Lipiec

Część sług Jehowy zmaga się z wyzwaniami związanymi z podeszłym wiekiem, słabym zdrowiem czy niepełnosprawnością. Z tego powodu mogą wątpić, czy Jehowa uważa ich za wartościowych. Mogą się zastanawiać: „Czy jestem jeszcze dla Jehowy użyteczny?”. Podobne odczucia wyraził pisarz Psalmu 71. Modlił się: „Nie opuszczaj mnie, gdy moje siły słabną” (Ps. 71:9, 18). Wierzył jednak, że skoro lojalnie służy Jehowie, On będzie go wspierał. Był przekonany, że Jemu ‛podoba się postępowanie’ tych, którzy mimo ograniczeń robią dla Niego wszystko, co mogą (Ps. 37:23-25). Starsi wiekiem bracia i siostry, patrzcie na swoją sytuację z punktu widzenia Jehowy. Dzięki Jego pomocy możecie rozkwitać duchowo, nawet jeśli macie ograniczenia fizyczne (Ps. 92:12-15). Zamiast skupiać się na tym, czego już nie możecie, koncentrujcie się na tym, co nadal jest w waszym zasięgu. w24.10 s. 28, ak. 14-16

Niedojrzali chrześcijanie często mają problem z podejmowaniem właściwych decyzji, które wymagają rozważenia i zastosowania zasad biblijnych. Jeśli Biblia nie zawiera żadnego prawa dotyczącego jakiejś sytuacji, niektórzy mogliby dojść do wniosku, że nie ma znaczenia, jak postąpią. Inni mogą oczekiwać ustanowienia jakiegoś przepisu, chociaż nie jest to konieczne. Na przykład chrześcijanie w Koryncie prawdopodobnie poprosili apostoła Pawła, żeby rozstrzygnął, czy mogą spożywać pokarmy, które wcześniej ofiarowano bożkom. Zamiast mówić im, co mają robić, Paweł podkreślił znaczenie sumienia i wskazał, że każdy ma „prawo wyboru”. Powołał się na zasady, które miały pomóc każdemu z nich zachowywać czyste sumienie i nie gorszyć innych (1 Kor. 8:7-9). Uczył ich, żeby korzystali ze swojej zdolności myślenia, a nie polegali na innych lub po prostu szukali reguł. Dzięki temu mogli rozwijać się duchowo. w24.04 s. 5, ak. 14

W czasach Jonasza Niniwczycy mieli szansę okazać skruchę. Musimy też pamiętać, co Jezus powiedział o „zmartwychwstaniu na sąd”. Ma ono dotyczyć również „postępujących niegodziwie” (Jana 5:29). Wygląda więc na to, że dla niektórych mieszkańców Sodomy i Gomory też jest nadzieja. Możliwe, że przynajmniej część z nich zmartwychwstanie, a my będziemy ich uczyć o Jehowie i Jezusie Chrystusie. Jehowa zawsze ‛bada serce, wnika w najskrytsze myśli’. Jeśli chodzi o przyszłe zmartwychwstanie, ‛każdemu odda według jego dróg’. Będzie stanowczy, kiedy to konieczne, ale miłosierny, kiedy to tylko możliwe. Nie powinniśmy więc zakładać, że dana osoba nie ma szans na zmartwychwstanie, chyba że Biblia mówi o tym wprost. w24.05 s. 6, ak. 15, 16

Przez całe stulecia orędzie od Boga dodawało sił Jego sługom, gdy mieli do wykonania jakieś trudne zadanie. Pomyślmy o proroku Jeremiaszu. Kiedy otrzymał od Jehowy polecenie, żeby głosić, był pełen obaw. Powiedział: „Nie umiem mówić, bo jestem jeszcze chłopcem” (Jer. 1:6). Jak przezwyciężył brak pewności siebie? Czerpał siły ze słowa Bożego. Przyznał: „Stało się w moim sercu jak płonący ogień zamknięty w moich kościach. Byłem zmęczony zatrzymywaniem go w sobie i nie mogłem już tego znieść” (Jer. 20:8, 9). Chociaż Jeremiasz pełnił służbę na trudnym terenie, to orędzie, które głosił, dodawało mu potrzebnych sił. Chrześcijanie również czerpią siły z orędzia zawartego w Słowie Bożym. Apostoł Paweł napisał, że nabywanie dokładnej wiedzy pobudzi ich do ‛postępowania, jak przystało na sług Jehowy’ i do ‛wydawania owoców w postaci wszelkich dobrych czynów’ (Kol. 1:9, 10). w24.04 ss. 14, 15, ak. 2-4

