Μαρτύρησαν για την Πίστη Τους!

ΗΤΑΝ πολύ νωρίς μια Κυριακή πρωί. Ένας όχλος από 500 περίπου άτομα περικύκλωσαν ένα σπίτι στο χωριό Πάνγκι, στην επαρχία Κίβου, στο Ζαΐρ. Οι Χριστιανοί κοιμούνταν ήσυχα μέσα στο σπίτι όταν ξύπνησαν ξαφνικά από τον θορυβώδη όχλο και τα δυνατά χτυπήματα στην πόρτα. Το αποτέλεσμα; Εφτά Χριστιανούς άντρες τους έσυραν έξω, τους έδειραν ανελέητα και τους ανάγκασαν να βαδίσουν με τα πόδια εφτά χιλιόμετρα (4 μίλια) για να πάνε στο χωριό Κιλουνγκουλούνγκου στην καρδιά του δάσους.

Εκεί, έκοψαν τα κεφάλια αυτών των ειρηνόφιλων Χριστιανών και έναν τον ακρωτηρίασαν. Τα σώματά τους τα έθαψαν κάτω από μια όχθη ποταμού αφού πρώτα για την περίσταση είχαν σταματήσει με φράγμα τη ροή του νερού. Αργότερα ελευθέρωσαν το φράγμα, και το ποτάμι κυλούσε πάνω από τον κοινό τους τάφο, μην αφήνοντας κανένα ίχνος από το φρικτό αυτό γεγονός.

Γιατί Συνέβη Αυτός ο Σφαγιασμός Αθώων;

Αυτός ο σφαγιασμός πιστών Μαρτύρων του Ιεχωβά ήταν το αποκορύφωμα ενός κύματος διωγμού που άρχισε το 1978 σ’ όλη την περιοχή Κίβου που κατέχεται από τη φυλή Ρέγκα. Γιατί συνέβη ο σφαγιασμός; Επειδή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να υπακούσουν στον «Κιμπιλικίτι». Οι αρχηγοί αυτής της θρησκείας προγόνων των Γουαρέγκας πιστεύουν ότι οι Μάρτυρες αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για ολόκληρη τη φυλετική τους διάρθρωση και πρέπει επομένως να εξαλειφθούν.

Από το 1978 ως το 1983 κάηκαν από φανατικά μέλη αυτής της λατρείας αρκετές Αίθουσες Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Αυτοί απείλησαν πολλούς Μάρτυρες, τους έδιωξαν μακριά από τα σπίτια τους και δήμευσαν τα υπάρχοντά τους. Συχνά έκαναν προσπάθειες να σκοτώσουν τους Μάρτυρες με μαγείες και ξόρκια. Επειδή κανένα από αυτά τα μέτρα δεν αποδείχτηκε επιτυχές, οι διώκτες κατέφυγαν στην κτηνώδη μαζική δολοφονία.—Παράβαλε Αριθμοί 23:23.

Το Φρικτό Επεισόδιο

Ας δούμε όμως από πιο κοντά τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν την Κυριακή, στις 14 Αυγούστου 1983. Αν κοιτάξουμε το Βιβλίο Έτους 1983 των Μαρτύρων του Ιεχωβά, (στ’ Αγγλικά) πόσο κατάλληλο είναι το εδάφιο και τα σχόλια εκείνης της ημέρας! Την προηγούμενη μέρα από το φόνο των εφτά πιστών Χριστιανών αντρών, τα περισσότερα μέλη της μικρής εκκλησίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Πάνγκι είχαν έρθει με τα πόδια από γειτονικά χωριά για να παρακολουθήσουν τη συνηθισμένη τους συνάθροιση του Σαββάτου. Έμειναν εκεί όλη τη νύχτα έτσι ώστε να μπορέσουν την Κυριακή το πρωί να παραβρεθούν στη συνάθροιση για τη λατρεία τους. Εφτά άτομα έμειναν στο σπίτι του Καλούμπα Μαλουμάλου, που ήταν ολοχρόνιος διάκονος και ο προεδρεύων επίσκοπος της εκκλησίας. Συνολικά τα άτομα ήταν 11, περιλαμβανομένων του Αδελφού Μαλουμάλου, της γυναίκας του, και των δύο μικρών παιδιών τους. Πέντε άλλα άτομα έμειναν στο σπίτι του Αδελφού Κικούνι Μουτέγκε.

