مارس

اگر اطرافیانمان با نیّت خوب ما را وادارند که برای یادبود مردگان در مراسمی شرکت کنیم که برخلاف اصول کتاب مقدّس است،‏ محبت به یَهُوَه و کلامش ما را بر آن می‌دارد که مطیع او بمانیم.‏ آنان ممکن است ما را خجالت‌زده کنند و بگویند که شخص متوفیٰ را دوست نداشتیم و برای او احترام قائل نبودیم!‏ یا شاید بگویند که روح شخص متوفیٰ از رفتار ما آزرده می‌شود و مشکلاتی برای بازماندگان ایجاد می‌کند.‏ در یکی از کشورهای کارائیب،‏ بسیاری معتقدند که پس از مرگ شخص،‏ «روح» او آنانی را که با او بدرفتاری کرده‌اند مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد.‏ مرجعی می‌گوید که «روح» شخص،‏ حتی ممکن است «برای اهالی آن منطقه مشکلاتی ایجاد کند.‏» برخی در آفریقا معتقدند که شخص متوفیٰ نباید تصویر خود را ببیند.‏ از این رو پس از مرگ شخص،‏ روی آینه‌ها را می‌پوشانند و تصاویر او را برعکس به دیوار می‌زنند!‏ ما خادمان یَهُوَه دروغ‌های شیطان را باور نداریم و به هیچ وجه در آداب و رسومی که او ترویج می‌دهد شرکت نمی‌کنیم!‏—‏۱قر ۱۰:‏۲۱،‏ ۲۲‏.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۱۶ ¶۱۱-‏۱۲

عیسی اصولی را به شاگردانش آموخت که به آنان کمک می‌کرد منصفانه با دیگران رفتار کنند.‏ برای مثال،‏ قانون طلایی را در نظر بگیرید.‏ همهٔ ما می‌خواهیم که دیگران با ما رفتاری منصفانه داشته باشند.‏ بنابراین خود نیز باید با آنان منصفانه رفتار کنیم.‏ اینچنین حتی شاید آنان برانگیخته شوند که با ما رفتاری منصفانه داشته باشند.‏ اما اگر مورد بی‌انصافی و بی‌عدالتی قرار گیریم چطور؟‏ عیسی در این باره به شاگردانش چنین اطمینان بخشید:‏ «آیا خدا به داد برگزیدگان خود که شب و روز نزد او فریاد برمی‌آورند،‏ نخواهد رسید؟‏» (‏لو ۱۸:‏۶،‏ ۷‏)‏ عیسی به این شکل وعده داد که یَهُوَه خدای عادل،‏ شاهد بی‌عدالتی‌هایی است که ما در این روزهای آخر با آن روبروییم و در زمان مقرّر،‏ عدالت را برقرار خواهد کرد.‏ (‏۲تسا ۱:‏۶‏)‏ ما می‌خواهیم با اطاعت از اصولی که عیسی تعلیم داد،‏ رفتاری منصفانه با دیگران داشته باشیم.‏ همچنین اگر در دنیای شیطان مورد بی‌انصافی و بی‌عدالتی قرار گیریم،‏ آگاهی از این امر که یَهُوَه عدالت را برقرار خواهد کرد به ما دلگرمی می‌دهد.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۵ ¶۱۸-‏۱۹

اگر شما به مدرسه می‌روید،‏ شاید برخی همکلاسی‌هایتان به نظریهٔ تکامل اعتقاد داشته باشند.‏ مطمئناً شما می‌خواهید که بر اساس کتاب مقدّس با آنان استدلال کنید،‏ اما شاید فکر کنید که قادر به چنین کاری نیستید.‏ از این رو،‏ این می‌تواند موضوع خوبی برای مطالعهٔ شخصی شما باشد!‏ هنگام تحقیق در این باره می‌توانید دو هدف را در نظر بگیرید:‏ ۱)‏ ایمان و اعتمادتان را نسبت به آفرینش تقویت کنید و ۲)‏ نحوهٔ استدلالتان را بر اساس کتاب مقدّس بهبود بخشید.‏ (‏روم ۱:‏۲۰‏)‏ شاید بهتر باشد ابتدا از خود بپرسید،‏ ‹چرا همکلاسی‌هایم به نظریهٔ تکامل اعتقاد دارند؟‏› سپس به دقت در نشریات تحقیق کنید.‏ شاید استدلال کردن آسان‌تر از چیزی باشد که شما فکر می‌کنید.‏ دلیل اعتقاد بسیاری به نظریهٔ تکامل این است که شخصی مورد اعتماد به آنان گفته است که این نظریه درست است.‏ شاید اگر تنها بر اساس یک یا دو مدرک با شخصی صادق استدلال کنید،‏ بتوانید به او کمک کنید که به سمت حقیقت جذب شود.‏—‏کول ۴:‏۶‏.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۲۹ ¶۱۳

وقتی ایلیّای نبی برای نجات جانش پا به فرار گذاشته بود،‏ به‌قدری دلسرد بود که آرزوی مرگ می‌کرد.‏ در همان زمان،‏ یَهُوَه فرشته‌ای فرستاد تا به خادمش کمک کند.‏ آن فرشته به ایلیّا غذایی گرم داد و با مهربانی از او خواست که غذا را بخورد.‏ (‏۱پاد ۱۹:‏۵-‏۸‏)‏ این گزارش حقیقتی مهم را آشکار می‌کند.‏ گاه ابراز محبت از طریق اعمالی ساده می‌تواند تأثیر زیادی بر دیگران بگذارد.‏ شاید بتوانیم با دادن غذایی ساده،‏ هدیه‌ای مناسب یا نوشتن سخنانی دلنشین،‏ به خواهر یا برادرمان اطمینان بخشیم که به فکرش هستیم و او را دوست داریم.‏ اگر صحبت دربارهٔ احساسات او و اتفاقات ناخوشایند گذشته برایمان مشکل باشد،‏ از طریق چنین اعمال ساده‌ای می‌توانیم به او دلگرمی دهیم.‏ یَهُوَه به شکلی معجزه‌آسا به او کمک کرد که مسیری طولانی را بپیماید تا به کوه حوریب برسد و از آنانی که قصد جانش را کرده بودند دور شود.‏ ما چه درسی از این گزارش می‌آموزیم؟‏ اگر بخواهیم به آنانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند دلگرمی دهیم،‏ ابتدا باید به آنان کمک کنیم تا احساس امنیت کنند،‏ چه در محیط خانه باشد،‏ چه در سالن جماعت.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۱۶ ¶۱۱؛‏ ص ۱۷ ¶۱۳-‏۱۴

