ژوئن

به‌راستی که این وعده به رسولان قوّت‌قلب می‌بخشید!‏ رسولان نمی‌دانستند که عیسی به زودی کشته می‌شود.‏ اما پس از مرگ عیسی نیز آنان از کمک و حمایت لازم برخوردار بودند.‏ یَهُوَه همواره آماده بود تا دعاهای آنان را پاسخ دهد و در خدمت موعظه به آنان کمک کند.‏ اندکی پس از مرگ عیسی،‏ رسولان از یَهُوَه خواستند تا به آنان شهامت دهد.‏ یَهُوَه نیز به دعاهای آنان پاسخ داد.‏ (‏اعما ۴:‏۲۹،‏ ۳۱‏)‏ امروزه نیز چنین است.‏ اگر ما همچنان با پایداری میوه آوریم،‏ دوست عیسی باقی خواهیم ماند.‏ به‌علاوه،‏ وقتی در اعلام پیام پادشاهی خدا با سختی‌هایی روبرو می‌شویم،‏ می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که یَهُوَه آمادهٔ پاسخ دادن به دعاهایمان است.‏ (‏فیلیپ ۴:‏۱۳‏)‏ باعث افتخار ماست که دوست عیسی هستیم و یَهُوَه به دعاهایمان پاسخ می‌دهد.‏ این هدایا به ما قوّت می‌دهد تا همچنان با پایداری میوه آوریم.‏—‏یعقو ۱:‏۱۷‏.‏ ب۱۸/‏۵ ص ۲۱ ¶۱۷-‏۱۸

مسیحیان یهودی‌نژادی که ساکن اورشلیم بودند،‏ در انتظار نشانه‌هایی بودند که عیسی گفته بود با دیدن آن‌ها برای نجات جانشان به کوه بگریزند.‏ (‏اعما ۲:‏۱۹،‏ ۲۰؛‏ لو ۲۱:‏۲۰-‏۲۲‏)‏ این روز یَهُوَه در سال ۷۰ میلادی فرا رسید،‏ یعنی زمانی که رومیان شهر اورشلیم را نابود کردند.‏ امروزه نیز شواهد کافی داریم که ‹روز عظیم و مهیب› یَهُوَه نزدیک است.‏ (‏یول ۲:‏۱۱‏)‏ صَفَنیای نبی گفت:‏ «روز عظیم خداوند نزدیک است،‏ نزدیک است و خیلی زود فرا می‌رسد!‏» (‏صف ۱:‏۱۴‏)‏ این هشدار برای زمان ما نیز صدق می‌کند.‏ پولُس رسول با توجه به نزدیک بودن روز یَهُوَه گفت:‏ «بیایید به فکر یکدیگر باشیم تا بتوانیم همدیگر را به ابراز محبت و اعمال نیکو برانگیزیم.‏» (‏عبر ۱۰:‏۲۴‏،‏ پاورقی)‏ بنابراین باید روزبه‌روز بیشتر به هم‌ایمانانمان علاقه نشان دهیم تا بتوانیم در مواقع نیاز آنان را تشویق کنیم.‏ ب۱۸/‏۴ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۱-‏۲

یَهُوَه قبل از آن که قوم اسرائیل در سرزمین موعود مستقر شود به یوشَع قوّت‌قلب داد.‏ یَهُوَه قومش را به صورت گروهی نیز تشویق می‌کند.‏ یَهُوَه در کلامش برای تشویق و دلگرمی یهودیان تبعیدی به بابل چنین گفت:‏ «پس ترسان مباش زیرا من با تو هستم،‏ و هراسان مباش زیرا من خدای تو هستم.‏ تو را تقویت خواهم کرد و یاری خواهم داد،‏ و به دست راست عدالتِ خویش از تو حمایت خواهم نمود.‏» (‏اشع ۴۱:‏۱۰‏)‏ به طور مشابه،‏ یَهُوَه بعدها به مسیحیان قرن اول نیز قوّت‌قلب داد.‏ او امروزه به ما نیز اطمینان و قوّت‌قلب می‌بخشد.‏ (‏۲قر ۱:‏۳،‏ ۴‏)‏ یَهُوَه خدا عیسی را نیز تشویق کرد.‏ هنگامی که عیسی تعمید گرفت صدایی از آسمان شنید که گفت:‏ «این است پسر من،‏ محبوب من که از او خشنودم.‏» (‏مت ۳:‏۱۷‏)‏ آن سخنان تشویق‌آمیز در طول خدمت زمینی عیسی به او قوّت‌قلب می‌داد.‏ ب۱۸/‏۴ ص ۱۶ ¶۳-‏۵

با خواندن آیهٔ امروز شاید برخی بگویند که یَهُوَه به آدم اختیار نداده بود که هر کاری بخواهد انجام دهد.‏ چنین افرادی باید به یاد داشته باشند که داشتن اختیار به این معنی نیست که شخص توانایی تعیین معیار خوب و بد را نیز دارد.‏ آدم و حوّا این اختیار را داشتند که از یَهُوَه اطاعت کنند یا نکنند.‏ اما تنها یَهُوَه است که می‌تواند معیار خوب و بد را تعیین کند.‏ «درخت شناخت نیک و بد» در باغ عدن نیز گواهی بر این امر بود.‏ (‏پیدا ۲:‏۹‏)‏ یَهُوَه با فرمانی که به آدم و حوّا داد به آنان آموخت که برای بهره بردن از آزادی واقعی باید مطیع او بمانند.‏ متأسفانه آدم و حوّا تصمیم گرفتند که از فرمان یَهُوَه سرپیچی کنند.‏ آیا آدم و حوّا با تصمیمشان از آزادی بیشتری برخوردار شدند؟‏ خیر،‏ آدم و حوّا با سرپیچی از یَهُوَه و پیش گرفتن راه دلخواه خود از آزادی واقعی که یَهُوَه به آنان داده بود محروم شدند.‏ ب۱۸/‏۴ ص ۵-‏۶ ¶۹-‏۱۲

