Sierpień

Modlimy się, żeby jak najwięcej osób zareagowało na to ostrzeżenie i przyłączyło się do nas w czystym wielbieniu Boga. Ale co z tymi, którzy teraz nas nie słuchają? Być może Jehowa postanowi ocalić ludzi, którzy zmienią nastawienie pod wpływem zniszczenia Babilonu Wielkiego. Jeśli tak, to znaczy, że ostrzeganie ludzi jest pilniejsze niż kiedykolwiek. To, co powiemy im teraz, może pobudzić ich do myślenia później (por. Ezechiela 33:33). Być może przypomną sobie ostrzeżenie, które od nas słyszeli, i przyłączą się do czystego wielbienia, zanim będzie za późno. W Biblii czytamy, że dozorca więzienny w Filippi zmienił nastawienie dopiero po tym, jak „nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi”. Podobnie osoby, które dzisiaj nie reagują pozytywnie, mogą zmienić nastawienie po tym, jak światem wstrząśnie zagłada Babilonu Wielkiego (Dzieje 16:25-34). w24.05 s. 17, ak. 9, 10

Z tego, co apostoł Paweł napisał do chrześcijan pochodzenia hebrajskiego, możemy wyciągnąć cenny wniosek. Niektórzy przestali się rozwijać pod względem duchowym; w gruncie rzeczy ‛zamiast stałego pokarmu znowu potrzebowali mleka’ (Hebr. 5:12). Nie byli na bieżąco z prawdami stopniowo wyjawianymi w zborze (Prz. 4:18). Na przykład wielu chrześcijan pochodzenia żydowskiego obstawało przy Prawie Mojżeszowym, mimo że dzięki ofierze okupu nie obowiązywało ono już od 30 lat (Tyt. 1:10). Każdy, kto czytał List do Hebrajczyków, dostrzegał, że zawiera on solidny pokarm duchowy. Był właśnie tym, czego ci chrześcijanie potrzebowali. Dzięki niemu mogli wzmocnić wiarę w wyższość chrześcijańskiego sposobu wielbienia Boga oraz nabrać odwagi do dalszego głoszenia (Hebr. 10:19-23). w24.04 s. 6, ak. 15

Odkąd Adam i Ewa przyłączyli się do buntu Szatana przeciw Jehowie Bogu, zmarły już miliardy ludzi. Jaka przyszłość ich czeka? Dla niewielkiej liczby — dla 144 000 wiernych naśladowców Chrystusa — Jehowa przewidział zmartwychwstanie do nieśmiertelnego życia w niebie (Obj. 14:1). Z kolei ogromna liczba mężczyzn i kobiet, którzy kochali Jehowę, dostąpi „zmartwychwstania (...) prawych”. Jeśli pozostaną posłuszni Bogu w trakcie Tysiącletniego Panowania Chrystusa oraz w ostatecznej próbie, będą mogli żyć wiecznie na ziemi (Dan. 12:13; Hebr. 12:1). Podczas Millennium „nieprawi” — między innymi ci, którzy nigdy nie służyli Jehowie, a nawet ‛postępowali niegodziwie’ — będą mogli się zmienić i zostać sługami Jehowy (Jana 5:29; Łuk. 23:42, 43). Jednak niektórzy byli tak niegodziwi, że On nigdy nie przywróci im życia (Łuk. 12:4, 5). w24.05 s. 2, ak. 3; s. 6, ak. 15, 17

Ktoś, kto chce cieszyć się uznaniem Jehowy, musi ‛mówić w sercu prawdę’ (Ps. 15:2). Nie chodzi tylko o to, żeby nie kłamać. Jehowa chce, żebyśmy byli uczciwi we wszystkim, co mówimy i co robimy (Hebr. 13:18). Ma to ogromne znaczenie, bo „Jehowa brzydzi się przewrotnym, ale przyjaźni się z prawym” (Prz. 3:32). Ten, kto „mówi w sercu prawdę”, nie udaje przed innymi, że jest posłuszny Jehowie, a kiedy zostaje sam, łamie Jego prawa. Nie postępuje przewrotnie. Człowiek przewrotny może zacząć kwestionować mądrość niektórych wymagań Jehowy (Jak. 1:5-8). Może nie okazywać posłuszeństwa w sprawach, które wydają mu się mniej istotne. A jeśli nie ponosi za to konsekwencji, może go to ośmielić do dalszego łamania praw Bożych. Wtedy jego służba dla Jehowy stałaby się obłudna (Kazn. 8:11). My jednak chcemy być uczciwi we wszystkim. w24.06 s. 10, ak. 7, 8

