Αύξησις​—Προωθείται από τον Ιεχωβά

1. Περιγράψτε την άποψι του ανθρώπου για την αύξησι.

ΟΛΑ τα πράγματα αυξάνουν παντού​—ζώα, φυτά, δένδρα, βλάστησις κάθε είδους, το ανθρώπινο γένος, οργανώσεις, πόλεις, χώρες, καταστάσεις, σχέδια. Πράγματι, όπου υπάρχει οποιοδήποτε είδος αλλαγής, μπορεί να ονομασθή αύξησις. Οι καταστάσεις ή συνθήκες πιθανόν ν’ αυξάνουν από το κακό στο χειρότερο. Επειδή μερικοί δεν μπορούν να ιδούν εξωτερικώς τις αλλαγές, συμπεραίνουν ότι δεν υπάρχει αύξησις. Σ’ αυτόν τον σύγχρονο αιώνα ο άνθρωπος αποβλέπει σε μεγάλες προόδους και δραστικές αλλαγές. Στη συγκοινωνία, στις μεταφορές, στις μόδες, στην αρχιτεκτονική, στις διασκεδάσεις, και στον καθημερινό τρόπο ζωής, ο άνθρωπος έχει εκπαιδευθή να προσδοκά και ν’ αποβλέπη σε ασυνήθιστες αλλαγές. Οι αλλαγές συχνά φέρνουν περιπέτεια και έξαψι που συγκρατούν την προσοχή του ανθρώπου και τον απομακρύνουν στιγμιαίως από την ανιαρή άποψι της καθημερινής ζωής. Εν τούτοις, τη μια ημέρα μετά την άλλη ο άνθρωπος βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη και δύσκολα παρατηρεί κάποια αλλαγή. Σωματικώς η αλλαγή είναι πολύ βραδεία. Όταν έχη φθάσει σε εφηβικό παράστημα, παραμένει σχεδόν ο ίδιος για χρόνια. Αλλά τι μπορεί να λεχθή για την αύξησι, η οποία δεν διακρίνεται σε μια αντανάκλασι του καθρέπτου; Τι μπορεί να λεχθή για τη διανοητική ισορροπία, την πνευματική αύξησι; Ναι, τι μπορεί να λεχθή για την αύξησί σας ως δούλου του Θεού;

2. Τι είναι εκείνο που υποκινεί την αύξησι; Μπορεί αυτή να εμποδισθή;

² Πίσω απ’ όλ’ αυτά υπάρχει η κινητήριος δύναμις, η οποία ωθεί στην αύξησι. Φυσικά, γνωρίζομε ότι η βροχή και το γόνιμο έδαφος βοηθούν την αύξησι της βλαστήσεως και ότι η τροφή, επίσης, ενισχύει την ανάπτυξι του ανθρώπου σωματικώς. Αλλά τι είναι εκείνο που ωθεί ένα άτομο ν’ αυξάνη πνευματικώς; Τι είναι εκείνο που υποκινεί ένα άτομο να λατρεύη τον Θεό; Τι είναι εκείνο που όχι μόνο τον κρατά πιστό τον ένα χρόνο μετά τον άλλο, αλλά κάνει, επίσης, τους διακόνους του Θεού ν’ αυξάνουν ακόμη πληρέστερα σ’ όλους τους καρπούς του πνεύματος που περιγράφονται στα εδάφια Γαλάτας 5:22, 23; Στους αγρούς της βλαστήσεως και μεταξύ των ζώων μπορούμε πάντοτε να συναντούμε εκείνα που δεν αναπτύσσονται, μερικά που φαίνονται ότι εμποδίζεται κάπως η αύξησίς των. Με την εξέτασι αυτό μπορεί, επίσης, να ευρεθή μέσα στη Χριστιανική εκκλησία. (Βλέπε Γαλάτας 5:7) Γιατί; Δεν θα έπρεπε όλοι εκείνοι οι οποίοι υπηρετούν τον Ιεχωβά να είναι ανθηροί και να ευδοκιμούν με το πλούσιο πνευματικό διαιτολόγιό των;

3. Δώστε λόγους για το ότι υπάρχει αύξησις τόσο σωματικώς όσο και πνευματικώς.

