Ιούνιος

Ήδη ωφελούμαστε από τη λυτρωτική θυσία του Χριστού. Για παράδειγμα, με βάση το λύτρο, ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας. Δεν είναι υποχρεωμένος να μας συγχωρεί, αλλά το θέλει. (Ψαλμ. 103:3, 10-13) Μερικοί ίσως νιώθουν ανάξιοι της συγχώρησης του Ιεχωβά. Στην πραγματικότητα, όλοι είμαστε ανάξιοι. Ο απόστολος Παύλος αντιλαμβανόταν ότι “δεν ήταν άξιος να αποκαλείται απόστολος”. Παρ’ όλα αυτά, πρόσθεσε: «Με την παρ’ αξίαν καλοσύνη του Θεού είμαι αυτό που είμαι». (1 Κορ. 15:9, 10) Όταν μετανοούμε για τις αμαρτίες μας, ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί. Γιατί; Όχι επειδή το αξίζουμε, αλλά επειδή μας αγαπάει. Αν σας βασανίζουν αισθήματα αναξιότητας, να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά προμήθευσε το λύτρο, όχι για αναμάρτητους ανθρώπους, αλλά για μετανοημένους αμαρτωλούς.​—Λουκ. 5:32· 1 Τιμ. 1:15. w25.01 σ. 26, 27 ¶3, 4

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα λόγια ή τις πράξεις των άλλων, αλλά μπορούμε να προσπαθήσουμε να ελέγξουμε τη δική μας αντίδραση. Και συχνά, η καλύτερη αντίδραση είναι η συγχώρηση. Γιατί; Επειδή αγαπούμε τον Ιεχωβά, και εκείνος θέλει να συγχωρούμε. Αν παραμένουμε θυμωμένοι και δεν συγχωρούμε, μπορεί να ενεργήσουμε ανόητα, ίσως δε να βλάψουμε και την υγεία μας. (Παρ. 14:17, 29, 30) Όταν παύουμε να νιώθουμε μνησικακία, δεν αφήνουμε την πικρία να βλάψει την καρδιά μας. Επίσης, κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας​—μπορούμε να κάνουμε μια καινούρια αρχή και να απολαμβάνουμε και πάλι τη ζωή μας. Πώς μπορείτε να ξεπεράσετε τα πληγωμένα αισθήματα; Ένας τρόπος είναι να δώσετε στον εαυτό σας χρόνο να γιατρευτεί. Ένα άτομο που έχει τραυματιστεί βαριά, εκτός από την ιατρική περίθαλψη που λαβαίνει, χρειάζεται και χρόνο για να επουλωθούν τα τραύματά του. Παρόμοια, και εμείς ίσως χρειαζόμαστε χρόνο για να επουλωθούν τα συναισθηματικά μας τραύματα προτού μπορέσουμε να συγχωρήσουμε κάποιον από καρδιάς. (Εκκλ. 3:3· 1 Πέτρ. 1:22) Προσευχηθείτε, ζητώντας από τον Ιεχωβά να σας βοηθήσει να συγχωρήσετε. w25.02 σ. 16, 17 ¶8-11

Κάποιες από τις βασικές Χριστιανικές διδασκαλίες είναι η μετάνοια, η πίστη, το βάφτισμα και η ανάσταση. (Εβρ. 6:1, 2) Διδασκαλίες όπως αυτές αποτελούν το θεμέλιο της Χριστιανοσύνης. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο απόστολος Πέτρος μίλησε σχετικά με αυτές όταν κήρυξε στο πλήθος την Πεντηκοστή. (Πράξ. 2:32-35, 38) Πρέπει να δεχτούμε αυτές τις βασικές διδασκαλίες για να γίνουμε μαθητές του Χριστού. Παραδείγματος χάρη, ο Παύλος προειδοποίησε ότι όσοι αρνούνται τη διδασκαλία της ανάστασης απορρίπτουν τη Χριστιανική πίστη στο σύνολό της. (1 Κορ. 15:12-14) Ωστόσο, δεν πρέπει να μένουμε ικανοποιημένοι έχοντας μόνο βασική γνώση της αλήθειας. Σε αντίθεση με τα αρχικά δόγματα, η στερεή πνευματική τροφή περιλαμβάνει, όχι μόνο τους νόμους, αλλά και τις αρχές του Ιεχωβά, οι οποίες μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης του. Για να ωφελούμαστε από τέτοια τροφή, πρέπει να μελετάμε, να στοχαζόμαστε και να εφαρμόζουμε προσεκτικά τον Λόγο του Θεού. Ενεργώντας έτσι, εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να παίρνει αποφάσεις που ευαρεστούν τον Ιεχωβά. w24.04 σ. 5 ¶12, 13

Ο Θεός υπενθύμισε στον Ιωνά ότι οι Νινευίτες “δεν ξεχώριζαν το σωστό από το λάθος”. (Ιωνάς 1:1, 2· 3:10· 4:9-11) Αργότερα, ο Ιησούς χρησιμοποίησε εκείνο το παράδειγμα για να δώσει ένα δίδαγμα σχετικά με τη δικαιοσύνη και το έλεος του Ιεχωβά. Σε ποια «κρίση» επρόκειτο να «αναστηθούν» οι Νινευίτες; Ο Ιησούς έκανε λόγο για μια μελλοντική «ανάσταση κρίσης». (Ιωάν. 5:29) Αναφερόταν στη Χιλιετή Βασιλεία του, κατά την οποία θα γίνει η ανάσταση «δικαίων και αδίκων». (Πράξ. 24:15) Για τους αδίκους, αυτή θα είναι «ανάσταση κρίσης». Αυτό σημαίνει ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς θα παρατηρούν και θα αξιολογούν τη συμπεριφορά τους και το πώς ανταποκρίνονται στη θεϊκή διδασκαλία. Αν ένας αναστημένος Νινευίτης δεν θελήσει να αποδεχτεί την αγνή λατρεία, η κρίση του θα είναι καταδικαστική. (Ησ. 65:20) Αλλά όλοι όσοι επιλέξουν να λατρεύουν πιστά τον Ιεχωβά θα κριθούν ευνοϊκά. Θα έχουν την προοπτική της αιώνιας ζωής!​—Δαν. 12:2. w24.05 σ. 5 ¶13, 14

