Απρίλιος

Για να ωφεληθούμε από τη σάρκα και το αίμα του Ιησού, χρειάζεται να εκδηλώνουμε πίστη στο λύτρο. (Εφεσ. 1:7) Εκείνοι στους οποίους ο Ιησούς αναφέρθηκε ως «άλλα πρόβατα» δεν παίρνουν, και δεν πρέπει να παίρνουν, από το ψωμί και το κρασί κατά τον ετήσιο εορτασμό του Δείπνου του Κυρίου. (Ιωάν. 10:16) Παρ’ όλα αυτά, ωφελούνται από τη σάρκα και το αίμα του Ιησού Χριστού. Το κάνουν αυτό εκδηλώνοντας πίστη στην απολυτρωτική αξία της θυσίας του. (Ιωάν. 6:53) Αντίθετα, εκείνοι που πρέπει να παίρνουν από το ψωμί και το κρασί δείχνουν ότι έχουν φερθεί στη νέα διαθήκη και έχουν την προοπτική να κληρονομήσουν την ουράνια Βασιλεία. Συνεπώς, είτε είμαστε από τους χρισμένους είτε από τα άλλα πρόβατα, είναι απαραίτητο να εκδηλώνουμε πίστη ώστε να αποκτήσουμε αιώνια ζωή. w24.12 σ. 13 ¶14, 16

Κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου, ο Ιησούς πρόσφερε άζυμο ψωμί στους αποστόλους του και τους είπε ότι αυτό αντιπροσώπευε το σώμα του. Έπειτα τους πρόσφερε το κρασί και είπε ότι αυτό αντιπροσώπευε «το αίμα . . . της διαθήκης». (Μάρκ. 14:22-25· Λουκ. 22:20· 1 Κορ. 11:24) Η νέα διαθήκη έχει γίνει με «τον οίκο του [πνευματικού] Ισραήλ», ο οποίος θα είναι «στη Βασιλεία του Θεού». (Εβρ. 8:6, 10· 9:15) Κατά τη διάρκεια του Δείπνου του Κυρίου, ο Ιησούς εστίασε στο «μικρό ποίμνιο». Τα πρώτα μέλη εκείνης της μικρής ομάδας ήταν οι πιστοί του απόστολοι που ήταν παρόντες μαζί του σε εκείνο το δωμάτιο. Αυτοί είναι που θα λάβουν μια θέση στον ουρανό μαζί με τον Ιησού. w24.12 σ. 11 ¶9, 10

Ο Ιησούς προδόθηκε, συνελήφθη, υπέστη φραστική κακομεταχείριση, συκοφαντήθηκε, καταδικάστηκε και μάλιστα βασανίστηκε. Οι στρατιώτες τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης και τον κάρφωσαν σε ξύλο. Καθώς υπέμενε πιστά όλο αυτό το μαρτύριο, υπήρχε Κάποιος που πονούσε ακόμα περισσότερο: ο Ιεχωβά Θεός. Ο Ιεχωβά συγκράτησε την απεριόριστη δύναμή του και δεν παρενέβη. Γιατί; Λόγω της αγάπης του. Η θυσία του Ιησού είναι η υπέρτατη απόδειξη του πόσο πολύ σας αγαπάει ο Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά έκανε πάρα πολλά, υποβάλλοντας τον εαυτό του στον χειρότερο πόνο που μπορεί να φανταστεί κανείς, για να σας σώσει από την αμαρτία και τον θάνατο. (1 Ιωάν. 4:9, 10) Ναι, θέλει να βοηθήσει τον καθέναν από εμάς να πολεμήσει ενάντια στην αμαρτία​—και να νικήσει! w24.08 σ. 6 ¶13, 14

Μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πόσο πολύ μας αγαπάει ο Ιεχωβά αν αναλογιστούμε τι του κόστισε το λύτρο. Ο Σατανάς ισχυρίζεται ότι κανένας υπηρέτης του Θεού δεν θα παραμείνει όσιος σε Εκείνον αν αντιμετωπίσει δυσκολίες. Για να αντικρούσει αυτή την κατηγορία, ο Ιεχωβά επέτρεψε να υποφέρει ο Ιησούς προτού πεθάνει. (Ιώβ 2:1-5) Ο Ιεχωβά είδε θρησκευτικούς εναντιουμένους να χλευάζουν τον Ιησού και στρατιώτες να τον μαστιγώνουν βάναυσα και να τον καρφώνουν σε ένα ξύλο. Κατόπιν, ο Ιεχωβά παρακολουθούσε καθώς ο αγαπημένος του Γιος αφέθηκε να υποστεί έναν επώδυνο θάνατο. (Ματθ. 27:28-31, 39) Ο Ιεχωβά είχε τη δύναμη να σταματήσει τη διαδικασία ανά πάσα στιγμή. (Ματθ. 27:42, 43) Ωστόσο, αν είχε παρέμβει, δεν θα είχε καταβληθεί λύτρο και θα είχαμε μείνει χωρίς ελπίδα. Γι’ αυτό, ο Ιεχωβά επέτρεψε να υποφέρει ο Γιος του ώσπου να αφήσει την τελευταία του πνοή. w25.01 σ. 22 ¶7

