Μάιος

Αφού απελευθέρωσε τον λαό του από τη δουλεία στην Αίγυπτο, ο Ιεχωβά διόρισε ιερείς να υπηρετούν στη σκηνή της μαρτυρίας. Στους Λευίτες ανατέθηκαν άλλα καθήκοντα σε σχέση με εκείνη την άγια σκηνή. Μήπως εκείνοι που υπηρετούσαν στη σκηνή της μαρτυρίας ή που στρατοπέδευαν κοντά της είχαν καλύτερη φροντίδα από τον Ιεχωβά σε σύγκριση με τους υπόλοιπους; Όχι! Ο Ιεχωβά δεν είναι προσωπολήπτης. Όλοι στο στρατόπεδο είχαν ίσες ευκαιρίες να απολαμβάνουν τη φιλία του Ιεχωβά. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά φρόντιζε να μπορεί ολόκληρο το έθνος να βλέπει τη θαυματουργική στήλη του σύννεφου και τη θαυματουργική στήλη της φωτιάς που ήταν πάνω από τη σκηνή της μαρτυρίας. (Έξοδ. 40:38) Όταν το σύννεφο άρχιζε να κινείται προς άλλη κατεύθυνση, ακόμα και εκείνοι που στρατοπέδευαν στη μεγαλύτερη απόσταση από τη σκηνή της μαρτυρίας μπορούσαν να το δουν, να μαζέψουν τα πράγματά τους, να ξεστήσουν τις σκηνές της οικογένειάς τους και να συμβαδίσουν με το υπόλοιπο έθνος. (Αριθ. 9:15-23) Παρόμοια σήμερα, όπου και αν ζούμε στη γη, μπορούμε να ωφελούμαστε από τη στοργική, άγρυπνη φροντίδα και προστασία του Ιεχωβά. w24.06 σ. 4 ¶10-12

Η ζωή του Δαβίδ κινδύνευε. Ο γιος του ο Αβεσσαλώμ ήταν αποφασισμένος να του κλέψει τη βασιλεία. (2 Σαμ. 15:12, 13) Ο Δαβίδ έπρεπε να φύγει από την Ιερουσαλήμ αμέσως! Καθώς οι υπηρέτες του έφευγαν, συνειδητοποίησε ότι κάποιος έπρεπε να μείνει πίσω ώστε να τον κρατάει ενήμερο για τα σχέδια του Αβεσσαλώμ. Έστειλε λοιπόν τον Σαδώκ και άλλους ιερείς πίσω στην πόλη για να υπηρετούν ως πληροφοριοδότες. (2 Σαμ. 15:27-29) Έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί. Ο Δαβίδ κατέστρωσε ένα σχέδιο το οποίο περιλάμβανε τον Σαδώκ και τον Χουσαΐ, δυο όσιους φίλους του. (2 Σαμ. 15:32-37) Εφαρμόζοντας το σχέδιο, ο Χουσαΐ κέρδισε την εμπιστοσύνη του Αβεσσαλώμ και πρότεινε μια στρατηγική η οποία θα έδινε στον Δαβίδ χρόνο να προετοιμαστεί. Έπειτα, ο Χουσαΐ ενημέρωσε τον Σαδώκ και τον Αβιάθαρ για το σχέδιο. (2 Σαμ. 17:8-16) Κατόπιν, οι δυο τους κατάφεραν να ειδοποιήσουν τον Δαβίδ, κάτι που συνέβαλε καθοριστικά στο να προστατευτεί η ζωή του.​—2 Σαμ. 17:21, 22. w24.07 σ. 4, 5 ¶9, 10

Μερικοί υπηρέτες του Ιεχωβά βασανίζονται από έντονη λύπη για πράγματα που έκαναν στο παρελθόν, είτε πριν είτε μετά το βάφτισμά τους. Αλλά είναι καλό να θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά προμήθευσε το λύτρο επειδή μας αγαπάει βαθιά. Σίγουρα θέλει να δεχτούμε το δώρο του. Ο Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει πως, αφού «τακτοποιήσουμε τα ζητήματα» μαζί του, δεν μας καταλογίζει πια τις αμαρτίες μας. Τι στοργικό εκ μέρους του Ιεχωβά να μη θυμάται τις παλιές μας αμαρτίες! Ταυτόχρονα, εκείνος δεν ξεχνάει ποτέ το καλό που έχουμε κάνει. (Ψαλμ. 103:9, 12· Εβρ. 6:10) Αν βασανίζεστε από αισθήματα λύπης για το παρελθόν, βάλτε τα δυνατά σας για να επικεντρώνεστε στο παρόν και στο μέλλον, όχι στο παρελθόν. Δεν μπορείτε να αλλάξετε το παρελθόν. Αλλά μπορείτε να τιμάτε τον Ιεχωβά υπό τις παρούσες περιστάσεις σας και να κοιτάζετε μπροστά, στο θαυμάσιο μέλλον που σας έχει υποσχεθεί. w24.10 σ. 8 ¶8, 9

Καθώς διαβάζετε την Αγία Γραφή και αναζητάτε τρόπους για να εφαρμόσετε την καθοδηγία της, μπορεί κάποιες φορές να νιώθετε ότι πελαγώνετε. Σκεφτείτε το εξής σενάριο: Σήμερα τα εδάφια που διαβάζετε δίνουν τη συμβουλή να μη μεροληπτούμε. (Ιακ. 2:1-8) Διακρίνετε ότι έχετε περιθώρια βελτίωσης στη συμπεριφορά σας απέναντι στους άλλους, οπότε αποφασίζετε να κάνετε κάποιες αλλαγές. Αύριο διαβάζετε μια περικοπή που τονίζει πόσο σημαντικό είναι να ελέγχετε τη γλώσσα σας. (Ιακ. 3:1-12) Συνειδητοποιείτε ότι μερικές φορές μιλάτε κάπως αρνητικά. Αποφασίζετε λοιπόν να είστε πιο θετικός και εποικοδομητικός. Την επόμενη μέρα, η ανάγνωσή σας περιλαμβάνει την προειδοποίηση να μην είμαστε φίλοι του κόσμου. (Ιακ. 4:4-12) Αντιλαμβάνεστε ότι χρειάζεται να είστε πιο επιλεκτικός στο θέμα της ψυχαγωγίας. Την τέταρτη μέρα, πιθανότατα έχετε πελαγώσει με όλα αυτά τα πράγματα στα οποία χρειάζεται να εργαστείτε. Μην αποθαρρύνεστε. Να θυμάστε ότι η «νέα προσωπικότητα» την οποία έχουμε ντυθεί χρειάζεται να ανανεώνεται συνεχώς. w24.09 σ. 5, 6 ¶11, 12