Słudzy Jehowy kochają prawdę ze Słowa Bożego. Opieramy na niej swoją wiarę (Rzym. 10:17). Nabraliśmy przekonania, że Jehowa utworzył zbór chrześcijański „będący filarem i podporą prawdy” (1 Tym. 3:15). Szatan bardzo by chciał, żebyśmy stracili zaufanie do Biblii lub do wskazówek udzielanych przez organizację Bożą (Efez. 4:14). Już wkrótce za pomocą skutecznej propagandy Diabeł sprawi, że całe narody wystąpią przeciwko Jehowie (Obj. 16:13, 14). Możemy się też spodziewać, że będzie jeszcze intensywniej próbował zwieść Jego sług (Obj. 12:9). Dlatego to bardzo ważne, żebyśmy nabierali wprawy w odróżnianiu prawdy od kłamstw i uczyli się być jej posłuszni (Rzym. 6:17; 1 Piotra 1:22). Podczas wielkiego ucisku będzie od tego zależało nasze życie! w24.07 s. 8, ak. 1-3

Kiedy Jehowa organizował Izraelitów w naród, zawarł z nimi przymierze, czyli formalną umowę. Obiecał, że jeśli będą trzymali się Jego praw, to On będzie ich chronił i im błogosławił. Ale gdyby się przeciw Niemu zbuntowali — na przykład zaczęli oddawać cześć innym bogom — straciliby Jego błogosławieństwo i ponieśli przykre konsekwencje. Jednak nawet w takiej sytuacji mieliby możliwość odzyskać Jego uznanie. Mogli ‛wrócić do Jehowy, swojego Boga, i słuchać Jego głosu’ (Powt. Pr. 30:1-3, 17-20). Innymi słowy, mogli okazać skruchę. Gdyby tak zrobili, Jehowa znowu by się do nich przybliżył i zaczął im błogosławić. Niestety, wybrany lud Jehowy wielokrotnie się przeciw Niemu buntował. Sprowadzali tym na siebie cierpienia. Ale Jehowa próbował pomóc swoim krnąbrnym sługom. Raz po raz posyłał proroków, którzy zachęcali ich, żeby okazali skruchę i do Niego wrócili (2 Król. 17:13, 14). w24.08 s. 9, ak. 4, 5

Po śmierci Jezusa chrześcijanie pochodzenia żydowskiego żyjący w Jerozolimie i całej Judei przechodzili wiele trudności. Wkrótce po utworzeniu zboru chrześcijańskiego spadły na nich gwałtowne prześladowania. Potem, jakieś 20 lat później, musieli się zmierzyć z poważnymi problemami ekonomicznymi, prawdopodobnie spowodowanymi wcześniejszą klęską głodu (Dzieje 11:27-30). Jednak biorąc pod uwagę to, co jeszcze miało się wydarzyć, można powiedzieć, że około 61 roku n.e. nastał dla nich czas względnego spokoju. W tym czasie otrzymali od apostoła Pawła natchniony przez Boga list, który okazał się bardzo aktualny. List do Hebrajczyków został napisany w samą porę, ponieważ okres spokoju, jakiego zaznawali chrześcijanie, miał się wkrótce skończyć. Paweł udzielił im praktycznych rad, które miały im pomóc przetrwać nadchodzący ucisk. w24.09 s. 8, ak. 1, 2

