَهُوَه را بطلبیم.‏ باید از صمیم دل از او بخواهیم کمکمان کند تا نهایت فایده را از آنچه می‌خوانیم ببریم و تشخیص دهیم که چه تغییراتی باید در خود ایجاد کنیم.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۳۰-‏۳۱ ¶۱۸-‏۱۹

گاه به طور همزمان با مشکلات متعددی روبرو می‌شویم که ما را مضطرب و نگران می‌سازد.‏ نمونه‌هایی را در نظر بگیرید.‏ برادری به نام جان،‏ دچار بیماری اِم‌اِس است.‏ همسرش پس از ۱۹ سال زندگی مشترک،‏ او را ترک کرد.‏ دو دخترش نیز خدمت به یَهُوَه را کنار گذاشتند.‏ از این رو،‏ جان بسیار شوکه و مضطرب بود.‏ باب و لیندا زوجی هستند که با مشکلات دیگری روبرو شدند.‏ هر دوی آنان کار و سپس خانه‌شان را از دست دادند.‏ به علاوه،‏ پزشکان تشخیص دادند که لیندا دچار نوعی بیماری قلبی است که می‌تواند منجر به مرگش شود.‏ او همچنین دچار بیماری دیگری شد که به سیستم دفاعی بدنش صدمه می‌زد.‏ ما می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که آفریدگار و پدر پرمهرمان یَهُوَه،‏ به‌خوبی می‌داند که اضطراب و نگرانی چه تأثیری بر ما می‌گذارد.‏ به علاوه،‏ او آمادهٔ کمک به ماست تا بتوانیم با مشکلات مقابله کنیم.‏ (‏فیلیپیان ۴:‏۶،‏ ۷‏)‏ گزارشات بسیاری در کلام خدا آمده است که نشان می‌دهد خادمان وفادار یَهُوَه چه مشکلاتی داشتند.‏ همچنین با بررسی این گزارشات می‌بینیم که یَهُوَه چگونه به آنان کمک کرد تا بر مشکلاتشان غلبه کنند.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۱۴ ¶۲-‏۳

وقتی به افرادی که همسرشان فوت کرده یا آنان را ترک کرده است نیکویی می‌کنیم،‏ به آنان اطمینان می‌دهیم که دوستشان داریم.‏ آنان بیش از هر زمانی،‏ به دوستانی خوب نیاز دارند.‏ شما چگونه می‌توانید دوستی خوب برای آنان باشید؟‏ شاید بتوانید آنان را برای صرف غذایی ساده دعوت کنید.‏ یا شاید بتوانید در خدمت موعظه یا تفریحات با آنان وقت بگذرانید.‏ همچنین می‌توانید گاهی اوقات آنان را در جلسات پرستش خانوادگی خود شرکت دهید.‏ در این صورت،‏ شما یَهُوَه را خشنود می‌سازید،‏ چرا که او «نزدیک شکسته‌دلان» و «مدافع بیوه‌زنان» است.‏ (‏مز ۳۴:‏۱۸؛‏ ۶۸:‏۵‏)‏ در آینده‌ای نزدیک،‏ زمانی که پادشاهی خدا بر زمین حکمفرما شود،‏ «مشقتهای پیشین فراموش خواهد شد.‏» ما مشتاقانه در انتظار روزی هستیم که «امور پیشین دیگر به یاد آورده نخواهد شد،‏ و از ذهن نخواهد گذشت.‏» (‏اشع ۶۵:‏۱۶،‏ ۱۷‏)‏ باشد که تا آن زمان،‏ همواره به یکدیگر کمک کنیم و با سخنان و اعمالمان نشان دهیم که همهٔ هم‌ایمانانمان را دوست داریم.‏—‏۱پطر ۳:‏۸‏.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۲۵ ¶۱۸-‏۱۹