Ο Ιησούς προμήθευσε μια τέλεια, ζωντανή εικόνα του ελέους του Πατέρα του. (Ιωάν. 14:9) Με λόγια και με πράξεις, έδειξε ότι ο συμπονετικός, ελεήμων Πατέρας του αγαπάει τους ανθρώπους και θέλει να βοηθήσει τον καθέναν από αυτούς να κερδίσει τη μάχη ενάντια στην αμαρτία. Ο Ιησούς βοήθησε αμαρτωλούς ανθρώπους να θέλουν να αλλάξουν την πορεία τους και να τον ακολουθήσουν. (Λουκ. 5:27, 28) Ήξερε τι τον περίμενε. Επανειλημμένα, είπε στους ακολούθους του ότι επρόκειτο να προδοθεί και να εκτελεστεί σε ξύλο. (Ματθ. 17:22· 20:18, 19) Ήξερε ότι η θυσία του θα αφαιρούσε την αμαρτία του κόσμου. Ο Ιησούς δίδαξε επίσης ότι, αφού θα πρόσφερε τη ζωή του, θα “έλκυε κάθε είδους ανθρώπους”. (Ιωάν. 12:32) Αμαρτωλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να ευαρεστήσουν τον Ιεχωβά αποδεχόμενοι τον Ιησού ως Κύριό τους και ακολουθώντας τα βήματά του. Αν το έκαναν αυτό, τελικά θα “ελευθερώνονταν από την αμαρτία”. (Ρωμ. 6:14, 18, 22· Ιωάν. 8:32) Γι’ αυτό, ο Ιησούς αντιμετώπισε πρόθυμα και θαρραλέα τον φρικτό του θάνατο.​—Ιωάν. 10:17, 18. w24.08 σ. 5 ¶11, 12

Θυμηθείτε πώς νιώσατε όταν πρωτομάθατε την αλήθεια από τον Λόγο του Θεού. Ανακαλύψατε ότι ο ουράνιος Πατέρας σας σάς αγαπάει, ότι θέλει να ανήκετε στην οικογένεια των λάτρεών του, ότι έχει υποσχεθεί να τερματίσει τον πόνο και τα βάσανα, ότι μπορείτε να ελπίζετε ότι θα δείτε τους αγαπημένους σας που έχουν πεθάνει να επανέρχονται στη ζωή σε έναν νέο κόσμο και πολλά άλλα. (Μάρκ. 10:29, 30· Ιωάν. 5:28, 29· Ρωμ. 8:38, 39· Αποκ. 21:3, 4) Αυτές οι αλήθειες σάς συγκίνησαν βαθιά. (Λουκ. 24:32) Αγαπήσατε αυτά που μαθαίνατε και δεν μπορούσατε να κρατήσετε εκείνες τις πολύτιμες αλήθειες για τον εαυτό σας! (Παράβαλε Ιερεμίας 20:9) Όταν η αγάπη για τη Βιβλική αλήθεια ριζώνει στην καρδιά μας, δεν μπορούμε να σωπάσουμε. (Λουκ. 6:45) Νιώθουμε σαν τους μαθητές του Ιησού τον πρώτο αιώνα, οι οποίοι είπαν: «Δεν μπορούμε να μη μιλάμε για αυτά που είδαμε και ακούσαμε». (Πράξ. 4:20) Αγαπάμε την αλήθεια τόσο πολύ ώστε θέλουμε να τη μεταδώσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. w24.05 σ. 15 ¶5· σ. 16 ¶7

Ως λαός του Ιεχωβά, κηρύττουμε στους άλλους επειδή αγαπούμε τον ουράνιο Πατέρα μας και θέλουμε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να τον γνωρίσουν. Κάποιοι όμως δυσκολεύονται να βρουν ευχαρίστηση στο έργο κηρύγματος. Γιατί; Ίσως επειδή είναι πολύ συνεσταλμένοι και δεν έχουν αυτοπεποίθηση. Άλλοι δεν νιώθουν άνετα να πηγαίνουν στα σπίτια των ανθρώπων απρόσκλητοι. Μερικοί ίσως φοβούνται την απόρριψη. Ορισμένοι ίσως έχουν διδαχτεί να αποφεύγουν τις αντιπαραθέσεις με τους άλλους. Αυτοί οι αδελφοί και οι αδελφές δυσκολεύονται να πλησιάζουν αγνώστους για να τους μεταδώσουν τα καλά νέα. Μήπως κάποιες φορές δυσκολεύεστε να βρείτε χαρά στη διακονία εξαιτίας τέτοιων αισθημάτων; Αν ναι, μην αποθαρρύνεστε. Αυτή η έλλειψη αυτοπεποίθησης ίσως δείχνει ότι είστε ταπεινοί και δεν θέλετε να τραβάτε την προσοχή στον εαυτό σας ούτε να έρχεστε σε αντιπαράθεση με τους άλλους. Και κανείς δεν θέλει να τον απορρίπτουν, ιδιαίτερα όταν προσπαθεί να κάνει το καλό στους άλλους. Ο ουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει καλά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε και θέλει να σας δώσει την αναγκαία βοήθεια.​—Ησ. 41:13. w24.04 σ. 14 ¶1, 2