Ο Ιησούς ήξερε ότι αυτό που μετρούσε πάνω από όλα ήταν η άποψη του Ιεχωβά. Ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά θα διόρθωνε τις αδικίες στον κατάλληλο καιρό. Μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιησού ελέγχοντας τα λόγια μας όταν αδικούμαστε. Μερικές αδικίες δεν είναι τόσο σοβαρές, και μπορούμε απλώς να τις παραβλέψουμε. Ή ίσως προτιμήσουμε να μη μιλήσουμε ώστε να μην πούμε κάτι που θα έκανε τα πράγματα χειρότερα. (Εκκλ. 3:7· Ιακ. 1:19, 20) Άλλες φορές όμως, ίσως χρειάζεται να μιλήσουμε όταν δούμε να γίνεται μια αδικία ή όταν χρειαστεί να υπερασπιστούμε την αλήθεια. (Πράξ. 6:1, 2) Αν μιλήσουμε, πρέπει να προσπαθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε να το κάνουμε αυτό ήρεμα και με σεβασμό. Μπορούμε επίσης να μιμούμαστε τον Ιησού εμπιστευόμενοι τον εαυτό μας σε «Εκείνον που κρίνει δίκαια».​—1 Πέτρ. 2:23. w24.11 σ. 5, 6 ¶10-12

Αν ένας αμαρτωλός μετανοήσει, αυτό είναι αιτία μεγάλης χαράς! (Λουκ. 15:7) Ποιος αξίζει την τιμή για αυτό; Οι πρεσβύτεροι; Θυμηθείτε τι έγραψε ο απόστολος Παύλος σχετικά με τους αμαρτωλούς: «Μήπως ο Θεός τούς δώσει μετάνοια». (2 Τιμ. 2:25) Μια σημείωση μελέτης σε εκείνο το εδάφιο κάνει το εξής σχόλιο: «Η τιμή για μια τέτοια αλλαγή στον τρόπο σκέψης και στη στάση δεν ανήκει σε κάποιον άνθρωπο, αλλά στον Ιεχωβά, ο οποίος βοηθάει τον παραστρατημένο Χριστιανό να κάνει αυτή τη ζωτικής σημασίας αλλαγή. Ο Παύλος κατόπιν αναφέρει μερικά από τα όμορφα αποτελέσματα αυτής της μετάνοιας​—οδηγεί τον αμαρτωλό σε ακριβέστερη γνώση της αλήθειας, τον βοηθάει να συνέλθει και τον καθιστά ικανό να ξεφύγει από τις παγίδες του Σατανά.​—2Τι 2:26». Όταν ένας παραβάτης μετανοήσει, η επιτροπή θα διευθετήσει ποιμαντικές επισκέψεις, ώστε το άτομο να συνεχίσει να λαβαίνει την αναγκαία βοήθεια για να αγωνιστεί ενάντια στις παγίδες του Σατανά και να κάνει ευθείς δρόμους για τα πόδια του.​—Εβρ. 12:12, 13. w24.08 σ. 23, 24 ¶14, 15

Οι άνθρωποι που είχε θρέψει ο Ιησούς εστίαζαν στην ικανοποίηση των υλικών τους αναγκών και επιθυμιών. Γιατί το λέμε αυτό; Την επόμενη ημέρα, είδαν ότι ο Ιησούς και οι απόστολοί του είχαν φύγει. Έτσι, το πλήθος επιβιβάστηκε σε μερικά πλοιάρια που είχαν φτάσει από την Τιβεριάδα και κατευθύνθηκε προς την Καπερναούμ για να βρει τον Ιησού. (Ιωάν. 6:22-24) Ποιος ήταν ο κυριότερος λόγος που το έκαναν αυτό; Μήπως για να ακούσουν περισσότερα σχετικά με τη Βασιλεία; Όχι. Σκέφτονταν πρωτίστως την υλική τους ανάγκη για ψωμί. Πώς το ξέρουμε αυτό; Προσέξτε τι συνέβη όταν το πλήθος βρήκε τον Ιησού κοντά στην Καπερναούμ. Ο Ιησούς είπε ευθέως ότι η προτεραιότητά τους ήταν να ικανοποιήσουν τις εφήμερες υλικές τους ανάγκες. Ναι μεν “έφαγαν από τα ψωμιά και χόρτασαν” με «τροφή που χάνεται». Τους παρότρυνε όμως να εργάζονται «για την τροφή που παραμένει για αιώνια ζωή». (Ιωάν. 6:26, 27) Ο Ιησούς είπε ότι ο Πατέρας του θα προμήθευε τέτοια τροφή. w24.12 σ. 5 ¶8, 9

Για να είστε πιο αποτελεσματικός δάσκαλος, να βασίζεστε στον Λόγο του Θεού, είτε διδάσκετε δημόσια είτε δίνετε συμβουλή κατ’ ιδίαν. Να είστε καλός μελετητής της Αγίας Γραφής και των εκδόσεών μας. (Παρ. 15:28) Καθώς μελετάτε, να παρατηρείτε προσεκτικά πώς κάνουν οι εκδόσεις μας σωστή εφαρμογή των Γραφών. Και όταν διδάσκετε, να καταβάλλετε φιλότιμες προσπάθειες για να αγγίξετε την καρδιά των ακροατών σας. Μπορείτε να βελτιωθείτε ως δάσκαλος αν ζητάτε συμβουλές από έμπειρους πρεσβυτέρους και τις εφαρμόζετε. (1 Τιμ. 5:17) Ο πρεσβύτερος χρειάζεται να μπορεί να ενθαρρύνει τους αδελφούς και τις αδελφές του. Ωστόσο, κάποιες φορές πρέπει να τους νουθετεί ή και να τους ελέγχει. Είτε έτσι είτε αλλιώς, πρέπει πάντοτε να δείχνει καλοσύνη. Αν είστε ήπιος και στοργικός και βασίζετε τη διδασκαλία σας στον Λόγο του Θεού, θα είστε αποτελεσματικός επειδή θα μιμείστε τον Μεγάλο Δάσκαλο, τον Ιησού.​—Ματθ. 11:28-30· 2 Τιμ. 2:24. w24.11 σ. 24 ¶16

