کتاب شمارهٔ ۶۱ ۲پِطْرُس

نگارنده:‏ پِطْرُس

محل نگارش:‏ بابل (‏؟‏)‏

تاریخ اتمام نگارش:‏ حدود ۶۴ م.‏

پِطْرُس وقتی رسالهٔ دوّم خود را نوشت می‌دانست که به زودی با مرگ روبرو می‌شود.‏ او بسیار مشتاق بود که اهمیت معرفت دقیق را به همخدمتان مسیحی‌اش خاطرنشان سازد تا آن‌ها در خدمت خود پایدار بمانند.‏ آیا دلیلی وجود دارد که پِطْرُس نگارندهٔ رسالهٔ دوّم پِطْرُس نباشد؟‏ خود رساله هر شکی را از میان برمی‌دارد چرا که نگارنده خود را «شمعون پِطْرُس،‏ غلام و رسول عیسی مسیح» معرفی می‌کند.‏ (‏۲پطر ۱:‏۱‏)‏ او می‌گوید که «این رسالهٔ دوّم را .‏ .‏ .‏ به شما می‌نویسم.‏» (‏۳:‏۱‏)‏ وی در مورد خود می‌گوید که شاهد عینی تغییر هیئت عیسی مسیح بوده است؛‏ افتخاری که پِطْرُس،‏ یعقوب و یوحنّا نصیبشان شده بود.‏ و این موضوع را به عنوان شاهدی عینی مطرح می‌کند.‏ (‏۱:‏۱۶-‏۲۱‏)‏ وی متذکر می‌شود که عیسی مرگش را پیشگویی کرده بود.‏ —‏ ۲پطر ۱:‏۱۴؛‏ یو ۲۱:‏۱۸،‏ ۱۹‏.‏

^۲ اما بعضی از منتقدین به تفاوت سبک نگارش دو رساله اشاره می‌کنند و باور ندارند که این رساله کار پِطْرُس باشد.‏ تغییر سبک مشکلی به وجود نمی‌آورد چرا که موضوع و مقصود از نگارش آن دو رساله متفاوت بود.‏ به علاوه،‏ پِطْرُس اوّلین نامهٔ خود را ‹به توسط سِلْوانُس برادر امین› نوشت و اگر سِلْوانُس در نگارش جملات رسالهٔ اوّل آزادی قلم داشته است دلیل تفاوت در سبک نگارش دو رساله مشخص می‌شود.‏ سِلْوانُس سهمی در نگارش رسالهٔ دوّم نداشته است.‏ (‏۱پطر ۵:‏۱۲‏)‏ صحّت و اعتبار و نیز تعلّق این رساله به مجموع کتب الهامی مورد بحث بوده است زیرا «آبا [آبای کلیسا] آن را قاطعانه تأیید نکرده‌اند.‏» اما همان طور که از جدول «چند فهرست اوّلیه و معتبر از نوشته‌های یونانی مسیحی کتاب مقدّس» مشاهده می‌شود رسالهٔ دوّم پِطْرُس به عنوان بخشی از کتاب مقدّس از سوی مراجعی قبل از سوّمین شورای کارتاژ مورد قبول بود.‏a

^۳ رسالهٔ دوّم پِطْرُس چه موقع نوشته شد؟‏ به احتمال زیاد این رساله در سال ۶۴ م.‏ در بابل یا نواحی آن و کمی بعد از رسالهٔ اوّل نوشته شد.‏ اما هیچ مدرک دقیقی خصوصاً در مورد مکان نگارش آن وجود ندارد.‏ در زمان نگارش آن بسیاری از رساله‌های پولُس بین جماعات پخش شده بودند و پِطْرُس از این موضوع اطلاع داشت.‏ او نوشته‌های پولُس را الهام‌شده می‌دانست و آن‌ها را در کنار ‹سایر رساله‌ها› قرار داد.‏ رسالهٔ دوّم پِطْرُس خطاب ‹به آنانی است که ایمان گرانبها را به مساوی ما یافته‌اند› و شامل کسانی می‌شود که رسالهٔ اوّل خطاب به آن‌ها بود و افراد دیگری که پِطْرُس به آن‌ها موعظه کرد.‏ همان طور که رسالهٔ اوّل در بسیاری از نواحی پخش شد رسالهٔ دوّم هم عمومیت پیدا کرد.‏ —‏ ۲پطر ۳:‏۱۵،‏ ۱۶؛‏ ۱:‏۱؛‏ ۳:‏۱؛‏ ۱پطر ۱:‏۱‏.‏