Μετά τη συνάθροιση του Σαββάτου, οι Μάρτυρες πέρασαν ένα ευχάριστο απόγευμα γύρω από το τζάκι, ψέλνοντας ύμνους της Βασιλείας και λέγοντας πείρες. Παρατήρησαν ότι μικροί όμιλοι ανθρώπων περιφέρονταν συνεχώς με ασυνήθιστη τακτικότητα, και όλοι τους κατευθύνονταν προς ένα χωριό που απέχει δύο χιλιόμετρα (1,2 μίλια) από το Πάνγκι. Πώς μπορούσαν να ξέρουν οι Μάρτυρες τι θα σήμαινε εκείνη η συγκέντρωση των εχθρών τους;

Στις πέντε περίπου το άλλο πρωί περικύκλωσαν το σπίτι του προεδρεύοντα επισκόπου ένας όχλος με αρχηγό τον φύλαρχο Μουλάμπα Μουσέμπε. Ζήτησαν από τους Αδελφούς Καμπέμα Αμούρι και Βασέκα Ταμπού να τους συνοδεύσουν στον Αρχηγό της Κοινότητας Κατούντα Μπανανγκότζι για να εκτελέσουν «Σαλόνγκο» (υποχρεωτική εργασία στην κοινότητα για τη συντήρηση δρόμων, γεφυρών, και άλλων). Ο Αδελφός Καμπέμα εξήγησε ευγενικά ότι είχε ήδη μια διευθέτηση με τον Αρχηγό Κατούντα να πάει στη δουλειά την επόμενη μέρα. Αλλά ο φύλαρχος θεώρησε πως η απάντηση αυτή ήταν αναιδής και διέταξε να χτυπηθεί ο Αδελφός Καμπέμα. Μετά δόθηκε η εντολή να χτυπηθούν και οι άλλοι αδελφοί.

Τότε ο όχλος κατάλαβε ότι ο «πάστορας» Καλούμπα Μαλουμάλου (ο προεδρεύων επίσκοπος) είχε επιστρέψει σπίτι του. Έτσι έσπρωξαν όλοι το σπίτι του μέχρι που έριξαν τον ένα τοίχο. Τότε, αρκετοί απ’ αυτούς όρμησαν μέσα για να βρουν τον Αδελφό Μαλουμάλου. Στον καυγά που επακολούθησε οι αδελφές κακοποιήθηκαν, αλλά κι αυτές και τα παιδιά τους κατάφεραν να διαφύγουν στον αρχηγό της τοπικής αστυνομίας για προστασία.

Στο μεταξύ, δύο αδελφοί που έμεναν στο άλλο σπίτι μπόρεσαν να ξεφύγουν. Ένας από αυτούς (ο Χεμέντι Μινγκίλου) κρύφτηκε σ’ ένα ημιτελές σπίτι και είδε το επεισόδιο. Ο άλλος αδελφός (ο Λουλίμα Καζάλγουα) έφυγε στο δάσος.

Τελικά, συνέλαβαν εφτά αδελφούς, τους έδειραν, και τους πήραν μακριά με δεμένα τα χέρια τους. Στη διάρκεια ολόκληρης της πορείας προς το δάσος κοντά στο Κιλουνγκουλούγκου, που ήταν πέντε χιλιόμετρα (3 μίλια), τους απείλησαν και τους χτύπησαν αυτοί που τους συνέλαβαν. Αν και οι αδελφοί ήταν σχεδόν αναίσθητοι όταν έφτασαν εκεί, ήταν αποφασισμένοι να μη συμβιβάσουν την πίστη τους—κι αυτό μολονότι όπως φαινόταν ο θάνατός τους πλησίαζε. Αντιμετώπισαν γενναία το θάνατο και με αξιοπρέπεια, όπως και πολλοί άλλοι πιστοί Χριστιανοί στους αρχαίους και σύγχρονους καιρούς.—Ματθαίος 24:9· Αποκάλυψις 2:10.