Είναι 16 Νισάν του 33 Κ.Χ. Οι μαθητές του Ιησού έχουν μουδιάσει από τη θλίψη και έχουν παραλύσει από τον φόβο. Δύο από αυτούς φεύγουν από την Ιερουσαλήμ και κατευθύνονται προς το χωριό Εμμαούς. Ένας άγνωστος τους πλησιάζει και αρχίζει να περπατάει μαζί τους. Οι μαθητές εκφράζουν την απογοήτευσή τους για αυτό που συνέβη στον Ιησού. Τότε ο άγνωστος αρχίζει μια συζήτηση που τους αλλάζει τη ζωή. «Αρχίζοντας από τον Μωυσή και όλους τους Προφήτες», τους εξηγεί γιατί ο Μεσσίας έπρεπε να υποφέρει και να πεθάνει. Όταν οι τρεις άντρες φτάνουν στο χωριό Εμμαούς, ο άγνωστος αποκαλύπτει ποιος είναι​—ο αναστημένος Ιησούς! (Λουκ. 24:13-35) Ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές του αρκετές φορές τις τελευταίες 40 ημέρες που έμεινε στη γη. Εκείνο το διάστημα, οι θλιμμένοι και φοβισμένοι ακόλουθοι του Ιησού μεταμορφώθηκαν σε έναν στρατό από κήρυκες της Βασιλείας και δασκάλους γεμάτους χαρά, πεποίθηση και θάρρος. w24.10 σ. 12 ¶1-3

Η σωματική ανάπτυξη είναι απλώς θέμα χρόνου, αλλά η ανάπτυξη προς την πνευματική ωριμότητα δεν επέρχεται ποτέ αυτομάτως. Για παράδειγμα, οι αδελφοί και οι αδελφές στην Κόρινθο δέχτηκαν τα καλά νέα, βαφτίστηκαν, έλαβαν άγιο πνεύμα και ωφελήθηκαν από την εκπαίδευση που έλαβαν προσωπικά από τον απόστολο Παύλο. (Πράξ. 18:8-11) Εντούτοις, κάποια χρόνια μετά το βάφτισμά τους, πολλοί ήταν ακόμα ανώριμοι. (1 Κορ. 3:2) Προκειμένου να φτάσουμε στην ωριμότητα, πρέπει πρώτα να καλλιεργήσουμε την επιθυμία να ωριμάσουμε. Εκείνοι που “αγαπούν την απειρία”, προτιμώντας να παραμένουν πνευματικά βρέφη, δεν θα κάνουν πρόοδο. (Παρ. 1:22) Δεν θέλουμε να είμαστε σαν εκείνους που είναι πλήρως αναπτυγμένοι σωματικά, αλλά εξακολουθούν να εξαρτώνται από τους γονείς τους ώστε να παίρνουν αποφάσεις για λογαριασμό τους. Απεναντίας, θέλουμε να είμαστε οι ίδιοι υπεύθυνοι για την πνευματική μας ανάπτυξη. Αν προσπαθείτε ακόμα να φτάσετε στην ωριμότητα, να προσεύχεστε να σας δίνει ο Ιεχωβά «τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση».​—Φιλιπ. 2:13. w24.04 σ. 4 ¶9, 10

Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο κρίνει τους ανθρώπους, ο Ιεχωβά μάς αποκαλύπτει με καλοσύνη πώς νιώθει. (Ιεζ. 33:11) Δεν σπεύδει να καταστρέψει ανθρώπους μια για πάντα. Είναι βαθύτατα ελεήμων και δείχνει έλεος οποτεδήποτε είναι δυνατόν. Τι ξέρουμε για τους ανθρώπους που δεν θα αναστηθούν; Η Αγία Γραφή αναφέρει μόνο λίγα παραδείγματα. Ο Ιησούς έδειξε ότι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης δεν θα αναστηθεί. (Μάρκ. 14:21· Ιωάν. 17:12) Ο Ιούδας εν γνώσει του και με τη θέλησή του ενήργησε ενάντια στον Ιεχωβά Θεό και στον Γιο Του. (Μάρκ. 3:29) Παρόμοια, ο Ιησούς είπε ότι μερικοί από τους θρησκευτικούς ηγέτες που του είχαν εναντιωθεί θα πέθαιναν χωρίς ελπίδα ανάστασης. (Ματθ. 23:33) Ο δε απόστολος Παύλος προειδοποίησε ότι οι αμετανόητοι αποστάτες δεν θα αναστηθούν.​—Εβρ. 6:4-8· 10:29. w24.05 σ. 4 ¶10, 11

Όταν παραμένουμε κοντά στον Ιεχωβά, ο Σατανάς δεν μπορεί να μας προξενήσει μόνιμη βλάβη. (1 Ιωάν. 3:8) Στον νέο κόσμο, ο Ιεχωβά θα συνεχίσει να προστατεύει τους πιστούς φίλους του, όχι μόνο από πνευματική βλάβη, αλλά και από τον θάνατο. (Αποκ. 21:4) Είναι αληθινά μεγάλη τιμή να φιλοξενούμαστε στη σκηνή του Ιεχωβά​—να έχουμε μια προσωπική και διαρκή σχέση μαζί του. (Ιεζ. 37:27) Πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε αν θέλουμε να συνεχίσει να μας φιλοξενεί; Αν κάποιος σας προσκαλούσε στο σπίτι του, θα θέλατε να ξέρετε τι αναμένει από εσάς. Παρόμοια, ασφαλώς θέλουμε να ξέρουμε τι απαιτεί ο Ιεχωβά από εκείνους που θέλουν να συνεχίσουν να είναι φιλοξενούμενοί του. Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά μάς ωθεί να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας ώστε “να τον ευαρεστούμε πλήρως”. (Κολ. 1:10) Πρέπει πάντοτε να νιώθουμε δέος για εκείνον, χωρίς ποτέ να ξεχνάμε ποιος είναι. Αυτός ο ευλαβικός σεβασμός θα μας βοηθάει να αποφεύγουμε διαγωγή που θα τον πρόσβαλλε. Ασφαλώς επιθυμούμε να “περπατάμε με τον Θεό μας με μετριοφροσύνη”.​—Μιχ. 6:8. w24.06 σ. 4 ¶8, 9

