Handhaaf harmonie tussen Ouere manne en bedieningsknegte
KORT ná Pinkster 33 G.J. het daar ’n dringende probleem in die pas gestigte Christengemeente ontstaan. ’n Reëling is in werking gestel om na behoeftige weduwees om te sien. Maar spoedig het “daar ’n murmurering ontstaan van die Griekssprekende Jode teen die Hebreërs, omdat hulle weduwees in die daaglikse versorging oor die hoof gesien is”.—Handelinge 6:1.
Die apostels het hiervan te hore gekom. “En die twaalf het die menigte van die dissipels byeengeroep en gesê: Dit is nie reg dat ons die woord van God nalaat om die tafels te bedien nie. Kyk dan uit, broeders, na sewe manne uit julle, van goeie getuienis, vol van die Heilige Gees en wysheid, wat ons oor hierdie nodige saak kan aanstel.”—Handelinge 6:2, 3.
Dit lig ’n belangrike beginsel van organisasie toe wat binne die Christengemeente in werking is. Sommige verantwoordelike manne word gebruik om na roetinepligte om te sien terwyl ander onder hulle belangriker geestelike aangeleenthede behartig. Daar is ’n presedent hiervoor. In eertydse Israel is Aäron en sy nakomelinge aangestel om as priesters te dien om die offerandes aan God te bring. Maar Jehovah het beveel dat die Leviete hulle moes help deur te “sorg vir al die gereedskap van die tent van samekoms” (Numeri 3:5-10). Vandag word opsieners insgelyks deur bedieningsknegte bygestaan.
Die rol van ouere manne en van bedieningsknegte
Die Skrif sit hoë vereistes vir ouere manne sowel as bedieningsknegte uiteen (1 Timotheüs 3:1-10, 12, 13; Titus 1:6-9). Hulle is nie mededingers nie, maar werk met dieselfde doel—om die gemeente op te bou. (Vergelyk Efesiërs 4:11-13.) Die werk wat hulle in die gemeente verrig, verskil nietemin in sekere opsigte. In 1 Petrus 5:2 word daar aan opsieners gesê: “Hou as herders toesig oor die kudde van God wat onder julle is, nie uit dwang nie, maar gewilliglik; nie om vuil gewin nie, maar met bereidwilligheid.” Hulle moet aan God rekenskap gee van hoe hulle na hierdie heilige pand wat aan hulle toevertrou is, omsien.—Hebreërs 13:17.
Wat van bedieningsknegte? Die Skrif stel nie aan hulle dieselfde hoë vereistes wat hulle onderrigvermoë betref nie. Hulle pligte verskil ietwat van dié van ouere manne. In die eerste eeu G.J. was daar ongetwyfeld talle materiële, roetine- of meganiese aangeleenthede wat aandag geverg het en wat moontlik die aankoop van skryfbehoeftes vir Skrifkopiëring of selfs die kopieerwerk ingesluit het.
Vandag vervul bedieningsknegte steeds allerlei belangrike take binne die gemeente, soos om na die gemeentelike rekeninge en die gebied om te sien, tydskrifte en boeke uit te gee en die Koninkryksaal in stand te hou. Sekere bedieningsknegte wat die vermoë het, kan selfs gebruik word om te onderrig deur soms Gemeentelike Boekstudies te hou, dele op die Diensvergadering te behartig en openbare toesprake te hou.
Wanneer ouere manne en bedieningsknegte harmonies saamwerk, word daar op ’n gebalanseerde wyse na die gemeente se geestelike sowel as organisatoriese behoeftes omgesien. Gemeentelede is dan vreugdevol, sterk en geestelik produktief. Dink aan wat Paulus aan die gesalfdes in Efese geskryf het: “Die hele liggaam [bevorder] die groei van die liggaam vir sy eie opbouing in liefde, deurdat dit harmonies saamgeheg is en tot samewerking gebring word deur middel van elke gewrig wat gee wat nodig is, volgens die werking van elke onderskeie lid in die regte mate.”—Efesiërs 4:16, NW.
Ouere manne en bedieningsknegte moet na dieselfde harmonie strewe, dit wil sê, na inskiklikheid, eenstemmigheid, samewerking en eenheid. Hierdie harmonie kom egter nie sommer vanself nie. Dit moet aangekweek en sorgvuldig bewaar word.