تصوّر کنید که در حال خواندن باب دوازدهم کتاب زَکَریا هستید که پیشگویی مرگ مسیح در آنجا آمده است.‏ (‏زکر ۱۲:‏۱۰‏)‏ در آیهٔ ۱۲ به سوگواری «طایفهٔ خاندان ناتان» برای مرگ مسیح اشاره شده است.‏ بجای این که سریع این آیه را بخوانید و بگذرید،‏ شاید بتوانید از خود بپرسید،‏ ‹خاندان ناتان چه ارتباطی با مسیح دارد؟‏› حال می‌توانید کنجکاوی خود را بیشتر کنید!‏ در ستون آیات ارجاعی در «ترجمهٔ دنیای جدید کتاب مقدّس،‏» ابتدا به دوم سموئیل ۵:‏۱۳،‏ ۱۴ اشاره شده است که نشان می‌دهد ناتان یکی از پسران داوود بود.‏ سپس لوقا ۳:‏۲۳،‏ ۳۱ آمده است که نشان می‌دهد ناتان یکی از اجداد مادری عیسی بود.‏ به این شکل علاقه‌تان برانگیخته می‌شود!‏ مطمئناً از قبل می‌دانستید که عیسی از نسل داوود است.‏ (‏مت ۲۲:‏۴۲‏)‏ اما داوود بیش از ۲۰ پسر داشت!‏ بنابراین بسیار جالب است که زَکَریا در پیشگویی‌اش مشخص کرد که خاندان ناتان برای مرگ عیسی سوگواری می‌کنند.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۳۰ ¶۱۷

ما با مطالعهٔ مرتب کتاب مقدّس می‌توانیم حقایقی را که می‌آموزیم به خود ثابت کنیم و اطمینان یابیم که معیارهای یَهُوَه درست است.‏ به این شکل،‏ همچون درختی که ریشه‌های مستحکمی دارد،‏ در ‹ایمانمان پابرجا خواهیم ماند.‏› (‏کول ۲:‏۶،‏ ۷‏)‏ تنها خودتان هستید که می‌توانید ایمانتان را مستحکم کنید.‏ از این رو،‏ باید طرز فکر خود را همواره تازه سازید.‏ پیوسته به یَهُوَه دعا کنید و روح‌القدس او را بطلبید.‏ بر کلام خدا تعمّق کنید و افکار و انگیزه‌های خود را همواره محک زنید.‏ معاشرانی خوب برای خود انتخاب کنید که کمکتان کنند طرز فکرتان را تغییر دهید.‏ به این شکل می‌توانید تأثیرات منفی دنیای شیطان را از ذهن خود پاک سازید و ‹استدلال‌ها و هر عقیدهٔ تکبّرآمیزی را که در برابر شناخت خداست› ریشه‌کن کنید.‏—‏۲قر ۱۰:‏۵‏.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۱۳ ¶۱۷-‏۱۸

همان طور که روت پس از مرگ شوهر نَعُومی همچنان در کنار او ماند،‏ ما نیز باید همواره به آنانی که عزیزشان را از دست داده‌اند کمک کنیم.‏ (‏روت ۱:‏۱۶،‏ ۱۷‏)‏ پائولا می‌گوید:‏ «وقتی تازه شوهرم را از دست داده بودم،‏ بسیاری برای کمک کردن و دلگرمی دادن به دیدنم می‌آمدند.‏ اما پس از مدتی،‏ همه دوباره به روال عادی زندگی خود برگشتند.‏ اما زندگی من کاملاً تغییر کرده بود.‏ خیلی مهم است که دیگران تشخیص دهند شخص سوگوار تا ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از مرگ عزیزش نیاز به کمک دارد.‏» برخی پس از این که عزیزشان را از دست می‌دهند،‏ سریع می‌توانند خود را با شرایط جدید تطبیق دهند.‏ اما برخی دیگر،‏ با انجام کارهای کوچکی که قبلاً در کنار عزیزشان انجام می‌دادند،‏ دردشان تازه می‌شود.‏ در واقع،‏ نحوهٔ سوگواری هر شخص با شخصی دیگر متفاوت است.‏ ما باید مسئولیت رسیدگی و توجه به افراد سوگوار را افتخاری از سوی یَهُوَه بدانیم.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۲۴ ¶۱۶

در ممنوعیت‌ها باید تشخیص دهیم که چه زمانی باید سکوت کنیم.‏ (‏جا ۳:‏۷‏)‏ ما باید مراقب باشیم که اطلاعاتی مانند نام برادران و خواهران،‏ محل برگزاری جلسات،‏ نحوهٔ موعظه و دریافت نشریات را محرمانه نگاه داریم.‏ ما این اطلاعات را در اختیار مقامات دولتی و یا حتی دوستان و خویشاوندانمان،‏ چه در داخل کشور و چه خارج از کشور،‏ قرار نمی‌دهیم.‏ اگر چنین کنیم،‏ برادرانمان را در خطر می‌اندازیم.‏ اجازه ندهید که مشکلات کوچک بین شما جدایی اندازد.‏ شیطان می‌داند که «اگر در خانواده‌ای تفرقه بیفتد،‏ آن خانواده از هم می‌پاشد.‏» (‏مرق ۳:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ او پیوسته تلاش خواهد کرد که بین ما تفرقه بیندازد تا به جای این که با او بجنگیم،‏ با یکدیگر بجنگیم.‏ حتی مسیحیان باتجربه نیز باید مراقب باشند که در این دام نیفتند.‏ اگر ما نیز سخت تلاش کنیم که بر اختلافاتمان با برادران و خواهران غلبه کنیم،‏ اجازه نخواهیم داد که هیچ چیز در میان ما جدایی اندازد.‏—‏کول ۳:‏۱۳،‏ ۱۴‏.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۴-‏۱۶