یَهُوَه با خادمانی که در سختی هستند تنها احساس همدردی نمی‌کند،‏ بلکه برای کمک به آنان وارد عمل می‌شود.‏ برای مثال،‏ زمانی که اسرائیلیان در مصر برده بودند،‏ یَهُوَه درد و رنج آنان را حس کرد و بر آن شد که نجاتشان دهد.‏ یَهُوَه به موسی گفت:‏ «من تیره‌روزی قوم خود را .‏ .‏ .‏ دیده‌ام و فریاد آنها را .‏ .‏ .‏ شنیده‌ام،‏ و از رنجشان نیک آگاهم.‏ پس اکنون نزول کرده‌ام تا آنان را از چنگ مصریان برهانم.‏» (‏خرو ۳:‏۷،‏ ۸‏)‏ حس همدردی و دلسوزی،‏ یَهُوَه را برانگیخت که قومش را از بردگی نجات دهد.‏ قرن‌ها بعد،‏ اسرائیلیان در سرزمین موعود مورد حملهٔ دشمنان قرار گرفتند.‏ واکنش یَهُوَه چه بود؟‏ او «به سبب ناله‌هایی که از دست ظالمان و ستم‌کنندگانِ خویش برمی‌آوردند،‏ بر ایشان شفقت می‌کرد.‏» حس همدردی،‏ دوباره یَهُوَه را برانگیخت که برای نجات قومش وارد عمل شود.‏ او داورانی فرستاد تا اسرائیلیان را از دست دشمنان نجات دهند.‏—‏داو ۲:‏۱۶،‏ ۱۸‏.‏ ب۱۹/‏۳ ص ۱۵ ¶۴-‏۵

یَهُوَه در دو فرمان اول از ده فرمان،‏ از اسرائیلیان خواسته بود که تنها او را بپرستند و دربارهٔ پرستش بت‌ها به آنان هشدار داده بود.‏ (‏خرو ۲۰:‏۳-‏۶‏)‏ هدف یَهُوَه از این فرامین این بود که قومش از آن‌ها فایده برند.‏ وقتی خدایان کاذب را می‌پرستیدند با عواقب تلخی روبرو می‌شدند.‏ از طرف دیگر،‏ زمانی که اسرائیلیان به یَهُوَه وفادار بودند و رفتاری منصفانه با یکدیگر داشتند،‏ برکت می‌یافتند.‏ (‏۱پاد ۱۰:‏۴-‏۹‏)‏ اگر آنانی که ادعا می‌کنند یَهُوَه را می‌پرستند،‏ معیارهای او را زیر پا بگذارند و قومش را مورد اذیت و آزار قرار دهند،‏ ما نباید یَهُوَه را زیر سؤال ببریم.‏ یَهُوَه دوستمان دارد و وقتی قربانی بی‌انصافی می‌شویم،‏ کاملاً آگاه است.‏ او حتی بیش از مادری که شاهد رنج و سختی کودکش است،‏ سختی‌های ما را می‌بیند و احساساتمان را درک می‌کند.‏ شاید یَهُوَه فوراً وارد عمل نشود،‏ اما در زمان مناسب آنانی را که توبه نمی‌کنند داوری می‌کند.‏ ب۱۹/‏۲ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۳-‏۱۵

از چند هفته پیش از مراسم یادبود،‏ معمولاً در جلسات به بررسی نمونهٔ عیسی و فروتنی او می‌پردازیم که زندگی‌اش را به عنوان فدیه بخشید.‏ بدین شکل برانگیخته می‌شویم که فروتنی او را سرمشق قرار دهیم و حتی وقتی که برایمان سخت است،‏ خواست یَهُوَه را انجام دهیم.‏ عیسی در روزهای پیش از مرگش شجاعت بسیاری نشان داد.‏ او به خوبی واقف بود که به زودی دشمنانش او را مسخره می‌کنند،‏ شلاق می‌زنند و اعدام می‌کنند.‏ (‏مت ۲۰:‏۱۷-‏۱۹‏)‏ با این حال،‏ او با میل و رغبت با چنین مرگی روبرو شد.‏ وقتی زمان مرگش نزدیک می‌شد به رسولان وفادار خود که با او در باغ جِتسیمانی بودند گفت:‏ «برخیزید که برویم.‏ آن که به من خیانت می‌کند،‏ اکنون از راه می‌رسد.‏» (‏مت ۲۶:‏۳۶،‏ ۴۶‏)‏ وقتی گروهی سلاح به دست برای دستگیری او آمدند،‏ او قدم پیش گذاشت،‏ خود را معرفی کرد و به سربازان امر کرد که بگذارند رسولانش بروند.‏ (‏یو ۱۸:‏۳-‏۸‏)‏ شجاعت عیسی واقعاً چشمگیر بود!‏ امروزه نیز مسح‌شدگان و دیگر مسیحیان سعی می‌کنند که از شجاعت او سرمشق گیرند.‏ ب۱۹/‏۱ ص ۲۷-‏۲۸ ¶۷-‏۸

همان طور که یک نقاش ماهر با استفاده از چندین رنگ تصویری زیبا می‌کشد،‏ ما نیز برای فروتن بودن باید چند خصوصیت خوب داشته باشیم.‏ مهم‌ترین خصوصیات شخص فروتن،‏ مطیع بودن،‏ ملایمت و شجاعت است.‏ تنها افراد فروتن مطیع خدا هستند و مقاصد او را انجام می‌دهند.‏ یکی از خواسته‌های خدا این است که ملایم باشیم.‏ (‏مت ۵:‏۵؛‏ غلا ۵:‏۲۳‏)‏ وقتی می‌کوشیم که به خواست خدا عمل کنیم،‏ شیطان را خشمگین می‌سازیم.‏ از این رو،‏ با این که فروتن و ملایم هستیم،‏ بسیاری از مردم دنیا از ما متنفرند.‏ (‏یو ۱۵:‏۱۸،‏ ۱۹‏)‏ پس برای این که بتوانیم با حملات شیطان مقابله کنیم،‏ نیاز به شجاعت داریم.‏ شخص مغرور برخلاف شخص فروتن،‏ خشم خود را کنترل نمی‌کند و مطیع یَهُوَه نیست.‏ این توصیفی بجا برای شیطان است!‏ پس جای تعجب نیست که شیطان از فروتنان متنفر است.‏ زیرا خصوصیات زیبای آنان،‏ خصوصیات زشت او را آشکار می‌کند.‏ به علاوه،‏ فروتنان ثابت می‌کنند که شیطان دروغگوست.‏ زیرا آنان علی‌رغم تهمت‌ها و اعمال شیطان،‏ همچنان به یَهُوَه خدمت می‌کنند.‏—‏ایو ۲:‏۳-‏۵‏.‏ ب۱۹/‏۲ ص ۸-‏۹ ¶۳-‏۵