سال‌ها پیش در یکی از مجلّات برج دیده‌بانی آمده بود:‏ «هر چه بیشتر خدا را بشناسیم،‏ هنگام روبرویی با آزار و اذیت،‏ بیشتر به او اعتماد می‌کنیم.‏» برای این که بتوانیم با موفقیت مخالفت‌ها را پشت سر بگذاریم،‏ باید یَهُوَه را دوست داشته باشیم و به او اعتماد کنیم.‏ (‏مت ۲۲:‏۳۶-‏۳۸؛‏ یعقو ۵:‏۱۱‏)‏ با هدف نزدیک‌تر شدن به یَهُوَه،‏ هر روز کلام او را بخوانید.‏ (‏یعقو ۴:‏۸‏)‏ بر خصوصیات پرمهر یَهُوَه در کتاب مقدّس تمرکز کنید.‏ محبت او را در سخنان و اعمالش درک کنید.‏ (‏خرو ۳۴:‏۶‏)‏ آنانی که هرگز مورد محبت قرار نگرفته‌اند،‏ شاید نتوانند باور کنند که خدا دوستشان دارد.‏ اگر شما نیز چنین احساسی دارید،‏ سعی کنید هر روز لیستی از اعمال یَهُوَه تهیه کنید که نشانهٔ محبت و رحمت او به شماست.‏ (‏مز ۷۸:‏۳۸،‏ ۳۹؛‏ روم ۸:‏۳۲‏)‏ با فکر کردن به گذشتهٔ خود و تعمّق بر کلام خدا،‏ احتمالاً می‌توانید لیستی بلند از کارهایی که یَهُوَه برایتان انجام داده است تهیه کنید.‏ هر چه بیشتر بابت آنچه یَهُوَه برایتان کرده است قدردان باشید،‏ بیشتر به او نزدیک می‌شوید و رابطه‌تان با او تقویت می‌گردد.‏—‏مز ۱۱۶:‏۱،‏ ۲‏.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۲-‏۳ ¶۴-‏۵

یَهُوَه این اختیار را به ما نداده است که برای هم‌ایمانانمان تصمیم بگیریم.‏ در واقع،‏ آنانی که قوانین غیرضروری وضع می‌کنند می‌خواهند بر ایمان دیگران سَروری کنند،‏ نه این که از آنان محافظت نمایند.‏ ابلیس همواره تلاش می‌کند که خادمان وفادار یَهُوَه را مورد آزار و اذیت قرار دهد.‏ (‏۱پطر ۵:‏۸؛‏ مکا ۲:‏۱۰‏)‏ او به همراه پیروانش سعی می‌کند پرستش یَهُوَه را ممنوع کند.‏ با این حال،‏ ما نباید ترسی به دل راه دهیم!‏ (‏تث ۷:‏۲۱‏)‏ حتی اگر فعالیتمان ممنوع شده باشد،‏ یَهُوَه همواره در کنار ماست و همچنان از ما حمایت می‌کند.‏ (‏۲توا ۳۲:‏۷،‏ ۸‏)‏ باشد که همواره همچون برادرانمان در قرن اول مصممانه عمل کنیم که به حاکمان زمان خود گفتند:‏ «خود قضاوت کنید؛‏ در چشم خدا کدام درست است،‏ اطاعت از شما یا اطاعت از خدا؟‏ چون ما نمی‌توانیم از سخن گفتن در مورد آنچه دیده و شنیده‌ایم،‏ دست بکشیم.‏»—‏اعما ۴:‏۱۹،‏ ۲۰‏.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۱۳ ¶۱۸-‏۲۰

هنگام موعظه ما باید سعی کنیم که دلیل «افکار» و احساسات مردم محدوده‌مان را درک کنیم.‏ نمونهٔ پولُس را در نظر بگیرید.‏ او در یک جامعهٔ یهودی بزرگ شده بود.‏ از این رو،‏ باید می‌آموخت که چگونه به غیریهودیان موعظه کند.‏ زیرا آنان اگر هم دانشی دربارهٔ یَهُوَه و نوشته‌های مقدّس داشتند بسیار اندک بود.‏ ما نیز اگر بخواهیم افکار و احساسات مردم محدوده‌مان را درک کنیم،‏ باید دربارهٔ آنان تحقیق کنیم.‏ (‏۱قر ۹:‏۲۰-‏۲۳‏)‏ هدف ما یافتن افراد «لایق» است.‏ (‏مت ۱۰:‏۱۱‏)‏ بدین منظور،‏ باید نظر مردم را دربارهٔ موضوعات مختلف بپرسیم و به‌خوبی به آنان گوش دهیم.‏ برای مثال،‏ برادری در انگلیس نظر مردم را دربارهٔ داشتن ازدواجی موفق،‏ تربیت فرزندان و روبرویی با بی‌عدالتی‌ها می‌پرسد.‏ پس از این که بادقت به نظراتشان گوش می‌دهد،‏ به آنان می‌گوید:‏ «می‌خواهم نظر شما را دربارهٔ پندی که حدود ۲۰۰۰ سال پیش نوشته شده است بدانم.‏» سپس بدون این که مستقیماً به «کتاب مقدّس» اشاره کند،‏ آیه‌ای مناسب را از روی تلفنش به آنان نشان می‌دهد.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۲۱-‏۲۲ ¶۷-‏۸