³ Για να εξυπηρετήται ο σκοπός για τον οποίο ένα πλάσμα επλάσθη, πρέπει να υπάρχη ανάπτυξις τόσο σωματική όσο και πνευματική. Η σωματική ανάπτυξις επιτυγχάνεται από τον Ιεχωβά, διότι αυτός επρομήθευσε εν πρώτοις τα υλικά πράγματα για τις ανάγκες και την απόλαυσι του ανθρώπου. Αυτός διετήρησε μια άφθονη προμήθεια τροφής, αέρος και νερού σ’ όλες τις γενεές των αιώνων, και μάλιστα, μολονότι ο άνθρωπος έκαμε κατάχρησι αυτών των προμηθειών, δισεκατομμύρια ανθρώπων εξακολουθούν να ζουν με το να κάνουν χρήσι αυτών των πραγμάτων που είναι αναγκαία για τη ζωή. Ο Ιεχωβά δεν έπαυσε να προμηθεύη αυτά τα χρειώδη, ούτε ακολούθησε την πορεία που λαμβάνουν μερικές φορές οι άνθρωποι να υποβάλη σε στερήσεις τους ολίγους καλούς ανθρώπους λόγω της κακής χρήσεως των αγαθών που κάνουν οι πολλοί κακοί άνθρωποι. Όχι, «αυτός ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει επί δικαίους και αδίκους.» (Ματθ. 5:45) Έχει, επίσης, προμηθεύσει τον Λόγον του, τον Υιό του και το πνεύμα του για να διατρέφη τον άνθρωπο ώστε ν’ αναπτύσσεται. Μολονότι αγνοείται ο Λόγος του Θεού και συναντά εναντίωσι, εν τούτοις εξακολουθεί να είναι διαθέσιμος για μας σε πολλές γλώσσες. Ο Υιός του εξακολουθεί να ζη, το αντίλυτρον έχει καταβληθή και τα οφέλη του εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα σ’ ολόκληρο τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους. (Ιωάν. 3:16) Το πνεύμα του Θεού ενεργεί εξίσου και σήμερα για να εκτελέση το θέλημά του όπως ενήργησε απ’ αυτή την αρχή.​—Γεν. 1:2· 2 Πέτρ. 1:21.

4. Περιγράψτε την ευχαρίστησι του ν’ απολαμβάνη ένας την αύξησι ενός άλλου;

⁴ Ο Ιεχωβά έχει προμηθεύσει περισσότερα από τα ουσιώδη μόνο. Υπάρχει υπεραφθονία, άλλα έκτακτα τα οποία προσθέτουν τόσο στην ευχαρίστησι του να ζη ένας. Παρατηρήστε την ανάγκη του φαγητού. Μπορεί ένας να επιζήση πολύ εύκολα με το να λαμβάνη τροφή με οποιονδήποτε βιαστικό τρόπο και με περιωρισμένες ευκολίες. Αλλά, δαπανήστε λίγο περισσότερο χρόνο στην προετοιμασία της τροφής, προσθέτοντας εύγευστα συστατικά και καρυκεύματα· παραθέτετε το φαγητό κάθε φορά μ’ ένα ορεκτικό, ζωντανό τρόπο, στρώστε το τραπέζι με απλά χρωματιστά σκεύη, προσθέστε τη θέρμη των κεριών που τρεμοσβύνουν. Πλαισιώστε το τραπέζι με φίλους που εκτιμάτε, ακούστε την ευχάριστη, χαρωπή συζήτησί των, ίσως με μια απαλή μουσική στο βάθος που ανακουφίζει. Δεν είναι αυτή μια πολύ απολαυστική ευκαιρία; Κάποιο ή όλα αυτά τα έκτακτα αποδεικνύονται ότι τονώνουν την ανάπτυξι, πολύ περισσότερο από την λήψι απλώς τροφής βιαστικά. Εν τούτοις, όλ’ αυτά είναι έκτακτα χαρακτηριστικά που μπορεί ο άνθρωπος ν’ απολαμβάνη, όχι μόνο στη λήψι της τροφής, αλλά και σε άλλες μορφές της ζωής, επίσης.

5. Γιατί δεν μπορείτε να θέσετε ένα πρόγραμμα για την αύξησι ενός άλλου;

