Μετάφρασις της Βίβλου στην Ινδία
Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα» στην Ινδία
Η ΙΝΔΙΑ είναι μια χώρα πολλών γλωσσών. Τα στοιχεία απογραφής αποκαλύπτουν ένα σύνολο 1.652 μητρικών γλωσσών, τις οποίες ομιλεί ένας πληθυσμός 800 και πλέον εκατομμυρίων ανθρώπων. Η μετάφρασις της Γραφής σε μερικές από τις πιο σπουδαίες γλώσσες της Ινδίας, απαίτησε πολλή καρτερικότητα και υπομονή. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθή ότι δει υπάρχει κανένα άλλο βιβλίο στο κόσμο, που να έχη μεταφρασθή τόσο πολύ και που να έχη επηρεάσει τόσο βαθιά τη ζωή τόσο πολλών ανθρώπων.
Μολονότι ο Χριστιανισμός εγκαταστάθηκε στην Ινδία στις αρχές του τετάρτου αιώνος μ.Χ., η Αγία Γραφή δεν εμφανίσθηκε σε καμμιά Ινδική γλώσσα μέχρι τον 18ο αιώνα. Είναι αλήθεια ότι το 1665 το Ευαγγέλιο του Ματθαίου μεταφράσθηκε στη διάλεκτο Ταμίλ από έναν Ολλανδό ιεραπόστολο στη νήσο Κεϋλάνη (Σρι Λάνκα). Εν τούτοις, αντί να τυπωθή, αυτή η μετάφρασις Ταμίλ κυκλοφόρησε σε χειρόγραφα πάνω σε φύλλα φοινικόδενδρου παλμύρα. Στη διάρκεια των επομένων 310 ετών, ολόκληρη η Γραφή, ή μέρη της, άρχισαν σιγά-σιγά να εμφανίζωνται σε 130 περίπου Ινδικές γλώσσες.
Ταμίλ και η ‘Χρυσή Έκδοσις’
Το έτος 1706 ήταν σημαντικό για τη μετάφρασι της Αγίας Γραφής στην Ινδία. Ήταν το έτος που δύο Γερμανοί φλεγόμενοι από επιθυμία να μεταφράσουν την Αγία Γραφή στη διάλεκτο Ταμίλ, αποβιβάσθηκαν στο Δανικό εμπορικό σταθμό της Τράνκεμπαρ, στη σημερινή Ταμίλ Ναντού. Οι Δανοί έμποροι, μεταξύ των οποίων και ο εφημέριός τους, τους υποδέχθηκαν εχθρικά.
Αλλά, γρήγορα, ο ένας απ’ αυτούς τους Γερμανούς, ο οποίος ωνομάζετο Τσίγκενμπαλγκ, άρχισε να μαθαίνη τη διάλεκτο Ταμίλ καθήμενος μεταξύ των παιδιών και χαράζοντας στη σκόνη μαζί τους τούς χαρακτήρες της αλφαβήτου της διαλέκτου Ταμίλ. Το έτος 1714, αυτός ο άνθρωπος παρουσίασε στη διάλεκτο Ταμίλ τις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (που ονομάζονται κοινώς «Καινή Διαθήκη»). Μέχρι τον θάνατό του το 1719, ο Τσίγκενμπαλγκ είχε ολοκληρώσει τις Εβραϊκές Γραφές («Παλαιά Διαθήκη») μέχρι το βιβλίο της Ρουθ. Ολόκληρη η Βίβλος στη διάλεκτο Ταμίλ εμφανίσθηκε το 1728.
Αργότερα, ένας άλλος Γερμανός, ο Φιλίπ Φαμπρίκιους, έκανε αναθεώρησι της Αγίας Γραφής στην Ταμίλ. Λέγεται ότι «είχε πάνω στα γόνατά του το πρωτότυπο κείμενο της Αγίας Γραφής . . . συγκρίνοντας προσεκτικά κάθε λέξι για να δη πώς θα μπορούσε ν’ αποδοθή καλύτερα.» Ο Φαμπρίκιους εργάσθηκε πάνω στην αναθεώρησί του 35 χρόνια, τον καιρό που οι Άγγλοι και οι Γάλλοι εμάχοντο για την κυριαρχία της Νότιας Ινδίας. Συχνά η περιοχή υφίστατο πολιορκίες και λεηλασίες από ληστρικές ορδές, πράγμα που ανάγκαζε τον Φαμπρίκιους με τα πολύτιμα χειρόγραφά του να αναζητά καταφύγιο στον Ολλανδικό συνοικισμό στο Πούλικατ.
