Μάρτιος

Στην Αγία Γραφή διαβάζουμε για δίκαιους ανθρώπους που έγιναν άδικοι. Ο βασιλιάς Σολομών είναι ένα παράδειγμα. Είχε διδαχτεί πλήρως τις οδούς του Ιεχωβά και είχε ευλογηθεί πολύ από αυτόν. Ωστόσο, αργότερα στράφηκε στη λατρεία ψεύτικων θεών. Οι αμαρτίες του εξόργισαν τον Ιεχωβά και επέφεραν συνέπειες που διήρκεσαν αιώνες. Ομολογουμένως, οι Γραφές λένε ότι ο Σολομών «πλάγιασε με τους προπάτορές του», στους οποίους περιλαμβάνονταν πιστοί άνθρωποι όπως ο βασιλιάς Δαβίδ. (1 Βασ. 11:5-9, 43· 2 Βασ. 23:13) Αλλά αποτελεί ο τρόπος της ταφής του εγγύηση ότι θα αναστηθεί; Η Γραφή δεν λέει. Η ανάσταση είναι δώρο από έναν στοργικό Θεό. Αυτός το χαρίζει σε εκείνους στους οποίους θέλει να δώσει την ευκαιρία να τον υπηρετούν για πάντα. (Ιώβ 14:13, 14· Ιωάν. 6:44) Θα λάβει ο Σολομών αυτό το δώρο; Ο Ιεχωβά ξέρει την απάντηση, όχι εμείς. Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι ο Ιεχωβά θα κάνει το σωστό. w24.05 σ. 4 ¶9

Όταν εισερχόμαστε σε μια σχέση αφιέρωσης με τον Ιεχωβά, γινόμαστε φιλοξενούμενοι στη συμβολική σκηνή του. Απολαμβάνουμε αφθονία πνευματικής τροφής και τη συντροφιά άλλων που έχουν επίσης γίνει φιλοξενούμενοι του Ιεχωβά. Η συμβολική σκηνή του δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Αυτή η σκηνή μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε υπάρχουν υπάκουοι λάτρεις του. (Αποκ. 21:3) Τι θα πούμε για τους πιστούς που έχουν πεθάνει; Μπορούμε λογικά να συμπεράνουμε ότι εξακολουθούν να φιλοξενούνται στη σκηνή του Ιεχωβά; Ναι! Γιατί το λέμε αυτό; Επειδή αυτά τα άτομα είναι ζωντανά στη μνήμη του Ιεχωβά. Ο Ιησούς εξήγησε: «Το ότι οι νεκροί ανασταίνονται, και ο Μωυσής το έκανε γνωστό στην αφήγηση για τη βάτο, όταν αποκαλεί τον Ιεχωβά “Θεό του Αβραάμ και Θεό του Ισαάκ και Θεό του Ιακώβ”. Αυτός δεν είναι Θεός των νεκρών, αλλά των ζωντανών, επειδή για αυτόν όλοι είναι ζωντανοί».​—Λουκ. 20:37, 38. w24.06 σ. 3 ¶6, 7

Ο Σαδώκ πήγε στη Χεβρών οπλισμένος και ετοιμοπόλεμος. (1 Χρον. 12:38) Ήταν πρόθυμος να ακολουθήσει τον Δαβίδ στη μάχη και να υπερασπιστεί τον Ισραήλ από τους εχθρούς του. Το θάρρος του αναπλήρωνε και με το παραπάνω την όποια πολεμική του απειρία. Πού έμαθε ένας ιερέας σαν τον Σαδώκ να δείχνει τέτοιο θάρρος; Είχε γύρω του ανθρώπους που ήταν ισχυροί και θαρραλέοι. Αναμφίβολα, ωφελήθηκε από το παράδειγμά τους. Λόγου χάρη, ο Δαβίδ έδειχνε εξαιρετικό θάρρος όταν «οδηγούσε τον Ισραήλ στις εκστρατείες του», και το παράδειγμά του ώθησε όλο τον Ισραήλ να τον υποστηρίξει ολόκαρδα. (1 Χρον. 11:1, 2) Ο Δαβίδ στηριζόταν πάντα στον Ιεχωβά για να τον βοηθάει εναντίον των εχθρών του. (Ψαλμ. 138:3) Ο Σαδώκ εμπνεόταν και από άλλα παραδείγματα που είχε κοντά του​—άντρες όπως ο Ιωδαέ και ο γιος του, ο πολεμιστής Βεναΐας, καθώς και οι 22 άλλοι αρχηγοί φυλών που τάχθηκαν στο πλευρό του Δαβίδ.​—1 Χρον. 11:22-25· 12:26-28. w24.07 σ. 3 ¶5, 6

Ο Σαύλος από την Ταρσό ήταν μοχθηρός διώκτης των αγαπημένων ακολούθων του Χριστού. Οι περισσότεροι Χριστιανοί πιθανότατα πίστευαν ότι ήταν χαμένη υπόθεση, ότι δεν είχε καμιά ελπίδα μετάνοιας. Ωστόσο, ο αναστημένος Ιησούς δεν περιοριζόταν από τέτοια εσφαλμένη ανθρώπινη λογίκευση. Εκείνος και ο Πατέρας του διέκριναν καλές ιδιότητες στον Σαύλο. Ο Ιησούς είπε: «Αυτός είναι για εμένα σκεύος εκλεγμένο». (Πράξ. 9:15) Ο Ιησούς χρησιμοποίησε μάλιστα ένα θαύμα για να οδηγήσει τον Σαύλο σε μετάνοια. (Πράξ. 7:58–8:3· 9:1-9, 17-20) Αφού έγινε Χριστιανός, ο Σαύλος​—μετέπειτα γνωστός ως ο απόστολος Παύλος​—εξέφραζε συχνά την εκτίμησή του για την καλοσύνη και το έλεος που του δείχτηκαν. (1 Τιμ. 1:12-15) Όταν έμαθε για μια σκανδαλώδη περίπτωση ανηθικότητας που υπήρχε στη Χριστιανική εκκλησία της Κορίνθου, πώς χειρίστηκε το πρόβλημα; Το έκανε αυτό με τρόπο που μας διδάσκει πολλά για τη στοργική διαπαιδαγώγηση του Ιεχωβά, καθώς και για τη σπουδαιότητα του ελέους. w24.08 σ. 13 ¶15, 16