Arcykapłan Abiatar dokonał złego wyboru, popierając syna Dawida, Adoniasza, który planował przejąć tron. Mimo to Cadok pozostał lojalny wobec Jehowy. Dawid wiedział, że zawsze może na nim polegać. Kiedy spisek Adoniasza wyszedł na jaw, Dawid poprosił Cadoka, Natana i Benajasza, żeby namaścili Salomona na króla (1 Król. 1:32-34). Przebywanie w towarzystwie sług Jehowy, takich jak Natan i inne osoby wspierające Dawida, na pewno umocniło i zachęciło Cadoka. Gdy Salomon został królem, wyznaczył go „na miejsce Abiatara” (1 Król. 2:35). Jak możesz naśladować Cadoka? Jeśli bliska ci osoba postanowi porzucić Jehowę, jasno opowiedz się po właściwej stronie (Joz. 24:15). Jehowa da ci potrzebne siły i odwagę. Módl się do Niego i trzymaj się blisko Jego wiernych sług. On bardzo ceni twoją lojalność i cię za nią nagrodzi (2 Sam. 22:26). w24.07 ss. 6, 7, ak. 16, 17

W Psalmie 15:2 powiedziano, że przyjacielem Boga jest ten, „kto postępuje nienagannie” i „robi to, co słuszne”. Czasowniki „postępuje” i „robi” wskazują na czynność ciągłą. Ale czy rzeczywiście możemy ‛postępować nienagannie’? Tak. Chociaż jesteśmy niedoskonali, Jehowa uzna nas za nienagannych, jeśli ze wszystkich sił będziemy starać się okazywać Mu posłuszeństwo. Oddanie życia Jehowie i chrzest to dopiero początek naszej drogi. W czasach biblijnych samo należenie do narodu izraelskiego nie sprawiało, że ktoś stawał się gościem Jehowy. Niektórzy Izraelici, chociaż czcili Jehowę, to ‛nie robili tego w prawdzie i prawości’ (Izaj. 48:1). Ci, którzy naprawdę chcieli być Jego gośćmi, musieli poznać Jego wymagania i ich przestrzegać. Podobnie jest dzisiaj. Żeby cieszyć się uznaniem Boga, nie wystarczy samo przyjęcie chrztu i utożsamianie się ze zborem. Musimy ‛robić to, co słuszne’. w24.06 s. 9, ak. 4; s. 10, ak. 6

Na jakie sposoby Jehowa okazuje nam szczodrość? Omówmy kilka z nich. Jehowa zaspokaja nasze potrzeby materialne. Może nie zawsze żyjemy w luksusach, ale dzięki Jehowie zwykle mamy to, czego potrzebujemy. Na przykład mamy co jeść, w co się ubrać i gdzie mieszkać (Ps. 4:8; Mat. 6:31-33; 1 Tym. 6:6-8). Czy Jehowa dba o nasze potrzeby tylko z poczucia obowiązku? Nic podobnego! Zwróćmy uwagę na słowa Jezusa z Ewangelii według Mateusza 6:25, 26. Jezus posłużył się przykładem ptaków. Powiedział: „Nie sieją, nie żną, nie zbierają do spichlerzy”. Zauważmy jednak, co dodał dalej: „Wasz niebiański Ojciec je żywi”. Potem zapytał: „Czy nie jesteście warci więcej niż one?”. Wniosek? Jeśli Jehowa troszczy się o zwierzęta, to na pewno zatroszczy się też o nas! Dba o nas, tak jak każdy kochający ojciec dba o swoją rodzinę (Ps. 145:16; Mat. 6:32). w24.09 ss. 26, 27, ak. 4-6