Καθώς διαβάζετε την Αγία Γραφή, αντί να προσπαθήσετε να εφαρμόσετε μεμιάς όλα όσα διαβάζετε, είναι καλύτερα να βάλετε έναν λογικό αριθμό στόχων. Θα μπορούσατε να δοκιμάσετε το εξής: Κάντε έναν κατάλογο με τα πράγματα στα οποία χρειάζεται να εργαστείτε και κατόπιν επιλέξτε για αρχή ένα ή δύο, αφήνοντας τα υπόλοιπα για αργότερα. Από πού όμως θα αρχίσετε; Ίσως αποφασίσετε να αρχίσετε με έναν στόχο που σας είναι πιο εύκολο να πετύχετε. Ή ίσως επιλέξετε να εργαστείτε σε κάποιον τομέα στον οποίο νιώθετε ότι χρειάζεστε την περισσότερη βελτίωση. Όταν προσδιορίσετε τον στόχο σας, κάντε έρευνα στις εκδόσεις μας. Προσευχηθείτε για τον στόχο σας, ζητώντας από τον Ιεχωβά να σας δώσει «τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση». (Φιλιπ. 2:13) Κατόπιν, βάλτε σε εφαρμογή όσα μάθατε. Όταν σημειώσετε πρόοδο στον πρώτο σας στόχο, πιθανότατα θα έχετε μεγαλύτερη διάθεση να εργαστείτε και σε κάποιον άλλον. Στην πραγματικότητα, όταν βελτιώνεστε σε μία πτυχή της Χριστιανικής ζωής ή σε μία Χριστιανική ιδιότητα, πιθανότατα θα σας είναι ευκολότερο να το κάνετε αυτό και σε άλλους τομείς. w24.09 σ. 6 ¶13, 14

Ίσως λυπάστε βαθιά αν κάποια πράγματα που κάνατε στο παρελθόν έβλαψαν άλλους. Τι μπορεί να γίνει σε μια τέτοια περίπτωση; Κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να επανορθώσετε. Ζητήστε ειλικρινά συγνώμη. Παρακαλέστε τον Ιεχωβά να βοηθήσει εκείνους που επηρεάστηκαν από τις πράξεις σας. Εκείνος μπορεί να βοηθήσει εσάς και αυτούς που βλάψατε να υπομείνετε και να ανακτήσετε την ειρήνη σας. Να μαθαίνετε από παλιά σας λάθη και να είστε πρόθυμοι να αφήνετε τον Ιεχωβά να σας χρησιμοποιεί όπως επιλέγει. Προσέξτε την περίπτωση του προφήτη Ιωνά. Αντί να πάει στη Νινευή όπως τον είχε προστάξει ο Θεός, έφυγε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο Ιεχωβά τον διαπαιδαγώγησε, και ο Ιωνάς έμαθε από το λάθος του. (Ιωνάς 1:1-4, 15-17· 2:7-10) Ο Ιεχωβά δεν τον θεώρησε χαμένη υπόθεση. Του έδωσε άλλη μια ευκαιρία να πάει στη Νινευή, και αυτή τη φορά ο Ιωνάς υπάκουσε αμέσως. Δεν άφησε τη λύπη για το παλιό του λάθος να τον εμποδίσει να δεχτεί αυτόν τον διορισμό από τον Ιεχωβά.​—Ιωνάς 3:1-3. w24.10 σ. 8, 9 ¶10, 11

Ο Ιεχωβά, δεν ακυρώνει απλώς τα χρέη μας, ή αλλιώς τις αμαρτίες μας, αλλά τα εξαλείφει. Το ρήμα ἐξαλείφω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου σημαίνει μεταξύ άλλων «σβήνω», «διαγράφω» ή «καταστρέφω». Όταν ένα χρέος ακυρώνεται, φανταζόμαστε κάποιον να διαγράφει τον λογαριασμό με ένα μεγάλο Χ. Ωστόσο, οι αριθμοί κάτω από εκείνο το Χ ίσως φαίνονται ακόμα. Αλλά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά όταν κάτι εξαλείφεται. Για να καταλάβουμε αυτή τη λεκτική εικόνα, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι, στους αρχαίους καιρούς, το μελάνι που χρησιμοποιούσαν ήταν ένα μείγμα από άνθρακα, πηκτίνη και νερό. Μπορούσε κάποιος να πάρει ένα βρεγμένο σφουγγάρι και να σβήσει όσα είχε γράψει. Όταν λοιπόν ένα χρέος «εξαλειφόταν», εξαφανιζόταν εντελώς. Δεν έμεναν ίχνη ώστε να μπορεί κάποιος να διακρίνει με γυμνό μάτι τι ήταν γραμμένο εκεί προηγουμένως. Η καταγραφή του χρέους δεν υπήρχε πια. Πόσο συγκινούμαστε γνωρίζοντας ότι ο Ιεχωβά, όχι μόνο ακυρώνει τις αμαρτίες μας, αλλά τις εξαλείφει, τις σβήνει εντελώς!​—Ψαλμ. 51:9. w25.02 σ. 10 ¶11

Όταν οι άλλοι μάς κρίνουν άδικα ή μας φέρονται άσχημα, εμείς είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει την αλήθεια. Αυτή η σιγουριά θα μας βοηθήσει να υπομείνουμε την άδικη μεταχείριση επειδή γνωρίζουμε ότι τελικά ο Ιεχωβά θα διορθώσει την κατάσταση. Αφήνοντας τα πράγματα στα χέρια του Ιεχωβά, δεν επιτρέπουμε στον θυμό ή στη μνησικακία να σιγοβράζει στην καρδιά μας. Τέτοια συναισθήματα μπορούν να μας κάνουν να αντιδράσουμε υπερβολικά, να καταστρέψουν τη χαρά μας και να βλάψουν τη σχέση μας με τον Ιεχωβά. Φυσικά, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ιησού τέλεια. Κάποιες φορές, ίσως κάνουμε ή λέμε κάτι για το οποίο αργότερα μετανιώνουμε. (Ιακ. 3:2) Και κάποιες αδικίες ίσως μας αφήνουν συναισθηματικά και σωματικά τραύματα τα οποία είναι δύσκολο να αντέξουμε. Αν σας συμβαίνει κάτι τέτοιο, να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει τι περνάτε. Και ο Ιησούς, ο οποίος επίσης υπέφερε άδικα, μπορεί να σας συμπονέσει. (Εβρ. 4:15, 16) Πόσο ευγνώμονες είμαστε που ο Ιεχωβά μάς παρέχει πρακτικές συμβουλές οι οποίες μας βοηθούν να χειριζόμαστε την αδικία. w24.11 σ. 6 ¶12, 13

