Πνευματική Αφύπνισις στη «Χώρα της Πρωινής Γαλήνης»
ΑΠΟ πολλούς αιώνες η Κορέα ωνομαζόταν Τσο-σεν, που σημαίνει «πρωινή γαλήνη.» Αλλά τώρα υπάρχει λίγη γαλήνη τα πρωινά στην Κορέα. Αντί της γαλήνης, ο θόρυβος των εκσκαφέων, των φορτηγών και των γερανών διατρυπά τον αέρα στους πολυάριθμους χώρους ανοικοδομήσεως. Ένα σημαντικό ρεύμα οικονομικής δραστηριότητος έχει κατακλύσει την Κορέα τα τελευταία χρόνια.
Εν τούτοις, η «Χώρα της Πρωινής Γαλήνης» έχει αφυπνισθή όχι μόνον από υλική, αλλά και από πνευματική άποψι. Πώς συνέβη αυτό; Προσφάτως έγινε μια αισθητή μεταβολή στη στάσι πολλών Κορεατών απέναντι στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Τα σχόλια του κυρίου Κιμ, ενός μεγαλοεπιχειρηματίου στην πρωτεύουσα Σεούλ, δείχνουν χαρακτηριστικά αυτή την αλλαγή:
«Έκαμα την περιουσία μου εργαζόμενος σκληρά για να ανέβω από τον πυθμένα στην κορυφή. Απέκτησα όσα χρήματα ενόμιζα ότι χρειάζεται η οικογένειά μου. Και τώρα που εμείς έχομε οικονομική άνεσι, παρατηρώ ότι ο κόσμος γύρω μας καταρρέει.» Χειρονομώντας με τα δυνατά και ηλιοκαμμένα χέρια του, συνεχίζει: «Από πολλά έτη έβλεπα μ’ επιφυλάξεις τη θρησκεία της συζύγου μου η οποία είναι μάρτυς του Ιεχωβά. Αλλά τώρα αρχίζω ν’ αντιλαμβάνομαι ότι καθώς το παγκόσμιο σύστημα καταρρέει, οι μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκουν πράγματι την αλήθεια.» Γι’ αυτό ο κύριος Κιμ απεφάσισε να μάθη για την αδιάψευστη ελπίδα που προσφέρει η Αγία Γραφή.
Το ίδιο συνέβη και με τον κύριο Τσόι Τσανγκ-Σου, έναν κηπουρό από την πόλι Τσονζού, που στην αρχή εναντιωνόταν στο από θύρα σε θύρα Γραφικό κήρυγμα που έκανε η σύζυγός του. Αλλά αργότερα τα πράγματα άλλαξαν. «Μολονότι ήμουν ένας ισχυρογνώμων υλιστής,» λέγει, «διεπίστωσα ξαφνικά τις περιωρισμένες δυνατότητες των ανθρώπων και την ανάγκη που έχομε από τους φυσικούς νόμους του Θεού, οι οποίοι μπορούν να εξηγηθούν μόνο μέσω της Αγίας Γραφής.» Τώρα, ως βαπτισμένος Μάρτυς, βοηθεί άλλους που αισθάνονται την ίδια ανάγκη.
Αυτά τα σχόλια είναι χαρακτηριστικές πείρες μερικών μόνον ανθρώπων από τις πολλές χιλιάδες που αφυπνίζονται τώρα πνευματικά στην Κορέα. Αλλά πριν από εικοσιέξη χρόνια η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική.
«ΜΙΚΡΕΣ ΕΝΑΡΞΕΙΣ»
Το 1949, όταν ο Ντον και η Ερλέν Στηλ έφθασαν στην Κορέα ως πρώτοι ιεραπόστολοι της Σχολής Γαλαάδ της Βιβλικής Εταιρίας Σκοπιά που εστάλησαν εκεί, βρήκαν λιγώτερους από είκοσι τοπικούς μάρτυρες στη Σεούλ και στην Τσονζού. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους πρώτους Κορεάτες Μάρτυρες είχαν επιζήσει από τις φυλακίσεις και τα βασανιστήρια που είχαν υποστή στον καιρό της κατοχής της Κορέας στη διάρκεια του Ιαπωνικού πολέμου. Μερικοί απ’ αυτούς κηρύττουν πιστά μέχρι σήμερα.
«Όταν σκεπτώμεθα εκείνη την εποχή και τις μικρές ενάρξεις,» λέγουν οι Στηλς, «διαπιστώνομε ότι τότε ήταν πολύ δύσκολο για μας να προβλέψωμε ότι θα σχηματίζονταν οι 119 ακμαίες εκκλησίες που έχομε τώρα στην πρωτεύουσα ή οι 10 εκκλησίες της Τσονζού, όπου τώρα αναλογεί ένας δραστήριος Μάρτυς για κάθε 200 κατοίκους.»
