Ιούλιος

Μερικοί υπηρέτες του Ιεχωβά νιώθουν τις συνέπειες των γηρατειών, παλεύουν με προβλήματα υγείας ή έχουν κάποια αναπηρία. Αυτές οι καταστάσεις ίσως τους κάνουν να νιώθουν αβέβαιοι για την αξία τους στα μάτια του Ιεχωβά. Ίσως ρωτούν: “Παραμένω χρήσιμος για τον Ιεχωβά;” Ο συγγραφέας του 71ου Ψαλμού εξέφρασε μια παρόμοια ανησυχία όταν προσευχήθηκε: «Μη με εγκαταλείψεις όταν σβήσει η δύναμή μου». (Ψαλμ. 71:9, 18) Ωστόσο, ο ψαλμωδός παρέμενε πεπεισμένος ότι, αν υπηρετούσε τον Θεό του όσια, εκείνος θα τον καθοδηγούσε και θα τον στήριζε. Όπως έμαθε ο ψαλμωδός, ο Ιεχωβά ευαρεστείται με εκείνους που κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να τον υπηρετούν παρά τους περιορισμούς τους. (Ψαλμ. 37:23-25) Ηλικιωμένοι, να βλέπετε την κατάστασή σας από την άποψη του Ιεχωβά. Εκείνος μπορεί να σας βοηθήσει να ευημερείτε πνευματικά ακόμα και αν δυσκολεύεστε από σωματική άποψη. (Ψαλμ. 92:12-15) Αντί να εστιάζετε στο τι δεν μπορείτε πλέον να κάνετε, επικεντρωθείτε σε αυτά που μπορείτε να κάνετε. w24.10 σ. 28 ¶14-16

Οι ανώριμοι Χριστιανοί συχνά δυσκολεύονται όταν αντιμετωπίζουν καταστάσεις στις οποίες πρέπει να συλλογιστούν Βιβλικές αρχές και να τις εφαρμόσουν. Αν δεν υπάρχει κάποιος Βιβλικός νόμος, μερικοί ίσως νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Άλλοι ίσως ζητούν κάποιον κανόνα όταν δεν απαιτείται κανόνας. Λόγου χάρη, οι Χριστιανοί στην Κόρινθο προφανώς ζήτησαν από τον απόστολο Παύλο έναν κανόνα σχετικά με το αν μπορούσαν να τρώνε τροφές που είχαν προσφερθεί σε κάποιο είδωλο. Αντί να τους πει τι να κάνουν, ο Παύλος αναγνώρισε τον ρόλο της συνείδησης και το γεγονός ότι κάθε άτομο έχει “το δικαίωμα να επιλέγει”. Έκανε λογικούς συλλογισμούς με βάση αρχές οι οποίες θα επέτρεπαν σε κάθε άτομο να έχει ειρήνη με τη συνείδησή του και παράλληλα να μη σκανδαλίζει τους άλλους. (1 Κορ. 8:7-9) Με αυτόν τον τρόπο, ο Παύλος βοήθησε τους Κορινθίους να αναπτυχθούν πνευματικά, έτσι ώστε να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν τις δικές τους δυνάμεις διάκρισης αντί να εξαρτώνται από κάποιον άλλον ή απλώς να αναζητούν κανόνες. w24.04 σ. 5 ¶14

Στις ημέρες του Ιωνά, δόθηκε η ευκαιρία στους Νινευίτες να μετανοήσουν. Θυμηθείτε τι είπε ο Ιησούς σχετικά με την «ανάσταση κρίσης». Θα συμπεριλάβει όσους «έπραξαν απαίσια πράγματα». (Ιωάν. 5:29) Επομένως, φαίνεται ότι ίσως υπάρχει κάποια ελπίδα και για τους κατοίκους των Σοδόμων και των Γομόρρων. Είναι πιθανό ότι τουλάχιστον κάποιοι από εκείνους τους ανθρώπους θα αναστηθούν, και ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να τους διδάξουμε για τον Ιεχωβά και τον Ιησού Χριστό. Ο Ιεχωβά ήταν ανέκαθεν εκείνος που “ερευνάει την καρδιά, που εξετάζει τις ενδόμυχες σκέψεις”. Σε σχέση με τη μελλοντική ανάσταση, εκείνος όπως πάντα θα “δώσει στον καθέναν σύμφωνα με τις οδούς του”. Ο Ιεχωβά θα είναι σταθερός όταν αυτό είναι απαραίτητο αλλά ελεήμων οποτεδήποτε αυτό είναι δυνατόν. Συνεπώς, δεν πρέπει να συμπεραίνουμε ότι ένα άτομο δεν έχει ελπίδα ανάστασης εκτός και αν ξέρουμε ότι όντως ισχύει κάτι τέτοιο! w24.05 σ. 5, 6 ¶15, 16

Στο διάβα των αιώνων, το άγγελμα του Θεού ενίσχυε τους υπηρέτες του όταν είχαν να επιτελέσουν ένα δύσκολο έργο. Πάρτε για παράδειγμα τον προφήτη Ιερεμία. Ο Ιερεμίας δίσταζε όταν ο Ιεχωβά τού έδωσε τον διορισμό να κηρύττει. Μάλιστα είπε: «Εγώ δεν ξέρω πώς να μιλήσω, γιατί είμαι παιδί». (Ιερ. 1:6) Πώς υπερνίκησε αυτή την έλλειψη αυτοπεποίθησης; Αντλούσε δύναμη από τον λόγο του Θεού. Ο Ιερεμίας είπε: «Ο λόγος του έγινε σαν φωτιά κλεισμένη μέσα στα κόκαλά μου, και κουράστηκα να τον κρατώ μέσα μου». (Ιερ. 20:8, 9) Αν και ο τομέας του Ιερεμία ήταν δύσκολος, το άγγελμα που του ανατέθηκε να διακηρύξει του έδινε την αναγκαία δύναμη για να κάνει το έργο. Οι Χριστιανοί αντλούν δύναμη από το άγγελμα του Λόγου του Θεού. Ο απόστολος Παύλος είπε ότι η απόκτηση ακριβούς γνώσης θα ωθούσε τους αδελφούς του να “περπατήσουν αντάξια του Ιεχωβά” καθώς θα “καρποφορούσαν όσον αφορά κάθε καλό έργο”.​—Κολ. 1:9, 10. w24.04 σ. 14, 15 ¶2-4

