“Manaˈo tauturu no te pûpû i te mau vea i . . .”
I roto i te Putuputuraa no te taviniraa i te avaˈe atoa, te vai ra te hoê tuhaa no nia i te pûpûraa i te vea. Ua faataahia te reira no te aparau i te mau manaˈo tauturu eiaha râ no te hiˈopoa i te taatoaraa o te mau tumu parau o te mau vea. Ia au i te mau aratairaa, e horoa te taeae na ˈna tera tuhaa i te omuaraa parau poto roa ia anaanatae te taata i te reira. I muri aˈe, e faaite atu te feia poro i to ratou mau manaˈo tauturu no nia i te tahi tumu parau (aore ra tumu parau matauhia). E faaroo e e tapao ïa te taatoaraa i ta ratou e hinaaro e faaohipa. Aita e anihia ra ia horoa i te taatoaraa o te hoê faaiteraa i te uiraa râ e faatupu i te anaanatae e te mau irava e taio. No te faahope, e ravehia e piti faahiˈoraa, hoê no te vea taitahi. E faaitoitohia tatou ia hiˈopoa i na vea e piti e ia faaineine no te horoa ˈtu i to tatou iho mau manaˈo. Mai te peu e e na reira te taatoaraa, e tauturu mai ïa tera tuhaa ia faaitoito te tahi i te tahi.—Mas. 27:17.