Sługa pomocniczy to ochrzczony brat, który pod wpływem ducha świętego zostaje zamianowany do pomagania starszym w wykonywaniu wielu ważnych zadań w zborze. Słudzy pomocniczy są przede wszystkim ludźmi duchowymi. Kochają Jehowę i przestrzegają Jego prawych norm. Mają też głęboką miłość do swoich chrześcijańskich braci i sióstr (Mat. 22:37-39). Jak ochrzczony brat może się ubiegać o to, żeby zostać sługą pomocniczym? Biblia podaje wymagania stawiane braciom, którzy chcą zostać sługami pomocniczymi (1 Tym. 3:8-10, 12). Aby ubiegać się o ten przywilej, trzeba je przeanalizować, a potem starać się je spełniać. Ale najpierw trzeba zbadać swoje pobudki. w24.11 ss. 14, 15, ak. 4, 5

Niektórzy ludzie twierdzą, że przeczytali Biblię już wiele razy. Ale czy faktycznie wierzą w to, czego ona uczy? Czy pozwalają, żeby wpływała na ich postępowanie? Niestety, odpowiedź często brzmi: nie. Zupełnie inaczej jest ze sługami Jehowy! Bardzo się staramy, żeby Słowo Boże wywierało wpływ na nasze życie. Jednak nie zawsze łatwo jest je czytać i się do niego stosować. Niekiedy trudno nam znaleźć czas na czytanie. Albo robimy to w zbyt szybkim tempie i nie przyswajamy sobie tego, czego się dowiadujemy. Może nas też przytłaczać ilość zmian, których musimy dokonać. Bez względu na to, co jest wyzwaniem dla ciebie, nie zniechęcaj się. Z pomocą Jehowy możesz je pokonać. Postanówmy więc sobie być „wykonawcami słowa”. Nie ulega wątpliwości, że im częściej czytamy Słowo Boże i stosujemy się do niego w życiu, tym jesteśmy szczęśliwsi (Jak. 1:25). w24.09 s. 7, ak. 15, 16

Gdy cierpimy z powodu traumatycznego przeżycia albo bolesnej straty, Jehowa pociesza nas za pomocą swojego świętego ducha. Jeśli zmagasz się z jakąś przytłaczającą próbą, otwieraj serce przed Jehową tak często, jak tylko chcesz (Ps. 86:3; 88:1). Wciąż błagaj Go o ducha świętego. On nigdy ci go nie odmówi. Czy ze względu na jakieś trudne przeżycia czujesz się słaby? Duch święty może dodać ci sił do wiernego służenia Jehowie (Efez. 3:16). Jak możesz działać zgodnie ze swoimi modlitwami o ducha świętego? Angażuj się w zajęcia, które pozwolą ci poddawać się pod jego wpływ. Obejmuje to korzystanie z zebrań i głoszenie. Napełniaj też umysł myślami Jehowy, codziennie czytając Jego Słowo (Filip. 4:8, 9). W trakcie czytania zwracaj uwagę na postacie, które przeżywały próby, i rozmyślaj o tym, jak Jehowa pomógł im wytrwać. w24.10 s. 9, ak. 12-14

Podobnie jak Jehowa i Jego Syn, my też kochamy ludzi (Prz. 8:31). Bardzo współczujemy tym, którzy ‛żyją bez Boga i nie mają nadziei’ (Efez. 2:12). Toną w problemach, a my możemy im rzucić „koło ratunkowe” — dobrą nowinę o Królestwie Bożym. Z miłości i współczucia zdobywamy się na wszelkie wysiłki, by do nich dotrzeć. To cenne orędzie może wlać w ich serca nadzieję, pomóc im już dzisiaj prowadzić wartościowe życie i zyskać widoki na „rzeczywiste życie” w nowym świecie (1 Tym. 6:19). Miłość do ludzi pobudza nas też do ostrzegania ich przed nadchodzącym końcem tego złego świata (Ezech. 33:7, 8). Chcemy, żeby wiedzieli, co się wydarzy podczas wielkiego ucisku — że religia fałszywa przestanie istnieć, a potem cały ten system rzeczy zostanie zniszczony w Armagedonie (Obj. 16:14, 16; 17:16, 17; 19:11, 19, 20). w24.05 ss. 16, 17, ak. 8, 9