Ανά τους αιώνες, ο Ιεχωβά έδειχνε ολοένα και πιο ξεκάθαρα πώς μπορούσαν να τον πλησιάσουν αμαρτωλοί άνθρωποι. Ο Άβελ, ο δεύτερος γιος του Αδάμ και της Εύας, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που εκδήλωσε πίστη στον Ιεχωβά μετά το τραγικό γεγονός στην Εδέμ. Επειδή ο Άβελ αγαπούσε τον Ιεχωβά και επιζητούσε να Τον ευαρεστήσει και να Τον πλησιάσει, πρόσφερε μια θυσία. Ο Άβελ ήταν βοσκός, γι’ αυτό πήρε μερικά από τα αρνάκια του και τα έσφαξε, προσφέροντάς τα στον Ιεχωβά. Πώς ανταποκρίθηκε ο Ιεχωβά; «Είδε με εύνοια τον Άβελ και την προσφορά του». (Γέν. 4:4) Ο Ιεχωβά εκδήλωσε την επιδοκιμασία του για παρόμοιες θυσίες που πρόσφεραν άνθρωποι οι οποίοι τον αγαπούσαν και τον εμπιστεύονταν, όπως ο Νώε. (Γέν. 8:20, 21) Αποδεχόμενος τέτοιες θυσίες, ο Ιεχωβά έδειχνε ότι αμαρτωλοί άνθρωποι μπορούσαν να κερδίσουν την εύνοιά του και να τον πλησιάσουν. w24.08 σ. 3 ¶5, 6

Ίσως νιώθουμε βαθιά πληγωμένοι και αναστατωμένοι εξαιτίας της αδικίας. (Εκκλ. 7:7) Πιστοί υπηρέτες, όπως ο Ιώβ και ο Αββακούμ, ένιωθαν έτσι. (Ιώβ 6:2, 3· Αββακ. 1:1-3) Μολονότι αυτά τα αισθήματα είναι φυσιολογικά, χρειάζεται να προσέχουμε πώς αντιδρούμε ώστε να μην ενεργήσουμε ανόητα και κάνουμε τα πράγματα πολύ χειρότερα. Όταν αυτοί που ενεργούν άδικα φαίνεται να μένουν ατιμώρητοι, ίσως αμφιβάλλουμε για το αν αξίζει να κάνουμε το σωστό. Εξετάστε την περίπτωση του ψαλμωδού ο οποίος παρατηρούσε ότι οι πονηροί φαινόταν να ευημερούν εις βάρος των δικαίων. «Αυτοί είναι οι πονηροί! Τους έρχονται όλα εύκολα», είπε. (Ψαλμ. 73:12) Ο ψαλμωδός ήταν τόσο αναστατωμένος για την αδικία που έβλεπε ώστε κόντεψε να χάσει την πεποίθησή του ότι άξιζε να υπηρετεί τον Ιεχωβά. Συγκεκριμένα είπε: «Όταν προσπάθησα να τα καταλάβω αυτά, προβληματίστηκα πολύ».​—Ψαλμ. 73:14, 16. w24.11 σ. 3 ¶5-7

Δοξάζουμε τον Ιεχωβά επειδή τον σεβόμαστε βαθιά. Έχουμε πολλούς λόγους να τον σεβόμαστε. Ο Ιεχωβά είναι παντοδύναμος. Έχει απεριόριστη δύναμη. (Ψαλμ. 96:4-7) Η βαθιά του σοφία είναι ολοφάνερη στα πράγματα που έχει φτιάξει. Εκείνος είναι η Πηγή και ο Συντηρητής της ζωής μας. (Αποκ. 4:11) Είναι όσιος. (Αποκ. 15:4) Καθετί που κάνει έχει επιτυχία, και εκείνος πάντοτε τηρεί τις υποσχέσεις του. (Ιησ. Ναυή 23:14) Να γιατί ο προφήτης Ιερεμίας είπε αναφορικά με τον Ιεχωβά: «Ανάμεσα σε όλους τους σοφούς των εθνών και ανάμεσα σε όλα τα βασίλειά τους δεν υπάρχει κανείς απολύτως σαν εσένα»! (Ιερ. 10:6, 7) Σαφώς, έχουμε ισχυρούς λόγους να σεβόμαστε τον ουράνιο Πατέρα μας. Ο Ιεχωβά όμως δεν κερδίζει μόνο τον σεβασμό μας​—κερδίζει και την αγάπη μας. Πάνω από όλα, δοξάζουμε τον Ιεχωβά επειδή τον αγαπάμε πάρα πολύ. w25.01 σ. 3 ¶5, 6

Οι ενάντιοι του Θεού προσπαθούν να δημιουργήσουν αρνητική εικόνα για κάποια θετικά χαρακτηριστικά της οργάνωσής του. Λόγου χάρη, έχουμε μάθει από τις Γραφές ότι ο Ιεχωβά αναμένει από τους λάτρεις του να είναι καθαροί σωματικά, ηθικά και πνευματικά. Απαιτεί να αποβάλλονται από την εκκλησία οποιοιδήποτε ακολουθούν αμετανόητα μια πορεία ακαθαρσίας. (1 Κορ. 5:11, 12· 6:9, 10) Εμείς τηρούμε αυτή τη Βιβλική εντολή. Αλλά οι εχθροί μας προσπαθούν να το χρησιμοποιήσουν αυτό εναντίον μας, κατηγορώντας μας ότι δεν ανεχόμαστε τη διαφορετικότητα, ότι είμαστε υπερβολικά επικριτικοί και ότι δεν δείχνουμε αγάπη. Πρέπει να αναγνωρίζουμε την πηγή αυτών των επιθέσεων. Ο Σατανάς ο Διάβολος κρύβεται πίσω από τις ψεύτικες ιστορίες. Αυτός είναι «ο πατέρας του ψέματος». (Ιωάν. 8:44· Γέν. 3:1-5) Επομένως, πρέπει να αναμένουμε ότι ο Σατανάς θα χρησιμοποιεί τους υποστηρικτές του για να διαδίδουν ψεύτικες ιστορίες σχετικά με την οργάνωση του Ιεχωβά. w24.04 σ. 10, 11 ¶13, 14

