Πώς Δέχεσθε Συμβουλές;
Ποιος είναι ο σκοπός της συμβουλής που δίνει ένα άτομο σ’ ένα άλλο; Είναι για να παράσχη βοήθεια, κατεύθυνσι ή κατανόησι σχετικά με το πώς να κάμη κάτι. Μόνον ο Ιεχωβά Θεός ο Δημιουργός δεν χρειάζεται κανένα για να τον συμβουλεύη, όπως είπε ο προφήτης: «Τις εστάθμισε το πνεύμα του Ιεχωβά ή έγεινε σύμβουλος αυτού και εδίδαξεν αυτόν; Μετά τίνος συνεβουλεύθη, και τις εσυνέτισεν αυτόν και εδίδαξεν αυτόν την οδόν της κρίσεως και παρέδωκεν εις αυτόν επιστήμην και έδειξεν εις αυτόν την οδόν της συνέσεως;»—Ησ. 40:13, 14, ΜΝΚ.
Ακόμη και ο τέλειος άνθρωπος Ιησούς Χριστός, με όλη την προηγούμενη πείρα του στους ουρανούς, ελάμβανε και ακολουθούσε τις συμβουλές του Πατρός του. Έλεγε: «Απ’ εμαυτού δεν κάμνω ουδέν, αλλά καθώς με εδίδαξεν ο Πατήρ μου, ταύτα λαλώ.»—Ιωάν. 8:28· 5:19, 30.
Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΩΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Ασφαλώς, λοιπόν, οι ατελείς άνθρωποι χρειάζονται συμβουλές για να κατανοούν την ορθή οδό και να εφαρμόζουν τον Λόγο του Θεού στη ζωή τους. Ο απόστολος Ιωάννης ετόνισε για ποιον λόγο η συμβουλή είναι πολύ αναγκαία με τα εξής λόγια: «Εάν είπωμεν ότι αμαρτίαν δεν έχομεν, εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια δεν είναι εν ημίν.»—1 Ιωάν. 1:8.
Λόγω της κληρονομημένης αμαρτίας, υπάρχει σ’ όλους μας μια φυσική τάσις να δυσανασχετούμε όταν μας δίνουν συμβουλή, ιδιαίτερα όταν η συμβουλή εκθέτη ένα λάθος ή μια αδυναμία. Ο Ιεχωβά προειδοποιεί: «Μη γίνεσθε ως ίππος, ως ημίονος, εις τα οποία δεν υπάρχει σύνεσις· των οποίων το στόμα πρέπει να κρατήται εν κημώ και χαλινώ, άλλως δεν ήθελον πλησιάζει εις σε.» (Ψαλμ. 32:9) Ένα άτομο που διακρατεί το πνεύμα της δυσαρεσκείας και επανειλημμένως «σκληρύνει τον τράχηλόν του,» και γίνεται παράλογο και απρόσιτο, θα αντιμετωπίση αυστηρότερα μέτρα, περιορισμούς και τελικά καταστροφή.—Παροιμ. 29:1.
Από την άλλη πλευρά, τα άτομα που είναι ταπεινά κι’ επιθυμούν να προοδεύσουν σε κατανόησι, ζητούν συμβουλή. Ενδιαφέρονται, όχι να έχουν πάντοτε «δίκαιο,» αλλά να κάνουν τα πράγματα που ευαρεστούν τον Θεό και που θα βοηθήσουν άλλους. Γι’ αυτό, αντιλαμβάνονται ότι «εκ του πλήθους . . . των συμβούλων προέρχεται σωτηρία.» (Παροιμ 11:14) Αν κάμουν ένα λάθος, χαίρονται όταν τους το υποδεικνύουν, ακόμη και αν μερικές φορές αυτό μπορεί να μην είναι ευχάριστο. Θέλουν ν’ αποφεύγουν να επαναλαμβάνουν ένα κακό ή ανεπιθύμητο πράγμα που θα ήταν ντροπή γι’ αυτούς. Ακολουθούν τη συμβουλή του Θεού: «Αγόραζε την αλήθειαν και μη πώλει· την σοφίαν και την παιδείαν και την σύνεσιν.»—Παροιμ. 23:23.
ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΕΛΑΤΗΡΙΟ ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΕ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΕΤΕ
Η συμβουλή μπορεί μερικές φορές να περιλαμβάνη και έλεγχο. Η ρίζα της αντιστοίχου Εβραϊκής λέξεως του ρήματος «ελέγχω» έχει τη σημασία: ‘κρίνω ένα ζήτημα, επανορθώνω τα πράγματα.’ Ο έλεγχος, με τη Γραφική σημασία, είναι ουσιαστικά μια φιλάγαθη και ειλικρινής εξακρίβωσις σχετικά με το τι είναι ορθό και τι είναι εσφαλμένο σε κάποιο ζήτημα. Ανάλογα με τις περιστάσεις και τη στάσι εκείνου που ελέγχεται, ο έλεγχος μπορεί να συνοδεύεται ή όχι από επίπληξι.
Ο απόστολος Παύλος έδειξε το κατάλληλο πνεύμα που πρέπει να έχη εκείνος που συμβουλεύει, όταν μίλησε για την ευθύνη που έχουν οι πρεσβύτεροι στη Χριστιανική εκκλησία: «Αδελφοί, και εάν άνθρωπος απερισκέπτως πέση εις κανέν αμάρτημα, σεις οι πνευματικοί διορθώνετε τον τοιούτον με πνεύμα πραότητος, προσέχων εις σεαυτόν, μη και συ πειρασθής.»—Γαλ. 6:1.
Έτσι, αν ένας πρεσβύτερος διακρίνη ότι ένας Χριστιανός αδελφός του, λόγω απειρίας ή κακής κρίσεως, ακολουθή μια πορεία που μπορεί να καταλήξη σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα δεν πρέπει να στρέψη το πρόσωπό του με αδιαφορία και ν’ αφήση τον αδελφό του να υποστή τις συνέπειες. Δεν θα χρησιμοποιήση ερεθιστική γλώσσα. Αντιθέτως, είναι υποχρεωμένος από αγάπη να δείξη στον αδελφό του τον κίνδυνο, την αφροσύνη ή το εσφαλμένον της πορείας του ή του τρόπου σκέψεώς του, και αυτό οφείλει να το κάμη με πνεύμα πραότητος.
Έτσι, το κίνητρο που πρέπει να υποκινή εκείνον που κάνει τον έλεγχο είναι να βοηθήση εκείνον που ελέγχεται. Επίσης, εκείνος που ελέγχει ενδιαφέρεται να διατηρηθή η ειρήνη και το ορθό πνεύμα μέσα στην εκκλησία. Εκείνος που λαμβάνει τον έλεγχο, αν τον δεχθή με την κατάλληλη κατανόησι, θα προφυλάξη τον εαυτό του από δυσκολίες και από την πιθανότητα να χάση την εύνοια του Ιεχωβά. Θα αλλάξη και θα διορθωθή.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΜΕΤΕ ΑΝ Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ ΕΝΟΧΛΗ;
Αλλά τι πρέπει να κάμετε αν νομίζετε ότι κάποια συμβουλή που σας δόθηκε ήταν απερίσκεπτη και εξέφραζε απλώς τη γνώμη εκείνου που σας συνεβούλευσε; Προτού αγνοήσετε τη συμβουλή, εξετάστε πρώτα τη δική σας στάσι. Ενδιαφέρεσθε να ευαρεστήσετε τον εαυτό σας ή τον Θεό; Ίσως η ίδια η πορεία σας να μην είναι κακή. Μήπως, όμως, αδιαφορείτε για την επίδρασι που μπορεί να έχη στους άλλους; Ο απόστολος μάς υπενθυμίζει: «Οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί να βαστάζωμεν τα ασθενήματα των αδυνάτων, και να μη αρέσκωμεν εις εαυτούς. Αλλ’ έκαστος ημών ας αρέσκη εις τον πλησίον διά το καλόν προς οικοδομήν.»—Ρωμ. 15:1, 2.
