Οκτώβριος

Συχνά λαβαίνουμε θεοκρατική κατεύθυνση η οποία μας καθοδηγεί σε ζητήματα της λατρείας μας. Αυτή η κατεύθυνση μπορεί να έρθει από τους τοπικούς μας πρεσβυτέρους, από τον επίσκοπο περιοχής, από το γραφείο τμήματος ή από το Κυβερνών Σώμα. Αλλά τι γίνεται αν κάποια φορά δεν καταλαβαίνουμε τον λόγο για τον οποίο δόθηκε η συγκεκριμένη κατεύθυνση; Ίσως βλέπουμε μόνο τις αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχει για εμάς. Μπορεί μάλιστα να αρχίσουμε να εστιάζουμε στις ατέλειες των αδελφών που έδωσαν την κατεύθυνση. Όταν όμως περπατάμε μέσω πίστης, είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά έχει τον έλεγχο και ότι γνωρίζει τις περιστάσεις μας. Ως αποτέλεσμα, υπακούμε αμέσως και με θετική στάση. (Εβρ. 13:17) Αναγνωρίζουμε ότι η υπακοή μας συμβάλλει στην ενότητα της εκκλησίας μας. (Εφεσ. 4:2, 3) Είμαστε βέβαιοι ότι, αν και οι αδελφοί που ασκούν την ηγεσία είναι ατελείς, ο Ιεχωβά θα ευλογήσει την υπακοή μας. (1 Σαμ. 15:22) Στον κατάλληλο καιρό, εκείνος θα διορθώσει οτιδήποτε χρειάζεται πραγματικά να διορθωθεί. w25.03 σ. 23, 24 ¶13, 14

Ζούμε σε συναρπαστικούς καιρούς! Κάθε μέρα, Βιβλικές προφητείες εκπληρώνονται μπροστά στα μάτια μας. Για παράδειγμα, βλέπουμε τον “βασιλιά του βορρά” και τον “βασιλιά του νότου” να ανταγωνίζονται για την παγκόσμια κυριαρχία. (Δαν. 11:40, υποσ.) Βλέπουμε τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού να κηρύττονται σε άνευ προηγουμένου κλίμακα, με εκατομμύρια άτομα να ανταποκρίνονται. (Ησ. 60:22· Ματθ. 24:14) Και λαβαίνουμε αφθονία πνευματικής τροφής «στον κατάλληλο καιρό». (Ματθ. 24:45-47) Ο Ιεχωβά μάς βοηθάει συνεχώς να αποκτούμε σαφέστερη κατανόηση για τα σημαντικά γεγονότα που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας. (Παρ. 4:18) Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως, όταν αρχίσει η μεγάλη θλίψη, θα ξέρουμε όλα όσα χρειάζεται να ξέρουμε προκειμένου να υπομείνουμε πιστά και μάλιστα να ευημερήσουμε πνευματικά στη διάρκεια εκείνης της δύσκολης περιόδου. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν κάποια πράγματα για το εγγύς μέλλον τα οποία δεν ξέρουμε. w24.05 σ. 8 ¶1, 2

Ο ψαλμωδός αναφέρει συγκεκριμένα τη συκοφαντία. Τι είναι συκοφαντία; Γενικά μιλώντας, είναι μια ψευδής δήλωση που μπορεί να καταστρέψει την υπόληψη κάποιου. Το εδάφιο αυτό μας υπενθυμίζει επίσης ότι οι φιλοξενούμενοι του Ιεχωβά δεν κάνουν τίποτα κακό στον πλησίον τους και δεν δυσφημούν τους φίλους τους. (Ψαλμ. 15:1) Τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει αυτό; Ίσως άθελά μας να δυσφημήσουμε κάποιον διαδίδοντας αρνητικές πληροφορίες. Για παράδειγμα: (1) μια αδελφή διακόπτει την ολοχρόνια υπηρεσία, (2) ένα αντρόγυνο δεν υπηρετεί πια στο Μπέθελ ή (3) ένας αδελφός δεν υπηρετεί πλέον ως πρεσβύτερος ή διακονικός υπηρέτης. Θα ήταν άραγε σωστό να αρχίσουμε τις εικασίες για τους λόγους για τους οποίους έγιναν αυτές οι προσαρμογές και να λέμε τα συμπεράσματά μας σε άλλους; Μπορεί κάλλιστα να υπάρχουν λόγοι για αυτή την αλλαγή τους οποίους δεν γνωρίζουμε. Επιπλέον, αυτός που φιλοξενείται στη σκηνή του Ιεχωβά «δεν κάνει τίποτα κακό στον πλησίον του και δεν δυσφημεί τους φίλους του». w24.06 σ. 11 ¶11-13

Για να ενισχύουμε τον φόβο μας για τον Ιεχωβά, χρειάζεται να σκεφτόμαστε τι τον ευαρεστεί κάθε φορά που παίρνουμε μια απόφαση. Όταν διαβάζετε Βιβλικές αφηγήσεις, να ρωτάτε τον εαυτό σας: “Αν ήμουν εγώ σε εκείνη την κατάσταση, ποια απόφαση θα είχα πάρει;” Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι είστε εκεί και ακούτε καθώς οι δέκα Ισραηλίτες αρχηγοί δίνουν την αρνητική τους αναφορά αφότου κατασκόπευσαν τη γη την οποία ο Ιεχωβά είχε υποσχεθεί να τους δώσει. Θα πιστεύατε εκείνη την αναφορά και θα ενδίδατε στον φόβο του ανθρώπου ή θα υπερτερούσε η αγάπη σας για τον Ιεχωβά και η επιθυμία σας να τον ευαρεστείτε; Μια ολόκληρη γενιά Ισραηλιτών δεν διέκρινε την αλήθεια που είπαν ο Ιησούς του Ναυή και ο Χάλεβ. Ως αποτέλεσμα, έχασαν την ευκαιρία να μπουν στην Υποσχεμένη Γη.​—Αριθ. 14:10, 22, 23. w24.07 σ. 10 ¶7