Μπορούμε να δοξάζουμε τον Ιεχωβά με τα όσα λέμε για αυτόν. Ο λαός του Ιεχωβά καλείται να “ψάλλει στον Ιεχωβά”, να “δοξάζει το όνομά του”, να “διαγγέλλει τα καλά νέα της σωτηρίας του” και να “διακηρύττει τη δόξα του ανάμεσα στα έθνη”. (Ψαλμ. 96:1-3) Όλοι αυτοί είναι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να δοξάζουμε τον ουράνιο Πατέρα μας. (Πράξ. 4:29) Μπορούμε επίσης να τον δοξάζουμε με τα πολύτιμα πράγματά μας. Οι αληθινοί λάτρεις ανέκαθεν τιμούσαν τον Ιεχωβά με αυτόν τον τρόπο. (Παρ. 3:9) Για παράδειγμα, οι Ισραηλίτες συνεισέφεραν για την οικοδόμηση και τη συντήρηση του ναού. (2 Βασ. 12:4, 5· 1 Χρον. 29:3-9) Στοργικοί μαθητές του Χριστού διακονούσαν εκείνον και τους αποστόλους του «από τα υπάρχοντά τους». (Λουκ. 8:1-3) Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα επίσης συνεισέφεραν για την παροχή βοήθειας στους πνευματικούς αδελφούς και αδελφές τους. (Πράξ. 11:27-29) Σήμερα, και εμείς μπορούμε να δοξάζουμε τον Ιεχωβά μέσω των προαιρετικών συνεισφορών μας. w25.01 σ. 4 ¶8· σ. 5 ¶11

Τι βοήθησε τον Κορνήλιο να βαφτιστεί; Διαβάζουμε ότι ο Κορνήλιος «φοβόταν τον Θεό μαζί με όλο το σπιτικό του». Επίσης, ανέπεμπε συνεχώς δεήσεις στον Θεό. (Πράξ. 10:2) Όταν ο Πέτρος διακήρυξε τα καλά νέα στον Κορνήλιο, εκείνος και η οικογένειά του δέχτηκαν τον Χριστό και βαφτίστηκαν αμέσως. (Πράξ. 10:47, 48) Ο Κορνήλιος ήταν αναμφίβολα πρόθυμος να κάνει οποιεσδήποτε προσαρμογές απαιτούνταν ώστε να μπορεί να λατρεύει τον Ιεχωβά μαζί με την οικογένειά του. (Ιησ. Ναυή 24:15· Πράξ. 10:24, 33) Ο Κορνήλιος θα μπορούσε να είχε επιτρέψει στη θέση που κατείχε να τον εμποδίσει να γίνει Χριστιανός. Αλλά δεν επέτρεψε να συμβεί αυτό. Μήπως χρειάζεται να κάνετε σημαντικές αλλαγές στη ζωή σας για να προχωρήσετε στην αλήθεια; Αν ναι, ο Ιεχωβά θα είναι Βοηθός σας. Θα ευλογήσει την αποφασιστικότητά σας να τον υπηρετείτε σε αρμονία με τις Βιβλικές αρχές. w25.03 σ. 5 ¶12, 13

Αν ακούσετε αρνητικές ιστορίες σχετικά με την οργάνωση ή με τους αδελφούς που ασκούν την ηγεσία, να θυμάστε πώς φέρονταν οι εχθροί του Θεού στον Ιησού και στους μαθητές του πρώτου αιώνα. Σήμερα, ο λαός του Ιεχωβά διώκεται και κακολογείται ακριβώς όπως προείπε η Γραφή. (Ματθ. 5:11, 12) Οι ψεύτικες ιστορίες δεν θα μας παραπλανούν αν αναγνωρίζουμε την πηγή τους και αναλαμβάνουμε αμέσως δράση. Τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε; Να απορρίπτετε τις ψεύτικες ιστορίες. Ο απόστολος Παύλος έδωσε σαφείς οδηγίες για το τι να κάνουμε αν έρθουμε σε επαφή με ψεύτικες ιστορίες. Είπε στον Τιμόθεο να “δώσει εντολή σε ορισμένους να μη . . . δίνουν προσοχή σε ψεύτικες ιστορίες” και να “απορρίπτει τις βέβηλες ψεύτικες ιστορίες”. (1 Τιμ. 1:3, 4) Απορρίπτουμε τις ψεύτικες ιστορίες επειδή αναγνωρίζουμε την πηγή των συγκεκριμένων πληροφοριών. Διακρατούμε τους “υγιείς λόγους” της αλήθειας.​—2 Τιμ. 1:13. w24.04 σ. 13 ¶16, 17

Να μένετε ενωμένοι με εκείνους που είναι όσιοι στον Ιεχωβά. Ο Θεός θέλει να είμαστε ενωμένοι στη λατρεία μας. Θα μένουμε ενωμένοι αν μένουμε προσκολλημένοι στην αλήθεια. Όσοι παρεκκλίνουν από την αλήθεια δημιουργούν διαιρέσεις μέσα στην εκκλησία, γι’ αυτό ο Θεός μάς προειδοποιεί να “τους αποφεύγουμε”. Διαφορετικά, μπορεί και εμείς οι ίδιοι να απομακρυνθούμε από την αλήθεια. (Ρωμ. 16:17) Αν διακρίνουμε την αλήθεια και μένουμε προσκολλημένοι σε αυτήν, θα είμαστε πνευματικά ασφαλείς και υγιείς. (Εφεσ. 4:15, 16) Θα προστατευόμαστε από τις ψευδείς διδασκαλίες και την προπαγάνδα του Σατανά, και θα είμαστε ασφαλείς στη φροντίδα του Ιεχωβά κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. Να μένετε σταθερά προσκολλημένοι σε ό,τι είναι αληθινό, «και ο Θεός της ειρήνης θα είναι μαζί σας».​—Φιλιπ. 4:8, 9. w24.07 σ. 13 ¶16, 17