Η εκδήλωση πίστης στον Ιησού είναι αναγκαία προκειμένου κάποιος να «έχει αιώνια ζωή». (Ιωάν. 3:16-18, 36· 17:3) Πολλοί Ιουδαίοι δεν αποδέχτηκαν τη διδασκαλία του Ιησού για ένα νέο «έργο του Θεού», γι’ αυτό τον ρώτησαν: «Τι σημείο θα παρουσιάσεις, για να το δούμε και να σε πιστέψουμε;» (Ιωάν. 6:30) Ανέφεραν ότι οι προπάτορές τους στις ημέρες του Μωυσή είχαν λάβει το μάννα, το οποίο μπορούσε να παρομοιαστεί με ψωμί. (Νεεμ. 9:15· Ψαλμ. 78:24, 25) Σαφώς, αυτό που εξακολουθούσε να τους απασχολεί ήταν το πώς θα χορτάσουν με κυριολεκτικό ψωμί. Δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να ζητήσουν διευκρινίσεις από τον Ιησού όταν εκείνος έπειτα μίλησε για «το αληθινό ψωμί από τον ουρανό», το οποίο ήταν σαν ζωογόνο μάννα από τον ουρανό. (Ιωάν. 6:32) Τους απασχολούσαν τόσο πολύ οι υλικές τους ανάγκες ώστε αγνόησαν τις πνευματικές αλήθειες που προσπαθούσε να τους μεταδώσει ο Ιησούς. w24.12 σ. 5, 6 ¶10, 11

Καθώς το παιδί σας μαθαίνει περισσότερα για τον φυσικό κόσμο στο σχολείο, θα ανακαλύψει ότι υπάρχουν νόμοι που διέπουν το σχήμα πολλών πραγμάτων. Για παράδειγμα, κάθε νιφάδα του χιονιού σχηματίζεται σύμφωνα με γεωμετρικά σχέδια που είναι γνωστά ως μορφοκλασματικά σύνολα (ή αλλιώς φράκταλ). Τα μορφοκλασματικά σύνολα υπάρχουν και σε άλλα πράγματα στη φύση. Αλλά ποιος θέσπισε τους νόμους που έχουν ως αποτέλεσμα αυτά τα όμορφα σχέδια; Ποιος βρίσκεται πίσω από την τάξη και τον προσεκτικό σχεδιασμό που παρατηρούμε στη φύση; Όσο περισσότερο σκέφτεται το παιδί σας τέτοιες ερωτήσεις, τόσο πιθανότερο είναι ότι θα μπορέσει να αναπτύξει ισχυρή πίστη ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Κάποια στιγμή, θα μπορούσατε να του κάνετε την εξής ερώτηση: «Αν μας δημιούργησε ο Θεός, δεν είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι μας έχει δώσει και ηθική καθοδηγία για το πώς να είμαστε ευτυχισμένοι;» Κατόπιν, μπορείτε να επισημάνετε ότι τέτοια πολύτιμη καθοδηγία βρίσκεται στη Γραφή. w24.12 σ. 16 ¶8

Υπό θεϊκή έμπνευση, ο απόστολος Παύλος έγραψε μια επιστολή με την οποία έδωσε την οδηγία να απομακρύνουν έναν αμετανόητο αμαρτωλό από την εκκλησία. (1 Κορ. 5:13) Πώς θα έπρεπε να του φέρονται οι πιστοί Χριστιανοί; Ο Παύλος τούς είπε “να πάψουν να τον συναναστρέφονται”. Τι σήμαινε αυτό; Ο Παύλος εξήγησε ότι αυτή η εντολή σήμαινε πως δεν έπρεπε “ούτε καν να τρώνε με τέτοιον άνθρωπο”. (1 Κορ. 5:11) Αν καθίσουμε να φάμε μαζί με κάποιον, αυτό μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε περαιτέρω συναναστροφή μαζί του. Σαφώς λοιπόν, ο Παύλος εννοούσε ότι η εκκλησία δεν έπρεπε να έχει κοινωνική συναναστροφή με εκείνον τον άνθρωπο. Αυτό θα προστάτευε την εκκλησία από τη φθοροποιά επιρροή του. (1 Κορ. 5:5-7) Επιπρόσθετα, αν απέφευγαν τη στενή επαφή με εκείνον τον άνθρωπο, αυτό ίσως θα τον έκανε να συνειδητοποιήσει πόσο είχε παρεκκλίνει από τις οδούς του Ιεχωβά. Ως αποτέλεσμα, θα μπορούσε να ντραπεί και να υποκινηθεί να μετανοήσει. w24.08 σ. 15 ¶4, 5

Στον Ισραήλ, η Ημέρα της Εξιλέωσης τηρούνταν μία φορά τον χρόνο. Εκείνη την ημέρα, ο αρχιερέας πρόσφερε θυσίες ζώων προς όφελος του λαού. Βέβαια, οι θυσίες ζώων δεν μπορούσαν να κάνουν πλήρη εξιλέωση για τις αμαρτίες κανενός επειδή τα ζώα είναι κατώτερα από τους ανθρώπους. Αλλά εφόσον οι μετανοημένοι Ισραηλίτες πρόσφεραν τις θυσίες που απαιτούσε ο Ιεχωβά, εκείνος ήταν πρόθυμος να συγχωρεί τις αμαρτίες τους. (Εβρ. 10:1-4) Εκείνη η διευθέτηση εντύπωνε στον νου των Ισραηλιτών τη σοβαρότητα της αμαρτωλής τους κατάστασης. Ωστόσο, ο Ιεχωβά σκόπευε να κάνει μια μόνιμη διευθέτηση για τη συγχώρηση των αμαρτιών. Διευθέτησε ώστε ο αγαπημένος του Γιος “να προσφερθεί μία φορά για πάντα για να βαστάξει τις αμαρτίες πολλών”. (Εβρ. 9:28) Ο Ιησούς έδωσε «τη ζωή του ως λύτρο σε αντάλλαγμα για πολλούς».​—Ματθ. 20:28. w25.02 σ. 4 ¶9, 10