Η Γόμερ, η σύζυγος του προφήτη Ωσηέ, τον εγκατέλειψε για άλλους άντρες. Μήπως είχε χαθεί κάθε ελπίδα να βοηθηθεί; Ο Ιεχωβά, ο οποίος διαβάζει καρδιές, είπε στον Ωσηέ: «Πήγαινε ξανά, αγάπησε τη γυναίκα που την αγαπάει άλλος άντρας και η οποία μοιχεύει, όπως ο Ιεχωβά αγαπάει τον λαό του Ισραήλ ενώ αυτοί στρέφονται σε άλλους θεούς». (Ωσηέ 3:1· Παρ. 16:2) Προσέξτε ότι η σύζυγος του Ωσηέ δεν είχε πάψει να ακολουθεί μια πορεία σοβαρής αμαρτίας. Ωστόσο, ο Ιεχωβά είπε στον Ωσηέ να πάει να τη βρει, να της πει ότι είναι διατεθειμένος να τη συγχωρήσει και να της προτείνει να συμφιλιωθούν. Παρόμοια, ο Ιεχωβά δεν θεωρούσε τον ισχυρογνώμονα λαό του χαμένη υπόθεση. Παρότι είχαν εμπλακεί σε τρομερές αμαρτίες, εκείνος ακόμα τους αγαπούσε και προσπαθούσε να τους βοηθήσει να μετανοήσουν και να αλλάξουν πορεία. Αυτό το παράδειγμα υποδηλώνει ότι ο Ιεχωβά, “αυτός που εξετάζει την καρδιά”, θα προσπαθήσει να βοηθήσει ένα άτομο που εμπλέκεται ακόμα σε σοβαρή αμαρτία ώστε να το οδηγήσει σε μετάνοια. w24.08 σ. 10 ¶7

Οι Χριστιανοί ιουδαϊκής καταγωγής τον πρώτο αιώνα αντιμετώπιζαν μια μεγάλη δυσκολία. Στο παρελθόν, οι Ιουδαίοι υπήρξαν ο εκλεκτός λαός του Ιεχωβά. Η Ιερουσαλήμ ήταν η επίγεια έδρα της Βασιλείας του Θεού, και ο ναός ήταν το κέντρο της αγνής λατρείας. Όλοι οι πιστοί Ιουδαίοι τηρούσαν τον Μωσαϊκό Νόμο όπως τον εξηγούσαν οι θρησκευτικοί ηγέτες τους. Εκείνες οι διδασκαλίες καθόριζαν τη διατροφή τους, την άποψή τους για την περιτομή, ακόμα και τις επαφές τους με τους Εθνικούς. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Ιησού, ο Ιεχωβά δεν δεχόταν πλέον τις Ιουδαϊκές θυσίες. Για τους Ιουδαίους Χριστιανούς, οι οποίοι είχαν συνηθίσει να τηρούν τον Νόμο, αυτή η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. (Εβρ. 10:1, 4, 10) Ακόμα και ώριμοι Χριστιανοί, όπως ο απόστολος Πέτρος, δυσκολεύονταν να προσαρμοστούν σε κάποιες από αυτές τις αλλαγές. (Πράξ. 10:9-14· Γαλ. 2:11-14) Επιπλέον, λόγω των νέων τους πεποιθήσεων, εκείνοι οι Χριστιανοί μπήκαν στο στόχαστρο των Ιουδαίων θρησκευτικών ηγετών. w24.09 σ. 9 ¶4

Οποτεδήποτε ο Ιεχωβά δίνει στους υπηρέτες του έναν διορισμό, αναμένει να τον επιτελέσουν οργανωμένα. (1 Κορ. 14:33) Για παράδειγμα, είναι θέλημα του Θεού να κηρυχτούν τα καλά νέα σε όλη την κατοικημένη γη. (Ματθ. 24:14) Ο Ιεχωβά έχει διορίσει τον Ιησού υπεύθυνο για αυτό το έργο. Ο Ιησούς φροντίζει να επιτελείται το έργο με οργανωμένο τρόπο. Τον πρώτο αιώνα, καθώς ιδρύονταν εκκλησίες σε διάφορα μέρη, διορίζονταν πρεσβύτεροι για να δίνουν κατεύθυνση και να ασκούν την ηγεσία. (Πράξ. 14:23) Στην Ιερουσαλήμ, ένα κεντρικό πρεσβυτέριο, το οποίο αποτελούνταν από τους αποστόλους και κάποιους πρεσβυτέρους, έπαιρνε ορισμένες αποφάσεις με τις οποίες αναμενόταν να συμμορφώνονται όλες οι εκκλησίες. (Πράξ. 15:2· 16:4) Χάρη στην υπακοή τους στις οδηγίες που λάβαιναν, «οι εκκλησίες σταθεροποιούνταν στην πίστη και αύξαναν σε αριθμό».​—Πράξ. 16:5. w24.04 σ. 8 ¶1

Νωρίς το πρωί στις 16 Νισάν, κάποιες πιστές γυναίκες πήγαν στο μέρος όπου είχε τοποθετηθεί το άψυχο σώμα του Ιησού. (Λουκ. 24:1, 10) Ας εστιάσουμε στην εμπειρία που είχε μία από αυτές, η Μαρία η Μαγδαληνή. Όταν η Μαρία έφτασε στον τάφο, τον βρήκε άδειο. Έσπευσε να το πει στον Πέτρο και στον Ιωάννη και τους ακολούθησε όταν εκείνοι έτρεξαν στον τάφο. Αφού βεβαιώθηκαν ότι ο τάφος ήταν άδειος, οι δύο άντρες επέστρεψαν στα σπίτια τους. Αλλά η Μαρία δεν έφυγε. Έμεινε εκεί, κλαίγοντας. Δεν ήξερε ότι ο Ιησούς έβλεπε. Εκείνος είδε τα δάκρυα αυτής της πιστής γυναίκας και συγκινήθηκε βαθιά. Γι’ αυτό, εμφανίστηκε στη Μαρία και έκανε κάτι απλό που την ενθάρρυνε πολύ. Της μίλησε και της έδωσε έναν σημαντικό διορισμό​—να πάει και να πει στους αδελφούς του ότι είχε αναστηθεί.​—Ιωάν. 20:17, 18. w24.10 σ. 13 ¶7