Wat ouere manne kan doen
’n Belangrike stap is om te besef dat ’n ouere man se verhouding met ’n bedieningskneg nie dié van ’n meester en ’n slaaf of van ’n werkgewer en ’n werknemer is nie. Waar daar ware harmonie is, beskou ouere manne bedieningsknegte as mededienaars van God. (Vergelyk 1 Korinthiërs 3:6-9.) “Die een moet die ander voorgaan in eerbetoning”, sê Romeine 12:10. Ouere manne behandel bedieningsknegte derhalwe nie op ’n wyse wat die indruk kan skep dat hulle neerbuigend of kleinerend optree nie. Hulle onderdruk nie goeie inisiatief nie, maar moedig dit eerder aan. Wanneer bedieningsknegte met respek behandel word, bring dit gewoonlik die beste in hulle te voorskyn, en dit help hulle ook om hulle werk in die gemeente te geniet.
Ouere manne moet ook in gedagte hou dat hulle opdrag om as herders toesig te hou oor die kudde van God wat aan hulle toevertrou is die broers insluit wat as bedieningsknegte dien. Daar word weliswaar verwag dat sulke verantwoordelike manne ryp Christene moet wees. Net soos die res van die kudde, het hulle nietemin van tyd tot tyd persoonlike aandag nodig. Ouere manne moet ’n lewendige belangstelling in hulle geestelike vordering toon.
Toe die apostel Paulus byvoorbeeld die jong man Timotheüs ontmoet het, het hy onmiddellik Timotheüs se potensiaal raakgesien en “die wens uitgespreek dat hierdie man saam met hom moet uitgaan” (Handelinge 16:3, NW). Timotheüs het Paulus op sy reise vergesel en sodoende opleiding van onskatbare waarde ontvang. Jare later kon Paulus inderdaad aan die Christene in Korinthe skryf: “Ek [het] Timotheüs, wat my geliefde en getroue seun in die Here is, na julle gestuur. Hy sal julle herinner aan my handelwyse in Christus”!—1 Korinthiërs 4:17.
Ouere manne, het julle al die volle potensiaal van die bedieningsknegte in julle gemeente begin benut? Help julle hulle om vooruitgang te maak deur hulle persoonlik in die openbare spreekkuns en Bybelnavorsing op te lei? Het julle bekwame bedieningsknegte genooi om saam met julle herdersbesoeke te doen? Werk julle saam met hulle in die veldbediening? In Jesus se gelykenis van die talente het die heer vir sy getroue diensknegte gesê: “Mooi so, goeie en getroue dienskneg” (Mattheüs 25:23). Is julle net so vrygewig met julle woorde van lof en aanmoediging teenoor bedieningsknegte wat hulle met beskeidenheid goed van hulle aangewese take kwyt? (Vergelyk Spreuke 3:27.) Sal hulle, indien julle dit nie doen nie, voel dat hulle werk nie waardeer word nie?
Kommunikasie is net so noodsaaklik as ’n mens harmoniese onderlinge samewerking wil geniet. (Vergelyk Spreuke 15:22.) Pligte moet nie arbitrêr of lukraak aan ’n broer opgedra of van hom af weggeneem word nie. Die ouere manne moet biddend bespreek hoe ’n broer se bekwaamhede in die gemeente ten beste benut kan word. (Vergelyk Mattheüs 25:15.) Wanneer ’n taak aan ’n broer opgedra word, moet hy deeglik ingelig word oor wat presies van hom verlang word. “As daar nie goeie oorleg is nie”, waarsku Spreuke 11:14, “val ’n volk.”
Dit is nie goed om net vir ’n broer te sê om die rekeninge-, tydskrif- of lektuurafdeling by ’n ander kneg oor te neem nie. Soms erf die pas aangestelde kneg ’n klomp onakkurate of onvolledige rekords. Hoe ontmoedigend is dit tog nie! “Laat alles welvoeglik en ordelik toegaan”, beveel 1 Korinthiërs 14:40. Ouere manne moet die inisiatief neem om broers op te lei deur hulle vertroud te laat raak met gemeentelike prosedures en deur self die voorbeeld te stel in die manier waarop hulle hierdie prosedures volg. Ouere manne moet byvoorbeeld reël dat die gemeentelike rekeninge elke drie maande nagesien word. As so ’n belangrike reëling nagelaat word, kan dit tot probleme lei en die respek ondermyn wat bedieningsknegte vir organisatoriese instruksies koester.
Maar sê nou dit lyk of ’n broer nalatig is in die uitvoering van ’n sekere toewysing? Ouere manne moet nie summier sy werk van hom af wegneem nie, maar hulle moet eerder die saak met hom bespreek. Miskien lê die knoop by ’n gebrek aan opleiding. As ’n broer bly sukkel om sy toewysing te behartig, sal hy miskien in ’n ander toewysing goed vaar.