Pomoc współwyznawców to ważny sposób, w jaki Jehowa wyraża nam miłość, gdy cierpimy. Mogą nas oni pocieszyć, z empatią nas słuchając albo po prostu z nami będąc. Mogą też podzielić się z nami pokrzepiającymi wersetami biblijnymi albo się z nami pomodlić (Rzym. 15:4). Czasami brat czy siostra może nam przypomnieć, co Jehowa myśli o danej sprawie, i w ten sposób pomóc nam zachować równowagę. Oprócz tego współwyznawcy mogą nam udzielić praktycznej pomocy, na przykład zaprosić na posiłek, kiedy mamy gorsze chwile. Żeby skorzystać z pomocy drugich, być może będziemy musieli o nią poprosić (Prz. 17:17). Mogą oni nie wiedzieć, jak się czujemy albo czego potrzebujemy (Prz. 14:10). Opowiedz więc o swoich uczuciach dojrzałym przyjaciołom. Powiedz im, jak mogą ci pomóc. Możesz też uznać za stosowne zwierzyć się jednemu lub dwóm starszym, przy których czujesz się swobodnie. Siostra może znaleźć pokrzepienie w rozmowie z inną dojrzałą siostrą. w24.10 s. 10, ak. 15, 16

Wiele osób stara się zdrowo odżywiać i dbać o regularną aktywność fizyczną, żeby cieszyć się dobrym zdrowiem. Ale raczej nie oczekują, że zapewni im to życie wieczne. Może nawet by tego nie chcieli ze względu na problemy związane z podeszłym wiekiem. Jednak Jezus powiedział, że „życie wieczne” jest czymś realnym i błogosławieństwem od Boga. Wskazują na to jego słowa zapisane w Ewangelii według Jana 3:16 oraz 5:24. Pewnego razu Jezus w cudowny sposób nakarmił chlebem i rybami tysiące osób. To było coś niesamowitego! Ale jeszcze bardziej zaskakujące były słowa, które następnego dnia wypowiedział do ludzi, którzy poszli za nim do Kafarnaum w Galilei. Wskazał, że w przyszłości ludzie zmartwychwstaną i że będą mogli żyć wiecznie (Jana 6:39, 40). Pomyśl, co to oznacza dla twoich przyjaciół oraz bliskich, którzy umarli. Ze słów Jezusa wynika, że wielu z nich zmartwychwstanie i że razem będziecie mogli cieszyć się życiem wiecznym. w24.12 s. 8, ak. 1, 2

Niedawny raport Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wskazuje, że wielu mężów krzywdzi swoje żony fizycznie, werbalnie lub emocjonalnie. Zdarza się, że mąż okazuje żonie szacunek przed innymi, ale źle ją traktuje w domu. Dlaczego niektórzy mężowie źle traktują swoje żony? Być może mieli agresywnego ojca i myślą, że takie zachowanie jest normalne. Na innych wpływ ma kultura, w jakiej się wychowywali. Mogli przejąć błędny pogląd, że „prawdziwy mężczyzna” musi używać siły, żeby pokazać, kto tu rządzi. Jeszcze inni nie zostali nauczeni kontrolowania swoich emocji, w tym panowania nad gniewem. Niektórzy wyrobili sobie wypaczony pogląd na seks i kobiety przez regularne oglądanie pornografii. A zdaniem ekspertów pandemia COVID-19 przyczyniła się do pogłębienia tych problemów. Oczywiście żaden z tych czynników nie usprawiedliwia złego traktowania żony. w25.01 s. 8, ak. 2, 3

Jezus, zapytany o to, które przykazanie w Prawie Mojżeszowym jest najważniejsze, odpowiedział: „Masz kochać Jehowę, swojego Boga, całym sercem, całą duszą, całą siłą i całym umysłem” (Marka 12:29-31). Okazujemy miłość Jehowie wszystkim, co mamy, oraz tym, jacy jesteśmy. Obejmuje to nasze serce, czyli pragnienia, uczucia i emocje. Jesteśmy Mu też oddani całą duszą i siłą. Ale miłość do Jehowy wiąże się też z umysłem — między innymi z naszym sposobem myślenia. Staramy się myśleć tak jak On. Oczywiście nigdy w pełni nie zrozumiemy sposobu myślenia Jehowy. Ale możemy lepiej go poznać, analizując „umysł Chrystusowy”. Jezus doskonale odzwierciedlał sposób myślenia swojego Ojca (1 Kor. 2:16). w25.03 s. 8, ak. 1