بیشتر اوقات دلیل واکنش مثبت مردم،‏ نحوهٔ صحبت کردن ما با آنان است،‏ نه پیامی که اعلام می‌کنیم.‏ هنگامی که ما با مهربانی و سنجیدگی صحبت می‌کنیم و علاقه‌ای خالصانه به مردم نشان می‌دهیم،‏ به دل آنان راه می‌یابیم.‏ ما آنان را مجبور نمی‌کنیم که عقایدمان را بشنوند.‏ بلکه سعی می‌کنیم که به دلیل دیدگاهشان نسبت به دین و مذهب پی ببریم.‏ در هر شرایطی ما تلاش می‌کنیم که احساسات دیگران را کاملاً درک کنیم.‏ پولُس نیز هنگام صحبت با یهودیان،‏ بر اساس آیات کتاب مقدّس با آنان استدلال کرد.‏ اما هنگام صحبت با فیلسوفان یونانی در آریوپاگوس،‏ مستقیماً به کتاب مقدّس اشاره‌ای نکرد.‏ (‏اعما ۱۷:‏۲،‏ ۳،‏ ۲۲-‏۳۱‏)‏ ما چگونه می‌توانیم همچون پولُس عمل کنیم؟‏ وقتی در موعظه با شخصی روبرو می‌شویم که کتاب مقدّس را قبول ندارد،‏ شاید بهتر باشد که در صحبت‌هایمان مستقیماً به کتاب مقدّس اشاره‌ای نکنیم.‏ همچنین هنگام صحبت با شخصی که نمی‌خواهد دیگران متوجه شوند آیات کتاب مقدّس را می‌خواند،‏ باید سعی کنیم طوری آیات را نشان دهیم که جلب‌توجه نکند.‏ برای مثال،‏ می‌توانیم از روی تلفن یا تبلت آیات را به او نشان دهیم.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۲۱ ¶۵-‏۶

شیطان با زیرکی تمام،‏ اسرائیلیان را به بت‌پرستی برانگیخت.‏ او به‌خوبی می‌دانست آنان به غذا نیاز دارند.‏ بنابراین از این نیازشان سوءاستفاده کرد.‏ اسرائیلیان پس از ورود به سرزمین موعود،‏ باید روش کشت و زرع خود را تغییر می‌دادند.‏ زیرا زمانی که در مصر بودند،‏ با استفاده از آب موجود در رود نیل مزارع خود را آبیاری می‌کردند.‏ اما در کنعان رودی همچون رود نیل وجود نداشت و باید از طریق باران و شبنم مزارع خود را آبیاری می‌کردند.‏ (‏تث ۱۱:‏۱۰-‏۱۵؛‏ اشع ۱۸:‏۴،‏ ۵‏)‏ از این رو،‏ باید روش‌های جدید کشاورزی را می‌آموختند.‏ اما چرا زمانی که یَهُوَه دربارهٔ روش‌های کشاورزی با اسرائیلیان صحبت می‌کرد،‏ در مورد بت‌پرستی به آنان هشدار داد؟‏ یَهُوَه می‌دانست که ممکن است اسرائیلیان وسوسه شوند تا برای یادگیری روش‌های جدید کشاورزی،‏ نزد ساکنان بت‌پرست آن منطقه بروند.‏ کشاورزان کنعانی بَعْل را می‌پرستیدند و طرز فکرشان بر اساس عقاید بت‌پرستانه بود.‏—‏اعد ۲۵:‏۳،‏ ۵؛‏ داو ۲:‏۱۳؛‏ ۱پاد ۱۸:‏۱۸‏.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۳-‏۴ ¶۴-‏۶

وقتی پولُس،‏ سیلاس،‏ لوقا و تیموتائوس به فیلیپی که از مستعمرات روم بود رسیدند،‏ افراد بسیاری را دیدند که آمادهٔ شنیدن خبر خوش بودند.‏ این چهار برادر غیور در آنجا جماعتی تأسیس کردند و نوایمانان نیز برای برگزاری جلسات گرد هم آمدند.‏ احتمالاً این جلسات در خانهٔ خواهری مهمان‌نواز به نام لیدیه برگزار می‌شد.‏ (‏اعما ۱۶:‏۴۰‏)‏ چیزی نگذشت که جماعت نوپای فیلیپی با مشکل مواجه شد.‏ شیطان مخالفان حقیقت را بر آن داشت تا مانع فعالیت موعظهٔ پولُس و همراهانش شوند.‏ پولُس و سیلاس دستگیر شدند،‏ مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند و به زندان انداخته شدند.‏ آنان پس از آزادی از زندان،‏ به دیدار شاگردان جدید رفتند و تقویتشان نمودند.‏ سپس پولُس،‏ سیلاس و تیموتائوس آنجا را ترک کردند،‏ اما ظاهراً لوقا در آنجا ماند.‏ با این حال،‏ اعضای جماعت نوپای فیلیپی با کمک روح‌القدس یَهُوَه،‏ همچنان با غیرت به خدمتشان ادامه دادند.‏ (‏فیلیپ ۲:‏۱۲‏)‏ به راستی که آنان باعث افتخار پولُس بودند!‏ ب۱۹/‏۸ ص ۸ ¶۱-‏۲

آیا اخیراً به خانهٔ جدیدی نقل مکان کرده‌اید؟‏ نقل‌مکان کردن می‌تواند هزینه‌های زیادی با خود به همراه داشته باشد.‏ از این رو،‏ برای این که زیر بار قرض و بدهی نرویم باید محتاط باشیم و برای خریدهای غیرضروری پول قرض نکنیم.‏ (‏امث ۲۲:‏۳‏)‏ زمانی که از لحاظ روحی تحت فشار هستیم،‏ مثلاً وقتی از یکی از عزیزانمان که بیمار است مراقبت می‌کنیم،‏ شاید نتوانیم به‌راحتی تشخیص دهیم چه مقدار پول نیاز داریم.‏ دعا کردن در چنین شرایطی کمکمان می‌کند که تصمیماتی حکیمانه بگیریم.‏ با آرامشی که یَهُوَه در پاسخ به دعای ما می‌دهد می‌توانیم بهترین تصمیم را بگیریم.‏ (‏فیلیپ ۴:‏۶،‏ ۷؛‏ ۱پطر ۵:‏۷‏)‏ رابطهٔ خود را با نزدیکانتان حفظ کنید.‏ احساسات خود را برای دوستان نزدیکتان ابراز کنید و دربارهٔ تجربیات و مشکلاتتان با آنان صحبت کنید؛‏ به‌خصوص با آنانی که تجربیاتی مشابه تجربیات شما داشته‌اند.‏ چنین کاری به شما آرامش می‌دهد.‏ (‏جا ۴:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ شما می‌توانید با دوستانی که در مسئولیت قبلی خود یافته‌اید،‏ همواره در ارتباط بمانید.‏ ب۱۹/‏۸ ص ۲۲ ¶۹-‏۱۰