چرا مفید است

^۸ معرفت دقیق بسیار حیاتی است!‏ خود پِطْرُس در بحث‌هایش از معرفت دقیقی صحبت می‌کند که از نوشته‌های عبری به دست آورده است.‏ او شهادت می‌دهد که آن‌ها از الهام روح‌القدس بودند:‏ «زیرا که نبوّت به ارادهٔ انسان هرگز آورده نشد،‏ بلکه مردمان به روح‌القدس مجذوب شده،‏ از جانب خدا سخن گفتند.‏» پِطْرُس همچنین اشاره می‌کند حکمتی که پولُس داشت «به وی داده» شده بود.‏ (‏۱:‏۲۱؛‏ ۳:‏۱۵‏)‏ با بررسی همهٔ نوشته‌های مقدّس و با متمسّک شدن به معرفت دقیق فایدهٔ بسیاری خواهیم برد و همچون کسانی که پِطْرُس از قول آنان می‌گوید:‏ «هر چیز به همین طوری که از ابتدای آفرینش بود،‏ باقی است» خودخواه و ازخودراضی نخواهیم بود.‏ (‏۳:‏۴‏)‏ همچنین مانند کسانی که پِطْرُس در باب ۲ نامهٔ خود شرح می‌دهد در دام معلّمان کاذب نخواهیم افتاد.‏ همیشه باید تذکرات و نصایح پِطْرُس و دیگر نگارندگان کتاب مقدّس را مورد توجه قرار دهیم.‏ این‌ها به ما کمک می‌کنند تا «در آن راستی» بمانیم و با صبر و پایداری «در فیض و معرفت خداوند و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح ترقی» کنیم.‏ —‏ ۱:‏۱۲؛‏ ۳:‏۱۸‏.‏

^۹ برای رشد در «معرفت خداوند و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح» پِطْرُس توصیه می‌کند که صفات مسیحی را که در باب ۱ آیه‌های ۵ تا ۷ آمده است در خود بنا کنیم.‏ سپس در آیهٔ ۸ می‌افزاید:‏ «زیرا هر گاه این‌ها در شما یافت شود و بیفزاید،‏ شما را نمی‌گذارد که در معرفت خداوند ما عیسی مسیح کاهل یا بی‌ثمر بوده باشید.‏» حقیقتاً این برای خادمان خدا که در این ایّام بحرانی فعالیت می‌کنند بسیار تشویق‌کننده است!‏ —‏ ۱:‏۲‏.‏

^۱۰ حیاتی است که جد و جهد کنیم تا در «وعده‌های بی‌نهایت عظیم و گرانبهای» یَهُوَه خدا شریک شویم!‏ به همین دلیل پِطْرُس مسیحیان مسح‌شده را تشویق می‌کند تا چشمان خود را روی هدف ملکوت متمرکز کنند.‏ او می‌گوید:‏ «بیشتر جدّ و جهد کنید تا دعوت و برگزیدگی خود را ثابت نمایید زیرا اگر چنین کنید هرگز لغزش نخواهید خورد.‏ و همچنین دخول در ملکوت جاودانی خداوند و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح به شما به دولتمندی داده خواهد شد.‏» سپس پِطْرُس توجه را به جلال باشکوه ملکوت عیسی جلب می‌کند که خود نیز شاهد عینی آن در حین رؤیای تغییر هیئت بوده است و می‌افزاید:‏ «کلام انبیا را نیز محکم‌تر داریم.‏» در واقع هر نبوّتی در مورد ملکوت باشکوه یَهُوَه به انجام خواهد رسید.‏ بنابراین،‏ با اطمینان کلام پِطْرُس را که از نبوّت اِشَعْیا نقل‌قول شده بازگو می‌کنیم:‏ «به حسب وعدهٔ او،‏ منتظر آسمان‌های جدید و زمین جدید هستیم که در آن‌ها عدالت ساکن خواهد بود.‏» —‏ ۲پطر ۱:‏۴،‏ ۱۰،‏ ۱۱،‏ ۱۹؛‏ ۳:‏۱۳؛‏ اشع ۶۵:‏۱۷،‏ ۱۸‏.‏

‏[پاورقی]‏