Η αφήγηση του Σολομώντα δείχνει παραστατικά τι μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε λάτρη του Ιεχωβά. Μπορεί να πέσει σε σοβαρή αμαρτία και έπειτα να θεωρεί ότι όλα συνέβησαν ξαφνικά. Ή μπορεί να πει: «Απλώς συνέβη». Αν όμως σκεφτεί τι πραγματικά συνέβη, πιθανότατα θα ανακαλύψει ότι έκανε κάποια άσοφα βήματα που οδήγησαν στην παράβασή του. Κάποια από αυτά τα βήματα ίσως ήταν οι κακές συναναστροφές, η επιβλαβής ψυχαγωγία ή το ότι σύχναζε σε αμφισβητήσιμα μέρη, είτε προσωπικά είτε στο διαδίκτυο. Επίσης, μπορεί να είχε πάψει να προσεύχεται, να διαβάζει τη Γραφή, να παρακολουθεί συναθροίσεις ή να συμμετέχει στη διακονία. Όπως στην περίπτωση του νεαρού που αναφέρεται στις Παροιμίες, ίσως τελικά να μη διέπραξε την αμαρτία τόσο ξαφνικά. Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Χρειάζεται να αποφεύγουμε, όχι μόνο την αμαρτία αυτή καθαυτή, αλλά και τα βήματα που οδηγούν στην αμαρτία. Αυτό ακριβώς τονίζει ο Σολομών με αυτή την αφήγηση.​—Ματθ. 5:29, 30. w24.07 σ. 16 ¶10, 11

Ποιος είναι αυτός ο θησαυρός; Είναι το ζωοσωτήριο έργο κηρύγματος του αγγέλματος της Βασιλείας. (2 Κορ. 4:1) Ποια είναι τα χωμάτινα σκεύη; Αντιπροσωπεύουν τους υπηρέτες του Θεού, οι οποίοι μεταφέρουν τα καλά νέα στους άλλους. Την εποχή του Παύλου, οι έμποροι χρησιμοποιούσαν πήλινα αγγεία για να μεταφέρουν πολύτιμα αγαθά, όπως τρόφιμα, κρασί και χρήματα. Παρόμοια, ο Ιεχωβά έχει εμπιστευτεί σε εμάς το πολύτιμο άγγελμα των καλών νέων. Με τη στήριξη του Ιεχωβά, μπορούμε να έχουμε την αναγκαία δύναμη για να μεταδίδουμε πιστά το άγγελμά μας. Κάποιες φορές, ίσως αντιμετωπίζουμε τον φόβο του ανθρώπου ή τον φόβο της απόρριψης. Πώς μπορούμε να υπερνικήσουμε αυτή τη δυσκολία; Προσέξτε πώς προσευχήθηκαν οι απόστολοι όταν τους πρόσταξαν να μην κηρύττουν. Αντί να ενδώσουν στον φόβο, ζήτησαν από τον Ιεχωβά να τους βοηθήσει να συνεχίσουν να μιλούν με τόλμη. Ο Ιεχωβά απάντησε αμέσως στην προσευχή τους. (Πράξ. 4:18, 29, 31) Αν ο φόβος του ανθρώπου σάς επηρεάζει κάποιες φορές, να ζητάτε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να νικήσετε αυτόν τον φόβο με την αγάπη σας για τους ανθρώπους. w24.04 σ. 16 ¶8, 9

Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά μάς ωθεί να αγιάζουμε το όνομά του. Θέλουμε να συμμετάσχουμε στο να απαλλαχτεί το όνομά του από τη μομφή που του έχει επιφέρει ο Σατανάς με τα μοχθηρά του ψέματα. (Γέν. 3:1-5· Ιώβ 2:4· Ιωάν. 8:44) Στη διακονία μας, επιθυμούμε διακαώς να υπερασπιζόμαστε τον Θεό μας λέγοντας την αλήθεια για αυτόν σε όλους όσους είναι διατεθειμένοι να ακούσουν. Θέλουμε να μάθουν όλοι ότι η πρώτιστη ιδιότητά του είναι η αγάπη, ότι ο δικός του τρόπος διακυβέρνησης είναι ορθός και δίκαιος και ότι η Βασιλεία του σύντομα θα τερματίσει όλα τα βάσανα και θα φέρει ειρήνη και ευτυχία στην ανθρώπινη οικογένεια. (Ψαλμ. 37:10, 11, 29· 1 Ιωάν. 4:8) Όταν υπερασπιζόμαστε την υπόληψη του Ιεχωβά στη διακονία μας, αγιάζουμε το όνομά του. Έχουμε επίσης την ικανοποίηση να ξέρουμε ότι ζούμε σύμφωνα με το δικό μας όνομα. w24.05 σ. 18 ¶12