Ο Σαδώκ παρέμεινε όσιος στον Ιεχωβά παρά την επιλογή του αρχιερέα Αβιάθαρ να υποστηρίξει τον Αδωνία, τον γιο του Δαβίδ που σχεδίαζε να σφετεριστεί τον θρόνο. Ο Δαβίδ δεν αμφέβαλε ποτέ για την οσιότητα του Σαδώκ. Όταν αποκαλύφτηκε η πλεκτάνη του Αδωνία, ο Δαβίδ ζήτησε από τον Σαδώκ, τον Νάθαν και τον Βεναΐα να χρίσουν βασιλιά τον Σολομώντα. (1 Βασ. 1:32-34) Το παράδειγμα όσιων λάτρεων του Ιεχωβά, όπως ήταν ο Νάθαν και οι άλλοι υποστηρικτές του βασιλιά Δαβίδ, πιθανότατα ενίσχυσε και ενθάρρυνε τον Σαδώκ. Όταν ο Σολομών έγινε βασιλιάς, «διόρισε τον Σαδώκ τον ιερέα στη θέση του Αβιάθαρ». (1 Βασ. 2:35) Πώς μπορείτε να μιμηθείτε τον Σαδώκ; Αν κάποιο κοντινό σας πρόσωπο επιλέξει να εγκαταλείψει τον Ιεχωβά, δείξτε καθαρά ποια είναι η επιλογή σας. (Ιησ. Ναυή 24:15) Ο Ιεχωβά θα σας δώσει τη δύναμη και το θάρρος που θα χρειαστείτε. Να στηρίζεστε σε εκείνον μέσω προσευχής και μένοντας κοντά σε όσιους συλλάτρεις σας. Ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμη την οσιότητά σας και θα σας ανταμείψει για αυτήν.​—2 Σαμ. 22:26. w24.07 σ. 6, 7 ¶16, 17

Στο εδάφιο Ψαλμός 15:2, ο φίλος του Θεού περιγράφεται ως «αυτός που περπατάει άψογα, κάνοντας το σωστό». Οι λέξεις «περπατάει» και «κάνοντας» υποδηλώνουν δράση που είναι τόσο διαρκής όσο και προοδευτική. Αλλά μπορούμε όντως να “περπατάμε άψογα”; Ναι. Αν και κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος, ο Ιεχωβά θα θεωρεί ότι “περπατάμε άψογα” αν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τον υπακούμε. Όταν αφιερωνόμαστε στον Θεό και βαφτιζόμαστε, αυτό είναι απλώς η αρχή του ταξιδιού μας με τον Θεό. Προσέξτε ότι, στους Βιβλικούς χρόνους, το να ανήκει κάποιος στο έθνος του Ισραήλ δεν του έδινε αυτομάτως τα προσόντα για να είναι φιλοξενούμενος του Ιεχωβά. Μερικοί τον επικαλούνταν αλλά όχι «με αλήθεια ούτε με δικαιοσύνη». (Ησ. 48:1) Οι ειλικρινείς Ισραηλίτες έπρεπε να μάθουν για τις απαιτήσεις του Ιεχωβά και να τις τηρούν. Παρόμοια, προκειμένου να έχουμε την επιδοκιμασία του Θεού σήμερα, δεν αρκεί να βαφτιστούμε και να συνταυτιστούμε με τη Χριστιανική εκκλησία. Πρέπει να “κάνουμε το σωστό” διαρκώς. w24.06 σ. 9 ¶4· σ. 10 ¶6

Ποιοι είναι κάποιοι τρόποι με τους οποίους ο Ιεχωβά δείχνει γενναιοδωρία; Ας εξετάσουμε μερικά παραδείγματα. Ο Ιεχωβά μάς δίνει υλικά πράγματα. Ίσως να μην έχουμε πάντοτε πολυτέλειες, αλλά χάρη στον Ιεχωβά, οι περισσότεροι έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε. Για παράδειγμα, εκείνος φροντίζει να έχουμε τροφή, ρούχα και στέγη. (Ψαλμ. 4:8· Ματθ. 6:31-33· 1 Τιμ. 6:6-8) Μήπως ο Ιεχωβά φροντίζει για τις υλικές μας ανάγκες απλώς και μόνο από υποχρέωση; Ούτε κατά διάνοια! Ας εξετάσουμε τα λόγια του Ιησού στα εδάφια Ματθαίος 6:25, 26. Μιλώντας για τα πουλιά, λέει: «Δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε μαζεύουν σε αποθήκες». Ωστόσο, προσέξτε τι λέει στη συνέχεια: «Ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει». Έπειτα, ο Ιησούς ρωτάει: «Δεν αξίζετε εσείς περισσότερο από αυτά;» Ποιο είναι το δίδαγμα; Αν ο Ιεχωβά φροντίζει για τις ανάγκες των ζώων, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα φροντίσει και για εμάς! Όπως ένας στοργικός ανθρώπινος πατέρας, έτσι και ο Ιεχωβά φροντίζει την οικογένειά του από αγάπη.​—Ψαλμ. 145:16· Ματθ. 6:32. w24.09 σ. 26, 27 ¶4-6

Διακονικός υπηρέτης είναι ένας βαφτισμένος αδελφός ο οποίος διορίζεται από το άγιο πνεύμα για να βοηθάει τους πρεσβυτέρους να φροντίζουν για πολλά πρακτικά ζητήματα μέσα στην εκκλησία. Οι διακονικοί υπηρέτες είναι πρωτίστως πνευματικοί άντρες. Αγαπούν τον Ιεχωβά και ζουν σύμφωνα με τους δίκαιους κανόνες του. Νιώθουν επίσης βαθιά αγάπη για τους αδελφούς και τις αδελφές τους. (Ματθ. 22:37-39) Πώς μπορεί ένας βαφτισμένος αδελφός να επιδιώξει να γίνει διακονικός υπηρέτης; Η Αγία Γραφή αναφέρει τα προσόντα που πρέπει να διαθέτουν όσοι διορίζονται διακονικοί υπηρέτες. (1 Τιμ. 3:8-10, 12) Μπορείτε να επιδιώξετε αυτό το προνόμιο μελετώντας τα συγκεκριμένα Βιβλικά προσόντα και καταβάλλοντας σθεναρές προσπάθειες για να τα αποκτήσετε. Αλλά πρώτα, χρειάζεται να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στα κίνητρά σας. w24.11 σ. 14, 15 ¶4, 5

Μερικοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν διαβάσει την Αγία Γραφή δεκάδες φορές. Αλλά πιστεύουν αληθινά σε αυτήν; Έχουν εφαρμόσει αυτά που λέει και την έχουν αφήσει να επηρεάσει την πορεία της ζωής τους; Δυστυχώς, συχνά η απάντηση είναι όχι. Τι διαφορά με τον λαό του Ιεχωβά! Εμείς προσπαθούμε να αποδεικνύουμε ότι η Γραφή επιδρά στη ζωή μας. Βέβαια, δεν είναι πάντοτε εύκολο να διαβάζουμε και να εφαρμόζουμε τον Λόγο του Θεού. Ίσως δυσκολευόμαστε να βρούμε χρόνο για διάβασμα. Ή ίσως έχουμε τη συνήθεια να διαβάζουμε με πολύ γρήγορο ρυθμό και, ως αποτέλεσμα, δεν απορροφούμε και πολλά από αυτά που διαβάζουμε. Ή μπορεί να νιώθουμε ότι πελαγώνουμε με όλες τις βελτιώσεις που χρειάζεται να κάνουμε. Ό,τι και αν είναι αυτό που σας δυσκολεύει, δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο. Με τη βοήθεια του Ιεχωβά, μπορείτε να το ξεπεράσετε. Ας είμαστε αποφασισμένοι να γινόμαστε εκτελεστές του Λόγου. Αναμφίβολα, όσο περισσότερο διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουμε στη ζωή μας, τόσο πιο ευτυχισμένοι θα είμαστε.​—Ιακ. 1:25. w24.09 σ. 7 ¶15, 16

Μέσω του αγίου του πνεύματος, ο Ιεχωβά μάς παρηγορεί όταν βιώνουμε τραυματικές καταστάσεις ή απώλειες. Αν περνάτε και εσείς μια οδυνηρή δοκιμασία, μπορείτε να ανοίγετε την καρδιά σας στον Ιεχωβά με προσευχή όσο συχνά και όση ώρα θέλετε. (Ψαλμ. 86:3· 88:1) Να ζητάτε από τον Ιεχωβά ξανά και ξανά το άγιο πνεύμα του. Εκείνος δεν πρόκειται ποτέ να αγνοήσει τις παρακλήσεις σας. Μήπως μια οδυνηρή δοκιμασία έχει απομυζήσει όλες σας τις δυνάμεις; Το άγιο πνεύμα μπορεί να σας δώσει τη δύναμη να συνεχίσετε να λατρεύετε τον Ιεχωβά πιστά. (Εφεσ. 3:16) Πώς μπορείτε να ενεργείτε σε αρμονία με τα αιτήματά σας για άγιο πνεύμα; Να συμμετέχετε σε δραστηριότητες που επιτρέπουν στο πνεύμα του Θεού να επενεργεί πάνω σας. Μεταξύ αυτών είναι η παρακολούθηση των συναθροίσεων και η συμμετοχή στη διακονία αγρού. Να γεμίζετε τον νου σας με τις σκέψεις του Ιεχωβά διαβάζοντας τον Λόγο του κάθε μέρα. (Φιλιπ. 4:8, 9) Καθώς διαβάζετε, να εστιάζετε την προσοχή σας σε Βιβλικά πρόσωπα που πέρασαν δοκιμασίες και να στοχάζεστε πώς τους βοήθησε ο Ιεχωβά να υπομείνουν. w24.10 σ. 9 ¶12-14

Όπως ο Ιεχωβά και ο Γιος του, έτσι και εμείς αγαπάμε τους ανθρώπους. (Παρ. 8:31) Νιώθουμε βαθιά συμπόνια για εκείνους που είναι «χωρίς Θεό» και “δεν έχουν ελπίδα”. (Εφεσ. 2:12) Πνίγονται στα προβλήματα της ζωής, και εμείς έχουμε το σωσίβιο που χρειάζονται​—τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού. Η αγάπη και η συμπόνια μας για αυτούς τους ανθρώπους μάς υποκινούν να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για να τους μεταδώσουμε τα καλά νέα. Αυτό το πολύτιμο άγγελμα μπορεί να γεμίσει την καρδιά τους με ελπίδα, να τους βοηθήσει να βρουν την καλύτερη δυνατή ζωή τώρα και να τους δώσει την προοπτική “της πραγματικής ζωής”, της αιώνιας ζωής, στον νέο κόσμο του Θεού. (1 Τιμ. 6:19) Η αγάπη μας για τους ανθρώπους μάς υποκινεί επίσης να τους προειδοποιούμε ότι πλησιάζει το τέλος αυτού του πονηρού κόσμου. (Ιεζ. 33:7, 8) Θέλουμε να μάθουν τι θα συμβεί στη μεγάλη θλίψη​—η ψεύτικη θρησκεία θα αφανιστεί και θα ακολουθήσει η καταστροφή ολόκληρου του πονηρού συστήματος στον Αρμαγεδδώνα.​—Αποκ. 16:14, 16· 17:16, 17· 19:11, 19, 20. w24.05 σ. 16, 17 ¶8, 9