Ο Ιεχωβά ζήτησε από τον Αβραάμ να προσφέρει τον ίδιο του τον γιο τον Ισαάκ ως θυσία. Για τον Αβραάμ, αυτό ήταν σίγουρα ό,τι πιο οδυνηρό μπορούσε να φανταστεί. Ωστόσο, προετοιμάστηκε να το κάνει. Ο Θεός όμως τον σταμάτησε την τελευταία στιγμή. Αυτό το παράδειγμα διδάσκει σε όλους τους ανθρώπους πίστης μια σημαντική αλήθεια: Ο Ιεχωβά θα ήταν πρόθυμος να προσφέρει τον δικό του αγαπημένο Γιο ως θυσία. Να πόσο αγαπάει ο Ιεχωβά τους ανθρώπους! (Γέν. 22:1-18) Αιώνες αργότερα, ο Νόμος που δόθηκε στο έθνος του Ισραήλ απαιτούσε να γίνονται πολλές θυσίες ως εξιλέωση για τις αμαρτίες του λαού του Θεού. (Λευιτ. 4:27-29· 17:11) Τέτοιες θυσίες έστρεφαν την προσοχή σε μια μεγαλύτερη θυσία, μια θυσία που θα έσωζε πλήρως την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Προφήτες του Θεού εξήγησαν υπό θεϊκή έμπνευση ότι ο υποσχεμένος απόγονος που, όπως αποδείχτηκε, ήταν ένας ξεχωριστός Γιος του Θεού, θα έπρεπε να υποφέρει και να θανατωθεί προκειμένου να σώσει τους ανθρώπους​—μεταξύ αυτών και εσάς​—από την αμαρτία και τον θάνατο!​—Ησ. 53:1-12. w24.08 σ. 4 ¶7, 8

Όταν διαβάζετε την Αγία Γραφή, φροντίστε να βρίσκετε τρόπους για να εφαρμόζετε αυτά που διαβάζετε. Καθώς διαβάζετε ένα τμήμα από τον Λόγο του Θεού, αναρωτηθείτε: “Πώς μπορώ να το εφαρμόσω αυτό τώρα ή στο κοντινό μέλλον;” Για παράδειγμα, ας πούμε ότι η ανάγνωσή σας περιλαμβάνει τα εδάφια 1 Θεσσαλονικείς 5:17, 18. Αφού διαβάσετε αυτά τα δύο εδάφια, θα μπορούσατε να σταματήσετε και να σκεφτείτε πόσο συχνά και πόσο βαθιά προσεύχεστε. Επίσης, θα μπορούσατε να συλλογιστείτε κάποια πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες. Ίσως αποφασίσετε να ευχαριστήσετε τον Ιεχωβά για τρία συγκεκριμένα πράγματα. Αν αφιερώσετε έστω και λίγα λεπτά για να εστιάσετε με αυτόν τον τρόπο σε ό,τι διαβάσατε, θα γίνετε σε κάποιον βαθμό ακροατής και εκτελεστής του Λόγου του Θεού. Σκεφτείτε πόσο θα ωφεληθείτε αν επαναλαμβάνετε αυτή τη διαδικασία κάθε μέρα και με άλλα τμήματα της Γραφής που διαβάζετε! Ναι, θα γίνεστε όλο και καλύτερος εκτελεστής του Λόγου του Θεού. w24.09 σ. 4, 5 ¶9, 10

Ο Ιεχωβά μάς δημιούργησε με μια ιδιαίτερη ικανότητα. Αν και χαιρόμαστε να λαβαίνουμε, νιώθουμε ακόμα μεγαλύτερη ευτυχία όταν δίνουμε. Νιώθουμε όμορφα όταν μπορούμε να βοηθούμε τους ομοπίστους μας. Και είμαστε ευτυχισμένοι όταν εκφράζουν την εκτίμησή τους. Ωστόσο, είτε εκφράζουν εκτίμηση είτε όχι, εμείς μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι για το ότι κάναμε το σωστό. Μην ξεχνάτε ποτέ πως, οτιδήποτε και αν δίνετε, “ο Ιεχωβά έχει τα μέσα να σας δώσει πολύ περισσότερα”. (2 Χρον. 25:9) Είναι αδύνατον να δώσουμε στους άλλους περισσότερα από όσα δίνει ο Ιεχωβά σε εμάς! Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να μας ανταμείβει ο ίδιος ο Ιεχωβά. Ας είμαστε λοιπόν αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να μιμούμαστε τον γενναιόδωρο ουράνιο Πατέρα μας. w24.09 σ. 31 ¶20, 21

Ο Ιεχωβά είναι ελεήμων και συμπονετικός. (Ψαλμ. 103:13· Ησ. 49:15) Όταν πονάμε, πονάει και εκείνος. (Ζαχ. 2:8) Μας το κάνει εύκολο να τον πλησιάσουμε ώστε να γίνει Φίλος μας. (Ψαλμ. 25:14· Πράξ. 17:27) Επίσης είναι ταπεινός. «Σκύβει για να κοιτάξει τον ουρανό και τη γη, και σηκώνει τον ασήμαντο από το χώμα». (Ψαλμ. 113:6, 7) Πώς λοιπόν να μη θέλουμε να δοξάζουμε τον υπέροχο Θεό μας; Ένας άλλος λόγος για να τον δοξάζουμε είναι επειδή θέλουμε να τον γνωρίσουν και άλλοι. Πολλοί δεν ξέρουν την αλήθεια για τον Ιεχωβά. Γιατί; Επειδή ο Σατανάς έχει τυφλώσει τη διάνοιά τους διαδίδοντας απαίσια ψέματα για Εκείνον. (2 Κορ. 4:4) Ο Σατανάς έχει πείσει τους ανθρώπους ότι ο Ιεχωβά είναι εκδικητικός, άστοργος και υπαίτιος για πολλά από τα βάσανα του κόσμου. Αλλά εμείς ξέρουμε την αλήθεια για τον Θεό μας! Έχουμε την ευκαιρία να μιλάμε για αυτή την αλήθεια και έτσι να του φέρνουμε δόξα.​—Ησ. 43:10. w25.01 σ. 3 ¶6, 7