Ακόμα και μετά την έναρξη της μεγάλης θλίψης, είναι πιθανό ότι μερικοί που θα δουν την καταστροφή της “Βαβυλώνας της Μεγάλης” θα θυμηθούν ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μιλούσαν πολύ καιρό για αυτό το γεγονός. Θα μπορούσαν ίσως κάποιοι που θα δουν αυτά τα γεγονότα να αλλάξουν στάση; (Αποκ. 17:5) Μια τέτοια εξέλιξη θα μοιάζει με αυτό που συνέβη στην Αίγυπτο την εποχή του Μωυσή. Θυμηθείτε ότι «μια τεράστια μεικτή ομάδα» ακολούθησε τον Ισραήλ στην Έξοδο. Μερικά από αυτά τα άτομα ίσως άρχισαν να αναπτύσσουν πίστη όταν είδαν ότι οι προειδοποιήσεις του Μωυσή για τις Δέκα Πληγές βγήκαν αληθινές. (Έξοδ. 12:38) Αν υπάρξει μια παρόμοια εξέλιξη μετά την καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης, μήπως θα μας πειράξει το ότι κάποιοι άνθρωποι μπόρεσαν να ενωθούν μαζί μας λίγο πριν έρθει το τέλος; Όχι βέβαια! Θέλουμε να αντανακλούμε την προσωπικότητα του ουράνιου Πατέρα μας, ο οποίος είναι «Θεός ελεήμων και συμπονετικός, μακρόθυμος και γεμάτος όσια αγάπη και αλήθεια».​—Έξοδ. 34:6. w24.05 σ. 11 ¶12, 13

Τι μπορεί να συμβεί αν παρεκκλίνουμε από «το πρότυπο των υγιών λόγων»; Προσέξτε ένα παράδειγμα. Τον πρώτο αιώνα, φαίνεται πως ανάμεσα σε κάποιους Χριστιανούς κυκλοφόρησε η φήμη ότι η ημέρα του Ιεχωβά είχε έρθει. Ίσως κάποια επιστολή​—δήθεν από τον απόστολο Παύλο​—ισχυριζόταν κάτι τέτοιο. Χωρίς να αφιερώσουν χρόνο για να εξακριβώσουν τα γεγονότα, μερικοί Χριστιανοί στη Θεσσαλονίκη πίστεψαν εκείνη τη φήμη και μάλιστα τη διέδιδαν. Δεν θα είχαν ξεγελαστεί αν θυμούνταν τα πράγματα που τους είχε διδάξει ο Παύλος όταν ήταν ακόμα μαζί τους. (2 Θεσ. 2:1-5) Ο Παύλος συμβούλεψε τους αδελφούς του να μην πιστεύουν καθετί που άκουγαν. Και για να τους βοηθήσει στο μέλλον, ολοκλήρωσε τη δεύτερη επιστολή του προς τους Θεσσαλονικείς με τα λόγια: «Αυτός είναι ο χαιρετισμός μου, εμένα του Παύλου, με το ίδιο μου το χέρι, ο οποίος είναι σημείο σε κάθε επιστολή· έτσι γράφω».​—2 Θεσ. 3:17. w24.07 σ. 12 ¶13, 14

Οι Εβραίοι Χριστιανοί θα έπρεπε να υπομείνουν δοκιμασίες της πίστης τους καθώς οι συνθήκες στην Ιουδαία χειροτέρευαν. Αν και μερικοί Εβραίοι Χριστιανοί είχαν αντιμετωπίσει σφοδρό διωγμό, πολλοί είχαν δεχτεί τη Χριστιανοσύνη σε μια περίοδο σχετικής ειρήνης. Ο απόστολος Παύλος ανέφερε ότι, αν και είχαν υπομείνει δύσκολες δοκιμασίες της πίστης, ως τότε δεν είχαν υποφέρει όπως ο Ιησούς, δηλαδή μέχρι θανάτου. (Εβρ. 12:4) Ωστόσο, καθώς εξαπλωνόταν η Χριστιανοσύνη, οι Ιουδαίοι εναντιούμενοι γίνονταν ολοένα και πιο εχθρικοί και φανατικοί. Μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, πάνω από 40 Ιουδαίοι «δεσμεύτηκαν με κατάρα να μη φάνε ούτε να πιουν μέχρι να σκοτώσουν τον Παύλο». (Πράξ. 22:22· 23:12-14) Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα θρησκευτικού φανατισμού και μίσους, εκείνοι οι Χριστιανοί θα έπρεπε παρ’ όλα αυτά να συναθροίζονται για λατρεία, να κηρύττουν τα καλά νέα και να παραμένουν ισχυροί στην πίστη. w24.09 σ. 12 ¶15

Ο Ιωάννης ήταν ένας απόστολος που ο Ιησούς Χριστός αγαπούσε ιδιαίτερα. (Ματθ. 10:2) Συνόδευε τον Ιησού σε όλη τη διάρκεια της διακονίας του, είδε τα θαύματά του και προσκολλήθηκε σε αυτόν σε δύσκολους καιρούς. Ήταν παρών στην εκτέλεση του Ιησού και τον είδε μετά την ανάστασή του. Έζησε επίσης την εξάπλωση της Χριστιανοσύνης τον πρώτο αιώνα από τότε που ξεκίνησε με μια μικρή ομάδα πιστών ώσπου τα καλά νέα «κηρύχτηκαν σε όλη τη δημιουργία κάτω από τον ουρανό». (Κολ. 1:23) Προς το τέλος της μακρόχρονης ζωής του, ο Ιωάννης είχε το προνόμιο να συμμετάσχει στη συγγραφή του Λόγου του Θεού. Κατέγραψε τη συγκλονιστική «αποκάλυψη από τον Ιησού Χριστό». (Αποκ. 1:1) Έγραψε το Ευαγγέλιο που φέρει το όνομά του. Ο Ιωάννης έγραψε επίσης τρεις θεόπνευστες επιστολές. Απηύθυνε την τρίτη επιστολή του σε έναν πιστό Χριστιανό, τον Γάιο, τον οποίο έβλεπε ως αγαπημένο πνευματικό παιδί. (3 Ιωάν. 1) Τα όσα έγραψε αυτός ο πιστός ηλικιωμένος άντρας ενθαρρύνουν όλους τους ακολούθους του Ιησού μέχρι και τις ημέρες μας. w24.11 σ. 12 ¶15, 16