Doskonałe życie Jezusa stanowiło równowartość życia pierwszego człowieka (1 Kor. 15:45). Dlatego oddając je, Jezus zapłacił za grzech Adama i odzyskał to, co ten stracił (Rzym. 5:19). W ten sposób stał się „ostatnim Adamem”. Nie ma potrzeby, by jakiś inny doskonały człowiek spłacał ten dług. Jezus zrobił to „raz na zawsze” (Hebr. 7:27; 10:12). Jaka jest więc różnica między przebłaganiem a okupem? Przebłaganie to postanowienie, które powziął Jehowa, żeby przywrócić dobre relacje między Nim a ludzkością. Z kolei okup to cena, którą zapłacono, żeby to umożliwić. Tę cenę stanowi krew Jezusa przelana za nas w ofierze (Hebr. 9:14). w25.02 s. 5, ak. 12, 13

Przekonanie o tym, że Jehowa jest rzeczywistą Osobą, pozwala nam patrzeć na trudności z właściwej perspektywy. Dlaczego? Dzięki temu dostrzegamy, że mają one związek z kwestią sporną między Jehową a Szatanem. Szatan twierdzi, że jeśli zostaniemy poddani ciężkim próbom, porzucimy Jehowę (Hioba 1:10, 11; Prz. 27:11). Ale kiedy pozostajemy lojalni wobec Jehowy, dowodzimy, że Go kochamy i że Szatan jest kłamcą. Czy spotykasz się ze sprzeciwem ze strony władz, trudnościami ekonomicznymi, negatywnymi reakcjami w służbie albo innymi wyzwaniami? Jeśli tak, to pamiętaj, że masz okazję sprawiać radość Jehowie. Pamiętaj też, że On nigdy nie pozwoli, żebyś został wystawiony na próbę ponad to, co możesz znieść. Da ci siły potrzebne do wytrwania. w24.06 s. 22, ak. 9

Czy wiesz, jakie są twoje słabe punkty? Zaprzeczanie swoim słabościom albo zakładanie, że jesteśmy wystarczająco silni, by nie ulec grzechowi, byłoby oszukiwaniem samego siebie (1 Jana 1:8). Apostoł Paweł napisał, że nawet ci, ‛którzy mają kwalifikacje duchowe’, mogliby ulec pokusie, gdyby utracili czujność (Gal. 6:1). Powinniśmy być ze sobą szczerzy i przyznawać, że w pewnych dziedzinach musimy się mieć na baczności (2 Kor. 13:5). Co zrobić, jeśli dostrzegamy, że w jakiejś dziedzinie jesteśmy bardziej podatni na pokusy? Musimy wzmocnić swój system obronny! W czasach biblijnych najsłabszymi punktami murów miasta były bramy. Dlatego strzeżono ich wyjątkowo pilnie. Podobnie my musimy poświęcić szczególną uwagę dziedzinom, w których mamy słabości (1 Kor. 9:27). w24.07 s. 15, ak. 5-7

Dobre czyny wspomniane w dzisiejszym tekście dziennym obejmują głoszenie. Kiedy więc czytamy Biblię i nad nią rozmyślamy, nasze zaufanie do Jehowy wzrasta i lepiej rozumiemy, jak ważne jest dzielenie się z innymi dobrą nowiną o Królestwie. Jak odnosić jeszcze więcej pożytku ze Słowa Bożego? Kiedy je czytamy, studiujemy i nad nim rozmyślamy, powinniśmy unikać pośpiechu. Jeśli trafisz na werset, którego nie rozumiesz, nie przechodź nad tym do porządku. Poszukaj wyjaśnienia, korzystając ze Skorowidza do publikacji Towarzystwa Strażnica albo Przewodnika po publikacjach Świadków Jehowy. Jeśli na studiowanie Słowa Bożego przeznaczasz odpowiednio dużo czasu, nabierzesz pewności, że jest ono wiarygodne (1 Tes. 5:21). A im bardziej będziesz o tym przekonany, tym więcej będziesz mieć radości ze służby. w24.04 s. 15, ak. 4, 5

