Ευχάριστες Αλλαγές στο Κουεμπέκ
ΟΙ ΖΕΣΤΕΣ, ηλιόλουστες μέρες ήσαν γεμάτες ενθουσιασμό καθώς τα πλήθη των Γαλλο-Καναδών μαρτύρων του Ιεχωβά στη επαρχία του Κουεμπέκ συναθροίζονταν στις Χριστιανικές των συνελεύσεις «Θείος Σκοπός» τον Αύγουστο του 1974. Η συνέλευσις του Μόντρεαλ είχε ένα ακροατήριο 5.785 ατόμων και 2.505 άτομα συναθροίσθηκαν στην πόλι του Κουεμπέκ. Ο Γαλλικός ενθουσιασμός και το Γαλλικό ζουά ντε βίβρ (χαρά της ζωής) πρόσθεσαν ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον στα Βιβλικά δράματα που παρουσιάσθηκαν εκεί.
Οι συνελεύσεις του Κουεμπέκ ήσαν, επίσης, αξιόλογες για την ευρεία δημοσιότητα που δόθηκε τόσο πρόθυμα από τον Γαλλόφωνο τύπο και τα άλλα μέσα ενημερώσεως. Φαίνονταν γοητευμένοι από την κατάστασι και την πρόοδο των μαρτύρων του Ιεχωβά, μια χτυπητή αντίθεσις με την παρακμή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που επί πολύν καιρό κυριαρχούσε σε κάθε τομέα της ζωής του Κουεμπέκ.
Τόσο στο Μόντρεαλ όσο και στην Πόλι του Κουεμπέκ τα στάδια που ανήκουν στον δήμο χρησιμοποιήθηκαν για τις συνελεύσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά. Πολύ καλή συνεργασία προσέφερε η αστυνομία και οι δημόσιες υπηρεσίες και των δύο πόλεων.
Αλλά είναι αξιόλογο αυτό; Δεν είναι κάτι συνηθισμένο να διεξάγονται αυτές οι Χριστιανικές συνελεύσεις ειρηνικά και με τη συνεργασία των αρχών; Υπήρχε κάτι διαφορετικό στο Μόντρεαλ και στην Πόλι του Κουεμπέκ;
Μια Εκπληκτική Αντιστροφή
Για κείνους που γνωρίζουν το ιστορικό, αυτές οι ειρηνικές συνελεύσεις και η καλή συνεργασία των αρχών αποτελούν μια σχεδόν απίστευτη αλλαγή. Τα γεγονότα στο Κουεμπέκ έχουν τόσο πολύ αλλάξει τα τελευταία τριάντα χρόνια, ώστε μοιάζουν με επανάστασι! Μια επανάστασι χωρίς βία που ο οπλισμός της είναι οι ιδέες και η πίστις αντί να χρησιμοποιή κατά γράμμα όπλα!
Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1940 και 1950 οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήσαν ουσιαστικά εκτός νόμου στο Κουεμπέκ. Συλλήψεις και διώξεις ελάμβαναν χώρα κατά εκατοντάδες—στην πραγματικότητα, ασκήθηκαν συνολικά 1.775 διώξεις—ο μεγαλύτερος όγκος δικών για οποιοδήποτε θέμα στην ιστορία της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας! Ήταν μια βασιλεία τρόμου. Οχλαγωγίες, κτυπήματα, βία, μεροληψία, απώλεια εργασίας—κάθε είδους επίσημη και ιδιωτική παρενόχλησις χρησιμοποιήθηκε εις βάρος μιας μειονότητος.
Ήταν μια εσκεμμένη προσπάθεια να καταστρέψουν τους ειρηνικούς Χριστιανούς μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι τολμούσαν να κηρύττουν τα αγαθα νέα της βασιλείας του Θεού και να μιλούν για τη Βίβλο στον λαό του Καθολικού Κουεμπέκ. Αυτός ο διωγμός ήταν τόσο υπερβολικός ώστε ο γνωστός συγγραφεύς του Κουεμπέκ, Λέσλι Ρόμπερτς, είπε γι’ αυτή την περίοδο: «Για πολλούς έξω από το Κουεμπέκ, αυτή η επαρχία έγινε η πατρίδα του θρησκευτικού διωγμού που θυμίζει τις ημέρες της Ιεράς Εξετάσεως.»
Αλλά πώς μπορούσε να συμβή ένα τέτοιο πράγμα; Δεν είναι ο Καναδάς μια ελεύθερη χώρα μ’ ένα δημοκρατικό σύνταγμα; Στο κάτω κάτω, βρισκόμαστε στον 20όν αιώνα.
Μια Εστία Καθολικισμού του 18ου Αιώνος
Στο Κουεμπέκ πριν από το 1960, ο 20ος αιών είχε φθάσει μόνο με μια περιωρισμένη έννοια. Επί τριακόσια και πλέον χρόνια η επαρχία ήταν κάτω από τη σχεδόν ολοκληρωτική κυριαρχία της Εκκλησίας της Ρώμης.
