Dünyanın En Sıcak Ülkelerinden Birinde Yıllarca Hizmet Etmek

On altı yaşındayken din hakkında sorularım vardı. Örneğin bir gün bir papaza Katolik ve Protestanların Meryem Ana hakkında neden farklı inançları olduğunu sordum. Bunun cevabını almak için Kutsal Kitap’ı okumam gerektiğini söyledi. Ben de o an bunu yapmaya karar verdim.

Bundan kısa bir süre sonra iki kadın kapıya geldi ve Kutsal Yazılara dayalı kitaplar gösterdiler. Annem onlara ilgilenmediğini söyledi. Fakat kapıyı kapattıktan sonra anneme “Ben ilgileniyorum” dedim. Bu yüzden onları geri çağırdı ve gösterdikleri kitapları kabul ettik.

Bu iki kadın Yehova’nın Şahidiydi ve annemi ziyaret etmeye devam ettiler. Kısa zaman sonra annem Kutsal Kitap’ı incelemeye başladı ve 1962’de vaftiz edilerek bir Yehova’nın Şahidi oldu. Ayrıca anneannem de Kutsal Kitap’ı inceledi ve 1964’te vaftiz edildi. Fakat o zamanlar ben Şahitlerle Kutsal Kitap’ı incelemeye çekiniyordum. Çünkü memleketim olan Fransa’nın Millau şehrinde onlara karşı büyük bir ön yargı vardı.

Başkalarına Yardım Etmek İstedim

On beş yaşındayken doktorlar, hemşireler ve hastanede olup bitenlerle ilgili kitaplar okumayı çok severdim. Okudukça bu alanda çalışmayı daha çok istedim. Her zaman insanlara yardım etmek istemişimdir ve hemşirelik bunun için iyi bir yol gibi geldi. Bu yüzden kariyerimi bu alanda ilerletmeye karar verdim.

Liseden mezun olduktan sonra sağlıkla ilgili eğitim veren bir okula kaydoldum. Okul Paris’teydi, bu yüzden oraya taşındım. İlk yılımda hemşirelikle ilgili temel şeyleri öğrendim. Sonraki iki sene uzun vadeli bakıma ihtiyaç duyan kişilere hem duygusal hem de fiziksel olarak nasıl yardım edebileceğimi öğrendim.

Eğitimimi tamamladıktan sonra beş buçuk yıl boyunca taburcu olacak hastaların bakımını üstlendim. Onlar eve döndükten sonra da uzun vadeli bakımlarında yardım ettim. Başkalarına yardım etmekten gerçekten zevk aldım ve bu iş hayatıma anlam kattı.

Paris’e taşındıktan kısa bir süre sonra bir Yehova’nın Şahidi kapıma gelmiş. Hemşire geldiğinde evde olmadığım için beni ibadete davet eden bir not bırakmıştı. İbadete gittiğimde çok sıcak bir şekilde karşılandım. Kapımın altına notu bırakan hemşireyi buldum ve onunla Kutsal Kitap’ı incelemeyi kabul ettim. Kutsal Kitap’ı gerçekten anlamak istiyordum. Artık büyüdüğüm şehirdeki yargılayıcı insanlardan çok uzakta oturuyordum bu yüzden rahatça Şahitlerle inceleme yapabilecektim.

Kutsal Kitap’ı incelemek beni derinden etkiledi. İsa’nın, Babası Yehova’yı tek gerçek Tanrı olarak kabul ettiğini öğrendim. Bu yüzden Meryem’e ibadet etmemeliyiz, tapınmamızı hak eden tek kişi Yehova’dır (Matta 4:10; Yuhanna 17:3). Ayrıca Yehova’nın beni Kendisine ve Oğluna çektiğini de fark ettim (Yuhanna 6:44). Birçok kişinin görmezden geldiği hakikati bulduğum için çok mutluydum. Yehova’ya ibadet edenlerin ‘ruhla ve hakikatle ibadet etmesi’ gerektiğine emindim (Yuhanna 4:24). Bu nedenle Yehova’ya O’nun istediği şekilde ibadet etmeye kararlıydım. 1965’te Belçika’nın Charleroi kentinde yapılan uluslararası kongrede vaftiz edildim.

