Veel doen met weinig

VERONDERSTEL dat u van uw nek tot uw voeten verlamd was, en dat u alleen nog de controle had over de spieren van uw nek. Zou u zich overgeven aan zelfbeklag, wanhopig zijn en verlangen naar de dood? Of zou u beseffen dat u toch nog iets nuttigs kon doen, dat u een rijk en gelukkig leven zou kunnen leiden en daarenboven uzelf zou kunnen onderhouden? Meer dan één gehandicapte persoon is hierin geslaagd.

Neem bijvoorbeeld een zekere man in Vancouver, in de Canadese provincie Brits Columbia. Op de leeftijd van negentien jaar raakte hij door een polio-aanval van nek tot voeten verlamd; geen van zijn vier ledematen kon hij nog gebruiken. Wat deed hij? Door middel van speciaal onderricht leerde hij schilderen; na enige tijd kon hij zowel een penseel als een tempermesje met de mond hanteren. Hij schildert nu uit zijn hoofd wat hij zich herinnert van het kustlandschap van Brits Columbia, waar hij tot aan zijn ziekte heeft gewerkt. Zijn schilderstukken sieren de wanden van regeringsgebouwen, ziekenhuizen en privé-woningen, en op dit moment geeft hij ook academisch kunstonderwijs aan het Vancouver City College.

Hij is in staat geweest een bestelwagen te kopen waarmee hij zichzelf en zijn rolstoel overal heen kan laten verplaatsen. Om comfortabel te kunnen slapen, heeft hij ten behoeve van zijn ademhaling een speciaal „schommelbed” nodig. In een van de ziekenhuizen in Vancouver staat zo’n bed, zodat hij daar in feite zijn vaste tehuis heeft. Dit betekende echter een hele tijd dat hij nergens anders kon slapen. Onverdroten zette hij zich daarom aan een herziening van de constructie van het schommelbed, zodat het draagbaar gemaakt kon worden. Nu kan hij ’s nachts bij zijn moeder overnachten en ook andere familieleden bezoeken die op enige afstand wonen.

Werkelijk gelukkig is hij echter pas geworden toen hij in contact kwam met de waarheid over Gods koninkrijk, als gevolg waarvan hij zijn leven aan God heeft opgedragen en daarna gedoopt werd door volledige onderdompeling in water. Met behulp van zijn rolstoel en auto is hij in staat geregeld de vergaderingen van Jehovah’s getuigen bij te wonen. In de Koninkrijkszaal houdt een medechristen zijn bijbel vast alsmede het bijbelstudiehulpmiddel dat op dat moment wordt gebruikt. En als hij commentaar wil geven, steekt een ander de hand voor hem op. Maar dat is niet alles — geregeld houdt hij ook toespraken op de theocratische bedieningsschool van de gemeente, terwijl hij bovendien dankbaar is voor het voorrecht om nu en dan zijn gemeente in gebed te mogen voorgaan.

Ondanks zijn grote handicap neemt hij elke gelegenheid waar om ijverig getuigenis af te leggen voor Jehovah — aan leden van de medische staf in het ziekenhuis, aan vrienden en aan familieleden, met inbegrip van zijn zuster en twee broers. Zijn moeder is ook een Getuige. Hij gaat terug naar personen die graag meer over de bijbel willen weten en leidt een geregelde bijbelstudie bij een andere jongeman, de vriend van een ziekenhuispatiënt.

Hij heeft tevens aan aandeel aan de verspreiding van bijbelse tijdschriften op straat; als het weer goed is, kunt u hem op een drukke straathoek de aandacht van voorbijgangers zien vragen voor datgene wat voor hem de werkelijke bron van vreugde in zijn leven is. Nog een manier waarop hij een aandeel heeft aan de verbreiding van het goede nieuws, is door middel van het schrijven van brieven. Deze typt hij met behulp van een stok in zijn mond. En als hij bij zijn moeder op bezoek is, maakt hij bovendien voor datzelfde doel gebruik van de telefoon.

Veel doen met weinig? Dat gaat beslist op in het geval van deze opgedragen christelijke getuige van Jehovah. Het is een strak schema dat hij voor zichzelf heeft opgesteld — vier tot vijf uur per dag schilderen om in zijn onderhoud te voorzien, alle gemeentevergaderingen bezoeken en voorbereiden en een volledig aandeel hebben aan de bekendmaking van de Koninkrijksboodschap aan anderen. Dit alles, te zamen met de opgeruimdheid waarmee hij getrouw en volhardend zijn harde werk verricht, maken hem tot een voorbeeld en bron van werkelijke aanmoediging voor allen die met hem omgaan.