Για να μας κατευθύνη σε μια πορεία ευάρεστη στον Θεό, ο Παύλος είπε επίσης: «Πάντα είναι εις την εξουσίαν μου, αλλά πάντα δεν συμφέρουσι· πάντα είναι εις την εξουσίαν μου, αλλά πάντα δεν οικοδομούσι.» (1 Κορ. 10:23) Μέσα στα πλαίσια του Χριστιανικού νόμου υπάρχει μεγάλη ελευθερία δράσεως και ο Χριστιανός πρέπει ν’ αποφασίζη για πολλά ζητήματα σύμφωνα με τη Χριστιανική του συνείδησι. Εν τούτοις, οφείλει να λαμβάνη υπ’ όψιν του και τη συνείδησι των άλλων. Δεν είναι όλα τα πράγματα εποικοδομητικά ούτε γι’ αυτόν ούτε για τους άλλους. Τέτοια πράγματα πρέπει να θυσιάζωνται με προθυμία, ιδιαίτερα όταν κινδυνεύουν η αγάπη και η ειρήνη.
Μερικές φορές μπορεί να δοθή μια συμβουλή, όχι σχετικά με κάποιο σφάλμα, αλλά για να παρακινηθή κάποιος να βελτιωθή και να προοδεύση. Ας υποθέσωμε ότι σας δίνουν κάποια συμβουλή σχετικά με την ανάγνωσι που κάνατε δημοσίως. Αυτό μπορεί να σας πειράξη, εφόσον εσείς νομίζατε ότι διαβάσατε πολύ καλά. Τι θα κάμετε; Γιατί να μην εξετάσετε τα σημεία στα οποία η ανάγνωσίς σας ήταν αδύνατη εις τους τρόπους με τους οποίους μπορείτε να την βελτιώσετε; Φυσικά κανένας μας δεν είναι τέλειος αναγνώστης—υπάρχει πάντοτε περιθώριο για βελτίωσι. Εξασκηθήτε στην ανάγνωσι. Προτού αναγνώσετε δημοσίως, προετοιμασθήτε προσέχοντας την ορθή προφορά και τη σημασία των λέξεων, εξετάστε τις έννοιες των προτάσεων και τον τονισμό των νοημάτων, καθώς και άλλα σημεία. Η ανάγνωσίς σας οπωσδήποτε θα βελτιωθή, κι εσείς θα αποκομίσετε περισσότερη χαρά απ’ αυτήν.
Ή, μπορεί να σας συμβουλεύσουν να είσθε πιο φιλικοί με τους άλλους. Ίσως εσείς να πιστεύετε κατά βάθος ότι έχετε φιλική προσωπικότητα. Αλλά προφανώς αυτό δεν γίνεται φανερό στους άλλους. Είναι καλό να παραδεχθήτε ότι αυτή η συμβουλή έχει κάποια βάσι· προσπαθήστε να δείχνετε περισσότερο ενδιαφέρον για τους άλλους· να είσθε πιο εκδηλωτικός, πιο εκφραστικός και πιο επαινετικός. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνον θα δημιουργήσετε καλύτερες φιλίες, αλλά θα βελτιωθή η διάθεσίς σας και θα αισθάνεσθε πιο ευτυχείς.
Ακόμη κι αν μια συμβουλή σάς θίξη βαθειά, θυμηθήτε το παράδειγμα του Δαβίδ. Υπέστη πολλές δοκιμασίες, αλλ’ ο Θεός τον εξεπαίδευσε για μεγαλύτερα πράγματα. Ο Δαβίδ που είχε προσωπική πείρα, είπε: «Ας με κτυπά ο δίκαιος. Τούτο θέλει είσθαι έλεος· και ας με ελέγχη· τούτο θέλει είσθαι μύρον εξαίρετον· δεν θέλει βλάψει την κεφαλήν μου.» (Ψαλμ. 141:5) Ακόμη κι’ αν είναι δύσκολο να δεχθήτε τη συμβουλή ενός, σκεφθήτε ότι αυτή η συμβουλή δεν πρόκειται να σας θανατώση ούτε σωματικώς ούτε πνευματικώς, αλλά μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι ένα καταπραυντικό και αναζωγονητικό έλαιον. Αν δέχεσθε συμβουλές με την καρδιά, θα δοκιμάσετε την εκπλήρωσι της παροιμίας: «Ο φυλάττων τον έλεγχον θέλει τιμηθή.»—Παροιμ. 13:18· Εβρ. 12:11.