تا چه حد باید به یَهُوَه محبت ورزیم؟‏ عیسی در صحبت‌هایش با یکی از فَریسیان،‏ پاسخ این سؤال را چنین داد:‏ «یَهُوَه خدای خود را با تمامی دل،‏ تمامی جان و تمامی ذهن خود دوست بدار.‏» (‏مت ۲۲:‏۳۶،‏ ۳۷‏)‏ ما می‌خواهیم با دلی کامل به یَهُوَه محبت ورزیم.‏ همچنین می‌خواهیم هر روز محبتمان را به او تقویت نماییم.‏ ما برای این که به یَهُوَه محبت ورزیم باید ابتدا او را بشناسیم.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «کسی که محبت نمی‌کند،‏ خدا را نمی‌شناسد؛‏ زیرا خدا محبت است.‏» (‏۱یو ۴:‏۸‏)‏ پولُس رسول نشان داد که هر چه بیشتر یَهُوَه را بشناسیم و افکارش را درک کنیم،‏ محبتمان به او بیشتر می‌شود.‏ (‏فیلیپ ۱:‏۹‏)‏ ما هنگام شروع مطالعهٔ کتاب مقدّس با تمام جنبه‌های شخصیت یَهُوَه آشنا نبودیم،‏ اما او را دوست داشتیم.‏ سپس هر چه شناختمان از او بیشتر شد،‏ محبتمان نیز به او افزایش یافت.‏ از این رو،‏ بسیار اهمیت دارد که به طور مرتب کلام او را بخوانیم و بر آن تعمّق کنیم.‏—‏فیلیپ ۲:‏۱۶‏.‏ ب۱۹/‏۸ ص ۹ ¶۴-‏۵

اگر خدمتی جدید به شما محوّل شده است باید به دنبال دوستانی جدید باشید.‏ بدین منظور باید خود نیز پیشقدم شوید.‏ برای مثال،‏ می‌توانید دربارهٔ تجربیات بناکننده‌تان در خدمت به یَهُوَه با دیگران صحبت کنید؛‏ طوری که آنان شادی شما را از خدمت به یَهُوَه احساس کنند.‏ اگر شما به دلیل بیماری همسرتان مجبور شده‌اید که خدمتتان را ترک کنید،‏ هرگز او را مقصر ندانید.‏ همچنین اگر به دلیل بیماری خودتان خدمتتان را ترک کرده‌اید،‏ احساس تقصیر نکنید و فکر نکنید که همسرتان را دلسرد ساخته‌اید.‏ به یاد داشته باشید که شما «یک تن» هستید و به یَهُوَه قول داده‌اید که تحت هر شرایطی به نیازهای یکدیگر رسیدگی کنید.‏ (‏مت ۱۹:‏۵،‏ ۶‏)‏ همچنین اگر به دلیل بارداری ناخواسته،‏ مجبور به ترک خدمتتان شده‌اید،‏ به فرزندتان اطمینان دهید که او برایتان اهمیت بیشتری دارد.‏ او باید اطمینان‌خاطر یابد که شما او را «پاداشی» از سوی یَهُوَه می‌دانید.‏ (‏مز ۱۲۷:‏۳-‏۵‏)‏ با فرزندتان دربارهٔ تجربیات فوق‌العاده‌ای که در خدمت به یَهُوَه داشته‌اید صحبت کنید.‏ به این شکل،‏ او ترغیب می‌شود که همچون شما،‏ زندگی‌اش را در خدمت به یَهُوَه صرف کند.‏ ب۱۹/‏۸ ص ۲۲ ¶۱۰-‏۱۱

