Σεπτέμβριος

Πρέπει να καταβάλλουμε σθεναρές προσπάθειες, όχι μόνο για να φτάσουμε στην ωριμότητα, αλλά και για να τη διατηρήσουμε. Αυτό απαιτεί να αποφεύγουμε την υπερβολική αυτοπεποίθηση. (1 Κορ. 10:12) Πρέπει “να εξετάζουμε” τον εαυτό μας για να βεβαιωνόμαστε ότι εξακολουθούμε να κάνουμε πρόοδο. Στην επιστολή του προς τους Κολοσσαείς, ο απόστολος Παύλος τονίζει και πάλι την ανάγκη να παραμένουμε ώριμοι. Παρότι οι Κολοσσαείς είχαν γίνει πλήρως αναπτυγμένοι Χριστιανοί, ο Παύλος τούς προειδοποίησε να μην παγιδευτούν από τον κοσμικό τρόπο σκέψης. (Κολ. 2:6-10) O δε Επαφράς, ο οποίος προφανώς γνώριζε καλά τους αδελφούς εκείνης της εκκλησίας, προσευχόταν συνεχώς “να σταθούν τελικά πλήρεις”, ή αλλιώς ώριμοι. (Κολ. 4:12) Ποιο είναι το δίδαγμα; Τόσο ο Παύλος όσο και ο Επαφράς κατανοούσαν ότι η διατήρηση της ωριμότητας απαιτεί προσωπική προσπάθεια και τη στήριξη του Θεού. Ήθελαν να παραμείνουν οι Κολοσσαείς ώριμοι, ή αλλιώς πλήρως αναπτυγμένοι, Χριστιανοί παρά τις όποιες προκλήσεις. w24.04 σ. 6, 7 ¶16, 17

Όταν έχουμε καλλιεργήσει κατάλληλο φόβο για τον Ιεχωβά, τον αγαπάμε τόσο πολύ ώστε δεν θα θέλαμε ποτέ να κάνουμε κάτι που θα τον δυσαρεστούσε. Θέλουμε πολύ να μάθουμε τη διαφορά ανάμεσα στο ορθό και στο εσφαλμένο, ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα, ώστε να κερδίσουμε την επιδοκιμασία του Ιεχωβά. (Παρ. 2:3-6· Εβρ. 5:14) Αν φοβόμαστε ανθρώπους περισσότερο από όσο φοβόμαστε τον Θεό, θα μπορούσαμε να απομακρυνθούμε από την αλήθεια. Σκεφτείτε το παράδειγμα των 12 αρχηγών που κατασκόπευσαν τη γη την οποία ο Ιεχωβά είχε υποσχεθεί να δώσει στους Ισραηλίτες. Δέκα από εκείνους τους κατασκόπους φοβούνταν τους Χαναναίους περισσότερο από όσο αγαπούσαν τον Ιεχωβά. Είπαν στους άλλους Ισραηλίτες: «Δεν μπορούμε να ανεβούμε εναντίον αυτών των ανθρώπων, επειδή είναι ισχυρότεροι από εμάς». (Αριθ. 13:27-31) Από ανθρώπινη άποψη, οι Χαναναίοι ήταν ισχυρότεροι. Αυτό ήταν αλήθεια. Αλλά όποιος έλεγε ότι οι Ισραηλίτες δεν θα μπορούσαν να νικήσουν τους εχθρούς τους έβγαζε τον Ιεχωβά από την εξίσωση. w24.07 σ. 9 ¶5, 6

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να έχουμε εμπιστοσύνη σε όλες τις κρίσεις του Ιεχωβά, ευνοϊκές και δυσμενείς; Ναι! Όπως κατανοούσε τόσο καλά ο Αβραάμ, ο Ιεχωβά είναι ο τέλειος, πάνσοφος, ελεήμων «Κριτής όλης της γης». Έχει εκπαιδεύσει τον Γιο του και έχει αναθέσει όλη την κρίση σε εκείνον. (Ιωάν. 5:22) Τόσο ο Πατέρας όσο και ο Γιος μπορούν να διαβάσουν κάθε ανθρώπινη καρδιά. (Ματθ. 9:4) Σε κάθε περίπτωση, θα κάνουν «αυτό που είναι σωστό»! Ας είμαστε αποφασισμένοι να δείχνουμε εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά, βέβαιοι ότι εκείνος ξέρει καλύτερα. Αναγνωρίζουμε ότι εμείς δεν έχουμε τα προσόντα να κρίνουμε, αλλά εκείνος τα έχει! (Ησ. 55:8, 9) Γι’ αυτό, δείχνοντας εμπιστοσύνη, αφήνουμε όλη την κρίση σε εκείνον και στον Γιο του, τον Βασιλιά που αντανακλά τέλεια τη δικαιοσύνη και το έλεος του Πατέρα του.​—Ησ. 11:3, 4. w24.05 σ. 7 ¶18, 19

Μπορούμε να μάθουμε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε ειλικρινή καρδιά από την πρώτη συνάντηση του Ιησού με τον Ναθαναήλ. Όταν ο Φίλιππος έφερε τον φίλο του τον Ναθαναήλ να γνωρίσει τον Ιησού, συνέβη κάτι αξιοσημείωτο. Μολονότι ο Ιησούς δεν είχε συναντήσει ποτέ του τον Ναθαναήλ, είπε: «Να ένας σωστός Ισραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος». (Ιωάν. 1:47) Ο Ιησούς διέκρινε στον Ναθαναήλ μια ασυνήθιστη ειλικρίνεια. Όπως εμείς, έτσι και ο Ναθαναήλ ήταν ατελής. Αλλά δεν υπήρχε τίποτα το προσποιητό ή ανειλικρινές πάνω του. Ο Ιησούς εντυπωσιάστηκε και τον επαίνεσε. Οι περισσότερες από τις προϋποθέσεις για να ευαρεστούμε τον Ιεχωβά που αναφέρονται στον 15ο Ψαλμό σχετίζονται με το πώς συμπεριφερόμαστε στους άλλους. Το εδάφιο Ψαλμός 15:3 δηλώνει ότι αυτός που φιλοξενείται στη σκηνή του Ιεχωβά «δεν συκοφαντεί με τη γλώσσα του, δεν κάνει τίποτα κακό στον πλησίον του και δεν δυσφημεί τους φίλους του». Η κακή χρήση της ομιλίας μας με τέτοιους τρόπους θα μπορούσε να προξενήσει μεγάλη ζημιά στους άλλους.​—Ιακ. 1:26. w24.06 σ. 10 ¶7, 9· σ. 11 ¶10