یَهُوَه در کتاب مکاشفه جنگ عظیم خود را با مَگِدّو مرتبط می‌داند.‏ در دوران باستان،‏ جنگ‌های زیادی در شهر مَگِدّو و درّهٔ یِزرِعیل که در نزدیکی آن بود صورت می‌گرفت.‏ یَهُوَه در برخی از این جنگ‌ها خود وارد عمل می‌شد و به قومش کمک می‌کرد که پیروز شوند.‏ برای مثال،‏ یَهُوَه در «کنار آبهای مِجِدّو» به باراق که یکی از داوران اسرائیل بود کمک کرد تا بر لشکر کنعان به فرماندهی سیسِرا پیروز شود.‏ باراق و دِبورَهٔ نبیه بابت پیروزی معجزه‌آسای خود،‏ در سرودی از یَهُوَه چنین تشکر کردند:‏ «ستارگان از آسمان .‏ .‏ .‏ با سیسِرا جنگیدند.‏» باراق و دِبورَه سرودشان را با این عبارات به پایان رساندند:‏ «خداوندا،‏ دشمنانت جملگی این‌گونه هلاک شوند!‏ ولی دوستانت همچو خورشید باشند،‏ آنگاه که در قوّتش طلوع می‌کند.‏» (‏داو ۵:‏۱۹-‏۲۱،‏ ۳۱‏)‏ به طور مشابه،‏ در جنگ حارمَگِدّون نیز دشمنان خدا کاملاً نابود می‌شوند،‏ در حالی که دوستداران او نجات می‌یابند.‏ اما این دو جنگ تفاوت مهمی با هم دارند.‏ قوم خدا در جنگ حارمَگِدّون نخواهند جنگید؛‏ حتی تجهیزات جنگی نیز نخواهند داشت!‏ زیرا ‹نیروی آنان در آرامی و توکل› به یَهُوَه و لشکر آسمانی‌اش خواهد بود.‏—‏اشع ۳۰:‏۱۵؛‏ مکا ۱۹:‏۱۱-‏۱۵‏.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۹ ¶۴-‏۵

یکی از راه‌هایی که می‌توانیم ‹نزد عیسی برویم› این است که تا جای ممکن با سخنان و اعمال او آشنا شویم.‏ (‏لو ۱:‏۱-‏۴‏)‏ هر یک از ما شخصاً باید گزارشاتی را که دربارهٔ عیسی آمده است بخواند و بر آن‌ها تعمّق کند.‏ راه دیگری که می‌توانیم ‹نزد عیسی برویم› این است که با وقف و تعمید،‏ شاگرد او شویم.‏ به علاوه،‏ هنگامی که به کمک نیاز داریم می‌توانیم با پیران جماعت صحبت کنیم.‏ عیسی این ‹عطایای انسانی› را منصوب کرده است تا از شاگردانش نگهداری کنند.‏ (‏افس ۴:‏۷،‏ ۸،‏ ۱۱؛‏ یو ۲۱:‏۱۶؛‏ ۱پطر ۵:‏۱-‏۳‏)‏ ما برای دریافت کمک از آنان،‏ باید پیشقدم شویم.‏ نباید انتظار داشته باشیم که پیران جماعت فکرمان را بخوانند و بدانند چه نیازی داریم.‏ نمونهٔ برادری به نام جولیان را در نظر بگیرید.‏ او می‌گوید:‏ «به دلیل بیماری باید خدمت در بیت‌ئیل را ترک می‌کردم.‏ یکی از دوستانم پیشنهاد کرد که درخواست دیدار شبانی کنم.‏ ابتدا فکر می‌کردم که نیاز به چنین کاری نیست.‏ اما پس از مدتی،‏ از پیران جماعت درخواست کمک کردم.‏ آن دیدار شبانی یکی از بهترین هدایایی بود که تا به حال دریافت کرده‌ام.‏» پیران جماعت از جمله آنانی که از جولیان دیدار کردند می‌توانند به ما کمک کنند که «طرز فکر مسیح» را درک کنیم و افکارمان را با آن هماهنگ سازیم.‏ (‏۱قر ۲:‏۱۶؛‏ ۱پطر ۲:‏۲۱‏)‏ به راستی که این یکی از بهترین هدایایی است که می‌توانیم از پیران جماعت دریافت کنیم.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۲۱ ¶۴-‏۵

ما در کتاب مقدّس نمونهٔ مردان و زنان باایمانی را می‌بینیم که اگرچه جزو ۱۴۴٬۰۰۰ مسح‌شده نبودند،‏ اما تأثیر روح‌القدس یَهُوَه در زندگی‌شان کاملاً مشخص بود.‏ یحیای تعمیددهنده و داوود نمونه‌هایی از چنین افرادی هستند.‏ (‏مت ۱۱:‏۱۱؛‏ اعما ۲:‏۳۴‏)‏ آنان و افراد بی‌شمار دیگری برای زندگی در بهشت روی زمین رستاخیز خواهند یافت.‏ آنان به همراه گروه عظیم این فرصت را خواهند داشت تا وفاداری خود را به یَهُوَه و حاکمیت او نشان دهند.‏ این اولین باری است که یَهُوَه میلیون‌ها نفر را از ملت‌های مختلف با هم متحده ساخته است که او را بپرستند.‏ ما چه امید آسمانی داشته باشیم چه امید زمینی،‏ می‌خواهیم تا جای ممکن به افراد بیشتری کمک کنیم که عضو گروه عظیم گردند.‏ یَهُوَه مطابق پیشگویی‌اش،‏ به‌زودی در مصیبت عظیم به حکومت‌ها و ادیان کاذب که باعث درد و رنج انسان‌ها بوده‌اند پایان خواهد داد.‏ اما اعضای گروه عظیم فرصتی فوق‌العاده دارند تا یَهُوَه را تا به ابد بر روی زمین خدمت کنند!‏—‏مکا ۷:‏۱۴‏.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۳۱ ¶۱۸-‏۱۹