Ένας άλλος αδελφός, ο Αμίζι Μιλέντε, δολοφονήθηκε λίγο μετά από αυτό. Ταξίδευε για το Κάμα, αλλά στάλθηκαν άντρες εκεί να τον συλλάβουν και τον έφεραν δεμένο στο Μπινγιάνγκι (15 χιλιόμετρα [9 μίλια] μακριά από το Πάνγκι) για να παρουσιαστεί στον Κιμπόνγκε Κιμπίλι, έναν άλλο Φύλαρχο. Περιμένοντας να έρθει ο Φύλαρχος, αυτός ο ζηλωτής Μάρτυρας ενθάρρυνε πνευματικά ένα από τα εξαδέλφια του και είπε στους διώκτες του ότι αν και επρόκειτο να τον σκοτώσουν, αυτός θα περίμενε να τον αναστήσει ο Ιεχωβά Θεός πάνω σ’ αυτή τη γη που θα γινόταν παράδεισος. Αυτός ο πιστός νεαρός θανατώθηκε από αρκετούς άντρες. Ο ίδιος του ο θείος ήταν συνένοχος σ’ αυτό· ήταν ιδιαίτερα σκληρός επειδή δυο από τους γιους του είχαν γίνει Μάρτυρες του Ιεχωβά με τη βοήθεια του Αδελφού Μιλέντε. Έτσι, οι δυο αυτοί γιοι, ο Μαλάλα Ραμαζάνι και ο Ακιλιμάλι Γουαλουγκάμπα, ήταν ανάμεσα στους εφτά άλλους Μάρτυρες που σφαγιάστηκαν!

Τι Έγινε με τους Επιζώντες;

Αυτά τα φρικτά γεγονότα οδήγησαν στη δολοφονία οχτώ αντρών οι οποίοι άφησαν πίσω τους χήρες και ορφανά. Οι επιζώντες και άλλοι ντόπιοι Μάρτυρες και ενδιαφερόμενοι έγιναν το αντικείμενο αυξημένου μίσους. Γι’ αυτό, έφυγαν τελικά και πήγαν στο Κίντου, την πιο κοντινή μεγάλη πόλη, και έτυχαν μεγάλης φροντίδας από τα μέλη των τριών εκκλησιών των Μαρτύρων του Ιεχωβά που είναι εκεί. Το γραφείο τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά στην Κινσάσα βοήθησε επίσης αυτούς τους θαρραλέους με το να τους στείλει ρούχα, κουβέρτες, και χρήματα. Αυτή η στοργική βοήθεια εκτιμήθηκε πάρα πολύ και οδήγησε σε θαυμάσια μαρτυρία στα άπιστα μέλη της οικογένειας και σε άλλους παρατηρητές. (Ιωάννης 13:34, 35· Ιακώβου 1:27) Επενέβησαν επίσης και οι κυβερνητικές αρχές. Οι δράστες συνελήφθησαν και πάρθηκαν εναντίον τους δικαστικά μέτρα.

Τα συγκλονιστικά αυτά επεισόδια δημιουργούν πολλές ερωτήσεις. Τι είδους θρησκεία είναι το Κιμπιλικίτι; Ποια είναι η φύση των πιστεύω και των πράξεων που υπαγορεύουν αυτό το είδος διωγμού; Και γιατί πρέπει μόνο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και καμιά άλλη θρησκεία να είναι το αντικείμενο τέτοιου μίσους;

[Εικόνα στη σελίδα 3]

Το χωριό Πάνγκι

[Εικόνα στη σελίδα 4]

Το μονοπάτι για τον τόπο της εκτέλεσης