Αν προετοιμάζεστε καλά για τη διακονία, πιθανώς θα νιώθετε πιο άνετα όταν μιλάτε σε άλλους. Ο Ιησούς βοήθησε τους μαθητές του να προετοιμαστούν προτού τους στείλει στη διακονία. (Λουκ. 10:1-11) Επειδή εφάρμοσαν τα όσα τους είχε διδάξει ο Ιησούς, οι μαθητές είχαν καλά αποτελέσματα και ένιωσαν μεγάλη χαρά. Πώς μπορούμε να προετοιμαζόμαστε για τη διακονία; Χρειάζεται να σκεφτόμαστε πώς μπορούμε να μεταδώσουμε την αλήθεια αποτελεσματικά με δικά μας λόγια. Είναι επίσης χρήσιμο να προβλέψουμε δύο ή τρεις κοινές αντιδράσεις των ανθρώπων στον τομέα και να έχουμε κατά νου πώς θα απαντήσουμε σε κάθε περίπτωση. Έπειτα, όταν πλησιάζουμε τους ανθρώπους, ας προσπαθούμε να νιώθουμε άνετα, να χαμογελάμε και να έχουμε φιλική διάθεση. w24.04 σ. 15, 16 ¶6, 7

Ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο κηρύττουμε τα καλά νέα είναι ότι αγαπάμε τον Ιεχωβά Θεό και το άγιο όνομά του. Βλέπουμε τη διακονία μας ως τρόπο για να αινούμε τον Θεό που αγαπάμε. Συμφωνούμε ολόκαρδα ότι ο Ιεχωβά Θεός είναι άξιος να λάβει τη δόξα, την τιμή και τη δύναμη από τους όσιους λάτρεις του. Του δίνουμε δόξα και τιμή όταν μιλάμε σε άλλους για τις πειστικές αποδείξεις ότι εκείνος “δημιούργησε τα πάντα” και ότι του οφείλουμε την ίδια μας την ύπαρξη. Του δίνουμε δύναμη​—τη δική μας δύναμη​—όταν χρησιμοποιούμε τον χρόνο, τις δυνάμεις και τους πόρους μας για να συμμετέχουμε στη διακονία όσο πληρέστερα επιτρέπουν οι περιστάσεις μας. (Ματθ. 6:33· Λουκ. 13:24· Κολ. 3:23) Για να το πούμε απλά, μας αρέσει να μιλάμε για τον Θεό που αγαπάμε. Νιώθουμε επίσης την ώθηση να μιλάμε σε άλλους για το όνομά του και για τα όσα αυτό αντιπροσωπεύει. w24.05 σ. 17 ¶11

Ο Ιεχωβά μάς δίνει ειρήνη και ικανοποίηση τώρα και θα μας δώσει αιώνια ζωή στο μέλλον. Μπορούμε να εναποθέτουμε την ελπίδα μας στον Ιεχωβά, πεπεισμένοι ότι έχει και την επιθυμία και τη δύναμη να μας ανταμείψει. Αυτή η πεποίθηση μας υποκινεί να μένουμε δραστήριοι στη λατρεία μας, ακριβώς όπως πιστοί υπηρέτες του Θεού στο παρελθόν. Αυτό αποδείχτηκε αληθινό στην περίπτωση του Τιμόθεου τον πρώτο αιώνα. (Εβρ. 6:10-12) Ο Τιμόθεος έθετε την ελπίδα του στον ζωντανό Θεό. (1 Τιμ. 4:10) Επομένως, είχε βάσιμους λόγους να εργάζεται σκληρά και να αγωνίζεται. Με ποιους τρόπους; Ο απόστολος Παύλος τον πρότρεψε να προοδεύει ως δάσκαλος και ως δημόσιος ομιλητής. Ο Τιμόθεος έπρεπε επίσης να δίνει το καλό παράδειγμα στους ομοπίστους του, νέους και ηλικιωμένους. Και του είχαν ανατεθεί κάποιοι δύσκολοι διορισμοί, όπως να δώσει σταθερή αλλά στοργική συμβουλή σε όσους χρειαζόταν. (1 Τιμ. 4:11-16· 2 Τιμ. 4:1-5) Ο Τιμόθεος μπορούσε να είναι βέβαιος ότι ο Ιεχωβά θα τον αντάμειβε.​—Ρωμ. 2:6, 7. w24.06 σ. 22, 23 ¶10, 11

Ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε επανειλημμένα τους προφήτες του για να προειδοποιήσει και να διορθώσει τον λαό του. Για παράδειγμα, ο Θεός είπε μέσω του Ιερεμία: «Επίστρεψε, ανυπότακτε Ισραήλ . . . Δεν θα σε κοιτάξω θυμωμένα, διότι είμαι όσιος . . . Δεν θα παραμείνω αγανακτισμένος για πάντα. Μόνο αναγνώρισε την ενοχή σου, διότι στασίασες εναντίον του Ιεχωβά». (Ιερ. 3:12, 13) Μέσω του Ιωήλ, ο Ιεχωβά είπε: «Επιστρέψτε σε εμένα με όλη σας την καρδιά». (Ιωήλ 2:12, 13) Ανέθεσε στον Ησαΐα να διακηρύξει: «Καθαριστείτε· πάρτε από μπροστά μου τις αχρείες πράξεις σας· πάψτε να κάνετε το κακό». (Ησ. 1:16-19) Και μέσω του Ιεζεκιήλ, ο Ιεχωβά ρώτησε: «Μήπως εγώ βρίσκω ευχαρίστηση στον θάνατο του πονηρού; . . . Δεν προτιμώ να απομακρυνθεί από τις οδούς του και να εξακολουθήσει να ζει; Δεν βρίσκω ευχαρίστηση στον θάνατο κανενός, . . . επιστρέψτε, λοιπόν, για να ζήσετε». (Ιεζ. 18:23, 32) Ο Ιεχωβά χαίρεται πολύ όταν βλέπει ανθρώπους να μετανοούν επειδή θέλει να εξακολουθήσουν να ζουν​—για πάντα! w24.08 σ. 9 ¶5, 6

