მანათალ იოანე შარას ამზადენს

ზაქარიაშ დო ელისაბედიშ ქომოლსქუაქ, იოანექ, მირდჷ დო წინასწარმეტყველო გინირთჷ. იეჰოვა თიშ პიჯით ხალხის ურაგადუდ, ნამდა მალას მესია ქიმიშ. იოანე სინაგოგეფს დო ქალაქეფს ვარინ, უდაბნოს ქადაგენდჷ. ხალხ იერუსალიმშე დო მთელ იუდეაშე მიშჷ თიშ მარჩქილაფშა. თინა ხალხის ურაგადუდ, ნამდა ღორონთშე მოწონა მიღესკონ, ოკო მიოტუესკო გლახა საქმეეფიშ კეთება. იოანეშ მორჩქილაფაშ უკულ ბრელ ნარღენდჷ ცოდეფს დო თინა მალწყარ იორდანეს ნათუნდჷ თინეფს.

იოანეს ბრელ მუთუნ ვა უღუდ, უბრალოთ ცხოვრენდჷ. თის აქლემიშ ბეწვიშ ბარგ მიკაქუნდჷ დო კოლეფს დო ტყარ ფსკაშ თოფურს ჭკუმუნდჷ. ხალხ ინტერესით ოკვირუდ იოანეს. ინა ვარ, ართშა დუდძირგალ ფარისეველეფქ დო სადუკეველეფქ ხოლო ქიმერთეს თიშ ოძირაფშა. იოანექ თინეფს უწუ: ოკო დითირათ აზროვნება დო საქციელ დო ინარღათ. ვეფიქრათ, ნამდა რახანს იჩიებუთ, აბრაამიშ სქუალეფ ვორეთია, მანგარეფ რეთჷ. თენა ვა ნიშნენს, ნამდა ღორონთიშ სქუალეფ ხოლო რეთჷ.

ბრელ მიშჷ იოანეშა დო ოკითხუდ: მუ ოკო ვაკეთათ, ღორონთშე მოწონა მიბღათინ? იოანე პასუხენდჷ: ჟირ ხე ბარგ ქოიღუნან-და, ართ თის ქიმეჩით, მიდგას შურო ვა უღჷ. ქოიჩქუნო, მუშენ იჩიებუდ თეს იოანე? თის ოკოდ, მუშ მოწაფეეფს არჩქილედესკო, ნამდა ღორონთშე მოწონა მიღესკონ, ადამიანეფ ოკო უჸორდესკო.

იოანექ მებაჟეეფს უწუ: პატიოსანეფ რდათჷ დო მითინ ვაღორათ. უკულ ჯარიშკოჩეფს უწუ: ვართ ქრთამ ეჭოფათ დო ვართ ტყურა თქუათ.

მღვდელეფქ დო ლევიანეფქ ხოლო ქიმერთეს იოანეშა დო კითხეს: მი რექჷ? არძას ოინტერეს თეშ გაგება. იოანექ უპასუხ: მა ვორექ თინა, მიდგაშ ხონარ უდაბნოს ირჩქილე, მიდგას ხალხ იეჰოვაშა მეჸუნს, მუჭოთ თენა ესაიაქ იწინასწარმეტყველ.

ხალხის მოწონდჷ თინა, მუდგას იოანე ოგურუანდჷ. ბრელ ფიქრენდჷ, თენა ხომ ვა რენია მესია, მარა იოანექ უწუ თინეფს: მოურს ჩქიმდე უმოს დიდ. მა თიშ ღირს ხოლო ვა ვორექ, ნამდა სანდალეფ გამვონწყე თის. მა წყარით რნათუნთ, მარა თინა წმინდა შურით დორნათუნა.