Ο Μωυσής υπηρέτησε ως προφήτης, κριτής, διοικητής και ιστορικός. Έβγαλε το έθνος του Ισραήλ από τη δουλεία στην Αίγυπτο και είδε με τα μάτια του πολλά από τα θαύματα του Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά τον χρησιμοποίησε για να γράψει τα πρώτα πέντε βιβλία της Αγίας Γραφής, τον 90ό Ψαλμό, πιθανώς δε και τον 91ο Ψαλμό. Επίσης, πιθανότατα έγραψε το βιβλίο του Ιώβ. Λίγο προτού πεθάνει, σε ηλικία 120 χρονών, ο Μωυσής συγκάλεσε όλους τους Ισραηλίτες για να τους υπενθυμίσει τα όσα είχαν δει και βιώσει. Είχαν δει τα πολλά σημεία και θαύματα που εκτέλεσε ο Ιεχωβά, καθώς και τις κρίσεις Του εναντίον της Αιγύπτου. (Έξοδ. 7:4) Είχαν διασχίσει την Ερυθρά Θάλασσα όταν χωρίστηκαν τα νερά της και είχαν δει την καταστροφή του στρατού του Φαραώ. (Έξοδ. 14:29-31) Στην έρημο, είχαν νιώσει την προστασία και τη φροντίδα του Ιεχωβά. (Δευτ. 8:3, 4) Τώρα, λίγο προτού μπουν στην Υποσχεμένη Γη, ο Μωυσής άδραξε αυτή την τελευταία ευκαιρία για να ενθαρρύνει τον λαό. w24.11 σ. 8, 9 ¶3, 4

Τα όσα είπε ο Ιησούς στους αποστόλους του κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου διαφέρουν από τα όσα είπε στο πλήθος στη Γαλιλαία. Σε εκείνη την περίπτωση, τα λόγια του είχαν ευρύτερη εφαρμογή. Όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη Γαλιλαία το 32 Κ.Χ., απευθυνόταν κυρίως σε Ιουδαίους που ήθελαν ψωμί από αυτόν. Εκείνος όμως έστρεψε την προσοχή τους σε κάτι πολύ πιο ωφέλιμο από την κυριολεκτική τροφή. Μίλησε για μια προμήθεια μέσω της οποίας θα μπορούσαν να αποκτήσουν αιώνια ζωή. Και ο Ιησούς είπε ότι όσοι πέθαιναν θα μπορούσαν να αναστηθούν την τελευταία ημέρα και να ζήσουν για πάντα. Δεν αναφερόταν σε λίγους εκλεκτούς, σε έναν περιορισμένο αριθμό, όπως έκανε αργότερα κατά το Δείπνο του Κυρίου. Απεναντίας, στη Γαλιλαία εστίασε σε μια ευλογία που θα ήταν διαθέσιμη σε όλους τους ανθρώπους. w24.12 σ. 11 ¶10, 11

Ο Ιεχωβά μισεί οποιονδήποτε είναι βίαιος. (Ψαλμ. 11:5) Καταδικάζει συγκεκριμένα τους άντρες που κακοποιούν τη σύζυγό τους. (Μαλ. 2:16) Αν ένας άντρας δεν συμπεριφέρεται καλά στη σύζυγό του, η σχέση του με τον Θεό θα επηρεαστεί. Ο Ιεχωβά μπορεί μάλιστα να μην ακούει τις προσευχές του. (1 Πέτρ. 3:7) Μερικοί άντρες κακοποιούν τη σύζυγό τους μιλώντας της με θυμό και με λόγια που πληγώνουν. Αλλά ο Ιεχωβά μισεί “τον θυμό, την οργή, την κραυγή και τα υβριστικά λόγια”. (Εφεσ. 4:31, 32) Ένας άντρας που μιλάει στη σύζυγό του με σκληρότητα βλάπτει, όχι μόνο τον γάμο του, αλλά και τη φιλία του με τον Θεό. (Ιακ. 1:26) Το ίδιο ισχύει για έναν άντρα που βλέπει πορνογραφία. Και αυτός βλάπτει τη σχέση του με τον Ιεχωβά. Επίσης, υποβιβάζει τη σύζυγό του. Ο Ιεχωβά αναμένει από έναν άντρα να παραμένει πιστός στη σύζυγό του, όχι μόνο με τις πράξεις, αλλά και με τις σκέψεις του. Ο Ιησούς είπε ότι ένας άντρας που κοιτάζει μια άλλη γυναίκα με πόθο έχει ήδη διαπράξει μοιχεία «στην καρδιά του».​—Ματθ. 5:28, 29. w25.01 σ. 9 ¶6-8

Το ότι ανακηρυσσόμαστε δίκαιοι σημαίνει ότι οι κατηγορίες εναντίον μας έχουν αποσυρθεί και ότι το μητρώο μας έχει καθαριστεί εντελώς. Κάνοντάς το αυτό, ο Ιεχωβά δεν παραβιάζει τους δικούς του κανόνες δικαιοσύνης. Δεν μας ανακηρύσσει δίκαιους με βάση τη δική μας αξία. Ούτε παραβλέπει τις αμαρτίες μας. Αλλά χάρη στην πίστη μας στη διευθέτηση της εξιλέωσης και στο λυτρωτικό αντίτιμο που καταβλήθηκε, ο Ιεχωβά έχει βάση να ακυρώσει τα χρέη μας. (Ρωμ. 3:24) Τι σημαίνει αυτό για τον καθέναν από εμάς; Εκείνοι που έχουν επιλεχθεί να κυβερνήσουν μαζί με τον Ιησού στον ουρανό έχουν ήδη ανακηρυχτεί δίκαιοι ως παιδιά του Θεού. (Τίτο 3:7· 1 Ιωάν. 3:1) Οι αμαρτίες τους έχουν συγχωρηθεί. Δεν έχουν πλέον ποινικό μητρώο, σαν να λέγαμε, και έτσι πληρούν τις προϋποθέσεις για να είναι στη Βασιλεία. (Ρωμ. 8:1, 2, 30) Εκείνοι που έχουν επίγεια ελπίδα έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού, και οι αμαρτίες τους έχουν συγχωρηθεί.​—Ιακ. 2:21-23. w25.02 σ. 5 ¶17, 18