Όλοι οι υπηρέτες του Θεού λαβαίνουν την πνευματική τροφή, κατεύθυνση και προστασία που χρειάζονται. Ένα παράδειγμα της απροσωποληψίας που δείχνει ο Ιεχωβά είναι το ότι κάνει διαθέσιμη την Αγία Γραφή σε ανθρώπους σε όλη τη γη σήμερα. Η Αγία Γραφή γράφτηκε αρχικά σε τρεις γλώσσες: στην εβραϊκή, στην αραμαϊκή και στην ελληνική. Μήπως εκείνοι που μπορούν να διαβάσουν τη Γραφή στις πρωτότυπες γλώσσες έχουν στενότερη σχέση με τον Ιεχωβά από ό,τι εκείνοι που δεν μπορούν; Όχι, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. (Ματθ. 11:25) Η επιδοκιμασία του Ιεχωβά δεν εξαρτάται από τη μόρφωσή μας ούτε από το πόσο καλοί είμαστε στις γλώσσες. Αντί να προσφέρει τη σοφία του μόνο στους πολύ μορφωμένους, ο Ιεχωβά την κάνει διαθέσιμη σε ανθρώπους σε όλη τη γη, είτε είναι πολύ μορφωμένοι είτε όχι. Ο Λόγος του, η Αγία Γραφή, έχει μεταφραστεί σε χιλιάδες γλώσσες. Ως αποτέλεσμα, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μπορούν να ωφεληθούν από τις διδασκαλίες της και να μάθουν πώς μπορούν να γίνουν φίλοι του.​—2 Τιμ. 3:16, 17. w24.06 σ. 6, 7 ¶13-15

Η καταστροφή του Ιουδαϊκού συστήματος πραγμάτων, την οποία είχε προείπει ο Ιησούς, πλησίαζε. Οι Χριστιανοί μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που απέμενε για να προετοιμαστούν ενισχύοντας ιδιότητες όπως η πίστη και η υπομονή τους. (Εβρ. 10:25· 12:1, 2) Εμείς πρόκειται σύντομα να αντιμετωπίσουμε μια θλίψη πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που βίωσαν οι Εβραίοι Χριστιανοί. (Ματθ. 24:21· Αποκ. 16:14, 16) Σκεφτείτε μερικές από τις πρακτικές συμβουλές που έδωσε ο Ιεχωβά σε εκείνους τους Χριστιανούς οι οποίες μπορούν να ωφελήσουν και εμάς. Ο απόστολος Παύλος παρότρυνε τους ομοπίστους του να σκάψουν βαθύτερα στον Λόγο του Θεού. (Εβρ. 5:14–6:1) Χρησιμοποιώντας τις Εβραϊκές Γραφές, παρουσίασε στους αδελφούς του λογικά επιχειρήματα για την ανωτερότητα του Χριστιανικού τρόπου λατρείας έναντι του Ιουδαϊσμού. Ο Παύλος ήξερε ότι η αυξημένη γνώση και η βαθύτερη κατανόηση της αλήθειας θα εξόπλιζαν εκείνους τους Χριστιανούς ώστε να εντοπίζουν και να απορρίπτουν τους εσφαλμένους συλλογισμούς για να μην παρασύρονται. w24.09 σ. 8 ¶2, 3· σ. 9 ¶6

Οι μαθητές του Ιησού χρειάζονταν ενθάρρυνση. Γιατί; Μερικοί είχαν αφήσει σπίτια, οικογένειες και επιχειρήσεις για να ακολουθούν τον Ιησού ολοχρόνια. (Ματθ. 19:27) Άλλοι αντιμετωπίζονταν ως απόβλητοι της κοινωνίας επειδή είχαν γίνει μαθητές του. (Ιωάν. 9:22) Έκαναν αυτές τις θυσίες επειδή πίστευαν ότι ο Ιησούς ήταν ο υποσχεμένος Μεσσίας. (Ματθ. 16:16) Αλλά όταν ο Ιησούς εκτελέστηκε, οι ελπίδες τους γκρεμίστηκαν και εκείνοι αποκαρδιώθηκαν. Ο Ιησούς αναμφίβολα αντιλαμβανόταν ότι η θλίψη των μαθητών του δεν ήταν σημάδι πνευματικής αδυναμίας, αλλά κατανοητή αντίδραση σε μια τρομερή απώλεια. Γι’ αυτό, την ίδια κιόλας μέρα που αναστήθηκε, άρχισε να ενθαρρύνει τους φίλους του. Για παράδειγμα, εμφανίστηκε στη Μαρία τη Μαγδαληνή την ώρα που εκείνη έκλαιγε στον τάφο του. (Ιωάν. 20:11, 16) Εμφανίστηκε επίσης στους δύο μαθητές που κατευθύνονταν προς το χωριό Εμμαούς. Εμφανίστηκε και στον απόστολο Πέτρο. w24.10 σ. 13 ¶5, 6