Dawid powiedział, że Jehowa jest ‛dobry i chętnie przebacza’ (Ps. 86:5). Micheasz napisał: „Czy jest Bóg taki jak Ty, który przebacza przewinienie i przechodzi do porządku nad występkiem (...)?” (Mich. 7:18). Z kolei Izajasz wzywał: „Niech niegodziwy porzuci swoją drogę, a człowiek nieprawy — swoje myśli. Niech się nawróci do Jehowy, który się nad nim zmiłuje, do naszego Boga, który hojnie przebacza” (Izaj. 55:7). Żeby naśladować Jehowę, bracia w Koryncie mieli zgodnie z poleceniem apostoła Pawła przyjąć z powrotem skruszonego mężczyznę i zapewnić go o swojej miłości. Stosując się do tych wskazówek, pokazali, że są „we wszystkim (...) posłuszni”. To prawda, że od usunięcia tego człowieka ze zboru minęło tylko kilka miesięcy, ale skarcenie już spełniło swój cel i doprowadziło go do skruchy. Dlatego nie trzeba było odwlekać jego ponownego przyjęcia. w24.08 ss. 17, 18, ak. 12, 13

Żyjemy w przełomowym okresie. Już wkrótce Jezus osądzi każdego człowieka żyjącego na ziemi. Żeby jego uczniowie wiedzieli, że ten czas nadchodzi, podał im „znak” swojej niewidzialnej obecności oraz „zakończenia systemu rzeczy” (Mat. 24:3). Ten proroczy znak jest zapisany w 24 i 25 rozdziale Ewangelii według Mateusza oraz w równoległych sprawozdaniach z 13 rozdziału Ewangelii według Marka i 21 rozdziału Ewangelii według Łukasza. Jezus opowiedział trzy przypowieści, które stanowią dla nas pewne ostrzeżenie. Chodzi o przypowieść o owcach i kozach, o mądrych i głupich dziewicach oraz o talentach. Każda z nich pomaga nam zrozumieć, jak czyjeś postępowanie wpłynie na sposób osądzenia tej osoby. w24.09 s. 20, ak. 1, 2

Co pobudzało do działania naszego największego Wzorodawcę, Jezusa Chrystusa? Miłość do swojego Ojca i do ludzi. Motywowała go ona do ciężkiej pracy i podejmowania się na rzecz innych nawet podrzędnych zadań (Mat. 20:28; Jana 13:5, 14, 15). Jeśli kierujesz się miłością, Jehowa ci pobłogosławi i pomoże osiągnąć cele duchowe, takie jak zostanie sługą pomocniczym (1 Piotra 5:5). W świecie często podziwia się ludzi, którzy potrafią się wypromować. Ale w organizacji Jehowy jest inaczej. Brat, który tak jak Jezus kieruje się miłością, nie pragnie władzy nad innymi ani nie zależy mu na prestiżu. Gdyby ktoś mający takie ambicje został zamianowany, to zapewne nie chciałby wykonywać pomniejszych zadań związanych z troszczeniem się o cenne owce Jehowy. Mógłby uznać, że byłoby to poniżej jego godności (Jana 10:12). w24.11 s. 15, ak. 6, 7

Na całym świecie potrzeba więcej braci, którzy mogliby stać się „darami w postaci ludzi” (Efez. 4:8). Jeśli jesteś ochrzczonym bratem, to czy „masz możliwość pomóc”? (Prz. 3:27). Czy jesteś gotowy zdobywać kwalifikacje do usługiwania jako sługa pomocniczy? Czy mógłbyś postawić sobie za cel, by troszczyć się o braci jako starszy? A może mógłbyś dokonać w życiu zmian, by skorzystać z Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa? To szkolenie pomoże ci być jeszcze bardziej użytecznym dla Jezusa. Jeśli uważasz, że się do tego nie nadajesz, módl się do Jehowy. Proś Go, żeby Jego święty duch pomógł ci dobrze się wywiązać z każdego otrzymanego zadania (Łuk. 11:13). „Dary w postaci ludzi”, które dał nam Jezus, świadczą o tym, że w tych dniach ostatnich on zapewnia nam przewodnictwo (Mat. 28:20). Czy nie cieszysz się, że mamy Króla, który jest kochający, szczodry i wrażliwy na nasze potrzeby? Czy nie jesteś mu wdzięczny za wykwalifikowanych braci, którzy ciężko pracują i o nas dbają? w24.10 s. 23, ak. 16, 17