Apostoł Paweł zachęcał chrześcijan, żeby pomstę pozostawić Jehowie. Robimy tak, kiedy pozwalamy, żeby Jehowa oddał nam sprawiedliwość w takim czasie i w taki sposób, jaki to On uzna za stosowny. Brat o imieniu John, który został źle potraktowany, opowiada: „Musiałem toczyć wewnętrzną walkę, żeby poskromić gniew i nie wziąć spraw w swoje ręce. Rada z Listu do Rzymian 12:19 pomogła mi czekać na Jehowę”. Czekanie, aż Jehowa wyprostuje sprawy, przynosi nam korzyści. Oszczędza dużo stresu i frustracji, które często pojawiają się, kiedy próbujemy rozwiązać problem sami. Jehowa proponuje nam pomoc. Niejako mówi: „Zostaw to mnie. Ja oddam ci sprawiedliwość”. Jeśli ufamy obietnicy Jehowy — „ja odpłacę” — pozwalamy gniewowi odejść, bo wiemy, że Jehowa zajmie się tą sprawą najlepiej. w24.11 s. 6, ak. 14, 15

Rzeczy materialne muszą zajmować w naszym życiu właściwe miejsce. Zwrócił na to uwagę apostoł Paweł. Nawiązał do złego przykładu Izraelitów, między innymi do tego, czego się dopuścili w pobliżu Góry Synaj. Ostrzegł chrześcijan, żeby „nie pragnęli tego, co złe, tak jak oni pragnęli” (1 Kor. 10:6, 7, 11). Na pustkowiu Jehowa w cudowny sposób zapewniał Izraelitom pożywienie. Jednak ich chciwość sprawiła, że stało się ono dla nich „tym, co złe” (Liczb 11:4-6, 31-34). Podobnie pod Górą Synaj, gdy zaczęli oddawać cześć złotemu cielcowi, pokazali, że jedzenie, picie i dobra zabawa są dla nich ważniejsze niż posłuszeństwo wobec Jehowy (Wyjścia 32:4-6). Ich przykład miał stanowić ostrzeżenie dla chrześcijan żyjących przed końcem żydowskiego systemu rzeczy, do którego doszło w 70 roku n.e. My żyjemy tuż przed końcem obecnego systemu rzeczy, dlatego również powinniśmy wziąć sobie radę Pawła do serca. w24.12 s. 6, ak. 13

Jehowa jest „szczęśliwym Bogiem” i chce, żebyśmy my też byli szczęśliwi (1 Tym. 1:11). Dał nam wiele darów, dzięki którym możemy cieszyć się życiem (Jak. 1:17). Jednym z nich jest małżeństwo. Kiedy mężczyzna i kobieta się pobierają, przyrzekają sobie wzajemną miłość, szacunek i troskę. Dbanie o bliską więź może dawać im prawdziwą radość. Niestety, obecnie wielu małżonków zapomina o przysiędze złożonej w dniu ślubu. W rezultacie są nieszczęśliwi. Czego od mężów oczekuje Jehowa? Mąż powinien szanować żonę i traktować ją życzliwie i z miłością (1 Piotra 3:7). w25.01 s. 8, ak. 1, 2; s. 9, ak. 4, 5

List apostoła Pawła do Hebrajczyków z całą pewnością pomógł chrześcijanom w I wieku przygotować się na nadchodzący wtedy ucisk. Paweł zachęcił ich, żeby pogłębiali wiedzę z Pism i starali się coraz lepiej je rozumieć. Miało im to pomóc rozpoznawać i odrzucać poglądy, które mogłyby osłabić ich wiarę. Zachęcił ich też, żeby umacniali swoje zaufanie do Jezusa i braci przewodzących w zborze i chętnie stosowali się do ich wskazówek. Poza tym wykazał, że łatwiej im będzie przetrwać próby, jeśli będą mieć na nie odpowiednie spojrzenie — jeśli potraktują je jako element szkolenia zapewnianego przez kochającego Ojca. My też powinniśmy zastosować te natchnione przez Boga rady. Pomoże nam to wiernie trwać aż do końca (Hebr. 3:14). w24.09 s. 13, ak. 17, 19