یَهُوَه می‌دانست که ساکنین بابل در آینده با موقعیتی ترسناک روبرو خواهند شد.‏ یَهُوَه با استفاده از ارتش قدرتمند ماد و پارس می‌خواست قومش را از اسارت بابل آزاد کند.‏ (‏اشع ۴۱:‏۲-‏۴‏)‏ بابلیان و ملت‌های دیگری که در آن سرزمین زندگی می‌کردند،‏ با دانستن این موضوع مدام به یکدیگر قوّت‌قلب می‌دادند و می‌گفتند:‏ «قوی باشید.‏» همچنین،‏ آنان بت‌های بیشتری برای خود ساختند،‏ زیرا فکر می‌کردند که آن بت‌ها می‌توانند محافظشان باشند.‏ (‏اشع ۴۱:‏۵-‏۷‏)‏ در این میان،‏ یَهُوَه که می‌خواست به یهودیان آرامش و دلگرمی دهد،‏ به آنان گفت:‏ ‹تو ای اسرائیل،‏ خادم من .‏ .‏ .‏ هراسان نباش زیرا من خدای تو هستم.‏› (‏اشع ۴۱:‏۸-‏۱۰‏)‏ توجه کنید که یَهُوَه به آنان گفت:‏ ‏«‏من خدای تو هستم.‏» به این شکل،‏ یَهُوَه به پرستندگان وفادارش اطمینان‌خاطر داد که آنان را فراموش نکرده است و آنان را قوم خود می‌داند.‏ او به آنان گفت:‏ «من شما را حمل کرده،‏ رهایی خواهم داد.‏» بی‌شک این سخنان اطمینان‌بخش به اسرائیلیانی که در اسارت بودند،‏ قوّت‌قلب بخشید.‏—‏اشع ۴۶:‏۳،‏ ۴‏.‏ ب۱۹/‏۱ ص ۴ ¶۸

اولین باری که صدای یَهُوَه از آسمان شنیده شد در مَرقُس ۱:‏۹-‏۱۱ آمده است.‏ یَهُوَه در این آیات می‌گوید:‏ «تو پسر من و محبوب من هستی؛‏ از تو خشنودم.‏» به حتم عیسی با شنیدن این سخنان پرمهر و دلگرم‌کنندهٔ یَهُوَه تحت تأثیر قرار گرفت.‏ در این گفتهٔ یَهُوَه سه نکتهٔ مهم دربارهٔ عیسی نهفته است.‏ اول،‏ عیسی پسر خداست؛‏ دوم،‏ یَهُوَه عیسی را دوست دارد و سوم،‏ یَهُوَه از عیسی خشنود است.‏ یَهُوَه با این گفته،‏ «تو پسر من .‏ .‏ .‏ هستی» نشان داد که رابطهٔ او با پسر عزیزش عیسی،‏ تغییر کرده است.‏ چرا چنین می‌گوییم؟‏ عیسی در آسمان،‏ پسر روحی خدا بود.‏ اما هنگام تعمیدش با روح‌القدس مسح شد؛‏ بدین معنی که یَهُوَه پسرش را برگزید که پس از مدتی به آسمان بازگردد و در مقام کاهن اعظم و پادشاه منصوب‌شدهٔ یَهُوَه خدمت کند.‏ (‏لو ۱:‏۳۱-‏۳۳؛‏ عبر ۱:‏۸،‏ ۹؛‏ ۲:‏۱۷‏)‏ بنابراین،‏ هنگام تعمید عیسی کاملاً بجا بود که یَهُوَه گفت:‏ «تو پسر من .‏ .‏ .‏ هستی.‏»—‏لو ۳:‏۲۲‏.‏ ب۱۹/‏۳ ص ۸-‏۹ ¶۳-‏۴

شیطان اولین کسی بود که هزاران سال پیش،‏ پندی نابخردانه به انسان‌ها داد.‏ او به حوّا گفت اگر آنان خود برای زندگی‌شان تصمیم بگیرند،‏ از شادی بیشتری برخوردار خواهند بود.‏ (‏پیدا ۳:‏۱-‏۶‏)‏ شیطان با این کار خودخواهی‌اش را نشان داد.‏ او می‌خواست که آدم و حوّا و نوادگانشان،‏ مطیع او باشند و او را بپرستند نه یَهُوَه را.‏ او هیچ کاری برای آدم و حوّا نکرده بود؛‏ در حالی که یَهُوَه همه چیز در اختیار آنان گذاشته بود.‏ یَهُوَه آدم و حوّا را برای یکدیگر آفریده بود و بدنی کامل به آنان داده بود که بتوانند تا ابد در باغ عدن زندگی کنند.‏ متأسفانه آدم و حوّا مطیع یَهُوَه نماندند و خود را از یَهُوَه که به آنان زندگی بخشیده بود دور کردند.‏ این تصمیم آنان مصیبت‌های زیادی به همراه داشت.‏ آنان همچون گلی که از شاخه جدا شده است،‏ به تدریج پیر شدند و در نهایت مردند.‏ این عاقبت شامل حال نوادگان آنان نیز شد.‏ (‏روم ۵:‏۱۲‏)‏ امروزه نیز بسیاری همچون آدم و حوّا نسبت به اصول خدا بی‌توجهند و می‌خواهند مطابق افکار و حکمت خودشان زندگی کنند.‏ (‏افس ۲:‏۱-‏۳‏)‏ اما تاریخ به وضوح حقیقت آیهٔ امروز را نشان داده است.‏ ب۱۸/‏۱۲ ص ۲۰ ¶۳-‏۴