Słudzy Boży też doświadczają bólu i cierpień. Ale wkrótce wszystkie ich przyczyny „pójdą w niepamięć i zostaną usunięte sprzed (...) oczu” Jehowy (Izaj. 65:16). On sprawi, że nasze problemy znikną, i z czasem bolesne wspomnienia całkowicie przeminą. Już teraz możemy ukoić swoje nerwy, gdy przychodzimy na chrześcijańskie zebrania. Możemy się tam zrelaksować i odłożyć na bok nasze troski. Możemy też przyczyniać się do przyjaznej atmosfery panującej w raju duchowym, okazując miłość, radość, pokój, życzliwość i dobroć, które są owocami świętego ducha Bożego (Gal. 5:22, 23). Należenie do Bożej organizacji to prawdziwe błogosławieństwo! Ci, którzy pozostaną w raju duchowym, na własne oczy zobaczą całkowite spełnienie obietnicy, że Bóg stworzy „nowe niebo i nową ziemię”. w24.04 s. 22, ak. 9, 10

Okres poznawania się może dawać dużo radości. Ale obie strony powinny rozumieć, że jest to ważny krok w stronę małżeństwa. W dniu ślubu kobieta i mężczyzna przysięgają przed Jehową, że będą się kochać i szanować przez całe życie. Zanim złożysz jakąkolwiek przysięgę, powinieneś starannie ją przemyśleć. Z pewnością odnosi się to do przysięgi małżeńskiej. Dwoje ludzi spotyka się ze sobą po to, żeby lepiej się poznać i dzięki temu podjąć dobrą decyzję. Czasem będzie to decyzja o małżeństwie, czasem o zakończeniu znajomości. Jeśli para się rozstaje, nie musi to oznaczać, że coś poszło nie tak. Po prostu okres poznawania się spełnił swój cel — pomógł im podjąć właściwą decyzję. Dlaczego to ważne, żeby wyrobić sobie właściwy pogląd na okres poznawania się? Dzięki temu osoby w stanie wolnym nie będą się z kimś umawiać, nie mając wobec drugiej strony poważnych zamiarów. w24.05 ss. 26, 27, ak. 3, 4

Młodym chrześcijanom nieraz bywa trudno stanąć w obronie swoich wierzeń. Mogą czuć się onieśmieleni, gdy podczas zajęć w szkole omawia się teorię ewolucji. Dlaczego? Nauczyciele zwykle przedstawiają ewolucję jako fakt. Jak rodzice mogą pomóc dziecku odważnie bronić swoich wierzeń? Upewniajcie wasze dziecko, że nie powinno czuć się zawstydzone tym, że wierzy w Stwórcę. Dlaczego? Bo nawet wielu naukowców rozumie, że życie nie mogło powstać przez przypadek. Badając złożoność życia, dostrzegają, że musiało ono zostać zaprojektowane. Dlatego nie zgadzają się z teorią ewolucji. Twoje dziecko może umocnić się w przekonaniu co do swoich wierzeń, dowiadując się, co przekonało innych braci i siostry, że życie zostało stworzone. w24.12 s. 18, ak. 14, 15

Jezus zachowywał pozytywne nastawienie do służby. To pomogło mu pełnić ją z entuzjazmem. Na przykład pod koniec 30 roku n.e. dostrzegł, że wiele osób jest gotowych przyjąć dobrą nowinę. Przyrównał ich do pól gotowych do zżęcia (Jana 4:35). Jakiś rok później powiedział uczniom: „Żniwa są wielkie” (Mat. 9:37, 38). Potem kolejny raz oświadczył: „Żniwa są wielkie (...). Proście więc Pana żniw, żeby wysłał pracowników na swoje żniwa” (Łuk. 10:2). Jezus cały czas wierzył, że ludzie mogą zareagować na dobrą nowinę pozytywnie, i cieszył się, kiedy tak robili. Pomagał uczniom zachowywać gorliwość w służbie, ucząc ich pozytywnego nastawienia. w25.03 ss. 18, 19, ak. 15, 16