Başkalarının Tanrı’yı Tanımasına Yardım Ediyorum

Hakikati çok seviyordum ve başkalarının Tanrı’nın Sözünü öğrenmesine yardımcı olmak için elimden geleni yapmak istiyordum. İş sözleşmem bittiğinde tatil öncülüğü, (şimdiki adıyla öncü yardımcılığı) yapmaya başladım. Sonra 1 Nisan 1974’te özel öncü olarak tayin edildim.

Kısa bir süre sonra yakın arkadaşım ve kocası Mali’de hizmet edip edemeyeceklerini görmek için oraya gitti. Orada kalmaya karar verdiler ve Fransa’ya geri dönmediler.

Çok geçmeden arkadaşım bana yazıp orada özel öncülere ihtiyaç olduğunu söyledi. Ben de ona “Sence ben de Mali’de özel öncülük yapabilir miyim?” diye sordum. O da “Evet” dedi. Böylece denemeye karar verdim. Kimse benimle gelmek istemese de arkadaşım “Gelip bizimle yaşayabilirsin” dedi.

Arkadaşım bunu dedikten sonra Mali’deki faaliyetimizle ilgilenen Senegal bürosuna yazdım. Bana hızlıca cevap verdiler ve Nisan 1975’te Mali’de hizmet etmeye başlayabileceğimi söylediler.

Mali’de Zor Bir Başlangıç

Yılın en sıcak döneminde, 26 Mart 1975’te Mali’ye vardım. Uçaktan indiğimde sanki bir fırına girmiş gibi hissettim. İnanılmaz bir sıcaklık vardı. Sahra Çölü’nün Mali’nin büyük bir kısmını kapsadığını öğrendim. Ayrıca Mart ve Mayıs ayları arasında hava sıcaklığı 40 dereceyi aşabiliyormuş.

Sadece sıcaklığa değil, bilmediğim birçok şeye ayak uydurmam gerekiyordu. Örneğin çok fazla yoksul insan gördüm. Birçok hasta ve engelli kişi ihtiyaç duydukları bakımı alamıyordu. Ayrıca yiyecekler de bana garip geliyordu. Daha önce hiç mango görmemiştim ve oraya vardığımda tam mevsimiydi. Başlangıçta sanki sabah, öğlen, akşam her yemekte mango ve pirinç vardı. Fakat zamanla mangoyu sevmeye başladım.

Yeni tayinimde karşılaştığım zorluklar yüzünden endişeli ve bunalmış hissettim. İyi beslenemiyor ve uyuyamıyordum. Sürekli Yehova’dan yardım istedim ve bu yeni ortama ayak uydurmak için elimden geleni yaptım.

Mali’de bir yıl hizmet ettikten sonra altı hafta izin aldım ve Fransa’ya geri döndüm. Orada beni bir doktor muayene etti ve yararlı önerilerde bulundu. Bir birader Mali’ye dönüp dönmeyeceğimi sordu. Bu soruyu sormasına şaşırdım ve dürüst olmak gerekirse biraz sinir oldum. Çünkü Mali’deki hayat zor olsa da geri dönmeye kararlıydım. Oradaki hayata ayak uydurmak kolay değildi ama ülkeyi ve oradaki insanları seviyordum.

Hizmete Odaklandım

Mali’ye döndüğümde artık beni neyin beklediğini biliyordum. Buna hazırlıklı olmak ve Yehova’nın desteği için ettiğim sayısız dua, iyi olmama ve hizmete odaklanmama yardım etti. 1978’de Büro beni Mali’de görevli vaiz olarak hizmetime devam etmem için davet etti.

Mali, dünyadaki en sıcak ülkelerden biri olmasına rağmen yaşadığım yerde klima yoktu. Hatta başta bir buzdolabımız bile yoktu. Oradaki kardeşlerden sıcaklıkla başa çıkmayı öğrendim. Günün en sıcak saatlerinde uyuyorduk ve akşamları hizmete çıkıyorduk.

Çok sıcak olduğunda geceleri uyuyamıyordum. Bazen yatağımı görevli vaiz evinin damına çıkarırdım çünkü orası biraz daha serin oluyordu. Daha sonra başka bir eve taşındım ve küçük yatak odamda cibinliğin altında uyudum. Yılın en sıcak zamanında uyanırdım, duşa girerdim ve tekrar yatağa dönerdim. Bunu gece boyu birkaç kere yapardım. Böylece biraz da olsa uykumu alabiliyordum.