هر چه بیشتر به انتهای دنیای شیطان نزدیک می‌شویم،‏ وفاداری ما به یَهُوَه و پادشاهی‌اش بیشتر مورد آزمایش قرار می‌گیرد.‏ احتمالاً همچون گذشته مورد تمسخر دیگران قرار خواهیم گرفت.‏ به‌خصوص زمانی که می‌خواهیم نسبت به امور سیاسی بی‌طرف بمانیم.‏ ما اکنون باید وفاداری خود را تقویت نماییم تا بتوانیم طی مصیبت عظیم همچنان وفادار بمانیم.‏ طی مصیبت عظیم تغییراتی در بین برادران مسئول ایجاد خواهد شد.‏ در آن زمان،‏ همهٔ مسح‌شدگانی که هنوز بر روی زمین زندگی می‌کنند،‏ به آسمان برده می‌شوند تا به عنوان عضوی از لشکر آسمانی یَهُوَه در جنگ حارمَگِدّون شرکت نمایند.‏ (‏مت ۲۴:‏۳۱؛‏ مکا ۲:‏۲۶،‏ ۲۷‏)‏ بنابراین،‏ اعضای هیئت اداره‌کننده دیگر بر روی زمین و در کنار ما نخواهند بود.‏ با این حال،‏ گروه عظیم همچنان به شکلی سازماندهی‌شده باقی خواهد ماند.‏ از میان این گروه،‏ برادرانی واجد شرایط،‏ هدایت قوم یَهُوَه را بر عهده خواهند گرفت.‏ در آن زمان،‏ ما باید وفاداری خود را حفظ کرده و با اطاعت از دستورالعمل‌هایی که این برادران از طرف یَهُوَه به ما می‌دهند،‏ از آنان حمایت کنیم.‏ چرا که نجات ما در گرو این امر است!‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۱۷ ¶۱۳-‏۱۴

نَعُومی زنی وفادار بود که یَهُوَه را دوست می‌داشت.‏ با این حال،‏ پس از مرگ شوهر و دو پسرش تصمیم گرفت نامش را به «مارا» که به معنی «تلخ» است تغییر دهد.‏ (‏روت ۱:‏۳،‏ ۵،‏ ۲۰،‏ ۲۱‏)‏ روت،‏ عروس نَعُومی در تمام مشکلاتش کنارش بود.‏ او نه تنها به نَعُومی کمک کرد،‏ بلکه با سخنانش نیز به او دلگرمی داد.‏ روت با بیان سخنانی ساده و صمیمانه محبتش را به نَعُومی نشان داد.‏ زمانی که هم‌ایمانی همسرش را از دست می‌دهد،‏ به کمک ما نیاز دارد.‏ زوج‌ها همچون دو درخت هستند که در کنار هم کاشته می‌شوند.‏ طی سال‌ها،‏ ریشهٔ این دو درخت در هم می‌پیچد.‏ وقتی یکی از آن دو درخت از ریشه کنده شود،‏ تأثیر زیادی بر درخت دیگر می‌گذارد.‏ به طور مشابه،‏ وقتی شخصی همسرش را از دست می‌دهد،‏ احساس غم و اندوه مدت زیادی با او خواهد بود.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۲۳ ¶۱۲-‏۱۳

ما علاوه بر این که باید در انتخاب نوع تفریحمان دقت کنیم،‏ باید مدت زمانی را که صرف آن می‌کنیم نیز در نظر بگیریم.‏ در غیر این صورت،‏ ممکن است بیشتر وقتمان صرف تفریحات شود و وقت کمی برای خدمت به یَهُوَه باقی بماند.‏ ابتدا باید ببینید که چه مقدار از زمان خود را صرف تفریحات می‌کنید.‏ بدین منظور،‏ شاید بتوانید ساعاتی را که در طول یک هفته صرف تفریحات می‌کنید یادداشت نمایید.‏ برای مثال،‏ در تقویمتان بنویسید که چه ساعاتی را صرف تماشای تلویزیون،‏ گشت‌وگذار در اینترنت و بازی در تلفن همراهتان کرده‌اید.‏ اگر فکر می‌کنید که بیش از حد برای این تفریحات وقت صرف کرده‌اید،‏ سعی کنید برنامه‌ای برای خود تهیه کنید و مطابق آن پیش روید.‏ در آن برنامه،‏ ابتدا زمانی را برای چیزهای پراهمیت‌تر تعیین کنید.‏ سپس بخشی از زمان باقی‌مانده را به تفریحات اختصاص دهید.‏ همچنین از یَهُوَه بخواهید کمکتان کند تا دقیقاً مطابق برنامه‌ریزی‌تان پیش روید.‏ به این شکل،‏ همیشه برای مطالعهٔ شخصی،‏ پرستش خانوادگی،‏ جلسات و خدمت موعظه وقت و انرژی کافی خواهید داشت.‏ به علاوه،‏ از تفریحاتتان نیز بیشتر لذّت خواهید برد،‏ زیرا می‌دانید که به یَهُوَه اولویت داده‌اید.‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۳۰ ¶۱۴،‏ ۱۶؛‏ ص ۳۱ ¶۱۷

حدود سال ۵۵ میلادی،‏ مسیحیان قُرِنتُس تصمیم مهمی گرفتند.‏ آنان متوجه شدند که هم‌ایمانانشان در اورشلیم و یهودیه محتاج هستند.‏ پس تصمیم گرفتند با جمع‌آوری اعانات به هم‌ایمانانشان کمک کنند.‏ (‏۱قر ۱۶:‏۱؛‏ ۲قر ۸:‏۶‏)‏ اما چند ماه بعد،‏ پولُس متوجه شد که مسیحیان قُرِنتُس هنوز اعانات خود را جمع‌آوری نکرده‌اند.‏ از این رو،‏ ممکن بود نتوانند هدایای خود را به‌موقع آماده کنند تا به همراه هدایای دیگر جماعات به اورشلیم فرستاده شود.‏ (‏۲قر ۹:‏۴،‏ ۵‏)‏ تصمیم مسیحیان قُرِنتُس درست بود.‏ پولُس ایمان قوی و سخاوتمندی‌شان را تحسین کرد.‏ با این حال،‏ باید آنان را ترغیب می‌کرد تا کاری را که آغاز کرده بودند،‏ به پایان رسانند.‏ (‏۲قر ۸:‏۷،‏ ۱۰،‏ ۱۱‏)‏ نمونهٔ مسیحیان قُرِنتُس نشان می‌دهد که حتی برای خادمان وفادار نیز گاه مشکل است که مطابق تصمیمشان عمل کنند.‏ زیرا ممکن است به دلیل ناکاملی،‏ به‌راحتی کارهایمان را به تعویق بیندازیم.‏ همچنین شاید اتفاقات پیش‌بینی‌نشده،‏ عمل کردن مطابق تصمیماتمان را برایمان غیرممکن سازد.‏—‏جا ۹:‏۱۱‏.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۳-‏۵