Θυμηθείτε κάποια περίπτωση στην οποία ο απόστολος Πέτρος δεν σκέφτηκε όπως ο Ιεχωβά. Ο Ιησούς είχε πει στους αποστόλους του ότι θα έπρεπε να πάει στην Ιερουσαλήμ, να συλληφθεί από τους θρησκευτικούς ηγέτες εκεί, να υπομείνει βασανιστήρια και κατόπιν να θανατωθεί. (Ματθ. 16:21) Ο Πέτρος ίσως δυσκολευόταν να αποδεχτεί το γεγονός ότι ο Ιεχωβά θα επέτρεπε να θανατωθεί ο Ιησούς, αυτός που ήταν η ελπίδα του Ισραήλ και ο υποσχεμένος Μεσσίας. (Ματθ. 16:16) Γι’ αυτό λοιπόν, τον πήρε παράμερα και του είπε: «Λυπήσου τον εαυτό σου, Κύριε· δεν πρόκειται να σου συμβεί κάτι τέτοιο». (Ματθ. 16:22) Επειδή ο Πέτρος δεν σκέφτηκε όπως ο Ιεχωβά για αυτό το ζήτημα, ο τρόπος σκέψης του δεν βρισκόταν σε αρμονία με του Ιησού. Ο Πέτρος ίσως είχε καλές προθέσεις, αλλά ο Ιησούς απέρριψε τη συμβουλή του. Μαθαίνουμε κάτι από αυτό. Δεν ήταν θέλημα του Ιεχωβά να αποφεύγει ο Ιησούς τις δυσκολίες. Σε εκείνη την περίπτωση, ο Πέτρος πήρε ένα πολύτιμο μάθημα για το πώς να σκέφτεται όπως ο Θεός. w25.03 σ. 9 ¶5, 6

Μήπως αντιμετωπίζετε συναισθηματικό πόνο επειδή κάποιος που εμπιστευόσασταν σας απογοήτευσε ή σας πρόδωσε; Άσχετα με το πώς σας έχει φερθεί ένας άνθρωπος, ο ουράνιος Πατέρας σας σάς αγαπάει. Όταν κάποιος μας έχει προδώσει, μπορούμε να παρηγορηθούμε από τα καθησυχαστικά λόγια του Δαβίδ που βρίσκονται στο σημερινό εδάφιο. Ένα σύγγραμμα λέει ότι η φράση “εκείνοι που έχουν καταθλιμμένο πνεύμα” μπορεί να αναφέρεται σε «εκείνους που δεν έχουν τίποτα καλό να περιμένουν». Πώς φέρεται ο Ιεχωβά σε εκείνους που νιώθουν έτσι εξαιτίας κάποιας πικρής απογοήτευσης; Όπως ένας στοργικός γονέας αγκαλιάζει και παρηγορεί το στενοχωρημένο παιδί του, έτσι και ο Ιεχωβά είναι κοντά μας, πάντοτε συμπονετικός και έτοιμος να μας βοηθήσει αν νιώθουμε καταρρακωμένοι από την προδοσία ή την απώλεια. Είναι πρόθυμος να παρηγορήσει και να γαληνέψει τη συντετριμμένη μας καρδιά και το καταθλιμμένο μας πνεύμα. Επίσης, μας δίνει πολλές υποσχέσεις στις οποίες μπορούμε να αποβλέπουμε έτσι ώστε να υπομένουμε τις τωρινές μας δοκιμασίες.​—Ησ. 65:17. w24.12 σ. 23 ¶13, 14

Σήμερα, οι πρεσβύτεροι μπορούν να είναι βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά βλέπει και εκτιμάει το καλό τους έργο. Εκτός από την ποίμανση, τη διδασκαλία και το κήρυγμα, πολλοί πρεσβύτεροι υποστηρίζουν οικοδομικά έργα και προσπάθειες παροχής βοήθειας σε περιπτώσεις καταστροφών. Άλλοι υπηρετούν σε Ομάδες Επισκέψεων σε Ασθενείς ή σε Επιτροπές Προσέγγισης Νοσοκομείων. Οι πρεσβύτεροι που προσφέρουν τον εαυτό τους για τέτοιου είδους έργο θεωρούν την εκκλησία διευθέτηση του Ιεχωβά. Επιτελούν ολόψυχα τους διορισμούς τους και είναι απόλυτα βέβαιοι ότι ο Θεός θα τους ανταμείψει για όσα κάνουν. (Κολ. 3:23, 24) Δεν μπορούν όλοι να είναι πρεσβύτεροι. Αλλά όλοι μας έχουμε κάτι να προσφέρουμε στον Ιεχωβά. Ο Θεός μας το εκτιμάει όταν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τον υπηρετούμε. Παρατηρεί τις συνεισφορές μας για το παγκόσμιο έργο, όσο μικρές και αν είναι. Και χαίρεται όταν παραβλέπουμε μια προσβολή και συγχωρούμε. Να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει για αυτά που μπορείτε να κάνετε, τα εκτιμάει και θα σας ανταμείψει.​—Λουκ. 21:1-4. w24.06 σ. 23 ¶12, 13

Η αφήγηση του Σολομώντα δείχνει παραστατικά τι μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε λάτρη του Ιεχωβά. Μπορεί να πέσει σε σοβαρή αμαρτία και έπειτα να θεωρεί ότι όλα συνέβησαν ξαφνικά. Ή μπορεί να πει: «Απλώς συνέβη». Αν όμως σκεφτεί τι πραγματικά συνέβη, πιθανότατα θα ανακαλύψει ότι έκανε κάποια άσοφα βήματα που οδήγησαν στην παράβασή του. Κάποια από αυτά τα βήματα ίσως ήταν οι κακές συναναστροφές, η επιβλαβής ψυχαγωγία ή το ότι σύχναζε σε αμφισβητήσιμα μέρη, είτε προσωπικά είτε στο διαδίκτυο. Επίσης, μπορεί να είχε πάψει να προσεύχεται, να διαβάζει τη Γραφή, να παρακολουθεί συναθροίσεις ή να συμμετέχει στη διακονία. Όπως στην περίπτωση του νεαρού που αναφέρεται στις Παροιμίες, ίσως τελικά να μη διέπραξε την αμαρτία τόσο ξαφνικά. Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Χρειάζεται να αποφεύγουμε, όχι μόνο την αμαρτία αυτή καθαυτή, αλλά και τα βήματα που οδηγούν στην αμαρτία. Αυτό ακριβώς τονίζει ο Σολομών με αυτή την αφήγηση.​—Ματθ. 5:29, 30. w24.07 σ. 16 ¶10, 11