⁵ Ένα άλλο ζήτημα που πρέπει να ενθυμούμεθα είναι οι σχέσεις με τους αδελφούς σας. Ο καθένας έχει ένα όριο, και ο καθένας γνωρίζει συνετά το δικό του. Εν τούτοις, συχνά επεμβαίνουν άλλοι σ’ αυτή την προσωπική ευθύνη με το να παρακινούν ένα να κάμη περισσότερα απ’ όσα επιθυμεί να κάμη. Είναι η αλήθεια του Λόγου του Θεού κάτω από το πνεύμα του Ιεχωβά που παρακινεί τον λαό του για μεγαλύτερη υπηρεσία. Είναι υπόλογοι στον Θεό για τις πράξεις των. Οφείλουν να λογοδοτήσουν στη δική των συνείδησι. Κανένας δεν μπορεί ν’ ακούση τη συνείδησι ενός άλλου ή να μιλήση στον Θεό γι’ αυτόν. Έτσι δεν θα έπρεπε να θεωρήτε αναγκαίο ν’ αμφισβητήσετε τις αιτίες και τα ελατήρια του αδελφού σας, και να ζητήτε απ’ αυτόν έκθεσι για κάθε πράξι του. Αν ο αδελφός σας αρνήται ένα διορισμό ή προνόμιο υπηρεσίας, μη βιασθήτε να συμπεράνετε ότι έχει ξεφύγει από την αλήθεια. (Παροιμ. 18:13) Αν η υπηρεσία του σημειώνη πτώσιν, πιθανόν αυτό να οφείλεται στο ότι εργάζεται σε μια άλλη μορφή της διακονίας του, η οποία χρειάζεται προσοχή και αυτό αποτελεί προσωπική του υπόθεσιν. Αν κάποιος έχη διακοπές ή κάνη διευθέτησι για ανάπαυσι από εντατική δράσι, δεν είναι ανάγκη να εξάπτεσθε αδίκως. Ο Ιησούς έβλεπε την ανάγκη για ανάπαυσι και γι’ απομάκρυνσι από την πίεσι της καθημερινής δραστηριότητος. Ύστερ’ από ένα πολυάσχολο πρόγραμμα οι απόστολοι έδωσαν έκθεσι του έργου των στον Ιησού και αυτός τους είπε: «Έλθετε σεις αυτοί κατ’ ιδίαν εις τόπον έρημον, και αναπαύεσθε ολίγον.» Διότι «ήσαν πολλοί οι ερχόμενοι και οι υπάγοντες, και ουδέ να φάγωσιν ηυκαίρουν.» (Μάρκ. 6:31· βλέπε, επίσης, Ματθαίος 14:13.) Εν τούτοις, ο Ιησούς ή οι απόστολοι δεν εγίνοντο ασθενείς στην πίστι ούτε καθυστερούσε η αύξησίς των ως αποτέλεσμα. Θα επεμβαίνατε στον υπηρέτη ενός άλλου ανθρώπου καθώς αυτός εκτελεί τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθή; Όχι, ασφαλώς όχι. Ιδού πώς ο Παύλος θέτει το ζήτημα στο εδάφιο Ρωμαίους 14:4 (ΜΝΚ): «Συ τις είσαι όστις κρίνεις ξένον δούλον; εις τον ίδιον αυτού κύριον ίσταται ή πίπτει· θέλει όμως σταθή· διότι ο Ιεχωβά είναι δυνατός να στήση αυτόν.»

6, 7. (α) Ποια είναι τα ζιζάνια στον αγρό της αναπτύξεως; Πώς αρχίζουν; (β) Με ποιο τρόπο μπορούμε να προστατευθούμε από όλους τους δισταγμούς που εισβάλλουν;

⁶ Οι αμφιβολίες μπορούν να παρομοιωθούν με ζιζάνια στον αγρό των διακόνων που αναπτύσσονται και τα οποία υπονομεύουν τη δύναμι και καταστρέφουν την ευχαρίστησι, την ειρήνη της διανοίας και τη χαρά ενός στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Οι αμφιβολίες μπορούν να έλθουν ως αποτέλεσμα ανεπαρκούς γνώσεως για κάποιο ζήτημα, που ενδιαφέρει. Άλλοι πιθανόν να καλλιεργούν κάποια προσωπική προτίμησι και, επειδή αυτό δεν αναγνωρίζεται αμέσως, βρίσκουν σφάλματα και αρχίζουν ν’ αμφιβάλλουν ότι ο Ιεχωβά υποστηρίζει τον ‘πιστόν και φρόνιμον δούλον’ του. Μερικοί γίνονται χαλαροί στη λατρεία των και, επειδή βομβαρδίζονται συνεχώς από το πνεύμα ανεξαρτησίας και στασιασμού αυτού του παλαιού συστήματος πραγμάτων, δεν έχουν τη δύναμι ν’ αποβάλλουν τις αμφιβολίες από τη σκέψι των. Πολλοί δείχνουν ανήσυχο ενδιαφέρον για υλική τροφή, ρουχισμό, κατοικία και διαθέσιμες πολυτέλειες, γεμίζοντας τις διάνοιές των με επιθυμητά πράγματα, που στρεβλώνει το αίσθημά των για τις αξίες και γεμίζει τη σκέψι των με τον φόβο μήπως τα στερηθούν. Το εδάφιο Λουκάς 12:29 συμβουλεύει με τον εξής τρόπο: «Σεις μη ζητείτε τι να φάγητε, ή τι να πίητε· και μη είσθε μετέωροι.»