Όταν ο απόστολος Παύλος πρότρεψε τους Χριστιανούς “να αφήνουν τόπο για την οργή”, σε τίνος την οργή αναφερόταν; Σύμφωνα με τα συμφραζόμενα, στην οργή του Ιεχωβά. Αφήνουμε τόπο για την οργή του Ιεχωβά όταν τον αφήνουμε να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη στον δικό του καιρό και με τον δικό του τρόπο. Ο Τζον, ένας αδελφός που έπεσε θύμα αδικίας, είπε: «Έπρεπε να συγκρατώ τον εαυτό μου ώστε να μην προσπαθήσω να διορθώσω την αδικία με τον δικό μου τρόπο. Το εδάφιο Ρωμαίους 12:19 με βοήθησε να προσμένω τον Ιεχωβά». Ωφελούμαστε όταν προσμένουμε τον Ιεχωβά για να διορθώσει μια κατάσταση. Αν ενεργούμε έτσι, δεν φορτωνόμαστε το βάρος τού να προσπαθούμε να λύσουμε οι ίδιοι το πρόβλημα και γλιτώνουμε την απογοήτευση που φέρνει συχνά αυτό. Ο Ιεχωβά προσφέρεται να μας βοηθήσει. Στην ουσία λέει: “Αφήστε την αδικία σε εμένα. Θα το φροντίσω εγώ”. Αν πιστέψουμε την υπόσχεση του Ιεχωβά «εγώ θα ανταποδώσω», μπορούμε να αφήσουμε στην άκρη το ζήτημα, σίγουροι ότι εκείνος θα το χειριστεί με τον καλύτερο τρόπο. w24.11 σ. 6 ¶14, 15

Χρειάζεται να κρατάμε τα υλικά πράγματα στη θέση τους. Ο απόστολος Παύλος το τόνισε αυτό όταν έγραψε σε Χριστιανούς που ζούσαν λίγο πριν από το τέλος του Ιουδαϊκού συστήματος πραγμάτων. Ανέφερε περιστατικά από το παρελθόν του Ισραήλ, μεταξύ άλλων και πράγματα που συνέβησαν κοντά στο όρος Σινά. Προειδοποίησε τους Χριστιανούς “να μην επιθυμούν κακά πράγματα, όπως επιθύμησαν [οι Ισραηλίτες]”. (1 Κορ. 10:6, 7, 11) Οι Ισραηλίτες επέτρεψαν στη λαχτάρα τους για τροφή να μετατρέψει ακόμα και τις θαυματουργικές προμήθειες του Ιεχωβά σε «κακά πράγματα». (Αριθ. 11:4-6, 31-34) Και όταν λάτρεψαν το χρυσό μοσχάρι, δεν έχασαν την ευκαιρία να φάνε, να πιουν και να διασκεδάσουν. (Έξοδ. 32:4-6) Ο Παύλος ανέφερε την εμπειρία τους ως προειδοποίηση για τους Χριστιανούς που ζούσαν πριν από το τέλος του Ιουδαϊκού συστήματος πραγμάτων το 70 Κ.Χ. Εμείς τώρα βρισκόμαστε κοντά στο τέλος ενός συστήματος πραγμάτων, γι’ αυτό πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά τη συμβουλή του Παύλου. w24.12 σ. 6 ¶13

Ο Ιεχωβά είναι “ο ευτυχισμένος Θεός”, και θέλει να είμαστε και εμείς ευτυχισμένοι. (1 Τιμ. 1:11) Μας έχει δώσει πολλά δώρα τα οποία συμβάλλουν στο να απολαμβάνουμε τη ζωή. (Ιακ. 1:17) Ένα από αυτά τα δώρα είναι ο γάμος. Όταν ένας άντρας και μια γυναίκα παντρεύονται, δίνουν επίσημη υπόσχεση να αγαπούν, να σέβονται και να περιθάλπουν ο ένας τον άλλον. Η διατήρηση ενός στενού δεσμού μπορεί να τους φέρει πραγματική χαρά. Δυστυχώς, πολλά αντρόγυνα στον σημερινό κόσμο ξεχνούν τις υποσχέσεις που έδωσαν την ημέρα του γάμου τους. Ως αποτέλεσμα, δεν είναι ευτυχισμένα. Πώς αναμένει ο Ιεχωβά να φέρεται ένας άντρας στη σύζυγό του; Ο Ιεχωβά προστάζει τους άντρες να τιμούν τη σύζυγό τους. Η «τιμή» αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε σε κάποιον που σεβόμαστε. Ένας άντρας που τιμάει τη σύζυγό του θα της συμπεριφέρεται με καλοσύνη και αγάπη.​—1 Πέτρ. 3:7. w25.01 σ. 8 ¶1, 2· σ. 9 ¶4, 5

Αναμφίβολα, η επιστολή του αποστόλου Παύλου προς τους Εβραίους βοήθησε τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα να προετοιμαστούν για τη θλίψη που επρόκειτο να αντιμετωπίσουν. Ο Παύλος πρότρεψε τους αδελφούς του να αποκτήσουν βαθύτερη γνώση και κατανόηση των Γραφών. Αυτό θα τους εξόπλιζε ώστε να εντοπίζουν και να απορρίπτουν διδασκαλίες που θα υπονόμευαν την πίστη τους. Τους παρότρυνε να ενισχύσουν την πίστη τους έτσι ώστε να ακολουθούν αμέσως την κατεύθυνση που έδινε ο Ιησούς και εκείνοι που ασκούσαν την ηγεσία στην εκκλησία. Βοήθησε επίσης τους Χριστιανούς να ενισχύσουν την υπομονή τους έχοντας τη σωστή άποψη για τις δοκιμασίες και βλέποντάς τες ως ευκαιρία να εκπαιδευτούν από τον στοργικό Πατέρα τους. Ας εφαρμόζουμε και εμείς αυτές τις θεόπνευστες συμβουλές. Έτσι θα μπορέσουμε να υπομείνουμε πιστά μέχρι το τέλος.​—Εβρ. 3:14. w24.09 σ. 13 ¶17, 19

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, λύτρο είναι το αντίτιμο που καταβάλλεται για να επιτευχθεί εξιλέωση και συμφιλίωση. Από την άποψη του Ιεχωβά, το λύτρο παρέχει τη βάση για να αποκατασταθεί αυτό που χάθηκε. Πώς θα γινόταν αυτό; Θυμηθείτε ότι ο Αδάμ και η Εύα έχασαν την τέλεια ζωή τους καθώς και την προοπτική της αιώνιας ζωής. Επομένως, το λύτρο θα χρειαζόταν να είναι ένα αντίτιμο ίσης αξίας με αυτό που χάθηκε. (1 Τιμ. 2:6) Θα μπορούσε να καταβληθεί μόνο από έναν ενήλικο άντρα ο οποίος (1) ήταν τέλειος, (2) είχε τη δυνατότητα να ζήσει για πάντα στη γη και (3) ήταν πρόθυμος να παραιτηθεί από αυτή τη ζωή, ή αλλιώς να τη θυσιάσει, για χάρη μας. Εξετάστε τρεις λόγους για τους οποίους ο Ιησούς ήταν σε θέση να καταβάλει αυτό το λυτρωτικό αντίτιμο. (1) Ήταν τέλειος​—«δεν διέπραξε αμαρτία». (1 Πέτρ. 2:22) (2) Ως αποτέλεσμα, είχε τη δυνατότητα να ζήσει για πάντα στη γη. (3) Ήταν πρόθυμος να πεθάνει και να παραιτηθεί από εκείνη τη ζωή για χάρη μας.​—Εβρ. 10:9. w25.02 σ. 4, 5 ¶11, 12

Ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και θέλει να είστε μέρος της οικογένειάς του. Αυτό αληθεύει ανεξάρτητα από τα εμπόδια που συναντάτε στην πορεία σας προς το βάφτισμα. Τον πρώτο αιώνα, ο Ιησούς είπε σε μια ομάδα μαθητών του: «Αν έχετε πίστη στο μέγεθος ενός κόκκου σιναπιού, θα πείτε σε αυτό το βουνό: “Μετακινήσου από εδώ εκεί” και θα μετακινηθεί, και τίποτα δεν θα είναι αδύνατον για εσάς». (Ματθ. 17:20) Εκείνοι που το άκουσαν αυτό είχαν περάσει μόνο λίγα χρόνια με τον Ιησού, οπότε η πίστη τους ακόμα αναπτυσσόταν. Αλλά ο Ιησούς τούς διαβεβαίωσε ότι, αν αποκτούσαν αρκετή πίστη, ο Ιεχωβά θα τους βοηθούσε να μετακινούν εμπόδια που θα έμοιαζαν με βουνά. Ο Ιεχωβά θα βοηθήσει και εσάς να κάνετε το ίδιο! Αν εντοπίζετε κάποια εμπόδια που δεν σας αφήνουν να βαφτιστείτε, κάντε ενέργειες για να τα απομακρύνετε χωρίς καθυστέρηση. Αφιερωθείτε στον Ιεχωβά και βαφτιστείτε. Αυτή είναι η καλύτερη απόφαση που θα μπορούσατε ποτέ να πάρετε! w25.03 σ. 7 ¶18-20

Μπορούμε να αντιμετωπίζουμε δοκιμασίες με επιτυχία αν θυμόμαστε ότι ο ζωντανός Θεός είναι πρόθυμος να μας βοηθάει. Μπορούμε να ενισχύουμε την πεποίθησή μας σε αυτό το γεγονός αν σκεφτόμαστε τι έχει κάνει ο Ιεχωβά στο παρελθόν. (Ησ. 37:17, 33-37) Να εξετάζετε επίσης εμπειρίες στον ιστότοπό μας, jw.org, οι οποίες δείχνουν παραστατικά πώς έχει ενισχύσει ο Ιεχωβά αδελφούς και αδελφές μας στους σύγχρονους καιρούς. Επιπλέον, να αναλογίζεστε περιπτώσεις στις οποίες έχει ενεργήσει για χάρη σας. Μην ανησυχείτε αν δεν έχετε κάποια θεαματική εμπειρία. Το γεγονός είναι ότι ο Ιεχωβά έχει ήδη παίξει ρόλο στη ζωή σας. Σας έχει ελκύσει ώστε να έχετε προσωπική σχέση μαζί του. (Ιωάν. 6:44) Ζητήστε του να σας βοηθήσει να θυμηθείτε περιπτώσεις στις οποίες απάντησε στις προσευχές σας, σας στήριξε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή ή σας βοήθησε να διαχειριστείτε μια δύσκολη κατάσταση. Ο στοχασμός γύρω από τέτοιες εμπειρίες θα ενισχύει την πεποίθησή σας ότι ο Ιεχωβά θα συνεχίσει να ενεργεί για χάρη σας. w24.06 σ. 21 ¶8

Ίσως είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε σε τίποτα να μας απομακρύνει από τον Ιεχωβά. Εντούτοις, είμαστε ατελείς και ευάλωτοι στον πειρασμό. (Ρωμ. 7:21-23) Θα μπορούσαμε απροσδόκητα να βρεθούμε σε περιστάσεις που κάνουν την εσφαλμένη πορεία να φαίνεται πολύ ελκυστική. Για να παραμείνουμε όσιοι στον Ιεχωβά και στον Γιο του, χρειάζεται να ακολουθούμε τη συμβουλή του Ιησού να είμαστε σε επιφυλακή για να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό να αμαρτήσουμε. Όλοι αντιμετωπίζουμε τον πειρασμό να αμαρτήσουμε. Αλλά ο καθένας μας έχει τομείς στους οποίους είναι πιο ευάλωτος, είτε να διαπράξει σοβαρή αμαρτία είτε να επιδοθεί σε κάποια μορφή ακάθαρτης διαγωγής είτε να επηρεαστεί από τον κοσμικό τρόπο σκέψης. Για παράδειγμα, κάποιος ίσως παλεύει με τον πειρασμό να διαπράξει σεξουαλική ανηθικότητα. Κάποιος άλλος ίσως έχει μια ισχυρή τάση προς ακάθαρτες συνήθειες, όπως ο αυνανισμός ή η παρακολούθηση πορνογραφίας. Άλλος πάλι ίσως παλεύει με τον φόβο του ανθρώπου, τον ανεξάρτητο τρόπο σκέψης, τον οξύθυμο χαρακτήρα του ή κάτι άλλο. w24.07 σ. 14 ¶3· σ. 15 ¶5