W sensie biblijnym okup to cena, którą trzeba zapłacić, żeby umożliwić przebłaganie i pojednanie. Z punktu widzenia Jehowy daje on podstawy do odzyskania tego, co zostało utracone. Jak to rozumieć? Jak pamiętamy, Adam i Ewa stracili doskonałość, a także perspektywę na życie wieczne. Dlatego potrzebny był okup stanowiący równowartość tej straty (1 Tym. 2:6). Mógł zostać zapłacony jedynie przez dorosłego mężczyznę, który 1) byłby doskonały, 2) miałby możliwość wiecznego życia na ziemi i 3) byłby gotowy poświęcić je na naszą rzecz. Rozważmy trzy powody, dla których Jezus mógł zapłacić okup. Po pierwsze, był doskonały — „nie popełnił grzechu” (1 Piotra 2:22). Po drugie, dzięki temu miał możliwość życia wiecznego na ziemi. Po trzecie, był gotowy je za nas oddać (Hebr. 10:9). w25.02 ss. 4, 5, ak. 11, 12

Jehowa cię kocha i chce, żebyś należał do rodziny Jego sług — niezależnie od tego, jakie przeszkody na drodze do chrztu musisz pokonać. Jezus powiedział swoim uczniom: „Jeśli będziecie mieć wiarę wielkości ziarnka gorczycy, to powiecie tej górze: ‚Przenieś się stąd tam’ i ona się przeniesie. I nie będzie dla was nic niemożliwego” (Mat. 17:20). Ci, którzy to słyszeli, przebywali z Jezusem stosunkowo krótko, więc ich wiara musiała się jeszcze rozwinąć. Jezus zapewnił, że jeśli będzie wystarczająco silna, to Jehowa pomoże im pokonać przeszkody przypominające góry. Dla ciebie z pewnością zrobi to samo! Jeśli na twojej drodze do chrztu stoją jakieś przeszkody, nie zwlekaj z ich usunięciem. Oddaj swoje życie Jehowie i przyjmij chrzest. To najlepsza decyzja, jaką możesz podjąć! w25.03 s. 7, ak. 18-20

Możemy wychodzić zwycięsko z prób, jeśli pamiętamy, że Jehowa jest żywym Bogiem, gotowym nam pomagać. Możemy budować swoje zaufanie do Niego, kiedy rozmyślamy o tym, co zrobił w przeszłości (Iz. 37:17, 33-37). Analizuj materiały zamieszczane w serwisie jw.org, które pokazują, jak wspiera On braci i siostry w naszych czasach. Przypominaj też sobie, co Jehowa już zrobił dla ciebie. Nie przejmuj się, jeśli nie możesz przypomnieć sobie żadnego spektakularnego wydarzenia. Tak naprawdę Jehowa cały czas wiele dla ciebie robi! Pociągnął cię do siebie, żebyś został Jego przyjacielem (Jana 6:44). Możesz prosić Go, żeby pomógł ci zapamiętywać chwile, kiedy odpowiedział na twoje modlitwy, udzielił ci wsparcia w najodpowiedniejszym czasie albo dodał ci sił w trudnej sytuacji. Rozmyślanie nad takimi przeżyciami wzmocni twoje przekonanie, że Jehowa dalej będzie działał dla twojego dobra. w24.06 s. 21, ak. 8

Nie chcemy dopuścić, by cokolwiek oddaliło nas od Jehowy. Jesteśmy jednak niedoskonali i podatni na pokusy (Rzym. 7:21-23). Niespodziewanie możemy znaleźć się w sytuacji, w której złe postępowanie będzie się wydawać atrakcyjne. Żeby zachować lojalność wobec Jehowy i Jego Syna, musimy stosować się do rady Jezusa i być gotowi odrzucać wszelkie pokusy. Wszyscy czasami odczuwamy pokusę do zrobienia czegoś złego. Każdy z nas ma też słabe punkty. Może chodzić o skłonność do jakiegoś poważnego grzechu, uwikłania się w nieczyste postępowanie albo przejęcia świeckiego sposobu myślenia. Jedni mogą zmagać się z pokusą do niemoralności. Drugich może ciągnąć do nieczystych praktyk, takich jak masturbacja czy oglądanie pornografii. A jeszcze inni mogą walczyć ze strachem przed człowiekiem, z wyniosłością, porywczością lub czymś innym. w24.07 s. 14, ak. 3; s. 15, ak. 5