پولُس رسول شخصی بسیار باهوش و تحصیل‌کرده بود که حداقل به دو زبان تسلّط داشت.‏ (‏اعما ۵:‏۳۴؛‏ ۲۱:‏۳۷،‏ ۳۹؛‏ ۲۲:‏۲،‏ ۳‏)‏ با این حال،‏ زمانی که می‌خواست دربارهٔ درستی موضوعی استدلال کند،‏ بجای تکیه بر دانش خود تنها به اصول کلام خدا تکیه می‌کرد.‏ (‏اعما ۱۷:‏۲؛‏ ۱قر ۲:‏۶،‏ ۷‏)‏ این طرز فکر باعث شد که پولُس موعظه‌ای موفق داشته باشد و چشم‌انتظار حیات جاودان باشد.‏ (‏۲تیمو ۴:‏۸‏)‏ به وضوح می‌توان دید که افکار یَهُوَه والاتر از افکار دنیاست.‏ اگر از معیارهای یَهُوَه پیروی کنیم همواره شاد و سعادتمند خواهیم بود.‏ اما یَهُوَه هرگز طرز فکرش را به ما تحمیل نمی‌کند.‏ «غلام امین و دانا» و پیران جماعت نیز نمی‌خواهند که ما را تحت کنترل خود درآورند.‏ (‏مت ۲۴:‏۴۵؛‏ ۲قر ۱:‏۲۴‏)‏ این مسئولیت هر شخص مسیحی است که افکارش را با افکار یَهُوَه هماهنگ سازد.‏ ب۱۸/‏۱۱ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۱۲-‏۱۳

یَهُوَه از طریق اِشَعْیا پیشگویی کرد که وقتی اسرائیلیان به سرزمینشان بازگردند،‏ صلح و امنیت خواهند داشت؛‏ دیگر از حملهٔ حیوانات یا انسان‌های درنده‌خو نخواهند ترسید.‏ کودکان و بزرگسالان همه در امنیت خواهند بود.‏ (‏اشع ۱۱:‏۶-‏۹؛‏ ۳۵:‏۵-‏۱۰؛‏ ۵۱:‏۳‏)‏ اِشَعْیا پیشگویی نکرد که تنها قوم اسرائیل یَهُوَه را خواهند شناخت،‏ بلکه گفت تمام جهان «از شناخت خداوند پر خواهد شد.‏» اِشَعْیا دربارهٔ اسرائیلیانی که از اسارت بازمی‌گشتند،‏ دوباره پیشگویی کرد که مورد حملهٔ حیوانات و انسان‌ها قرار نخواهند گرفت.‏ همچنین گفت که در سرزمین آنان غذاهای لذیذ فراوانی یافت خواهد شد،‏ زیرا منابع آب زیادی در آنجا وجود خواهد داشت؛‏ درست مانند باغ عدن که آب فراوان برای آبیاری گیاهان داشت.‏ (‏پیدا ۲:‏۱۰-‏۱۴؛‏ ار ۳۱:‏۱۲‏)‏ آیا این پیشگویی تحقق دوم خواهد داشت؟‏ در آنجا آمده است تمام آنانی که از اسارت آزاد می‌شوند،‏ شفا خواهند یافت.‏ برای مثال،‏ نابینایان بینا خواهند شد و ناشنوایان شنوا.‏ اما برای آن اسرائیلیان چنین نشد!‏ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که یَهُوَه در آینده تمام بیماری‌ها را شفا خواهد بخشید.‏ ب۱۸/‏۱۲ ص ۵ ¶۱۱-‏۱۲

ما می‌خواهیم تا به ابد در حقیقت گام برداریم.‏ چه چیز به ما کمک می‌کند تا مصمم باشیم در این راه بمانیم؟‏ به طور مرتب حقایق پرارزش کلام خدا را مطالعه و بر آن تعمّق کنید.‏ هر چه بیشتر کلام خدا را مطالعه کنید بیشتر حقیقت را دوست خواهید داشت و بیش از پیش مصمم خواهید بود که آن را از دست ندهید.‏ امثال ۲۳:‏۲۳ در این رابطه می‌گوید که ما همچنین باید «حکمت و ادب و فهم» را به دست آوریم.‏ دانش به خودی خود کافی نیست.‏ ما باید آن را در زندگی به کار گیریم.‏ وقتی هماهنگی میان گفته‌های یَهُوَه را درک می‌کنیم،‏ در واقع فهم را کسب کرده‌ایم.‏ حکمت نیز ما را برمی‌انگیزد تا دانش خود را به کار گیریم.‏ گاهی نیز حقایق کلام خدا ما را تأدیب می‌کند و به ما نشان می‌دهد چه تغییراتی باید در زندگی خود ایجاد کنیم.‏ باشد که همیشه راهنمایی‌های کلام خدا را بپذیریم.‏ به راستی که ارزش آن از نقره نیز بیشتر است.‏—‏امث ۸:‏۱۰‏.‏ ب۱۸/‏۱۱ ص ۹ ¶۳؛‏ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۳-‏۱۴

باارزش‌ترین دارایی شما چیست؟‏ آیا حاضرید آن را با چیز کم‌ارزش‌تری عوض کنید؟‏ پاسخ خادمان یَهُوَه به این دو پرسش کاملاً واضح است.‏ باارزش‌ترین دارایی ما رابطه‌مان با یَهُوَه خداست و حاضر نیستیم آن را با هیچ چیزی عوض کنیم.‏ به‌علاوه،‏ ما برای حقایق کلام خدا ارزش زیادی قائلیم،‏ زیرا کمکمان می‌کند که دوست یَهُوَه باشیم.‏ (‏کول ۱:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ یَهُوَه به عنوان معلّم اعظم،‏ حقایق باارزشی را که در کلامش نهفته است به ما می‌آموزد.‏ او نام پرمفهومش را بر ما آشکار ساخته و ما را با خصوصیات گیرایش آشنا کرده است.‏ او اطمینان داده که محبت زیادی به ما دارد،‏ زیرا پسر عزیزش را برای نجاتمان داده است.‏ همچنین اطلاعاتی دربارهٔ پادشاهی مسیح و امید زندگی در بهشت روی زمین را در اختیارمان گذاشته است.‏ به‌علاوه،‏ او راه و روش زندگی را به ما می‌آموزد.‏ ما برای حقایقی که خالقمان یَهُوَه به ما می‌آموزد،‏ ارزش فراوانی قائلیم؛‏ زیرا به این شکل به او نزدیک‌تر می‌شویم و زندگی‌مان معنی و مفهوم پیدا می‌کند.‏ ب۱۸/‏۱۱ ص ۳ ¶۱-‏۲