بابل عظیم،‏ امپراتوری ادیان کاذب به شکل‌های بسیاری نام یَهُوَه را بی‌حرمت ساخته است.‏ ادیان کاذب تعالیم دروغین زیادی دربارهٔ خدا ترویج داده‌اند.‏ آنان همچون زنی فاحشه به یَهُوَه خیانت کرده‌اند و با حاکمان دنیا هم‌پیمان شده‌اند.‏ همچنین با سوءاستفاده از قدرت خود،‏ پیروانشان را استثمار کرده‌اند.‏ به علاوه،‏ افراد بسیاری از جمله خادمان خدا را به قتل رسانده‌اند.‏ (‏مکا ۱۸:‏۲۴؛‏ ۱۹:‏۲‏)‏ یَهُوَه از طریق «وحشی سرخ رنگ» که «ده شاخ» دارد آن «فاحشهٔ بزرگ» را نابود می‌کند.‏ وحش سرخ رنگ نماد سازمان ملل و ده شاخ او نماد قدرت‌های سیاسی سراسر دنیاست که از این سازمان حمایت می‌کنند.‏ این قدرت‌ها در زمانی که یَهُوَه تعیین کرده است بر علیه بابل عظیم وارد عمل می‌شوند.‏ آنان ثروت ادیان کاذب را مصادره می‌کنند و اعمال شریرانهٔ آنان را برملا می‌سازند؛‏ بدین شکل بابل عظیم را «نابود خواهند کرد و عریان خواهند نمود.‏» (‏مکا ۱۷:‏۳،‏ ۱۶‏)‏ نابودی فاحشهٔ بزرگ یا همان ادیان کاذب به‌قدری سریع خواهد بود که گویی طی «یک روز» به انجام می‌رسد.‏ به راستی که پیروان این فاحشه شوکه خواهند شد!‏ چرا که او همواره به خود می‌بالید و می‌گفت:‏ «هرگز سوگوار نخواهم شد.‏»—‏مکا ۱۸:‏۷،‏ ۸‏.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۱۰ ¶۱۰-‏۱۱

دعوت عیسی شامل حال همهٔ انسان‌ها می‌شود.‏ او هرگز آنانی را که دعوتش را پذیرفته‌اند و می‌خواهند از صمیم دل به یَهُوَه خدمت کنند،‏ از خود دور نخواهد ساخت.‏ (‏یو ۶:‏۳۷،‏ ۳۸‏)‏ همهٔ مسیحیان این افتخار را دارند تا در فعالیت شاگردسازی که یَهُوَه به عیسی واگذار کرده است،‏ با او همکاری کنند.‏ ما می‌توانیم مطمئن باشیم که عیسی همواره در پیشبرد این فعالیت به ما کمک می‌کند.‏ (‏مت ۲۸:‏۱۸-‏۲۰‏)‏ افراد فروتن به سمت عیسی جذب می‌شدند.‏ (‏مت ۱۹:‏۱۳،‏ ۱۴؛‏ لو ۷:‏۳۷،‏ ۳۸‏)‏ اما آنان هیچ گرایشی به فَریسیان نداشتند.‏ آن رهبران مذهبی مغرور بودند و محبتی نداشتند.‏ (‏مت ۱۲:‏۹-‏۱۴‏)‏ اما عیسی فروتن و بامحبت بود.‏ فَریسیان به جایگاه اجتماعی خود می‌بالیدند و دوست داشتند زبانزد خاص و عام باشند.‏ اما عیسی چنین طرز فکری را رد کرد و به شاگردانش تعلیم داد که با فروتنی به یکدیگر خدمت کنند.‏ (‏مت ۲۳:‏۲،‏ ۶-‏۱۱‏)‏ فَریسیان کاری کرده بودند که مردم با ترس و لرز از آنان اطاعت کنند.‏ (‏یو ۹:‏۱۳،‏ ۲۲‏)‏ در حالی که عیسی با سخنان و اعمال پرمهرش به دیگران نیرویی تازه می‌بخشید.‏ آیا شما از سخنان و اعمال عیسی سرمشق گرفته‌اید؟‏ ب۱۹/‏۹ ص ۲۰ ¶۱؛‏ ص ۲۱ ¶۷-‏۸؛‏ ص ۲۳ ¶۹