⁷ Η πειθαρχία του εαυτού μας έχει μεγάλη σχέσι με την άμυνα εναντίον της εισβολής όλων των αμφιβολιών ή δισταγμών. Ο Ιησούς είπε ότι, εκεί όπου υπήρχε πίστις, ο δισταγμός απουσίαζε. (Ματθ. 21:21) Υπάρχει ανάγκη προστασίας της σκέψεώς μας, λοιπόν, και αυτό απαιτεί αυτοπειθαρχία, όπως ακριβώς το τονίζουν ζωηρά τα εδάφια Παροιμίαι 5:1, 2: «Υιέ μου, πρόσεχε εις την σοφίαν μου, κλίνον το ωτίον σου εις την σύνεσίν μου· δια να τηρής φρόνησιν.» Ο Παύλος τονίζει στο εδάφιο Φιλιππησίους 4:7 ότι η ειρήνη του Θεού «θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματά σας δια του Ιησού Χριστού.» Αν ένας κρατή τη διάνοιά του συνεχώς απασχολημένη σε κάποια επιδίωξι, είναι πολύ πιθανόν ότι επιθυμεί να εργάζεται προς την κατεύθυνσι της επιτυχίας αυτού του αντικειμενικού σκοπού. Αυτή η σκέψις τρέφεται και ενισχύεται τότε με περισσότερη γνώσι σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα το οποίο αρέσει στο άτομο ισχυρότερα με την πάροδο του χρόνου, και αυτή η επιθυμία ενεργεί ως ένας κινητήρ για να προωθήση ένα προς αυτόν τον αντικειμενικό σκοπό. «Διότι οι ζώντες κατά την σάρκα, τα της σαρκός φρονούσιν.» (Ρωμ. 8:5) Αν ένας δεν θέλη να φθάση σ’ αυτόν τον αντικειμενικό σκοπό, τότε οφείλει ν’ ασκή εγκράτεια και να παύση να σκέπτεται αυτό το ζήτημα. Το εδάφιο Παροιμίαι 23:7 το περιγράφει με τον εξής τρόπο: «Διότι καθώς φρονεί εν τη ψυχή αυτού, τοιούτος είναι.» Ο Ιώβ εξηγεί ότι ο Ιεχωβά ενεργεί σύμφωνα με τη δική του σκέψι και επιθυμία· παρατηρήστε το εδάφιο Ιώβ 23:13: «Αυτός είναι εν μια βουλή· και τις δύναται να αποστρέψη αυτόν; και ό,τι επιθυμεί η ψυχή αυτού, κάμνει.»

8, 9. (α) Πώς είναι πιθανόν να βλέπουν μερικοί την ζωή που κυβερνάται από τις αρχές της Γραφής; (β) Περιγράψτε με συντομία τα όρια μέσα στα οποία ο άνθρωπος πρέπει να κυβερνάται από λογικότητα.

⁸ Ώστε η αύξησις συχνά σταματά ή εμποδίζεται επειδή τα άτομα δεν δαπανούν πραγματικά την προσπάθεια για ν’ απολαύσουν τη ζωή. Άλλοι νομίζουν ότι το να υπηρετούν τον Θεό και να εμμένουν στις αρχές της Γραφής τούς θέτει περιορισμούς και εμποδίζει την αύξησί των. Εν τούτοις, μια εξέτασις του ζητήματος αποκαλύπτει ότι, αν ένας ζη σύμφωνα με τις αρχές τής Γραφής, μπορεί ν’ αυξήση σε μεγαλυτέρα ανάπτυξι και να φθάση μακρύτερα απ’ εκεί που έχει φθάσει η πλειονότης των ανθρώπων ως τώρα. Η Αγία Γραφή φέρνει υπό την προσοχή μας μια κατευθυντήριο αρχή: «Η επιείκειά [λογικότης, ΜΝΚ] σας ας γείνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους.»​—Φιλιππησ. 4:5.

⁹ Αυτός ο τομεύς της λογικότητος περιλαμβάνει τις ανάγκες μας ως ένα κεντρικό σημείο. Από το ένα μέρος θα υπάρχουν οι συμπάθειες, ανάγκες, επιθυμίες μας και η ατέλειωτη ποικιλία των πραγμάτων που προμηθεύει ο Ιεχωβά, οι αντιπάθειές μας και η ελευθερία την οποία δικαιούνται οι άλλοι. Από το άλλο μέρος, έξω από τα όρια της λογικότητος βρίσκονται ιδιοτροπίες, στασιασμός, ανεξαρτησία, φόβος, όπως ο φόβος του ανθρώπου και του μέλλοντος, φόβος για την απώλεια της εργασίας, εξάντλησιν τροφής, ρουχισμού και απώλειαν στέγης, φόβος θανάτου και συμφοράς.