انسان‌های فریبکار نمی‌توانند چیزی را از یَهُوَه مخفی نگاه دارند،‏ زیرا ‹همه چیز در چشم یَهُوَه،‏ عریان و به‌وضوح نمایان است.‏› (‏عبر ۴:‏۱۳‏)‏ برای مثال،‏ حَنانیا و سَفیره در دل خود قصد کردند که رسولان را فریب دهند.‏ آنان برای اهدای اعانه یکی از املاک خود را فروختند،‏ اما تنها بخشی از مبلغ فروش آن را به رسولان دادند.‏ آنان با اهدای این اعانه می‌خواستند خود را در دید اعضای جماعت بسیار بخشنده و سخاوتمند جلوه دهند.‏ اما یَهُوَه که می‌توانست همه چیز را ببیند،‏ آنان را به سزای عملشان رساند.‏ (‏اعما ۵:‏۱-‏۱۰‏)‏ یَهُوَه چه احساسی نسبت به دروغ دارد؟‏ شیطان و تمام کسانی که مانند او بدون پشیمانی و مغرضانه دروغ می‌گویند،‏ به «دریاچهٔ آتش» افکنده خواهند شد.‏ (‏مکا ۲۰:‏۱۰؛‏ ۲۱:‏۸؛‏ مز ۵:‏۶‏)‏ «خدا انسان نیست که دروغ گوید.‏» در واقع «ممکن نیست خدا .‏ .‏ .‏ دروغ بگوید.‏» (‏اعد ۲۳:‏۱۹؛‏ عبر ۶:‏۱۸‏)‏ ‹یَهُوَه از زبان دروغگو بیزار است.‏› (‏امث ۶:‏۱۶،‏ ۱۷‏)‏ بنابراین برای این که مورد تأیید یَهُوَه باشیم باید مطابق معیارهای او زندگی کنیم و همواره صادق باشیم.‏ ب۱۸/‏۱۰ ص ۸ ¶۱۰-‏۱۳

اگر کارفرمایمان از ما بخواهد برای مراسمی که با دین کاذب در ارتباط است اعانه بپردازیم،‏ چه واکنشی نشان می‌دهیم؟‏ بجای این که منتظر بمانیم تا در چنین موقعیتی قرار گیریم،‏ بهتر است اکنون بر طرز فکر یَهُوَه در این باره تعمّق کنیم.‏ به این شکل،‏ اگر در آینده در چنین موقعیتی قرار گیریم راحت‌تر می‌توانیم واکنش صحیح نشان دهیم.‏ ممکن است بطور ناگهانی در یک وضعیت اضطراری پزشکی قرار گیریم.‏ اگر از قبل بر افکار یَهُوَه تعمّق کرده باشیم می‌توانیم در چنین شرایطی به او وفادار بمانیم.‏ ما می‌دانیم که باید از تزریق خون و چهار بخش اصلی آن امتناع کنیم.‏ اما روش‌های درمانی دیگری وجود دارد که با استفاده از خون انجام می‌گیرد؛‏ ما باید با بررسی اصول کتاب مقدّس و مطابق وجدانمان،‏ دربارهٔ استفاده از این روش‌ها تصمیم بگیریم.‏ (‏اعما ۱۵:‏۲۸،‏ ۲۹‏)‏ مطمئناً ما نمی‌خواهیم زمانی که در بیمارستان هستیم در این باره تصمیم‌گیری کنیم،‏ چرا که از لحاظ جسمی و روحی تحت فشار هستیم و گرفتن تصمیمات اضطراری برایمان مشکل خواهد بود.‏ بنابراین اکنون باید در این باره تحقیق کرده و روش‌های درمانی دلخواه خود را در وکالتنامهٔ پزشکی‌مان بنویسیم و دربارهٔ آن‌ها با پزشکمان صحبت کنیم.‏ ب۱۸/‏۱۱ ص ۲۴ ¶۵؛‏ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۱۵-‏۱۶

یَهُوَه همچون شبانی مهربان همواره به قوم خود و نیازهای آنان توجه دارد و آنان را از دشمنانشان محفوظ نگاه می‌دارد.‏ به‌راستی که داشتن شبانی همچون یَهُوَه،‏ به ما قوّت قلب و آرامش می‌دهد؛‏ به‌خصوص که به انتهای نظام حاضر نزدیک‌تر می‌شویم!‏ یَهُوَه طی مصیبت عظیمی که در پیش داریم نیز از ما محافظت و نگهداری می‌کند.‏ (‏مکا ۷:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ بنابراین خادمان خدا،‏ چه پیر چه جوان،‏ چه سلامت چه بیمار،‏ طی مصیبت عظیم هرگز وحشت‌زده و سراسیمه نخواهند بود.‏ آنان کاملاً متفاوت عمل خواهند کرد؛‏ زیرا سخن عیسی را به یاد خواهند داشت که گفت:‏ «راست بایستید و سرهای خود را بلند کنید؛‏ زیرا نجات شما نزدیک است.‏» (‏لو ۲۱:‏۲۸‏)‏ در آینده‌ای نزدیک،‏ جوج یعنی گروهی از قوم‌ها به قوم خدا حمله خواهند کرد.‏ خادمان یَهُوَه در آن زمان،‏ اطمینان خواهند داشت که یَهُوَه از آنان محافظت می‌کند.‏ (‏حز ۳۸:‏۲،‏ ۱۴-‏۱۶‏)‏ چرا آنان چنین اطمینانی دارند؟‏ زیرا به‌خوبی می‌دانند که یَهُوَه هرگز تغییر نمی‌کند و مانند گذشته قومش را با علاقه و محبت فراوان نجات خواهد داد.‏—‏اشع ۲۶:‏۲۰‏.‏ ب۱۸/‏۹ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۱۵-‏۱۶