ایمان ما مسیحیان مانند ‹سپری بزرگ› است.‏ همان طور که سپری بزرگ می‌تواند سرباز را محفوظ نگاه دارد،‏ ایمانمان می‌تواند در برابر تأثیرات منفی این دنیا مانند خشونت،‏ غیراخلاقیات و دیگر اعمالی که خدا را ناخشنود می‌سازد،‏ از ما محافظت کند.‏ ما باید به طور مرتب سپر ایمان خود را بیازماییم و مانند سربازان دوران باستان اطمینان یابیم که می‌تواند از ما محافظت کند.‏ ما مسیحیان در نبردی روحانی هستیم و با ارواح شریر می‌جنگیم.‏ (‏افس ۶:‏۱۰-‏۱۲‏)‏ اما چگونه می‌توانیم اطمینان یابیم که برای روبرو شدن با آزمایش‌ها،‏ از ایمانی مستحکم برخورداریم؟‏ اول،‏ باید در دعا از خدا کمک بخواهیم.‏ سپس،‏ باید با استفاده از کلام خدا ایمان خود را محک بزنیم.‏ (‏عبر ۴:‏۱۲‏)‏ در کتاب مقدّس آمده است:‏ «با تمامِ دلِ خود بر خداوند توکل کن،‏ و بر عقل خویش تکیه منما.‏» (‏امث ۳:‏۵،‏ ۶‏)‏ با در نظر داشتن این آیه،‏ به برخی از تصمیماتی که اخیراً گرفته‌اید فکر کنید.‏ برای مثال،‏ آیا با مشکل مالی بزرگی روبرو بوده‌اید؟‏ آیا در آن زمان،‏ به وعدهٔ خدا در عبرانیان ۱۳:‏۵ فکر کرده‌اید که می‌گوید:‏ «من هرگز تو را ترک نخواهم کرد و هرگز تو را تنها نخواهم گذاشت»؟‏ آیا از این وعده قوّت قلب یافته‌اید؟‏ اگر چنین است،‏ سپر ایمانتان را مستحکم نگاه داشته‌اید.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۱۴-‏۱۵ ¶۱،‏ ۴

پدر و مادر باید به اندازهٔ کافی برای فرزندشان وقت و انرژی صرف کنند.‏ بنابراین،‏ اگر آنان فرزندانی با اختلاف سنی کم دارند،‏ شاید به‌راحتی نتوانند زمانی را به هر یک از آنان اختصاص دهند.‏ برخی زوج‌ها اذعان می‌کنند که چنین کاری برایشان خیلی سخت بوده است.‏ چنین شرایطی نه تنها مادران را از لحاظ جسمی و عاطفی تحت فشار قرار می‌دهد،‏ بلکه ممکن است برنامهٔ مطالعه،‏ دعا و موعظهٔ آنان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.‏ همچنین آنان ممکن است نتوانند در جلسات تمرکز کنند و از آن فایده برند.‏ البته هنگامی که فرزندان به توجه نیاز دارند،‏ شوهری بامحبت چه در جلسات چه در خانه،‏ برای کمک به همسرش هر آنچه می‌تواند انجام می‌دهد.‏ برای مثال،‏ او می‌تواند در کارهای خانه به همسرش کمک کند.‏ همچنین می‌تواند اطمینان یابد که هر هفته،‏ همهٔ اعضای خانواده از پرستش خانوادگی فایده برند.‏ به علاوه،‏ پدران مسیحی به طور مرتب با اعضای خانواده به موعظه می‌روند.‏ ب۱۹/‏۱۲ ص ۲۴ ¶۸

سال یوبیل برای اسرائیلیان چه فوایدی داشت؟‏ شخصی اسرائیلی را در نظر بگیرید که به دلیل بدهی،‏ مجبور بود مِلکش را بفروشد تا بتواند بدهی‌اش را بپردازد.‏ چنین شخصی در سال یوبیل می‌توانست مِلکش را پس بگیرد.‏ بنابراین او می‌توانست ‹به مِلک خود بازگردد› و پس از او،‏ آن مِلک به نوادگانش به ارث می‌رسید.‏ یا شاید بدهی شخص به‌قدری بود که مجبور می‌شد خود یا یکی از فرزندانش را به بردگی بفروشد تا بتواند بدهی‌اش را بپردازد.‏ در این صورت،‏ در سال یوبیل،‏ بردگان می‌توانستند ‹نزد طایفهٔ خویش بازگردند.‏› (‏لاو ۲۵:‏۱۰‏)‏ بنابراین،‏ لازم نبود که هیچ یک از اسرائیلیان به طور دائم بردگی کند.‏ علاوه بر آن یَهُوَه گفت:‏ «در میان شما نباید نیازمندی باشد،‏ زیرا خداوند شما را در سرزمینی که یهوه خدایتان به میراث به شما می‌بخشد تا آن را تصرف کنید،‏ به‌یقین برکت خواهد داد.‏» (‏تث ۱۵:‏۴‏)‏ به راستی که این گفتهٔ یَهُوَه تفاوت زیادی با وضعیت دنیای امروز دارد؛‏ چرا که در دنیای امروز،‏ ثروتمندان هر روز ثروتمندتر و فقیران هر روز فقیرتر می‌شوند!‏ ب۱۹/‏۱۲ ص ۸-‏۹ ¶۳-‏۴

عیسی در شرایط سخت با «فریادهای بلند و اشک» به یَهُوَه دعا می‌کرد.‏ (‏عبر ۵:‏۷‏)‏ دعاهای خالصانهٔ او نشانگر وفاداری‌اش به یَهُوَه بود و او را بیش از پیش مصمم می‌ساخت که مطیع یَهُوَه بماند.‏ دعاهای عیسی در دید یَهُوَه همچون رایحهٔ خوشایند حاصل از سوزاندن بخور بود.‏ عیسی با روش زندگی‌اش،‏ همواره یَهُوَه را خشنود می‌ساخت و بر حق بودن حاکمیت او را نشان می‌داد.‏ ما می‌توانیم تمام تلاش خود را بکنیم تا همچون عیسی،‏ همواره مطیع معیارهای یَهُوَه بمانیم.‏ خواست ما خشنود ساختن یَهُوَه است.‏ بنابراین می‌توانیم هنگام رویارویی با سختی‌ها،‏ با اشتیاق و از صمیم دل از او درخواست کمک کنیم.‏ با این حال،‏ باید به یاد داشته باشیم که اگر به طور مرتب به اعمالی دست زنیم که یَهُوَه از آن‌ها نفرت دارد،‏ دعاهایمان دیگر مورد قبول او نخواهد بود.‏ از طرف دیگر،‏ می‌توانیم مطمئن باشیم که اگر زندگی‌مان با معیارهای یَهُوَه هماهنگ باشد،‏ دعاهایمان در دید او همچون رایحهٔ خوشایند حاصل از سوزاندن بخور خواهد بود.‏ به علاوه،‏ وفاداری و اطاعت ما مطمئناً باعث خشنودی پدر آسمانی‌مان می‌شود.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۲۱-‏۲۲ ¶۷-‏۸