Γονείς, προετοιμάστε το παιδί σας για να υπερασπίζεται την πίστη του στον Δημιουργό. Ίσως το βρείτε χρήσιμο να ανασκοπήσετε μαζί άρθρα από τη σειρά «Οι Νεαροί Ρωτούν—Δημιουργία ή Εξέλιξη;» στον ιστότοπο jw.org. Κατόπιν, συζητήστε με το παιδί σας ποιο σκεπτικό βρίσκει πιο πειστικό για να βοηθήσει άλλους να κατανοήσουν την αλήθεια για τον Δημιουργό. Προτρέψτε το να χρησιμοποιεί απλά, λογικά επιχειρήματα αν κάποιοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν μια ευχάριστη συζήτηση. Για παράδειγμα, ένας συμμαθητής του ίσως πει: «Εγώ πιστεύω μόνο ό,τι βλέπω, και τον Θεό δεν τον έχω δει ποτέ». Ο νεαρός Χριστιανός θα μπορούσε να απαντήσει: «Φαντάσου ότι περπατάς σε ένα δάσος μακριά από κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα και ξαφνικά βλέπεις ένα πηγάδι. Τι θα συμπεράνεις; Αν το πηγάδι κάποιος έπρεπε να το φτιάξει, πόσο μάλλον το σύμπαν!» w24.12 σ. 18 ¶16

Όλοι χρειαζόμαστε καθοδηγία για να παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις στη ζωή μας. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορούμε να λάβουμε αυτή την καθοδηγία από τους πρεσβυτέρους και άλλους ώριμους Χριστιανούς. Αν είναι πολύ μεγαλύτεροι σε ηλικία από εμάς, δεν πρέπει να απορρίπτουμε αυτομάτως τις συμβουλές τους ως ξεπερασμένες. Ο Ιεχωβά θέλει να μαθαίνουμε από τους ηλικιωμένους. Είχαν στη διάθεσή τους περισσότερο χρόνο από εμάς για να αποκτήσουν πείρα, κατανόηση και σοφία. Στους Βιβλικούς χρόνους, ο Ιεχωβά χρησιμοποιούσε πιστούς ηλικιωμένους για να ενθαρρύνουν και να καθοδηγούν τον λαό του. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τον Μωυσή, τον Δαβίδ και τον απόστολο Ιωάννη. Έζησαν σε διαφορετικές εποχές, και οι περιστάσεις τους διέφεραν πολύ. Καθώς πλησίαζαν στο τέλος της ζωής τους, έδωσαν σοφές συμβουλές στους νεότερους. Ο καθένας από αυτούς τους πιστούς ηλικιωμένους τόνισε την αξία της υπακοής στον Θεό. Είτε είμαστε νέοι είτε ηλικιωμένοι, μπορούμε να ωφεληθούμε ανασκοπώντας τις συμβουλές τους.​—Ρωμ. 15:4· 2 Τιμ. 3:16. w24.11 σ. 8 ¶1, 2

Ήδη από την εποχή του Νώε, ο Θεός είχε απαγορεύσει στους ανθρώπους να καταναλώνουν αίμα. (Γέν. 9:3, 4) Ο Ιεχωβά επανέλαβε αυτόν τον περιορισμό στον Νόμο του προς τον Ισραήλ. Οποιοσδήποτε έτρωγε αίμα έπρεπε «να εξολοθρευτεί». (Λευιτ. 7:27) Ο Ιησούς υποστήριζε εκείνον τον Νόμο. (Ματθ. 5:17-19) Επομένως, θα ήταν αδιανόητο να προτρέψει ένα πλήθος Ιουδαίων να φάει την κυριολεκτική του σάρκα ή να πιει το αίμα που είχε στις φλέβες του. Ο Ιησούς μιλούσε συμβολικά, όπως και σε μια προηγούμενη περίπτωση όταν είπε σε μια Σαμαρείτισσα: “Το νερό που θα δώσω θα μεταδίδει αιώνια ζωή”. (Ιωάν. 4:7, 14) Ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι η Σαμαρείτισσα θα λάβαινε αιώνια ζωή απλώς και μόνο πίνοντας κάποιο συγκεκριμένο κυριολεκτικό νερό. Παρόμοια, δεν εννοούσε ότι τα πλήθη στα οποία μιλούσε στην Καπερναούμ θα ζούσαν για πάντα αν έτρωγαν την κυριολεκτική σάρκα του και έπιναν το κυριολεκτικό αίμα του. w24.12 σ. 9 ¶4-6

Οι Χριστιανοί σύζυγοι χρειάζεται να προσέχουν ώστε να μην υιοθετήσουν εσφαλμένη άποψη για τις γυναίκες. Γιατί; Ένας λόγος είναι ότι οι σκέψεις ενός ατόμου συχνά οδηγούν σε πράξεις. Ο απόστολος Παύλος προειδοποίησε τους χρισμένους Χριστιανούς στη Ρώμη να “μη διαπλάθονται από αυτό το σύστημα πραγμάτων”. (Ρωμ. 12:1, 2) Όταν ο Παύλος έγραψε στους Ρωμαίους, η εκκλησία προφανώς υπήρχε ήδη κάποιο διάστημα. Ωστόσο, τα λόγια του Παύλου υπονοούν ότι κάποιοι στην εκκλησία εξακολουθούσαν να επηρεάζονται από τις συνήθειες και τη νοοτροπία του κόσμου. Να γιατί τους παρότρυνε να αλλάξουν τη νοοτροπία και τη συμπεριφορά τους. Αυτή η συμβουλή ασφαλώς ισχύει και για τους Χριστιανούς συζύγους σήμερα. Δυστυχώς, μερικοί από αυτούς έχουν επηρεαστεί από τη νοοτροπία του κόσμου και έχουν φτάσει στο σημείο να κακοποιούν τη σύζυγό τους. w25.01 σ. 9 ¶4

