Inzicht in het nieuws

Labiele huwelijken

Hoe labiel de huwelijken op het ogenblik zijn, blijkt duidelijk uit de toenemende populariteit van prenuptiale contracten. Voordat een paar trouwt, kunnen zij door hun advocaten een contract laten opmaken waarin details worden vermeld over de verdeling van eigendommen, de omgangsregeling betreffende de kinderen, alimentatie, enzovoort, in het geval van echtscheiding. Zulke contracten hebben nu in veertien staten van de VS rechtsgeldigheid verkregen, en sinds 1980 is in New York het aantal van deze contracten ongeveer vervijfvoudigd. De partijen zijn in de meeste gevallen eerder gescheiden personen met geld, bezittingen en zakelijke belangen die zij willen beschermen. „Zij hebben zich al eens in de vingers gesneden en nu willen zij het allemaal op een stuk papier vastleggen”, zegt Lester Wallman van het Amerikaanse Genootschap van Huwelijksadvocaten.

Liefde en bezorgdheid voor iemands huwelijkspartner vormen de ruggegraat van een duurzaam huwelijk (Ef. 5:28, 33). Maar wanneer mensen die het huwelijk ingaan, zich in de eerste plaats bezighouden met de gedachte hun eigen belangen te verdedigen en te beschermen, worden zij personen die in plaats van hun huwelijkspartner lief te hebben, „zichzelf liefhebben, het geld liefhebben, . . . geen natuurlijke genegenheid hebbend”, zoals de bijbel heeft voorzegd (2 Tim. 3:2, 3). Hun prenuptiale contracten zullen misschien hun geld en bezittingen beschermen, maar beslist niet hun huwelijk.

Het ’zwarte gat’ van de evolutie

„Dat de slang van het creationisme door de rechtvaardige staf van de wetenschap gedood zou worden, was in werkelijkheid geen verrassing”, schreef D. P. Doyle, hoofd van de afdeling Onderwijsbeleid van het American Enterprise Institute te Washington. In zijn artikel in de Los Angeles Times werd vervolgens opgemerkt: „Ja . . . overal voert de wetenschap de opperheerschappij. Onze materiële overvloed, ons wapentuig, ons elektronische speelgoed, een ether vol televisiebeelden, een vergiftigde atmosfeer en verontreinigd water — ze leggen alle een stil getuigenis af van de rol en plaats van de wetenschap.”

Met betrekking tot wetenschappelijke ondersteuning van de evolutie vroeg Doyle evenwel: „In welk opzicht zijn de wetenschappelijke bewijzen overstelpend?” Zijn antwoord: „Natuurlijk verslaat de wetenschap het creationisme volledig wanneer het op het beschrijven van dinosaurussen, meteorieten, fossielen en big bangs aankomt. Maar in de kern van de wetenschappelijke speculatie bevindt zich een knagende twijfel, een soort geestelijk zwart gat.” Dit ’geestelijke zwarte gat’ bestaat omdat „elke nadenkende persoon zich met het oog op de natuurkundige realiteit moet afvragen of er ook een grootser doel van het leven is”, legde de onderzoeker uit. Hoewel volgens Doyle „de wetenschap kan uitleggen hoe de wereld werkt”, liet hij de volgende waarschuwing horen: „De belangrijker vraag is aan de orde over ’s mensen rol in het universum, ’s mensen doelbewustheid, zijn visie op een morele orde — of, wat nog belangrijker is, de mogelijkheid van een morele orde. De wetenschappelijke evolutionisten, die met zwaar geschut tegen het creationisme uitvaren, verkeren in het dodelijke gevaar dat zij dit kritieke punt missen.”

Regeringsapparaat „schudt”

Onder de kop „De ’rots’ van het regeringsapparaat schudt over de gehele wereld”, werd in een rubriek in de Washington Post opgemerkt dat de recentelijk over de gehele wereld oplaaiende militaire conflicten „het idee versterken dat de gebeurtenissen uit de hand zijn gelopen”. De krant vestigde vervolgens de aandacht op een gepubliceerd politiek overzicht door Horace W. Busby, een voormalige presidentiële assistent en politieke adviseur. Busby merkte op dat „sinds de jaren zestig regeringen overal ter wereld, in het Westen en het Oosten, zijn opgehouden goed te functioneren”. Terwijl hij de problemen in de Verenigde Staten als illustratie gebruikte, beweerde hij dat „de instituten in het stelsel de neiging hebben verlamd te raken, zonder in staat te zijn een toenemend aantal beslissingen die onontbeerlijk zijn voor een ordelijk bestuur, op succesvolle wijze aan te pakken”.

Dit verklaart waarom waarnemers die op de hoogte zijn van Gods voornemen om zulke wankele regeringen te vervangen door een wereldomvattend koninkrijk dat werkelijk succes heeft, ermee zijn opgehouden steun te verlenen aan de nutteloze pogingen om dergelijke regeringen nog langer in stand te houden. — Dan. 2:44.