Φανταστείτε τι θα μπορούσε να συμβεί αν οι πρεσβύτεροι δεν επέτρεπαν σε έναν αληθινά μετανοημένο άνθρωπο να επιστρέψει στην εκκλησία ή αν, μετά την επιστροφή του, η εκκλησία αρνούνταν να του δείξει αγάπη. Θα μπορούσε να τον καταπιεί η «υπερβολική λύπη». Θα ήταν εύκολο να νιώσει ότι η κατάστασή του ήταν απελπιστική. Θα μπορούσε μάλιστα να εγκαταλείψει τις προσπάθειες να αποκαταστήσει τη σχέση του με τον Θεό. Ακόμα χειρότερα, αν οι άλλοι αδελφοί και αδελφές στην εκκλησία αρνούνταν να συγχωρήσουν τον μετανοημένο αμαρτωλό, θα έθεταν σε κίνδυνο τη δική τους σχέση με τον Ιεχωβά. Γιατί; Επειδή δεν θα αντανακλούσαν τη συγχωρητική στάση του Ιεχωβά προς τους μετανοημένους παραβάτες, αλλά τη σκληρή και ανελεήμονα στάση του Σατανά. Στην ουσία, θα γίνονταν εργαλεία τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Διάβολος για να καταστρέψει πνευματικά εκείνον τον άνθρωπο.​—2 Κορ. 2:10, 11· Εφεσ. 4:27. w24.08 σ. 17 ¶7, 10, 11

Ο Χριστός Ιησούς έδωσε στην εκκλησία «δώρα σε μορφή ανθρώπων» που υπηρετούν με έναν άλλον τρόπο. Υπό την κατεύθυνσή του, οι πρεσβύτεροι στην Ιερουσαλήμ έστειλαν τον Παύλο, τον Βαρνάβα και άλλους ως περιοδεύοντες επισκόπους. (Πράξ. 11:22) Γιατί; Για τον ίδιο λόγο για τον οποίο διορίζονταν διακονικοί υπηρέτες και πρεσβύτεροι: για να εποικοδομούν τις εκκλησίες. (Πράξ. 15:40, 41) Οι επίσκοποι περιοχής βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση. Μερικοί διανύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα από τη μία εκκλησία στην άλλη. Κάθε εβδομάδα, ένας επίσκοπος περιοχής εκφωνεί αρκετές ομιλίες, πηγαίνει σε ποιμαντικές επισκέψεις και διεξάγει μια συνάθροιση σκαπανέων, μια συνάθροιση πρεσβυτέρων και συναθροίσεις για υπηρεσία αγρού. Ετοιμάζει ομιλίες και διοργανώνει συνελεύσεις περιοχής και περιφερειακές συνελεύσεις. Διδάσκει σε σχολές σκαπανέων, διοργανώνει μια ειδική συνάθροιση με τους σκαπανείς της περιοχής, ενώ χειρίζεται και άλλα​—ενίοτε επείγοντα​—ζητήματα που του αναθέτει το γραφείο τμήματος. w24.10 σ. 21 ¶12, 13

Ο προφήτης Ιερεμίας παραθέτει τα λόγια του Ιεχωβά που αναφέρονται στο σημερινό εδάφιο. Ο απόστολος Παύλος αναφερόταν σε αυτά τα λόγια όταν είπε: «Δεν θα θυμάμαι πια τις αμαρτίες τους». (Εβρ. 8:12) Αλλά τι σημαίνει πραγματικά αυτό; Στην Αγία Γραφή, το ρήμα «θυμάμαι» δεν αναφέρεται πάντα στο να επαναφέρει κάποιος κάτι στη μνήμη του ή να το σκέφτεται. Μπορεί να περιλαμβάνει την ανάληψη δράσης. Ο εγκληματίας που ήταν κρεμασμένος στο ξύλο δίπλα στον Ιησού τον παρακάλεσε: «Ιησού, θυμήσου με όταν έρθεις στη Βασιλεία σου». (Λουκ. 23:42, 43) Δεν ζήτησε απλώς από τον Ιησού να τον σκεφτεί εκείνον τον καιρό. Η απάντηση του Ιησού έδειξε ότι θα αναλάβει δράση για να αναστήσει αυτόν τον εγκληματία. Επομένως, όταν ο Ιεχωβά λέει ότι δεν θυμάται πια τις αμαρτίες μας, εννοεί ότι δεν θα αναλάβει δράση εναντίον μας. Δεν θα μας τιμωρήσει κάποια στιγμή στο μέλλον για αμαρτίες που έχει συγχωρήσει. w25.02 σ. 10, 11 ¶14, 15

Αποκτούμε αληθινή κατανόηση μαθαίνοντας τις ιδιότητες του Ιεχωβά, τον σκοπό του και ποια πράγματα αγαπάει ή μισεί. Αναρωτηθείτε: “Με βάση τα όσα ξέρω για τον Ιεχωβά, ποια απόφαση μπορώ να πάρω που θα τον ευαρεστήσει;” (Εφεσ. 5:17) Μερικές φορές, για να ευαρεστήσουμε τον Ιεχωβά, πρέπει να απογοητεύσουμε κοντινά μας πρόσωπα. Για παράδειγμα, κάποιοι καλοπροαίρετοι γονείς ίσως επιμένουν να παντρευτεί η ενήλικη κόρη τους έναν άντρα ο οποίος είναι ευκατάστατος, παρ’ όλο που δεν είναι πνευματικά ισχυρός. Είναι φυσιολογικό να θέλουν να έχει η κόρη τους μια άνετη ζωή, αλλά θα τη βοηθήσει ο συγκεκριμένος άντρας να προοδεύσει ως πνευματικό άτομο; Πώς βλέπει ο Ιεχωβά το ζήτημα; Βρίσκουμε την απάντηση στο εδάφιο Ματθαίος 6:33. Εκεί, οι Χριστιανοί λαβαίνουν την προτροπή να εξακολουθήσουν “να επιζητούν πρώτα τη Βασιλεία”. Παρότι τιμούμε τους γονείς μας και σεβόμαστε τους ανθρώπους στην τοπική κοινωνία, πρώτιστο μέλημά μας είναι να κάνουμε τον Ιεχωβά να χαίρεται. w25.01 σ. 17 ¶9, 10