جلسات به ما کمک می‌کند که به یَهُوَه نزدیک‌تر شویم.‏ دیدگاه ما نسبت به حضور در جلسات نشان می‌دهد که در آینده چگونه با مخالفت‌ها برخورد خواهیم کرد.‏ (‏عبر ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ اگر اکنون به هر دلیل کوچکی در جلسات شرکت نکنیم،‏ در آینده که برای شرکت در جلسات باید خود را به خطر بیندازیم چه خواهیم کرد؟‏ از طرف دیگر،‏ اگر اکنون مصممانه در تمام جلسات شرکت کنیم،‏ در آینده نیز مخالفان قادر نخواهند بود ما را از شرکت در جلسات بازدارند.‏ اکنون زمانی است که باید علاقه‌مان را به جلسات و بودن در کنار هم‌ایمانانمان افزایش دهیم.‏ اگر از صمیم دل بخواهیم در جلسات شرکت کنیم،‏ همواره در برابر مخالفت‌ها و حتی ممنوعیت‌ها،‏ خدا را بیشتر از انسان اطاعت خواهیم کرد.‏ (‏اعما ۵:‏۲۹‏)‏ آیات مورد علاقهٔ خود را به خاطر بسپارید.‏ (‏مت ۱۳:‏۵۲‏)‏ اگر فکر می‌کنید آیات را به یاد نمی‌آورید،‏ به یاد داشته باشید که یَهُوَه از طریق روح مقدّسش کمکتان می‌کند که آن‌ها را به یاد آورید.‏ (‏یو ۱۴:‏۲۶‏)‏ آن آیات به شما کمک می‌کند که به یَهُوَه نزدیک بمانید و وفاداری‌تان را حفظ کنید.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۳ ¶۵؛‏ ص ۴ ¶۸-‏۹

آیا شما پس از سال ۱۹۱۴ به دنیا آمده‌اید؟‏ در این صورت،‏ تمام عمرتان را در «روزهای آخر» نظام حاضر گذرانده‌اید!‏ همهٔ ما اخباری را شنیده‌ایم که گویای تحقق پیشگویی عیسی دربارهٔ روزهای آخر است.‏ این پیشگویی شامل وقایعی همچون جنگ‌ها،‏ قحطی‌ها،‏ زمین‌لرزه‌ها،‏ بیماری‌های همه‌گیر،‏ افزایش قانون‌شکنی و آزار و اذیت قوم خدا می‌شود.‏ (‏مت ۲۴:‏۳،‏ ۷-‏۹،‏ ۱۲؛‏ لو ۲۱:‏۱۰-‏۱۲‏)‏ همچنین شاهدیم که رفتار مردم در دنیای امروز با پیشگویی پولُس رسول هماهنگ است.‏ ما پرستندگان یَهُوَه اطمینان داریم که در «ایّام آخر» زندگی می‌کنیم.‏ (‏میکا ۴:‏۱‏)‏ از آنجا که مدت زیادی از سال ۱۹۱۴ گذشته است،‏ می‌توان گفت که ما در انتهای «روزهای آخر» زندگی می‌کنیم.‏ بنابراین می‌خواهیم پاسخ برخی سؤالات مهم در این زمینه را بدانیم؛‏ در پایان «روزهای آخر» چه وقایعی رخ خواهد داد؟‏ تا رسیدن آن زمان،‏ یَهُوَه از ما چه انتظاری دارد؟‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۸ ¶۱-‏۲

پایداری ما به شرایطی که در آن هستیم وابسته نیست؛‏ بلکه به رابطهٔ ما با یَهُوَه بستگی دارد.‏ (‏روم ۱۲:‏۱۲‏)‏ طبق وعدهٔ عیسی که در آیهٔ روز آمده است،‏ ما باید صرف‌نظر از سختی‌هایی که با آن روبروییم،‏ همچنان پایداری خود را حفظ کنیم.‏ پایداری در مشکلات امروز،‏ باعث می‌شود که ایمانمان پیش از مصیبت عظیم تقویت گردد.‏ خصوصیت شجاعت نیز همچون پایداری،‏ حاصل رابطهٔ نزدیک ما با یَهُوَه خداست.‏ چگونه می‌توانیم به یَهُوَه نزدیک‌تر شویم و بیش از پیش به او اعتماد کنیم؟‏ از طریق مطالعهٔ کلامش و تعمّق بر این که او در گذشته چگونه از خادمانش محافظت کرده است.‏ (‏مز ۶۸:‏۲۰؛‏ ۲پطر ۲:‏۹‏)‏ هنگامی که طی مصیبت عظیم مورد حملهٔ حکومت‌ها قرار می‌گیریم،‏ باید شجاع باشیم و بیش از هر زمان دیگری به یَهُوَه اعتماد کنیم.‏ (‏مز ۱۱۲:‏۷،‏ ۸؛‏ عبر ۱۳:‏۶‏)‏ ما با اعتماد و تکیه به یَهُوَه،‏ قوّت لازم را برای روبرویی با حملهٔ جوج به دست می‌آوریم.‏—‏۱قر ۱۳:‏۸‏.‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۱۸ ¶۱۵-‏۱۶

