Het Wereldparlement der Religies — Zal het succes hebben?
HONDERDEN religieuze leiders kwamen in de zomer van 1993 in Chicago (Illinois, VS) bijeen op de tweede conferentie van het Wereldparlement der Religies. Het boeddhisme, de christenheid, het hindoeïsme, het judaïsme en de islam waren alle vertegenwoordigd. Ook heksen en godinnenaanbidders waren aanwezig. Zij bespraken wat zij zouden kunnen doen om een eind te maken aan oorlog. De voorzitter van het parlement gaf toe dat „twee derde van de belangrijke conflicten in de hedendaagse wereld een religieuze ondertoon heeft”.
Honderd jaar geleden
Was het een geslaagde conferentie? Kijk eens naar wat er honderd jaar geleden op de eerste conferentie van het Wereldparlement der Religies gebeurde. Ook deze vond plaats in Chicago, in de zomer van 1893, en er waren meer dan veertig religies vertegenwoordigd. De Raad voor het Wereldparlement der Religies geeft toe dat degenen die de conferentie in 1893 bijwoonden, „van mening waren dat dit de eerste zou zijn van een reeks internationale intergeloofbijeenkomsten die tot begrip, vrede en vooruitgang zouden bijdragen. Het mocht niet zo zijn. Religieuze onverdraagzaamheid en religieus geweld hebben in de oorlogen van de afgelopen honderd jaar een rol gespeeld, en dat is heden ten dage nog steeds het geval.” Vanwaar dit falen? Omdat het hele idee van intergeloof niet door God wordt goedgekeurd. De bijbel zegt: „Komt niet onder een ongelijk juk met ongelovigen.” — 2 Korinthiërs 6:14-17.
Terecht legde Zion’s Watch Tower van september 1893 de nadruk op het ontbreken van schriftuurlijke ondersteuning voor het Wereldparlement der Religies, door niet zonder enig sarcasme te zeggen: „Zij hebben vele prachtige kleicilinders uit de ruïnes van Babylon en andere oude steden opgegraven, maar sommige zijn nog niet gevonden. . . . Zij hebben er nog geen gevonden waarop staat dat Mozes en Jozua een ’Parlement der Religies’ bijeenriepen van Moabieten, Ammonieten en Edomieten . . . Zij hebben er nog geen gevonden waarop staat dat de krasse Samuël een deputatie van de priesters van Dagon uit Gath en Ekron naar Silo liet komen voor een conferentie met de priesters van Jehovah . . . Zij hebben er nog geen gevonden waarop staat dat de oude Elia met zijn leren gordel een voorstel deed om een ’congres’ te houden met de priesters van Baäl en Molech om een week lang de grondbeginselen van hun respectieve overtuigingen te bespreken, met de bedoeling het wederzijdse respect voor elkaars religie te bevorderen.”
Gods koninkrijk — De enige hoop
Het Wereldparlement der Religies zal geen succes hebben. Nieuwsbladen en afgevaardigden bezigden in verband met het parlement termen als „chaos”, „verwarring” en „gekkenhuis”. Volgens één bericht moest zelfs de politie eraan te pas komen om twee door politieke afscheidingen veroorzaakte ordeverstoringen tot bedaren te brengen. In een in 1952 opgesteld document vermeldde het parlement als een van zijn doelstellingen: „Een permanent Wereldparlement der Religies tot stand te brengen dat zal samenwerken met de VERENIGDE NATIES in het bereiken van wereldvrede en begrip onder alle volken.” In tegenstelling daarmee zei Jezus dat zijn koninkrijk geen deel van deze wereld was. De bijbel wijst op Gods koninkrijk als de enige oplossing voor de problemen van de mensheid. — Daniël 2:44; Johannes 18:36.