Ο Ιησούς έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή σε ανθρώπους που ένιωθαν καταβαρημένοι από την αμαρτία και τους προσκαλούσε να γίνουν ακόλουθοί του. Ήξερε ότι η αμαρτία ήταν η ρίζα των δεινών της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό, απευθυνόταν σε άντρες και γυναίκες που ήταν γνωστοί ως αμαρτωλοί. Χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα, εξήγησε: «Δεν χρειάζονται γιατρό οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι». Και πρόσθεσε: «Εγώ δεν ήρθα να καλέσω δίκαιους ανθρώπους, αλλά αμαρτωλούς». (Ματθ. 9:12, 13) Ο Ιησούς έκανε πράξη αυτά τα λόγια. Συγχώρησε με καλοσύνη τις αμαρτίες της γυναίκας που του έπλυνε τα πόδια με τα δάκρυά της. (Λουκ. 7:37-50) Δίδαξε ζωτικές αλήθειες στη Σαμαρείτισσα στο πηγάδι, παρότι ήξερε ότι ζούσε ανήθικα. (Ιωάν. 4:7, 17-19, 25, 26) Ο Θεός μάλιστα του έδωσε τη δύναμη να αναιρέσει το τελικό αποτέλεσμα κάθε αμαρτίας​—τον θάνατο. Πώς; Ο Ιησούς ανέστησε ανθρώπους​—άντρες και γυναίκες, παιδιά και ενηλίκους.​—Ματθ. 11:5. w24.08 σ. 4 ¶9, 10

Πώς θα δοξάσει ο Ιεχωβά το όνομά του στο κοντινό μέλλον; Μέσω των κρίσεών του. Σύντομα θα εκτελέσει τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη επειδή φέρνει μομφή στο άγιο όνομά του. (Αποκ. 17:5, 16· 19:1, 2) Μερικοί που θα παραστούν μάρτυρες της καταστροφής της Βαβυλώνας της Μεγάλης ίσως ενωθούν μαζί μας στην αληθινή λατρεία. Τελικά, στον Αρμαγεδδώνα, ο Ιεχωβά θα καταστρέψει ολόκληρο το σύστημα του Σατανά, εξαλείφοντας όλους εκείνους που του εναντιώνονται και βλασφημούν το όνομά του, αλλά σώζοντας όλους όσους τον αγαπούν, τον υπακούν και είναι περήφανοι που του δίνουν δόξα. (Μάρκ. 8:38· 2 Θεσ. 1:6-10) Μετά την τελική δοκιμή που θα ακολουθήσει τη Χιλιετή Βασιλεία του Χριστού, ο Ιεχωβά θα έχει αγιάσει πλήρως το όνομά του. (Αποκ. 20:7-10) Εκείνον τον καιρό, «η γη θα γεμίσει από τη γνώση της δόξας του Ιεχωβά όπως τα νερά σκεπάζουν τη θάλασσα». (Αββακ. 2:14) Πόσο συναρπαστικό θα είναι όταν όλοι όσοι θα είναι ζωντανοί θα δίνουν στον Ιεχωβά τη δόξα που αρμόζει στο όνομά του! w25.01 σ. 7 ¶15, 16

Τι θα βοηθούσε τους Εβραίους Χριστιανούς να υπομείνουν την εναντίωση που αντιμετώπιζαν; Ο απόστολος Παύλος ήξερε ότι χρειαζόταν να έχουν τη σωστή άποψη για τις δοκιμασίες τους. Γι’ αυτό, τους εξήγησε ότι ο Θεός μπορεί να επιτρέπει κάποιες δοκιμασίες της πίστης ως μέρος της εκπαίδευσης ενός Χριστιανού. Αυτή η εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει κάποιον να καλλιεργήσει και να εκλεπτύνει ζωτικές Χριστιανικές ιδιότητες. Αν εκείνοι οι Εβραίοι Χριστιανοί εστίαζαν στο τελικό αποτέλεσμα αυτών των δοκιμασιών, θα τους ήταν ευκολότερο να υπομείνουν. (Εβρ. 12:11) Ο Παύλος παρότρυνε τους Εβραίους Χριστιανούς να υπομένουν τις δοκιμασίες με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Εκείνος ήταν σε θέση να τους γράψει σχετικά με αυτό. Ως πρώην διώκτης των Χριστιανών, ήξερε τι αντιμετώπιζαν. Ήξερε επίσης πώς να υπομένει τον διωγμό. Άλλωστε, αντιμετώπισε διάφορες μορφές εναντίωσης από τότε που έγινε Χριστιανός.​—2 Κορ. 11:23-25. w24.09 σ. 12, 13 ¶16, 17