Ouere manne kan ook harmonie bevorder deur nederigheid aan die dag te lê. Filippense 2:3 moedig Christene aan: “Moenie iets doen uit selfsug [“twisgierigheid”, NW] of uit ydele eer nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself.” ’n Ouere man sal dus inskiklik probeer wees as ’n saalwagter hom ’n sekere sitplek in die saal aanwys en sal nie redeneer dat hy nie daar hoef te gaan sit nie omdat hy ’n ouere man is. Miskien volg die saalwagter net die wenk dat ons op verskillende plekke in die saal moet sit, maar hy moet onthou dat daar geen reël bestaan dat almal dit moet doen nie.a ’n Ouere man sal nie besluite oor werk wat aan ’n bedieningskneg opgedra is onnodiglik verander nie.
Bedieningsknegte wat vir harmonie werk
“Bedieningsknegte moet insgelyks ernstig wees”, het die apostel Paulus gesê (1 Timotheüs 3:8, NW). As hulle hulle toewysings ernstig opneem—dit as deel van hulle heilige diens beskou—help dit baie om te voorkom dat daar onderlinge spanning opbou. Vervul jy jou pligte met ywer, indien jy ’n bedieningskneg is? (Romeine 12:7, 8). Het jy jou daarop toegelê om jou pligte op ’n bekwame wyse uit te voer? Is jy deeglik en betroubaar? Lê jy ’n gewillige gees aan die dag as dit by toewysings kom? ’n Bedieningskneg in een Afrikaland behartig drie verskillende toewysings in die gemeente. Wat is sy gesindheid? “Wel, dit verg net meer harde werk”, sê hy, “en ’n mens gaan nie dood van harde werk nie.” Diegene wat selfopofferend is, ervaar die grootste geluk.—Handelinge 20:35.
Julle kan ook baie doen om harmonie te bevorder as julle die ouere manne julle volle samewerking gee. “Wees gehoorsaam aan julle voorgangers en onderdanig”, sê Hebreërs 13:17, “want hulle waak vir julle siele as diegene wat rekenskap moet gee, sodat hulle dit met blydskap kan doen en nie al sugtende nie; want dit is vir julle nie nuttig nie.” Die ouere manne is weliswaar onvolmaakte mense en dit is maklik om ’n vinger na hulle te wys. Maar ’n kritiese gesindheid wek wantroue. Dit kan jou vreugde bederf en ander in die gemeente benadeel. Die apostel Petrus het gevolglik hierdie raad gegee: “Julle, jongeres, [moet] aan die oueres onderdanig wees; en wees almal met ootmoed bekleed in onderdanigheid aan mekaar . . . Verneder julle dan onder die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die regte tyd.”—1 Petrus 5:5, 6.
Hierdie raad geld veral as jy meen dat jy oor die hoof gesien word as dit by diensvoorregte kom. Miskien het jy ‘na ’n opsienersamp gestreef’, maar is nie aangestel nie (1 Timotheüs 3:1, NW). Nederigheid kan jou help om “’n wagtende houding” te behou (Klaagliedere 3:24, NW). Moenie kwade gevoelens teen die ouere manne koester nie—wat beslis julle onderlinge samewerking sal ondermyn—vra hulle liewer of daar gebiede is waarop jy kan verbeter. Jou opregte gewilligheid om raad aan te neem en toe te pas, sal ongetwyfeld as ’n bewys van geestelike vordering gesien word.
Godvrugtige nederigheid en beskeidenheid kan ’n bedieningskneg help om sy balans te behou as hy oor besondere bekwaamhede beskik of ten opsigte van geleerdheid of sosiale stand ’n voorsprong het. Hoe groot kan die versoeking tog vir hom wees om die ouere manne in die skadu te probeer stel of om die aandag op sy eie bekwaamhede te probeer vestig! Spreuke 11:2 herinner ons aan die feit dat ‘wysheid by die beskeidenes is’. ’n Beskeie broer is bewus van sy beperkings. Hy is bereid om stil op die agtergrond te werk en sy bekwaamhede te gebruik om die ouere manne te ondersteun. Beskeidenheid sal hom ook help om te besef dat hy, hoewel hy miskien oor baie wêreldlike kennis beskik, nog veel te lere het as dit kom by die belangrike aspekte van geestelike wysheid en onderskeidingsvermoë—hoedanighede waarin die ouere manne moontlik uitblink.—1 Korinthiërs 1:26–2:13; Filippense 1:9.
Ouere manne en bedieningsknegte vervul ongetwyfeld uiters belangrike rolle. Saam kan hulle baie doen om almal in die gemeente op te bou. Maar om dit te doen, moet hulle harmonies saamwerk “met alle nederigheid en sagmoedigheid, met lankmoedigheid, terwyl [hulle] mekaar in liefde verdra en ernstig strewe om die eenheid van die Gees te bewaar deur die band van die vrede”.—Efesiërs 4:2, 3.
[Voetnoot]
[Prente op bladsy 27]
Ouere manne beskou bedieningsknegte nie as ondergeskiktes nie, maar as mededienaars van God