Τον πρώτο αιώνα, οι υποστηρικτές του Σατανά έλεγαν το ένα ψέμα μετά το άλλο σχετικά με τον τέλειο Γιο του Θεού που έκανε τόσα θαύματα. Για παράδειγμα, οι θρησκευτικοί ηγέτες έλεγαν στον λαό ότι η δύναμη του Ιησού να εκβάλλει δαίμονες του είχε δοθεί από τον «άρχοντα των δαιμόνων». (Μάρκ. 3:22) Όταν ο Ιησούς δικαζόταν, οι θρησκευτικοί ηγέτες τον κατηγόρησαν για βλασφημία και υποκίνησαν τα πλήθη να απαιτήσουν τον θάνατό του. (Ματθ. 27:20) Αργότερα, καθώς οι ακόλουθοι του Χριστού κήρυτταν τα καλά νέα, εκείνοι που τους εναντιώνονταν «ξεσήκωσαν και επηρέασαν άσχημα τους εθνικούς» ώστε να διώκουν εκείνους τους Χριστιανούς. (Πράξ. 14:2, 19) Αναφορικά με το εδάφιο Πράξεις 14:2, Η Σκοπιά 1 Δεκεμβρίου 1998 εξήγησε: «Καθώς δεν τους αρκούσε το ότι οι ίδιοι απέρριπταν το άγγελμα, οι Ιουδαίοι εναντιούμενοι ξεκίνησαν μια εκστρατεία δυσφήμησης, προσπαθώντας να προκαταλάβουν τον πληθυσμό των Εθνικών εναντίον των Χριστιανών». Σήμερα, ο Σατανάς εξακολουθεί να «παροδηγεί ολόκληρη την κατοικημένη γη». w24.04 σ. 11 ¶15· σ. 13 ¶16

Το αιώνιο μέλλον ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται από το πότε τυχαίνει να πεθάνει. Ο Ιεχωβά είναι ο τέλειος Κριτής. Οι αποφάσεις του είναι δίκαιες και σωστές. (Ψαλμ. 33:4, 5) Μπορούμε να είμαστε πεπεισμένοι ότι «ο Κριτής όλης της γης» θα κάνει αυτό που είναι σωστό. Είναι επίσης λογικό να συμπεράνουμε ότι το αιώνιο μέλλον ενός ατόμου δεν εξαρτάται από το πού τυχαίνει να ζει. Είναι αδιανόητο για τον Ιεχωβά να χαρακτηρίσει αυτομάτως ως «κατσίκια» εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν σε χώρες στις οποίες δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ανταποκριθούν στο άγγελμα της Βασιλείας. (Ματθ. 25:46) Ο δίκαιος Κριτής όλης της γης νοιάζεται ακόμα περισσότερο για αυτά τα άτομα από ό,τι εμείς. Δεν ξέρουμε πώς θα κατευθύνει ο Ιεχωβά τα γεγονότα στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. Ίσως κάποια από αυτά τα άτομα να έχουν την ευκαιρία να μάθουν για τον Ιεχωβά, να πιστέψουν σε αυτόν και να ταχθούν υπέρ του όταν εκείνος αγιάσει τον εαυτό του ενώπιον όλων των εθνών.​—Ιεζ. 38:16. w24.05 σ. 12 ¶14, 15

Οι υπηρέτες του Ιεχωβά χαίρονται να βοηθούν ο ένας τον άλλον. (2 Κορ. 8:4) Ωστόσο, κάποιες φορές χρειάζεται θάρρος για να το κάνουν αυτό. Για παράδειγμα, όταν ξεσπάει πόλεμος, οι τοπικοί πρεσβύτεροι αντιλαμβάνονται ότι οι αδελφοί και οι αδελφές τους χρειάζονται ενθάρρυνση, στήριξη και ίσως πνευματικές ή υλικές προμήθειες. Από αγάπη για τα πρόβατα, οι πρεσβύτεροι διακινδυνεύουν τη δική τους ασφάλεια προκειμένου να προμηθεύσουν ό,τι χρειάζεται. Σε τέτοιες συνθήκες, είναι σημαντικό να μένουμε ενωμένοι. Να συνεργάζεστε με την κατεύθυνση που δίνει το τοπικό σας γραφείο τμήματος. (Εβρ. 13:17) Οι πρεσβύτεροι πρέπει να ανασκοπούν τακτικά τις τοπικές διευθετήσεις για ετοιμότητα σε περιπτώσεις καταστροφών, καθώς και την οργανωτική κατεύθυνση για το τι πρέπει να κάνουμε όταν πλησιάζει μια καταστροφή. (1 Κορ. 14:33, 40) Να είστε θαρραλέοι αλλά προσεκτικοί. (Παρ. 22:3) Να ενεργείτε σύμφωνα με την κοινή λογική. Μη ριψοκινδυνεύετε άσκοπα. Να στηρίζεστε στον Ιεχωβά. Εκείνος θα σας βοηθήσει να φροντίσετε τους αδελφούς σας με ασφάλεια. w24.07 σ. 4 ¶8· σ. 5 ¶11