یَهُوَه اسرائیلیان وفادار را با سخنانش که در آیهٔ امروز آمده است تشویق کرد.‏ شما خادمان یَهُوَه نیز می‌توانید اطمینان داشته باشید که یَهُوَه دوستتان دارد.‏ در کلام خدا این وعده به پرستندگان حقیقی او داده شده است:‏ «او جنگاور است و نجات خواهد داد.‏ او بر تو شادی بسیار خواهد کرد.‏» (‏صف ۳:‏۱۶،‏ ۱۷‏)‏ تفاوتی ندارد که خادمان خدا با چه مشکلی روبرو باشند.‏ او وعده داده است که از آنان محافظت می‌کند و تسلّی‌شان می‌دهد.‏ در کلامش آمده است:‏ «همچون کسی که مادرش او را تسلی می‌دهد،‏ من نیز شما را تسلی خواهم داد.‏» (‏اشع ۶۶:‏۱۲،‏ ۱۳‏)‏ به‌راستی که چه تصویر دلگرم‌کننده‌ای؛‏ مادری که بچه‌اش را در آغوش گرفته است یا او را بر زانوانش نوازش می‌کند!‏ یَهُوَه با ترسیم کردن چنین تصویری نشان می‌دهد که تا چه حد و با چه عطوفتی به خادمان واقعی خود مهر می‌ورزد.‏ آری،‏ شما در چشم یَهُوَه بسیار عزیز و گرانقدرید.‏ در این مورد هرگز تردید به دل راه ندهید!‏—‏ار ۳۱:‏۳‏.‏ ب۱۸/‏۹ ص ۱۳-‏۱۴ ¶۶-‏۷

قوم اسرائیل باستان،‏ فرصت‌های گوناگونی داشتند که روحیهٔ داوطلبانهٔ خود را نشان دهند.‏ (‏خرو ۳۶:‏۲؛‏ نح ۱۱:‏۲‏)‏ ما نیز امروزه فرصت‌های گوناگون داریم که زمان،‏ مهارت‌ها و دارایی‌مان را برای کمک به برادران و خواهران‌مان صرف کنیم.‏ به این شکل شادی و برکات فراوانی نصیبمان خواهد شد.‏ کسانی که برای خدمت در پروژه‌های ساختمانی داوطلب می‌شوند دوستان جدیدی می‌یابند.‏ نمونهٔ خواهری به نام مارجی را در نظر بگیرید.‏ او به مدت ۱۸ سال در پروژه‌های ساخت سالن جماعت خدمت کرده است.‏ در طول این سال‌ها او به بسیاری از خواهران جوان آموزش داده است.‏ مارجی می‌گوید آنان به این شکل می‌توانستند از ایمان یکدیگر تشویق شوند.‏ (‏روم ۱:‏۱۲‏)‏ او هنگام رویارویی با مشکلات،‏ از خواهرانی که در پروژه‌های ساختمانی با آنان دوست شده بود تشویق و دلگرمی دریافت می‌کرد.‏ آیا شما تا کنون برای پروژه‌های ساختمانی داوطلب شده‌اید؟‏ ب۱۸/‏۸ ص ۲۵-‏۲۶ ¶۹،‏ ۱۱

زمانی که تیموتائوس این پند را از پولُس دریافت کرد،‏ حدود ۳۰ سال داشت.‏ با این حال،‏ پولُس مسئولیت‌های بسیار مهمی به او واگذار کرده بود.‏ ما از این موضوع چه می‌آموزیم؟‏ ما نباید برادران جوانمان را به دلیل این که سن کمی دارند پیشداوری کنیم.‏ باید به یاد داشته باشیم که پادشاهمان عیسی مسیح نیز زمانی که بر روی زمین خدمت می‌کرد،‏ حدوداً ۳۰ ساله بود.‏ شاید در برخی فرهنگ‌ها مردم برای جوانان احترام زیادی قائل نباشند و به همین دلیل،‏ پیران جماعت در انتصاب برادران جوان و واجد شرایط به عنوان خادم یا پیر جماعت کوتاهی کنند.‏ پیران جماعت به‌خوبی می‌دانند که کتاب مقدّس به شرایط سنی خاصّی برای انتصاب خادمان و پیران جماعت اشاره نمی‌کند.‏—‏۱تیمو ۳:‏۱-‏۱۰،‏ ۱۲،‏ ۱۳؛‏ تیت ۱:‏۵-‏۹‏.‏ ب۱۸/‏۸ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۵-‏۱۶

ما برای این که بتوانیم تصمیمات درستی بگیریم به اطلاعاتی دقیق و موثق نیاز داریم.‏ بنابراین باید در انتخاب موضوعاتی که می‌خوانیم دقت فراوان به خرج دهیم.‏ (‏فیلیپ ۴:‏۸،‏ ۹‏)‏ ما نباید وقتمان را صرف خواندن ایمیل‌های سؤال‌برانگیز و اخبار در وب‌سایت‌های غیرمعتبر کنیم.‏ به خصوص باید از خواندن وب‌سایت‌هایی که توسط مرتدان راه‌اندازی شده است اجتناب کنیم.‏ زیرا آنان می‌خواهند حقیقت را تحریف و ایمان خادمان خدا را سست کنند.‏ باید به یاد داشته باشیم که اطلاعات نادرست باعث می‌شود تصمیمات نادرست بگیریم.‏ بنابراین هرگز نباید تأثیری را که اطلاعات گمراه‌کننده می‌تواند بر دل و ذهنمان داشته باشد دست کم بگیریم.‏ زمانی را در نظر بگیرید که موسی ۱۲ جاسوس به سرزمین موعود فرستاد.‏ ده نفر از جاسوسان،‏ خبرهای ناخوشایندی از آن سرزمین برای قوم آوردند.‏ (‏اعد ۱۳:‏۲۵-‏۳۳‏)‏ توصیف اغراق‌آمیز آنان از سرزمین موعود باعث شد که قوم یَهُوَه دلسرد و مأیوس شوند.‏ (‏اعد ۱۴:‏۱-‏۴،‏ ۶-‏۱۰‏)‏ آنان بجای این که به دنبال اطلاعاتی معتبر باشند و به یَهُوَه اعتماد کنند،‏ خبرهای کاذب را باور کردند.‏ ب۱۸/‏۸ ص ۴ ¶۴-‏۵