در سال ۱۹۱۹،‏ عیسی گروه کوچکی از برادران مسح‌شده را به عنوان «غلام امین و دانا» منصوب کرد.‏ آنان فعالیت موعظه را هدایت می‌کنند و خوراک روحانی پیروان مسیح را در زمان مناسب فراهم می‌کنند.‏ شیطان و دنیایش همواره در تلاشند تا فعالیت «غلام امین و دانا» را متوقف سازند.‏ به راستی که اگر این برادران مسح‌شده از حمایت یَهُوَه برخوردار نبودند،‏ پیشبرد فعالیتشان غیرممکن بود!‏ آنان علی‌رغم جنگ‌های جهانی،‏ آزار و اذیت،‏ بحران‌های اقتصادی و رفتارهای ناعادلانه با قوم خدا،‏ همواره برای پیروان مسیح غذای روحانی لازم را فراهم کرده‌اند.‏ ما امروزه به طور رایگان به نشریات فراوانی به بیش از ۹۰۰ زبان دسترسی داریم!‏ به راستی که نمی‌توان منکر حمایت‌های یَهُوَه در این زمینه شد.‏ دربارهٔ فعالیت موعظه چه می‌توان گفت؟‏ امروزه خبر خوش «در سراسر زمین» به مردم اعلام می‌شود.‏—‏مت ۲۴:‏۱۴‏.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۲۴ ¶۱۵-‏۱۶

کاهن اعظم در روز کفّاره باید پیش از تقدیم قربانی‌های گناه،‏ بخور می‌سوزاند.‏ به این شکل،‏ او پیش از تقدیم قربانی اطمینان می‌یافت که یَهُوَه از او خشنود است.‏ عیسی طی مدتی که روی زمین بود باید پیش از آن که زندگی‌اش را به عنوان قربانی تقدیم کند،‏ کاری بسیار مهم انجام می‌داد؛‏ کاری حتی مهم‌تر از نجات انسان‌ها!‏ او طی زندگی زمینی خود،‏ ابتدا باید کاملاً به یَهُوَه وفادار می‌ماند تا قربانی‌اش مورد قبول او واقع شود.‏ او با حفظ وفاداری خود نشان داد که زندگی مطابق با معیارهای یَهُوَه،‏ بهترین زندگی است.‏ به علاوه،‏ او ثابت کرد که تنها یَهُوَه حق حاکمیت بر انسان‌ها را دارد.‏ عیسی طی زندگی زمینی‌اش،‏ همواره مطیع معیارهای یَهُوَه بود.‏ او متحمّل سختی و وسوسه شد.‏ با این حال،‏ مصمم بود که ثابت کند تنها یَهُوَه شایستهٔ حکومت بر انسان‌هاست.‏—‏فیلیپ ۲:‏۸‏.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۲۱ ¶۶-‏۷

رسولان در طول خدمت پر فراز و نشیب عیسی،‏ ثابت کردند که دوستان واقعی او هستند.‏ (‏امث ۱۸:‏۲۴‏)‏ عیسی برای چنین دوستانی ارزش زیادی قائل بود.‏ هیچ یک از برادران تنی عیسی،‏ در طول خدمت زمینی‌اش به او ایمان نیاورد.‏ (‏یو ۷:‏۳-‏۵‏)‏ حتی یک بار،‏ خویشاوندان عیسی فکر کردند که او عقلش را از دست داده است.‏ (‏مرق ۳:‏۲۱‏)‏ اما رسولان وفادار عیسی برخلاف آن‌ها همیشه در کنار او بودند و عیسی در شب پیش از مرگش سخنان آیهٔ امروز را به آن‌ها گفت.‏ رسولان عیسی در موقعیت‌های مختلف مرتکب اشتباه می‌شدند و او را ناامید می‌ساختند.‏ اما عیسی همواره بر ایمان آنان تمرکز می‌کرد نه بر اشتباهاتشان.‏ (‏مت ۲۶:‏۴۰؛‏ مرق ۱۰:‏۱۳،‏ ۱۴؛‏ یو ۶:‏۶۶-‏۶۹‏)‏ عیسی در آخرین شب زندگی‌اش،‏ پیش از آن که کشته شود به این مردان وفادار گفت:‏ «من شما را دوست خوانده‌ام؛‏ زیرا شما را از هر آنچه از پدرم شنیده‌ام،‏ آگاه ساخته‌ام.‏» (‏یو ۱۵:‏۱۵‏)‏ بدون شک،‏ دوستان عیسی او را بسیار تشویق می‌کردند.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۱۱ ¶۱۱-‏۱۲

شخص مسح‌شده از کجا می‌داند که برای زندگی در آسمان برگزیده شده است؟‏ پاسخ این سؤال را می‌توان به‌روشنی در گفتهٔ پولُس به آنانی که در روم ‹فراخوانده شده بودند تا از مقدّسان باشند› یافت.‏ علاوه بر سخنان آیهٔ روز،‏ او به آنان گفت:‏ «شما روح بردگی را دریافت نکرده‌اید تا بار دیگر ترسان شوید،‏ بلکه روح پسرخواندگی را یافته‌اید که ما از طریق آن چنین فریاد برمی‌آوریم:‏ ‏‹اَبّا،‏ ای پدر!‏›» (‏روم ۱:‏۷؛‏ ۸:‏۱۵‏)‏ بله،‏ خدا از طریق روح مقدّسش به مسح‌شدگان اطمینان می‌دهد که به آسمان فراخوانده شده‌اند.‏ (‏۱تسا ۲:‏۱۲‏)‏ یَهُوَه برای مسح‌شدگان جای هیچ شکی باقی نمی‌گذارد که برای زندگی آسمانی دعوت شده‌اند.‏ (‏۱یو ۲:‏۲۰،‏ ۲۷‏)‏ البته،‏ نیازی نیست کسی تأیید کند که آنان مسح‌شده هستند.‏ ب۲۰/‏۱ ص ۲۲ ¶۷-‏۸