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

10. Ποιες είναι οι ανάγκες του ανθρώπου, και πώς λαμβάνεται φροντίδα γι’ αυτές;

¹⁰ Οι ανάγκες μας είναι απλή, καθαρή τροφή που συντηρεί το σώμα και η οποία βρίσκεται παντού στη γη, λίγα ουσιώδη τα οποία διατηρούν τον άνθρωπο σε ζωή και αρκετά ισχυρόν για να εργάζεται. Αυτά πιθανόν να είναι άρτος, ρύζι, ψάρια, οπωρικά, κρέας, λαχανικά, αλλά αυτά υπάρχουν. Όσον αφορά αυτό, υπάρχει μια επιβεβαίωσις, η οποία χρονολογείται από εκατοντάδες χρόνων και εξακολουθεί να έχη εφαρμογή, και βρίσκεται στον Ψαλμό 104:14, 15, 24 (ΜΝΚ): «Ο αναδίδων χόρτον δια τα κτήνη, και βοτάνην προς χρήσιν του ανθρώπου, δια να εξάγη τροφήν εκ της γης, και οίνον ευφραίνοντα την καρδίαν του ανθρώπου, έλαιον δια να λαμπρύνη το πρόσωπον αυτού, και άρτον στηρίζοντα την καρδίαν του ανθρώπου. Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου, Ιεχωβά! τα πάντα εν σοφία εποίησας· η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου.» Κι ακόμη περαιτέρω, στον Ψαλμό 136:25: «Τον διδόντα τροφήν εις πάσαν σάρκα· διότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού.» Έχομε ανάγκη ρουχισμού, και αυτόν είχε προμηθεύσει ο Ιεχωβά από την αρχή της υπάρξεως του ανθρώπου. (Γεν. 3:21) Η στέγη, μια άλλη βασική ανάγκη, οικοδομείται από τον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους και με ποικιλία αρχιτεκτονικής με την χρήσι υλικών που επρομήθευσε ο Ιεχωβά.

ΣΥΜΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

11. Πρέπει ο άνθρωπος ν’ απολαμβάνη τα πράγματα που επιθυμεί και μπορεί ν’ αποκτήση;

¹¹ Επί πλέον των βασικών αναγκών υπάρχουν πολλά πράγματα που μας είναι αρεστά κι επιθυμούμε να τα έχωμε. Δίνοντας οδηγίες στους Ισραηλίτας, ο Ιεχωβά τούς είπε: «Και θέλεις δώσει το αργύριον αντί οποιουδήποτε πράγματος επιθυμεί η ψυχή σου, αντί βοών, ή αντί προβάτων, ή αντί οίνου, ή αντί σίκερα, ή αντί οποιουδήποτε πράγματος ορέγεται η ψυχή σου· και θέλεις τρώγει εκεί ενώπιον Ιεχωβά του Θεού σου, και θέλεις ευφρανθή, συ, και ο οίκός σου.» (Δευτ. 14:26, ΜΝΚ) Έτσι προσθέτομε στις ανάγκες μας εύγευστα φαγητά, ποικιλία ρουχισμού, ανέσεις στα σπίτια μας, ευχάριστους ήχους στ’ αυτιά μας και την εποικοδομητική συναναστροφή των αδελφών μας. Ο Ιεχωβά προσφέρει ακόμη περισσότερα: «Ανοίγεις την χείρά σου, και χορταίνεις την επιθυμίαν παντός ζώντος.»​—Ψαλμ. 145:16.

ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΕΙ Ο ΙΕΧΩΒΑ

12. Μήπως οι επιθυμίες του ανθρώπου υπερβαίνουν αυτά που προμηθεύει για την χρήσι του ο Ιεχωβά; Παρακαλείσθε να εξηγήσετε.