Οι πρεσβύτεροι σήμερα είναι πολυάσχολοι. Είναι ευαγγελιστές. (2 Τιμ. 4:5) Ηγούνται με ζήλο στη διακονία αγρού, οργανώνουν το έργο κηρύγματος στον τοπικό τομέα και μας εκπαιδεύουν για να κηρύττουμε και να διδάσκουμε αποτελεσματικά. Υπηρετούν επίσης ως ελεήμονες, αμερόληπτοι κριτές. Όταν ένας Χριστιανός διαπράττει σοβαρή αμαρτία, οι πρεσβύτεροι προσπαθούν να τον βοηθήσουν να αποκαταστήσει τη φιλία του με τον Ιεχωβά. Ταυτόχρονα, προσέχουν να διατηρούν την εκκλησία καθαρή. (1 Κορ. 5:12, 13· Γαλ. 6:1) Πρωτίστως, οι πρεσβύτεροι είναι γνωστοί ως ποιμένες. (1 Πέτρ. 5:1-3) Εκφωνούν καλά προετοιμασμένες Βιβλικές ομιλίες, προσπαθούν να γνωριστούν με όλους στην εκκλησία και κάνουν ποιμαντικές επισκέψεις. Μερικοί πρεσβύτεροι συμβάλλουν επίσης στην οικοδόμηση και στη συντήρηση Αιθουσών Βασιλείας, στη διοργάνωση των συνελεύσεων και στο έργο των Επιτροπών Προσέγγισης Νοσοκομείων και των Ομάδων Επισκέψεων σε Ασθενείς, εκτός από τους άλλους διορισμούς τους. Οι πρεσβύτεροι εργάζονται σκληρά για εμάς! w24.10 σ. 20 ¶9

Στην Αγία Γραφή, ο όρος απολύτρωση αναφέρεται στην απελευθέρωση, ή αλλιώς στην απαλλαγή, που προκύπτει χάρη στο ότι καταβλήθηκε το λύτρο. Ο απόστολος Πέτρος το εξέφρασε ως εξής: «Γνωρίζετε ότι δεν ελευθερωθήκατε [κυριολεκτικά «δεν απολυτρωθήκατε»] με φθαρτά πράγματα, με ασήμι ή χρυσάφι, από τον πατροπαράδοτο μάταιο τρόπο της ζωής σας, αλλά με πολύτιμο αίμα, όμοιο με το αίμα ενός αψεγάδιαστου και ακηλίδωτου αρνιού, το αίμα του Χριστού». (1 Πέτρ. 1:18, 19· υποσ.) Χάρη στη λυτρωτική θυσία, μπορούμε να απελευθερωθούμε από την καταδυνάστευση της αμαρτίας και του θανάτου. (Ρωμ. 5:21) Ασφαλώς, έχουμε βάσιμους λόγους να νιώθουμε βαθύτατα υπόχρεοι στον Ιεχωβά και στον Ιησού για την απολύτρωση που έρχεται από το πολύτιμο αίμα, δηλαδή τη ζωή, του Ιησού. w25.02 σ. 5 ¶15, 16

Πώς μπορούμε να φυλαγόμαστε; Σκεφτείτε τι μαθαίνουμε από την περίπτωση του νεαρού που αναφέρεται στο 7ο κεφάλαιο των Παροιμιών. Αυτός διέπραξε σεξουαλική ανηθικότητα με μια ανήθικη γυναίκα. Το εδάφιο 22 μας λέει ότι ο νεαρός την ακολούθησε «μεμιάς». Αλλά όπως δείχνουν τα προηγούμενα εδάφια, είχε κάνει αρκετά βήματα πριν από αυτό, τα οποία τον οδήγησαν σταδιακά στην αμαρτία. Τι οδήγησε στην αμαρτία του; Κατ’ αρχάς, το δειλινό, αυτός «προχωρούσε στον δρόμο κοντά στη γωνία της [ανήθικης γυναίκας]». Έπειτα, πήγε προς το σπίτι της. (Παρ. 7:8, 9) Κατόπιν, όταν είδε τη γυναίκα, δεν έφυγε. Αντίθετα, δέχτηκε το φιλί της και την άκουσε καθώς εκείνη μιλούσε για τις θυσίες συμμετοχής που είχε προσφέρει, προσπαθώντας ίσως να τον κάνει να νομίσει ότι δεν ήταν κακό άτομο. (Παρ. 7:13, 14, 21) Αν ο νεαρός είχε αποφύγει τους κινδύνους που οδήγησαν στην αμαρτία, θα είχε φυλαχτεί από τους πειρασμούς και από την αμαρτία. w24.07 σ. 16 ¶8, 9· σ. 19 ¶19

Ο Ιεχωβά δεν ανέχεται τη σοβαρή αδικοπραγία ανάμεσα στον λαό του. Δεν έχει την άποψη ότι πρέπει να επιτρέπεται «με έλεος» σε αμετανόητους παραβάτες να συνεχίζουν να συναναστρέφονται με τους πιστούς του λάτρεις. Ο Ιεχωβά είναι ελεήμων, αλλά δεν είναι ανεκτικός ούτε υποβιβάζει τους κανόνες του. (Ιούδα 4) Μάλιστα, κάτι τέτοιο δεν θα ήταν σε καμιά περίπτωση ένδειξη ελέους, επειδή θα έθετε σε κίνδυνο όλη την εκκλησία. (Παρ. 13:20· 1 Κορ. 15:33) Ωστόσο, μαθαίνουμε ότι ο Ιεχωβά δεν θέλει να καταστραφεί κανείς. Θέλει να σώσει τους ανθρώπους οποτεδήποτε είναι δυνατόν. Δείχνει έλεος στους ανθρώπους όταν η κατάσταση της καρδιάς τους έχει αλλάξει και θέλουν να αποκαταστήσουν τη σχέση τους μαζί του. (Ιεζ. 33:11· 2 Πέτρ. 3:9) Γι’ αυτό, όταν εκείνος ο άνθρωπος στην Κόρινθο μετανόησε και εγκατέλειψε την αμαρτωλή του πορεία, ο Ιεχωβά χρησιμοποίησε τον απόστολο Παύλο για να εξηγήσει στην εκκλησία ότι έπρεπε να τον συγχωρήσουν και να τον καλοδεχτούν. w24.08 σ. 17 ¶7· σ. 18, 19 ¶14, 15