Ο βασιλιάς Δαβίδ γνώριζε τον Ιεχωβά και στηριζόταν σε Αυτόν. Όταν τον καταδίωκαν οι εχθροί του, περιλαμβανομένου και του βασιλιά Σαούλ, ο Δαβίδ προσευχήθηκε στον Ιεχωβά για βοήθεια. Όταν ο Θεός απάντησε στην προσευχή του και τον έσωσε, ο Δαβίδ δήλωσε: «Ζει ο Ιεχωβά!» (Ψαλμ. 18:46) Με αυτά τα λόγια, ο Δαβίδ δεν αναγνώριζε απλώς ότι ο Θεός υπάρχει. Ένα σύγγραμμα σχολιάζει ότι ο Δαβίδ εξέφραζε πεποίθηση στον Ιεχωβά «ως έναν ζωντανό Θεό ο οποίος συνεχώς δρα υπέρ του λαού του». Ναι, ο Δαβίδ γνώριζε από προσωπική πείρα ότι ο Θεός του ήταν ζωντανός, και αυτή η πεποίθηση ανανέωνε την αποφασιστικότητά του να υπηρετεί και να αινεί τον Ιεχωβά. (Ψαλμ. 18:28, 29, 49) Αν είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά είναι ο ζωντανός Θεός, αυτό θα μας βοηθήσει να τον υπηρετούμε με ζήλο. Θα έχουμε τη δύναμη να υπομένουμε δοκιμασίες και το κίνητρο να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σκληρά στην υπηρεσία του. Θα είμαστε επίσης αποφασισμένοι να παραμένουμε κοντά στον Ιεχωβά. w24.06 σ. 20, 21 ¶3, 4

Τι μαθαίνουμε από τα λόγια του αποστόλου Παύλου προς τους Θεσσαλονικείς; Όταν ακούμε κάτι που δεν εναρμονίζεται με όσα έχουμε μάθει από τη Γραφή ή όταν ακούμε μια φήμη που προκαλεί αίσθηση, χρειάζεται να ασκούμε διάκριση. Στην πρώην Σοβιετική Ένωση, κάποτε οι εχθροί μας κατάφεραν να κυκλοφορήσει μεταξύ των αδελφών μια επιστολή δήθεν από τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία. Η επιστολή έδινε την προτροπή να σχηματίσουν κάποιοι αδελφοί μια χωριστή, ανεξάρτητη οργάνωση. Η ίδια η επιστολή φαινόταν γνήσια. Αλλά οι πιστοί αδελφοί δεν ξεγελάστηκαν. Αντιλήφθηκαν ότι το μήνυμα της επιστολής δεν συμφωνούσε με αυτά που είχαν διδαχτεί. Σήμερα, οι εχθροί της αλήθειας χρησιμοποιούν μερικές φορές τη σύγχρονη τεχνολογία για να μας μπερδέψουν και να μας διαιρέσουν. Αντί να “κλονιστούμε γρήγορα από τη λογική μας”, μπορούμε να προστατευτούμε με το να σκεφτόμαστε αν αυτό που ακούμε ή διαβάζουμε είναι σε αρμονία με τις αλήθειες που έχουμε ήδη μάθει.​—2 Θεσ. 2:2· 1 Ιωάν. 4:1. w24.07 σ. 12 ¶14, 15

Η σημαντικότερη απόφαση που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος είναι να αφιερωθεί στον Ιεχωβά και να γίνει μέρος της οικογένειας των λάτρεών Του. Ο Ιεχωβά επιθυμεί να το κάνουν όλοι αυτό. Γιατί; Θέλει να έχουν φιλία μαζί του και να ζουν για πάντα. (Δευτ. 30:19, 20· Γαλ. 6:7, 8) Ωστόσο, ο Ιεχωβά δεν εξαναγκάζει κανέναν να τον υπηρετεί. Επιτρέπει σε κάθε άτομο να αποφασίσει τι θα κάνει. Τι γίνεται αν ένας βαφτισμένος Χριστιανός παραβιάσει τον νόμο του Θεού, διαπράττοντας σοβαρή αμαρτία; Αν δεν μετανοήσει, η εκκλησία πρέπει να τον απομακρύνει από ανάμεσά μας. (1 Κορ. 5:13) Ακόμα και τότε όμως, ο Ιεχωβά ελπίζει πραγματικά ότι ο παραβάτης θα επιστρέψει σε Εκείνον. Μάλιστα, αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο προμήθευσε το λύτρο​—να κάνει εφικτή τη συγχώρηση για τους μετανοημένους αμαρτωλούς. Ο στοργικός Θεός μας απευθύνει μια θερμή έκκληση στους παραβάτες, προτρέποντάς τους να μετανοήσουν.​—Ζαχ. 1:3· Ρωμ. 2:4· Ιακ. 4:8. w24.08 σ. 14 ¶1, 2

Τον καιρό που ο απόστολος Ιωάννης έγραψε την τρίτη του επιστολή, μερικά άτομα διέσπειραν ψεύτικες διδασκαλίες και προκαλούσαν διαιρέσεις. Ωστόσο, άλλοι συνέχιζαν «να περπατούν στην αλήθεια». Υπάκουαν στον Ιεχωβά και “περπατούσαν σύμφωνα με τις εντολές του”. (2 Ιωάν. 4, 6) Αυτοί οι πιστοί Χριστιανοί έφερναν χαρά, όχι μόνο στον Ιωάννη, αλλά και στον ίδιο τον Ιεχωβά. (Παρ. 27:11) Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Η πιστότητα οδηγεί σε χαρά. (1 Ιωάν. 5:3) Για παράδειγμα, έχουμε τη χαρά να γνωρίζουμε ότι κάνουμε τον Ιεχωβά χαρούμενο. Εκείνος χαίρεται να μας βλέπει να απορρίπτουμε τους πειρασμούς του κόσμου και να δεχόμαστε την αλήθεια. Και άλλοι στον ουρανό επίσης χαίρονται. (Λουκ. 15:10) Μπορούμε και εμείς να βρίσκουμε χαρά βλέποντας τους αδελφούς και τις αδελφές μας να μένουν πιστοί. (2 Θεσ. 1:4) Έπειτα, όταν αυτό το σύστημα παρέλθει, θα έχουμε την ικανοποίηση να γνωρίζουμε ότι δείξαμε την οσιότητά μας στον Ιεχωβά ακόμα και σε έναν κόσμο που βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Σατανά. w24.11 σ. 12 ¶17, 18