Ο άντρας που αγαπάει τη σύζυγό του τη θεωρεί πολύτιμη και την περιθάλπει. Τη βλέπει ως ανεκτίμητο δώρο από τον Ιεχωβά. (Παρ. 18:22· 31:10) Ως αποτέλεσμα, της συμπεριφέρεται με καλοσύνη και σεβασμό, ακόμα και στις πιο προσωπικές και ιδιωτικές πτυχές του γάμου. Δεν θα την πιέζει να επιδίδεται σε σεξουαλικές πράξεις που την κάνουν να νιώθει άβολα, που είναι εξευτελιστικές ή που ενοχλούν τη συνείδησή της. Θα αγωνίζεται και ο ίδιος να διατηρεί καθαρή συνείδηση ενώπιον του Ιεχωβά. (Πράξ. 24:16) Άντρες, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά βλέπει και εκτιμάει τις προσπάθειες που καταβάλλετε για να τιμάτε τη σύζυγό σας σε όλους τους τομείς της ζωής σας. Να είστε αποφασισμένοι να την τιμάτε αποφεύγοντας την ατιμωτική διαγωγή και δείχνοντάς της καλοσύνη, σεβασμό και στοργή. Με αυτόν τον τρόπο, θα της δείχνετε ότι την αγαπάτε και τη θεωρείτε πολύτιμη. Να τιμάτε τη σύζυγό σας, και έτσι θα προστατεύετε τη σημαντικότερη σχέση σας​—τη φιλία σας με τον Ιεχωβά.​—Ψαλμ. 25:14. w25.01 σ. 13 ¶17, 18

Κάτι που ξεχωρίζει τους υπηρέτες του Ιεχωβά από τους κατ’ απομίμηση Χριστιανούς είναι ο ζήλος τους για τη διακονία. Τι θα μας βοηθήσει να διατηρήσουμε ή ακόμα και να αυξήσουμε τον ζήλο μας για το έργο κηρύγματος; Μπορούμε να μάθουμε πώς να έχουμε ζήλο στο έργο κηρύγματος εξετάζοντας το παράδειγμα του Ιησού. Στη διάρκεια της διακονίας του, ποτέ δεν έχασε τον ζήλο του. Μάλιστα, καθώς περνούσε ο καιρός, αύξανε τη δράση του. Όπως ο αμπελουργός που είχε δαπανήσει τρία χρόνια προσπαθώντας να φροντίσει μια συκιά η οποία δεν απέφερε καρπούς, έτσι και ο Ιησούς δαπάνησε γύρω στα τρία χρόνια κηρύττοντας στους Ιουδαίους, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν ανταποκρίθηκαν. Ωστόσο, όπως ο αμπελουργός δεν έπαψε να ελπίζει για τη συκιά, έτσι και ο Ιησούς δεν έπαψε να ελπίζει για τους ανθρώπους ούτε μείωσε τη δράση του στη διακονία. (Λουκ. 13:6-9) Μαθαίνοντας από τα όσα δίδαξε και μιμούμενοι τα όσα έκανε, θα βοηθηθούμε να παραμείνουμε και εμείς ζηλωτές σήμερα. w25.03 σ. 14, 15 ¶1-4

Τι γίνεται αν νομίζετε ότι κάποιο άτομο θα ήταν καλός γαμήλιος σύντροφος για εσάς; Είναι σωστό να εκφράσετε αμέσως το ενδιαφέρον σας; Η Γραφή λέει ότι το σοφό άτομο αποκτά γνώση προτού ενεργήσει. Επομένως, θα ήταν σοφό να παρατηρήσετε αυτό το άτομο διακριτικά για κάποιο διάστημα προτού εκφράσετε το ενδιαφέρον σας. Πώς θα μπορούσατε να παρατηρήσετε διακριτικά το άλλο άτομο; Στις συναθροίσεις ή σε κοινωνικές συγκεντρώσεις, θα μπορούσατε να προσέξετε κάποια πράγματα σχετικά με την πνευματικότητα, την προσωπικότητα και τη διαγωγή του. Ποιοι είναι οι φίλοι του, και για ποια θέματα συζητάει; (Λουκ. 6:45) Είναι οι στόχοι αυτού του ατόμου συμβατοί με τους δικούς σας; Θα μπορούσατε να μιλήσετε με τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας του ή με άλλους ώριμους Χριστιανούς που το γνωρίζουν καλά. (Παρ. 20:18) Θα μπορούσατε να ρωτήσετε τι φήμη έχει και τι ιδιότητες εκδηλώνει. (Ρουθ 2:11) Καθώς παρατηρείτε αυτό το άτομο, φροντίστε να μην το κάνετε να νιώθει άβολα. Να σέβεστε τα αισθήματά του, την ιδιωτική του ζωή και τον προσωπικό του χώρο. w24.05 σ. 22 ¶7, 8