Στην παραβολή για τα πρόβατα και τα κατσίκια, ο Ιησούς περιέγραψε το πώς θα κριθούν οι άνθρωποι που έχουν την ευκαιρία να στηρίξουν τους χρισμένους αδελφούς του. (Ματθ. 25:31-46) Κατά τη «μεγάλη θλίψη», θα εκφέρει αυτή την κρίση ακριβώς πριν από τον Αρμαγεδδώνα. (Ματθ. 24:21) Όπως ένας βοσκός χωρίζει τα πρόβατα από τα κατσίκια, έτσι και ο Ιησούς θα χωρίσει εκείνους που στηρίζουν όσια τους χρισμένους ακολούθους του από εκείνους που δεν τους στηρίζουν. Οι Βιβλικές προφητείες δείχνουν ότι ο Ιησούς, ως ο διορισμένος Κριτής του Ιεχωβά, θα κρίνει δίκαια. (Ησ. 11:3, 4) Ο Ιησούς παρατηρεί τη διαγωγή, τη στάση και την ομιλία των ανθρώπων​—μεταξύ άλλων και το πώς φέρονται στους χρισμένους αδελφούς του. (Ματθ. 12:36, 37) Θα ξέρει ποιος στήριζε τους χρισμένους αδελφούς του και το έργο τους. Ένας από τους κυριότερους τρόπους με τους οποίους τα προβατοειδή άτομα στηρίζουν τους αδελφούς του Χριστού είναι βοηθώντας τους στο έργο κηρύγματος. w24.09 σ. 20, 21 ¶3, 4

Μπορούμε να βεβαιωνόμαστε ότι αυτό που πιστεύουμε είναι αλήθεια συγκρίνοντάς το με αυτό που λέει η Αγία Γραφή. Για παράδειγμα, σκεφτείτε τον νεαρό που αναρωτιέται αν έχει αξία στα μάτια του Θεού. Είναι σωστό να αφήσει το ερώτημα να αιωρείται και απλώς να συμπεράνει ότι όντως δεν έχει αξία; Όχι, πρέπει να “βεβαιωθεί για όλα τα πράγματα” μαθαίνοντας τις σκέψεις του Ιεχωβά για το συγκεκριμένο ζήτημα. Καθώς διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού, «ακούμε» τον Ιεχωβά να μας μιλάει. Αλλά για να μάθουμε τις σκέψεις του για ένα συγκεκριμένο ερώτημα, απαιτείται προσπάθεια. Καθώς διαβάζουμε τη Γραφή, χρειάζεται να εστιάσουμε στο θέμα που μας απασχολεί. Μπορούμε να κάνουμε έρευνα γύρω από αυτό, χρησιμοποιώντας τα αποτελεσματικά εργαλεία μελέτης που μας παρέχει η οργάνωση του Ιεχωβά. (Παρ. 2:3-6) Μπορούμε να προσευχηθούμε στον Ιεχωβά να κατευθύνει την έρευνά μας και να μας βοηθήσει να βρούμε τις σκέψεις του γύρω από το ερώτημά μας. Κατόπιν, μπορούμε να αναζητήσουμε Βιβλικές αρχές και πρακτικές πληροφορίες που εφαρμόζονται στην περίπτωσή μας. w24.10 σ. 25 ¶4, 5

Ο Ιεχωβά δεν θα ευλογήσει τις προσπάθειες κανενός που οδηγείται από υπερηφάνεια ή ιδιοτελή φιλοδοξία. (1 Κορ. 10:24, 33· 13:4) Κάποιες φορές, ακόμα και οι στενότεροι σύντροφοι του Ιησού επιδίωκαν προνόμια για λάθος λόγους. Αναλογιστείτε ένα περιστατικό με δύο αποστόλους του Ιησού, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Ζήτησαν από τον Ιησού να τους δώσει θέσεις εξοχότητας στη Βασιλεία του. Ο Ιησούς δεν τους επαίνεσε για τη φιλοδοξία τους. Αντίθετα, εξήγησε και στους 12 αποστόλους: «Όποιος θέλει να γίνει μεγάλος μεταξύ σας πρέπει να είναι υπηρέτης σας, και όποιος θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας πρέπει να είναι ο δούλος όλων». (Μάρκ. 10:35-37, 43, 44) Οι αδελφοί που επιδιώκουν προνόμια με το κατάλληλο κίνητρο​—δηλαδή να υπηρετούν άλλους​—θα είναι ευλογία για την εκκλησία.​—1 Θεσ. 2:8. w24.11 σ. 15, 16 ¶7, 8

Όταν παίρνουμε αποφάσεις, η αγάπη θα μας υποκινήσει να επιζητούμε το συμφέρον «του άλλου» και να είμαστε μετριόφρονες. (1 Κορ. 10:23, 24, 32· 1 Τιμ. 2:9, 10) Τότε θα πάρουμε μια απόφαση η οποία αντανακλά την αγάπη και τον σεβασμό μας για τους άλλους. Αν πρόκειται να πάρετε μια σοβαρή απόφαση, σκεφτείτε τι θα χρειαζόταν για να την υλοποιήσετε. Ο Ιησούς μάς δίδαξε να “υπολογίζουμε τη δαπάνη”. (Λουκ. 14:28) Γι’ αυτό, σκεφτείτε τον χρόνο, τους πόρους και τις προσπάθειες που θα χρειαστεί να επενδύσετε για να έχει επιτυχία η απόφασή σας. Σε κάποιες περιπτώσεις, θα μπορούσατε να συζητήσετε με την οικογένειά σας για να δείτε τι θα χρειαστεί να κάνει το κάθε μέλος της ώστε να υποστηρίξει τη συγκεκριμένη απόφαση. Γιατί έχει τόση αξία αυτού του είδους ο σχεδιασμός; Μπορεί να αποκαλύψει ότι η απόφασή σας χρειάζεται κάποιες προσαρμογές ή ότι μια διαφορετική επιλογή είναι πιο πρακτική. Και αν συμπεριλάβετε στον σχεδιασμό τα μέλη της οικογένειάς σας και ακούσετε τις ιδέες τους, τότε και εκείνοι θα συνεργαστούν πιο πρόθυμα μαζί σας για την επιτυχία της απόφασης. w25.01 σ. 18, 19 ¶14, 15