Πόσον καιρό πρέπει να παρατηρήσετε το άτομο που σας ενδιαφέρει προτού του εκφράσετε τα αισθήματά σας; Αν κάνετε την κίνησή σας πολύ γρήγορα, μπορεί να δώσετε την εντύπωση του παρορμητικού ατόμου. (Παρ. 29:20) Από την άλλη πλευρά, αν αργήσετε υπερβολικά, μπορεί να δώσετε την εντύπωση του αναποφάσιστου, ιδίως αν το άλλο άτομο έχει αντιληφθεί το ενδιαφέρον σας. (Εκκλ. 11:4) Να θυμάστε ότι, προτού πλησιάσετε ένα άτομο, δεν χρειάζεται να έχετε βεβαιωθεί ότι θα το παντρευτείτε. Χρειάζεται όμως να έχετε βεβαιωθεί ότι εσείς είστε έτοιμοι για γάμο και ότι το άλλο άτομο θα μπορούσε να είναι κατάλληλος σύντροφος για εσάς. Τι γίνεται όμως αν αντιληφθείτε ότι κάποιο άτομο ενδιαφέρεται για εσάς; Αν τα αισθήματα δεν είναι αμοιβαία, προσπαθήστε να το δείξετε αυτό καθαρά με τις πράξεις σας. Θα ήταν άστοργο να κάνετε εκείνο το άτομο να νομίζει ότι υπάρχει πιθανότητα σχέσης ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο.​—Εφεσ. 4:25. w24.05 σ. 22, 23 ¶9, 10

Μόνο οι γνήσιοι, πιστοί χρισμένοι θα γίνουν δεκτοί από τον Ιησού στην ουράνια Βασιλεία. Οποιοιδήποτε χρισμένοι δεν παραμείνουν πνευματικά άγρυπνοι δεν θα συγκεντρωθούν μαζί με «τους εκλεγμένους». (Ματθ. 24:31) Κατ’ επέκταση, όλοι οι υπηρέτες του Θεού, ανεξάρτητα από την ελπίδα τους, πρέπει να βλέπουν τα λόγια του Ιησού ως προειδοποίηση να είναι σε εγρήγορση και να παραμείνουν πιστοί. Έχουμε γνωρίσει τον Ιεχωβά καλά, οπότε έχουμε εμπιστοσύνη στην κρίση του. Δεν προβληματιζόμαστε αν ο Ιεχωβά έχει επιλέξει να χρίσει κάποιους πιστούς σε πιο πρόσφατα χρόνια. Θυμόμαστε τι είπε ο Ιησούς για τους εργάτες της 11ης ώρας στην παραβολή του για το αμπέλι. (Ματθ. 20:1-16) Εκείνοι που προσκλήθηκαν να εργαστούν στο αμπέλι αργότερα μέσα στην ημέρα έλαβαν τον ίδιο μισθό με εκείνους που άρχισαν να εργάζονται νωρίτερα. Παρόμοια, όποτε και αν επιλέγονται οι χρισμένοι, θα λάβουν την ουράνια ανταμοιβή αν κριθούν πιστοί. w24.09 σ. 24 ¶15-17

Ο Ιησούς έθεσε τέλειο παράδειγμα για το πώς να αντέχουμε την αδικία. Σκεφτείτε την άδικη μεταχείριση που υπέστη τόσο από την οικογένειά του όσο και από άλλους. Οι μη ομόπιστοι συγγενείς του έλεγαν ότι έχει χάσει τα λογικά του, οι θρησκευτικοί ηγέτες τον κατηγορούσαν ότι συνεργάζεται με τους δαίμονες και οι Ρωμαίοι στρατιώτες τον χλεύασαν, τον βασάνισαν και τελικά τον θανάτωσαν. (Μάρκ. 3:21, 22· 14:55· 15:16-20, 35-37) Ωστόσο, ο Ιησούς υπέμεινε όλες αυτές τις αδικίες και ακόμα περισσότερες χωρίς να ανταποδώσει τα ίσα. Τι μαθαίνουμε από το παράδειγμά του; (1 Πέτρ. 2:21-23) Ο Ιησούς μάς άφησε ένα τέλειο υπόδειγμα για να το ακολουθούμε όταν υφιστάμεθα κάποια αδικία. Εκείνος ήξερε πότε να σωπαίνει και πότε να μιλάει. (Ματθ. 26:62-64) Δεν απαντούσε σε κάθε ψέμα που έλεγαν για αυτόν. (Ματθ. 11:19) Και όταν μιλούσε, δεν πρόσβαλλε τους διώκτες του ούτε τους απειλούσε. w24.11 σ. 4, 5 ¶9, 10

