Η Αλήθεια και η Πίστη Υπερισχύουν

ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ είναι αποφασισμένοι να λατρεύουν τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία». (Ιωάννης 4:23, 24) Ναι, το άγγελμα της Βίβλου που κηρύττουν εκθέτει την πλάνη, αλλά σαν τον απόστολο Παύλο ρωτούν: ‘Γίναμε εχθροί σας επειδή σας λέμε την αλήθεια;’ (Γαλάτας 4:16) Φυσικά όχι! Αυτοί οι Χριστιανοί αγαπούν τους πλησίον τους ανθρώπους και θέλουν να απολαμβάνουν κι αυτοί πνευματική ελευθερία που μόνο η αλήθεια καθιστά δυνατή.—Ιωάννης 8:32.

Οι Μάρτυρες είναι επίσης αποφασισμένοι να διακρατήσουν ισχυρή πίστη, ακόμη κι αν διωχθούν επειδή λένε την αλήθεια. Στην πραγματικότητα, η πίστη των ταπεινών Χριστιανών στο Πάνγκι παρέχει απόδειξη ότι με τη βοήθεια του Ιεχωβά οι δούλοι του μπορούν να διακρατήσουν ακεραιότητα σ’ αυτόν μέχρι τέλους. Είτε αυτό είναι το οριστικό τέλος αυτού του κακού συστήματος είτε είναι ο θάνατος κάποιου με πιστότητα, αντιμετωπίζοντας ίσως κτηνώδη διωγμό που εμπνέεται από τη θρησκεία.—Ματθαίος 24:13.

Η Πίστη σε Δράση

Αυτοί που αγαπούσαν την αλήθεια και σφαγιάστηκαν στην επαρχία Κίβου δεν ήταν οι μόνοι που εκδήλωσαν ισχυρή πίστη. Για παράδειγμα, σκεφτείτε μια ηλικιωμένη αδελφή, την Μπιντζιμέζα Μπουνένε. Δυο από τους γιους της, ο Μαλάλα Ραμαζάνι και ο Ακιλιμάλι Γουαλουγκάμπα, ήταν ανάμεσα σ’ αυτούς που δολοφονήθηκαν στο Πάνγκι. Ακόμη, οι προεστώτες της φυλής έπεισαν τον άντρα της να ενωθεί μαζί με τους δολοφόνους του ανεψιού του, του Αμίζι Μελέντε. Όταν οι δυο της γιοι και ο ανεψιός της δολοφονήθηκαν, αυτήν την εγκατέλειψε ολόκληρη η οικογένειά της, και ο άντρας της. Ωστόσο, παρηγορήθηκε από τα λόγια του ψαλμωδού: «Και αν ο πατήρ μου και η μήτηρ μου με εγκαταλείψωσιν, ο Κύριος όμως θέλει με προσδεχθή». (Ψαλμός 27:10) Οι αδελφοί της και οι αδελφές της στην πίστη την καλοδέχτηκαν και την παρηγόρησαν, με στοργικές υπενθυμίσεις σχετικά με τη θαυμάσια ελπίδα της ανάστασης.

Ο σύζυγος αυτής της αδελφής, ο Ραμαζάνι Μουσόμπουα, φυλακίστηκε επειδή είχε ανάμιξη στο θάνατο του ανεψιού του, αλλά τελικά αποφυλακίστηκε. Μετά, ομολόγησε ότι εντυπωσιάστηκε από τη θαρραλέα στάση της γυναίκας του και την αγάπη που της έδειξαν οι άλλοι Μάρτυρες και οι θλιμμένες νύφες της. Τώρα έχει μετανοιώσει πολύ και συνοδεύει τη γυναίκα του στις συναθροίσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Λόγω της πλήρους αλλαγής του, έγινε αντικείμενο μεγάλης επίκρισης και χλευασμού αλλά αυτός είναι αποφασισμένος από εδώ και έπειτα να υπηρετεί τον Ιεχωβά.