دنیای امروز تحت سلطهٔ شیطان است.‏ او تلاش می‌کند تا ما جذابیت‌های دنیا را در اولویت قرار دهیم و تسلیم امیال نَفْسانی‌مان شویم.‏ (‏افس ۲:‏۱-‏۳‏)‏ هدف شیطان این است که ما علاوه بر یَهُوَه،‏ جذابیت‌های موجود در دنیای امروز را نیز دوست بداریم.‏ پِطرُس رسول پس از اشاره به پایان دنیای شیطان و رسیدن به دنیای جدید گفت:‏ «ای عزیزان،‏ چون برای این‌ها انتظار می‌کشید،‏ تمام سعی خود را بنمایید تا او شما را سرانجام بی‌لکه،‏ بی‌عیب و در صلح بیابد.‏» (‏۲پطر ۳:‏۱۴‏)‏ ما باید از این پند اطاعت کنیم و تمام تلاش خود را بکنیم تا همچنان از لحاظ اخلاقی و روحانی پاک بمانیم.‏ به این شکل،‏ ثابت می‌کنیم که خود را کاملاً به یَهُوَه وقف کرده‌ایم و تنها او را می‌پرستیم.‏ شیطان و دنیایش همواره ما را وسوسه می‌کنند که بجای یَهُوَه به امور دیگر اولویت دهیم.‏ (‏لو ۴:‏۱۳‏)‏ اما نمی‌خواهیم اجازه دهیم که هیچ چیز و هیچ کس جای یَهُوَه را در قلبمان بگیرد.‏ ما مصممیم که مطابق وقفمان،‏ به یَهُوَه خدمت کنیم و تنها او را بپرستیم،‏ چرا که تنها او شایستهٔ پرستش ماست.‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۲۶ ¶۴؛‏ ص ۳۱ ¶۱۸-‏۱۹

نگرانی در برخی موارد می‌تواند نتیجهٔ خوبی داشته باشد.‏ شاید به این فکر می‌کنیم که چگونه دل یَهُوَه و عیسی را شاد کنیم.‏ (‏۱قر ۷:‏۳۲‏)‏ یا شاید مرتکب گناهی جدّی شده‌ایم و نگرانیم که چگونه دوستی‌مان را دوباره با یَهُوَه برقرار کنیم.‏ همچنین ممکن است نگران نیازهای همسر،‏ اعضای خانواده و هم‌ایمانانمان باشیم.‏ (‏۱قر ۷:‏۳۳؛‏ ۲قر ۱۱:‏۲۸‏)‏ از طرفی دیگر،‏ نگرانی بیش از حد می‌تواند به ایمانمان آسیب برساند.‏ برای مثال،‏ شاید مدام نگران تأمین خوراک و پوشاک مورد نیازمان باشیم.‏ (‏مت ۶:‏۳۱،‏ ۳۲‏)‏ چنین نگرانی‌ای شاید سبب شود که به دنبال مادیات برویم.‏ حتی شاید پول‌دوستی در دلمان ریشه کند.‏ در این صورت،‏ ممکن است ایمانمان به یَهُوَه ضعیف شود و از لحاظ روحانی آسیب ببینیم.‏ (‏مرق ۴:‏۱۹؛‏ ۱تیمو ۶:‏۱۰‏)‏ همچنین شاید بیش از حد نگران باشیم که چگونه مورد تأیید دیگران قرار گیریم.‏ چنین نگرانی‌ای می‌تواند سبب شود که از تمسخر یا مخالفت‌ها بترسیم و دیگر به فکر خشنود ساختن یَهُوَه نباشیم.‏ برای مقابله با چنین ترسی باید از صمیم دل از یَهُوَه بخواهیم که به ما قدرت و ایمان کافی بدهد.‏—‏امث ۲۹:‏۲۵؛‏ لو ۱۷:‏۵‏.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۱۵ ¶۶-‏۷