اکثر مردم با این که یَهُوَه را نمی‌پرستند،‏ خصوصیات خوبی دارند و کارهای ناشایست انجام نمی‌دهند.‏ اگر اطرافیان شما از این گونه افراد هستند آیا آنان را معاشران خوبی برای خود می‌دانید؟‏ آنان چه تأثیری بر رابطهٔ شما با یَهُوَه می‌گذارند؟‏ آیا به شما کمک می‌کنند که به یَهُوَه نزدیک‌تر شوید؟‏ اولویت‌شان در زندگی چیست؟‏ در مورد چه موضوعاتی صحبت می‌کنند؟‏ آیا اکثراً دربارهٔ مد روز،‏ پول،‏ تکنولوژی،‏ تفریحات یا چیزهایی از این قبیل صحبت می‌کنند؟‏ آیا اغلب از دیگران بد می‌گویند یا شوخی‌های غیراخلاقی می‌کنند؟‏ عیسی به ما چنین هشدار داد:‏ «زبان از آنچه دل از آن پر است،‏ سخن می‌گوید.‏» (‏مت ۱۲:‏۳۴‏)‏ اگر حس می‌کنید که معاشرانتان به رابطهٔ شما با یَهُوَه صدمه می‌زنند،‏ عاقلانه عمل کنید و رابطه‌تان را با آنان محدود کنید.‏ شاید حتی لازم باشد که کاملاً با آنان قطع رابطه کنید.‏—‏امث ۱۳:‏۲۰‏.‏ ب۱۸/‏۷ ص ۱۹ ¶۱۱

زمانی که موسی ۸۰ ساله بود،‏ یَهُوَه او را برگزید تا اسرائیلیان را از اسارت مصر آزاد سازد.‏ (‏خرو ۳:‏۱۰‏)‏ موسی چندین بار سعی کرد این مأموریت را نمی‌پذیرد،‏ اما یَهُوَه نه تنها از خود صبر و بردباری نشان داد،‏ بلکه به موسی قدرت داد که معجزه کند.‏ (‏خرو ۴:‏۲-‏۹،‏ ۲۱‏)‏ یَهُوَه می‌توانست کاری کند که موسی بترسد و فوراً از یَهُوَه اطاعت کند.‏ اما او از خود صبر و مهربانی نشان داد و سعی کرد که به خادم فروتن و متواضعش اطمینان و قوّت قلب دهد.‏ نتیجه این شد که موسی به بهترین شکل رهبری قوم را به عهده گرفت.‏ او در برخورد با دیگران همواره از ملایمت و مهربانی یَهُوَه الگو می‌گرفت.‏ از اختیاراتی نسبی برخوردارید.‏ بنابراین بسیار اهمیت دارد که همچون یَهُوَه با آنانی که تحت سرپرستی شما هستند،‏ صبور و مهربان بوده و رفتاری باملاحظه داشته باشید.‏ (‏کول ۳:‏۱۹-‏۲۱؛‏ ۱پطر ۵:‏۱-‏۳‏)‏ اگر همواره بکوشید که از یَهُوَه و عیسی سرمشق گیرید،‏ دیگران در کنار شما احساس آرامش و راحتی خواهند کرد.‏—‏مت ۱۱:‏۲۸،‏ ۲۹‏.‏ ب۱۸/‏۹ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۷-‏۱۰

ما نیز می‌توانیم با ابراز محبت به برادران و خواهرانمان،‏ تأثیری مثبت بر آنان بگذاریم و اتحاد را در جماعت ترویج دهیم.‏ اگر شما چنین می‌کنید،‏ کارتان قابل تحسین است!‏ آیا می‌توانید بیش از پیش به برادران و خواهرانتان نزدیک شده و با آنان صمیمی‌تر شوید؟‏ (‏۲قر ۶:‏۱۱-‏۱۳‏)‏ شما می‌توانید در منطقهٔ زندگی‌تان نور حقایق کلام خدا را بتابانید.‏ برخورد و رفتار مهربانانهٔ شما می‌تواند همسایگانتان را به حقیقت جذب کند.‏ در این باره می‌توانید از خود بپرسید،‏ ‹همسایگانم دربارهٔ من چه فکر می‌کنند؟‏ آیا خانه‌ام جزو خانه‌های تمیز و مرتب محل زندگی‌مان است؟‏ آیا برای کمک به همسایگانم پیشقدم می‌شوم؟‏› وقتی با برادران و خواهران صحبت می‌کنیم می‌توانیم از آنان بپرسیم که رفتار و نمونهٔ خوب آنان چگونه بر خویشاوندان،‏ همسایگان،‏ همکاران و همکلاسی‌هایشان تأثیر گذاشته است.‏ مطمئناً شنیدن تجربیات آنان بسیار تشویق‌کننده خواهد بود.‏—‏افس ۵:‏۹‏.‏ ب۱۸/‏۶ ص ۲۴ ¶۱۳-‏۱۴

این هشدار عیسی دربارهٔ اشخاصی همچون قاتلان استیفان حقیقت دارد.‏ (‏اعما ۶:‏۸،‏ ۱۲؛‏ ۷:‏۵۴-‏۶۰‏)‏ در طول تاریخ بسیاری از انسان‌های مذهبی،‏ گناهان بزرگی همچون قتل مرتکب شده‌اند و ادعا کرده‌اند که در راه خدا به چنین کاری دست زده‌اند.‏ اما در واقع برخلاف قوانین خدا عمل کرده‌اند.‏ (‏خرو ۲۰:‏۱۳‏)‏ مسلّماً وجدان این افراد آنان را به‌درستی هدایت نمی‌کند.‏ چگونه می‌توانیم اطمینان یابیم که وجدانمان به‌درستی کار می‌کند؟‏ اصول و قوانینی که در کلام خدا آمده است «برای تعلیم،‏ توبیخ،‏ سامان دادن به امور و تأدیبی مطابق با معیارهای عادلانهٔ خدا مفید است.‏» (‏۲تیمو ۳:‏۱۶‏)‏ بنابراین با مطالعهٔ مرتب کلام خدا،‏ تعمّق بر آن و بکار بردن تعالیمش در زندگی می‌توانیم وجدانمان را تربیت کنیم.‏ به این شکل وجدانمان حساس‌تر شده و ما را هماهنگ با طرز فکر یَهُوَه هدایت می‌کند.‏ ب۱۸/‏۶ ص ۱۷ ¶۳-‏۴