Jehowa zapewnia schronienie. Jak ogromna skała może zapewnić komuś schronienie przed potężną burzą, tak Jehowa chroni nas w trudnych sytuacjach życiowych. Pomaga nam strzec swojej więzi z Nim i nie pozwala, żeby cokolwiek wyrządziło nam trwałą szkodę. Obiecuje nawet więcej: W przyszłości usunie wszystko, co odbiera nam spokój i poczucie bezpieczeństwa (Ezech. 34:25, 26). Żeby skorzystać ze schronienia, które zapewnia Jehowa, między innymi musimy się do Niego modlić. Kiedy to robimy, otrzymujemy „pokój Boży”, który ‛strzeże naszych serc i władz umysłowych’ (Filip. 4:6, 7). Jehowa zawsze jest przy nas. Możemy Mu ufać, ponieważ jest „wieczną Skałą” (Izaj. 26:3, 4). On zawsze dotrzymuje obietnic, wysłuchuje naszych modlitw i zapewnia nam wsparcie. Możemy też na Nim polegać dlatego, że jest lojalny wobec tych, którzy Mu służą (2 Sam. 22:26). Nigdy nie zapomni, co dla Niego zrobiliśmy, i nas za to nagrodzi (Hebr. 6:10; 11:6). w24.06 s. 27, ak. 4-6

Szkodliwy wpływ na nasze serce może mieć niezdrowa rozrywka, złe towarzystwo albo materialistyczny sposób myślenia. Jeśli zauważymy, że coś zaczyna osłabiać naszą miłość do Jehowy, szybko podejmijmy działania, żeby temu zapobiec (Mat. 5:29, 30). Nie możemy pozwolić, żeby nasze serce stało się podzielone. Moglibyśmy zacząć się oszukiwać, że dopóki angażujemy się w zajęcia duchowe, nie musimy unikać złych wpływów. Zilustrujmy to przykładem. Wyobraź sobie, że jesteś na dworze w bardzo mroźny i wietrzny dzień. Kiedy wracasz do domu, włączasz ogrzewanie. Ale co by się stało, gdybyś zostawił otwarte drzwi? Lodowate powietrze szybko wypełniłoby dom. Jaki stąd wniosek? Żeby utrzymywać ciepłe relacje z Jehową, nie wystarczy tylko przyjmować pokarm duchowy. Musimy też zamknąć drzwi niezdrowym wpływom, żeby „mróz” — duch tego świata — nie wniknął do naszego serca i go nie podzielił (Efez. 2:2). w24.07 s. 21, ak. 6, 7

Możemy tylko próbować sobie wyobrazić, jaki ból i upokorzenie czuł Jezus, kiedy był przybijany do pala przez rzymskich żołnierzy. Mimo to nie pozwolił, żeby cierpienie i niesprawiedliwość go zmieniły. Zamiast prosić o ukaranie żołnierzy, modlił się: „Ojcze, wybacz im, bo nie wiedzą, co robią” (Łuk. 23:34). Kiedy modlimy się za tych, którzy nas źle traktują, łatwiej nam zachować spokój i opanować gniew. Możemy nawet spojrzeć na nich zupełnie inaczej. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć, z jakiego rodzaju niesprawiedliwością przyjdzie nam się zmierzyć, zanim nadejdzie koniec tego systemu rzeczy. Cokolwiek by nas spotkało, zawsze módlmy się do Jehowy o pomoc. Naśladujmy też sposób, w jaki na niesprawiedliwość reagował Jezus. I nie przestawajmy stosować się do zasad biblijnych. Wtedy Jehowa na pewno będzie nam błogosławił (1 Piotra 3:8, 9). w24.11 s. 6, ak. 16; s. 7, ak. 17, 19

Jehowa nie jest pobłażliwy — nie akceptuje grzechu (Ps. 5:4-6). Oczekuje, że będziemy trzymać się Jego zasad zawartych w Biblii. Oczywiście nie wymaga doskonałości od niedoskonałych ludzi (Ps. 130:3, 4). Z drugiej strony nie toleruje ‛bezbożnych, którzy wykorzystują Jego niezasłużoną życzliwość jako usprawiedliwienie rozpasania’ (Judy 4). Biblia otwarcie mówi, że Bóg zgładzi ich w Armagedonie (2 Piotra 3:7; Obj. 16:16). Jednak Jehowa nie chce, żeby ktokolwiek został zgładzony. Z Biblii jasno wynika, że On pragnie, „żeby wszyscy zdobyli się na skruchę” (2 Piotra 3:9). Starsi naśladują Jehowę, cierpliwie starając się pomóc grzesznikowi okazać skruchę i odzyskać Jego uznanie. w24.08 s. 26, ak. 1, 2