ما هرگز نمی‌خواهیم برخی از تصمیمات مهمی را که در گذشته گرفته‌ایم تغییر دهیم.‏ برای مثال،‏ ما مصممیم که همواره مطابق وقفمان به یَهُوَه خدمت کنیم و همچنین به همسرمان وفادار بمانیم.‏ (‏مت ۱۶:‏۲۴؛‏ ۱۹:‏۶‏)‏ اما شاید برخی دیگر از تصمیماتی که گرفته‌ایم،‏ نیاز به تغییر داشته باشد؛‏ چرا که شرایط مرتباً در حال تغییر است.‏ ما چگونه می‌توانیم همواره بهترین تصمیمات را بگیریم؟‏ همهٔ ما «محتاج حکمت» هستیم.‏ بنابراین،‏ هنگام تصمیم‌گیری و همچنین زمانی که تصمیمات گذشته‌مان را بررسی می‌کنیم باید به یَهُوَه تکیه کنیم.‏ او به ما کمک می‌کند تا تصمیماتی حکیمانه بگیریم.‏ تحقیق کنید و با دیگران مشورت نمایید.‏ در کلام خدا تحقیق کنید،‏ نشریات سازمان شاهدان یَهُوَه را مطالعه نمایید و با افراد باتجربه مشورت کنید.‏ (‏امث ۲۰:‏۱۸‏)‏ چنین کاری پیش از تصمیم‌گیری دربارهٔ موضوعاتی همچون تغییر شغل یا نقل‌مکان بسیار اهمیت دارد.‏ همچنین تصمیم‌گیری درست دربارهٔ انتخاب دوره‌های آموزشی مناسب،‏ به شما کمک می‌کند تا درآمد کافی داشته باشید و بتوانید همچنان به خدمتتان ادامه دهید.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۲۷ ¶۶-‏۸

خوشبختانه،‏ یَهُوَه تدارکی فراهم دید که از بردگی گناه آزاد شویم.‏ عیسی کلید آزادی ماست.‏ در قرن هشتم قبل از میلاد،‏ اِشَعْیای نبی آزادی‌ای را پیشگویی کرد که به مراتب بهتر از آزادی اسرائیلیان در سال یوبیل بود.‏ او در این باره گفت:‏ «روح خداوندگارْ یهوه بر من است،‏ زیرا که خداوند مرا مسح کرده است تا فقیران را بشارت دهم؛‏ او مرا فرستاده تا دلشکستگان را التیام بخشم،‏ و آزادی را به اسیران .‏ .‏ .‏ اعلام کنم.‏» (‏اشع ۶۱:‏۱‏)‏ این پیشگویی به چه کسانی اشاره می‌کند؟‏ تحقق این پیشگویی،‏ پس از آغاز خدمت زمینی عیسی شروع شد.‏ زمانی که او در زادگاهش ناصره به کنیسه رفت،‏ پیشگویی اِشَعْیا را برای یهودیانی که آنجا گرد آمده بودند خواند و به نقش خود در این پیشگویی اشاره کرد.‏—‏لو ۴:‏۱۶-‏۱۹‏.‏ ب۱۹/‏۱۲ ص ۹-‏۱۰ ¶۶-‏۸

ما برای روبرویی با آزار و اذیت به شجاعت نیاز داریم.‏ اگر شما فکر می‌کنید که شخصی شجاع نیستید چه می‌توانید بکنید؟‏ به یاد داشته باشید که شجاعت حقیقی به جثه،‏ قدرت یا توانایی‌هایمان وابسته نیست.‏ نمونهٔ داوود جوان را هنگام روبرویی با جُلیات در نظر بگیرید.‏ داوود بسیار کوچک‌تر و ضعیف‌تر از جُلیات غول‌پیکر بود و برای جنگ مجهز نبود.‏ او حتی شمشیر هم نداشت!‏ با این حال،‏ با شجاعت تمام به طرف جُلیات مغرور دوید تا با او بجنگد.‏ چرا داوود تا این حد شجاع بود؟‏ او کاملاً اطمینان داشت که یَهُوَه در کنارش است.‏ (‏۱سمو ۱۷:‏۳۷،‏ ۴۵-‏۴۷‏)‏ داوود بر جثهٔ عظیم جُلیات تمرکز نکرد.‏ بلکه به این فکر کرد که جُلیات در برابر یَهُوَه بسیار کوچک و ناچیز است.‏ به طور مشابه،‏ اگر ما نیز اطمینان داشته باشیم که یَهُوَه در کنارمان است و مخالفانمان در برابر خدای قادر مطلق بسیار کوچک و ناچیز هستند،‏ احساس شجاعت خواهیم کرد.‏—‏۲توا ۲۰:‏۱۵؛‏ مز ۱۶:‏۸‏.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۵ ¶۱۱-‏۱۳

