Ελλάδα, Έλληνες
(Συνέχεια)
Οι περιγραφές αυτές ίσως αντανακλούν, σε γενικά διαφοροποιημένη μορφή, την αυθεντική περιγραφή των συνθηκών πριν από τον Κατακλυσμό που βρίσκουμε στη Γένεση. Μια περαιτέρω αξιοθαύμαστη αντιστοιχία είναι ότι, εκτός από τους κύριους θεούς, οι Ελληνικοί θρύλοι περιγράφουν ημίθεους ή ήρωες οι οποίοι είχαν τόσο θεϊκή όσο και ανθρώπινη καταγωγή. Οι ημίθεοι αυτοί είχαν υπερανθρώπινη ισχύ αλλά ήταν θνητοί (ο Ηρακλής ήταν ο μόνος στον οποίο δόθηκε το προνόμιο ν’ αποκτήσει αθανασία). Έτσι οι ημίθεοι έχουν αξιοσημείωτη ομοιότητα με τους Νεφιλείμ στην περιγραφή της Γενέσεως.
Σημειώνοντας τη βασική αυτή αντιστοιχία, ο ασιανολόγος Ε. Α, Σπάιζερ ανιχνεύει τις ρίζες των Ελληνικών μύθων πίσω μέχρι τη Μεσοποταμία. (Η Παγκόσμια Ιστορία του Ιουδαϊκού Λαού, Τόμ. 1, σ. 26) Η Μεσοποταμία ήταν η τοποθεσία της Βαβυλώνας και επίσης το κέντρο από το οποίο το ανθρώπινο γένος εξαπλώθηκε μετά τη σύγχυση της ανθρώπινης γλώσσας.—Γεν. 11:1-9.
Οι κύριοι Έλληνες θεοί λέγεται ότι διέμεναν στην κορυφή του Ολύμπου (ύψος 2.911 μέτρα), που βρίσκεται στα νότια της Βέροιας. (Ο Παύλος βρισκόταν αρκετά κοντά στους πρόποδες του Ολύμπου όταν διακονούσε στους Βεροιείς στη δεύτερη ιεραποστολική του περιοδεία.) (Πράξεις 17:10) Ανάμεσα σ’ αυτούς τους Ολύμπιους θεούς ήταν: ο Δίας (Πράξεις 28:11, ΜΝΚ), θεός του ουρανού· η Ήρα, σύζυγος του Δία· η Γη ή Γαία, θεά της γης, που επίσης ονομαζόταν η Μεγάλη Μητέρα· ο Απόλλωνας, γιος του ήλιου, θεός του αιφνίδιου θανάτου, που τοξεύει τα θανατερά του βέλη από μακριά· η Άρτεμις, θεά του κυνηγιού, η λατρεία της οποίας σαν θεάς της γονιμότητας ήταν πολύ σημαντική στην Έφεσο (Πράξεις 19:23-28, 34, 35)· ο Άρης, θεός του πολέμου· ο Ερμής, θεός των ταξιδιωτών, του εμπορίου και της ευγλωττίας, αγγελιοφόρος των θεών (στα Λύστρα, στη Μικρά Ασία, οι άνθρωποι ονόμασαν τον Βαρνάβα «Δία, τον δε Παύλον Ερμήν, επειδή αυτός ήτο αρχηγός του λόγου» [Πράξεις 14:12])· η Αφροδίτη, θεά της γονιμότητας και του έρωτα, που θεωρούνταν ότι είναι η «αδελφή της Ασσυριο-Βαβυλωνιακής Ιστάρ και της Συρο-Φοινικής Αστάρτης» (Ελληνική Μυθολογία, του Πωλ Χάμλυν, σ. 63)· και πολυάριθμοι άλλοι θεοί και θεές. Στην πραγματικότητα κάθε πόλη-κράτος φαίνεται ότι είχε τους δικούς της μικρότερους θεούς, τους οποίους λάτρευε σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα.
Εορτές και παιχνίδια
Οι εορτές έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην Ελληνική θρησκεία. Οι αθλητικοί αγώνες μαζί με τα θεατρικά έργα, τις θυσίες και τις προσευχές προσέλκυαν άτομα από τις γύρω περιοχές, και έτσι οι εορτές αυτές χρησίμευαν σαν δεσμός που ένωνε τις πολιτικά διαιρεμένες πόλεις-κράτη. Ανάμεσα στις κυριότερες εορτές ήταν: οι Ολυμπιακοί Αγώνες, τα Ίσθμια (πού γίνονταν κοντά στην Κόρινθο), τα Πύθια (στους Δελφούς) και τα Νέμεα (στο Άργος). Ο εορτασμός των Ολυμπιακών Αγώνων κάθε τέσσερα χρόνια προμήθευε στους Έλληνες τη βάση για τη χρονολογική μέτρηση, κι έτσι κάθε μια τετράχρονη περίοδος ονομαζόταν Ολυμπιάδα.
Μαντεία, αστρολογία και ιερά προσκυνήματα
Οι μάντεις, τα μέντιουμ μέσω των οποίων οι θεοί υποτίθεται ότι αποκάλυπταν κρυμμένη γνώση, είχαν πολλούς λάτρεις. Τα πιο διάσημα μαντεία βρίσκονταν σε ναούς στη Δήλο, στους Δελφούς και στη Δωδώνη. Εκεί, με χρηματικό αντάλλαγμα, τα άτομα έπαιρναν απαντήσεις σε ερωτήσεις που έκαναν στο μαντείο. Οι απαντήσεις ήταν συνήθως διφορούμενες και χρειάζονταν ερμηνεία από τους ιερείς. Στους Φιλίππους της Μακεδονίας, το κορίτσι που είχε την τέχνη της προρρήσεως (από το οποίο ο Παύλος έκανε να βγει ένας δαίμονας) ενεργούσε σαν μέντιουμ και “άφηνε στους κυρίους της πολύ κέρδος”. (Πράξεις 16:16-19) Ο καθηγητής Τζ. Έρνεστ Ράιτ έχει εξακριβώσει τα ίχνη της σύγχρονης αστρολογίας στο παρελθόν μέσω των Ελλήνων στους μάντεις της Βαβυλώνας, (Βιβλική Αρχαιολογία, σελ. 37) Επίσης δημοφιλείς ήταν οι επισκέψεις σε ιερά προσκυνήματα για θεραπευτικούς σκοπούς.