Κάθε μέρα που περνάει, η διακονία μας γίνεται πιο επείγουσα. Γιατί; Επειδή ο χρόνος τελειώνει. Προσέξτε τι προείπε ο Ιησούς σχετικά με το έργο κηρύγματος στις τελευταίες ημέρες, όπως αναφέρεται στο εδάφιο Μάρκος 13:10. Σύμφωνα με την παράλληλη αφήγηση του Ματθαίου, ο Ιησούς είπε ότι τα καλά νέα θα κηρύττονταν σε όλη την κατοικημένη γη προτού έρθει «το τέλος». (Ματθ. 24:14) Αυτή η έκφραση αναφέρεται στο οριστικό τέλος του πονηρού συστήματος πραγμάτων του Σατανά. Ο Ιεχωβά έχει ορίσει «την ημέρα και την ώρα» για τα γεγονότα που πρόκειται να εκτυλιχθούν σύντομα. (Ματθ. 24:36· Πράξ. 1:7) Κάθε μέρα που περνάει, είμαστε και μια μέρα πιο κοντά σε εκείνον τον καιρό. (Ρωμ. 13:11) Στο μεταξύ, πρέπει να συνεχίσουμε να κηρύττουμε ώσπου να έρθει το τέλος. Καθώς συλλογιζόμαστε τη διακονία μας, είναι καλό να σκεφτόμαστε μια διερευνητική ερώτηση: Γιατί κηρύττουμε τα καλά νέα; Για να το πούμε απλά, η αγάπη μάς υποκινεί να κηρύττουμε. Η δράση μας στο έργο κηρύγματος φανερώνει την αγάπη μας​—την αγάπη μας για τα καλά νέα, την αγάπη μας για τους ανθρώπους και, πάνω από όλα, την αγάπη μας για τον Ιεχωβά και το όνομά του. w24.05 σ. 14, 15 ¶2, 3

Γονείς, προτρέψτε το παιδί σας να κάνει σκέψεις γύρω από τον φυσικό κόσμο. Καθώς περπατάτε στην εξοχή ή ασχολείστε με τον κήπο σας, στρέψτε την προσοχή του παιδιού σας στα συναρπαστικά σχήματα που βλέπουμε στη φύση. Γιατί; Αυτά τα σχήματα αποτελούν αποδείξεις ευφυΐας και σοφού σχεδιασμού. Για παράδειγμα, τα σπειροειδή σχήματα είναι αντικείμενο μελέτης για τους επιστήμονες εδώ και πολλά χρόνια. Ο βιοφυσικός Νίκολα Φαμέλι εξηγεί πως, όταν μετράτε τον αριθμό των σπειρωμάτων που βρίσκονται στη φύση, ανακαλύπτετε μια συγκεκριμένη σειρά αριθμών. Αυτοί αποτελούν την ακολουθία Φιμπονάτσι, όπως ονομάζεται. Σπειροειδή σχήματα βλέπουμε σε πολλά πράγματα, όπως είναι το σχήμα μερικών γαλαξιών, το κέλυφος του ναυτίλου, τα φύλλα των φυτών και η κεφαλή του ηλίανθου. w24.12 σ. 16 ¶7

Ο Μωυσής, ο Δαβίδ και ο Ιωάννης έζησαν σε εποχές και σε συνθήκες διαφορετικές από τις δικές μας. Αλλά έχουμε πολλά κοινά μαζί τους. Υπηρετούσαν τον αληθινό Θεό, όπως και εμείς. Όπως αυτοί, έτσι και εμείς προσευχόμαστε στον Ιεχωβά, στηριζόμαστε σε αυτόν και αποβλέπουμε σε αυτόν για καθοδηγία. Και όπως αυτοί οι άντρες της αρχαιότητας, έτσι και εμείς είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά ευλογεί πλούσια όσους υπακούν σε αυτόν. Συνεπώς, ας δίνουμε προσοχή στα αποχαιρετιστήρια λόγια εκείνων των ηλικιωμένων αντρών υπακούοντας στις εντολές του Ιεχωβά. Τότε θα έχουμε αληθινή επιτυχία σε οτιδήποτε κάνουμε. Θα έχουμε ζωή και “θα παραμείνουμε πολύ καιρό”, ναι, για πάντα! Και θα έχουμε τη χαρά να ευαρεστούμε τον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας, ο οποίος εκπληρώνει όλες τις υποσχέσεις του με τρόπους που ξεπερνούν κατά πολύ οτιδήποτε περιμένουμε ή φανταζόμαστε.​—Εφεσ. 3:20. w24.11 σ. 13 ¶20, 21

Τον πρώτο αιώνα, κάποιοι αδελφοί διορίζονταν διακονικοί υπηρέτες. (1 Τιμ. 3:8) Φαίνεται πως αυτοί ήταν που πρόσφεραν τις «υπηρεσίες παροχής βοήθειας» για τις οποίες έγραψε ο απόστολος Παύλος. Οι διακονικοί υπηρέτες προφανώς φρόντιζαν για κάποια απαραίτητα ζητήματα έτσι ώστε οι πρεσβύτεροι να μπορούν να μένουν προσηλωμένοι στη διδασκαλία και στην ποίμανση. Για παράδειγμα, οι διακονικοί υπηρέτες ίσως βοηθούσαν να γίνονται αντίγραφα των Γραφών ή ίσως αγόραζαν τα υλικά που χρειάζονταν για να ετοιμαστούν αυτά τα αντίγραφα. Σκεφτείτε μερικές χρήσιμες υπηρεσίες που προσφέρουν οι διακονικοί υπηρέτες στην εκκλησία σας. (1 Πέτρ. 4:10) Μπορεί να τους ανατεθεί να φροντίζουν για τους λογαριασμούς της εκκλησίας ή για τους τομείς, να υποβάλλουν αιτήσεις για έντυπα και να τα κάνουν διαθέσιμα στους ευαγγελιζομένους, να χειρίζονται τον εξοπλισμό ήχου και εικόνας, να υπηρετούν ως ταξιθέτες ή να βοηθούν στη συντήρηση της Αίθουσας Βασιλείας. Όλες αυτές οι υπηρεσίες είναι απαραίτητες για να λειτουργεί σωστά η εκκλησία.​—1 Κορ. 14:40. w24.10 σ. 19 ¶4, 5