Μέσα σε πέντε μόνο χρόνια, έως το 1954, ο μικρός όμιλος αυξήθηκε σε 1.065. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1964, εκήρυτταν σχεδόν πέντε φορές περισσότερα άτομα, δηλαδή 5.538 και η επόμενη δεκαετία έφερε άλλη μια πενταπλάσια αύξησι, με 28.000 δραστήριους Μάρτυρες στο τέλος του 1974! Τώρα περισσότερες από 425 εκκλησίες σ’ ολόκληρη τη Νότιο Κορέα εξυπηρετούν τους κατοίκους οποιασδήποτε κωμοπόλεως ή πόλεως.
Η Κορεατική Βίβλος έχει μεγάλη κυκλοφορία και αξίζει να σημειωθή ότι ακόμη κι’ εκείνοι που δεν πιστεύουν έχουν σεβασμό γι’ αυτήν. Πολλοί ενδιαφέρονται για τις προφητείες της και τη σημασία τους. Ως αποτέλεσμα, πολλές χιλιάδες άτομα διαπιστώνουν ότι οι διδακτικές συναθροίσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά ικανοποιούν πνευματικά. Περίπου 40.000 άτομα παρακολούθησαν τις τέσσερις περιφερειακές συνελεύσεις που έγιναν το περασμένο καλοκαίρι, και περισσότεροι από 55.000 παρευρέθησαν στον ετήσιο εορτασμό του Δείπνου του Κυρίου στις 7 Απριλίου 1974. Οι τόποι συναθροίσεώς των είναι συνήθως υπερπλήρεις στις τρεις ημέρες της εβδομάδος που συναθροίζονται. Το γεγονός ότι στις περισσότερες Αίθουσες Βασιλείας στην Κορέα χρησιμοποιούν ψάθες αντί καρέκλες είναι πολύ βοηθητικό, διότι μπορούν να κάθωνται περισσότεροι άνθρωποι στον χώρο που προσφέρουν οι ψάθες.
«Εκείνο που μας εντυπωσιάζει περισσότερο μ’ αυτούς τους ανθρώπους,» παρατηρεί ο Μίλτων Χάμιλτον που ήλθε στην Κορέα πριν είκοσι χρόνια μαζί με τη σύζυγό του Ελίζαμπεθ, «είναι ο ζήλος με τον οποίον αρχίζουν να μελετούν την Αγία Γραφή και η ικανότης τους να εμμένουν σ’ αυτόν—αρχίζοντας συχνά να παρακολουθούν αμέσως τις συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας και να προσαρμόζωνται στον Χριστιανικό τρόπο ζωής.» Οι Κορεάτες Μάρτυρες έχουν γίνει επίσης ικανοί διδάσκαλοι της Αγίας Γραφής.
«Στην αρχή ενόμιζα ότι δεν ήσαν αρκετά εκπαιδευμένοι για να διδάσκουν,» λέγει ο κύριος Παρκ, που είναι βοηθός διευθυντού σ’ ένα δημοτικό σχολείο της Κορέας και αφιερώνει όλον τον χρόνο του στην εκπαίδευσι. «Αλλά η μέθοδος κηρύγματος με το έργο από θύρα σε θύρα, τις επανεπισκέψεις και τις κατ’ οίκον Γραφικές μελέτες είναι, κατά τη γνώμη μου, εξαιρετική. Ιδιαίτερα όταν μελέτησα λίγον καιρό με τον δικό σας Κύριο Τσο, τότε διεπίστωσα την αποτελεσματικότητα της μεθόδου που χρησιμοποιείτε.» Πόσο αποτελεσματική ήταν; Αφού μελέτησε για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ο κύριος Παρκ λέγει, «Τώρα δεν είμαι πια αθεϊστής.»
ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Μπορεί να παρατηρήσατε από τις προηγούμενες πείρες ότι το εκπαιδευτικό έργο των μαρτύρων του Ιεχωβά διεγείρει το ενδιαφέρον των Κορεατών από οποιαδήποτε κοινωνική τάξι. Ειλικρινείς άνθρωποι, από γεωργούς μέχρι ανωτέρους κυβερνητικούς αξιωματούχους, αφυπνίζονται πνευματικώς.