Pomyślmy, co by się stało, gdyby starsi w Koryncie nie pozwolili wrócić do zboru mężczyźnie, który okazał szczerą skruchę, albo gdyby po powrocie zbór nie okazał mu miłości. Mógłby go przygnieść „nadmierny smutek”. Może nawet uznałby, że jego sytuacja jest beznadziejna, i przestałby się wysilać, żeby naprawić relacje z Bogiem. Co gorsza, gdyby bracia i siostry z tego zboru mu nie wybaczyli, zaszkodziliby własnej więzi z Jehową. Dlaczego? Bo zamiast naśladować gotowość do przebaczania Jehowy, naśladowaliby surową i bezlitosną postawę Szatana. Mogliby się stać narzędziem w jego ręku i doprowadzić skruszonego grzesznika do duchowej ruiny (2 Kor. 2:10, 11; Efez. 4:27). w24.08 s. 17, ak. 7, 10, 11

Jezus dał zborowi jeszcze inne „dary w postaci ludzi”. Pod jego kierownictwem starsi w Jerozolimie wysłali Pawła, Barnabasa i innych braci jako nadzorców podróżujących (Dzieje 11:22). Dlaczego? Z tego samego powodu, dla którego byli mianowani słudzy pomocniczy i starsi — żeby umacniać zbory (Dzieje 15:40, 41). Nadzorcy obwodów są w ciągłym ruchu. Niektórzy podróżują między zborami setki kilometrów. Każdego tygodnia wygłaszają kilka przemówień, składają wizyty pasterskie, a także prowadzą spotkania z pionierami i starszymi oraz zbiórki do służby. Biorą udział w organizowaniu zgromadzeń obwodowych i kongresów oraz przygotowują na nie wykłady. Prowadzą kursy służby pionierskiej i specjalne spotkania z pionierami w obwodzie. Zajmują się też innymi, czasem pilnymi sprawami wyznaczonymi im przez Biuro Oddziału. w24.10 s. 21, ak. 12, 13

Słowa dzisiejszego tekstu to wypowiedź Jehowy zanotowana przez Jeremiasza. Apostoł Paweł tak ją sparafrazował: „Już nie będę wracał pamięcią do ich grzechów” (Hebr. 8:12). Co to dokładnie oznacza? W Biblii sformułowanie „pamiętać” nie zawsze odnosi się tylko do zachowywania czegoś w pamięci lub myślenia o czymś. Może też dotyczyć podjęcia jakichś działań. Na przykład przestępca wiszący na palu obok Jezusa poprosił: „Jezusie, pamiętaj o mnie, gdy się znajdziesz w swoim Królestwie” (Łuk. 23:42, 43). Nie chodziło mu o to, żeby Jezus po prostu o nim wtedy pomyślał. A odpowiedź Jezusa wskazywała, że zamierza podjąć działanie i wskrzesić tego przestępcę. Kiedy więc Jehowa mówi, że nie będzie pamiętał naszych grzechów, oznacza to, że nie podejmie przeciw nam żadnych działań. Nie ukarze nas za grzechy, które już nam przebaczył. w25.02 ss. 10, 11, ak. 14, 15

Prawdziwe zrozumienie wynika z tego, że znamy przymioty Jehowy i Jego zamierzenie oraz wiemy, co On kocha, a czego nienawidzi. Zastanów się: „Biorąc pod uwagę to, co wiem o Jehowie, jaka decyzja będzie Mu się podobać?” (Efez. 5:17). Żeby podobać się Jehowie, czasami będziemy musieli zrobić coś, co może rozczarować naszych bliskich. Na przykład rodzice dorosłej chrześcijanki mogą w dobrej wierze nalegać, żeby poślubiła mężczyznę, który jest zamożny, chociaż niezbyt silny duchowo. To naturalne, że rodzice chcą, by ich córce powodziło się pod względem materialnym. Ale kto zadba o jej rozwój duchowy? Co o tym myśli Jehowa? Odpowiedź znajdujemy w Ewangelii według Mateusza 6:33. Werset ten zachęca, żebyśmy ‛stale szukali najpierw Królestwa’. Chociaż szanujemy rodziców i ludzi z naszego otoczenia, to najważniejsze jest dla nas sprawianie radości Jehowie. w25.01 s. 17, ak. 9, 10

