Basis voor een verzekerd geloof
SOMMIGE mensen die geloof onpraktisch vinden, hebben er nooit diep over nagedacht of er een deugdelijke basis voor geloof bestaat. Hebt u dit gedaan?
Indien u de kwestie zou willen onderzoeken, waar zou u dan moeten beginnen en welk bewijsmateriaal zou er betrekking op hebben? Welnu, u zou veel dingen over de wereld om u heen kunnen onderzoeken en toepasselijke feiten kunnen vaststellen.
HET HEEL GROTE — HET HEEL KLEINE
Het zou fair zijn om te zeggen: U kunt het heel grote, de macrokosmos, bestuderen — het schijnbaar eindeloze universum van de kosmische ruimte. Of u zou naar het heel kleine, de microkosmos, kunnen turen — zelfs naar microscopisch kleine deeltjes van onszelf en van onze wereld. In beide gevallen zult u redenen vinden voor geloof in de Schepper. — Gen. 1:1; 2:1-4.
Ongeveer 3000 jaar geleden zei een man in het Midden-Oosten, Elihu genaamd: „Zie op naar de hemel en denk dan na” (Job 35:5, The New English Bible). Hij was van mening dat bewijzen van een Schepper in de hemelen boven waargenomen konden worden. Zonder hulpmiddelen zou Elihu natuurlijk minder dan 5000 van de meer dan 100.000.000.000 sterren in ons melkwegstelsel kunnen onderscheiden. Hij kan niet hebben geweten dat er miljarden melkwegstelsels, elk met zijn miljarden sterren, bestaan. Maar als hij dat wel had kunnen weten, gelooft u dan dat dit zijn geloof in God zou hebben verzwakt? Of zou deze kennis dat geloof hebben versterkt? Enige tijd later zei de psalmist David: „De hemelen maken de heerlijkheid van God bekend; en het uitspansel vertelt het werk van zijn handen.” — Ps. 19:1.
Nu hebben geleerden het zonnestelsel onderzocht met ruimtevaartuigen, met behulp van optische telescopen in de kosmische ruimte getuurd en met behulp van radiotelescopen naar de geluiden van de verre uitgestrektheden van het universum geluisterd. Deze toegenomen kennis heeft extra redenen voor geloof in God verschaft.
Raketdeskundige Wernher von Braun, de voormalige directeur van een ruimtevaartcentrum voor de NASA (Het Amerikaanse bureau voor lucht- en ruimtevaart) schreef: „De materialisten van de negentiende eeuw en hun marxistische erfgenamen van de twintigste eeuw hebben geprobeerd ons duidelijk te maken dat naarmate de natuurwetenschap ons meer kennis verschaft over de schepping, wij zonder geloof in een Schepper zouden kunnen leven. Toch hebben wij tot dusverre, met elk nieuwe antwoord, nieuwe vragen ontdekt. Hoe beter wij . . . het meesterplan voor de melkwegstelsels begrijpen, des te meer reden hebben wij gevonden om ons over het wonder van Gods schepping te verbazen.”
Dezelfde conclusie kan worden bereikt wanneer wij ons afwenden van het immense universum en nietige aspecten van ons eigen lichaam onderzoeken. David werd ertoe bewogen over God uit te roepen: „U hebt elk deel van mij geschapen; u hebt mij samengevoegd in de schoot van mijn moeder. . . . alles wat u doet is vreemd en wonderbaar” (Ps. 139:13, 14, Today’s English Version).
Indien u bij uw onderzoek zou kunnen doordringen tot de bestanddelen waaruit de menselijke cel is opgebouwd, zou u voldoende redenen vinden voor geloof in de Schepper. De cel is de basiseenheid van alle levende wezens op aarde. Uw lichaam is uit ongeveer 100.000.000.000.000 kleine cellen opgebouwd. Maar elke cel is verbazingwekkend ingewikkeld en goed ontworpen.
Elke lichaamscel bevat bijvoorbeeld tienduizenden genen en het in veel publikaties beschreven DNA, dat de cel opdraagt hoe ze moet functioneren en zich moet delen. De kleur van uw haar, uw groeisnelheid en talloze andere details zijn erdoor bepaald. Vraag uzelf af: hoe is het mogelijk dat het DNA van elke cel van mijn lichaam al deze inlichtingen kan bevatten?
In zijn boek Whence and Wherefore (1978) vertelt Dr. Zev Zahavy over een discussie die zich tijdens een college op de Cornell Universiteit ontwikkelde: „De vermelding van ’geprogrammeerde moleculen’ [van het DNA] gaf aanleiding tot een pientere vraag van een van de studenten.
’Indien de RNA- en DNA-structuren zijn geprogrammeerd om in overeenstemming met de erin vastgelegde patronen hun taak te vervullen’, zo vroeg hij, ’waar komen de programma’s zelf dan vandaan?’
De professor antwoordde met een eigenaardige glimlach: ’Welnu, van de Voortbrenger van Verscheidenheid natuurlijk.’
De student, die er niets van begreep, vroeg nieuwsgierig: ’De Voortbrenger van Verscheidenheid [in het Engels: Generator of Diversity]? Wie is dat?’
’Wel, ik denk dat Hij beter bekend is bij Zijn initialen’, luidde het antwoord van de joviale docent.”
De professor bedoelde natuurlijk de letters G O D.
Ja, een onderzoek van de zeer grote of de zeer kleine aspecten van de schepping verschaft een deugdelijke basis voor een verzekerd geloof in God. U vraagt u misschien echter toch nog af: Is het praktisch om in deze tijd zo’n geloof te hebben?
[Illustratie op blz. 5]
Een gedeelte van een DNA-molecule