Ένα από τα πολλά παραδείγματα είναι ο πλαστικός χειρουργός Δρ Πιουν Κεουνσούκ. Όταν τελείωσε τις σπουδές του ως χειρουργός, άνοιξε δικό του νοσοκομείο και έστειλε τη σύζυγό του σε μια ιατρική σχολή ώστε να συνεργασθούν στην ιατρική. Ο σκοπός της ζωής του ήταν να συσσωρεύση υλικά πλούτη. Επίσης, η φιλόδοξη προσωπικότης του και η υπερηφάνεια τον έκαμαν να ειδικευθή και ν’ αποκτήση μόρφωσι σε πολλούς τομείς μεταξύ των οποίων περιελαμβάνοντο η εσωτερική διακόσμησις, η γλυπτική και άλλα.
Εν τω μεταξύ, ο Δρ Πιουν διεπίστωσε ότι η προηγούμενη θρησκεία του, ο Βουδδισμός, δεν τον ικανοποιούσε και γι’ αυτό τελικά συνταυτίσθηκε με την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Επειδή διέκρινε την ανάγκη ν’ αλλάξη την υπερβολικά φιλόδοξη προσωπικότητά του, αφοσιώθηκε στις δραστηριότητες της εκκλησίας του, με το να επισκέπτεται κλινικές και ορφανοτροφεία και να κάνη διάφορες άλλες αγαθοεργίες, επειδή ενόμιζε ότι αυτά θα τον βοηθούσαν. Αλλά τα δέκα χρόνια που εδαπάνησε ως Πρεσβυτεριανός δεν τον άλλαξαν. Τελικά ένας άλλος γιατρός του μίλησε για τους μάρτυρες του Ιεχωβά και, μολονότι στην αρχή ήταν προκατειλημμένος, απεφάσισε τελικά να ερευνήση περισσότερο.
Καθώς ο Δρ Πιουν άρχισε ν’ αντιλαμβάνεται τις εκπληρώσεις των Βιβλικών προφητειών και την αξιόπιστη ελπίδα που δίνει η Αγία Γραφή για το μέλλον, οι φιλοδοξίες του για υλικά αγαθά και η υπερηφάνειά του άρχισαν να εξασθενίζουν. Αφού παραμέρισε αυτά τα εμπόδια, βαπτίσθηκε ως Χριστιανός μάρτυς του Ιεχωβά το 1974. Μερικοί από τους φίλους του Δρος Πιουν, που δεν είναι Μάρτυρες, έμειναν προσφάτως έκπληκτοι όταν αντίκρυσαν αυτόν τον φημισμένο πλαστικό χειρουργό να κάνη με προθυμία «το «ταπεινό» καθήκον του τροχονόμου σε μια περιφερειακή συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά. Τώρα εκείνος και η σύζυγός του εργάζονται με τη σειρά τους κάθε μήνα και δαπανούν εκατό ώρες τον μήνα για να διδάσκουν την Αγία Γραφή και να φροντίζουν για το νοσοκομείο.
Μπορεί μια πολιτική θέσις να δώση στη ζωή σκοπό και να χρησιμεύση ως βάσις για να βοηθήση το ανθρώπινο γένος; Στην πόλι Ναμβόν υπάρχει ένας πρώην πολιτικός που είχε αυτή τη γνώμη. Είχε εκλεγή από την τοπική συνέλευσι ως αντιπρόσωπος του κράτους ενώ ήταν ακόμη εικοσιπέντε ετών. Έκαμε σκληρές προσπάθειες για να ξερριζώση τη διαφθορά μέσω της θέσεώς του, αλλά τελικά εγκατέλειψε τις προσπάθειές του απογοητευμένος, επειδή κατάλαβε ότι αυτό ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθή. Τελικά εγκατέλειψε την πολιτική.
Στο μεταξύ, η σύζυγός του είχε γίνει μάρτυς του Ιεχωβά και με την ενθάρρυνσί της, παρακολούθησε μια από τις μεγάλες συνελεύσεις περιφερείας. «Αυτό με συνεκλόνισε,» αφηγείται. «Διεπίστωσα ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάτι πραγματικό που μπορούσα να το μάθω.» Δέχθηκε την αδάπανη βοήθειά τους για να μάθη από την Αγία Γραφή τι είναι εκείνο που θα βοηθήση αποτελεσματικά το ανθρώπινο γένος. Τώρα δαπανά όλο τον χρόνο του διδάσκοντας τούς άλλους για το υποσχεμένο νέο σύστημα πραγμάτων, αντί να προσπαθή ν’ αλλάξη το παλαιό σύστημα.
ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ
Συχνά, ειλικρινείς Κορεάτες αφυπνίζονται για την πραγματική αξία της Αγίας Γραφής, επειδή παρατηρούν τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ εκείνων που προσκολλώνται πλήρως στις αρχές της, κι’ εκείνων οι οποίοι απλώς ισχυρίζονται ότι το κάνουν.
Ένα μέλος μιας Καθολικής οικογενείας με υψηλή κοινωνική θέσι, ο κύριος Πίο Χούι-Ζουνγκ, ήταν ένας ακόμη που είχε δαπανήσει χρόνο στην πολιτική. Επί έξη χρόνια ήταν γραμματεύς του τότε πρωθυπουργού της Κορέας. Στη διάρκεια όλων των ετών της εργασίας του σε σημαντικές κυβερνητικές θέσεις και στον κόσμο των επιχειρήσεων, αναφέρει ότι αισθανόταν συνεχώς την ανάγκη να είναι πλησιέστερα στον Θεό, αλλά η θρησκεία του τού πρόσφερε λίγη βοήθεια.
Ο κύριος Πίο άκουσε για πρώτη φορά σχετικά με τους μάρτυρες του Ιεχωβά από τη σύζυγό του, η οποία είχε ασθενήσει σοβαρά και ήταν ταυτόχρονα έγκυος. Λόγω της γνώσεως που είχε από τη Γραφή, αρνήθηκε να κάμη έκτρωσι, μολονότι η θεία της, που ήταν μοναχή του Τάγματος της Μαίρυνολ επί τριάντα και πλέον χρόνια κι’ ένας ιερεύς την παρώτρυναν να κάμη αυτή την επέμβασι. Ο κύριος Πίο διεπίστωσε μόνος του από την Αγία Γραφή ότι ο νόμος του Θεού αντιτίθεται στην έκτρωσι, ενώ εκείνοι οι αντιπρόσωποι της εκκλησίας την ενεθάρρυναν.—Έξοδ. 21:22-24.
Μια βαθύτερη σύγκρισις των διδασκαλιών της Αγίας Γραφής και των συνηθειών της Εκκλησίας τον εξέπληξαν, ιδιαίτερα όταν τις αντιπαρέβαλε με τον τρόπο που οι Μάρτυρες προσκολλώνται στις Βιβλικές αρχές κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις. Αφού εγέννησε ένα υγιές βρέφος, η σύζυγος του κυρίου Πίο επανέκτησε την υγεία της. Ο κύριος Πίο είναι τώρα ένας ολοχρόνιος διδάσκαλος των Βιβλικών αρχών στους άλλους.
Μια άλλη γυναίκα που διέκρινε τις διαφορετικές συνήθειες των αληθινών Χριστιανών ήταν μια φημισμένη μάντισσα από τη νότια πόλι Μασάν. Παρετήρησε ότι, από όλες τις διάφορες θρησκείες, μόνο οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν πήγαιναν να την συμβουλευθούν για το μέλλον τους, και αυτό την έκαμε να παραξενευθή. Όταν η αδελφή της άρχισε να μελετά την Αγία Γραφή, της δόθηκε η ευκαιρία να ερευνήση. Αυτή η μάντισσα έμαθε ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ανησυχούν για το μέλλον, διότι έχουν εμπιστοσύνη στις Βιβλικές προφητείες. Έμαθε, επίσης, ότι η μαντεία είναι αντίθετη με τον Λόγο του Θεού.—Δευτ. 18:10-12.
Σταμάτησε αμέσως το απόκρυφο επάγγελμά της μολονότι αυτό ήταν το μέσον της συντηρήσεώς της. Έτσι, όταν οι άνθρωποι πήγαιναν για να τους πη την τύχη τους, μπορούσε να τους εξηγή όσα μάθαινε από τη Γραφική της μελέτη και να τους προτρέπη να μελετήσουν κι εκείνοι. Μ’ αυτόν τον τρόπο άρχισε δεκαπέντε Γραφικές μελέτες μέσα σ’ ένα σύντομο χρονικό διάστημα!
Έτσι το εκπαιδευτικό έργο που κάνουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά με τη Γραφή αφυπνίζει τους ανθρώπους σε κάθε γωνιά και νήσο της «Χώρας της Πρωινής Γαλήνης.» Η μεγάλη αύξησις του αριθμού εκείνων που ανταποκρίνονται τόσο εδώ όσο και σ’ ολόκληρη τη γη, δείχνει ότι πολύ περισσότεροι ειλικρινείς άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι τώρα είναι καιρός για πνευματική αφύπνισι. «Εν καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας σε εβοήθησα.»—2 Κορ. 6:1, 2.