«Το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη». (Ματθ. 26:41β) Με αυτά τα λόγια, ο Ιησούς έδειξε ότι κατανοούσε την ατελή μας κατάσταση. Αλλά τα λόγια του περιείχαν και μια προειδοποίηση: Μην έχετε υπερβολική αυτοπεποίθηση. Νωρίτερα εκείνο το βράδυ, οι μαθητές είχαν δηλώσει με πεποίθηση ότι ήταν αποφασισμένοι να μείνουν στο πλευρό του Κυρίου τους. (Ματθ. 26:35) Τα κίνητρά τους ήταν καλά. Ωστόσο, δεν αντιλαμβάνονταν πόσο γρήγορα θα μπορούσαν να εξασθενήσουν υπό πίεση. Γι’ αυτό, ο Ιησούς τούς προειδοποίησε με τα λόγια του σημερινού εδαφίου. Δυστυχώς, οι μαθητές δεν έμειναν σε εγρήγορση. Όταν ο Ιησούς συνελήφθη, τι έκαναν; Έμειναν στο πλευρό του ή ενέδωσαν στον πειρασμό να τραπούν σε φυγή; Επειδή δεν είχαν μείνει σε επιφυλακή, οι μαθητές έκαναν ακριβώς αυτό που είπαν ότι δεν θα έκαναν ποτέ: εγκατέλειψαν τον Ιησού.​—Ματθ. 26:56. w24.07 σ. 14 ¶1, 2

Ο Αδάμ και η Εύα έχασαν την πολύτιμη σχέση τους με τον Πατέρα τους, τον Ιεχωβά. Αρχικά, ο Αδάμ και η Εύα ανήκαν στην οικογένεια του Θεού. (Λουκ. 3:38) Όταν όμως παρήκουσαν τον Ιεχωβά, αποβλήθηκαν από την οικογένειά του. Τα παιδιά τους γεννήθηκαν έπειτα από αυτό το γεγονός. (Γέν. 3:23, 24· 4:1) Γι’ αυτό, εμείς ως απόγονοί τους χρειάζεται να συμφιλιωθούμε με τον Ιεχωβά. (Ρωμ. 5:10, 11) Με άλλα λόγια, χρειάζεται να αποκτήσουμε καλή σχέση μαζί του. Σύμφωνα με ένα σύγγραμμα, το ρήμα καταλλάσσω του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που χρησιμοποιείται εδώ μπορεί να σημαίνει «μεταβάλλω κάποιον από εχθρό σε φίλο». Το εκπληκτικό είναι ότι ο Ιεχωβά είναι εκείνος που πήρε την πρωτοβουλία να το κάνει αυτό εφικτό. Πώς; Μέσω της διευθέτησης της εξιλέωσης, την οποία έκανε για να αποκαταστήσει μια καλή σχέση ανάμεσα σε εκείνον και στους αμαρτωλούς ανθρώπους. Αυτή η διευθέτηση περιλαμβάνει την ανταλλαγή ενός πράγματος με ένα άλλο ίσης αξίας. Με αυτόν τον τρόπο, κάτι που χάθηκε ή καταστράφηκε μπορεί να ανακτηθεί ή να αντικατασταθεί. w25.02 σ. 3, 4 ¶7, 8

Ο απόστολος Παύλος σχολίασε ότι «η επίπληξη που δόθηκε από την πλειονότητα [ήταν] αρκετή για έναν τέτοιον άνθρωπο». (2 Κορ. 2:5-8) Με άλλα λόγια, η διαπαιδαγώγηση είχε εξυπηρετήσει τον σκοπό της σε σχέση με τον άνθρωπο που είχε προηγουμένως σεξουαλικές σχέσεις με τη μητριά του. (1 Κορ. 5:1) Ποιος ήταν αυτός ο σκοπός; Να τον οδηγήσει σε μετάνοια. (Εβρ. 12:11) Γι’ αυτό, ο Παύλος έδωσε στην εκκλησία την εξής οδηγία όσον αφορά τον αδελφό που έσφαλε: «Να τον συγχωρήσετε με καλοσύνη και να τον παρηγορήσετε» και «να τον διαβεβαιώσετε για την αγάπη σας». Προσέξτε ότι ο Παύλος ήθελε να κάνει η εκκλησία κάτι περισσότερο από το να δεχτεί απλώς εκείνον τον άνθρωπο ξανά στον λαό του Ιεχωβά. Ο Παύλος ήθελε να διαβεβαιώσουν τον μετανοημένο με τα λόγια, τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους ότι όντως τον είχαν συγχωρήσει και τον αγαπούσαν. Έτσι θα έδειχναν καθαρά ότι χαίρονταν που επέστρεψε στην εκκλησία. w24.08 σ. 15 ¶4· σ. 16, 17 ¶6-8

Ο απόστολος Παύλος μπορούσε να μιλήσει με πεποίθηση σχετικά με το τι απαιτείται προκειμένου κάποιος να υπομείνει. Υπενθύμισε στους Χριστιανούς πως, όταν υπέμεναν δοκιμασίες, δεν έπρεπε να στηρίζονται στον εαυτό τους αλλά στον Ιεχωβά. Ο Παύλος μπορούσε να πει με θάρρος: «Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ». (Εβρ. 13:6) Μερικοί αδελφοί μας υπομένουν διωγμό αυτή τη στιγμή. Μπορούμε να τους στηρίζουμε όσια με τις προσευχές μας και ενίοτε με πρακτικούς τρόπους. Ωστόσο, η Γραφή λέει ξεκάθαρα ότι «όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση σε σχέση με τον Χριστό Ιησού θα υποστούν και αυτοί διωγμό». (2 Τιμ. 3:12) Επομένως, όλοι χρειάζεται να προετοιμαστούμε για αυτά που βρίσκονται μπροστά μας. Ας συνεχίσουμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά, βέβαιοι ότι εκείνος θα μας βοηθήσει να υπομείνουμε οποιαδήποτε δοκιμασία ίσως αντιμετωπίσουμε. Στον ορισμένο καιρό, θα φέρει ανακούφιση σε όλους τους πιστούς λάτρεις του.​—2 Θεσ. 1:7, 8. w24.09 σ. 13 ¶17, 18