Οι πρεσβύτεροι δεν βιάζονται να συμπεράνουν ότι ένας παραβάτης δεν θα μετανοήσει. Ενώ μερικοί μπορεί να μετανοήσουν κατά την πρώτη τους συνάντηση με την επιτροπή, άλλοι ίσως χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Γι’ αυτό, οι πρεσβύτεροι μπορεί να διευθετήσουν να συναντηθούν με τον αμαρτωλό περισσότερες από μία φορές. Ίσως έπειτα από εκείνη την πρώτη συνάντηση, ο Χριστιανός που έσφαλε να αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά αυτά που του είπαν. Μπορεί να πλησιάσει τον Ιεχωβά με ταπεινή προσευχή. (Ψαλμ. 38:18) Ως αποτέλεσμα, σε μια επόμενη συνάντηση, ο αμαρτωλός ίσως να έχει διαφορετικό πνεύμα από αυτό που εκδήλωσε στην πρώτη συνάντηση. Για να βοηθήσουν τον αμαρτωλό να οδηγηθεί σε μετάνοια, οι πρεσβύτεροι δείχνουν ενσυναίσθηση και καλοσύνη. Προσεύχονται να ευλογήσει ο Ιεχωβά τις προσπάθειές τους και ελπίζουν ότι ο παραστρατημένος Χριστιανός θα συνέλθει και θα μετανοήσει.​—2 Τιμ. 2:25, 26. w24.08 σ. 23 ¶12, 13

Ο Ιεχωβά δεν θέλει να καταστραφεί κανείς! Θέλει να συμφιλιωθούν οι αμαρτωλοί μαζί του. (2 Κορ. 5:20) Να γιατί, στο διάβα της ιστορίας, ο Ιεχωβά έχει προτρέψει επανειλημμένα τον παραστρατημένο λαό του​—καθώς και παραστρατημένα άτομα​—να μετανοήσουν και να επιστρέψουν σε εκείνον. Οι πρεσβύτεροι έχουν το προνόμιο να είναι συνεργάτες του Ιεχωβά καθώς αγωνίζονται να οδηγήσουν τους παραβάτες σε μετάνοια. (Ρωμ. 2:4· 1 Κορ. 3:9) Φανταστείτε τη χαρά που γίνεται στον ουρανό όταν μετανοούν αμαρτωλοί! Ο ουράνιος Πατέρας μας, ο Ιεχωβά, νιώθει προσωπικά αυτή τη χαρά κάθε φορά που ένα χαμένο πρόβατό του επιστρέφει στην εκκλησία. Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά γίνεται ολοένα και πιο βαθιά καθώς στοχαζόμαστε τη συμπόνια του, το έλεός του και την παρ’ αξίαν καλοσύνη του.​—Λουκ. 1:78. w24.08 σ. 31 ¶16, 17

Αν ο Ιησούς είχε επιτρέψει στους ανθρώπους να τον κάνουν βασιλιά, θα συμμετείχε στις πολιτικές υποθέσεις των Ιουδαίων, οι οποίοι βρίσκονταν υπό ρωμαϊκή διακυβέρνηση. Ο Ιησούς όμως ενήργησε αποφασιστικά και “αποσύρθηκε στο βουνό”. Επομένως, παρά την πίεση των άλλων, δεν ήταν διατεθειμένος να αναμειχθεί στην πολιτική. Τι δίδαγμα είναι αυτό για εμάς! Προφανώς, εμάς δεν θα μας ζητήσουν να πολλαπλασιάσουμε ψωμιά ή να γιατρέψουμε θαυματουργικά αρρώστους, ούτε θα προσπαθήσουν να μας κάνουν βασιλιάδες ή εθνικούς ηγέτες. Μπορεί όμως να μας προτρέπουν να αναμειχθούμε στην πολιτική, ψηφίζοντας ή υποστηρίζοντας δημόσια κάποιον που πιστεύουν ότι θα βελτιώσει τα πράγματα. Ωστόσο, το παράδειγμα του Ιησού είναι ξεκάθαρο. Εκείνος αρνήθηκε να αναμειχθεί σε πολιτικές υποθέσεις και μάλιστα είπε αργότερα: «Η Βασιλεία μου δεν είναι μέρος αυτού του κόσμου». (Ιωάν. 17:14· 18:36) Οι Χριστιανοί σήμερα πρέπει να μιμούνται τον τρόπο σκέψης και ενέργειας του Ιησού. Υποστηρίζουμε αυτή τη Βασιλεία, και επίσης δίνουμε μαρτυρία και προσευχόμαστε για αυτήν.​—Ματθ. 6:10. w24.12 σ. 4 ¶5, 6

Καθώς μελετάτε, να αναζητάτε τρόπους για να εφαρμόζετε αυτά που μαθαίνετε. Για παράδειγμα, να μιμείστε τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά με το να φέρεστε στους άλλους αμερόληπτα. Να μιμείστε την αγάπη του Ιησού για τον Πατέρα του και για τους άλλους με το να είστε πρόθυμοι να υποφέρετε για το όνομα του Ιεχωβά και με το να δίνετε από τον εαυτό σας προς όφελος των συγχριστιανών σας. Επίσης, να μιμείστε τον Ιησού δίνοντας μαρτυρία σε άλλους για να έχουν και αυτοί την ευκαιρία να δεχτούν το ανεκτίμητο δώρο του Ιεχωβά. Όσο περισσότερο κατανοούμε και εκτιμούμε το λύτρο τόσο περισσότερο θα αγαπάμε τον Ιεχωβά και τον Γιο του. Εκείνοι θα ανταποκριθούν με ακόμα μεγαλύτερη αγάπη για εμάς. (Ιακ. 4:8) Γι’ αυτό, ας χρησιμοποιούμε τις προμήθειες του Ιεχωβά για να συνεχίζουμε να μαθαίνουμε για το λύτρο. w25.01 σ. 25 ¶16, 17