Sahamız çok büyüktü ama müjdeci sayısı azdı, bu yüzden hizmete sık sık tek başıma çıkardım. İnsanlar cana yakındı ve ilgiyle dinliyorlardı. Birçok kez gecenin geç saatlerine kadar gaz lambalarının ışığının altında tetkikler idare ettim. İnsanların içten ilgisi hizmete odaklanmamı kolaylaştırdı.

Size beraber Kutsal Kitap’ı incelediğim bir kadından bahsetmek istiyorum. Mariama çok tatlı genç bir kadındı. Yemek yapmayı çok seviyordu ve cömertçe yaptıklarını başkalarıyla paylaşırdı. Dinine bağlı biriydi ve başkalarını da dininin geleneklerini uygulamaya teşvik ederdi.

Mariam inceleme yaptıkça Kutsal Kitap’ın Tanrı’nın Sözü olduğunu fark etti ve hem Yehova’yı hem de İsa’yı çok sevdi. Zamanla kocası inceleme yapmanın onu etkilemeye başladığını fark etti. O andan itibaren buna şiddetle karşı çıktı. Yehova bu zorluklarla başa çıkması için bazen çok ilginç yollarla ona yardım etti.

Örneğin kocası birkaç kez Mariam’ın sabah dualarına katılmasını istedi. Fakat tam o zaman bebeği ağlamaya başlardı ve kocası bebeğin karnını doyurmasını söylerdi. Vaftiz olacağı gün kocası bir şeylerden şüphelendi ve şöyle dedi: “Bugün evden çıkmana izin vermiyorum.” O anda kocasının 15 yıldır görmediği eski bir dostu ziyarete geldi. İki adam birbirlerini gördükleri için çok sevinmişlerdi. Ziyarete gelen adam Mariam’a şöyle dedi: “Bugün kocanla vakit geçirmek istiyorum. Benimle gelmesine izin ver.” Tabii Mariam bunu seve seve kabul etti ve böylece büyük toplantıya gidip vaftiz olabildi. Mariam bugün hâlâ sadakatle Yehova’ya hizmet ediyor.

Afrika’da Hizmet Ederek Güzel Bir Hayat Geçirdim

Yehova bana çok sevgi gösterdi ve ruhen güçlü kalmama yardım etti. Hakikati öğrendiğimden beri O’nun hayatımı nasıl yönlendirdiğini gördüm. Örneğin Mali’de uzun yıllar hizmet etme ayrıcalığını tanıdı. Ayrıca Yehova’nın eşsiz teşkilatı sayesinde halkıyla nasıl ilgilendiğini gördüm. Yehova’nın sevgisini göstermek için Yönetim Kurulunu kullandığı açık. Tüm bunlardan dolayı Yehova’yı hakikati ilk öğrendiğim zamana göre şimdi daha çok seviyorum ve sevgim her geçen gün güçleniyor.

Bazıları tüm bu süre neden bekâr kaldığımı sordu. Aslında hiçbir zaman Yehova’ya bekâr biri olarak hizmet edeceğim diye bir karar vermemiştim. Dürüst olmak gerekirse tamgün hizmette beraber çalışabileceğim iyi bir biraderle evlenmeyi çok isterdim. Fakat benimle aynı hedeflere sahip bir birader hiç hayatıma girmedi.

2022’de Senegal’e taşınmam istendi ve orada bekâr bir hemşire olarak Yehova’ya hizmet etmeye devam ediyorum. Fakat aslında hiçbir zaman yalnız değildim. Yehova hep yanımdaydı. Ayrıca birçok arkadaşım ve cemaatteki sevgi dolu kardeşlerim var. Yaşım nedeniyle her hafta bir hemşire temizlik ve alışveriş için bana yardım ediyor. İbadetten sonra hava karardığında genç bir birader benimle eve kadar yürüyor. Hayatımı alçakgönüllü insanların Tanrı hakkında doğru bilgiye sahip olmasına yardım etmekle geçirdiğim için çok mutluyum. Bana bundan daha çok sevinç verecek bir hayat düşünemiyorum.