Ποιος είναι αυτός ο θησαυρός; Είναι το ζωοσωτήριο έργο κηρύγματος του αγγέλματος της Βασιλείας. (2 Κορ. 4:1) Ποια είναι τα χωμάτινα σκεύη; Αντιπροσωπεύουν τους υπηρέτες του Θεού, οι οποίοι μεταφέρουν τα καλά νέα στους άλλους. Την εποχή του Παύλου, οι έμποροι χρησιμοποιούσαν πήλινα αγγεία για να μεταφέρουν πολύτιμα αγαθά, όπως τρόφιμα, κρασί και χρήματα. Παρόμοια, ο Ιεχωβά έχει εμπιστευτεί σε εμάς το πολύτιμο άγγελμα των καλών νέων. Με τη στήριξη του Ιεχωβά, μπορούμε να έχουμε την αναγκαία δύναμη για να μεταδίδουμε πιστά το άγγελμά μας. Κάποιες φορές, ίσως αντιμετωπίζουμε τον φόβο του ανθρώπου ή τον φόβο της απόρριψης. Πώς μπορούμε να υπερνικήσουμε αυτή τη δυσκολία; Προσέξτε πώς προσευχήθηκαν οι απόστολοι όταν τους πρόσταξαν να μην κηρύττουν. Αντί να ενδώσουν στον φόβο, ζήτησαν από τον Ιεχωβά να τους βοηθήσει να συνεχίσουν να μιλούν με τόλμη. Ο Ιεχωβά απάντησε αμέσως στην προσευχή τους. (Πράξ. 4:18, 29, 31) Αν ο φόβος του ανθρώπου σάς επηρεάζει κάποιες φορές, να ζητάτε από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να νικήσετε αυτόν τον φόβο με την αγάπη σας για τους ανθρώπους. w24.04 σ. 16 ¶8, 9

Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά μάς ωθεί να αγιάζουμε το όνομά του. Θέλουμε να συμμετάσχουμε στο να απαλλαχτεί το όνομά του από τη μομφή που του έχει επιφέρει ο Σατανάς με τα μοχθηρά του ψέματα. (Γέν. 3:1-5· Ιώβ 2:4· Ιωάν. 8:44) Στη διακονία μας, επιθυμούμε διακαώς να υπερασπιζόμαστε τον Θεό μας λέγοντας την αλήθεια για αυτόν σε όλους όσους είναι διατεθειμένοι να ακούσουν. Θέλουμε να μάθουν όλοι ότι η πρώτιστη ιδιότητά του είναι η αγάπη, ότι ο δικός του τρόπος διακυβέρνησης είναι ορθός και δίκαιος και ότι η Βασιλεία του σύντομα θα τερματίσει όλα τα βάσανα και θα φέρει ειρήνη και ευτυχία στην ανθρώπινη οικογένεια. (Ψαλμ. 37:10, 11, 29· 1 Ιωάν. 4:8) Όταν υπερασπιζόμαστε την υπόληψη του Ιεχωβά στη διακονία μας, αγιάζουμε το όνομά του. Έχουμε επίσης την ικανοποίηση να ξέρουμε ότι ζούμε σύμφωνα με το δικό μας όνομα. w24.05 σ. 18 ¶12

Δείχνετε ότι είστε «φιλόξενος» όταν κάνετε καλά πράγματα για άλλους, περιλαμβανομένων και ανθρώπων που δεν ανήκουν στον στενό κύκλο των φίλων σας. (1 Πέτρ. 4:9) Ένα σύγγραμμα περιγράφει τον φιλόξενο άνθρωπο ως εξής: «Η πόρτα του σπιτιού του​—και της καρδιάς του​—πρέπει να είναι ανοιχτή για τους ξένους». Αναρωτηθείτε: “Είμαι γνωστός ως άτομο που καλοδέχεται τους επισκέπτες;” (Εβρ. 13:2, 16) Ο φιλόξενος άνθρωπος προσφέρει ό,τι μπορεί στους επισκέπτες. Κάποιοι από αυτούς ίσως είναι ταπεινά άτομα με περιορισμένους πόρους καθώς και σκληρά εργαζόμενοι υπηρέτες, όπως επίσκοποι περιοχής και επισκέπτες ομιλητές.​—Γέν. 18:2-8· Παρ. 3:27· Πράξ. 16:15· Ρωμ. 12:13. w24.11 σ. 21 ¶6

Σε αυτή την παραβολή, ο Ιησούς μίλησε για δέκα παρθένες οι οποίες βγήκαν να συναντήσουν τον γαμπρό. (Ματθ. 25:1-4) Όλες έλπιζαν να συνοδεύσουν τον γαμπρό στο γαμήλιο συμπόσιό του. Ο Ιησούς χαρακτήρισε πέντε από αυτές «φρόνιμες» και τις άλλες πέντε «ανόητες». Οι φρόνιμες παρθένες ήταν προετοιμασμένες να περιμένουν τον γαμπρό όσο χρειαζόταν, ακόμα και αν ερχόταν αργά τη νύχτα. Γι’ αυτό, έφεραν λυχνάρια για να έχουν φως στο σκοτάδι. Έφεραν μάλιστα επιπλέον λάδι για την περίπτωση που ο γαμπρός θα καθυστερούσε. Ήταν λοιπόν προετοιμασμένες να κρατήσουν τα λυχνάρια τους αναμμένα. (Ματθ. 25:6-10) Όταν ο γαμπρός ήρθε, οι φρόνιμες παρθένες μπήκαν μαζί του στο γαμήλιο συμπόσιο. Παρόμοια, οι χρισμένοι Χριστιανοί που αποδεικνύονται έτοιμοι παραμένοντας άγρυπνοι και πιστοί ως την έλευση του Χριστού θα κριθούν άξιοι να είναι μαζί με τον Γαμπρό, τον Ιησού, στην ουράνια Βασιλεία του.​—Αποκ. 7:1-3. w24.09 σ. 21 ¶6