Ο Ησαΐας αποκαλύπτει γιατί έχουμε κάθε λόγο “να αγαλλόμαστε και να χαιρόμαστε” για τον πνευματικό παράδεισο. Αυτό το περιβάλλον το έχει δημιουργήσει ο Ιεχωβά. (Ησ. 65:18, 19) Να γιατί μας χρησιμοποιεί ώστε να απομακρύνει ανθρώπους από τις πνευματικά κατάξερες οργανώσεις αυτού του παλιού κόσμου και να τους οδηγεί στο όμορφο πνευματικό περιβάλλον μας! Νιώθουμε ενθουσιασμό για τις ευλογίες που απολαμβάνουμε χάρη στο ότι είμαστε στην αλήθεια και υποκινούμαστε να μιλάμε σε άλλους για αυτές. (Ιερ. 31:12) Νιώθουμε επίσης ευγνωμοσύνη και ενθουσιασμό για την ελπίδα που έχουμε ως κάτοικοι του πνευματικού παραδείσου. Η Αγία Γραφή υπόσχεται ότι “θα χτίσουμε σπίτια και θα κατοικήσουμε σε αυτά, και θα φυτέψουμε αμπέλια και θα φάμε τον καρπό τους”. “Δεν θα μοχθούμε μάταια” επειδή θα είμαστε “ευλογημένοι από τον Ιεχωβά”. Εκείνος μας υπόσχεται μια ασφαλή, βαθιά ικανοποιητική ζωή με πραγματικό σκοπό. Εκείνος γνωρίζει τις ανάγκες όλων των ανθρώπων και θα “χορτάσει την επιθυμία κάθε ζωντανού πλάσματος”.​—Ησ. 65:20-24· Ψαλμ. 145:16. w24.04 σ. 22, 23 ¶11, 12

Κάνουμε τον Ιεχωβά Βράχο μας όταν στηριζόμαστε πλήρως σε αυτόν. Έχουμε την πεποίθηση ότι, αν τον υπακούμε ακόμα και σε δύσκολους καιρούς, θα ωφελούμαστε. (Ησ. 48:17, 18) Καθώς γευόμαστε τη στήριξή του, η εμπιστοσύνη μας σε αυτόν θα μεγαλώνει. Ως αποτέλεσμα, θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε δοκιμασίες τις οποίες μόνο με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπορούμε να αντέξουμε. Όπως ένας συμπαγής βράχος, ο Ιεχωβά είναι σταθερός και αμετακίνητος. Είναι συνεπής ως προς την προσωπικότητά του και ακλόνητος ως προς τον σκοπό του. (Μαλ. 3:6) Όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον στασιασμό στην Εδέμ, ο Ιεχωβά δεν αμφιταλαντεύτηκε. Όπως έγραψε ο απόστολος Παύλος, ο Ιεχωβά «δεν μπορεί να αρνηθεί τον εαυτό του». (2 Τιμ. 2:13) Αυτό σημαίνει πως, ό,τι και αν συμβεί ή ό,τι και αν κάνουν οι άλλοι, ο Ιεχωβά δεν θα παρεκκλίνει ποτέ από τις ιδιότητές του, τον σκοπό του ή τους κανόνες του. Με εμπιστοσύνη στον σταθερό Θεό μας, μπορούμε να αποβλέπουμε σε εκείνον για σωτηρία και για βοήθεια ώστε να αντέξουμε σε θυελλώδεις καιρούς.​—Ψαλμ. 62:6, 7. w24.06 σ. 27 ¶7, 8

Αν κάνετε στενή γνωριμία, τι θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε αν θα παντρευτείτε ή όχι; Γνωρίστε καλά ο ένας τον άλλον. Πιθανότατα μάθατε κάποια πράγματα για το άλλο άτομο πριν αρχίσετε να βγαίνετε ραντεβού. Αλλά τώρα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε “τον κρυφό άνθρωπο της καρδιάς”. Αυτό περιλαμβάνει το να μάθετε περισσότερα για την πνευματικότητα, την προσωπικότητα και τη νοοτροπία του υποψήφιου συντρόφου σας. Με τον καιρό, θα πρέπει να είστε σε θέση να απαντήσετε σε ερωτήσεις όπως: “Θα είναι αυτό το άτομο καλός γαμήλιος σύντροφος για εμένα;” (Παρ. 31:26, 27, 30· Εφεσ. 5:33· 1 Τιμ. 5:8) “Μπορούμε να καλύπτουμε τις συναισθηματικές ανάγκες ο ένας του άλλου; Μπορούμε να ανεχτούμε τα ελαττώματα ο ένας του άλλου;” (Ρωμ. 3:23) Καθώς γνωρίζετε ο ένας τον άλλον, να θυμάστε: Το αν ταιριάζετε εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, όχι από το πόσο μοιάζετε, αλλά από το πόση προσαρμοστικότητα δείχνετε στα σημεία στα οποία διαφέρετε. w24.05 σ. 27 ¶5