Τι βοήθησε τους Κορινθίους να βαφτιστούν; (2 Κορ. 10:4, 5) Ο Λόγος του Θεού και το ισχυρό άγιο πνεύμα Του τους βοήθησαν να κάνουν ριζικές αλλαγές στη ζωή τους. (Εβρ. 4:12) Όσοι Κορίνθιοι δέχτηκαν τα καλά νέα σχετικά με τον Χριστό κατάφεραν να εγκαταλείψουν εθισμούς και συνήθειες όπως η μέθη, η κλοπή και η ομοφυλοφιλία. (1 Κορ. 6:9-11) Προσέξτε ότι, αν και μερικοί στην Κόρινθο έπρεπε να υπερνικήσουν βαθιά ριζωμένες συνήθειες, δεν συμπέραναν ότι θα ήταν ακατόρθωτο να γίνουν Χριστιανοί. Κατέβαλαν επιμελείς προσπάθειες να μπουν στη στενόχωρη οδό που οδηγεί στην αιώνια ζωή. (Ματθ. 7:13, 14) Μήπως δυσκολεύεστε να υπερνικήσετε έναν εθισμό ή μια κακή συνήθεια προκειμένου να βαφτιστείτε; Μην εγκαταλείπετε τον αγώνα! Να ικετεύετε τον Ιεχωβά για τη βοήθεια του αγίου πνεύματός του ώστε να αντιστέκεστε στην επιθυμία να κάνετε το κακό. w25.03 σ. 6 ¶15-17

Ο Ιεχωβά υπόσχεται να μας δίνει τη σοφία να διακρίνουμε αν μια συγκεκριμένη πορεία θα τον ευαρεστήσει. Δίνει τέτοια σοφία «σε όλους γενναιόδωρα και χωρίς να περιφρονεί κανέναν». Αφού προσευχηθείτε για την κατεύθυνση του Ιεχωβά, δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην απάντησή του. Για παράδειγμα: Αν χαθείτε καθώς ταξιδεύετε, ίσως ζητήσετε βοήθεια από κάποιον ντόπιο. Αλλά θα φεύγατε προτού προλάβει να σας απαντήσει; Και βέβαια όχι. Θα ακούγατε προσεκτικά τις οδηγίες του. Παρόμοια, αφού ζητήσετε σοφία από τον Ιεχωβά, προσπαθήστε να διακρίνετε την απάντησή του εξακριβώνοντας ποιοι Βιβλικοί νόμοι και αρχές εφαρμόζονται στην περίπτωσή σας. Λόγου χάρη, όταν αποφασίζετε αν θα πάτε σε μια κοινωνική συγκέντρωση, ίσως εξετάσετε τι λέει η Γραφή σχετικά με τα ξέφρενα γλέντια, τις κακές συναναστροφές και την ανάγκη να βάζετε τα συμφέροντα της Βασιλείας πάνω από τις προσωπικές σας προτιμήσεις.​—Ματθ. 6:33· Ρωμ. 13:13· 1 Κορ. 15:33. w25.01 σ. 15, 16 ¶6, 7

Η προφητεία του Ησαΐα αντιπαραβάλλει παραστατικά τη ζωή εκείνων που είναι μέσα στον πνευματικό παράδεισο με τη ζωή εκείνων που δεν είναι. Ο Ιεχωβά ικανοποιεί γενναιόδωρα τις πνευματικές ανάγκες των λάτρεών του. Έχουμε το άγιο πνεύμα του, τον γραπτό του Λόγο και άφθονη πνευματική τροφή, έτσι ώστε “να τρώμε, . . . να πίνουμε . . . και να χαιρόμαστε”. (Παράβαλε Αποκάλυψη 22:17) Αντίθετα, εκείνοι που βρίσκονται έξω από τον πνευματικό παράδεισο “πεινούν . . . , διψούν . . . και ντροπιάζονται”. Οι πνευματικές τους ανάγκες δεν ικανοποιούνται. (Αμώς 8:11) Ο Ιεχωβά προμηθεύει άφθονα στον λαό Του ό,τι έχει ανάγκη, περιλαμβανομένης και της πνευματικής τροφής. (Ιωήλ 2:21-24) Το κάνει αυτό με την Αγία Γραφή και τις Βιβλικές μας εκδόσεις, με τον ιστότοπό μας, καθώς και με τις συναθροίσεις και τις συνελεύσεις μας. Μπορούμε να ωφελούμαστε από πνευματικές προμήθειες κάθε μέρα και, ως αποτέλεσμα, νιώθουμε πιο υγιείς και πιο αναζωογονημένοι. w24.04 σ. 21 ¶5, 6