Podobnie jak Jehowa my też dajemy innym rzeczy materialne dlatego, że ich kochamy. Czy znasz współwyznawcę, który potrzebuje jedzenia lub ubrania? Jehowa może posłużyć się tobą, żeby zaspokoić jego potrzeby. Słudzy Jehowy są znani zwłaszcza z tego, że okazują szczodrość w sytuacjach kryzysowych. Na przykład podczas pandemii COVID-19 bracia i siostry dzielili się ze sobą żywnością, odzieżą i innymi potrzebnymi rzeczami. Wielu składało też hojne datki na ogólnoświatową działalność. Dzięki temu można było sfinansować akcje pomocy na całym świecie. Ci hojni współwyznawcy stosowali się do zachęty z Listu do Hebrajczyków 13:16: „Nie zapominajcie o wyświadczaniu dobra i dzieleniu się z drugimi tym, co macie, bo takie ofiary sprawiają Bogu wielką przyjemność”. w24.09 s. 27, ak. 6, 7

Omówmy pewien przykład. Załóżmy, że szukasz pracy, żeby móc utrzymać rodzinę. Dostępne są dwie oferty. Analizujesz wszystkie fakty — bierzesz pod uwagę rodzaj i godziny pracy, czas dojazdu i tak dalej. W obu wypadkach praca jest dla chrześcijan do przyjęcia. Być może skłaniasz się ku którejś z nich, bo bardziej ci się podoba albo wynagrodzenie jest wyższe. Jednak przed podjęciem decyzji trzeba uwzględnić jeszcze inne czynniki. Na przykład czy któraś z tych ofert koliduje z zebraniami? Czy nie ograbi cię z czasu, jaki powinieneś poświęcić na dbanie o emocjonalne i duchowe potrzeby rodziny? Przeanalizowanie takich pytań pomoże ci postawić to, „co naprawdę się liczy” — wielbienie Boga i potrzeby rodziny — ponad korzyści materialne. Dzięki temu podejmiesz decyzję, której Jehowa pobłogosławi. w25.01 s. 17, ak. 11-13

Nawet jeśli inni źle cię traktowali, możesz być pewny, że Jehowa cię kocha i ceni. Jeśli czujesz się ‛zdruzgotany na duchu’, pamiętaj, że Jehowa zobaczył w twoim sercu coś dobrego i osobiście cię do siebie pociągnął (Jana 6:44). Zawsze jest gotowy cię wspierać, bo jesteś dla Niego bardzo cenny. O uczuciach Jehowy wiele nam mówi przykład Jezusa. Podczas swojej służby na ziemi zwracał on uwagę na tych, którzy byli pogardzani, i okazywał im współczucie (Mat. 9:9-12). Kiedy pewna kobieta, która cierpiała na straszną chorobę, w nadziei na uzdrowienie dotknęła jego szat, Jezus ją pocieszył i pochwalił za wiarę (Marka 5:25-34). On doskonale odzwierciedlał osobowość Jehowy (Jana 14:9). Dlatego możesz być przekonany, że Jehowa cię ceni i dostrzega twoje dobre cechy, między innymi wiarę i miłość do Niego. w24.10 s. 7, ak. 4, 5

Dawid przeżył kilka trudnych sytuacji, które doprowadziły go do łez. Wielu go nienawidziło, a niektórzy zaufani ludzie go zdradzili (1 Sam. 19:10, 11; 2 Sam. 15:10-14, 30). Pewnego razu napisał: „Zmęczyłem się wzdychaniem, całą noc zalewam swoje łóżko łzami, tonie w nich moje posłanie” (Ps. 6:6). Mimo tych przeciwności Dawid był przekonany, że Jehowa go kocha. Oświadczył: „Jehowa usłyszy mój płacz” (Ps. 6:8). Dzisiejszy tekst dzienny to wzruszający obraz słowny, który podkreśla troskliwą opiekę Jehowy. Dawid stwierdził, że Jehowa niejako zbiera jego łzy w swoim bukłaku albo zapisuje je w swojej księdze. Był przekonany, że jego kochający niebiański Ojciec dostrzega jego ból. Miał pewność, że Jehowa nie tylko widzi wszystkie jego problemy, ale też rozumie, jak na niego wpływają. w24.12 s. 22, ak. 11, 12