TROFIMI

[që ushqen].

Bashkëpunëtor i apostullit Pavël; i krishterë jojude nga Efesi. (Ve 21:29) Trofimi mund të jetë bërë i krishterë kur Pavli shërbeu për një kohë të gjatë në Efes në udhëtimin e tretë misionar. Ai ishte një nga shokët e udhëtimit të Pavlit kur ky mori rrugën e kthimit nëpërmjet Maqedonisë, kaloi në Azinë e Vogël e më pas arriti në Jerusalem. (Ve 20:3-5, 17, 22) Atje e panë me Pavlin dhe, kur Pavli me disa burra u futën në tempull, judenjtë kujtuan se Trofimi, që nuk ishte jude, e kishte kapërcyer Oborrin e Jojudenjve dhe kishte ndotur tempullin. Në bazë të këtij supozimi të rremë, ata iu vërsulën Pavlit. (Ve 21:26-30; 24:6) Disa vjet më vonë, pas burgimit të parë të Pavlit, Trofimi udhëtoi përsëri me të. Mirëpo, kur arritën në Milet, jo shumë larg nga vendlindja e tij, Trofimi u sëmur dhe nuk mundi të vazhdonte më tutje.​—2Ti 4:20.