Υποκινούμαστε να κηρύττουμε με ζήλο αν σκεφτόμαστε τι επιτελείται σήμερα σε όλο τον κόσμο. Κάθε χρόνο, εκατομμύρια ενδιαφερόμενα άτομα παρακολουθούν την Ανάμνηση και μελετούν μαζί μας την Αγία Γραφή. Εκατοντάδες χιλιάδες βαφτίζονται και συμμετέχουν μαζί μας στο έργο κηρύγματος. Δεν ξέρουμε πόσοι ακόμα θα ανταποκριθούν στο κήρυγμά μας, αλλά ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά συγκεντρώνει ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο θα επιζήσει από την επερχόμενη μεγάλη θλίψη. (Αποκ. 7:9, 14) Ο Κύριος του θερισμού συνεχίζει να βλέπει προοπτικές στον αγρό, άρα έχουμε βάσιμους λόγους να συνεχίζουμε να κηρύττουμε. (Λουκ. 10:2) Ανέκαθεν, ένα χαρακτηριστικό των μαθητών του Ιησού ήταν ο ζήλος με τον οποίο κήρυτταν. Όταν οι άνθρωποι είδαν την παρρησία των αποστόλων, «άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι αυτοί ήταν με τον Ιησού». (Πράξ. 4:13) Καθώς οι άνθρωποι μας παρατηρούν στη διακονία, μακάρι να βλέπουν και σε εμάς τον ζήλο που διέκρινε τον Ιησού. w25.03 σ. 18 ¶15· σ. 19 ¶17, 18

Από την Αγία Γραφή μαθαίνουμε ότι ο Ιεχωβά δίνει σημασία σε εκείνους που οι άλλοι θεωρούν ασήμαντους. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά έστειλε τον προφήτη Σαμουήλ στο σπίτι του Ιεσσαί για να χρίσει έναν από τους γιους του ως τον μελλοντικό βασιλιά του Ισραήλ. Ο Ιεσσαί είχε οχτώ γιους, αλλά παρουσίασε στον Σαμουήλ μόνο τους εφτά, παραλείποντας τον μικρότερο, τον Δαβίδ. Ωστόσο, ο Δαβίδ ήταν εκείνος τον οποίο είχε επιλέξει ο Ιεχωβά. (1 Σαμ. 16:6, 7, 10-12) Ο Ιεχωβά είδε τι ήταν ο Δαβίδ αληθινά μέσα του​—ένας νεαρός που εκτιμούσε τα πνευματικά πράγματα. Σκεφτείτε πώς έχει ήδη δείξει ο Ιεχωβά ότι σας δίνει σημασία. Προσφέρεται να σας δώσει συμβουλές προσαρμοσμένες στις ανάγκες σας. (Ψαλμ. 32:8) Πώς θα μπορούσε να το κάνει αυτό αν δεν σας γνώριζε καλά; (Ψαλμ. 139:1) Όταν εφαρμόζετε τις συμβουλές του Ιεχωβά και βλέπετε πώς σας βοηθούν, βεβαιώνεστε ότι ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται για εσάς. (1 Χρον. 28:9· Πράξ. 17:26, 27) Ο Ιεχωβά παρατηρεί τις προσπάθειές σας. Βλέπει τις εσωτερικές σας ιδιότητες και υποκινείται να σας πλησιάσει.​—Ιερ. 17:10. w24.10 σ. 25, 26 ¶7-9

Αναμφίβολα, αγαπάτε τον Ιεχωβά και θέλετε να υπηρετείτε τους άλλους. Πώς μπορείτε να ενισχύσετε την επιθυμία σας να υπηρετείτε άλλους; Σκεφτείτε τις χαρές που μπορείτε να γευτείτε υπηρετώντας τους αδελφούς και τις αδελφές σας. Ο Ιησούς είπε: «Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει παρά όταν λαβαίνει». (Πράξ. 20:35) Εκείνος ζούσε σύμφωνα με αυτή την αρχή. Έβρισκε αληθινή χαρά υπηρετώντας τους άλλους. Εξετάστε ένα παράδειγμα που βρίσκεται στα εδάφια Μάρκος 6:31-34. Σε αυτή την περίπτωση, ο Ιησούς και οι απόστολοί του ήταν κουρασμένοι. Ξεκίνησαν να πάνε σε έναν ερημικό τόπο για να ξεκουραστούν. Αλλά ένα πλήθος πρόλαβε και έφτασε εκεί πριν από αυτούς, ελπίζοντας ότι ο Ιησούς θα τους διδάξει. Εκείνος θα μπορούσε να αρνηθεί. Εξάλλου, αυτός και οι συνεργάτες του «δεν ευκαιρούσαν ούτε να γευματίσουν». Ή θα μπορούσε να τους διδάξει μια δυο αλήθειες και έπειτα να τους διώξει. Αλλά επειδή υποκινούνταν από αγάπη, «άρχισε να τους διδάσκει» μέχρι που «η ώρα είχε πια περάσει».​—Μάρκ. 6:35. w24.11 σ. 16 ¶9, 10