Ο βασιλιάς Δαβίδ έκανε σοβαρά σφάλματα. Αλλά όταν ο προφήτης Νάθαν τού μίλησε ευθέως για την αμαρτία του, ο Δαβίδ μετανόησε ταπεινά. (Ψαλμ. 51:3, 4, 17, επιγραφή) Ο βασιλιάς Εζεκίας επίσης αμάρτησε εναντίον του Ιεχωβά. (2 Χρον. 32:25) Αλλά όπως ο Δαβίδ, έτσι και ο Εζεκίας μετανόησε ταπεινά. (2 Χρον. 32:26) Σε τελική ανάλυση, ο Ιεχωβά τον θεώρησε πιστό βασιλιά ο οποίος «έκανε το σωστό». (2 Βασ. 18:3) Τι μαθαίνουμε; Χρειάζεται να μετανοούμε για τις αμαρτίες μας και να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μην τις επαναλάβουμε. Τι γίνεται αν λάβουμε συμβουλή από τους πρεσβυτέρους, ακόμα και για κάποιο φαινομενικά ασήμαντο ζήτημα; Δεν πρέπει να νιώθουμε ότι μας έχει απορρίψει ο Ιεχωβά ή οι πρεσβύτεροι. Ακόμα και οι καλοί βασιλιάδες του Ισραήλ χρειαζόταν να λαβαίνουν συμβουλή και έλεγχο. (Εβρ. 12:6) Όταν λαβαίνουμε διόρθωση, πρέπει (1) να ανταποκρινόμαστε ταπεινά, (2) να κάνουμε τις αναγκαίες αλλαγές και (3) να συνεχίζουμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά ολόκαρδα. Αν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας, ο Ιεχωβά θα μας συγχωρεί.​—2 Κορ. 7:9, 11. w24.07 σ. 21 ¶8, 9· σ. 22 ¶11

Ένας παραβάτης απομακρύνεται από την εκκλησία αν δεν ανταποκριθεί στις επανειλημμένες προσπάθειες των πρεσβυτέρων να τον οδηγήσουν σε μετάνοια. (2 Βασ. 17:12-15) Οι πράξεις του δείχνουν ότι έχει επιλέξει να μην τηρεί τους κανόνες του Ιεχωβά. (Δευτ. 30:19, 20) Γίνεται μια ανακοίνωση για να πληροφορηθεί η εκκλησία ότι αυτός δεν είναι πια Μάρτυρας του Ιεχωβά. Σκοπός αυτής της ανακοίνωσης δεν είναι να ταπεινώσει τον παραβάτη. Η ανακοίνωση γίνεται για να μπορούν οι αδελφοί της εκκλησίας να ακολουθήσουν τη Βιβλική νουθεσία να “πάψουν να συναναστρέφονται” αυτό το άτομο και μάλιστα “ούτε καν να τρώνε” μαζί του. (1 Κορ. 5:9-11) Υπάρχει βάσιμος λόγος για τον οποίο δίνεται αυτή η κατεύθυνση. Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Λίγο προζύμι προκαλεί ζύμωση σε όλο το ζυμάρι». (1 Κορ. 5:6) Οι αμετανόητοι παραβάτες μπορεί να αποδυναμώσουν την αποφασιστικότητα εκείνων που προσπαθούν να ζουν σύμφωνα με τους δίκαιους κανόνες του Ιεχωβά.​—Παρ. 13:20· 1 Κορ. 15:33. w24.08 σ. 26, 27 ¶3, 4

Δεν μπορούμε να μεταδώσουμε κυριολεκτικά δύναμη στους άλλους. Αλλά μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη δική μας δύναμη για χάρη τους. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια εξυπηρέτηση ή δουλειές του σπιτιού για έναν ηλικιωμένο ή ανήμπορο Χριστιανό. Ή θα μπορούσαμε να προσφερθούμε να βοηθάμε στην καθαριότητα και στη συντήρηση της Αίθουσας Βασιλείας. Επιπλέον, μην ξεχνάτε ότι και τα λόγια έχουν δύναμη. Μπορείτε να σκεφτείτε κάποιον που θα τον ωφελούσε ο ειλικρινής έπαινος; Ξέρετε κάποιον που χρειάζεται παρηγοριά; Αν ναι, πάρτε την πρωτοβουλία να ενεργήσετε ανάλογα. Μπορείτε να επισκεφτείτε αυτό το άτομο, να του τηλεφωνήσετε ή ίσως να του στείλετε μια κάρτα, ένα e-mail ή ένα γραπτό μήνυμα. Μη νιώθετε ότι πρέπει να βρείτε εξεζητημένα λόγια. Λίγα απλά λόγια από καρδιάς μπορεί να είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται ο ομόπιστός σας για να παραμείνει πιστός άλλη μια μέρα ή να νιώσει καλύτερα με την κατάστασή του.​—Παρ. 12:25· Εφεσ. 4:29. w24.09 σ. 28 ¶8-10

Αν υπηρετείτε ως διακονικός υπηρέτης για κάποιο διάστημα, ίσως έχετε κάνει αρκετή πρόοδο ώστε να αποκτήσετε τα προσόντα για να υπηρετήσετε ως πρεσβύτερος. Μπορείτε να επιδιώξετε αυτό το «καλό έργο»; Τι περιλαμβάνει το έργο του πρεσβυτέρου; Ο πρεσβύτερος ηγείται στο κήρυγμα, εργάζεται σκληρά στην ποίμανση και στη διδασκαλία και εποικοδομεί την εκκλησία με τα λόγια του και το παράδειγμά του. Εύλογα, η Αγία Γραφή αποκαλεί τους σκληρά εργαζόμενους πρεσβυτέρους «δώρα σε μορφή ανθρώπων». (Εφεσ. 4:8) Πώς μπορείτε να αποκτήσετε τα προσόντα για να υπηρετήσετε ως πρεσβύτερος; Το να αποκτήσει κάποιος τα προσόντα του πρεσβυτέρου διαφέρει από το να έχει τα προσόντα για μια δουλειά. Συνήθως στην αγορά εργασίας, αν έχετε τις βασικές δεξιότητες που αναζητάει ένας εργοδότης, μπορείτε να πάρετε τη δουλειά. Αντίθετα, αν θέλετε να διοριστείτε πρεσβύτερος, δεν αρκεί να έχετε δεξιότητες στο κήρυγμα και στη διδασκαλία. Χρειάζεται να διαθέτετε τα Βιβλικά προσόντα των πρεσβυτέρων που αναφέρονται στα εδάφια 1 Τιμόθεο 3:1-7 και Τίτο 1:5-9. w24.11 σ. 20 ¶1-3