Obecnie potrzebujemy wsparcia Jehowy, żeby głosić w czasie sprzeciwu (Obj. 12:17). Dlaczego możesz być pewny, że będzie On wspierał również ciebie? Zastanów się nad modlitwą Jezusa zapisaną w 17 rozdziale Ewangelii według Jana. Jezus poprosił Jehowę, żeby czuwał nad apostołami, i On go wysłuchał. Dzieje Apostolskie potwierdzają, że pomagał apostołom gorliwie głosić mimo prześladowań. Oprócz tego Jezus poprosił Jehowę, żeby czuwał nad tymi, którzy uwierzą dzięki słowom apostołów. Jego prośba obejmuje też ciebie. Jehowa dalej ją spełnia i będzie cię wspierał tak samo, jak wspierał apostołów (Jana 17:11, 15, 20). W miarę zbliżania się końca może być nam coraz trudniej głosić z gorliwością. Ale nie mamy wątpliwości, że otrzymamy potrzebne wsparcie (Łuk. 21:12-15). w25.03 s. 18, ak. 13, 14

Słudzy Jehowy ‛radośnie wołają’, bo ich serca są pełne wdzięczności. W „dobry nastrój serca” wprawiają nas budujące prawdy i pokrzepiające obietnice ze Słowa Bożego, a także niezawodna nadzieja oparta na ofierze okupu złożonej przez Chrystusa. Rozmawianie o tych rzeczach daje nam prawdziwe szczęście! (Ps. 34:8; 133:1-3). Miłość i jedność wśród sług Jehowy to dwie charakterystyczne cechy raju duchowego. Łącząca nas „więź jedności” daje nam przedsmak tego, jak będzie wyglądało życie w nowym świecie, w którym te cechy będą widoczne w jeszcze większym stopniu (Kol. 3:14). Każdy, kto chce być naprawdę szczęśliwy i zadowolony, powinien się znaleźć w duchowym raju. Niezależnie od tego, co świat myśli o sługach Jehowy, mają oni dobre imię u Niego i u całej Jego wszechświatowej rodziny (Izaj. 65:15). w24.04 s. 21, ak. 7, 8

Jak możemy wspierać chrześcijan w stanie wolnym, którzy chcą kogoś poślubić? Musimy uważać na to, co mówimy (Efez. 4:29). Zastanów się: „Czy robię sobie żarty z takich osób? Kiedy widzę, że brat i siostra w stanie wolnym rozmawiają, to czy od razu zakładam, że są sobą zainteresowani?” (1 Tym. 5:13). Poza tym nigdy nie chcielibyśmy wywoływać w kimś poczucia, że czegoś mu brakuje, bo nie ma współmałżonka. O wiele lepiej jest szukać okazji, żeby udzielać takim chrześcijanom pochwał! A co, jeśli myślisz, że jakiś brat i siostra byliby świetną parą? Biblia radzi, żebyśmy brali pod uwagę uczucia drugich (Rzym. 15:2). Wiele osób w stanie wolnym nie chce, żeby je z kimś zapoznawać, i powinniśmy to uszanować (2 Tes. 3:11). Inni mogą być wdzięczni za taką pomoc, ale nie powinniśmy się angażować, jeśli nas o to nie poproszą (Prz. 3:27). w24.05 ss. 24, 25, ak. 14, 15

W dzisiejszym świecie różne wydarzenia mogą niespodziewanie zakłócić albo nawet całkowicie zmienić nasze życie. Jesteśmy bardzo wdzięczni Jehowie, że zawsze możemy zwrócić się do Niego o pomoc! Kiedy ją otrzymujemy, podobnie jak Dawid przekonujemy się, że „Jehowa to żywy Bóg” (Ps. 18:46). Ale zaraz po tych słowach Dawid nazwał Boga ‛swoją Skałą’. Dlaczego przyrównał Jehowę do czegoś nieożywionego — do skały? Biblia przyrównuje Jehowę do skały, żeby pomóc nam lepiej zrozumieć niektóre Jego przymioty. Określenie to często występuje we fragmentach, w których słudzy Jehowy wysławiali Go jako Boga niemającego sobie równych. Po raz pierwszy nazwano Go „Skałą” w Księdze Powtórzonego Prawa 32:4. Później, w 1 Księdze Samuela 2:2, znajdujemy słowa modlitwy Anny: „Nie ma takiej skały jak nasz Bóg”. ‛Swoją Skałą’ nazwał Jehowę również prorok Habakuk (Hab. 1:12). A pisarz Psalmu 73 powiedział, że Jehowa ‛jest skałą dla jego serca’ (Ps. 73:26, przypis). Nawet sam Jehowa określił siebie jako „Skałę” (Izaj. 44:8). w24.06 s. 26, ak. 1, 3