Αν θέλετε να αρχίσετε στενή γνωριμία με κάποιο άτομο, θα μπορούσατε να κανονίσετε να συζητήσετε με αυτό το άτομο είτε σε κάποιον δημόσιο χώρο είτε από το τηλέφωνο. Πείτε ξεκάθαρα ποιες είναι οι προθέσεις σας. (1 Κορ. 14:9) Αν χρειάζεται, δώστε στο άτομο χρόνο να σκεφτεί πώς θα απαντήσει. (Παρ. 15:28) Σε περίπτωση που το άλλο άτομο δεν ενδιαφέρεται, σεβαστείτε τα αισθήματά του. Τι γίνεται αν κάποιο άτομο εκφράσει ενδιαφέρον για εσάς; Πιθανότατα χρειάστηκε θάρρος για να σας πλησιάσει, γι’ αυτό φερθείτε με καλοσύνη και σεβασμό. Αν χρειάζεστε χρόνο για να σκεφτείτε αν δέχεστε να αρχίσετε στενή γνωριμία, πείτε το. Ωστόσο, προσπαθήστε να δώσετε μια απάντηση το συντομότερο δυνατόν. (Παρ. 13:12) Αν δεν ενδιαφέρεστε, πείτε το ευγενικά και ξεκάθαρα. Αν ενδιαφέρεστε, συζητήστε τα αισθήματα και τις προσδοκίες σας όσον αφορά τη στενή γνωριμία. Οι δικές σας προσδοκίες μπορεί να διαφέρουν από του άλλου ατόμου. w24.05 σ. 23, 24 ¶12, 13

Πιθανόν ενόσω ο Δαβίδ ήταν ακόμα έφηβος, επισκέφτηκε το στρατόπεδο των Ισραηλιτών. Διαπίστωσε ότι οι στρατιώτες ήταν τρομοκρατημένοι επειδή ένας Φιλισταίος γίγαντας, ο Γολιάθ, είχε έρθει για να “χλευάσει το στράτευμα του Ισραήλ”. (1 Σαμ. 17:10, 11) Οι στρατιώτες φοβούνταν επειδή εστίαζαν στον γίγαντα και στους χλευασμούς που άκουγαν στο πεδίο της μάχης. (1 Σαμ. 17:24, 25) Ο Δαβίδ όμως έβλεπε την κατάσταση από διαφορετική σκοπιά. Θεώρησε αυτό που συνέβαινε πρόκληση, όχι απλώς ενάντια στο στράτευμα του Ισραήλ, αλλά ενάντια στο «στράτευμα του ζωντανού Θεού». (1 Σαμ. 17:26) Ο Δαβίδ είχε πρωτίστως κατά νου τον Ιεχωβά. Ήταν σίγουρος ότι ο Θεός που τον είχε βοηθήσει όταν ήταν βοσκός θα τον βοηθούσε και πάλι σε αυτή την κατάσταση. Βέβαιος για την υποστήριξη του Θεού, αντιμετώπισε τον Γολιάθ και, φυσικά, νίκησε!​—1 Σαμ. 17:45-51. w24.06 σ. 21 ¶7

Σκεφτείτε πώς θα ήταν η ζωή μας αν δεν υπηρετούσαμε τον Ιεχωβά. Αυτό θα μας βοηθήσει να προσκολληθούμε σε μια πιστή πορεία και να καταλήξουμε στο ίδιο συμπέρασμα με τον ψαλμωδό: «Για εμένα . . . είναι καλό το να πλησιάζω τον Θεό». (Ψαλμ. 73:28) Μπορούμε να αντεπεξέλθουμε σε οποιεσδήποτε δυσκολίες προκύψουν στη διάρκεια αυτών των τελευταίων ημερών επειδή “υπηρετούμε ως δούλοι έναν ζωντανό και αληθινό Θεό”. (1 Θεσ. 1:9) Ο Θεός μας είναι ένα πραγματικό Πρόσωπο που ενεργεί για χάρη εκείνων που τον λατρεύουν. Απέδειξε ότι ήταν μαζί με τους υπηρέτες του στο παρελθόν και είναι μαζί μας σήμερα. Σύντομα θα αντιμετωπίσουμε τη μεγαλύτερη θλίψη που θα συμβεί στη γη. Αλλά δεν θα την αντιμετωπίσουμε μόνοι μας. Είθε όλοι «να έχουμε μεγάλο θάρρος και να λέμε: “Ο Ιεχωβά είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ”».​—Εβρ. 13:5, 6. w24.06 σ. 25 ¶17, 18

Η Αγία Γραφή κατονομάζει περισσότερους από 40 άντρες που υπήρξαν βασιλιάδες του Ισραήλ. Οι καλοί βασιλιάδες έκαναν κάποια άσχημα πράγματα. Σκεφτείτε την περίπτωση του καλού βασιλιά Δαβίδ. Ο Ιεχωβά είπε: “Ο υπηρέτης μου ο Δαβίδ . . . με ακολούθησε με όλη του την καρδιά, κάνοντας μόνο το σωστό στα μάτια μου”. (1 Βασ. 14:8) Ωστόσο, αυτός ο άνθρωπος διέπραξε σεξουαλική ανηθικότητα με μια παντρεμένη γυναίκα και κανόνισε να σκοτωθεί ο άντρας της στη μάχη. (2 Σαμ. 11:4, 14, 15) Από την άλλη πλευρά, πολλοί από τους άπιστους βασιλιάδες έκαναν κάποια καλά πράγματα. Ένα παράδειγμα είναι ο Ροβοάμ. Στα μάτια του Ιεχωβά, αυτός «έκανε το κακό». (2 Χρον. 12:14) Ωστόσο, ο Ροβοάμ υπάκουσε στην εντολή του Θεού να αφήσει δέκα φυλές να αποσχιστούν από το βασίλειό του. Επίσης, έκανε κάτι καλό για το έθνος του ενισχύοντας την οχύρωση των πόλεών του. (1 Βασ. 12:21-24· 2 Χρον. 11:5-12) Πώς έκρινε ο Ιεχωβά αν ένας βασιλιάς ήταν πιστός στα μάτια Του; Προφανώς, λάβαινε υπόψη την κατάσταση της καρδιάς του, τη μετάνοιά του και την προσκόλλησή του στην αληθινή λατρεία. w24.07 σ. 20 ¶1-3