شریعت مسیح مستحکم‌ترین پایه و زیربنا را دارد،‏ زیرا بر پایهٔ محبت استوار است.‏ (‏غلا ۶:‏۲‏)‏ هر آنچه عیسی انجام می‌داد از روی محبت بود.‏ دلسوزی و همدردی نشانه‌ای از محبت است.‏ حس دلسوزی،‏ عیسی را برمی‌انگیخت تا بسیاری را تعلیم دهد،‏ بیماران را شفا بخشد،‏ گرسنگان را خوراک دهد و مردگان را رستاخیز بخشد.‏ (‏مت ۱۴:‏۱۴؛‏ ۱۵:‏۳۲-‏۳۸؛‏ مرق ۶:‏۳۴؛‏ لو ۷:‏۱۱-‏۱۵‏)‏ عیسی همواره در پی این بود که به نیازهای دیگران بیش از نیازهای خود اولویت دهد.‏ مهم‌تر از همه این که او والاترین شکل محبت را با دادن جانش برای ما نشان داد.‏ ما می‌توانیم همچون عیسی به نیازهای دیگران بیش از نیازهای خود اولویت دهیم.‏ همچنین می‌توانیم همچون او در خدمت موعظه با دیگران همدردی کنیم.‏ اگر از روی دلسوزی و همدردی به دیگران تعلیم دهیم و خبر خوش پادشاهی خدا را به گوش آنان برسانیم،‏ در واقع از شریعت مسیح پیروی کرده‌ایم.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۴ ¶۸-‏۱۰

عیسی به انسان‌ها کمک کرد تا از تعالیم کاذب رهبران مذهبی آزاد شوند.‏ بسیاری از یهودیان آن زمان،‏ به اجبار باید رسوم و سنّت‌های انسانی و تعالیم کاذب را دنبال می‌کردند.‏ (‏مت ۵:‏۳۱-‏۳۷؛‏ ۱۵:‏۱-‏۱۱‏)‏ رهبران مذهبی آن زمان همچون انسان‌هایی کور بودند؛‏ چرا که خود به نحوی شایسته،‏ خدا را نمی‌پرستیدند و دیگران را نیز گمراه می‌کردند.‏ آنان مسیح و تعالیمش را رد کردند و خدا را نشناختند.‏ از این رو،‏ همچنان در تاریکی خود باقی ماندند و گناهانشان بخشیده نشد.‏ (‏یو ۹:‏۱،‏ ۱۴-‏۱۶،‏ ۳۵-‏۴۱‏)‏ اما عیسی با تعالیم و نمونهٔ خوبی که از خود بجا گذاشت،‏ به انسان‌های فروتن راه آزادی از بردگی را نشان داد.‏ (‏مرق ۱:‏۲۲؛‏ ۲:‏۲۳–‏۳:‏۵‏)‏ همچنین عیسی امکان آزادی از بردگی گناه موروثی را برای انسان‌ها فراهم ساخت.‏ یَهُوَه گناهان آنانی را که به قربانی عیسی ایمان می‌آورند و مطابق آن زندگی می‌کنند،‏ می‌بخشد.‏—‏عبر ۱۰:‏۱۲-‏۱۸‏.‏ ب۱۹/‏۱۲ ص ۱۰ ¶۸؛‏ ص ۱۱ ¶۱۰-‏۱۱

یَهُوَه از طریق روح مقدّسش به مسح‌شدگان اطمینان می‌دهد که برگزیده شده‌اند.‏ در واقع،‏ روح‌القدس همچون «بیعانه» یا پیش‌پرداختی است که به شخص مسح‌شده اطمینان می‌دهد تا ابد در آسمان زندگی خواهد کرد،‏ نه بر روی زمین.‏ (‏۲قر ۱:‏۲۱،‏ ۲۲‏)‏ آیا مسح شدن شخص تضمینی است که او در آینده در آسمان زندگی خواهد کرد؟‏ خیر.‏ با این که او اطمینان دارد که برای زندگی در آسمان برگزیده شده است،‏ باید این پند را به یاد داشته باشد:‏ «برادران،‏ هر چه سخت‌تر بکوشید تا از فراخواندگی و برگزیدگی خود اطمینان حاصل کنید؛‏ زیرا اگر چنین کنید هرگز از پا در نخواهید آمد.‏» (‏۲پطر ۱:‏۱۰‏)‏ بنابراین،‏ با این که شخص مسح‌شده برای زندگی در آسمان برگزیده شده است،‏ تنها در صورتی می‌تواند به این پاداش دست یابد که تا انتها وفادار بماند.‏—‏فیلیپ ۳:‏۱۲-‏۱۴؛‏ عبر ۳:‏۱؛‏ مکا ۲:‏۱۰‏.‏ ب۲۰/‏۱ ص ۲۱-‏۲۲ ¶۵-‏۶

چرا سه نفر از دوستان ایّوب با او همدردی نکردند؟‏ زیرا سعی نکردند که احساسات ایّوب و موقعیتش را کاملاً درک کنند.‏ در نتیجه به اشتباه،‏ دربارهٔ او قضاوت کردند.‏ ما چگونه می‌توانیم از چنین کاری اجتناب کنیم؟‏ باید به یاد داشته باشیم که فقط یَهُوَه از تمام جنبه‌های زندگی شخص رنج‌دیده آگاه است.‏ ما نه تنها باید با دقت به حرف‌های شخص گوش دهیم،‏ بلکه باید سعی کنیم دردی را که او متحمّل می‌شود حس کنیم.‏ تنها در این صورت می‌توانیم واقعاً از صمیم دل با شخص رنج‌دیده همدردی کنیم.‏ حس همدردی و دلسوزی باعث می‌شود که دربارهٔ مشکلات دیگران با همه صحبت نکنیم.‏ چنین عملی نه تنها جماعت را بنا نمی‌کند،‏ بلکه باعث ایجاد چنددستگی می‌شود.‏ (‏امث ۲۰:‏۱۹؛‏ روم ۱۴:‏۱۹‏)‏ به علاوه،‏ می‌تواند به مشکلات شخص رنج‌دیده بیفزاید.‏ (‏افس ۴:‏۳۱،‏ ۳۲‏)‏ بنابراین،‏ بجاست که بر خصوصیات خوب شخص تمرکز کنیم و راه‌هایی را بیابیم که به او کمک می‌کند با مشکلاتش مقابله کند.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۲۱-‏۲۲ ¶۸-‏۹