Waar is geloof gebleven?

DE VERMAARDE Britse journalist en redacteur Malcolm Muggeridge heeft onlangs gezegd:

„Het wordt me steeds duidelijker dat de crisis die de westerse beschaving doormaakt, voornamelijk te wijten is aan een gebrek aan geloof. . . . Steeds meer mensen aanvaarden het humanistische idee dat er geen God is, dat mensen hun eigen bestemming moeten bepalen.”

In vroeger jaren gaven de meeste mensen toe dat zij in God geloofden en zich om zijn wil bekommerden. Maar dat is drastisch veranderd. Veel mensen zijn thans van mening dat de vooruitgang van de wetenschap in onze eeuw geloof in God ouderwets of onwezenlijk heeft gemaakt. Anderen hebben opgemerkt hoe het kwaad welig tiert en zijn tot de conclusie gekomen dat God òf zich niet om de mens bekommert òf niet bestaat. Zoals Muggeridge opmerkte, geloven zij dat zij zich op zichzelf moeten verlaten en zelf hun weg in het leven moeten bepalen, zonder geloof te stellen in God of in zijn wegen.

Maar zulke mensen missen misschien meer dan geloof. Hoe dat zo? Welnu, indien vastgesteld kan worden dat geloof thans praktisch is, missen zij ook de praktische voordelen die mensen ten deel vallen omdat zij geloof hebben.

WAT VOOR GELOOF IS DIT?

Sommige mensen die beweren geloof te hebben, verwarren dit met een nogal kalme sentimentaliteit, een soort van ’geloof in geloof’. Zij vinden dat het goed is om ergens in te geloven, en daarom hebben zij een zwak emotioneel gevoel dat er een God moet bestaan. Zo’n lauw geloof heeft niet veel uitwerking op hun leven en vervliegt heel snel wanneer er een werkelijke beproeving komt. Wij kunnen dus duidelijk zien waarom zo’n geloof onpraktisch is.

Het geloof in God waartoe de bijbel aanmoedigt, is echter heel anders. Het is „de verzekerde verwachting van dingen waarop wordt gehoopt, de duidelijke demonstratie van werkelijkheden die echter niet worden gezien”. — Hebr. 11:1.

Het Griekse woord dat hier met „verzekerde verwachting” is vertaald, brengt de gedachte over aan iets wat ten grondslag ligt aan wat wordt verwacht of er een waarborg van vormt. Dit bijbelse geloof is dus niet slechts een vaag gevoel of een ongefundeerde hoop; er is een werkelijke verzekering bij betrokken. Het Griekse woord dat met „duidelijke demonstratie” is weergegeven, brengt de gedachte over dat er bewijzen worden voortgebracht, vooral bewijzen die iets demonstreren dat anders is dan wat men ogenschijnlijk zou denken. Dus ook al zeggen veel mensen dat er geen God is, houdt het geloof in hem, waar wij het hier over hebben, rechtstreeks verband met deugdelijke bewijzen.

Welk standpunt neemt u in dit opzicht in? Hebt u de verzekering, ondersteund door overtuigende bewijzen, dat God bestaat? Wanneer wij een stapje verder gaan: Is het werkelijk praktisch zo’n geloof te hebben en uw leven ernaar in te richten? Ja, is geloof thans praktisch?