Królowie Izraela, którzy cieszyli się uznaniem Jehowy, byli Mu oddani całym sercem. O Jozjaszu czytamy: „Przed Jozjaszem nie było takiego króla jak on, który by wrócił do Jehowy i służył Mu z całego serca” (2 Król. 23:25). A co powiedzieć o Salomonie, który w późniejszych latach życia zaczął robić to, co złe? „Jego serce nie było już w pełni oddane Jehowie” (1 Król. 11:4). Również o Abijamie, innym niewiernym królu, Biblia mówi: „Jego serce nie było w pełni oddane Jehowie” (1 Król. 15:3). W Biblii słowo „serce” często odnosi się do symbolicznego wnętrza człowieka, w tym jego pragnień, myśli, usposobienia, nastawienia, zdolności, pobudek i celów. Co to znaczy, że ktoś służy Jehowie całym sercem? Taka osoba nie robi tego jedynie z poczucia obowiązku. Przez całe życie pobudza ją do tego miłość i oddanie. w24.07 s. 21, ak. 4, 5

Rozważmy obraz słowny, który ilustruje, że Jehowa przebacza nam całkowicie. Oświadcza On: „Zmażę twoje przewinienia, niejako zasłonię je obłokiem, twoje grzechy zakryję gęstymi chmurami” (Izaj. 44:22). Kiedy Jehowa przebacza nam grzechy, to tak, jakby zasłonił je gęstą chmurą, przez którą nie da się ich zobaczyć. Co to oznacza dla nas? Kiedy Jehowa przebacza nam grzechy, nie musimy się martwić, że będziemy nimi splamieni do końca życia. Dzięki ofierze Jezusa Chrystusa nasze długi są całkowicie anulowane. Nie zostaje po nich nawet ślad. Właśnie na tym polega prawdziwe przebaczenie, którego Jehowa nam udziela, gdy okazujemy skruchę. Dzięki temu, że Jehowa jest miłosierny, możemy utrzymywać z Nim dobre relacje i unikamy nadmiernego poczucia winy. w25.02 s. 10, ak. 11-14

Bracia, którzy wchodzą w skład komitetów starszych, są odpowiedzialni przed Jehową za utrzymywanie duchowej czystości zboru (1 Kor. 5:7). Jeśli to tylko możliwe, chcą pobudzić grzesznika do okazania skruchy. Zachowują przy tym pozytywne nastawienie — wierzą, że uda się mu pomóc. Dlaczego? Ponieważ pragną naśladować Jehowę, który „okazuje głębokie współczucie i jest miłosierny” (Jak. 5:11). Właśnie tak patrzył na braci i siostry sędziwy apostoł Jan. Zwrócił się do nich: „Moje dzieci, piszę to do was, żebyście nie popełniły grzechu. A gdyby jednak ktoś popełnił grzech, to u Ojca mamy pomocnika — Jezusa Chrystusa, który jest prawy” (1 Jana 2:1). Niestety, czasami chrześcijanin nie chce okazać skruchy. W takiej sytuacji musi zostać usunięty ze zboru. w24.08 s. 25, ak. 19, 20

Możesz być skłonny porównywać się z innymi, ale tego nie rób! Dlaczego? Bo Jehowa też tego nie robi (Gal. 6:4). Pomyślmy: Maria ofiarowała Jezusowi bardzo kosztowny pachnący olejek (Jana 12:3-5). Tymczasem biedna wdowa ofiarowała w świątyni dwie monety bardzo małej wartości (Łuk. 21:1-4). Jednak Jezus w obu tych darach dostrzegł przejaw wiary. Jego Ojciec, Jehowa, naprawdę ceni wszystko, co dla Niego robisz — nawet jeśli wydaje ci się to niewiele znaczące. Wszyscy czasami miewamy wątpliwości. Ale wiarygodne Słowo Boże, Biblia, pomaga nam je rozwiewać. Niech miejsce twoich wątpliwości zajmie głębokie przekonanie. Jehowa bez wątpienia się tobą interesuje. Ceni twoje poświęcenia i zamierza cię nagrodzić. Bądź pewien, że On uważa każdego swojego sługę za godnego Jego miłości i uwagi. w24.10 s. 25, ak. 3; s. 29, ak. 17, 18