شمشیرهایی که سربازان رومی در قرن اول در جنگ‌های تن‌به‌تن از آن استفاده می‌کردند،‏ به طول ۵۰ سانتی‌متر بود.‏ یکی از دلایل مهارت آنان این بود که هر روز با شمشیرهایشان تمرین می‌کردند.‏ پولُس کلام خدا را به شمشیری تشبیه می‌کند که یَهُوَه به ما داده است.‏ ما باید در استفاده از آن مهارت کسب کنیم تا بتوانیم با کمک آن افکارمان را اصلاح کنیم و از اعتقادمان دفاع کنیم.‏ (‏۲قر ۱۰:‏۴،‏ ۵؛‏ ۲تیمو ۲:‏۱۵‏)‏ درست است که این موجودات روحی قدرت زیادی دارند،‏ اما قدرت یَهُوَه از آنان بیشتر است.‏ به‌علاوه،‏ آنان در آینده نابود خواهند شد.‏ آنان طی حکومت هزار سالهٔ مسیح در بند خواهند بود و نمی‌توانند به کسی آسیب برسانند.‏ پس از هزار سال نیز برای همیشه نابود می‌شوند.‏ (‏مکا ۲۰:‏۱-‏۳،‏ ۷-‏۱۰‏)‏ ما دشمنمان را می‌شناسیم و با ترفندها و اهدافش به‌خوبی آشناییم.‏ با کمک یَهُوَه می‌توانیم همواره در برابر او استوار بمانیم و پیروز شویم.‏ ب۱۸/‏۵ ص ۳۰-‏۳۱ ¶۱۵،‏ ۱۹-‏۲۱

بی‌شک آدم می‌دانست که مارها قادر به صحبت کردن نیستند.‏ بنابراین وقتی متوجه شد که ماری با حوّا سخن گفته است،‏ احتمالاً فهمید که آن سخنان از طرف یک موجود روحی بوده است.‏ (‏پیدا ۳:‏۱-‏۶‏)‏ آدم و حوّا نمی‌دانستند که آن موجود روحی چه کسی بود.‏ با این حال،‏ آدم تصمیم گرفت به او بپیوندد و بر علیه پدرش یَهُوَه سرکشی کند.‏ (‏۱تیمو ۲:‏۱۴‏)‏ بلافاصله پس از آن،‏ یَهُوَه جزئیات بیشتری را دربارهٔ آن موجود شریر آشکار ساخت و وعدهٔ نابودی او را داد.‏ همچنین یَهُوَه هشدار داد که این موجود روحی تا زمان نابودی‌اش با خادمان خدا مخالفت خواهد کرد.‏ (‏پیدا ۳:‏۱۵‏)‏ یَهُوَه نام فرشته‌ای را که سرکشی کرد هرگز آشکار نساخته است.‏ اما حدود ۲۵۰۰ سال پس از سرکشی در باغ عدن،‏ یَهُوَه هویت آن فرشتهٔ سرکش را آشکار ساخت.‏—‏ایو ۱:‏۶‏.‏ ب۱۸/‏۵ ص ۲۲ ¶۱-‏۲

آیا شما نیز به دلیل بی‌علاقگی مردم نسبت به پیام پادشاهی خدا،‏ دلسرد شده‌اید؟‏ اگر چنین است،‏ احساس پولُس رسول را به خوبی درک خواهید کرد.‏ او حدود ۳۰ سال موعظه کرد و به بسیاری کمک کرد که شاگرد مسیح شوند.‏ (‏اعما ۱۴:‏۲۱؛‏ ۲قر ۳:‏۲،‏ ۳‏)‏ با این حال،‏ تنها تعداد اندکی از یهودیان به مسیحیت گرویدند.‏ بسیاری از یهودیان پولُس را رد کردند و برخی حتی او را سنگسار کردند.‏ (‏اعما ۱۴:‏۱۹؛‏ ۱۷:‏۱،‏ ۴،‏ ۵،‏ ۱۳‏)‏ واکنش منفی یهودیان چه تأثیری بر پولُس داشت؟‏ او در این باره گفت:‏ «در دلم غمی بزرگ و دردی بی‌وقفه دارم.‏» (‏روم ۹:‏۱-‏۳‏)‏ چرا پولُس چنین احساسی داشت؟‏ او یهودیان را از صمیم دل دوست داشت و نگران آنان بود.‏ او با تمام وجود به آنان موعظه می‌کرد و وقتی می‌دید که آنان رحمت خدا را رد می‌کنند برایش دردناک بود.‏ همچون پولُس،‏ انگیزهٔ ما نیز از موعظه به مردم محبت است.‏—‏مت ۲۲:‏۳۹؛‏ ۱قر ۱۱:‏۱‏.‏ ب۱۸/‏۵ ص ۱۳¶۴-‏۵

پولُس نشان داد حتی کسانی که مسئول تشویق دیگران هستند،‏ خود به تشویق و دلگرمی نیاز دارند.‏ او به مسیحیان روم چنین نوشت:‏ «زیرا مشتاق دیدار شما هستم تا بتوانم عطیه‌ای روحانی به شما تقدیم کنم و شما را با آن استوار سازم،‏ یا در واقع،‏ هم من و هم شما بتوانیم از ایمان یکدیگر متقابلاً تشویق گردیم.‏» (‏روم ۱:‏۱۱،‏ ۱۲‏)‏ بلی،‏ حتی پولُس نیز که همواره دیگران را تشویق می‌کرد،‏ گاهی نیاز به تشویق داشت.‏ (‏روم ۱۵:‏۳۰-‏۳۲‏)‏ امروزه بسیاری از هم‌ایمانانمان ازخودگذشتگی‌هایی کرده‌اند تا بتوانند یَهُوَه را به طور تمام‌وقت خدمت کنند.‏ آنان شایستهٔ تحسین و تشویق هستند.‏ گروه دیگری که نیاز به تشویق دارند،‏ برادران و خواهران مجرّدی هستند که می‌خواهند با اطاعت از یَهُوَه «تنها با کسی که پیرو سَرور باشد» ازدواج کنند.‏ (‏۱قر ۷:‏۳۹‏)‏ همچنین مسیحیانی که تحت آزار و اذیت هستند یا با وجود بیماری به یَهُوَه وفادار مانده‌اند،‏ به تشویق نیاز دارند.‏—‏۲تسا ۱:‏۳-‏۵‏.‏ ب۱۸/‏۴ ص ۲۱ ¶۳-‏۵