Τι θα πούμε για τους βαφτισμένους ανηλίκους​—κάτω των 18 ετών​—που εμπλέκονται σε σοβαρή αδικοπραγία; Το πρεσβυτέριο θα διευθετήσει να συναντηθούν δύο πρεσβύτεροι με τον ανήλικο και με τους Χριστιανούς γονείς του. Οι πρεσβύτεροι θα διαπιστώσουν ποια βήματα έχουν ήδη κάνει οι γονείς για να βοηθήσουν το παιδί τους να μετανοήσει. Αν ο ανήλικος εκδηλώνει καλή στάση και οι προσπάθειες των γονέων αγγίζουν την καρδιά του, οι δύο πρεσβύτεροι μπορεί να αποφασίσουν ότι δεν χρειάζεται να γίνουν περαιτέρω ενέργειες. Άλλωστε, είναι θεόδοτη ευθύνη των γονέων να παρέχουν στοργική διόρθωση στα παιδιά τους. (Δευτ. 6:6, 7· Παρ. 6:20· 22:6· Εφεσ. 6:2-4) Έπειτα, οι πρεσβύτεροι θα επικοινωνούν κατά καιρούς με τους γονείς για να διασφαλίσουν ότι ο ανήλικος λαβαίνει τη βοήθεια που χρειάζεται. Τι γίνεται όμως αν ένας βαφτισμένος ανήλικος εμμένει αμετανόητα σε μια εσφαλμένη πορεία; Σε αυτή την περίπτωση, μια επιτροπή πρεσβυτέρων θα συναντηθεί με αυτόν και με τους Χριστιανούς γονείς του. w24.08 σ. 24 ¶18

Γνωρίζουμε εκ πείρας ότι νιώθουμε όμορφα όταν λαβαίνουμε ένα δώρο. Αλλά νιώθουμε ακόμα μεγαλύτερη ευτυχία όταν δίνουμε εμείς. Δημιουργώντας μας με αυτόν τον τρόπο, ο Ιεχωβά μάς έδωσε τη δυνατότητα να επηρεάζουμε οι ίδιοι την ευτυχία μας. Μπορούμε να αυξήσουμε τη χαρά μας αναζητώντας επιπρόσθετες ευκαιρίες να δίνουμε. Δεν είναι αυτό μια θαυμάσια πτυχή του τρόπου με τον οποίο είμαστε πλασμένοι; (Ψαλμ. 139:14) Η Αγία Γραφή μάς διαβεβαιώνει ότι, όταν δίνουμε, νιώθουμε ευτυχία. Εύλογα λοιπόν αποκαλεί τον Ιεχωβά “ευτυχισμένο Θεό”. (1 Τιμ. 1:11) Εκείνος είναι ο πρώτος και ο μεγαλύτερος Δότης. «Χάρη σε αυτόν ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε», όπως δήλωσε ο απόστολος Παύλος. (Πράξ. 17:28) Μάλιστα, «κάθε καλό και τέλειο δώρο» έρχεται από τον Ιεχωβά. (Ιακ. 1:17) Πιθανότατα, όλοι μας θα θέλαμε να γευτούμε σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την ευτυχία που έρχεται από το να δίνουμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό μιμούμενοι τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά.​—Εφεσ. 5:1. w24.09 σ. 26 ¶1-4

Αφού ανασκοπούν τα προσόντα του πρεσβυτέρου, μερικοί διακονικοί υπηρέτες ίσως συμπεραίνουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να τα αποκτήσουν. Αλλά να θυμάστε πως ούτε ο Ιεχωβά ούτε η οργάνωσή του αναμένουν να εκδηλώνετε αυτές τις ιδιότητες τέλεια. (1 Πέτρ. 2:21) Επίσης, το ισχυρό πνεύμα του Ιεχωβά είναι αυτό που σας βοηθάει να τις καλλιεργήσετε. (Φιλιπ. 2:13) Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιδιότητα στην οποία θέλετε να βελτιωθείτε; Προσευχηθείτε στον Ιεχωβά σχετικά με αυτό. Κάντε έρευνα για το συγκεκριμένο θέμα, και ζητήστε συμβουλές από κάποιον πρεσβύτερο για να βελτιωθείτε. Συνεχίστε να προοδεύετε! Ζητήστε από τον Ιεχωβά να σας εκπαιδεύσει και να σας διαπλάσει ώστε να είστε ακόμα πιο χρήσιμος υπηρετώντας εκείνον και την εκκλησία. (Ησ. 64:8) Ευχόμαστε να ευλογήσει πλούσια ο Ιεχωβά τις προσπάθειες που θα καταβάλετε για να αποκτήσετε τα προσόντα του πρεσβυτέρου. w24.11 σ. 24, 25 ¶17, 18

Κανείς μας δεν πρέπει να νομίζει ότι δικαιούται να λάβει το έλεος του Ιεχωβά, ακόμα και αν έχει δαπανήσει πολλά χρόνια στην υπηρεσία του. Βέβαια, ο Ιεχωβά εκτιμάει το ιστορικό της πιστότητάς μας. Αλλά μας έδωσε τον Γιο του ως δωρεά, όχι ως πληρωμή για τις υπηρεσίες που προσφέραμε. Αν ισχυριζόμασταν ότι κερδίσαμε το έλεός του με τις προσπάθειές μας ή ότι δικαιούμαστε ειδική μεταχείριση, στην ουσία θα λέγαμε ότι ο Χριστός πέθανε χωρίς λόγο. (Παράβαλε Γαλάτες 2:21) Ο απόστολος Παύλος ήξερε ότι δεν μπορούσε να κερδίσει την εύνοια του Θεού με τις προσπάθειές του. Τότε γιατί εργαζόταν τόσο σκληρά στην υπηρεσία του Ιεχωβά; Όχι για να αποδείξει την προσωπική του αξία, αλλά για να δείξει εκτίμηση για την παρ’ αξίαν καλοσύνη του Ιεχωβά. (Εφεσ. 3:7) Όπως ο Παύλος, έτσι και εμείς συνεχίζουμε να υπηρετούμε με ζήλο, όχι για να κερδίσουμε το έλεος του Ιεχωβά, αλλά για να δείξουμε εκτίμηση για αυτό. w25.01 σ. 27 ¶5, 6