¹² Αλλά οι επιθυμίες του ανθρώπου, ακόμη κι εκείνες που βρίσκονται μέσα στα όρια των μέσων του, δεν αρχίζουν να χρησιμοποιούν την ποσότητα και την ποιότητα των υλικών πραγμάτων που δημιούργησε ο Θεός για την αναψυχή του ανθρώπου στη γη. Ο Παύλος ανεφώνησε: «Ω βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού!» (Ρωμ. 11:33) Η σοφία του Θεού διαπιστώνεται εύκολα σε πλήθος πραγμάτων που υπάρχουν για τον άνθρωπο. Καλούμεθα να χρησιμοποιούμε αυτά τα πράγματα με την εξής γλώσσα: «Παν κτίσμα Θεού είναι καλόν, και ουδέν απορρίψιμον, όταν λαμβάνηται μετ’ ευχαριστίας.» (1 Τιμ. 4:4) Είναι περιωρισμένα; Μπορούν να εξερευνηθούν σε λίγα λεπτά; Το εδάφιο Εκκλησιαστής 8:17 αναφέρει την έρευνα ενός ο οποίος έκαμε εξέτασι: «Τότε είδον παν το έργον του Θεού, ότι άνθρωπος δεν δύναται να εύρη το έργον το οποίον έγεινεν υπό τον ήλιον· επειδή όσον και αν κοπιάση ο άνθρωπος ζητών, βεβαίως δεν θέλει ευρεί· έτι δε, και ο σοφός εάν είπη να γνωρίση αυτό, δεν θέλει δυνηθή να εύρη.» Υπάρχει ενώπιον του ανθρώπου καλλονή που υπερβαίνει κάθε περιγραφή. Ο χρωστήρ τίνος ζωγράφου ή ο φακός ποιας φωτογραφικής μηχανής μπορεί να συλλάβη το χρώμα, το βάθος, τη θέρμη, την απεραντοσύνη των ουρανών; Έχετε δοκιμάσει όλα τ’ αρώματα που υπάρχουν σήμερα; Έχετε ακούσει όλη τη μουσική και τα άσματα της γης; Έχετε ενωθή με την απηλλαγμένη από φροντίδες ευθυμία του παιδιού που έχει ανοιχτή διάνοια, για το οποίο κάθε στροφή του δρόμου αποκαλύπτει μια πείρα που δεν πρόκειται να λησμονηθή ποτέ; Έχετε δοκιμάσει τον θαυμάσιο κόσμο των ανθρώπων με το να συναναστραφήτε με ανθρώπους κάθε έθνους και φυλής στη γη;

ΑΝΤΙΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

13. Πως μπορούμε να κάνωμε ώστε οι προκαταλήψεις μας να υποχωρήσουν μπροστά στη λογική; Ποια είναι η σοφή πορεία για ν’ ακολουθήσωμε;

¹³ Στενά συνδεδεμένη με την υπερηφάνεια και την ασταθή παράδοσι είναι η προκατάληψις, η οποία πηγάζει από την άγνοια. Συχνά συναντάται μεταξύ εκείνων, οι οποίοι δεν γνωρίζουν αρκετά τους άλλους ανθρώπους, κι έτσι είναι πρόθυμοι να δεχθούν φήμες ή αβάσιμη προπαγάνδα. Υπάρχουν πολλά είδη προκαταλήψεων: υπερηφάνεια φυλής, οικογενείας, ή χώρας, πλούτου, επαγγελματικής τάξεως, θρησκείας, και όσον αφορά σφάλματα και άλλα πράγματα. Η στάσις είναι μια κοινή στάσις, ‘Αν δεν μου αρέση αυτό, σημαίνει ότι είναι κακό και δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται.’ Ο Πέτρος είπε τα εξής όπως αναγράφεται στα εδάφια Πράξεις 10:34, 35: «Επ’ αληθείας γνωρίζω, ότι δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός· αλλ’ εν παντί έθνει όστις φοβείται αυτόν, και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν.» Ένα άλλο εδάφιο που αποκαλύπτει τον νουν του Ιεχωβά σ’ αυτό το ζήτημα βρίσκεται στα εδάφια 1 Κορινθίους 4:6, 7: «Να μη φρονήτε υπέρ ό,τι είναι γεγραμμένον, δια να μη επαίρησθε είς υπέρ του ενός κατά του άλλου. Διότι τις σε διακρίνει από του άλλου; και τι έχεις το οποίον δεν έλαβες; Εάν δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;» Πάρα πολλοί παράγοντες εισδύουν στα αισθήματά σας και επηρεάζουν τις αποφάσεις σας, έτσι ώστε δεν είναι ασφαλές να οδηγήσθε από τις αντιπάθειες ή τις προκαταλήψεις σας. Η άποψις των γονέων σας, καθώς και τα δικά σας χρόνια που εδείχνατε ευκαμψία κάτω από ποικίλα περιβάλλοντα και οι πιέσεις από το πνεύμα αυτού του συστήματος πραγμάτων της παρούσης εποχής δεν θα σας επιτρέψουν να παραμείνετε τελείως ελεύθεροι από ευνοιοκρατία. Είναι ένα κοινό λάθος μεταξύ των ανθρώπων να ενθυμούνται σφάλματα των άλλων, ακόμη και μία μόνο εσφαλμένη ενέργεια θα την ενθυμούνται και θα ενεργούν ανάλογα μ’ αυτήν επί χρόνια αργότερα. Κάθε φορά που αναφέρεται το όνομα αυτού του ατόμου έρχεται στο νου το σφάλμα. Είναι μια μορφή εκδικήσεως, μολονότι αυτό ήταν ένα ζήτημα που διευθετήθηκε και έπρεπε να είχε εξαλειφθή. Η σοφή πορεία, λοιπόν, είναι ν’ ακολουθούμε τις αρχές της Αγίας Γραφής. Αγαπάτε ό,τι αγαπά ο Θεός, και μισείτε ό,τι μισεί ο Θεός.​—Βλέπε τα εδάφια Παροιμίαι 6:16-19· Ψαλμοί 97:10· 11:5· Εβραίους 1:9.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ

14. Με το να παραχωρήτε ελευθερία σε άλλους, ποια Γραφική οδηγία ακολουθείτε; Ως ποιό σημείο μπορούμε να προχωρήσωμε σ’ αυτό το ζήτημα;

¹⁴ Στην υπεροπτική αντιπάθειά μας για μερικά πράγματα είναι πιθανόν να διαπιστώσωμε ότι αποστερούμε άλλους από την ελευθερία που δικαιούνται. Ο Παύλος χειρίζεται αυτό το ζήτημα με πολλή ειλικρίνεια στην προς Ρωμαίους επιστολή, δέκατο τέταρτο κεφάλαιο. «Τον . . . ασθενούντα κατά την πίστιν προσδέχεσθε . . . διότι ο Θεός προσεδέχθη αυτόν.» (Ρωμ. 14:1-3) Τροφή και ποτό μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα και τώρα όπως ακριβώς είχαν δημιουργήσει την εποχή εκείνη, και ο Παύλος είπε αυτά να μη μεγαλοποιούνται, αλλά, μάλλον, να κατευθύνεται η προσοχή στη Βασιλεία. «Μη κατάστρεφε το έργον του Θεού δια φαγητόν.» (Ρωμ. 14:20) Αυτό προχωρεί και σε άλλα ζητήματα εκτός από την τροφή. Ζηλωταί αδελφοί είναι τόσο απορροφημένοι από την αλήθεια ώστε παρακινούν άλλους συνεχώς σε μεγαλύτερη δραστηριότητα χωρίς να τους αφήνουν ν’ αποφασίσουν μόνοι των πόσο χρόνο θέλουν ν’ αφιερώσουν σε διάφορες δραστηριότητες της εκκλησίας. Προχωρείτε μόνο όσο προχωρούν οι Γραφές. (1 Κορ. 4:6) Αφήστε τους άλλους να φροντίσουν για τις ευθύνες που έχουν, πράγμα το οποίον πιθανόν σεις να μη εννοήτε και ούτε καν να γνωρίζετε κάτι γι’ αυτό. Βοηθείτε, αλλά μην ωθείτε. «Η άνωθεν . . . σοφία, πρώτον μεν είναι καθαρά, έπειτα ειρηνική, επιεικής [λογική, ΜΝΚ], ευπειθής, πλήρης ελέους και καλών καρπών.»​—Ιάκ. 3:17.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ​—ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

15. Τι βρίσκετε ότι επικρατεί έξω από το πεδίον της λογικής; Είναι φρόνιμο ν’ ακολουθή ένας την πλειονότητα των ανθρώπων ή τις ιδέες των;

¹⁵ Ισχυρές επιθυμίες κυβερνούν και παρακινούν τον άνθρωπο σ’ αυτό το παρόν σύστημα πραγμάτων. Επειδή ωθούνται από εκρηκτικά κινούμενες δυνάμεις, καθίσταται συνεχώς πιο δύσκολο να βρη κανείς εκείνους οι οποίοι ακολουθούν τη συμβουλή που αναφέρεται στο εδάφιο Τίτον 3:2: «Να μη βλασφημώσι μηδένα, να ήναι άμαχοι, συμβιβαστικοί [λογικοί, ΜΝΚ], να δεικνύωσι προς πάντας ανθρώπους πάσαν πραότητα.» Το πνεύμα του κόσμου είναι να κατευθύνη ένας την προσοχή στον εαυτό του, να προωθή τον εαυτό του, να είναι κάποιος που φθάνει γρήγορα, και όλη η αντίληψίς του περιγράφεται τόσο καλά στο εδάφιο 1 Ιωάννου 2:16: «Διότι παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός, και η επιθυμία των οφθαλμών, και η αλαζονεία του βίου, δεν είναι εκ του Πατρός, αλλ’ είναι εκ του κόσμου.» Αυτές οι επιβλαβείς επιθυμίες περιλαμβάνουν ένα ευρύ πεδίον δράσεως. Ιδιοτροπίες οι οποίες απευθύνονται σε ιδιοτελή συμφέροντα καταλαμβάνουν τα πλήθη όπως οι επιδημίες, για να εκτοπισθούν και αυτές από τη σκηνή μόνο από το επόμενο κύμα ακροτήτων. Γιατί ένα λογικό άτομο θα ήθελε ν’ αντιπαρέλθη με βιαστικό τρόπο τις απεριόριστες προμήθειες του Ιεχωβά Θεού για την ευχαρίστησι του ανθρώπου και να πέση στις κακής ποιότητος σκέψεις ατελών ανθρωπίνων πλασμάτων; Οι μόδες των φορεμάτων σχεδιάζονται για την πώλησι του σεξ· τα κάποτε χρήσιμα και αναγκαία ματογυάλια κατασκευάζονται τώρα με τρόπο που να ελκύουν την προσοχή σ’ αυτόν που τα φορεί. Τροφή και ποτό απομακρύνονται από τον σκοπό για τον οποίο προωρίζοντο και κατευθύνονται προς ένα αγωγό ο οποίος προμηθεύει συγκινήσεις.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ​—ΦΟΒΟΣ