Φανταστείτε πως κάνετε σε κάποιον που αγαπάτε ένα ξεχωριστό δώρο που είναι όμορφο και πρακτικό. Πόσο θα απογοητευόσασταν αν αυτό το άτομο έβαζε απλώς το δώρο σας στην αποθήκη και δεν ασχολούνταν ποτέ ξανά μαζί του! Από την άλλη πλευρά, ασφαλώς θα χαιρόσασταν αν αυτό το άτομο αξιοποιούσε το δώρο σας και εξέφραζε εκτίμηση για αυτό. Τι θέλουμε να πούμε με αυτό το παράδειγμα; Ο Ιεχωβά έδωσε τον Γιο του για χάρη μας. Πόσο πρέπει να χαίρεται όταν δείχνουμε ευγνωμοσύνη για αυτό το πολύτιμο δώρο και για την αγάπη του, η οποία τον ώθησε να προμηθεύσει το λύτρο! (Ιωάν. 3:16· Ρωμ. 5:7, 8) Ωστόσο, καθώς περνάει ο καιρός, μπορεί να αρχίσουμε να θεωρούμε δεδομένο το δώρο του λύτρου. Θα ήταν σαν να βάζαμε το δώρο του Θεού στην αποθήκη. Χαιρόμαστε που το έχουμε, αλλά το κρατάμε καταχωνιασμένο και δεν το βλέπουμε. Για να μην αφήσουμε να συμβεί αυτό, πρέπει να ανανεώνουμε τακτικά την ευγνωμοσύνη μας για αυτό που έκαναν για εμάς ο Θεός και ο Χριστός. w25.01 σ. 26 ¶1, 2

Ένας αδελφός που έχει τα προσόντα του πρεσβυτέρου δεν είναι νεοπροσήλυτος. Αν και δεν απαιτείται να είστε βαφτισμένος πολλά χρόνια, χρειάζεστε χρόνο για να γίνετε ώριμος Χριστιανός. Προτού διοριστείτε πρεσβύτερος, πρέπει να δείξετε ότι, σαν τον Ιησού, είστε ταπεινός και διατεθειμένος να περιμένετε τον Ιεχωβά για οποιονδήποτε διορισμό. (Ματθ. 20:23· Φιλιπ. 2:5-8) Μπορείτε να αποδείξετε ότι είστε όσιος μένοντας προσκολλημένος στον Ιεχωβά και στους δίκαιους κανόνες του και ακολουθώντας την κατεύθυνση που παρέχεται μέσω της οργάνωσής του. Οι Γραφές δηλώνουν ξεκάθαρα ότι ο επίσκοπος πρέπει να έχει προσόντα να διδάσκει. Σημαίνει αυτό ότι απαιτείται να είστε άριστος δημόσιος ομιλητής; Όχι. Πολλοί ικανοί πρεσβύτεροι, αν και δεν είναι οι καλύτεροι ομιλητές, διδάσκουν αποτελεσματικά στη διακονία και στις ποιμαντικές επισκέψεις. w24.11 σ. 23, 24 ¶14, 15

Όταν βρίσκετε μια περικοπή στην Αγία Γραφή που δεν την κατανοείτε πλήρως, να κάνετε έρευνα. Έπειτα, στη διάρκεια της μέρας, να στοχάζεστε αυτό που ανακαλύψατε καθώς και τι σας λέει σχετικά με τον Ιεχωβά, τον Γιο του και την αγάπη τους για εσάς. (Ψαλμ. 119:97, υποσ.) Μην αποθαρρύνεστε αν δεν βρίσκετε κάτι καινούριο ή συναρπαστικό κάθε φορά που κάθεστε να διαβάσετε ή να κάνετε έρευνα. Κατά μία έννοια, μοιάζετε με ένα άτομο που ψάχνει για χρυσό. Οι χρυσοθήρες δαπανούν υπομονετικά ώρες ή μέρες ολόκληρες ώσπου να βρουν έστω και ένα ψήγμα χρυσού. Ωστόσο, δεν το βάζουν κάτω, επειδή κάθε ίχνος χρυσού είναι πολύτιμο για αυτούς. Πόσο μεγαλύτερη αξία έχει κάθε πετράδι Βιβλικής αλήθειας! (Παρ. 8:10) Γι’ αυτό, να είστε υπομονετικοί και να τηρείτε πιστά το πρόγραμμά σας για ανάγνωση της Γραφής.​—Ψαλμ. 1:2. w25.01 σ. 24, 25 ¶14, 15

Ο Ιεχωβά αναμένει από εμάς να είμαστε πρόθυμοι να συγχωρούμε εκείνους που μας πληγώνουν. (Ψαλμ. 86:5· Λουκ. 17:4· Εφεσ. 4:32) Μπορεί να πληγωθούμε βαθιά από κάτι που είπε ή έκανε κάποιος, ιδίως αν πρόκειται για στενό μας φίλο ή μέλος της οικογένειάς μας. (Ψαλμ. 55:12-14) Μερικές φορές, ο συναισθηματικός πόνος που βιώνουμε μοιάζει με μαχαιριές. (Παρ. 12:18) Ίσως προσπαθήσουμε να καταπνίξουμε ή να αγνοήσουμε τα πληγωμένα μας αισθήματα. Αλλά αυτό θα ήταν σαν να δεχόμασταν μια μαχαιριά και κατόπιν να αφήναμε το μαχαίρι στην πληγή. Παρόμοια, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα ξεπεράσουμε τα πληγωμένα μας αισθήματα απλώς και μόνο αγνοώντας τα. Όταν κάποιος μας προσβάλει, η αρχική μας αντίδραση ίσως είναι να θυμώσουμε. Η Αγία Γραφή αναγνωρίζει ότι κάποιες φορές μπορεί να οργιζόμαστε. Αλλά μας προειδοποιεί να μην αφήνουμε αυτό το συναίσθημα να μας κυριεύει. (Ψαλμ. 4:4· Εφεσ. 4:26) Γιατί; Επειδή ο θυμός σπάνια φέρνει καλά αποτελέσματα. (Ιακ. 1:20) Να θυμάστε ότι το να θυμώσουμε είναι αυτόματη αντίδραση, αλλά το να παραμείνουμε θυμωμένοι είναι συνειδητή επιλογή. w25.02 σ. 15 ¶4-6