Χρειαζόμαστε και σήμερα τη βοήθεια του Ιεχωβά για να συνεχίσουμε να κηρύττουμε με ζήλο όταν αντιμετωπίζουμε εναντίωση. (Αποκ. 12:17) Γιατί μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα σας βοηθήσει; Θυμηθείτε την προσευχή του Ιησού που είναι καταγραμμένη στο 17ο κεφάλαιο του Ιωάννη. Ο Ιησούς ζήτησε από τον Ιεχωβά να φυλάξει τους αποστόλους, και ο Ιεχωβά απάντησε στο αίτημά του. Το βιβλίο των Πράξεων περιγράφει πώς βοήθησε τους αποστόλους να κηρύττουν με ζήλο παρά τον διωγμό. Στην προσευχή του, ο Ιησούς ζήτησε επίσης από τον Ιεχωβά να φυλάει εκείνους που θα πίστευαν στο κήρυγμα των αποστόλων. Σε αυτούς περιλαμβάνεστε και εσείς. Ο Ιεχωβά εξακολουθεί να απαντάει στην προσευχή του Ιησού. Όπως βοήθησε τους αποστόλους, έτσι θα βοηθήσει και εσάς. (Ιωάν. 17:11, 15, 20) Καθώς το τέλος πλησιάζει, ίσως γίνει ακόμα πιο δύσκολο να κηρύττουμε τα καλά νέα με ζήλο, αλλά θα έχουμε όλη τη βοήθεια που χρειαζόμαστε.​—Λουκ. 21:12-15. w25.03 σ. 18 ¶13, 14

Οι υπηρέτες του Θεού μπορούν να «φωνάζουν χαρούμενα» επειδή η καρδιά τους ξεχειλίζει από εκτίμηση. Οι εποικοδομητικές αλήθειες και οι παρηγορητικές υποσχέσεις του Λόγου του Θεού, καθώς και η στερεή ελπίδα μας που βασίζεται στη λυτρωτική θυσία του Χριστού μάς χαρίζουν “καλή κατάσταση καρδιάς”. Όταν μιλάμε για αυτά τα πράγματα, νιώθουμε αληθινή ευτυχία! (Ψαλμ. 34:8· 133:1-3) Η αγάπη και η ενότητα ανάμεσα στον λαό του Ιεχωβά είναι δύο κύρια χαρακτηριστικά του πνευματικού παραδείσου. Αυτός ο «δεσμός ενότητας» μας δίνει μια ιδέα τού πώς θα είναι η ζωή στον νέο κόσμο, όπου οι υπηρέτες του Ιεχωβά θα απολαμβάνουν ακόμα μεγαλύτερη αγάπη και ενότητα από ό,τι σήμερα. (Κολ. 3:14) Οποιοσδήποτε θέλει να βρει αληθινή ευτυχία και ικανοποίηση χρειάζεται να έρθει στον πνευματικό μας παράδεισο. Ό,τι και αν νομίζει αυτός ο κόσμος για τους υπηρέτες του Ιεχωβά, αυτοί έχουν αξιότιμο όνομα, ή αλλιώς υπόληψη, ενώπιον της παγκόσμιας οικογένειάς του.​—Ησ. 65:15. w24.04 σ. 21 ¶7, 8

Πώς μπορούμε όλοι να στηρίζουμε τους άγαμους Χριστιανούς που θέλουν να παντρευτούν; Ένας τρόπος είναι με το να προσέχουμε τι λέμε. (Εφεσ. 4:29) Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: “Μήπως πειράζω αστειευόμενος εκείνους που θέλουν να παντρευτούν; Όταν βλέπω έναν άγαμο αδελφό και μια άγαμη αδελφή να κουβεντιάζουν, μήπως συμπεραίνω αυτομάτως ότι ενδιαφέρονται αισθηματικά ο ένας για τον άλλον;” (1 Τιμ. 5:13) Επιπρόσθετα, δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε τους άγαμους Χριστιανούς να νιώθουν ότι είναι με κάποιον τρόπο ελλιπείς επειδή δεν έχουν παντρευτεί. Πόσο καλύτερο είναι να αναζητούμε ευκαιρίες για να επαινούμε τους άγαμους Χριστιανούς! Τι γίνεται αν νομίζουμε ότι κάποιος αδελφός και κάποια αδελφή θα ταίριαζαν; Η Γραφή μάς λέει να σκεφτόμαστε τα αισθήματα των άλλων. (Ρωμ. 15:2) Πολλά άγαμα άτομα δεν θέλουν να τους συστήσουν οι άλλοι κάποιον πιθανό σύντροφο, και οφείλουμε να σεβόμαστε τις επιθυμίες τους. (2 Θεσ. 3:11) Άλλοι ίσως θα εκτιμούσαν λίγη βοήθεια, αλλά δεν πρέπει να παρεμβαίνουμε χωρίς να μας το ζητήσουν.​—Παρ. 3:27. w24.05 σ. 24, 25 ¶14, 15

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου αναπάντεχες δυσκολίες μπορούν να διαταράξουν​—ή ακόμα και να αλλάξουν εντελώς​—τη ζωή μας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που μπορούμε να στρεφόμαστε στον Ιεχωβά Θεό για βοήθεια! Όταν λαβαίνουμε τη στήριξή του, αυτή η εμπειρία μάς διαβεβαιώνει ότι «ζει ο Ιεχωβά!» (Ψαλμ. 18:46) Το ενδιαφέρον είναι ότι, ακριβώς έπειτα από αυτή τη δήλωση, ο Δαβίδ αποκάλεσε τον Θεό “Βράχο του”. Γιατί να παρομοιάσει τον Ιεχωβά με κάτι άψυχο​—έναν βράχο; Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί τη λέξη «βράχος» ως λεκτική εικόνα για να μας βοηθήσει να συλλάβουμε ιδιότητες που διαθέτει ο Ιεχωβά. Αυτή η λέξη συχνά εμφανίζεται σε περικοπές που τον αινούν ως Θεό ο οποίος δεν έχει όμοιό του. Η πρώτη φορά που ο Ιεχωβά αποκαλείται «ο Βράχος» είναι στο εδάφιο Δευτερονόμιο 32:4. Η Άννα είπε στην προσευχή της ότι «βράχος δεν υπάρχει σαν τον Θεό μας». (1 Σαμ. 2:2) Ο Αββακούμ αποκάλεσε τον Ιεχωβά “Βράχο του”. (Αββακ. 1:12) Ο συγγραφέας του 73ου Ψαλμού αποκάλεσε τον Θεό “βράχο της καρδιάς του”. (Ψαλμ. 73:26) Ακόμα και ο ίδιος ο Ιεχωβά αναφέρθηκε στον εαυτό του ως Βράχο.​—Ησ. 44:8. w24.06 σ. 26 ¶1, 3