Το σημερινό εδάφιο θα μπορούσε να αποδοθεί: «Απομάκρυνες από μπροστά σου όλες τις αμαρτίες μου». Αυτή η λεκτική εικόνα δείχνει ότι ο Ιεχωβά παίρνει τις αμαρτίες των μετανοημένων ατόμων και τις πετάει εκεί όπου δεν τις βλέπει πλέον. Αυτή η δήλωση θα μπορούσε επίσης να αποδοθεί ως εξής: «Έκανες τις αμαρτίες μου σαν να μην είχαν συμβεί». Η Αγία Γραφή τονίζει περαιτέρω αυτή την αλήθεια με μια άλλη λεκτική εικόνα, η οποία έχει καταγραφεί στα εδάφια Μιχαίας 7:18, 19. Εκεί λέει ότι ο Ιεχωβά ρίχνει τις αμαρτίες μας στα βάθη της θάλασσας. Στους αρχαίους καιρούς, ήταν αδύνατον να ανασύρει κάποιος ένα αντικείμενο που είχε ριχτεί στα βάθη της θάλασσας. Μέσω αυτών των λεκτικών εικόνων, μάθαμε πως, όταν ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί, μας απαλλάσσει από το βάρος των αμαρτιών μας. Πραγματικά, όπως είπε ο Δαβίδ, «ευτυχισμένοι είναι εκείνοι των οποίων οι άνομες πράξεις έχουν συγχωρηθεί και των οποίων οι αμαρτίες έχουν καλυφτεί». (Ρωμ. 4:7) Αυτή είναι αληθινή συγχώρηση! w25.02 σ. 9 ¶7, 8

Υπάρχει ένας παράδεισος στη γη σήμερα που σφύζει από ζωή και δραστηριότητα. Είναι γεμάτος με εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι απολαμβάνουν αληθινή ειρήνη. Όσοι βρίσκονται ήδη σε αυτόν τον παράδεισο είναι αποφασισμένοι να μη φύγουν ποτέ. Θέλουν επίσης να έρθουν κοντά τους σε αυτό το μοναδικό περιβάλλον όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι. Ποιο είναι αυτό το μοναδικό περιβάλλον; Ο πνευματικός παράδεισος! Είναι εκπληκτικό το ότι ο Ιεχωβά έχει δημιουργήσει ένα γαλήνιο περιβάλλον μέσα σε έναν κόσμο τον οποίο ο Σατανάς έχει μετατρέψει σε ένα επικίνδυνο μέρος, γεμάτο μίσος και πονηρία. (1 Ιωάν. 5:19· Αποκ. 12:12) Ο στοργικός Θεός μας βλέπει την επιβλαβή επίδραση αυτού του συστήματος πραγμάτων και παρέχει την ασφάλεια που χρειαζόμαστε για να ευημερούμε πνευματικά. Ο Λόγος του περιγράφει τον πνευματικό παράδεισο τόσο ως ασφαλές «καταφύγιο» όσο και ως “καλοποτισμένο κήπο”. (Ησ. 4:6· 58:11) Με την ευλογία του Ιεχωβά, εκείνοι που κατοικούν σε αυτόν τον παράδεισο είναι σε θέση να ακμάζουν σε αυτές τις δύσκολες τελευταίες ημέρες.​—Ησ. 54:14· 2 Τιμ. 3:1. w24.04 σ. 20 ¶1, 2

Αν θέλετε να παντρευτείτε, αναμφίβολα έχετε προσευχηθεί για αυτό το ζήτημα. Βέβαια, ο Ιεχωβά δεν υπόσχεται γαμήλιο σύντροφο σε κανέναν. Αλλά νοιάζεται για τις ανάγκες και τα αισθήματά σας και μπορεί να σας βοηθήσει στη διαδικασία της ανεύρεσης συντρόφου. Γι’ αυτό, συνεχίστε να του μιλάτε για τις επιθυμίες και τα αισθήματά σας. (Ψαλμ. 62:8) Να προσεύχεστε για υπομονή και σοφία. (Ιακ. 1:5) Ακόμα και αν δεν βρείτε αμέσως κάποιον πιθανό γαμήλιο σύντροφο, ο Ιεχωβά υπόσχεται να συνεχίσει να φροντίζει για τις υλικές και τις συναισθηματικές σας ανάγκες. (Ψαλμ. 55:22) Προσέξτε όμως: Μην επιτρέπετε στην αναζήτηση συντρόφου να σας γίνει έμμονη ιδέα. (Φιλιπ. 1:10) Η αληθινή ευτυχία εξαρτάται, όχι από την οικογενειακή σας κατάσταση, αλλά από τη σχέση σας με τον Ιεχωβά. (Ματθ. 5:3) Επιπρόσθετα, όσο είστε άγαμοι, ίσως έχετε περισσότερη ελευθερία να επεκτείνετε τη διακονία σας. (1 Κορ. 7:32, 33) Αξιοποιήστε αυτόν τον χρόνο όσο μπορείτε καλύτερα. w24.05 σ. 21 ¶4· σ. 22 ¶6

Πόσον καιρό πρέπει να κρατήσει η στενή γνωριμία σας; Οι βιαστικές αποφάσεις συχνά οδηγούν σε αρνητικές συνέπειες. (Παρ. 21:5) Γι’ αυτό, η στενή γνωριμία σας πρέπει να διαρκέσει όσο διάστημα χρειάζεται ώστε να μπορέσετε να γνωριστείτε καλά με το άλλο άτομο. Δεν πρέπει όμως να την παρατείνετε χωρίς λόγο. Η Αγία Γραφή λέει επίσης: «Η προσδοκία που αναβάλλεται αρρωσταίνει την καρδιά». (Παρ. 13:12) Πώς θα μπορούσαν οι άλλοι να βοηθήσουν ένα ζευγάρι που κάνει στενή γνωριμία; Θα μπορούσαμε να τους προσκαλέσουμε για φαγητό, για οικογενειακή λατρεία ή για αναψυχή. (Ρωμ. 12:13) Μήπως χρειάζονται συνοδό, βοήθεια με τις μετακινήσεις ή κάποιο μέρος για να μιλούν κατ’ ιδίαν; Αν ναι, θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε; (Γαλ. 6:10) Αν ένα ζευγάρι σάς ζητήσει να το συνοδεύετε, να το θεωρήσετε προνόμιό σας. Να προσέχετε να μην τους αφήνετε ολομόναχους, αλλά επίσης να διακρίνετε πότε χρειάζονται χρόνο και χώρο για να μιλήσουν κατ’ ιδίαν. w24.05 σ. 30 ¶13, 14