Ο Ιησούς έδειξε παραστατικά πόσο ανόητο είναι να συσσωρεύουμε χρήματα χωρίς να είμαστε “πλούσιοι ως προς τον Θεό”. (Λουκ. 12:16-21) Κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει το αύριο. (Παρ. 23:4, 5· Ιακ. 4:13-15) Εμείς ως ακόλουθοι του Χριστού αντιμετωπίζουμε μια ιδιαίτερη πρόκληση. Ο Ιησούς είπε ότι πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να “απαρνηθούμε” όλα μας τα υπάρχοντα για να είμαστε μαθητές του. (Λουκ. 14:33, υποσ.) Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα στην Ιουδαία δέχτηκαν μια τέτοια απώλεια με χαρά. (Εβρ. 10:34) Στους σύγχρονους καιρούς, πολλοί αδελφοί αναγκάστηκαν να θυσιάσουν την οικονομική τους εξασφάλιση επειδή αρνήθηκαν να υποστηρίξουν κάποιο πολιτικό σύστημα. (Αποκ. 13:16, 17) Τι τους βοήθησε να το κάνουν αυτό; Η απόλυτη πεποίθησή τους στην υπόσχεση του Ιεχωβά: «Δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω ούτε πρόκειται ποτέ να σε εγκαταλείψω». (Εβρ. 13:5) Προσπαθούμε όσο καλύτερα μπορούμε να κάνουμε σχέδια για τις μελλοντικές μας ανάγκες, και αν προκύψουν απροσδόκητα γεγονότα, είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα μας στηρίξει. w25.03 σ. 29 ¶13, 14

Ο Ιεχωβά δεν αναμένει να αναπτυχθούμε προς την ωριμότητα μόνοι μας. Εκείνοι που υπηρετούν ως ποιμένες και δάσκαλοι στη Χριστιανική εκκλησία είναι προετοιμασμένοι να μας βοηθήσουν να γίνουμε “πλήρως αναπτυγμένοι” από πνευματική άποψη, «φτάνοντας στο μέτρο του αναστήματος που αντιστοιχεί στην πληρότητα του Χριστού». (Εφεσ. 4:11-13) Ο Ιεχωβά μάς δίνει επίσης το άγιο πνεύμα του για να μας βοηθάει να έχουμε «τον νου του Χριστού». (1 Κορ. 2:14-16) Επιπλέον, ο Θεός ενέπνευσε τη συγγραφή των τεσσάρων Ευαγγελίων για να μας δείξει πώς σκεφτόταν, μιλούσε και ενεργούσε ο Ιησούς στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του. Αν μιμείστε τον τρόπο σκέψης και ενέργειας του Ιησού, μπορείτε να πετύχετε τον στόχο της Χριστιανικής ωριμότητας. Αλλά για να προοδεύσουμε προς την ωριμότητα, πρέπει επίσης να προχωρήσουμε «πέρα από τα αρχικά δόγματα σχετικά με τον Χριστό», δηλαδή τις βασικές Χριστιανικές διδασκαλίες. w24.04 σ. 4, 5 ¶11, 12

Κάθε μέρα χρειάζεται να παίρνουμε αποφάσεις. Κάποιες είναι σχετικά εύκολες, όπως το τι να φάμε για πρωινό ή πότε να πάμε για ύπνο. Άλλες αποφάσεις είναι πιο δύσκολες. Ίσως επηρεάζουν την υγεία μας, την ευτυχία μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή τη λατρεία μας. Θέλουμε οι αποφάσεις μας να ωφελούν εμάς και την οικογένειά μας. Πάνω από όλα, ελπίζουμε ότι οι αποφάσεις μας θα ευαρεστούν τον Ιεχωβά. (Ρωμ. 12:1, 2) Ένα σημαντικό βήμα για να πάρετε μια καλή απόφαση είναι να μάθετε τα γεγονότα. Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Φανταστείτε ότι ένας ασθενής συμβουλεύεται έναν γιατρό σχετικά με ένα σοβαρό ιατρικό πρόβλημα. Θα αποφάσιζε ο γιατρός ποια θεραπεία θα εφαρμόσει χωρίς πρώτα να εξετάσει τον ασθενή ή να του κάνει ερωτήσεις; Σίγουρα όχι. Παρόμοια και εσείς θα παίρνετε καλύτερες αποφάσεις αν πρώτα εξετάζετε τα γεγονότα που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη κατάσταση. w25.01 σ. 14 ¶1-3

Τι ξέρουμε για το έλεος του Ιεχωβά; Πώς έχει δείξει ότι «δεν θέλει να καταστραφεί κανείς»; (2 Πέτρ. 3:9) Σκεφτείτε το έλεος που έδειξε προς κάποιους που ήταν ένοχοι σοβαρών αμαρτιών. Ο βασιλιάς Δαβίδ διέπραξε μια σειρά από χονδροειδείς αμαρτίες, όπως μοιχεία και φόνο. Εντούτοις, ο Δαβίδ μετανόησε, γι’ αυτό ο Ιεχωβά έδειξε έλεος και τον συγχώρησε. (2 Σαμ. 12:1-12) Ο βασιλιάς Μανασσής υπήρξε απερίγραπτα πονηρός για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ακόμα και σε αυτή την ακραία περίπτωση όμως, ο Ιεχωβά ανταποκρίθηκε ευνοϊκά στη μετάνοια αυτού του ανθρώπου και βρήκε βάση για να δείξει έλεος και να συγχωρήσει. (2 Χρον. 33:9-16) Αυτά τα παραδείγματα μας υπενθυμίζουν ότι ο Ιεχωβά δείχνει έλεος οποτεδήποτε βλέπει ότι υπάρχει βάση για αυτό. Θα αναστήσει τέτοια άτομα επειδή αντιλήφθηκαν ότι είχαν διαπράξει τρομερές αμαρτίες και μετανόησαν. w24.05 σ. 4 ¶12