Οι βασιλιάδες του Ισραήλ που ευαρεστούσαν τον Ιεχωβά τον λάτρευαν με πλήρη καρδιά. Μιλώντας για τον Ιωσία, η θεόπνευστη αφήγηση αναφέρει: «Πριν από αυτόν δεν υπήρξε βασιλιάς όμοιός του, ο οποίος επέστρεψε στον Ιεχωβά με όλη του την καρδιά». (2 Βασ. 23:25) Τι θα πούμε για τον Σολομώντα, ο οποίος προς το τέλος της ζωής του έκανε το κακό; «Η καρδιά του δεν ήταν πλήρης». (1 Βασ. 11:4) Και όσον αφορά τον Αβιάμ, έναν άλλον άπιστο βασιλιά, η Βιβλική αφήγηση λέει: «Η καρδιά του δεν ήταν πλήρης απέναντι στον Ιεχωβά». (1 Βασ. 15:3) Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί συχνά τη λέξη «καρδιά» για να περιγράψει ολόκληρο τον εσωτερικό άνθρωπο, ο οποίος περιλαμβάνει τις επιθυμίες, τις σκέψεις, τη διάθεση, τη νοοτροπία, τις ικανότητες, τα κίνητρα και τους στόχους κάποιου. Τι σημαίνει λοιπόν να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με πλήρη καρδιά; Ένα άτομο που έχει πλήρη καρδιά δεν λατρεύει τυπικά τον Θεό. Απεναντίας, τον υπηρετεί από αγάπη και αφοσίωση σε όλη του τη ζωή. w24.07 σ. 21 ¶4, 5

Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί μια λεκτική εικόνα για να περιγράψει πώς εξαλείφει τις αμαρτίες. Ο ίδιος δηλώνει: «Θα εξαφανίσω τις παραβάσεις σου σαν με σύννεφο και τις αμαρτίες σου σαν με πυκνό σύννεφο». (Ησ. 44:22) Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, είναι σαν να χρησιμοποιεί ένα πυκνό σύννεφο για να κρύψει τις παραβάσεις μας έτσι ώστε να μη φαίνονται καθόλου. Τι σημαίνει αυτό για εμάς; Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας, δεν πρέπει να νιώθουμε ότι θα κουβαλάμε το στίγμα αυτών των αμαρτιών για όλη την υπόλοιπη ζωή μας. Μέσω του αίματος του Ιησού Χριστού, τα χρέη μας ακυρώνονται εντελώς. Δεν διακρίνεται πια ούτε καν η καταγραφή αυτών των χρεών. Αυτό σημαίνει για εμάς η αληθινή συγχώρηση που έρχεται από τον Ιεχωβά όταν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας. Το έλεος του Ιεχωβά μάς επιτρέπει επίσης να έχουμε καλή σχέση μαζί του και μας βοηθάει να μην αφήνουμε τα αισθήματα ενοχής να μας κυριεύουν. w25.02 σ. 10 ¶11-14

Οι πρεσβύτεροι που υπηρετούν σε επιτροπές έχουν ευθύνη ενώπιον του Ιεχωβά να κρατούν την εκκλησία καθαρή. (1 Κορ. 5:7) Θέλουν επίσης να υποκινηθούν οι παραβάτες να μετανοήσουν αν αυτό είναι εφικτό. Γι’ αυτόν τον σκοπό, οι πρεσβύτεροι διατηρούν θετική, αισιόδοξη στάση. Γιατί; Επειδή θέλουν να μιμούνται τον Ιεχωβά, ο οποίος είναι «πολύ συμπονετικός και ελεήμων». (Ιακ. 5:11) Προσέξτε πώς εκδήλωνε τέτοιο πνεύμα ο ηλικιωμένος απόστολος Ιωάννης. Έγραψε: «Παιδάκια μου, σας τα γράφω αυτά για να μην αμαρτήσετε. Εντούτοις, αν κανείς αμαρτήσει, έχουμε βοηθό που είναι μαζί με τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι δίκαιος». (1 Ιωάν. 2:1) Δυστυχώς, κάποιες φορές ένας Χριστιανός αρνείται να μετανοήσει. Σε αυτή την περίπτωση, η εκκλησία πρέπει να τον απομακρύνει από ανάμεσά μας. w24.08 σ. 25 ¶19, 20

Ίσως μπαίνετε στον πειρασμό να συγκρίνετε αυτά που κάνετε εσείς με αυτά που κάνουν οι άλλοι. Μην το κάνετε αυτό! Γιατί; Επειδή ο Ιεχωβά δεν κάνει τέτοιες συγκρίσεις. (Γαλ. 6:4) Για παράδειγμα, η Μαρία πρόσφερε στον Ιησού ένα πανάκριβο αρωματικό λάδι. (Ιωάν. 12:3-5) Από την άλλη πλευρά, η άπορη χήρα συνεισέφερε στον ναό δύο μικρά νομίσματα ελάχιστης αξίας. (Λουκ. 21:1-4) Ο Ιησούς όμως είδε και τα δύο δώρα ως εκφράσεις πίστης. Ο Πατέρας του, ο Ιεχωβά, εκτιμάει αληθινά οτιδήποτε κάνετε το οποίο υποκινείται από την αφοσίωσή σας και την αγάπη σας για εκείνον, όσο μικρό και αν ίσως φαίνεται σε εσάς. Όλοι έχουμε αμφιβολίες κατά καιρούς. Ωστόσο, ο αξιόπιστος Λόγος της αλήθειας του Θεού, η Αγία Γραφή, μπορεί να μας βοηθήσει να τις καταπολεμήσουμε. Αφήστε την πεποίθηση να αντικαταστήσει την ανησυχία σας. Ο Ιεχωβά σίγουρα δίνει σημασία σε εσάς ως άτομο. Εκτιμάει τις θυσίες σας και έχει δεσμευτεί να σας ανταμείψει. Ο Ιεχωβά θεωρεί όλους τους όσιους υπηρέτες του άξιους της αγάπης και της προσοχής του. w24.10 σ. 24 ¶3· σ. 29 ¶17, 18