Οι πρεσβύτεροι προσπαθούν να εξακριβώσουν τις περιστάσεις που οδήγησαν στην αμαρτία. Για παράδειγμα, μήπως ο αδελφός έγινε σταδιακά αδύναμος επειδή παραμέλησε την προσωπική μελέτη ή τη διακονία; Μήπως έπαψε να προσεύχεται συχνά στον Ιεχωβά; Μήπως οι προσευχές του έχουν γίνει επιφανειακές; Μήπως επέτρεψε σε εσφαλμένες επιθυμίες να τον κυριεύσουν; Μήπως έκανε άσοφες επιλογές όσον αφορά τις συναναστροφές του ή την ψυχαγωγία του; Πώς μπορεί να επηρέασαν αυτές οι επιλογές την καρδιά του; Αναγνωρίζει πώς επηρέασαν οι πρόσφατες αποφάσεις και πράξεις του τον Πατέρα του, τον Ιεχωβά; Κάνοντας ουσιώδεις ερωτήσεις χωρίς να μπαίνουν σε αχρείαστες προσωπικές λεπτομέρειες, οι πρεσβύτεροι βοηθούν με καλοσύνη τον παραβάτη να εκφραστεί και να κάνει λογικές σκέψεις όσον αφορά την πορεία του. (Παρ. 20:5) Επιπρόσθετα, μπορούν να χρησιμοποιήσουν παραδείγματα για να βοηθήσουν το άτομο να κάνει λογικές σκέψεις και να διακρίνει πόσο εσφαλμένες ήταν οι πράξεις του. Ίσως στη διάρκεια της πρώτης συνάντησης, το άτομο να αρχίσει να νιώθει αληθινή λύπη για την πορεία που ακολούθησε. Μπορεί μάλιστα να μετανοήσει. w24.08 σ. 22 ¶9-11

Ο Ιησούς κήρυττε με ζήλο «τα καλά νέα της Βασιλείας» επειδή ήξερε ότι αυτό ήθελε ο Θεός από εκείνον. Ο Ιησούς έκανε τη διακονία επίκεντρο της ζωής του. Ακόμα και προς τα τέλη της διακονίας του, ταξίδευε «από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό», διδάσκοντας άλλους. (Λουκ. 13:22) Επίσης, εκπαίδευσε και άλλους μαθητές για να συνεργαστούν μαζί του ως κήρυκες. (Λουκ. 10:1) Και σήμερα, το κήρυγμα των καλών νέων είναι το κύριο έργο που ο Ιεχωβά και ο Ιησούς θέλουν να κάνουμε. (Ματθ. 24:14· 28:19, 20) Μπορούμε να ενισχύσουμε τον ζήλο μας για τη διακονία αν βλέπουμε τους ανθρώπους όπως τους βλέπει ο Ιεχωβά. Εκείνος θέλει όσο το δυνατόν περισσότεροι να ακούσουν τα καλά νέα και να ανταποκριθούν. (1 Τιμ. 2:3, 4) Γι’ αυτό, μας εκπαιδεύει ώστε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί καθώς μεταδίδουμε αυτό το ζωοσωτήριο άγγελμα. Ακόμα και αν οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνονται τώρα, ίσως έχουν μια ευκαιρία να το κάνουν αυτό πριν από το τέλος της μεγάλης θλίψης. w25.03 σ. 15, 16 ¶5-7

Κάθε Χριστιανός χρειάζεται να χρησιμοποιεί τη Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή του όσον αφορά το πώς θα συμπεριφέρεται σε κάποιον που έχει απομακρυνθεί από την εκκλησία. Κάποιοι ίσως νιώθουν άνετα να χαιρετήσουν το άτομο ή να το καλωσορίσουν στη συνάθροιση. Ωστόσο, δεν θα πιάναμε συζήτηση ούτε θα είχαμε κοινωνική συναναστροφή μαζί του. Μερικοί ίσως αναρωτιούνται: “Μα δεν λέει η Γραφή ότι ο Χριστιανός που χαιρετάει ένα τέτοιο άτομο γίνεται συμμέτοχος στα πονηρά του έργα;” (2 Ιωάν. 9-11) Τα συμφραζόμενα αυτού του εδαφίου δείχνουν ότι η συγκεκριμένη κατεύθυνση αναφέρεται στους αποστάτες και σε άλλους που προωθούν ενεργά εσφαλμένη διαγωγή. (Αποκ. 2:20) Επομένως, αν κάποιος προωθεί ενεργά αποστατικές διδασκαλίες ή κάποια άλλη μορφή αδικοπραγίας, οι πρεσβύτεροι δεν θα διευθετήσουν να τον επισκεφτούν. Βέβαια, υπάρχει ελπίδα να συνέλθει. Ώσπου να συμβεί όμως αυτό, ούτε θα χαιρετάμε ένα τέτοιο άτομο ούτε θα το προσκαλούμε στις συναθροίσεις. w24.08 σ. 30, 31 ¶14, 15

Αφού ο Ιησούς έθρεψε ένα πλήθος, είπε στους αποστόλους του να φύγουν από εκείνη την περιοχή και να επιστρέψουν με το πλοιάριο στην Καπερναούμ. Εκείνος αποσύρθηκε στο βουνό, αποφεύγοντας την απόπειρα του πλήθους να τον κάνει βασιλιά. (Ιωάν. 6:16-20) Ενόσω οι απόστολοι ταξίδευαν με το πλοιάριο, ξέσπασε θύελλα, με ισχυρούς ανέμους και μεγάλα κύματα. Τότε ο Ιησούς ήρθε κοντά τους περπατώντας πάνω στο νερό. Κάλεσε δε και τον απόστολο Πέτρο να περπατήσει πάνω στο νερό. (Ματθ. 14:22-31) Μόλις ο Ιησούς ανέβηκε στο πλοιάριο, ο άνεμος κόπασε. Κατάπληκτοι, οι μαθητές είπαν: «Πράγματι είσαι Γιος του Θεού». (Ματθ. 14:33) Παρ’ όλα αυτά, δεν διέκριναν τη σύνδεση ανάμεσα σε αυτό το θαύμα και σε αυτό που είχε συμβεί νωρίτερα με το πλήθος. Ο Μάρκος προσθέτει την εξής λεπτομέρεια: «[Οι απόστολοι] ένιωσαν πολύ μεγάλη κατάπληξη, γιατί δεν είχαν συλλάβει το νόημα των ψωμιών». (Μάρκ. 6:50-52) Ναι, δεν είχαν συλλάβει την έκταση της δύναμης που είχε δώσει ο Ιεχωβά στον Ιησού για να κάνει θαύματα. w24.12 σ. 5 ¶7