Θα καταφέρουμε να υπομείνουμε οποιαδήποτε δοκιμασία, μεγάλη ή μικρή, αν θυμόμαστε ότι ο Ιεχωβά είναι ζωντανός και ότι είναι εκεί για να μας βοηθάει. Εξάλλου, αυτός είναι ο Παντοδύναμος και μπορεί να μας δίνει τη δύναμη να υπομένουμε. Επομένως, έχουμε κάθε λόγο να αντιμετωπίζουμε τις δοκιμασίες μας με πεποίθηση. Όταν βλέπουμε πώς μας στηρίζει ο Ιεχωβά στις μικρότερες δοκιμασίες, αυτό μας πείθει ότι θα μας βοηθάει επίσης και στις μεγαλύτερες δοκιμασίες. Σκεφτείτε δύο προσωπικές εμπειρίες οι οποίες ενίσχυσαν την πεποίθηση του βασιλιά Δαβίδ στον Ιεχωβά. Όταν ήταν νεαρός βοσκός, μια αρκούδα και ένα λιοντάρι άρπαξαν το καθένα ένα πρόβατο του πατέρα του. Και στις δύο περιπτώσεις, ο Δαβίδ θαρραλέα κυνήγησε εκείνα τα ζώα και έσωσε τα πρόβατα. Ωστόσο, δεν το θεώρησε αυτό προσωπικό του κατόρθωμα. Ήξερε ότι οφειλόταν στον Ιεχωβά. (1 Σαμ. 17:34-37) Κάνοντας στοχασμούς γύρω από αυτές τις εμπειρίες, ο Δαβίδ αποκτούσε πεποίθηση ότι ο ζωντανός Θεός θα τον ενίσχυε στο μέλλον. w24.06 σ. 21 ¶5, 6

Υποθέστε ότι έχετε προσκληθεί σε κάποια κοινωνική συγκέντρωση. Πώς θα αποφασίσετε αν θα πάτε; Αν δεν γνωρίζεστε καλά με τον οικοδεσπότη ή δεν ξέρετε τι έχει κανονίσει, θα χρειαστεί να του κάνετε κάποιες ερωτήσεις όπως: «Πού και πότε θα γίνει; Θα έχει πολύ κόσμο; Ποιος θα την επιβλέπει; Ποιοι θα είναι εκεί; Ποιες δραστηριότητες έχουν σχεδιαστεί; Θα υπάρχουν οινοπνευματώδη ποτά;» Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις θα σας βοηθήσουν να πάρετε μια σοφή απόφαση. Στη συνέχεια, με αυτά τα γεγονότα υπόψη, κοιτάξτε προσεκτικά την πλήρη εικόνα. Για παράδειγμα, τι θα κάνετε αν μάθετε ότι θα είναι εκεί άτομα που δεν σέβονται τις Βιβλικές αρχές ή ότι θα προσφερθούν οινοπνευματώδη ποτά χωρίς επίβλεψη; Πιστεύετε ότι υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθεί η συγκεκριμένη κοινωνική συγκέντρωση σε ξέφρενο γλέντι; (1 Πέτρ. 4:3) Όταν θα έχετε την πλήρη εικόνα, θα είστε σε καλό δρόμο για να πάρετε μια σωστή απόφαση. w25.01 σ. 14, 15 ¶4, 5

Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί λεκτικές εικόνες για να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε πώς μέσω της λυτρωτικής θυσίας εξαλείφει τις αμαρτίες των μετανοημένων. Είναι τρομερά δύσκολο να αφαιρέσουμε κατακόκκινους ή πορφυρούς λεκέδες από ένα ύφασμα. Ωστόσο, μέσω αυτής της λεκτικής εικόνας, ο Ιεχωβά μάς διαβεβαιώνει ότι οι αμαρτίες μας μπορούν να ξεπλυθούν τόσο καλά ώστε να μη φαίνονται πλέον καθόλου. Οι αμαρτίες παρομοιάζονται επίσης με «χρέη». (Ματθ. 6:12· Λουκ. 11:4) Άρα κάθε φορά που αμαρτάνουμε εναντίον του Ιεχωβά είναι σαν να βουλιάζουμε ολοένα και περισσότερο στο χρέος. Του χρωστάμε τεράστιο ποσό! Αλλά όταν ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί, είναι σαν να ακυρώνει το χρέος το οποίο διαφορετικά θα μας βάραινε. Δεν απαιτεί να πληρώσουμε για αμαρτίες που έχουν συγχωρηθεί. Πόσο εύστοχα περιγράφει αυτό την ανακούφιση που νιώθουμε όταν ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί! w25.02 σ. 9, 10 ¶9, 10

Οι γονείς ίσως χρειάζονται κάποια πρακτική βοήθεια καθώς γερνούν, και πολλά παιδιά την προσφέρουν μετά χαράς. (1 Τιμ. 5:4) Αλλά οι Χριστιανοί γονείς αναγνωρίζουν ότι θα έχουν πολύ μεγαλύτερη χαρά αν βοηθήσουν τα παιδιά τους να γίνουν υπηρέτες του Ιεχωβά παρά αν τα μεγαλώσουν με σκοπό να λαβαίνουν οικονομική υποστήριξη από αυτά. (3 Ιωάν. 4) Καθώς βοηθάτε τα παιδιά σας να προετοιμαστούν για να συντηρούν τον εαυτό τους, διδάξτε τα με το παράδειγμά σας να θέτουν την εμπιστοσύνη τους στον Ιεχωβά. Από πολύ νωρίς, δείξτε τους την αξία της σκληρής εργασίας. (Παρ. 29:21· Εφεσ. 4:28) Καθώς μεγαλώνουν και πηγαίνουν στο σχολείο, να τα βοηθάτε να είναι όσο το δυνατόν καλύτεροι μαθητές. Οι Χριστιανοί γονείς είναι καλό να κάνουν έρευνα και να εφαρμόσουν Βιβλικές αρχές προκειμένου να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αποφασίσουν πώς θα χρησιμοποιήσουν την εκπαίδευση σοφά. Έτσι τα παιδιά θα αποκτήσουν τα αναγκαία εφόδια για να συντηρούν τον εαυτό τους και να συμμετέχουν πλήρως στη Χριστιανική διακονία. w25.03 σ. 30, 31 ¶15, 16