Παρά τις δυσκολίες, το έργο αναθεωρήσεως πέτυχε. Η μετάφρασις του Φαμπρίκιους θεωρείται ως ένα από τα πιο αξιόλογα επιτεύγματα σε ολόκληρο τον τομέα της μεταφράσεως της Βίβλου. Έγινε γνωστή ως η ‘Χρυσή Μετάφρασις.’ Όλες οι μεταγενέστερες αναθεωρήσεις στη διάλεκτο Ταμίλ βασίζοντο στο δικό του έργο. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθή ότι, η αναθεώρησις του 1936 απέδωσε το προσωπικό όνομα του Θεού ως Ιεχωβά σε όλες τις Εβραϊκές Γραφές.
Η Καρτερικότης του Ουίλλιαμ Κάρεϋ
Η πείρα του Ουίλλιαμ Κάρεϋ, ενός Βρεταννού υποδηματοποιού, δείχνει την υπομονή που χρειάσθηκε για να μεταφρασθή η Βίβλος στις Ινδικές γλώσσες. Για να έχη τα χρήματα για το έργο του της μεταφράσεως της Βίβλου, ο Κάρεϋ εργαζόταν ως καλλιεργητής της ινδικοφόρου της βαφικής, για λογαριασμό της Εταιρίας Ανατολικής Ινδίας. Μέσα σε 12 χρόνια, ο Κάρεϋ και οι συνεργάτες του κατώρθωσαν να μεταφράσουν ολόκληρη τη Βίβλο ή μέρη αυτής σε 36 από τις γλώσσες που ωμιλούντο στην Ινδία.
Εκείνοι οι άνθρωποι αντιμετώπισαν τεράστια εμπόδια. Αντιμετώπισαν προβλήματα υγείας λόγω ελλείψεως υγιεινής στο τροπικό κλίμα. Επίσης, το έργο τους απαγορεύθηκε από την Εταιρία Ανατολικής Ινδίας, η οποία έγραψε: «Αυτή η μηχανορραφία περιλαμβανομένου και του έργου μεταφράσεως της Βίβλου είναι καταστρεπτική, απερίσκεπτη, άχρηστη, επιζήμια, επικίνδυνη, ανώφελη, φανταστική.» Αλλά αυτοί οι μεταφραστές εγκαρτέρησαν, εκτιμώντας την αξία του αγγέλματος της Αγίας Γραφής στη ζωή εκείνων που θα τη διάβαζαν.
Για να εκδώση τις μεταφράσεις του, ο Κάρεϋ δημιούργησε ένα πρωτόγονο ξύλινο εκτυπωτικό πιεστήριο στην Καλκούτα το 1798. Στην αρχή, οι ντόπιοι ωνόμαζαν το πιεστήριο ‘θεό τον οποίον λατρεύουν οι Άγγλοι.’ Στη διάρκεια του 1800, ο Κάρεϋ μετέφερε την εκτυπωτική του εγκατάστασι στον πιο φιλόξενο Δανικό συνοικισμό στη Σέραμπορ. Οι Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές στην Κινεζική βγήκαν απ’ αυτό το πιεστήριο το 1805. Τέσσερα χρόνια αργότερα, τυπώθηκε στη Βεγγάλη ολόκληρη η Βίβλος. Ύστερα, το 1812, ήλθε μια συμφορά, όταν μια πυρκαϊά στο πιεστήριο της Σέραμπορ κατέστρεψε αρκετές επιμελημένες, ανέκδοτες Βιβλικές μεταφράσεις.
Αλλά ο Κάρεϋ γρήγορα αναδιωργάνωσε τις εκτυπωτικές του δραστηριότητες. Η Γραφή στη γλώσσα Ορίγια εξεδόθη το 1815, και το 1818 εκδόθηκε στη Σανσκριτική και Ινδική γλώσσα. Μετά από ένα χρόνο, εκδόθηκε η μετάφρασις Μαράθι. Συνολικά, ο Κάρεϋ τύπωσε περισσότερους από 212.000 τόμους μεταξύ των ετών 1801 και 1832. Ο συνεργάτης του, Γ. Γουώρντ, έγραψε στην πατρίδα του την Αγγλία, λέγοντας : «Σ’ αγαπώ Αγγλία, σ’ αγαπώ· . . . αλλά το να δώσω στον άνθρωπο μια Καινή Διαθήκη, ο οποίος ποτέ δεν την είδε . . . είναι το ευλογητό μου έργο. Αν πρόκειται να παραμείνη επί πολύ στη γη, θα φέρη πολύτιμους καρπούς, αργά ή γρήγορα.»