Μπορούμε να δείξουμε εκτίμηση για την αγάπη του Ιεχωβά χρησιμοποιώντας την περίοδο της Ανάμνησης για να του δείξουμε πόσο ευγνώμονες είμαστε για το λύτρο. Εκτός από το να κάνουμε σχέδια για να είμαστε παρόντες στην Ανάμνηση, μπορούμε να προσκαλέσουμε και άλλους. Εξηγήστε σε εκείνους που θα προσκαλέσετε τι θα λάβει χώρα στην Ανάμνηση. Θα το βρείτε χρήσιμο να τους δείξετε τα βίντεο Γιατί Πέθανε ο Ιησούς; και Να Θυμάστε τον Θάνατο του Ιησού στον ιστότοπο jw.org. Οι πρεσβύτεροι πρέπει να φροντίσουν να προσκαλέσουν τους αδρανείς. Φανταστείτε τη χαρά που θα γίνει και στον ουρανό και στη γη αν κάποια χαμένα πρόβατα του Ιεχωβά υποκινηθούν να επιστρέψουν στο ποίμνιό του! (Λουκ. 15:4-7) Στην Ανάμνηση, ας επιδιώξουμε να χαιρετήσουμε, όχι μόνο ο ένας τον άλλον, αλλά ιδίως εκείνους που θα έρθουν για πρώτη φορά ή που δεν έχουν έρθει εδώ και πολύ καιρό. Θέλουμε να τους κάνουμε να νιώσουν ευπρόσδεκτοι!​—Ρωμ. 12:13. w25.01 σ. 29 ¶15

Ασφαλώς, το λύτρο μάς βοηθάει να καταλάβουμε ότι ο Ιεχωβά είναι δίκαιος. Ωστόσο, μας βοηθάει ιδιαίτερα να συλλάβουμε το βάθος της αγάπης του. (Ιωάν. 3:16· 1 Ιωάν. 4:9, 10) Η διδασκαλία του λύτρου αποκαλύπτει ότι ο Ιεχωβά θέλει, όχι μόνο να έχουμε ατελείωτη ζωή, αλλά επίσης να ανήκουμε στην οικογένειά του. Σκεφτείτε: Όταν ο Αδάμ αμάρτησε, ο Ιεχωβά τον απέβαλε από την οικογένεια των λάτρεών Του. Ως αποτέλεσμα, όλοι μας έχουμε γεννηθεί έξω από την οικογένεια του Θεού. Αλλά με βάση το λύτρο, ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας και τελικά θα φέρει στην οικογένειά του όλους τους ανθρώπους που εκδηλώνουν πίστη και είναι υπάκουοι. Ακόμα και τώρα μπορούμε να έχουμε θερμή σχέση με τον Ιεχωβά και με τους συλλάτρεις μας. Πραγματικά, είμαστε αποδέκτες της τρυφερής αγάπης του Ιεχωβά!​—Ρωμ. 5:10, 11. w25.01 σ. 21 ¶6

Ασφαλώς συμφωνείτε ότι το λύτρο είναι ένα ανεκτίμητο δώρο! (2 Κορ. 9:15) Επειδή ο Ιησούς θυσίασε την ανθρώπινη ζωή του, μπορείτε να έχετε στενή φιλία με τον Ιεχωβά Θεό. Μπορείτε επίσης να έχετε την προοπτική της αιώνιας ζωής. Πόσο κατάλληλο είναι το ότι δείχνουμε ευγνωμοσύνη για το λύτρο και για τον Ιεχωβά, ο οποίος το προμήθευσε υποκινούμενος από αγάπη! (Ρωμ. 5:8) Για να μας βοηθήσει να παραμείνουμε ευγνώμονες και να μη θεωρήσουμε ποτέ το λύτρο δεδομένο, ο Ιησούς θέσπισε την ετήσια Ανάμνηση του θανάτου του. (Λουκ. 22:19, 20) Φέτος θα τηρήσουμε την Ανάμνηση την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026. Αναμφίβολα, όλοι σχεδιάζουμε να παρευρεθούμε. Θα ωφεληθούμε πολύ αν αφιερώσουμε χρόνο την περίοδο της Ανάμνησης για να στοχαστούμε τι έχουν κάνει ο Ιεχωβά και ο Γιος του για εμάς. w25.01 σ. 20 ¶1, 2

Μπορείτε να συνεχίσετε να μαθαίνετε για την αγάπη που έχουν ο Ιεχωβά Θεός και ο Χριστός Ιησούς για εμάς αν εξακολουθήσετε να κάνετε στοχασμούς γύρω από αυτήν. Φέτος, την περίοδο της Ανάμνησης, ίσως μπορέσετε να διαβάσετε προσεκτικά ένα ή περισσότερα από τα Ευαγγέλια. Μην προσπαθείτε να καλύπτετε υπερβολικά πολλή ύλη κάθε φορά. Απεναντίας, να διαβάζετε με πιο αργό ρυθμό και να αναζητάτε επιπρόσθετους λόγους για τους οποίους πρέπει να αγαπάμε τον Ιεχωβά και τον Ιησού. Αν είστε στην αλήθεια πολλά χρόνια, ίσως αναρωτιέστε αν είναι δυνατόν να ανακαλύπτετε καινούρια πράγματα για τόσο γνωστά θέματα όπως η δικαιοσύνη του Θεού, η αγάπη του και το λύτρο. Η αλήθεια είναι ότι τα όσα μπορούμε να μάθουμε για αυτά και άλλα θέματα δεν έχουν τέλος. Να αξιοποιείτε λοιπόν πλήρως τον πλούτο των πληροφοριών που μπορεί να βρεθεί στις εκδόσεις μας. w25.01 σ. 24, 25 ¶13-15