Στο 65ο κεφάλαιο του βιβλίου του Ησαΐα, ο Ιεχωβά περιγράφει πώς θα ήταν η ζωή εκείνων που θα κατοικούσαν στον πνευματικό παράδεισο. Η αρχική εκπλήρωση αυτής της προφητείας έγινε το 537 Π.Κ.Χ. Τότε, οι μετανοημένοι Ιουδαίοι απελευθερώθηκαν από την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα και επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Ο Ιεχωβά ευλόγησε τον λαό του και τους βοήθησε να κάνουν ξανά όμορφη την κατεστραμμένη πόλη της Ιερουσαλήμ, καθώς και να αποκαταστήσουν τον ναό της ως το κέντρο της αληθινής λατρείας στον Ισραήλ. (Ησ. 51:11· Ζαχ. 8:3) Μια δεύτερη εκπλήρωση της προφητείας του Ησαΐα άρχισε το 1919 Κ.Χ., όταν οι σύγχρονοι λάτρεις του Ιεχωβά απελευθερώθηκαν από την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Τότε, ο πνευματικός παράδεισος άρχισε να διαμορφώνεται σε ολόκληρη τη γη. Ζηλωτές διαγγελείς της Βασιλείας σχημάτισαν πολλές εκκλησίες και άρχισαν να παράγουν πνευματικούς καρπούς. Άντρες και γυναίκες που άλλοτε εκδήλωναν βίαιες, ζωώδεις τάσεις “ντύθηκαν τη νέα προσωπικότητα που δημιουργήθηκε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού”. w24.04 σ. 20, 21 ¶3, 4

Σε ορισμένες χώρες, αναμένεται από τους γονείς ή άλλους ενηλίκους να επιλέξουν σύντροφο για τους άγαμους συγγενείς τους. Σε άλλες χώρες, συγγενείς ή φίλοι βρίσκουν έναν πιθανό σύντροφο για ένα άγαμο άτομο και κατόπιν κανονίζουν να γνωριστούν ο άντρας και η γυναίκα για να δουν αν ταιριάζουν. Αν σας ζητηθεί να διευθετήσετε μια στενή γνωριμία ή έναν γάμο, να λάβετε υπόψη τις προτιμήσεις και τις ανάγκες και των δύο πλευρών. Αν εντοπίσετε κάποιον υποψήφιο σύντροφο, μάθετε όσο περισσότερα μπορείτε για την προσωπικότητα, τις ιδιότητες και πάνω από όλα την πνευματικότητα του εν λόγω ατόμου. Η στενή σχέση με τον Ιεχωβά είναι πολύ σημαντικότερη από τα χρήματα, τη μόρφωση ή την κοινωνική θέση. Να θυμάστε όμως ότι ο άγαμος αδελφός και η άγαμη αδελφή είναι αυτοί που πρέπει να πάρουν την τελική απόφαση για το αν θα παντρευτούν. w24.05 σ. 23 ¶11

Μπορούμε να στηρίζουμε τα ζευγάρια που κάνουν στενή γνωριμία με τα όσα λέμε ή με τα όσα δεν λέμε. Κάποιες φορές, ίσως χρειάζεται να συγκρατούμε τον εαυτό μας. (Παρ. 12:18) Για παράδειγμα, ίσως ανυπομονούμε να πούμε σε άλλους ότι ένα ζευγάρι έχει αρχίσει να βγαίνει ραντεβού, αλλά το ζευγάρι μπορεί να θέλει να πει το ίδιο τα νέα. Δεν πρέπει να κουτσομπολεύουμε ένα ζευγάρι που κάνει γνωριμία ούτε να το επικρίνουμε όσον αφορά προσωπικά ζητήματα. (Παρ. 20:19· Ρωμ. 14:10· 1 Θεσ. 4:11) Επιπρόσθετα, το ζευγάρι ίσως ενοχλείται από σχόλια ή ερωτήσεις που υπονοούν ότι πρέπει να παντρευτούν ή ότι σίγουρα θα παντρευτούν. Τι γίνεται αν ένα ζευγάρι αποφασίσει να τερματίσει τη στενή γνωριμία; Δεν θα πρέπει να κάνουμε αδιάκριτες ερωτήσεις ή να παίρνουμε το μέρος του ενός ή του άλλου. (1 Πέτρ. 4:15) Ο τερματισμός μιας τέτοιας σχέσης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το ζευγάρι απέτυχε. Συνήθως, σημαίνει απλώς ότι η στενή γνωριμία πέτυχε τον σκοπό της​—βοήθησε το ζευγάρι να πάρει μια καλή απόφαση. Ωστόσο, αυτή η απόφαση μπορεί και πάλι να τους προξένησε συναισθηματικό πόνο. Μπορούμε λοιπόν να αναζητούμε τρόπους για να τους στηρίζουμε. w24.05 σ. 31 ¶15, 16

Μια από τις πιο αποθαρρυντικές δοκιμασίες είναι όταν ένα μέλος της οικογένειάς μας ή ένας στενός μας φίλος εγκαταλείπει τον Ιεχωβά. (Ψαλμ. 78:40) Όσο πιο στενός είναι ο δεσμός μας με αυτό το άτομο, τόσο πιο δύσκολο είναι να αποδεχτούμε την κατάσταση. Αν έχετε βιώσει μια τέτοια οδυνηρή εμπειρία, το παράδειγμα οσιότητας του Σαδώκ μπορεί να σας ενισχύσει. Αυτός παρέμεινε όσιος στον Ιεχωβά όταν ο στενός του συνεργάτης, ο Αβιάθαρ, επέλεξε να γίνει ανόσιος. Αυτό συνέβη όταν ο Δαβίδ ήταν ετοιμοθάνατος. Ο γιος του ο Αδωνίας αποπειράθηκε να σφετεριστεί τον θρόνο τον οποίο ο Ιεχωβά είχε υποσχεθεί στον Σολομώντα. (1 Χρον. 22:9, 10) Ο Αβιάθαρ επέλεξε να υποστηρίξει τον Αδωνία. (1 Βασ. 1:5-8) Με αυτόν τον τρόπο, ο Αβιάθαρ έδειξε ανοσιότητα, όχι μόνο στον Δαβίδ και στον Σαδώκ, αλλά και στον Ιεχωβά! Επί δεκαετίες, ο Σαδώκ και ο Αβιάθαρ είχαν συνεργαστεί στενά ως ιερείς.​—2 Σαμ. 8:17· 15:29· 19:11-14. w24.07 σ. 6 ¶14, 15