16. Περιγράψτε τους πολλούς φόβους που πλήττουν τον άνθρωπο, και τι θα συνιστούσατε για την υπερνίκησι αυτών των φόβων;

¹⁶ Ο φόβος του ανθρώπου είναι μια περιοριστική δύναμις· μπορεί να επιφέρη κατάψυξι στην αύξησι και περιορίζει τον διάκονο του Θεού σε αδράνεια. Αν γνωρίζετε τις αρχές της Αγίας Γραφής που διέπουν τη ζωή και καταβάλλετε τις καλύτερες προσπάθειές σας να τις ακολουθήτε, γιατί να φοβηθήτε ανθρώπους, ναι ακόμη και τι ο αδελφός σας σκέπτεται; Ο φόβος αποδεικνύει έλλειψι γνώσεως του ορθού ή παραμέλησι από το να κάμη ένας αυτό που γνωρίζει ότι είναι ορθό. Αν ένας γνωρίζη το ορθό που πρέπει να κάμη και το πράττη χωρίς να φοβάται τι σκέπτονται οι άνθρωποι, αυτός αυξάνει. Ο Ιησούς είπε: «Προσέχετε να μη κάμνητε την ελεημοσύνην [δικαιοσύνην, Κριτικόν κείμενον] σας έμπροσθεν των ανθρώπων, δια να βλέπησθε υπ’ αυτών.» (Ματθ. 6:1) Μάλλον, αποκτήστε την ευλογία του φόβου του Ιεχωβά, όπως αναφέρεται στο εδάφιο Παροιμίαι 15:33 (ΜΝΚ): «Ο φόβος του Ιεχωβά είναι διδασκαλία σοφίας»· και πάλι στον Ψαλμό 145:19: «Εκπληροί την επιθυμίαν των φοβουμένων αυτόν.» Έτσι μπορούμε να είμεθα λογικοί και ν’ αποφεύγωμε τον φόβο άλλων θεών, της δεισιδαιμονίας και της συμφοράς. Ιδού τ’ αποτελέσματα: «Εν ειρήνη θέλω και πλαγιάσει και κοιμηθή· διότι συ μόνος, Ιεχωβά, με κατοικίζεις εν ασφαλεία.» (Ψαλμ. 4:8, ΜΝΚ) Ο θάνατος χάνει τη φοβερή λαβή του επάνω μας κι έχομε την υπόσχεσι της απελευθερώσεως από τον κύριό του σύντομα. (Εβρ. 2:14, 15) Με κατάλληλη αξιοπρέπεια και σεβασμό και απηλλαγμένοι από νοσηρό φόβο, παραμένομε ελεύθεροι από πολλά προβλήματα: «Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα.»​—Παροιμ. 29:25.

17. Ποιο πρέπει να είναι για πάντα το συμπέρασμα του ταπεινού ανθρώπου;

¹⁷ Η ζωή είναι αρκετά περίπλοκη χωρίς την προσθήκη και άλλων προβλημάτων που παρεμποδίζουν την αύξησι κάποιου άλλου ή σταματούν τη δική σας. Απολαμβάνετε τη ζωή τώρα ενώ υπηρετείτε τον Ιεχωβά. Άσχετα με πόσα προνόμια υπηρεσίας λαμβάνετε, με πόση ικανότητα χειρίζεστε το έργο σας, ή με το πόσο αποτελεσματικός και καλά ωργανωμένος μπορεί να είσθε, ποτέ μη βασίζεσθε στην ικανότητα του ανθρώπου για αύξησι, αλλά αναγνωρίζετε πάντοτε ότι ‘ο Θεός είναι ο αυξάνων.’​—1 Κορ. 3:7.