Γονείς, προτρέψτε το παιδί σας να αναζητά ευκαιρίες για να μεταδίδει τη Βιβλική αλήθεια σε άλλους. (Ρωμ. 10:10) Θα μπορούσατε να παρομοιάσετε τις προσπάθειές του να μιλάει για την πίστη του με τις προσπάθειες που χρειάζονται για να μάθει κάποιος να παίζει ένα μουσικό όργανο. Όταν είναι αρχάριος, παίζει απλές μελωδίες. Με τον καιρό, του γίνεται όλο και πιο εύκολο να παίζει μουσική. Παρόμοια, ένας νεαρός Χριστιανός θα μπορούσε στην αρχή να χρησιμοποιεί απλή προσέγγιση όταν μιλάει για την πίστη του σε άλλους. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να ρωτήσει έναν συμμαθητή του: «Το ήξερες ότι οι μηχανικοί συχνά αντιγράφουν σχέδια από τη φύση; Έλα να σου δείξω ένα συναρπαστικό βίντεο». Αφού του δείξει ένα βίντεο από τη σειρά Προϊόν Σχεδιασμού;, θα μπορούσε να πει: «Αν ένας επιστήμονας λαβαίνει αναγνώριση για ένα σχέδιο που ήδη υπάρχει στη φύση, ποιος αξίζει την αναγνώριση για το πρωτότυπο;» Μια τέτοια απλή προσέγγιση ίσως αρκεί για να κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός νεαρού ατόμου και να του ανοίξει την όρεξη για να μάθει περισσότερα. w24.12 σ. 19 ¶17, 18

Για να μας ελευθερώσει από την αμαρτία και τον θάνατο, ο Ιεχωβά διευθέτησε να προσφέρει ο Ιησούς το λύτρο. Αλλά πώς θα μπορούσε η θυσία ενός και μόνο τέλειου ανθρώπου να απολυτρώσει εκατομμύρια ανθρώπους; Ο απόστολος Παύλος εξηγεί: «Όπως μέσω της ανυπακοής του ενός ανθρώπου [του Αδάμ] πολλοί έγιναν αμαρτωλοί, έτσι και μέσω της υπακοής του ενός [του Ιησού] πολλοί θα γίνουν δίκαιοι». (Ρωμ. 5:19· 1 Τιμ. 2:6) Με άλλα λόγια, χρειάστηκε ένας ανυπάκουος τέλειος άνθρωπος για να μας υποδουλώσει στην αμαρτία και στον θάνατο. Αντίστοιχα, χρειάστηκε ένας υπάκουος τέλειος άνθρωπος για να μας ελευθερώσει. Δεν μπορούσε απλώς ο Ιεχωβά να επιτρέψει σε απογόνους του Αδάμ με δίκαιη καρδιά να ζήσουν για πάντα; Στους ατελείς ανθρώπους, αυτό θα φαινόταν η πιο καλοσυνάτη και λογική λύση. Αλλά αυτή η άποψη δεν συνυπολογίζει την τέλεια δικαιοσύνη του Ιεχωβά. Επειδή ο Ιεχωβά είναι δίκαιος, δεν θα επέλεγε ποτέ να αγνοήσει την πράξη κατάφωρης ανυπακοής του Αδάμ. w25.01 σ. 20, 21 ¶3, 4

Ο απόστολος Παύλος ήξερε ότι επρόκειτο σύντομα να θανατωθεί, αλλά είχε κάθε λόγο να νιώθει ικανοποιημένος από τη ζωή του. Κοιτάζοντας το παρελθόν, μπορούσε να πει: «Έχω τρέξει ως το τέρμα του δρόμου, έχω τηρήσει την πίστη». (2 Τιμ. 4:6-8) Ο Παύλος είχε πάρει σοφές αποφάσεις στη Χριστιανική διακονία του και ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά τον επιδοκίμαζε. Θέλουμε και εμείς να παίρνουμε καλές αποφάσεις και να έχουμε την επιδοκιμασία του Θεού. Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Ο Παύλος είπε το εξής σχετικά με τον εαυτό του και με άλλους πιστούς Χριστιανούς: «Περπατάμε μέσω πίστης, όχι μέσω όρασης». Στην Αγία Γραφή, το να «περπατάει» κάποιος αναφέρεται μερικές φορές στον τρόπο που επιλέγει να ζήσει τη ζωή του. Όταν κάποιος περπατάει μέσω πίστης, παίρνει αποφάσεις με βάση την εμπιστοσύνη του στον Ιεχωβά Θεό. Οι πράξεις του δείχνουν ότι είναι βέβαιος πως ο Θεός θα τον ανταμείψει, ότι θα ωφεληθεί αν ακολουθήσει τις συμβουλές του Ιεχωβά που βρίσκονται μέσα στον Λόγο του.​—Ψαλμ. 119:66· Εβρ. 11:6. w25.03 σ. 20 ¶1, 2

Με τη βοήθεια του πνεύματος του Θεού, πολλά άτομα που προηγουμένως είχαν ζωώδη προσωπικότητα έχουν κάνει αξιοσημείωτες αλλαγές στη ζωή τους. (Ησ. 65:25) Έχουν τιθασεύσει παλιά ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά τους. (Εφεσ. 4:22-24) Ομολογουμένως, οι υπηρέτες του Θεού εξακολουθούν να είναι ατελείς, γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε λάθη. Ωστόσο, ο Ιεχωβά έχει ενώσει «κάθε είδους ανθρώπους» με έναν αδιάρρηκτο δεσμό αγάπης και ειρήνης. (Τίτο 2:11) Αυτό είναι ένα θαύμα που μόνο ο παντοδύναμος Θεός θα μπορούσε να κάνει! Τα λόγια του βγαίνουν πάντοτε αληθινά. (Ησ. 55:10, 11) Ο πνευματικός παράδεισος είναι ήδη μια πραγματικότητα. Ο Ιεχωβά έχει δημιουργήσει μια αδελφότητα που είναι αληθινά μοναδική. Ανάμεσα στον λαό του, μπορούμε να βρούμε σχετική ειρήνη και να απολαμβάνουμε μια ασφαλή όαση μέσα σε έναν βίαιο κόσμο. (Ψαλμ. 72:7) Γι’ αυτούς τους λόγους, θέλουμε να βοηθήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να ενταχθούν στη Χριστιανική μας αδελφότητα. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό εστιάζοντας στο έργο μαθήτευσης.​—Ματθ. 28:19, 20. w24.04 σ. 23 ¶13, 15