Μερικοί Έδωσαν τη Ζωή τους
Για τη μετάφρασι της Βίβλου στην Ινδία πληρώθηκε, και ένα πολύ υψηλό τίμημα σε ανθρώπινες ζωές. Αυτό φαίνεται από τις πείρες που είχαν άτομα που εργάσθηκαν για τη μετάφρασι Τελούγκου, η οποία χρειάσθηκε πάνω από 120 χρόνια για να ολοκληρωθή. Ο Γερμανός λόγιος Βενιαμίν Σούλτσε προφανώς τελείωσε τη μετάφρασι στην Τελούγκου το 1732, αλλά ποτέ δεν εκτυπώθηκε. Προφανώς, το χειρόγραφο εστάλη στο Χάλλε της Γερμανίας και χάθηκε ή ξεχάσθηκε.
Αργότερα, μια άλλη μετάφρασις Τελούγκου καταστράφηκε στην πυρκαϊά του Σέραμπορ του 1812. Στη συνέχεια, ο ένας μετά τον άλλον, τέσσερις μεταφραστές υπέκυψαν σε μοιραίες τροπικές ασθένειες. Η πρώτη ολοκληρωμένη Βίβλος στην Τελούγκου τυπώθηκε το 1854.
Μαλαγιαλάμ, Τουλού, Γκάρο
Όταν οι Βιβλικοί μεταφραστές έφθασαν στην περιοχή όπου ωμιλείτο η Μαλαγιαλάμ, ένας ιερέας της τοπικής Συριακής Εκκλησίας δήλωσε: «Η Συριακή Εκκλησία επιθυμεί πολύ έντονα τη Γραφή.» Εν τούτοις, μ’ ένα χονδροειδές εκτυπωτικό πιεστήριο που κατασκευάσθηκε βάσει μιας περιγραφής της Βρεταννικής Εγκυκλοπαιδείας, ολόκληρη η Αγία Γραφή στη Μαλαγιαλάμ τυπώθηκε και κυκλοφόρησε το 1841. Αξιοσημείωτο είναι, το γεγονός ότι το όνομα του Θεού, Ιεχωβά, εμφανίζεται σε ολόκληρες τις Εβραϊκές Γραφές της Βίβλου Μαλαγιαλάμ.
Όταν τελείωσε αυτό το έργο, για το οποίο χρειάσθηκαν 24 χρόνια, ο Βενιαμίν Μπέιλυ έγραψε τα εξής: «Αν έστω κι ένα άτομο μ’ αυτή τη μετάφρασι, οδηγηθή να πιστέψη στον Ιησού Χριστό . . . θα το εκλάβω ως μεγάλη ανταμοιβή για όλο τον κόπο και τον μόχθο που κατέβαλα, και όλη η δόξα ανήκει στον Θεό.»
Επειδή οι γλώσσες έπρεπε να μειωθούν σε γραφή, προτού η Βίβλος μπορέση να μεταφρασθή σ’ αυτές, αρκετές κοινότητες στην Ινδία ανέπτυξαν ένα τύπο γραφής εξ αιτίας της Βίβλου. Σε κάθε σχεδόν περίπτωσι, το πρώτο βιβλίο που εξεδίδετο σ’ αυτές τις γλώσσες, ήταν ο Λόγος του Θεού.
Ένα παράδειγμα είναι η Βίβλος στην Τουλού, μια γλώσσα που ωμιλείτο από ένα εκατομμύριο και πλέον ανθρώπους στη δυτική ακτή της Ινδίας. Για ν’ αποδώσουν τη Γραφή στην Τουλού, οι μεταφραστές δανείσθηκαν τον τρόπο γραφής του γειτονικού λαού ο οποίος μιλούσε την Καναρέζε. Η Βίβλος στην Τουλού εκδόθηκε το 1847, μόνο 16 χρόνια μετά την εκτύπωσι ολόκληρης της Βίβλου στην Καναρέζε (Κάνναντα).
Ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία της μεταφράσεως στην Γκάρο, μια γλώσσα που ομιλείται στο Ασσάμ. Αφού δημιούργησαν ένα τρόπο γραφής για την Γκάρο, οι μεταφραστές άρχισαν να εργάζωνται πάνω στη μετάφρασί τους. Το έργο τους δεν έγινε βιαστικά· κατανοούσαν τη σπουδαιότητα της ακριβείας. Όταν ωλοκλήρωσαν το βιβλίο της Γενέσεως, ανεφώνησαν: «Φαίνεται ότι θα περάση πολύς καιρός για να φθάσωμε στον Μαλαχία!» Συχνά, δεν μετέφραζαν περισσότερο από ένα εδάφιο την ημέρα. Στην προσπάθεια να επιτύχουν ακρίβεια, οι μεταφραστές συμβουλεύονταν κάθε μετάφρασι που ήταν διαθέσιμη στην Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Σουηδική και άλλες γλώσσες της Ινδίας, καθώς επίσης και τις πρωτότυπες Βιβλικές γλώσσες.