Όλες οι άλλες θλιμμένες νεαρές χήρες απορρίφθηκαν από τις οικογένειές τους επειδή φοβούνταν αυτοί μήπως πεθάνουν στα χέρια του Κιμπιλικίτι. Αυτές οι νεαρές γυναίκες στάθηκαν όλες σταθερές και αρνήθηκαν να απαρνηθούν την πίστη τους στον Ιεχωβά. Τους πήραν στα σπίτια τους ομόπιστοί τους και έχουν δοκιμάσει αυτό που προείπε ο Ιησούς: «Δεν είναι ουδείς όστις, αφήσας οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, δεν θέλει λάβει εκατονταπλασίονα τώρα εν τω καιρώ τούτω, οικίας και αδελφούς και αδελφάς και μητέρας και τέκνα και αγρούς μετά διωγμών, και εν τω ερχομένω αιώνι ζωήν αιώνιον».—Μάρκος 10:29, 30

Η Πίστη και η Αλήθεια Έχουν Υπερισχύσει

Σήμερα, οι περιστάσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην περιοχή Πάνγκι είναι πάλι φυσιολογικές. Όλοι όσοι επέζησαν καθώς και οι ενδιαφερόμενοι που είχαν αναγκαστεί να φύγουν και να πάνε σε άλλα χωριά και πόλεις επέστρεψαν στα σπίτια τους. Για μια φορά ακόμη οι Μάρτυρες κηρύττουν εκεί το άγγελμα της Βασιλείας, με ανανεωμένο ζήλο και αποφασιστικότητα. Παρ’ όλα όσα υπέστησαν, είναι σαν ‘τους αδελφούς οι οποίοι ένιωθαν εμπιστοσύνη εξαιτίας των δεσμών του Παύλου και έδειχναν όλο και περισσότερο θάρρος μιλώντας άφοβα το λόγο του Θεού’.—Φιλιππησίους 1:14.

Φυσικά, υπάρχει λύπη για τον σφαγιασμό των οχτώ πιστών Χριστιανών αντρών της Εκκλησίας Πάνγκι. Αλλά ένας άλλος σκαπανέας διάκονος υπηρετεί τώρα σαν προεδρεύων επίσκοπος, και ο λαός του Ιεχωβά εκεί στην καρδιά της Αφρικής εμπιστεύεται στην αγάπη του Θεού γι’ αυτούς μέσω του Χριστού, όπως εκφράζεται στα λόγια του Παύλου: «Τις θέλει μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα; . . . Αλλ’ εις πάντα ταύτα υπερνικώμεν διά του αγαπήσαντος ημάς».—Ρωμαίους 8:35-39.

Ωστόσο, γιατί επέτρεψε ο Ιεχωβά να σκοτωθούν αυτοί οι πιστοί Μάρτυρες; Στον σημερινό βίαιο κόσμο, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου φανερά ο Ιεχωβά προστάτεψε το λαό του. Κάνοντάς το αυτό, δείχνει πώς μπορεί να τους σώσει μέσα από τη «μεγάλη θλίψη». (Ματθαίος 24:21· Ησαΐας 26:20) Αλλά, όπως ακριβώς ανέφερε ο Ιησούς στον Ιωάννη 16:1-3, θα υπάρξουν περιπτώσεις που θα επιτρέψει ο Θεός στους εναντιούμενους να φτάσουν στο σημείο να θανατώσουν άτομα ανάμεσα από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Η διακράτηση ακεραιότητας από μέρους τους σε τέτοιες καταστάσεις, όπως συνέβη με τους πιστούς μας αδελφούς στην επαρχία Κίβου, χρησιμεύει σαν μαρτυρία και σαν απόδειξη ότι οι δούλοι του Θεού είναι αποφασισμένοι να διακρατήσουν ακεραιότητα ακόμη και μέχρι θανάτου.—Ιώβ 27:5· Παροιμίαι 27:11.

Θυμούμαστε τη μεγάλη μαρτυρία που προέκυψε μετά το θάνατο του μάρτυρα του πρώτου αιώνα Στέφανου. (Πράξεις 8:1-8) Έτσι, ίσως αυτός ο φριχτός σφαγιασμός να γίνει αιτία ώστε πολλοί από τη φυλή Ρέγκα και από άλλες φυλές στο Ζαΐρ και αλλού να σκεφτούν σοβαρά την αλήθεια της Βίβλου. Πόσο ευτυχισμένοι θα είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά να βοηθήσουν τέτοια άτομα με ειλικρινή καρδιά να απελευθερωθούν από το φόβο και τη δεισιδαιμονία που συνδέεται με τη θρησκεία του Κιμπιλικίτι! Και τι ελευθερία θα απολαύσουν όλοι όσοι δέχονται τη θαυμάσια αλήθεια του Θεού!