Οι πρώτοι άποικοι στο Κουεμπέκ έφθασαν το 1608 και η αποικία ωνομάσθηκε Νέα Γαλλία και ήταν μέρος της Γαλλικής αποικιακής αυτοκρατορίας. Οι Γάλλοι κυβερνήτες από το Παρίσι δεν ενδιαφέροντο πολύ για τον Καναδά, μια χώρα που ο Βολταίρος ωνόμασε «μερικά στρέμματα χιόνι.» Ο πρώτος κυβερνήτης, Σαμουήλ ντε Σαμπλαίν, «ήθελε μόνον Ρωμαιοκαθολικούς στον νέο του κόσμο. Αυτοί που ήλθαν μαζί του . . . ήσαν αποφασισμένοι να επεκτείνουν την Εκκλησία . . . με τον καιρό η Εκκλησία έγινε το κράτος. Παρέμεινε έτσι σχεδόν μέχρι τον τελευταίο καιρό,» ανέφερε μια κοινωνιολογική μελέτη των προβλημάτων του Κουεμπέκ με τον τίτλο Καναδάς 70.
Η Ρωμαιοκαθολική κυριαρχία ήταν εξέχουσα στη ζωή του Κουεμπέκ από την εποχή των πρώτων Ευρωπαίων αποίκων. Οι καταπιέσεις του Γαλλικού συστήματος του 18ου αιώνος, η ένωσις Εκκλησίας και Κράτους, που ωδήγησαν τον λαό στη Γαλλική Επανάστασι του 1789, εισήχθηκαν όλες στο Κουεμπέκ. Η Γαλλία απηλλάγη απ’ αυτούς τους μεσαιωνικούς αναχρονισμούς με την Επανάστασι του 1789. Αλλά όχι και το Κουεμπέκ, επειδή δεν ήταν πια μέρος της Γαλλικής Αυτοκρατορίας· πριν από τη Γαλλική Επανάστασι, η Βρεταννική κατάκτησις του Καναδά το 1759 μετέφερε την επαρχία στο Βρεταννικό Στέμμα.
Η Βρεταννική κυβέρνησις, επειδή προέβλεπε ότι θα γινόταν Αμερικανική Επανάστασις, που πράγματι έγινε το 1776, ήθελε ένα ήρεμο Κουεμπέκ. Έτσι η Βρεταννία έκαμε μια συμφωνία με την Καθολική Εκκλησία, η οποία πράγματι ήταν: Εσύ θα υποστηρίζης τη Βρεταννία· εμείς θα σου αφήσωμε τον έλεγχο του Κουεμπέκ.
Η μελέτη Καναδάς 70, εξηγεί: «Σύμφωνα με την άποψι πολλών ιστορικών και συγγραφέων η Κατάκτησις κατέληξε σε μια ανίερη συμμαχία μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και των Βρεταννικών Κυβερνητών. . . . Πριν γίνη Πρωθυπουργός, ο Πιέρ Έλλιοτ Τρυντώ έγραψε,‘Έγινε ανταλλαγή της νομιμοφροσύνης με τη θρησκευτική ελευθερία.’»
Η Βρεταννική κυβέρνησις πραγματικά παρέδωσε τη διακυβέρνησι του Κουεμπέκ στην Καθολική Εκκλησία και «η Εκκλησία έγινε το Κράτος.»
Η Εκκλησιαστική Χρήσις της Εξουσίας
Και τι έκαμε η Καθολική Εκκλησία με την τεράστια δύναμί της; Η μελέτη Καναδάς 70 εξηγεί: «Δεν υπάρχει ανάγκη να δώσωμε στοιχεία για τον έλεγχο—πολιτικό και πνευματικό—που ήσκησε η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στον Γαλλο-Καναδικό πληθυσμό του Κουεμπέκ στη διάρκεια των πρώτων 50 ετών αυτού του αιώνος. Ο έλεγχος της Εκκλησίας ήταν κυριολεκτικά απόλυτος . . . Με τους αποφασιστικούς της κληρικούς έφθανε επίσης στα γραφεία της κυβερνήσεως, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών και στα σπίτια των ανθρώπων. . . .
«Σ’ όλη τη διάρκεια του δεκάτου ενάτου αιώνος, η Εκκλησία έδωσε αποφασιστική μάχη σε κάθε μέτωπο εναντίον κάθε φιλελεύθερης ή αντικληρικής ιδέας που θα μπορούσε να εισχωρήση στο Κουεμπέκ.»
Εξ αιτίας αυτής της ιδιομορφίας της ιστορίας, το Κουεμπέκ έχασε τα αποτελέσματα της Γαλλικής Επαναστάσεως, της Αμερικανικής Επαναστάσεως και της βιομηχανικής επαναστάσεως. Η επαρχία έφθασε στα μέσα του 20ου αιώνος σαν εστία αγροτικής κοινωνίας του 18ου αιώνος, και βρισκόταν αποκλεισμένη λόγω γλώσσης από το κύριο ρεύμα της Βορείου Αμερικής.
Η οπισθοδρομικότης του Κουεμπέκ που βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο της εκκλησίας έκαμε το Κουεμπέκ γόνιμο έδαφος για εκμετάλλευσι από ασυνείδητους ανθρώπους.
[Χάρτης στη σελίδα 16]
(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)
ΝΕΑ ΓΗ
ΟΝΤΑΡΙΟ
ΚΟΥΕΜΠΕΚ
ΜΟΝΤΡΕΑΛ
ΝΙΟΥ ΜΠΡΟΥΝΣΓΟΥΙΚ
ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