تیخیکوس دوستی قابل اعتماد برای پولُس بود.‏ (‏اعما ۲۰:‏۴‏)‏ حدود سال ۵۵ میلادی،‏ پولُس ترتیبی داد که برای مسیحیان یهودیه اعاناتی جمع‌آوری شود؛‏ او احتمالاً تیخیکوس را انتخاب کرد تا در این کار مهم کمکش کند.‏ (‏۲قر ۸:‏۱۸-‏۲۰‏)‏ بعدها که پولُس برای اولین بار در روم به زندان افتاد،‏ تیخیکوس نامه‌ها و پیام‌های تشویق‌کنندهٔ او را به جماعات آسیا می‌رساند.‏ (‏کول ۴:‏۷-‏۹‏)‏ تیخیکوس همچنان دوستی قابل اعتماد برای پولُس ماند.‏ (‏تیت ۳:‏۱۲‏)‏ در آن زمان،‏ همهٔ مسیحیان همچون او قابل اعتماد نبودند.‏ حدود سال ۶۵ میلادی،‏ وقتی پولُس برای دومین بار در زندان بود،‏ بسیاری از مسیحیان،‏ احتمالاً به دلیل ترس از مخالفان،‏ از دیدن او اجتناب می‌کردند.‏ (‏۲تیمو ۱:‏۱۵‏)‏ با این حال،‏ تیخیکوس او را ترک نکرد.‏ از این رو،‏ پولُس به او مسئولیت دیگری واگذار کرد.‏ (‏۲تیمو ۴:‏۱۲‏)‏ مطمئناً پولُس از داشتن دوستی همچون تیخیکوس بسیار قدردان بود.‏ ب۲۰/‏۱ ص ۱۰ ¶۷-‏۸

شاید با خود فکر کنید که آیا یَهُوَه شما را مسح کرده است یا خیر.‏ اگر چنین است،‏ بر این سؤالات مهم تأمّل کنید:‏ آیا از صمیم دل در پی انجام خواست یَهُوَه هستید؟‏ آیا در خدمت موعظه بسیار غیور هستید؟‏ آیا از مطالعه و تعمّق بر کلام خدا لذّت می‌برید و ‹عمق حکمت خدا را می‌کاوید›؟‏ آیا شاهد برکات فوق‌العادهٔ یَهُوَه در خدمت موعظه‌تان بوده‌اید؟‏ آیا با تمام وجود،‏ خود را مسئول می‌دانید که از لحاظ روحانی به دیگران کمک کنید؟‏ آیا به‌روشنی دست یَهُوَه را در زندگی‌تان می‌بینید؟‏ آیا پاسخ مثبت و قاطع شما به همهٔ این سؤالات،‏ ثابت می‌کند که شما مسح‌شده هستید؟‏ خیر!‏ زیرا این موارد تنها مختص مسح‌شدگان نیست،‏ بلکه شامل حال همهٔ خادمان یَهُوَه می‌شود.‏ یَهُوَه روح مقدّسش را به همهٔ خادمانش منجمله آنانی که امید زمینی دارند می‌دهد.‏ در واقع،‏ اگر مطمئن نیستید که آیا مسح‌شده هستید یا خیر،‏ شک و تردید شما خود نشان می‌دهد که مسح نشده‌اید.‏ زیرا زمانی که یَهُوَه شخصی را با روح خود مسح می‌کند،‏ هیچ جای شکی برای او باقی نمی‌گذارد!‏ ب۲۰/‏۱ ص ۲۳ ¶۱۴