Σχετικά μ’ αυτή τη μετάφρασι Γκάρο, η οποία ωλοκληρώθηκε το 1924, ένας από τους μεταφραστές έγραψε: «Οι ατέλειωτες στήλες των χειρογράφων, οι ατέλειωτοι σωροί των δοκιμίων κάνουν τη σάρκα μου να πονά και τα νεύρα μου να τρέμουν καθώς σκέπτομαι όλη την κούρασι που αντιπροσωπεύουν. Αλλά πολύ γρήγορα το ξεχνά κανείς, όταν με χαρά βλέπη τους Γκάρος να έχουν ολόκληρη τη Βίβλο στη γλώσσα τους. Το τι σημαίνει αυτό γι’ αυτούς, οι οποίοι διαβάζουν για πρώτη φορά τα θαύματα του Θεού, δεν είναι εύκολο να το καταλάβωμε εμείς, οι οποίοι έχομε τη Γραφή από νηπιότητος.»
Η εύρεσις καταλλήλων αποδόσεων για τις Εβραϊκές και Ελληνικές λέξεις είχε τις ιδιαίτερες δυσκολίες της. Οι εργαζόμενοι στη μετάφρασι Πουνγιάμπι με τον τρόπο γραφής Γκουρμούκι έκαναν αρκετές επισκέψεις σε ντόπιους εμπόρους για να καθορίσουν τις σωστές λέξεις για τις τεχνικές φράσεις. Συμβουλεύθηκαν ξυλουργούς για την απόδοσι των λέξεων οι οποίες σχετίζοντο με τη σκηνή, όπως ‘σανίδες,’ «υποβάσια,» και ‘αγκωνίσκοι.’ (Έξοδ. 26:19) Για να βρουν όρους για «το στέαρ το περικαλύπτον τα εντόσθια» και «τον επάνω λοβόν του ήπατος,» οι μεταφραστές έπρεπε να επισκεφθούν κρεοπώλες.—Λευιτ. 3:3, 4.
Υπήρχαν επίσης και οι αστείες στιγμές. Παραδείγματος χάριν, οι μεταφραστές αποφάσισαν να ονομάσουν ‘τον ενδότατον οίκον’ ή τα Άγια των Αγίων Άκας Βάνι, που σημαίνει «ουράνια φωνή.» (1 Βασ. 6:5-31) Εν τούτοις, την επόμενη μέρα η Παν-Ινδική Ραδιοφωνία ανήγγειλε ότι η επίσημη Ινδική λέξις για το «ράδιο» από εδώ και στο εξής θα ήταν Άκας Βάνι! Έτσι, προκειμένου να κατηγορηθούν για βλασφημία εισάγοντας ένα ραδιόφωνο στο ναό του Βασιλέως Σολομώντος, διάλεξαν μια διαφορετική λέξι.
Ο χρόνος και ο χώρος δεν επιτρέπουν μια πλήρη εξιστόρησι του τρομερού έργου που έγινε για ν’ αποκτηθή ολόκληρη η Βίβλος σε 34 κύριες γλώσσες της Ινδίας, καθώς επίσης και τμήματα αυτής σε πολύ περισσότερες. Συνολικά, περίπου 525 εκατομμύρια κάτοικοι της Ινδίας μπορούν να διαβάσουν τον Λόγο του Θεού στις μητρικές τους γλώσσες. Αυτές οι μεταφράσεις έχουν διευκολύνει πάρα πολύ το κήρυγμα των ‘αγαθών νέων’ της βασιλείας του Θεού από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ινδία. (Ματθ. 24:14) Περισσότερα από 4.750 άτομα ασχολούνται τώρα σ’ αυτό το Βιβλικό εκπαιδευτικό έργο, και άλλα 3.174 άτομα και οικογένειες χρησιμοποιούν αυτές τις Βιβλικές μεταφράσεις όταν οι Μάρτυρες τους επισκέπτωνται στα σπίτια τους για να μελετήσουν μαζί τους τη Βίβλο.
Η μετάφρασις της Βίβλου έχει ασφαλώς ωφελήσει τους κατοίκους της Ινδίας. Το άγγελμα της Βίβλου έχει δώσει πραγματικό σκοπό στη ζωή τώρα και μια αξιόπιστη ελπίδα για το μέλλον σ’ εκείνους οι οποίοι εμπιστεύονται σ’ αυτό.