Ο Ιησούς αγαπούσε τον Ιεχωβά με όλη του τη διάνοια. Ήξερε ποιο ήταν το θέλημα του Θεού για εκείνον και ήταν αποφασισμένος να ενεργεί σε αρμονία με αυτό, παρότι θα υπέφερε επειδή θα έκανε το σωστό. Καθώς ήταν προσηλωμένος στο να κάνει το θέλημα του Πατέρα του, ο Ιησούς δεν επέτρεπε σε τίποτα να αποσπάσει την προσοχή του από αυτόν τον στόχο. Ο Πέτρος και οι άλλοι απόστολοι είχαν το προνόμιο να συναναστρέφονται τον Ιησού και να μαθαίνουν από πρώτο χέρι πώς σκεφτόταν. Όταν ο Πέτρος έγραψε την πρώτη θεόπνευστη επιστολή του, παρότρυνε τους Χριστιανούς να οπλιστούν με την ίδια διανοητική διάθεση που είχε ο Χριστός. (1 Πέτρ. 4:1) Η λέξη «οπλιστείτε» που χρησιμοποίησε ο Πέτρος είναι στρατιωτικός όρος. Επομένως, αν οι Χριστιανοί μιμούνται τη διανοητική διάθεση του Ιησού, ή αλλιώς τον τρόπο σκέψης του, θα είναι εφοδιασμένοι με ένα ισχυρό όπλο στον πόλεμο ενάντια στις αμαρτωλές τάσεις και ενάντια στον κόσμο τον οποίο κυβερνάει ο Σατανάς.​—2 Κορ. 10:3-5· Εφεσ. 6:12. w25.03 σ. 8 ¶1-3

Ποια πράγματα πρέπει να μάθετε για το άλλο άτομο κατά τη διάρκεια της στενής γνωριμίας; Προτού δεθείτε πολύ συναισθηματικά, ίσως θέλετε να συζητήσετε κάποια σημαντικά ζητήματα, όπως τους στόχους του άλλου ατόμου. Πώς μπορείτε να μάθετε πώς είναι το άλλο άτομο βαθιά μέσα του; Ένας από τους καλύτερους τρόπους είναι να μιλάτε ανοιχτά και ειλικρινά, να κάνετε ερωτήσεις και να ακούτε πραγματικά. (Ιακ. 1:19) Γι’ αυτόν τον σκοπό, ίσως το βρείτε χρήσιμο να επιλέγετε δραστηριότητες που σας επιτρέπουν να συζητάτε, όπως το να τρώτε μαζί, να πηγαίνετε βόλτες μαζί σε δημόσιους χώρους και να κηρύττετε μαζί. Μπορείτε επίσης να μάθετε ο ένας για τον άλλον όταν περνάτε χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά σας. Επιπρόσθετα, να κανονίζετε δραστηριότητες που θα σας δείξουν πώς λειτουργεί το άλλο άτομο σε διαφορετικές περιστάσεις και με διαφορετικούς ανθρώπους. w24.05 σ. 27, 28 ¶6, 7

Στις μέρες που βρίσκονται μπροστά μας, θα αντιμετωπίσουμε δοκιμασίες στις οποίες θα χρειαστεί να στηριχτούμε στον Ιεχωβά όσο ποτέ προηγουμένως. Οι Βιβλικές αφηγήσεις και οι εμπειρίες σύγχρονων Μαρτύρων θα μας βοηθήσουν να διακρίνουμε ποιες ιδιότητες έχει εκδηλώσει ο Θεός ως Βράχος για να στηρίξει τους υπηρέτες του. Να κάνετε βαθιές σκέψεις γύρω από αυτές τις αφηγήσεις. Έτσι θα κάνετε τον Ιεχωβά δικό σας Βράχο. Επίσης, θα είστε καλύτερα εξοπλισμένοι να εποικοδομείτε την εκκλησία. Για παράδειγμα, ο Ιησούς έδωσε στον Σίμωνα το όνομα Κηφάς (που μεταφράζεται «Πέτρος»), το οποίο σημαίνει «κομμάτι βράχου». (Ιωάν. 1:42) Αυτό υποδήλωνε ότι ο Πέτρος θα γινόταν πηγή παρηγοριάς και σταθερότητας στην εκκλησία. Οι πρεσβύτεροι περιγράφονται ως «σκιά πελώριου βράχου». Αυτό δείχνει παραστατικά πώς προστατεύουν τα άτομα της εκκλησίας. (Ησ. 32:2) Βέβαια, η εκκλησία ωφελείται όταν όλοι​—αδελφοί και αδελφές​—μιμούνται τις ιδιότητες που εκδηλώνει ο Ιεχωβά ως Βράχος. w24.06 σ. 28 ¶10, 11

Οι βασιλιάδες του Ισραήλ τους οποίους ο Ιεχωβά θεωρούσε πιστούς προσκολλούνταν στην αληθινή λατρεία. Η πλειονότητα των βασιλιάδων τους οποίους ο Ιεχωβά έκρινε ως άπιστους εγκατέλειψαν τον Νόμο του και στράφηκαν στην ψεύτικη λατρεία. (1 Βασ. 21:25, 26· 2 Χρον. 12:1) Γιατί ήταν το ζήτημα της λατρείας τόσο σημαντικό για τον Ιεχωβά; Κατ’ αρχάς, οι βασιλιάδες είχαν την ευθύνη να οδηγούν τον λαό του Θεού στην αληθινή λατρεία. Επίσης, η ψεύτικη λατρεία αναπόφευκτα οδηγεί σε άλλες σοβαρές αμαρτίες και αδικίες. (Ωσηέ 4:1, 2) Επιπλέον, οι βασιλιάδες και οι υπήκοοί τους ήταν αφιερωμένοι στον Ιεχωβά. Γι’ αυτό, η Αγία Γραφή παρομοιάζει την ανάμειξή τους στην ψεύτικη λατρεία με μοιχεία. (Ιερ. 3:8, 9) Το άτομο που διαπράττει κυριολεκτική μοιχεία αμαρτάνει εναντίον του συντρόφου του με έναν πολύ προσωπικό τρόπο. Παρόμοια, ένας αφιερωμένος υπηρέτης του Ιεχωβά που αναμειγνύεται στην ψεύτικη λατρεία αμαρτάνει εναντίον Του με άμεσο και προσωπικό τρόπο.​—Δευτ. 4:23. w24.07 σ. 22, 23 ¶12-15