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι αξίζει τον κόπο να παραμένουμε σε επιφυλακή για να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό. Οποιαδήποτε «προσωρινή απόλαυση» και αν προσφέρει η αμαρτία, αν ζούμε σύμφωνα με τους κανόνες του Ιεχωβά, θα είμαστε πολύ πιο ευτυχισμένοι. (Εβρ. 11:25· Ψαλμ. 19:8) Αυτό συμβαίνει επειδή έχουμε σχεδιαστεί έτσι ώστε να ζούμε σύμφωνα με τις οδούς του. (Γέν. 1:27) Ως αποτέλεσμα, θα έχουμε καθαρή συνείδηση καθώς και την προοπτική να λάβουμε αιώνια ζωή. (1 Τιμ. 6:12· 2 Τιμ. 1:3· Ιούδα 20, 21) Ομολογουμένως, “η σάρκα είναι αδύναμη”. (Ματθ. 26:41) Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αβοήθητοι. Ο Ιεχωβά είναι έτοιμος να μας δώσει την αναγκαία δύναμη. (2 Κορ. 4:7) Προσέξτε όμως ότι ο Θεός παρέχει τη δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό. Τη δύναμη όμως που είναι εντός των ορίων του φυσιολογικού είναι δική μας ευθύνη να τη χρησιμοποιούμε, καταβάλλοντας προσπάθεια κάθε μέρα για να φυλαγόμαστε από τον πειρασμό. Ο Ιεχωβά θα απαντάει στις προσευχές μας για επιπρόσθετη δύναμη όταν τη χρειαζόμαστε. (1 Κορ. 10:13) Ναι, με τη βοήθεια του Ιεχωβά, μπορούμε να είμαστε σε επιφυλακή για να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό. w24.07 σ. 19 ¶19-21

Ο απόστολος Παύλος έγραψε τα λόγια του σημερινού εδαφίου στον συμπρεσβύτερό του τον Τιμόθεο αναφορικά με «εκείνους που αμαρτάνουν». Τι εννοούσε; Δεν εννοούσε απαραιτήτως ότι όλη η εκκλησία ήταν οι «παρατηρητές». Αναφερόταν σε εκείνους τους λίγους που μπορεί να ήταν ήδη ενήμεροι για τις αμαρτίες. Ίσως να επρόκειτο για αυτόπτες μάρτυρες ή για τα άτομα στα οποία ο παραβάτης εκμυστηρεύτηκε την αμαρτία του. Οι πρεσβύτεροι θα τους ενημέρωναν διακριτικά ότι το ζήτημα έτυχε χειρισμού και ότι ο αμαρτωλός έλαβε διόρθωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αδικοπραγία ίσως έχει γίνει ευρέως γνωστή στην εκκλησία ή είναι πιθανό να γίνει γνωστή. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι «παρατηρητές» περιλαμβάνουν ολόκληρη την εκκλησία. Γι’ αυτό, ένας πρεσβύτερος θα ανακοινώσει στην εκκλησία ότι ο αδελφός ή η αδελφή έχει ελεγχθεί. Γιατί; Ο Παύλος δίνει την απάντηση: «Ως προειδοποίηση για τους υπόλοιπους» ώστε να μην πέσουν στην αμαρτία. w24.08 σ. 24 ¶16, 17

Πρέπει να μείνουμε δραστήριοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά μέχρι το τέλος. Οι χρισμένοι πρέπει να παραμείνουν σε εγρήγορση ώστε να “παρθούν” από τον Ιησού στην ουράνια ανταμοιβή τους. (Ματθ. 24:40) Με μεγάλη προσμονή, αυτοί αποβλέπουν στο να “συγκεντρωθούν” κοντά στον Ιησού στον ουρανό. Μετά τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα, θα συμμετάσχουν στον γάμο του Αρνιού ως η νύφη του Ιησού. (2 Θεσ. 2:1) Αν και η κρίση πλησιάζει γοργά, δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβόμαστε. Αν μείνουμε πιστοί, ο στοργικός ουράνιος Πατέρας μας θα μας δώσει τη «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό» ώστε “να καταφέρουμε να σταθούμε ενώπιον του Γιου του ανθρώπου”. (2 Κορ. 4:7· Λουκ. 21:36) Είτε έχουμε την ουράνια ελπίδα είτε την επίγεια, θα ευαρεστούμε τον Πατέρα μας αν δίνουμε προσοχή στις προειδοποιήσεις που βρίσκονται στις παραβολές του Ιησού. Χάρη στην παρ’ αξίαν καλοσύνη του Ιεχωβά, τα ονόματά μας θα “βρεθούν γραμμένα στο βιβλίο” της ζωής.​—Δαν. 12:1· Αποκ. 3:5. w24.09 σ. 25 ¶19, 20

Μπορείτε να βρείτε ειρήνη διάνοιας με τη βοήθεια του Λόγου του Θεού. Πώς; Κατ’ αρχάς, συλλογιστείτε την αξία των όσων έχετε, περιλαμβανομένων των θησαυρών στον ουρανό. Κατόπιν, συγκρίνετέ τα αυτά με την κατάληξη των ανθρώπων που έχουν ως μοναδική ανταμοιβή τα όσα προσφέρει ο κόσμος. Ίσως βασίζονται απόλυτα στα επιτεύγματά τους σε αυτή τη ζωή επειδή δεν έχουν να περιμένουν τίποτα άλλο στο μέλλον. Σε εσάς όμως, ο Ιεχωβά υπόσχεται ευλογίες που ξεπερνούν κάθε σας φαντασία. (Ψαλμ. 145:16) Επίσης, σκεφτείτε το εξής: Μπορούμε στ’ αλήθεια να γνωρίζουμε πώς θα είχε εξελιχθεί η ζωή μας αν είχαμε πάρει διαφορετικές αποφάσεις; Ένα είναι βέβαιο: Εκείνοι που κάνουν επιλογές με βάση την αγάπη τους για τον Θεό και τον πλησίον ποτέ δεν χάνουν τίποτα αληθινά καλό. w24.10 σ. 27 ¶12, 13